Review Story วิจารณ์นิยายสไตล์ชิวๆ xxปิดจ้าxx

ตอนที่ 35 : Review Story : 033 - เต๊ะ [Legendoftheholyrebel:ตำนานแห่งกบฏศักดิ์สิทธิ์]//รับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.ย. 56



ชื่อนักวิจารณ์ :: พี่เพกา

ชื่อเรื่องนิยาย/ฟิคที่วิจารณ์ :: Legend of the holy rebel : ตำนานแห่งกบฏศักดิ์สิทธิ์

ชื่อผู้แต่ง/นามปากกา :: เต๊ะ/ TheLittleStar'

 

ทำความเข้าใจกันก่อนสักนิด พี่เพกาคนนี้ไม่ใช่นักวิจารณ์ที่เก่งกล้ามาจากไหนแต่เป็นเพียงนักอ่านคนหนึ่งซึ่งอยากบอกกล่าวถึงจุดเด่นจุดด้อยของนิยายที่ได้อ่าน ดังนั้นพี่จะไม่ใช้คำว่าวิจารณ์แต่จะใช้คำว่าแนะนำ พี่ไม่ได้ต้องการให้น้องเต๊ะเชื่อทั้งหมดแต่อยากให้พิจารณาสิ่งที่พี่เสนอด้วยตัวของน้องเอง หากส่วนไหนที่น้องเห็นด้วยว่าสมควรปรับเปลี่ยนก็ทำ แต่ถ้าส่วนไหนน้องมองว่ามันดีแล้วก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง...

 

ภาษาที่ใช้ (18/20คะแนน) :: ออกตัวเพิ่มอีกสักหน่อย... จริงๆแล้วพี่เป็นคนเยอะ อาจจะ (พล่าม-O-;) ยาวไปบ้างต้องทำใจ

ขอออกนอกเรื่องก่อนการวิจารณ์อีกสักนิด เห็นรูปประจำตัวน้องเต๊ะแล้วทำให้พี่อดสงสัยไม่ได้ น้องคือหนึ่งในผู้วิจารณ์ของบทความนี้ (Review Story วิจารณ์นิยายสไตล์ชิวๆ) โดยใช้นามว่า... ชาโดวสตาร์ รึเปล่า (ถ้าพี่เข้าใจผิดก็ขออภัย_/\_;) แถมยังมาชมกันซึ่งๆหน้าบทความซะอีก (พี่เพกาแสนสวย-///-;) เอิ่มเขิลจริงไรจริง>///<; แต่บอกไว้ก่อนว่าไม่มีผลกับคะแนนพิศวาสใดๆทั้งสิ้นนะเออ... อีกอย่างพี่(โค-ต-ร)กดดันอย่างแรงที่จะต้องทำหน้าที่ในการวิจารณ์นิยายของนักวิจารณ์ด้วยกันอ่ะ มันแปลกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

                เหอๆๆ ถือว่าสิ้นสุดความสงสัย และอาการใกล้จะจิตตกทุกขณะของพี่ไปแล้ว เรามาเข้าสู้เนื้อหาในนิยายของน้องเต๊ะแบบจริงๆจังๆกันเลยดีกว่า Legend of the holy rebel : ตำนานแห่งกบฏศักดิ์สิทธิ์ ถ้ามองผ่านๆเหมือนชื่อเรื่องจะยาวมากทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ แต่พออ่านจริงๆ เฮ้ย!มันไม่ได้ยาวอย่างที่คิด ที่สำคัญมันจะมีความหมายเหมือนกันทั้งสองภาษา ซึ่งมันก็เหมาะสมและลงตัวเป็นอย่างดีแล้ว (แม้ใจจริงพี่อยากให้เปลี่ยนภาษาอังกฤษเป็นชื่อตัวเอกของเรื่องก็ตาม= =;กบฏ คำนี้มันให้ความหมายในแง่ลบ ซึ่งผู้ที่ถูกกล่าวหาจะต้องเป็นคนไม่ดีหรือได้มีการกระทำผิดอะไรสักอย่าง แต่พออ่านคำนี้ ศักดิ์สิทธิ์ มันกลับมีความหมายในแง่บวก พอนำทั้งสองคำมารวมกันมันให้ความรู้สึกว่า กบฏอาจจะไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด แล้วอะไรล่ะที่ทำให้ใครคนหนึ่งถูกขนานนามเช่นนั้น... พออ่านการเกริ่นเรื่องจบ ในหัวก็คิดได้ดังนี้ กบฏมีมากกว่าหนึ่ง ทั้งหมดลงมือก่อกบฏเพื่อปกป้องคุ้มครองใครคนหนึ่งนั่นคือ ‘เฮเลน ลูซจาเลน และคนๆนี้คงจะอยู่ในความหมายของคำว่า... ศักดิ์สิทธิ์ (ในความเข้าใจของพี่นะ-O-;) บอกตรงๆว่าข้อมูลเบื้องต้นเพียงไม่กี่บรรทัดสามารถทำให้ขนแขนของพี่ลุกซู่ได้อย่างไม่น่าเชื่อ มันไม่ใช่ประโยคบอกเล่าอย่างที่ได้อ่าน แต่มันแฝงความรู้สึกหลายหลายอารมณ์ไว้ในนั้น โดยเฉพาะการประชดประชัน กบฏ ในเรื่องนี้มันให้ความรู้สึกว่าพวกเค้าไม่ใช่คนเลวร้าย แต่เพราะความเข้าใจผิดอะไรบางอย่างที่ทำให้พวกเค้าถูกขนานนามเช่นนั้น ชักอยากรู้แล้วสิว่ามันคืออะไร งั้นรีบอ่านบทต่อไปดีกว่า...

                เปิดเข้ามาที่หน้าบทนำก็ทำให้พี่ชะงักค้างไปหลายวิ เรื่องอะไรน่ะเหรอ ก็เรื่องที่มีคำถามนี้ทำไมน้องเต๊ะต้องใส่ตัวเอียง?’ ผุดขึ้นมาในสมองน่ะสิ พออ่านช่วงที่เป็นตัวเอียงจบ อ๋อ~ เพราะมันเป็นเหตุการณ์ในอดีตนี่เอง แต่พี่ขอแนะนำให้เขียนตัวปกติจะดีกว่า เพราะเครื่องหมาย ‘ ‘ นี้ ก็ระบุชัดเจนแล้วว่าสิ่งที่กล่าวถึงคือเรื่องเล่าหรือเรื่องราวในอดีต ส่วนตัวเอียงเก็บไว้ใช้กับบทพูดที่เป็นความคิดของตัวละครตัวใดตัวหนึ่งจะดีกว่า (แต่ถ้าน้องมองว่าการใส่ตัวเอียงถือเป็นการเพิ่มลูกเล่นให้นิยายก็ไม่ผิดนะ^^;) เหมือนพี่กำลังออกนอกเรื่องยังไงไม่รู้ เหอๆๆ บอกแล้วว่ามันเกร็ง มันเครียด มันแปลกๆๆๆ (เยอะได้อีกU_U;) สรุปกันเลยดีกว่า บทนำบรรยายได้ดีทีเดียวค่ะ ภาษาสวย อ่านเข้าใจง่าย ไม่ยืดเยื้อ ไม่วกวน อารมณ์ประมาณว่า น้องเต๊ะพร้อมที่จะดึงตัวเอกเข้าสู่วิถีของกบฏศักดิ์สิทธิ์ตามท้องเรื่องให้เร็วที่สุดก็มิปาน บทที่1 อ้าว~ นึกว่าจะได้อ่านในมุมมองของบุคคลที่สาม ไหงกลายมาเป็นบุคคลที่หนึ่งได้หว่า บอกตรงๆว่ากลิ่นไอของความจริงจัง ความเข้มข้น ความโหดร้ายทารุณ รวมไปถึงคำว่าแฟนตาซี มันเลือนหายออกไปจากหัวของพี่แทบจะทันทีทันใด มิเป็นไร ยังไงก็ขออ่านเนื้อเรื่องต่อเลยล่ะกัน ถือว่าบรรยายได้ดีไม่แพ้บทนำ กลิ่นไอที่พี่สัมผัสได้ในบทนี้ มันเต็มไปด้วยความน่ารักสดใสเหมาสมกับวัยของผู้บรรยาย นอกจากนี้ยังมีการสลับการบรรยายโดยบุรุษที่สามด้วย บอกตรงๆจากใจจริงเลยว่าน้องเต๊ะบรรยายด้วยบุรุษที่สามดีกว่าบุรุษที่หนึ่งเยอะเลย (จนพี่แอบรู้สึกไม่ได้ว่าการบรรยายโดยบุรุษที่หนึ่งกับสามเป็นคนละคนกันรึเปล่า-O-;) ไม่วาจะเป็นบรรยากาศ เหตุการณ์ สถานที่ อารมณ์ตัวละคร หรือการจัดวางองค์ประกอบต่างๆลงในเนื้อหา ล้วนแล้วแต่มีความสมจริงและเป็นธรรมชาติสุดๆ บทที่2 อ่า... บรรยายโดยใช้บุรุษที่สามแบบเต็มๆเรื่อง เขียนได้ดีและอ่านเข้าใจง่ายเหมือนเดิม แม้จะมีการเปลี่ยนฉากไปหาตัวละครหลายๆตัวในเวลาเดียวกัน แต่ก็ไม่ทำให้คนอ่านอย่างพี่งงสักนิด หนำซ้ำเนื้อเรื่องยังปะติดปะต่อ กระชับ ฉับไว และไม่ยืดเยื้อ (อาจจะมีบางช่วงบางตอนที่เขียนวกวนไปบ้างก็ไม่เป็นไร) แต่โดยรวมแล้วบทนี้ถือว่าสมบูรณ์แบบบทที่3 น้องเต๊ะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับความฝันของอิริคได้ดีทีเดียว แต่มันยังไม่ค่อยดึงดูดใจคนอ่านอย่างพี่สักเท่าไหร่ เนื่องจากเรื่องราวความโหดร้ายทารุณที่น้องสื่ออกมามันให้ความรู้สึกก้ำกึ่งอยู่ จะว่ายังไงดีล่ะ แบบว่า... มันให้อารมณ์เศร้าเคล้าน้ำตาก็จริง แต่ยังเศร้าไม่สุด (จริงๆตอนนี้พี่น่าจะขนลุก แต่ร่างกายพี่กลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆเลย พี่จึงคิดเองเออเองว่ามันเศร้าไม่สุดY_Y;) เป็นไปได้สูงว่า สิ่งที่น้องบรรยายในตอนนี้มันออกแนววกวน ไม่สมจริง (มันเหมือนกับการต่อบทกันมากกว่า) และเต็มไปด้วยประโยคแปลกๆ ที่เห็นเด่นชัดและสะดุดตาเหลือเกินก็ได้แก่ เธอถามสามีอย่างด้วยเสียงห่วงกังวล เมื่อเห็นผู้ชายหนุ่มโยนลงพื้นฯ / วิ่งออกจากตัวบ้านหน้า(?)ก่อนตอกตะปูปิดตาย / เขาขานรับเสียงเปิดประตู(ไม่ต้องใส่ก็ได้) ด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้งด้วยไม่ได้ใช้เสียงเป็นเวลานาน คงเป็นเพราะว่าเสียงตะโกนของเขากระมังที่ทำให้คนอื่นตกใจและเป็นห่วง>เขาขานรับด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง อาจเพราะไม่ได้พูดเป็นเวลานาน และเสียงตะโกนของเขากระมังที่ทำให้คนอื่นตกใจตื่นและเป็นห่วง / เสียงเปิดประตูไม้ดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาในห้อง ก่อนที่เสียงปิดประตูที่เรียกได้ว่าไร้เสียง (สรุปจะให้มันดังหรือเงียบ) ดังขึ้นในความเงียบสงัดยามราตรี เอาล่ะ พอพ้นจากประโยคข้างต้นไปแล้ว เข้าสู่เรื่องราวปัจจุบัน น้องเต๊ะบรรยายได้ดีทีเดียว ที่สำคัญ สามารถดึงความสัมพันธ์ของตัวละครจากตอนก่อนหน้าเข้ามาเชื่อมโยงหากันในตอนนี้ได้อย่างแนบเนียนและเป็นธรรมชาติสุดๆ มันลงตัว สมเหตุสมผล และปะติดปะต่อ กรี๊ด~ พี่รู้สึกว่าบทนี้อิริคน่ารักดีนะ (เกิดอาการจิ้นผู้ชายคนนี้จนออกนอกเรื่องซะงั้น=///=;บทที่4 ดูเหมือนจะมีการทิ้งปริศนาชวนคิด และเปิดปมตัวละครแต่ละตัวให้เห็นทีละนิดๆ แต่มันกลับให้ความรู้สึกเอื่อยๆ ไม่ให้อารมณ์ลุ้นระทึกสักเท่าไหร่ พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันเกิดจากอะไร ถ้าในความคิดที่พอจะคิดได้ในตอนนี้ พี่เพกาคิดว่าน้องเต๊ะเปิดตัวบุคคลปริศนาเร็วและง่ายเกินไป รวมถึงเดินเรื่องเร็วเกินไปมาก (ในความรู้สึกนะ-O-;บทที่5 สถานะรอ (แล้วพี่ได้อะไร/โดนตบ!)

ว่าด้วยเรื่องคำผิด อันที่จริงมันไม่มีคำผิดหรอก จะมีก็แต่คำตกหล่นขาดๆเกินๆอันเกิดจากการพิมพ์เร็วเกินไปนั่นเอง พี่ขอหยิบยกมาคร่าวๆนะ บทที่1 ถูกวัน>ทุกวัน บทที่2 พิมพ์ไม้เอกกับไม้โทรวมถึงสระอื่นๆตกไปเยอะเลย เช่น จอง>จ้อง / จ>จะ / เศร้าหม่อง>เศร้าหมอง บทที่3 ดูท่าจะเป็นประโยคที่พิมพ์เร็วเกินไปมากกว่าคำผิด นั่งอย>นั่งอยู่ /นัยน์คู่สวย>นัยน์ตาคู่สวย / นอนห้อง>ห้องนอน / น้าส้มคั่น>น้ำส้มคั้น บทที่4 เหมือนจะไม่มี (แต่ก็ลองตรวจเช็คดูอีกล่ะกัน^^;)

                 แนะนำเพิ่มเติม

                ในบทนำ นอกจากตัวเอียงแล้ว ยังมีอีกสองสิ่งที่มันสะดุดตาสะดุดอารมณ์คนอ่านอย่างพี่เหลือเกิน สิ่งแรกคือบทบรรยายความจากประโยคของแม่ทับที่ว่า

เสียงตวาดของแม่ทัพจากราชอาณาจักรแผดดังขึ้น สั่งทหารในบัญชา

ตามมันไปอย่าให้เหลือรอดไปได้สักคน

เอ่อ... พี่คิดว่าคำพูดกับคำบรรยายมันสลับที่กันนะ ส่งผลให้พลังอำนาจและความน่าเกรงขามของผู้สั่งการมันหดหายไปยังไงบอกไม่ถูก ลองสลับตำแหน่งกันแบบนี้ดีกว่าไหม

ตามมันไปอย่าให้เหลือรอดไปได้สักคน!’ เสียงตวาดของแม่ทัพจากราชอาณาจักรแผดดังขึ้น สั่งทหารในบัญชา

สิ่งที่สอง คือพี่รู้สึกว่าน้องเต๊ะจะติดคำว่า ผู้เป็นพี่ มากเลยนะ จริงๆแล้วมันไม่ผิดที่จะใส่คำนี้ แต่พอดีว่าน้องใสถี่เกินไปในประโยคใกล้ๆกันน่ะ ลองใช้ ผู้เป็นน้องกับผู้เป็นพี่ / น้องสาวกับพี่สาว / คนตัวเล็กกว่ากับคนตัวใหญ่กว่า / หญิงสาว เธอ ลองสลับสับเปลี่ยนกันดู

บทใดก็ตามที่มีการกล่าวถึงผู้หญิงเป็นหลัก น้องเต๊ะมักจะใส่คำว่า เธอ ถี่เกินไป สามารถใช้ หญิงสาว คนที่... ร่างบาง เจ้าของชื่อ หรือเจาะจงชื่อผู้พูดไปเลยก็ได้นะ เช่น (ในบทที่2เธอโบกมือลาหลุมศพที่ถูกฝังอย่างโดดเดี่ยวแม้ว่าในหลุมศพจะไม่มีศพของพ่อเธอก็ตาม และเธอก็เดินจากไปทิ้งเหลือไว้เพียงความว่างเปล่าและเวิ้งว้าง (คำซ้ำซ้อนเยอะไปนะ) สิ่งที่ยังคงเหลืออยู่คงมีแค่...>เฮเลนโบกมือลาหลุมศพที่ถูกฝังอย่างโดดเดี่ยว แม้ว่าในนั้นจะไม่มีศพพ่อของเธอก็ตาม หญิงสาวเดินจากไปทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า และสิ่งที่เหลืออยู่คงมีแค่...

เอาเป็นว่า คำหรือประโยคใดๆก็ตามที่ใส่ถี่และใส่บ่อยจนเกิดไปในบรรทัดหรือย่อหน้าเดียวกัน มันจะกลายเป็นสิ่งที่สะดุดตาสะดุดอารมณ์คนอ่านอย่างพี่ไปโดยปริยาย-O-;

 

คาแรกเตอร์ (18/20คะแนน) :: ตัวละครในเรื่องนี้เยอะมาก~ พี่ขอเอ่ยถึงตัวหลักๆของเรื่องละกัน ไม่แน่ใจว่ามีนิสัยใจคอยังไง แต่ตามความเข้าใจของพี่ก็พอสรุปได้ดังนี้ เฮเลน (นางเอกตัวจริงตามท้องเรื่อง) จะว่าร่าเริงสดใสก็ไม่ใช่ จะว่าสุขุมเยือกเย็นก็ไม่เชิง อิริค (พระเอกรึเปล่าอันนี้พี่ก็ไม่แน่ใจ แต่ก็ดันแอบจิ้นไปไกลถึงดาวอังคารตั้งแต่แรกพบสบตา (?) กันนั่นแล555+) สุภาพ ใจดี ขี้อาย แต่ก็มีมุมที่โมโหร้ายเหมือนกันนะ เรส อ่อนโยน ใจเย็น ช่างเอาอกเอาใจด้วยมั้ง ที่ขาดไม่ได้คือความมีเหตุผล เซลีน ดูเผินๆเหมือนจะเป็นคนน่ารักอ่อนหวาน แต่เมื่อมองลึกลงไปก็ให้ความรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ใจร้อน และขี้โวยวาย (แต่ก็ไม่ได้จริงจังนัก เรียกว่าเย้าแหย่ดังไปหน่อยก็คงไม่ผิด) เอลิน ให้ความรู้สึกเหมือนเด็กน้อยธรรมดาทั่วไปที่มีเพียงความน่ารักสดใสไม่มีพิษไม่มีภัยเหมาะสมกับวัยของเธอ บอกตรงๆว่าตัวละครเด่นๆที่ออกมาโลดแล่นให้พี่ยลโฉมยังมีอีกเยอะ แต่พี่ขอเอ่ยถึงเพียงห้าคน เท่าที่สมองน้อยๆของพี่พอจะจับอารมณ์เขาและเธอได้ล่ะกัน ขอสรุปปิดท้ายสำหรับตัวละครที่กล่าวมาและทุกตัวที่ออกมาโลดแล่นให้ได้เห็นหลายๆครั้ง พี่คิดว่าทั้งหมดยังไม่มีความโดดเด่นหรือมีลักษณะนิสัยในแบบของตัวเองเลย มันยังให้ความรู้สึกหลากหลายอารมณ์ในคนๆเดียวอยู่ (ในความคิดนะ-0-;) พี่เพกาคิดว่า ถ้าน้องเต๊ะมีการดำเนินเรื่องราวในบทต่อๆไปเรื่อยๆ นิสัยใจคอและคุณลักษณะเด่นๆเฉพาะของตัวละครก็น่าจะปรากฏออกมามากขึ้น และเมื่อถึงตอนนั้น ตัวละครของน้องเต๊ะก็จะมีความเป็นตัวของตัวเองตรงตามคุณสมบัติที่น้องได้วางไว้

 

การตกแต่งบทความ (20/20คะแนน) :: เรื่องนี้พี่คิดว่ามันเป็นแค่องค์ประกอบหนึ่งที่ทุกคนให้ความสำคัญมากน้อยแตกต่างกัน แต่สำหรับพี่จะไม่ใส่ใจเท่าไหร่ ถ้าบทความน้องดีมีสาระซะอย่าง เรื่องของการตกแต่งก็ช่างมันเถอะ เอ่อ... จะว่าไปแล้วน้องเต๊ะก็ตกแต่งได้เรียบหรูและไม่รกตาดีนะ

 

ความน่าสนใจ (14/15คะแนน) :: ) อธิบายคร่าวๆตามความเข้าใจ (ถูกหรือผิดหว่า?) ของพี่เลยละกัน ในที่นี้หลักๆเลยจะเป็นการเผชิญหน้าและสู้รบกันระหว่างคนสองกลุ่ม ซึ่งทั้งสองกลุ่มก็ล้วนแล้วแต่มีความสำคัญต่อการดำเนินเรื่องไม่แพ้กัน กลุ่มแรกเรียกตัวเองว่า กบฏศักดิ์สิทธิ์ กลุ่มที่สองคือราชอาณาจักรที่ถูกขนานนามว่า ม้าทมิฬ จุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งนี้เกิดจากกลุ่มม้าทมิฬได้เปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศ นีวาดา (ซึ่งเป็นประเทศที่ทั้งสองกุ่มอาศัยอยู่ร่วมกัน) ไปเป็นระบอบเผด็จการ โดยอ้างว่าประเทศจะมั่นคงและเจริญขึ้นในทุกๆด้าน แต่พอเปลี่ยนระบอบจริงๆกลับกลายเป็นการปกครองแบบสองมาตรฐาน คนรวยอยู่อย่างมั่งมีในขณะที่คนจนอยู่อย่างอดอยาก เพราะความไม่เป็นธรรมนี้เอง ทำให้คนที่ไม่เห็นด้วยรวมตัวกันคัดค้านระบอบเผด็จการและต้องการล้มล้างระบอบนี้ จึงได้ชื่อว่าเป็น กบฏ แต่ไม่ว่าจะรวมตัวกันต่อต้านระบอบนี้สักกี่ครั้ง ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือความพ่ายแพ้ต่อเหล่าม้าทมิฬอยู่ดี แต่เหล่ากบฏที่เรียกตัวเองว่า ผู้นำแห่งแสงก็ไม่ย่อท้อ ซ้ำยังมีการปลูกฝังให้คนรุ่นหลังก่อกบฏอยู่เป็นนิจ และผู้กุมวิถีแห่งแสงคนล่าสุด นาม เฮเลน จะสามารถก่อกบฏเพื่อล้มล้างระบอบเผด็จการตามเจตนารมณ์ของบรรพบุรุษได้หรือไม่ ต้องติดตามตอนต่อๆไป

                หลังจากที่โปรโมท เฮ้ยพี่หมายถึงทำความเข้าใจโครงเรื่องโดยย่อจบแล้ว พี่ขอพล่าม เฮ้ยขอพูดต่อว่า เนื้อหาและจุดเริ่มต้นของเรื่องที่เหมือนหรือคล้ายคลึงกับนิยายเรื่องอื่นๆจนออกแนวธรรมดาทั่วไป แต่การดำเนินเรื่องกลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง และทุกการกระทำของตัวละครถือว่ามีเหตุมีผล มีที่มาที่ไป มีอะไรหลายๆอย่างให้นักอ่านได้ขบคิด ได้ลุ้น ได้ติดตาม และได้สนุกไปพร้อมๆกับตัวละคร สรุปความน่าสนโดยรวมของนิยายเรื่องนี้ในความรู้สึกของพี่เพกาคือ น่าสนใจมาก(แล้วทำไมมิได้เต็ม?) ที่ไม่ได้สิบห้าเต็มนั่นเพราะ น้องเต๊ะยังไม่สามารถเขียนให้พี่รู้สึกขนลุก (ซู่~) ในฉากที่มันตื่นเต้นระทึกใจได้น่ะสิ

 

คะแนนพิเศษ (5/5คะแนน) :: ถือเป็นความรู้สึกล้วนๆ สำหรับพี่แล้ว แค่เห็นน้องเต๊ะกล้าที่จะลงมือเขียน และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะเขียนให้จบเท่านี้พี่ก็พร้อมเป็นกำลังใจให้แล้ว ถ้าพี่อ่านไม่ผิด รู้สึกน้องเต๊ะเกริ่นเอาไว้ว่าจะเขียนนิยายเรื่องนี้ให้จบ ยังไงก็รักษาคำพูดตัวเองด้วยล่ะ^^//

รวมคะแนน 100 คะแนน :: 93 คะแนน (อย่ายึดติดกับคะแนนเพราะมันไม่ใช่ทุกอย่างของนิยาย แต่ให้มองลึกลงไปถึงสิ่งที่น้องได้รับจากการแนะนำในครั้งนี้-O-;)

 

ปอปลาลอลิง1     * อย่าพึ่งตัดสินใจเชื่อหรือไม่เชื่อพี่เพกาในทันทีทันใด เพราะน้องเต๊ะคือผู้ดำเนินเรื่องราวทั้งหมด ดังนั้นจงใช้วิจารณญาณในการตัดสินคำแนะนำของพี่ด้วยตัวของน้องเอง^^

ปอปลาลอลิง2     * ขนาดเกร็ง เครียด จิตตก! สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว และรู้สึกแปลกๆอย่างแรง!! ที่ต้องวิจารณ์ให้กับนักวิจารณ์ด้วยกันอย่างที่ได้เกริ่นไว้ในบรรทัดแรกๆแท้ๆ พี่เพกาคนนี้ก็ดันจัดให้น้องเต๊ะไปซะหกหน้าเอสี่ด้วยขนาดตัวอักษรสิบสี่อ่ะ มันเยอะไป น้อยไป หรือไม่จุใจตรงไหน สารภาพกลับมาได้เลยนะเออ...
 

 



ก้อปไปวางให้หมด จัดชิดซ้ายน่ะค่ะ
ห้ามนำภาพหรือแบบฟอมร์ไปใช้ที่อื่นหรือเซฟ ^^

ชื่ออะไรค่ะ ::
นามปากกาอะไรหรอ ::
ชื่อเรื่อง ::
นักวิจารณ์คนไหนค่ะ ::
พอใจกับคำวิจารณ์มั้ย ::
+โหวต//แปะแบรนเนอร์ด้วยน่ะค่ะ ::
แล้วมาใช้บริการอีกน้า ::


สามารถนำลิ้งหรือแบนเนอร์ไปติดก็ได้ :)

(C) Review Story วิจารณ์นิยายสไตล์ชิวๆ
 





 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

143 ความคิดเห็น

  1. #109 ดาวดวงน้อย (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 กันยายน 2556 / 17:24

    ชื่ออะไรค่ะ :: เต๊ะไง / ชาโดวสตาร์
    นามปากกาอะไรหรอ :: TheLittleStar'
    ชื่อเรื่อง :: Legnd of the holy rebel : ตำนานแห่งกบฏศักดิ์สิทธิ์
    นักวิจารณ์คนไหนค่ะ :: พี่เพกาสวยงาม 
    พอใจกับคำวิจารณ์มั้ย :: มากมาย พี่เค้าคงเต็มที่มาก เดี๋ยวกับมาใช้ บริการอีกสักรอบ ฮ่าๆ
    +โหวต//แปะแบรนเนอร์ด้วยน่ะค่ะ :: โอเคๆ
    แล้วมาใช้บริการอีกน้า :: เยส 

    #109
    0