[ Fic naruto ] Forever ปฏิหารย์...รักนิรันด์ (Y)aoi

ตอนที่ 5 : Forever ปฏิหารย์...รักนิรันด์ : ตอนที่ 3 (100per)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    11 ก.พ. 61

3

ความรักที่เกิดขึ้นได้เสมอ

 

 

 

 

     ผมคิดว่า...ผมยอมตายได้เพื่อคนคนนึง

 

..................................................

.................................

.....................

...........

...

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     “นี้ซาสึเกะ...ถ้าฉันตายนายจะทำยังไง?” 

 

     “คิดยังไงถึงถามฉันล่ะ?” ซาสึเกะพูดถามและหันไปมองหน้าคนรักที่พิงหลังของเค้า

 

     “ฉันแค่อยากรู้...”

 

     “ถ้านายตายฉันจะตายตามนายไปด้วย” ซาสึเกะพูดบอก

 

     “แล้วถ้าฉันจำนายไม่ได้ล่ะ?” เสียงหวานพูดถามอีกครั้ง

 

      “ฉันก็จะทำให้นายจำฉันให้ได้...เพราะนายไม่มีสิทธิ์ที่จะลืมฉัน” ซาสึเกะพูดด้วยน้ำเสียงแก้มออกคำสั่งเล็กน้อย ริทฝีปากบางคลี่รอยยิ้มอย่างสดใส

 

     “นายนี้น้า...”

 

 

 

 

 

 

.....................................................................

 

 

 

     “ไงท่าทางน่าอร่อยน่ะ”

 

     “นาย!!!!” ดวงตากลมสีฟ้าเบิกกว้างเล็กน้อยอย่างตกใจเมื่อร่างสูงในชุดหน่วยลับมายืนอยู่ตรงหน้าเค้าก่อนจะหันไปมองเด็กสาวผมสีชมพูที่ยักไหล่และส่ายหัว

 

     “อ้าวซาสึเกะมายังไงเนี้ย?”

 

     “หึหึ...ฉันมารับเด็กน่ะ” ซาสึเกะพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียนก่อนจะเหลือบสายตามามอง เด็กที่ว่า

 

     “เด็ก?อ๋อ...เอาไปสิ” ชิกามารุยักคิ้วและหันมามองนารูโตะก่อนจะส่ายหัวอย่างละอาและพูดบอกให้ซาสึเกะรีบพาตัวไป

 

     “ไปได้แล้วนารูโตะ”

 

     “ทำไมฉันต้องไปด้วย!เห็นมั้ยว่าฉันกินอยู่”

 

     “ค่อยกลับไปกินข้าวที่บ้านไปได้แล้วเย็นแล้ว..” ซาสึเกะพูดบอกและชุดแขนบางให้เดินตามตนออกมานอกร้าน

 

     “นี้!อย่ามาออกคำสั่งกับฉันนะเจ้าบ้า” เสียงหวานพูดบอกอย่างฉุนๆ

 

     “พูดมาก...”

 

     “นาย!

 

     “ถ้ายังไม่หยุดพูดฉันจะจูบน่ะ!” ซาสึเกะหันมาพูดบอกและขมวดคิ้วสวยอย่างรำคาณก่อนจะหันกลับไปตั้งใจเดินต่อ

 

     “หนอยยย!!!” นารูโตะได้แต่กัดฟันและมองคนตรงหน้าอย่างฉุนเฉียว...

 

     ...หมอนี้เป็นใครทำไมต้องมายุ่งกับชีวิตฉันด้วย(วะ)เนี้ย!!!!

 

 

 

 

 

10per

นารูโตะเดินตามซาสึเกะจนมาถึงบ้านตระกูลอุจิวะ.. บ้านหลังที่นารูโตะเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะได้เข้ามาอาศัยอยู่หลังจากที่เดินเข้ามาถึงตัวบ้านก็พบว่ามีดอกทานตะวันอยู่มากมายทั้งสวนขนาดเล็กที่อยู่หน้าบ้านและดอกไม้ในแจกันล้วงเป้นดอกทานตะวัน..

 

ดอกไม้ที่นารูโตะโปรดปราน

 

“ฉันรู้ได้ไงว่าฉันชอบดอกทานตะวัน”

 

นารูโตะถามขึ้นทำลายความเงียบ

 

“ไม่มีอะไรเกี่ยวกับนายที่ฉันไม่รู้หรอก”

 

“ทำไมนายต้องมาทำเป็นรู้ดีเกี่ยวกับฉันด้วย!

 

ร่างบางถามเสียงดังด้วยความหงุดหงิดและรู้สึกแปลกๆในหัวใจ..

 

ทำไมกันทำไมหัวใจเขาต้องเต้นตึกตักเต้นแรงขนาดนี้กันด้วยนะ ไอ้หมอนี้มันก็แค่ไอ้บ้าไอ้งี่เง่าที่หนีออกจากหมู่บ้านและทิ้งเขาไว้ข้างหลัง

 

มันน่าโมโหชะมัด!!!

 

“นารูโตะ”

 

“...”

 

“ถ้าวันไหนที่นายจำได้”

 

“ฉันจะบอกนายเองว่าทำไมฉันถึงอยากรู้เกี่ยวกับตัวนาย”

 

 

 

*

 

 

พลบค่ำแล้ว...

 

นารูโตะเหม่อมองท้องฟ้าที่เปลี่ยนจากสีส้มของดวงอาทิตย์และถูกแทนที่ด้วยสีดำของดวงจันทร์.. สีดำ เหมือนสีของดวงตาและสีผมของหมอนั้นเลย

 

เอ๊ะ แล้วทำไมเขาต้องมานึกถึงไอ้งี่เง่านั้นด้วยล่ะ

 

“นารูโตะ~”

 

เจ้าของผมสีส้มหันไปมองตามเสียงเรียกที่ดังมาจากทางหน้าประตูบานเลื่อยนแบบญี่ปุ่น ทันทีที่ได้เห็นเจ้าของเสียงเรียกก็ยิ้มกว้างขึ้นมาทันที

 

“ซากุระจัง!!

 

“ทำไมมานั่งหงอยตรงนี้ล่ะ”

 

“ฉันไม่อยากอยู่ที่นี้”

 

“แต่ที่นี้คือบ้านของเธอนะ”

 

ซากุระยิ้มและพูดอธิบายอย่างใจเย็น เธอเองก็รู้ดีเต็มอกว่าทำไมซาสึเกะถึงเรียกเธอมาเวลานี้..

 

นารูโตะกำลังต่อต้านซาสึเกะ

 

“แต่ฉันไม่..”

 

“นารูโตะอย่าพูดเลยว่าไม่ชอบซาสึเกะคุง..บางทีคนฟังเขาอาจจะเสียใจนะ”

 

“แต่หมอนั้นทิ้งฉันไปนะ”

 

“แต่ตอนนี้เขากลับมาแล้วไง”

 

“ซากุระจัง.. ฉัน... ฉันจำอะไรไม่ได้เลย”

 

“ใจเย็นๆนะนารูโตะ”  ซากุระที่เห็นนารูโตะเริ่มรู้สึกเจ็บปวดหลังจากที่ได้ฟัคำพูดของเธอ มือเล็กบางลูบหลังที่สั่นอยู่อย่างปลอบโยน.. เธอรู้ว่านารุดตะก็คงจะรู้สึกลึกๆข้างในว่ารักซาสึเกะมากแค่ไหนแต่ด้วยความทรงจำที่ขาดช่วงไปทำให้นารูโตะอาจจะรู้สึกสับสัน

 

“ฉันอยากให้เธอลองเปิดใจดูนะ”

 

“ไม่..”

 

“ทำไมละ”

 

“ไม่รู้มันมีบางอย่างบอกฉันว่าอย่า..”

 

“อย่า..?

 

“อย่าพยายามที่จดจำเรื่องของซาสึเกะ”


100per


ขอมาต่อเท่านี้ก่อนนะคะ

ต้องทบทวนเรื่องราวอีกเยอะ

ยอมรับว่าแอบลืมพลอตเรื่องไปบางส่วนแล้ว

จะพยายามมาต่อเท่าที่จำได้นะคะ

ขอบคุณคนที่ยังรอเรื่องนี้นะคะ 4 ปีเต็มเลย ขอบคุรจริงๆค่ะ

ฝากเม้นเป้นกำลังใจพร้อมกับส่งฟีสแบคด้วยนะคะ


ปล. จะมาอัพอีกครั้งในกลางเดือนกุมภาพค่ะ ขอไปสอบก่อน

ปลล. ถ้ามีเวลาว่างจะรีบมาต่อถ้ามีคนเรียกร้องหรือฟีสแบคดี อิอิ




B B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #61 มิโนะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 14:40

    ทำมั๊ยมันเจ็บๆ(。ŏ﹏ŏ)

    ยังรออยู่น้าาาาาา~~~(≧▽≦)


    #61
    0
  2. #60 NoungjuneNoung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 04:06
    ต่อเถอะรออยุ่นะะะะะะ
    #60
    0
  3. #59 nooeyenaza2259 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 04:32

    ไรท์ไม่ต่อเเล้วหรอ

    #59
    0
  4. #58 aumfoutuf22 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:45
    ไรท์มาต่อนะรออยู่
    #58
    0
  5. #57 เปล่งประกาย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:20
    โตะรีบจำเกะให้ได้นะและแกล้งเอาคืนอิอิ
    #57
    0
  6. #56 มินน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 18:54
    จะไม่มาต่อหรอคะ หายไปสี่ปีกว่าแล้วน้าาา
    #56
    0
  7. #55 นารุโตะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 07:20
    โดนใจเจ้
    #55
    0
  8. #54 แม่มดนักเดินทาง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 12:21
    เกะเป็นสามีขี้หึงหวงของโตะไงล่ะ
    #54
    0
  9. #50 Daemon tail (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 20:59
    อื้อหืออออ
    โดนใจมาก 
    #50
    0
  10. #45 PUNGKOU(秋本 久美子 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2556 / 22:47
    หือ?อยากรู้ว่าเป็นใคร เดี๋ยวกลับถึงบ้านก็รู้เองแหละ หึหึหึ -..- ~
    #45
    0
  11. #44 Buka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 13:31
    ก็คนที่นายรักสุดหัวใจไงนารุ
    #44
    0
  12. #42 เหวินเหริน ไป๋ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 08:24
    เอาน่าโตะ สงสารสามีเธอมั่งสิ จำเค้าไม่ได้เนี่ย *-*
    #42
    0
  13. #41 เปล่งประกาย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 22:55
    เกะเป็นสามีนายไงโตะ
    #41
    0
  14. #40 ` (sawada.tsunayoshi) -? (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 22:48
    เกะคุงก็เป็นสามีแกไงโตะเอ๋ยยย !
    แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก (?) ที่สงสารซาสึเกะ TOT
    #40
    0
  15. #39 deadliness (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 22:27
    เป็นสามีของโตะไง =..=
    #39
    0