{ ONE PIECE } COLOR (LOWNAMI)

ตอนที่ 2 : COLOR | CHAPTER 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    11 ก.พ. 61

COLOR | CHAPTER 1

 

        “คุณนามิคร้าบบบบบเที่ยงนี้ว่างใช่ไหมผมฝากข้าวไปให้ช็อปเปอร์ที”

 

         เสียงของซันจิเชฟหนุ่มในภัตคารหรูเอ่ยถามหญิงสาวสมาชิกในกลุ่มของตน ปลุกให้นามิหลุดจาภวังค์เหงยหน้าขึ้นมา เธอกำลังคิดถึงพี่สาวและสวนส้มที่บ้านเกิดว่าหลังจากเธอจากมาเพื่อมาแกรนไลน์แห่งนี้มันผ่านไปกี่ปีแล้วนะ แกรนไลน์แห่งนี้ถือว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ติดอันดับต้นๆของประเทศนี้แต่กลับถูกยกให้เป็นเมืองที่มีมาเฟียตัวร้ายกาจอาศัยอยู่เป็นอันดับหนึ่ง ถ้าไม่นับพวก7เทพและ4จักรพรรดิ ละนะ

 

         “ช็อปเปอร์ลืมอีกแล้วหรอ”

 

         นามิเอ่ยถามกลั้วเสียงหัวเราะเอ็นดู.. สงสัยเมื่อเช้าคงมีเคสด่วนอีกละสิหมอตัวน้อยของกลุ่มหมวกฟางถึงได้รีบร้อนจนขนาดลืมกล่องข้าวประจำตัวซะอย่างนั้น

 

          “ได้สิฉันว่างพอดี” หญิงสาวพยักหน้ารับคำไหว้วานของเชฟหนุ่มพลางเดินไปที่เคาท์เตอร์ครัวเพื่อรับกล่องข้าวสีฟ้าสดใสมาไว้ในมือ

 

        “ขอบคุณนะครับนี้ถ้าผมไม่ติดว่ามีงานด่วนคงไปส่งเองไม่รบกวน”

 

        “ไม่เป็นไรหรอกเอาเป็นว่าฉันจะไปส่งให้นะ”

 

         เที่ยงนี้ไปเดินเล่นห้างในแกรนด์ไลน์หลังจากส่งของดีกว่า..

 

 

 

 

 

*

 

 

 

 

        … กรุ๊ง ... กริ๊ง ...

 

        เสียงระฆังเล็กๆบนประตูกระจกของครีนิกรักษาสัตย์เล็กๆไปจนถึงสัตย์ตัวใหญ่กลางในเมืองแกรนด์ไลน์ที่แสนจะวุ่นวายและมีคนพลุกพล่านตลอดเวลาปลุกให้ชายหนุ่มผมสีเขียวที่แอบงีบกลางวันหลังเคาท์เตอร์ผงกหัวขึ้นมาให้พ้นจากเคาท์เตอร์สูงเพื่อดูลูกค้าในยามเที่ยงที่แสนจะสงบสุขของเขา

 

        “อ้าวเธอเองหรอ”

 

        โซโลที่เห้นว่าเป็นหญิงสาวผมสีส้มก็ล้มตัวกลับไปฟุบที่โต๊ะอีกครั้งอย่างไม่สนใจทำให้นาทิที่เห้นท่าทีแบบนั้นก็นึกหมั่นไส้ไม่ได้.. หมอนี้มาช่วยงานหรือมาอู้งานกันแน่ยะ

 

       “โซโลฉันเอาข้าวมาให้ช็อปเปอร์”

 

       “หมอนั้นไม่อยู่”

 

      “ไปไหน”

 

      “มีงานด่วนหมอนั้นเลยเข้าไปที่บ้านลูกค้า”

 

      หญิงสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจสงสัยว่าข้าวกล่องนี้คงจะเป็นหมัน.. เธอมั่นใจว่าช็อปเปอร์คงกลับไม่ทันเที่ยงแน่นอนแต่ถ้าทิ้งไว้เฉยๆก็คงจะเน่าซะเปล่าๆหรือจะให้โซโลกินดี? แต่หมอนั้นก็คงจะแวบไปกินข้าวที่บ้านอาจารย์ตาเหยี่ยมหนึ่งใน7เทพแน่นอน

 

“แล้วลูฟี่ละ”

 

โซโลเหล่มองนามิที่ถามถึงลูฟี่หัวหน้ากลุ่มหมวกฟางตามปกติแล้วยัยนี้ไม่มีทางถามถึงเด็กหนุ่มในเวลาแบบนี้แน่นอน

 

“น้อยๆหน่อยยะฉันจะเอาข้าวนี้ไปให้หมอนั้นกินแทน”  เธอพูดและชูกล่องข้าวสีฟ้าขึ้นมาให้ดูเป็นหลักฐาน

 

“หมอนั้นอยู่สนามแข่งรถ”

 

“หะ! ไปทำอะไรที่นั้น”

 

สนามแข่งรถ หรือสนามเถื่อนเป็นชื่อเรียกของสถานที่แข่งรถอันดับหนึ่งในเมืองแกรนด์ไลน์แต่สนามเถื่อนก็เถื่อนสมชื่อที่นั้นมักมีการพนันกันเกิดขึ้นแต่อาจจะไม่ใช่พนันกันที่ตัวเงินอย่างเดียวบางคนเอาผู้หญิง หรือรถของตนเองมาพนันเพื่อความสนุก สถานที่นั้นจึงเป็นที่สถานที่ที่เธอไม่อยากไปมากที่สุดเพราะเป็นแหล่งรวมตัวอันตรายระดับสูงๆ โดยสถานที่นี้ถูกปกครองด้วยโดฟามิงโก้และหนึ่งในหุ้นส่วนก็คือหมอนั้น ทราลฟ้าก้า ลอว์ หรือ ทราลฟ้าก้า ดี วอเทอร์ ลอว์ เป็นบุคคลมีฉายา ดี

 

“แล้วหมอนั้นไปทำอะไรที่นั้น”

 

“ไปหาลอว์”

 

หะ... ไปที่นั้นว่าแปลกแล้วไปหาลอว์? ถึงพวกนั้นจะเป็นคนที่มีฉายาดีเหมือนกันแต่นามิรู้สึกแปลกใจมากกว่าว่าทำไมพวกนั้นถึงรู้จักกันทั้งที่ลูฟี่เป็นคนที่ไม่สนใจใครนอกจากคนในกลุ่มหรือโบอา แฮนค็อก หญิงสาวเพียงคนเดียวใน7เทพ

 

“พวกนั้นรู้จักกันตอนไปงานเลี้ยง”

 

“งานเลี้ยงคนระดับสูงอะนะ?

 

“ใช่วันนี้เหมือนว่าลอว์จะชวนไปเพราะสนามที่งานอะไรสักอย่าง”

 

หรือเธอควรจะไปดูดีว่ามีงานอะไรแปลกนะที่โซโลจะให้ลูฟี่ไปงานแบบนี้คนเดียว แต่ถ้าหมอนั้นไปก่อเรื่องละแล้วเธอดันอยู่ในงานด้วยเธอไม่ต้องซวยไปด้วยหรอ

 

“แฮนค็อกไปด้วย.. หรือเธอจะตามไปดูแลหมอนั้นด้วยก็ได้นะ”  เหมือนว่าโซลจะอ่านความคิดเธอ

 

นามิหันมามองค้อนคนที่ไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไรเลยกับคำพูดที่บอกว่าให้เธอไปดูแล.. ที่นั้นมันมีแต่ตัวอันตรายติดท็อปสิของแกรนด์ไลน์ซึ่งแน่ละเธอไม่อยากไปแต่ก็อยากจะรู้ว่ามีงานอะไรที่นั้นลูฟี่ที่ไม่ชอบออกงานพวกนี้ถึงยอมตกลงคำชวนของลอว์

 

 

 

 

 

 

 

 

*

 

 

 

 

ไม่กี่อึกใจเดียวหญิงสาวก็เดินลงจากรถแท็กซี่ที่มาจอดหน้าทางเข้าของสนามแข่งรถในตัวเมืองซะแล้ว.. นามิถอนหายใจกับความอยากรู้อยากเห็นขี้สงสัยของตัวเองนี้ถ้าเกิดอะไรขึ้นเธอจะทำยังไงดีกับตัวเองเนี่ย ร่างบางทึ้งหัวตัวเองอย่างโมโหแต่ก็ถอนหายใจอีกครั้งใบหน้าเรียวจิ้มลิ้มเชิญชวนให้คนที่เดินผ่านไปมาเพื่อเข้าสนามแข่งหันมามองอย่างสนใจว่าสาวสวยแบบนี้ทำไมถึงมาทึ้งหัวตัวเองหน้าสนามแบบนี้

 

“อ้าว....นี้มันแมวเหมียวในคืนนั้นนี้หน่า”

 

เสียงยี่ยวนของชายหนุ่มดังขึ้นมาจากข้างหลัง ทำให้นามิยืดตัวตรงทันที.. เธอจำเสียงนั้นได้!! นี้มันเสียงของหมอนั้นเสียงของ...

 

“คิดส์!

 

ชายหนุ่มผมสีแดงเพลิงอยู่ในชุดเสื้อคลุมตัวใหญ่อลังการที่มีคนเฟอร์อยู่บนคอหน้าอกเปล่าเปลือยโชว์ซิกแพคชวนให้มองข้างตัวมีหญิงสาวผมบรอนหน้าตาสวยสดพร้อมกับลูกน้องในแก๊งที่ยืนอยู่ข้างหลัง

 

“ดีจังเธอจำชื่อฉันได้ด้วย”

 

ใครจะจำชื่อนายไม่ได้บ้างละ

 

นามิเบ้ปากให้กับคำพูดของคิดส์พลางหันหลังเดินหนีออกมาจากตรงนั้นให้ไวที่สุดเท่าที่คิดส์จะตามทัน เธอมาที่นี้เพื่อไม่ได้มาเจอหมอนี้และถูกถามด้วยคำถามที่ว่าเธอขายเท่าไรหรอกนะ คิดส์คือผู้ชายที่น่าขยะแขยงลองลงมาจากโดฟามิงโก้ ใครๆเขาก็รู้กันทั่วว่าโดฟามิงโก้ทำธุรกิจกับหญิงสาวที่มีประสงค์จะขายตัวเองและเธอเองก็คิดว่าคิดส์นั้นคงจะทำเหมือนกันก็หมอนั้นมันคนประเภทเดียวกันนี้นา

 

เธอเดินตามทางมาจนถึงตัวด้านนของสนามที่ปกติจะเป็นลานกว้างเอาไว้แข่งรถแต่ตอนนี้กลับมีผู้คนมามากมายยืนคุยกันและมีเสียงดนตรีเพิ่มความสนุกคึกคักในปาร์ตี้แห่งนี้ ใบหน้าจิ้มลิ้มชะโงกมองหาเด็กหนุ่มหมวกฟางและเธอเองก็หวังว่าจะหาได้ไม่ยากก็หมวกฟางที่หมอนั้นใส่น่าจะเด่นที่สุดนี่นา

 

“นี้สาวน้อยไปกับฉันมั้ย”  ข้อมือขาวถูกดึงกระชากจนนามิเซไปตามแรง

 

“ปล่อยฉันนะไม่ได้ขายโว้ยยยย!!!”  เธอพูดปฏิเสธเสียงดังแข่งกับเสียงเพลง ทำไมใครๆก็คิดว่าคนอย่างเธอขายร่างกายตัวนะ!!

 

“อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลย โดฟามิงโก้สั่งให้เล่นตัวเพื่อเรียกเงินเยอะๆใช่มั้ย”  เสียงอ้อแอ้ดังออกมาจากชายหนุ่มนิรนามที่หน้าแดงจากเครื่องดื่มแอลฮอล์ที่ถูกเสริฟในงานปาร์ตี้

 

“ปล่อยนะบอกว่าไม่ได้ขายไง” 

 

หญิงสาวพยายามที่จะแกะมือของผู้ชายคนนี้ออกแต่แรงอันน้อยนิดจากร่างบอบบางกลับไม่ทำให้หลุดออกจากการกอบกุม

 

“หน่าฉันให้2เท่าเลย”

 

“ไม่เอา!!!

 

“บอกว่าอย่าเล่นตัวไง!!!

 

“ฉันบอกว่า...”

 

ไม่ทันที่นามิจะได้บอกปฏิเสธเป็นรอบที่สามของวัน มืออีกข้างของเธอก็ถูกดึงให้เซอีกครั้งด้วยชายหนุ่มหน้าตาย

 

“ละลอลว์...”

 

“เฮ้อ..นี้เธออีกแล้ว”

 

หมอนี้!!!

 

---TBC.

 

ตอนที่1ในที่สุดก็มา ขอดทษนะคะที่ทิ้งห่างไป(นาน)มาก ตอนนี้อาจจะงงๆหน่อยคนแต่งก็งง 5555555555 พอดีงานเยอะทำให้ใช้เวลาเยอะไปหน่อยในการแต่งตอนนี้

แต่แต่งไปก็มึนงานไปด้วยอาจจะออกมาไม่ดี คอมเม้นท์เป้นกำลังใจด้วยนะคะ

TW : @painttorao

FB : AHIKO ZEZAN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #16 Ieye (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:13
    มาแล้ววววว รอต่อนะคะ ขอฟินๆ ❤
    #16
    0
  2. #15 kawfang2808 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 22:16
    สู้ๆคร้า ดีนะที่ร๊อ...รอ...รอแล้วรออีก อิอิ ถึงอย่างนั้นก็จะรอต่อไปนะคะ
    จะรออ่านอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนนะคะ....
    #15
    0