Hot Issue: เปิดประเด็นร้อนรักปักหัวใจกามเทพสุดเฟี้ยว

ตอนที่ 5 : Chayen : ของขวัญแสนประหลาด(เฮ้ย!) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 เม.ย. 53


กริ๊ง!

เสียงไมโครเวฟดังขึ้นพร้อมกับที่ผมถลาไปหยิบไอ้อาหารกินกันตายที่มีชื่อว่า ข้าวผัดปูเซเว่น ออกมากิน เฮ้ออ น่าจะเปลี่ยนเป็นข้าวผัดไข่วิญญาณปูมากกว่า แต่ก็นะ กินกันตายเพราะดึกขนาดนี้ร้านอาหารตามสั่งก็ปิดกันหมดแล้ว แถมเซเว่นหน้าหอก็น่ารักเหลือเกิน

พี่ครับ อุ่นข้าวให้ด้วยครับ

โทษทีน้อง ไมโครเวฟเสีย

ช่างเป็นเซเว่นที่ดีอะไรเยี่ยงนี้!

สุดท้ายผมก็เลยต้องลากสังขารมายังตึกข้างๆ ซึ่งเป็นที่อยู่ของไอ้กาแฟเพื่อมายืมไมโครเวฟใช้นั่นเอง และเหตุการณ์ก็เป็นอย่างที่ทุกคนทราบคือ...ตอนนี้ผมนั่งสวาปามข้าวกล่องเซเว่นอยู่ข้างล่าง ส่วนไอ้กาแฟนั่งบนโซฟาและกระดิกพระบาทพร้อมกับจิกตาใส่อย่างไม่พอใจ

มีอะไรจะพูดก็พูดมา พ่อเป็นไก่ไงจิกอยู่ได้ผมพูดกับคนที่นั่งอยู่ข้างบนโดยที่ข้าวอยู่เต็มปากและไม่มีการเงยหน้าขึ้นไปมอง

ป้าป!

เสียงตบโซฟาดังขึ้น ผมตกใจเล็กน้อยก่อนจะหันหน้ามองตัวต้นเหตุอย่างไม่สบอารมณ์ ไอ้เพื่อนตัวดี! ถ้าสำลักข้าวตายขึ้นมานะ จะตามหลอกหลอนให้หัวโกร๋นเลย

น้องกวากวาอ่ะ แกไปรู้จักกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่

เกือบสิบปีได้แล้วมั้ง ตั้งแต่ม.ต้นอ่ะ ทำไมเหรอ?

หล่อน หล่อน หล่อนทำฉันขายหน้ามาก และไม่เคยมีใครหักหน้าสุดหล่อในสามโลกอย่างกาแฟมาก่อน!!!”

ปกติของกวากวาว่ะ เมื่อก่อนแรงกว่านี้อีก อีกอย่าง ใครบอกแกไม่ทราบว่าแกหล่อที่สุดในสามโลก ได้ข่าวว่าฉันเป็นเดือนคณะผมพูดด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ก่อนจะคว้าแก้วโค้กข้างๆ มาดื่ม

แก แก แกช่างร้ายกาจ!” ผมคาดว่าตอนนี้ไอ้กาแฟมันคงหน้าดำหน้าแดงและชี้นิ้วอันสันเทามายังผม และต่อไปมันก็คงตบหน้าตักเป็นแน่

ป้าป!

เห็นมะ นี่ถ้าเดาข้อสอบถูกแบบนี้ได้ก็คงดี

ตอนนั้นฉันอ่อยให้เว้ย เพราะฉันเป็นคนรักเพื่อน!”

เออ แกมันหล่อที่สุดในสามโลก แต่ไม่ใช่ สวรรค์ โลกมนุษย์แล้วก็นรกหรอกนะ

แล้วโลกอะไร

สัตว์บก สัตว์น้ำแล้วก็สัตว์เลื้อยคลานต่างหาก ขอบใจสำหรับไมโครเวฟโว้ย ผมรีบเก็บกล่องข้าวโยนใส่ถังขยะข้างๆ โซฟาและวิ้งแจ้นออกมาจากห้อง โดยมีเสียงโวยวายของกาแฟไล่หลังมา

ไอ้ชาเย็น!!!! วันนี้แกไม่รอดแน่!!!”

และดูเหมือนว่ามันจะวิ่งตามผมออกมาด้วยน่ะสิ มีหวังได้วิ่งไล่กันทั้งอาคารตัว U แน่นอน อ่อ! สงสัยกันล่ะสิว่าอาคารตัว U มันเป็นยังไง เอางี้ หอของผมเป็นหอชายที่ราคาไม่สูงมากแล้วก็ไม่ถูกจนเกินไป ข้างหลังรายล้อมไปด้วยดงหญ้า ตัวอาคารเป็นตึกสามชั้นสีครีมสีสว่างจำนวนสามตึก สองตึกแรกตั้งเป็นแนวนอนสองข้างและมีอาคารสำนักงานตั้งอยู่ระหว่างทั้งสองตึก ชั้นล่างเป็นลานโล่งๆ มีต้นไม้รายรอบและโต๊ะม้าหินอ่อน ข้างๆ ตึกแนวตั้งก็จะมีลานจอดรถขนาดกลางเอาไว้ให้ผู้อาศัยใช้ เป็นรถบ้าง มอเตอร์ไซค์บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นมอเตอร์ไซค์เสียมากกว่า

เอาล่ะ เข้าเรื่อง ตอนนี้ผมกำลังวิ่งไล่กวดกับไอ้กาแฟอย่างเหนื่อยหอบเลยทีเดียว แม่งเอาแรงมาจากไหนเนี่ย! ไอ้ผมก็เพิ่งกินข้าวไป ตอนนี้โคตรจะจุกเลย

อั๊ก!

นั่นไง ในที่สุดมันก็วิ่งตามทันและคว้าคอผมเอาไว้พร้อมกับลากเข้าห้องผมที่ห่างออกไปแค่นิดเดียว ฮืออ ทั้งๆ ที่เกือบรอดแล้วแท้ๆ

แฮ่กๆ นี่แกกะจะรัดคอให้ฉันหายใจไม่ออกตายไงวะ ผมพูดพลางสูดออกซิเจนเข้าปอด

ก็แกมาด่าฉันก่อนนิ่

โหย กัดนิดหน่อยทำอย่างกับฉันไปด่าบุพการีอย่างนั้นแหละ

เรื่องความหล่อเป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับฉัน แกก็รู้

เออๆ ขอโทษแล้วกัน ทีนี้ก็ช่วยออกจากห้องได้แล้ว ฉันจะไปอาบน้ำผมพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่วางอยู่ข้างๆ โคมไฟ (ช่วงนี้ซกมกอ่ะครับ) ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อไปอาบน้ำ ทว่าคุณเพื่อนตัวดีดันลุกขึ้นและกดตัวให้ผมนั่งลงบนโซฟา จากนั้นเจ้าตัวก็นั่งลงข้างๆ

เรื่องของเรามันยังไม่จบนะเว้ยไอ้ชาเย็น!” มันกอดอกพลางทำหน้าเครียด

มันไม่เคยมีเรื่องของเราเว้ย อย่ามาพูดแบบนี้อีกนะ ขนลุก!”

ไม่ใช่อย่างนั้นเว้ย! แกลืมไปแล้วเหรอว่าฉันยังซักเรื่องกวากวาไม่จบ

แล้วแกจะซักอะไรฉันนักหนาวะ รู้นะเว้ยว่าแกไม่พอใจเขา ถ้าไม่พอใจอะไรก็ไปลงกับกวากวาสิวะ ไม่ใช่มาถามนู่นนี่กับฉัน ถึงรู้จักกันมานานแต่ไม่ได้ตัวติดกันขนาดนั้นนะโว้ย!”

ฉันก็ไม่ได้ไม่พอใจน้องเขาอะไรขนาดนั้น ฉันก็แค่... มันหยุดพูดอยู่แค่นั้นแล้วนิ่งเงียบไป ขอบคุณสวรรค์ที่ทำให้หูทั้งสองข้างของผมได้พักผ่อน และระหว่างที่มันหยุดพูด ผมก็หันไปจัดหนังสือเรียนที่วางระเกะระกะอยู่แถวๆ โต๊ะที่วางโคมไฟ ก่อนจะคุยกับมันทั้งๆ ที่ก้มหน้าไปหยิบผ้าขี้ริ้วที่อยู่ใต้โซฟามาเช็ดโต๊ะ

แค่นั้นอะไรวะ รีบๆ พูดจะได้จบๆ แล้วฉันก็จะได้ไปทำอย่างอื่นต่อ เบื่อฟังแกพูดเต็มทีและ

                เงียบฉี่~

                ไม่มีสัญญาณตอบรับจากไอ้เพื่อนเวรที่ท่านเรียก บทคนมันจะเงียบก็เงียบซะงั้น ที่เมื่อกี้ล่ะแหม พูดเสียจนไม่มีเวลาหายใจ

                เอ้า! พอให้พูดก็ไม่ยอมพูด ทีอย่างนี้ล่ะเงียบเชียว พูดอะไรก็พูดดิ่ไอ้... คำสบถอันหยาบคายที่กะเอามาปิดท้ายไม่ได้หลุดออกมาจากปาก เพราะตอนนี้ผมกำลังนิ่งงันกับภาพที่อยู่ตรงหน้า ให้ตายเถอะ! ตลอดระยะเวลาเกือบๆ 3 ปีที่ผมคบมันเป็นเพื่อนนั้น สีหน้าแบบนี้เป็นสีหน้าเดียวที่ผมไม่เคยเห็นจากมันมาก่อน

                ปกติดีนะแกน่ะ ผมเอื้อมมือไปตบไหล่มันเพื่อเรียกสติ ทว่ามันกลับมองมายังผมและพูดด้วยสีหน้าแดงก่ำ แววตาหวานเยิ้มและกัดริมฝีปากล่าง (มันเป็นภาพที่อันตรายต่อสายตาจริงๆ) หวังเป็นอย่างยิ่งว่ามันจะไม่คิดพิเรนท์กับผม

                ฉันก็แค่เก็บความรู้สึกนี้ไม่ไหวแล้ว!!”

                เฮือก! ทำไมผมถึงได้รู้สึกเสียววาบแบบนี้เนี่ย หวังว่ามันจะไม่ใช่อย่างที่คิดนะ

                เฮ้ย! อย่ามาพูดเอาตอนนี้นะเว้ย! เราคบกันมานาน และฉันก็ไม่อยากเสียเพื่อนอย่างแกไปจริงๆ

                ฉันรู้ว่าแกอาจจะไม่พอใจความรู้สึกของฉัน แต่ของอย่างนี้มันก็ห้ามไม่ได้จริงๆ ว่ะ มันเป็นความรู้สึกที่เพิ่งเกิดได้ไม่นาน มันวาบหวามแล้วก็ทำให้ใจเต้นแรง

                แต่แกเป็นผู้ชายแล้วฉันก็เป็นผู้ชายนะ อย่าลืมสิ!”

                ก็เพราะว่าฉันเป็นผู้ชาย ฉันก็เลยรู้สึกแบบนี้ไง

                พอเหอะ ฉันรับมันไม่ไหวว่ะ แกออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้เลย ก่อนที่ฉันจะของขึ้นแล้วถีบแกตกตึกตาย

                เรื่องแค่นี้ทำไมต้องรุนแรงด้วยวะ ตกลงแกรู้ใช่มั้ยว่าฉันรู้สึกยังไง

                ก็นั่นแหละเป็นเหตุผลที่ฉันบอกให้แกออกไป!”

                อะไรวะ น้องแท้ๆ ก็ไม่ใช่ ทำไมต้องโมโหด้วย หวงไม่เข้าเรื่อง อย่าบอกนะว่าแกจะเก็บน้องกวากวาไว้เองอ่ะ

                ก็ไม่ได้หวงอะไรถึงขั้นนั้น ว่าแต่...เฮ้ย! นี่แกชอบกวากวาหรอกเหรอผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายที่มันพูด ตกลงว่าที่ได้ยินมาทั้งหมดนั้นมันไม่ได้หมายถึงผม แต่เป็นยัยกวากวาอย่างนั้นเรอะ!

                อ้าว ก็ไหนบอกว่าเข้าใจความรู้สึกฉันแล้วไง อย่าบอกนะว่าแก...มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับมองผมด้วยความสงสัย ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นใบหน้าตรัสรู้ อีกไม่นานมันก็คงตามมาสินะ

                ป้าป!

                ว่าแล้วเชียว...เจ็บเป็นบ้าเลย คนอะไรมือหนักชิบ!

                ไอ้เวรเอ้ย! นี่แกคิดว่าคนอย่างฉันพิศวาสเพศเดียวกันเหรอวะ นี่ใช้สมองหรือขี้ไคลคิดเนี่ย อุจาดสมองเป็นบ้าเลย

                ก็ดูคำพูดที่แกใช้สิ ใครได้ฟังมันก็คิดเหมือนกันทั้งนั้นแหละ ว่าแต่แม่งมือหนักชิบเป๋งเลย ไปเล่นกล้ามมาเพิ่มใช่มั้ยเนี่ย อู๊ยย หัวปูดแหงเลย ผมลูบหัวตัวเองปอยๆ พร้อมกับมองไอ้คนหน้าระรื่นที่อยู่ข้างๆ ด้วยสายตาตำหนิ

                เออ ไปเล่นมาเพราะฉันอยากให้น้องกวากวาเห็นว่าฉันจะแม๊นน แมนและเหมาะสมกับเขามากขนาดไหน

                เอาจริงอ่ะ คิดผิดคิดใหม่ได้นะ ขอเตือนในฐานะที่รู้จักยัยนั่นเป็นอย่างดี ยัยนั่นอ่ะทั้งเจ้าคิดเจ้าแค้น จอมวางแผน ปากร้ายและบางทีก็เข้าขั้นหมา รักสะอาดเกินจนน่ารังเกียจแถมยังรังเกียจกลิ่นอายคนจน นี่ยังไม่รวมถึงชอบคิดว่าตัวเองเหนือคนอื่นและบ่นอย่างกับหมีกินผึ้งอีกนะ แล้วก็มี... ยังไม่ทันที่ผมจะได้บรรยายสรรพคุณของกวากวาต่อ ไอ้คุณเพื่อนก็ยกมือขึ้นมาห้ามพร้อมกับทำท่าเหมือนตัวเองเป็นปางห้ามญาติ

                แต่นั่นแหละคือเสน่ห์ของน้องกวากวา ยิ่งร้ายเท่าไหร่ยิ่งน่าตื่นเต้นและท้าทายมากเท่านั้น แกลองคิดดูสิว่าถ้าคนอย่างฉันสามารถทำให้เสือดุร้ายอย่างกวากวาเป็นแมวน้อยเชื่องๆ ได้นะ มันเป็นอะไรที่สุดยอดมาก!”

                แกรอชาติหน้าแล้วกัน คนอย่างกวากวาไม่มีทางยอมเป็นลูกแมวเชื่องๆ หรอก อีกอย่าง ใครใช้ให้แกเปรียบผู้หญิงกับเสือวะ

                แล้วไง! ยังไงน้องกวากวาก็เหมือนไอดอลของฉัน สวย สง่า ปากร้ายนิดๆ ยิ่งครั้งแรกที่เราเจอกันไม่ถูกชะตานะ มันเข้าล็อคละครเกาหลีเลย เหมือนเรื่องอะไรนะ...อ๋อ F4 เกาหลีไง กูจุนพโยกับคึมจันดี

                ฉันว่าแกเหมาะกับกูจะอ้วกมากกว่ากูจุนพโยว่ะ

                ไอ้นี่มือไม่พายเอาเท้าราน้ำอีก

                ก็สิ่งที่แกหวังมันน่าจะเอาเท้าราน้ำนี่หว่า อ้าว? แล้วใครโทรมาล่ะเนี่ยผมหยุดเถียงกับมันสักครู่ ก่อนจะล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบมือถือมาดู เวรแล้วมั้ยล่ะ พูดถึงผี ผีก็โทรมาพอดี

                ใครโทรมาวะ? เฮ้ย! นั่นมันน้องกวากวานิ่ ฉันรับเอง ฉันรับเอง!!!!” อยู่ดีๆ ไอ้กาแฟก็ถลาตัวจะเข้ามารับมือถือ แต่มีเหรอผมจะยอม พอมันถลาตัวเข้ามาผมก็ถีบมันจนร่วงลงไปกองกับพื้นน่ะสิ

                ฮัลโหล มีอะไร ผมพูดกับปลายสายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย อาจเป็นเพราะไอ้คนที่นอนกุมท้องอยู่ข้างล่างก็เป็นได้

                [ก็มีธุระน่ะสิคะเลยโทรมา ไม่มีจะโทรมาทำไม?]

                อย่ามายียวนดิ่ ตอนนี้พี่อารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่

                [ก็กวากวาโทรมาบอกข่าวดีเท่านั้นเอง แบบว่ากวากวาเป็นผู้โชคดีเว็บ HOTISSUE เหมือนพี่ชาเย็นด้วยแหละ กรี๊ดด กวากวาจะดังแล้วค่ะพี่ชาเย็นนนน!!!!!]

                ผมเอามือถือออกห่างจากหูประมาณหนึ่งช่วงแขนเพราะกลัวหูจะหนวกเอา นี่ขนาดห่างแล้วนะ เสียงคุณเธอยังลอดออกมาพอจับใจความได้อยู่เลย

                เว็บไรวะ แล้วน้องเขาได้อะไรเหมือนแกไอ้กาแฟโผล่หน้าพ้นขอบโซฟาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก่อนที่ผมจะกดหัวมันลงไปข้างล่าง ยุ่งไม่เข้าเรื่องจริงๆ เลยไอ้เพื่อนคนนี้

                ดีใจด้วยนะ ถึงแม้พี่จะไม่อยากได้รางวัลพวกนี้เท่าไหร่ก็ตาม ว่าแต่ปาร์ตี้ที่จะให้จัดอ่ะไปถึงไหนแล้ว

                [กวากวาคิดว่าเราน่าจะทำเป็นจดหมายลับแล้วเหมือนบอกที่ซ่อนฉบับต่อไปเรื่อยๆ และสุดท้ายเขาก็มาถึงที่ที่เราจัดไว้ ที่นี้เราก็...เซอร์ไพรส์! สุดยอดเลยใช่มั้ยความคิดกวากวา ก็แหงล่ะ มันเป็นความคิดของซูปเปอร์สตาร์คนใหม่ของเมืองไทยไงค่ะ คิกคิก]

                มันก็โอเคนะ แต่ใครเอาความคิดผิดๆ ไปใส่สมองว่าเธอเป็นซูปเปอร์สตาร์เนี่ย

                [เดี๋ยวกวากวาก็เป็น เพราะกวากวาเป็นผู้โชคดี อิอิ โทรมารายงานความคืบหน้าแค่นี้ล่ะค่ะ บาย!]

                บทอยากจะมาก็มา บทจะไปก็ไป ให้มันได้อย่างนี้สิวะ ผมบ่นกับมือถือตัวเอง ก่อนจะวางมันไว้ข้างๆ ตัวและก้มลงมองไอ้คนที่อยู่ข้างล่างที่ตอนนี้กำลังนอนร้องไห้กระซิกๆ อยู่ นี่แม่งเป็นบ้าอะไรเนี่ย!

                แกมันใจร้าย ฮืออ แกไม่ให้ฉันคุยกับไอดอล สุดสวาทบาดจิตและแม่ยอดขมองอิ่มของฉัน ฮืออออ น้องกวากวา ทำไมความรักของเรามันถึงเต็มไปด้วยปัญหา ฮือออ

                บ้าไปและ แกไปใช้คำว่าเรากับน้องเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ถ้ายัยนั่นรู้นะ แกตายหยังเขียดแน่

                ทำไม! คนอย่างฉันมันไม่ดีตรงไหน!!!!” อยู่ดีๆ มันก็ลุกพรวดขึ้นมานั่งพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำด้วยความโมโห อย่าบอกนะว่าแม่งจริงจัง

                ชอบจริงเหรอวะ ผมถามสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงจริงจังที่ไม่ต่างไปจากหน้ามันเช่นกัน ก็แหงล่ะ ยังไงกวากวามันก็น้องที่รู้จักกันมานาน ส่วนคุณเพื่อนข้างหน้าก็รู้จักกันมาเกือบๆ สามปี ก็ไม่ถือว่ารู้จักกันดีมาก ยังไงก็ต้องสแกนซะหน่อย

                มันเป็นรักแรกพบเว้ย! แล้วสเปคน้องเขาเป็นยังไงวะ

                สุภาพ เงียบขรึม ฉลาด เป็นผู้ใหญ่และแลดูเป็นผู้ดี ซึ่งที่พูดมาก็ตรงข้ามกับแกทุกอย่างผมตอบมันพลางนึกถึงรักแรกของกวากวา เพื่อนสนิทที่คว้าความรักของผมไป...พายุ

                ได้! เพื่อเป็นชายในฝันของน้องกวากวา กาแฟผู้ที่หล่อทีสุดในสามโลกที่ไม่ใช่โลก สัตว์บก สัตว์น้ำและสัตว์เลื้อยคลานคนนี้จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง และมันก็ต้องเริ่มตั้งแต่ตอนนี้!!!” พอมันพูดจบมันก็ลุกพรวดและวิ่งออกไปจากห้องผม ทว่าขณะที่กำลังเปิดประตู อยู่ดีๆ มันก็ร้องโวยวายขึ้นมาเสียงดังลั่น  

                เฮ้ย!!! ทำไมชายชุดดำร่างทะมึนถึงมาอยู่หน้าห้องแก อย่าบอกนะว่าติดหนี้อ่ะไอ้ชาเย็น!!!!” ผมงงเล็กน้อยไปกับคำพูดของมัน เอาจริงๆ นะ ผมไม่เคยไปติดหนี้ใครนะ ปกติได้เงินตลอด

                เปล่า! งั้นถามเขาสิว่ามาหาใคร บางทีอาจมาผิดห้อง ผมตะโกนบอกมันขณะที่ตัวเองก็รีบเดินไปหน้าประตูห้อง อยากรู้เหมือนกันว่าชายชุดดำมาหาใคร

                เฮีย มะ มะ มะ มาหาใครครับ ไอ้กาแฟพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ จนผมที่เพิ่งมาถึงหน้าประตูก็อดที่จะขำไม่ได้ แต่พอตัวเองเห็นหน้าชายชุดดำเท่านั้นแหละ...แม่งขำไม่ออกเลย นอกจากจะดำที่ชุดกับผมแล้ว แว่นตาก็กำ สีผิวก็ดำแถมตัวน่าจะสูงเกือบๆ สองเมตร โฮกก น่ากลัวชิบเป๋งเลย!

                ผมมาหาคุณชาเย็น ไม่ทราบว่าใช่คนข้างๆ คุณหรือเปล่าครับ ไอ้กาแฟพยักหน้ารัว ก่อนจะผลักผมให้ไปยืนที่ของมันแทน ส่วนชายชุดดำก็หันมาคุยกับผมด้วยท่าทางเคร่งเครียด

                คุณชาเย็นครับ ผมเป็นตัวแทนจาก www.hotissue.com มาส่งความปรารถนาของคุณเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ของที่คุณต้องการอยู่ข้างหลังครับ ขอบคุณที่ไว้ใจเราให้ส่งความสุขโดยไม่หวังผลตอบแทน ลาก่อนครับพอพูดจบ ชายชุดดำก็เดินหนีหายไปทางฝั่งบันได ทิ้งให้ผมยืนมองกล่องกระดาษแนวตั้งใบใหญ่ผูกริบบิ้นสีแดงที่เจาะรูขนาดนิ้วโป้งสอดไปได้รอบๆ กล่อง

                แกไปสั่งอะไรมาวะ กาแฟถามผมด้วยความอยากรู้ แต่ผมขี้เกียจตอบมันเนื่องจากตัวเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าข้างในนั้นเป็นอะไร ผมขอความรักไป แล้วเขาให้อะไรมาเนี่ย อย่าบอกนะว่าคนอยู่ในนั้น?

                พรึบ!

                พอผมดึงริบบิ้นออก ฝากล่องทั้งสี่ด้านก็ล้มลงเผยให้เห็นร่างบางของผู้หญิงที่ดูคุ้นตา ผมสีน้ำตาลแดงที่มัดเป็นแกละทั้งสองข้าง ดวงตากลมโต จมูกโด่งเรียว ริมฝีปากเล็กสีชมพูอ่อน สิ่งที่พูดมามันช่างคุ้นตาเสียจนทำให้น้ำตาผมไหลออกมาเพราะว่ามัน...คิดถึงเหลือเกิน

                แตแต...

MullZiKa : กลับมาแล้วกลับมาแล้ว ฮี่ๆ ขอบคุณทุกคนที่เม้นให้กันนะคะ ไม่อยากรอเม้นเท่าที่ตัวเองต้องการ ไม่งั้นไม่ต้องอัฟกันพอดี เห็นใจคนที่เขามีน้ำใจอ่าน+เม้น ไม่รู้จะพูดอะไรแหะนอกจากขอบคุณๆ ยังไงก็ขอให้มีความสุขไปกับนิยายเรื่องนี้นะคะ ติดตาม+เม้นกันต่อไปเรื่อยๆ นะ

ถ้าชอบนิยายเรื่องนี้ก็ควรเม้นมากกว่าคำว่าอัฟๆ upup หนุกๆ ชอบๆ อะไรประมาณนี้ ยังไงช่วยเม้นเป็นความคิดเห็นหน่อยก็ดีนะคะ ถือว่าขอ เพราะอยากอ่านความคิดเห็นของทุกคนจัง ^^

ตอบคอมเม้นที่ 139

 

ความคิดเห็นที่ 139

พึ่งเห็นว่าเม้นไม่ติดอ่ะ TT'
เราชอบฟิคเรื่องนี้มาก สนุกดีอ่ะ แบบ ฮา
แต่ก็แอบเศร้า 555555555

เราขอคู่จุน มีร์ ได้ปะ ?
ขอได้ปะเนี่ย ? 5555555
ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นอะไรค่ะ ^^'

ไรท์เตอร์คะ !!
คืออยากรู้ว่าเพลงที่อัพลงตรงหน้าแรกของฟิคอ่ะค่ะ
ชื่อเพลงอะไร แบบว่า ชอบมาก >

นู๋ มันเป็นนิยายลูกไม่ใช่ฟิค เข้าใจผิดแล้ววว เจ้เอาทั้งคู่มาวายกันไม่ได้หรอก TT

แต่ยังไงก็ขอบคุณที่ชอบนิยายเรื่องนี่นะจ๊ะ 

ส่วนเพลงหน้านิยายที่แล้วเป็นเพลงประกอบละคร

Personal Taste ชืิ่อเพลง 
말도 안돼(มัลโด อันดเว) ของยุนฮาอ่ะจ้า
 

Name : MMmmmMM [ IP : 125.24.52.7 ] 
Email / Msn: kimibokuno(แอท)hotmail.com
วันที่: 

วันนี้เอากาแฟมาฝาก

 

กาแฟ : งอนแล้วไม่ยอมเม้นให้น้ำ ไม่ต้องมาคุยกันเลยนะ เฮ้ย มาดึงคอเสื้อกุทำไมไอ้ชาเย็น

ชาเย็น : มึงแย่งเรตติ้งกู๊!!!     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

180 ความคิดเห็น

  1. #162 osss_Taeyeon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2553 / 15:03
    โดยส่วนตัวแล้วเค้าชอบแทยอน ก็เลยมาเจอนิยายเรื่องนี้

    แต่พออ่านเรื่องย่อแล้วก็ทำให้ติดตามเลยคะ มันออกเป็นแนวความรักที่ไม่ได้หวานแหววอะไรมาก่อน
    เพราะชาเย็นก็เคยอกหักมาแล้ว อืม..จะว่าไงดีหละ เค้าเลยอยากรู้ว่าชาเย็นจะเป็นยังไงเมือ่ราวกับว่า
    คนที่เค้าไม่รักเรากลับมาหาเราอีกครั้ง แต่จริงแล้วปอมปอมกับแตแตคือคนละคนกัน ชาเย็นจะแยกความรู้สึกนี้ได้รึป่าว


    เค้าก็ไม่เคยวิจารณ์อะไรจริงจังหรอกนะคะ แต่แค่อยากให้พี่ไรเตอร์รู้ว่ายังมีคนติดตามนิยายเรือ่งนี้อยูไม่น้อยเลย
    อย่าท้อนะคะ สู้ๆ

    ป.ล. เฮียฮัดเช้ย กวากวา เจินเจินนี่สามเศร้าแน่เลย
    #162
    0
  2. #159 Hansoul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2553 / 12:41
     มาปูเสื่อรอเฮีย ฮัด ^O^
    ค้างกึ่ก ... ปอมปอมออกมาแล้ว >O<

    เจ้ขา สู้ๆ 

    #159
    0
  3. #148 CREAM zZ~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 20:31
    อัพ อัพ อัพ อัพพพพ TOT
    รักกวากวาสุดใจ >3<
    เย้เย้ ชาเย็นเจอปอมปอมแย้วววว ตอนหน้าสนุกแน่เลย วู้วๆ
    #148
    0
  4. #146 §๏N→ ,,Pr♥'' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 17:06

    อุ๊ย! ตอนแรกๆก็คิดว่าชาเย็นกับกาแฟเป็นเก้งเช่นกัน T^T'

    กาแฟพูดส่อมากๆ >.<'

    กาแฟชอบกวากวา....-0-* คิดถูกคิดผิดเนี่ย ?

    รอฮัดเช้ยกับกวากวาอยู่นะ >.< 

    ปล. เพลงเพราะดีค่ะ ^___^

    เจอกันแล้วนะ ชาเย็นกับปอมปอม(มิใช่แตแต-*-)

    #146
    0
  5. #145 สวยไม่เต็มบาท (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2553 / 13:31
    กาแฟผู้หล่อที่สุดในสามโลก
    ชอบๆๆๆสามโลกที่ว่าเจ้คิดได้ไงคะ?
    ส่วนชาเย็นนายก็กวนเพื่อนเกิ๊น น= =;;
    อ่านตอนแรกทำเอาเราจิ้น
    เฮ้ยเจ้น้ำจะแต่งชาเย็นกับกาแฟเก้งกันป่าววะ?
    แต่พออ่านต่อเฮ้ย ย ยมันไม่ใช่!
    5 5 5 5
    ชอบค่ะเจ้ชาเย็นเจอปอมปอมแล้วใช่มั้ย?รอตอนต่อไปนะคะ: )
    #145
    0
  6. #144 MayBe MinmiN :] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 19:59

    555555


    ค้าง ;D

    #144
    0
  7. #143 smilely=} (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 15:06
    กวากวาน่ารักอ้ะ สงสารกาแฟน้อยๆ

    รีบมาอัพนะคะ
    #143
    0
  8. #142 panyonie =-] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 10:42

    เราก็นึกว่ากาแฟกับชาเย็นมันเป็นเก้งกัน -_-;
    ที่ไหนได้กาแฟชอบกวากวา หนูก็รู้อยู่แล้วเชียว T_T
    ในที่สุดชาเย็นก็ได้เจอปอมปอมสักทีเนอะ
    รอ รอ รอ
    เฮียฮัดกับน้องกวากวานะ TTOTT
    กาแฟแกอดเหอะ 55555555

    ปล.ยังไม่ได้ทำแฟนอาร์ตเลย ไม่ว่างฮือๆๆ T^T
    เดี๋ยวอาจจะทำให้เปิดเทอมเจ้รอได้ม้อยยย~ ติดเรื่องนี้ง่า
    เจ้อัพเร็วๆ สิค้า (นิสัยเลว)

    #142
    0
  9. #141 MayBe MinmiN :] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2553 / 16:18

    T T



    แง้ว  กินแห้วต่อไป =3=

    #141
    0
  10. #140 panyonie =-] (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2553 / 11:34

    ไม่อัพงอล เชอะ =]
    รักกวากวากับเฮียฮัดสุดยอด >O

    #140
    0