Hot Issue: เปิดประเด็นร้อนรักปักหัวใจกามเทพสุดเฟี้ยว

ตอนที่ 4 : KwaKwa : คุณคือผู้โชคดี(กรี๊ด?) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 เม.ย. 53


หลังจากที่ฉันกินมักกะโรนีแสนอร่อยเสร็จแล้ว ฉันก็รวบช้อนแล้วเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำเปล่ามาดื่มพร้อมกับช้อนตามองคนที่อยู่ตรงหน้า ไม่เจอกันสามปี พี่ชาเย็นเปลี่ยนไปเยอะเลยทีเดียว รู้สึกว่าอารมณ์จะร้อนขึ้น ดูไม่เคร่งเครียดเหมือนเมื่อก่อนและที่สำคัญดูเป็นผู้ชายเซอร์ๆ ไม่เรียบร้อยแล้ว อืมม สรุปว่าเปลี่ยนไปในทางที่ดีหรือไม่ดีกันแน่เนี่ย

มองอะไรกันกวากวาพี่ชาเย็นพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ขณะที่กำลังก้มหน้าก้มตากินมักกะโรนีอยู่

พี่ชาเย็นรู้ได้ไงว่ากวากวามองอยู่

ไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าเวลาเธอมองหรือสนใจอะไร มันจะมีออร่าออกมาให้คนตรงข้ามรู้สึกได้น่ะ

พี่บอกฉันคนแรกเลยล่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็จำไว้สิ พี่ชาเย็นพูดนิ่งๆ พร้อมกับรวบช้อนและหยิบแก้วน้ำที่วางอยู่ข้างๆ มาดื่ม หลังจากนั้นเราก็สั่งของหวานมากินเล็กน้อย ก่อนจะเรียกบริกรมาเก็บค่าอาหาร ตอนแรกฉันจะเป็นคนจ่ายคนเดียว หากแต่พี่ชาเย็นก็ไม่ยอม พวกเราเถียงกันไปมาและสุดท้ายก็ลงเอยที่พวกเราออกกันคนล่ะครึ่ง

พวกเราเดินออกมาจากร้านและตรงไปยังลานจอดรถที่อยู่ใกล้ๆ ฉันมองซ้ายมองขวาเพื่อมองหามินิคูเปอร์สีน้ำตาลที่ฉันพึ่งสั่งให้เจินเจินไปซื้อมาเมื่อวานอยู่นานสองนานก็ไม่พบและอารมณ์ฉันตอนนี้ก็เริ่มเดือดขึ้นนิดๆ แล้ว เพราะคนอย่างกวากวาไม่เคยต้องรอใครนานขนาดนี้มาก่อน!

คิดได้ดังนั้นก็เปิดกระเป๋าสะพายและควานหามือถือเพื่อโทรตามไอ้คนใช้ตัวดี ทว่าขณะที่นิ้วเรียวกำลังกดหาหมายเลขโทรศัพท์อยู่นั้น รถมินิคูเปอร์ที่กล่าวถึงก็ขับมาจอดหน้าฉันพอดี ฉันยืนมองด้วยแววตาถมึงทึง ก่อนที่กระจกประตูด้านที่ฉันยืนอยู่จะค่อยๆ เลื่อนลงพร้อมกับใบหน้ากวนโอ๊ยของไอ้คุณคนใช้ที่เสนอหน้าออกมา

โทษทีนะ เมื่อกี้ขับไปซื้อของสดมาเก็บไว้ในตู้เย็นน่ะ ว่าแต่นั่นใครเหรอกวากวา

พี่ชายฉันน่ะ แล้วนี่จะทำหน้าสลอนแบบนี้อีกนานมั้ย เปิดประตูให้เจ้านายหน่อยสิ เขาชักสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะเปิดประตูฝั่งที่ตัวเองนั่งแล้ววิ่งอ้อมรถมาเปิดประตูให้

ขอบใจนะ กลับไปประจำที่ได้แล้ว พี่ชาเย็นคะ ขึ้นไปก่อนเลยค่ะ ฉันหันไปบอกพี่ชาเย็นที่ตอนนี้กำลังมองฉันสลับกับเจินเจินด้วยความสงสัย และอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา

นั่นคนใช้เธอเหรอ ทำไมถึงได้เด็กจัง

ลูกคนใช้คนสนิทของแม่น่ะค่ะ ถูกส่งมาดูแลกวากวาที่นี่

อายุก็น่าจะพอๆ กับเรานะ เขาไม่เรียนหนังสือเหรอ

ดร๊อปไว้น่ะ พอกวากวาเข้าที่เข้าทางเมื่อไหร่ก็คงกลับไปเรียนต่อ ว่าแต่พี่ชาเย็นสงสัยมากจังเลยนะคะ แล้วตกลงจะขึ้นมั้ยคะรถ กวากวาไม่ได้มีเวลามากมายขนาดนั้นหรอกนะ ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแข็งๆ จนพี่ชาเย็นหน้าซีดและรีบขึ้นรถไปนั่งข้างหลัง ก่อนที่ฉันจะขึ้นตามไปนั่งข้างๆ เขาหันมามองอย่างสงสัยว่าทำไมฉันถึงไม่ยอมนั่งข้างหน้า ไม่ต้องรอให้เขาเอ่ยปาก เพราะฉันพูดตอบกลับเขาด้วยเสียงดังลั่นรถว่า

ก็เจ้านายต้องนั่งข้างหลังให้คนใช้ขับรถไม่ใช่เหรอ ออกรถสินั่งหน้าบื้ออยู่ได้ฉันจิกเข้าผ่านทางกระจกหน้า ก่อนที่รถจะค่อยๆ เคลื่อนตัวและออกไปจากหน้าร้านกาแฟสตาร์สแปลช

 

ขอบใจนะที่มาส่ง แล้วยังไงเดี๋ยวพี่จะติดต่อกลับไป ฉันยิ้มรับคำขอบคุณอยู่หน้าหอเขาที่ดูค่อนข้าง...เรียบง่าย ไม่สิ ฉันว่ามันโลโซมากกว่า อยู่ไปได้ยังไงกัน หอของพี่ชาเย็นเป็นตึกสีครีมสามชั้นที่มีระเบียงยื่นออกมาเล็กน้อยแถมยังมีผ้าขาวม้าพาดกันให้ว่อนไปหมด พอเงยหน้ามองขึ้นไปข้างบนก็สังเกตเห็นว่าประตูเป็นแบบลูกบิด! ไม่นะ อย่างนี้ก็งัดห้องกันได้น่ะสิ ไม่ปลอดภัยเลย บ้านก็ไม่ได้จนเท่าไหร่ ทำไมไม่เช่าคอนโดหรูๆ ที่ประตูเป็นแบบการ์ดหรือไม่ก็กดรหัสผ่านนะ!

มันปลอดภัยน่ะกวากวา ไม่ต้องทำหน้าแหยงขนาดนั้นก็ได้ สงสัยฉันจะแสดงออกทางสีหน้ามากไปนิด พี่ชาเย็นเลยดูออก

กวากวาก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ ถ้าอย่างนั้นกวากวาไปก่อนนะคะ ฉันโบกมือลาพี่เขา ก่อนที่ตัวเองจะเดินขึ้นรถที่จอดรออยู่กลับเพนท์เฮ้าส์อันสุดแสนไฮโซ เฮ้อ~ ว่าแต่กลิ่นผ้าขาวม้าที่ตากมันไม่ได้ลอยมาติดเสื้อฉันใช่มั้ย?

 

คิดไม่ออก คิดไม่ออก ยังไงก็คิดไม่ออก! นี่ขนาดฉันร่างแผนการเซอร์ไพรส์พี่ๆ สุดที่รักทั้งสองไปมาอยู่หลายอย่าง แต่สุดท้ายก็ได้แต่ขีดฆ่าและเขวี้ยงกระดาษไปรอบๆ ห้อง ทำไมนะ? แค่แผนเซอร์ไพรส์การกลับมาของฉันมันถึงได้คิดยากคิดเย็นแบบนี้

ฟู่ว~

ฉันเขวี้ยงกระดาษอีกเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้เพราะรู้ตัวอีกทีมันก็ย้อนกลับราวกับบูมเมอแรงมาโดนที่หัวฉันเต็มๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร ก็ทั้งเพนท์เฮ้าส์นี้มันมีอยู่แค่สองคนน่ะสิ! ดังนั้นฉันจึงเงยหน้ามามองต้นเหตุด้วยแววตาไม่พอใจ ก่อนจะคว้าก้อนกระดาษกลมๆ บางส่วนที่ไม่ได้ปาทิ้งโยนใส่คนนั้น

เจินเจินยังไงล่ะ!

ไอ้คนใช้! มันจะมากเกินไปแล้วนะ ฉันเป็นเจ้านายแกนะ มาเขวี้ยงกระดาษใส่ฉันได้ยังไงกัน!!” ฉันโวยวายใส่เจินเจินพร้อมกับปากระดาษใส่อย่างเมามันส์ และมีเหรอที่เขาจะยอมอยู่เฉยๆ ไม่มีทางซะล่ะ เพราะเขาก็ปากลับใส่ฉันเหมือนกัน จนในตอนนี้เกิดสงครามกระดาษย่อมๆ ในเพ้นท์เฮ้าส์นี้เลยล่ะ

กรี๊ดดดด ฉันจะฟ้องแม่ว่าแกทำร้ายฉัน!!!” ฉันกรีดร้องขึ้นมาขณะที่มือนึงก็ปา ส่วนอีกมือก็ใช้กันกระดาษก้อนกลมที่ไอ้คนใช้ปามา

ฉันก็จะฟ้องคุณนายเหมือนกันว่าเธอชอบทำสกปรกให้ฉันตามเช็ดล้าง เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะเว้ย! จานชามกินไหนก็วางนั่น เศษกระดาษเอย เศษขนมเอย แถมยังชอบทำน้ำผลไม้หกใส่พื้นอีก ถึงฉันจะเป็นคนใช้แต่ฉันก็เป็นคน เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะ!”

ได้เงินเดือนตั้งเยอะแค่นี้ทำมาเป็นบ่น!”

ลองมาทำแบบฉันดูสิ ฉันไม่รู้นะว่าเธอกำลังคิดแผนการอะไรอยู่ถึงได้ใช้กระดาษสิ้นเปลืองแบบนี้ แต่ถ้าหัวมันตันๆ ก็ลองออกไปเที่ยวดูสิ เผื่อได้ไอเดียดีๆ กลับมา โอ๊ย! เลิกปาได้แล้ว!!!” ฉันหยุดชะงักทันทีเมื่อได้รับฟังความคิดเห็นของเจินเจิน ก่อนที่สมองจะประมวลผล...จริงสิ! ถ้าฉันได้ออกไปข้างนอกก็จะได้เจอผู้คนมากมาย สิ่งของแปลกๆ หรือบรรยากาศดีๆ ซึ่งนั้นอาจทำให้ฉันคิดอะไรดีๆ ออกก็ได้

ขอบใจนายมากเลยนะ อยู่ดีๆ ฉันก็พูดคำที่ไม่เคยพูดกับเขามาตลอด 20 ปี พร้อมกับเดินไปกอดเขา เจินเจินทำท่าขยักแขยงเล็กน้อย (ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติ)

ไม่เป็นไร แต่ครั้งหน้าขอแค่ขอบคุณพอนะ ฉันไม่ชอบให้ใครมากอดเข้าใจมั้ย!”

ครั้งหน้าจะไม่มีทั้งสองอย่างเลยล่ะ ฉันไปล่ะ อ้อ เก็บกวาดด้วยนะ เผอิญว่าฉันไม่ชอบอยู่ในที่สกปรกๆ น่ะ ฉันกล่าวตบท้ายพร้อมกับเขย่งเท้าเดินเพื่อที่จะเอื้อมไปหยิบกระเป๋าถือที่นอนแน่นิ่งอยู่บนโซฟา

ฉันอาจจะกลับดึก แต่ยังไงก็ช่วยเตรียมสลัดไว้ด้วยละกันเมื่อสั่งเจินเจินเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันก็จรลีออกจากห้องและลงมาโบกรถแท็กซี่หน้าเพ้นท์เฮ้าส์ สงสัยล่ะสิทำไมฉันถึงไม่เอามินิคูเปอร์ไป เอาง่ายๆ เลยนะ คือฉันขี้เกียจหาที่จอดรถน่ะ นั่นไง! มาแล้ว ฉันคิดพลางโบกแท็กซี่คันสีส้มโดยไว จากนั้นจึงเปิดประตูหลังและก้าวเข้าไปนั่งอย่างสบายใจเฉิบ

ช่วยไปที่ๆ วัยรุ่นเขาชอบไปกันน่ะค่ะ ฉันบอกโชเฟอร์ ก่อนที่เขาจะพยักหน้าตกลง ในที่สุดรถก็เคลื่อนตัวออกจากหน้าเพ้นท์เฮ้าส์และมุ่งตรงไปยังจุดหมายปลายทางที่ฉันต้องการ สาธุ! ขอให้ความคิดจงไหลมาไวๆ ด้วยเถอะ!

 

นี่ค่ะค่าแท็กซี่ ฉันจ่ายเงินให้โชเฟอร์ ก่อนจะเปิดประตูก้าวออกมายืนอยู่ใจกลางเมือง (ฉันคิดว่านะ) ที่นี่วัยรุ่นเดินกันให้ขวักไขว่เต็มไปหมดแถมอากาศก็ร้อนเอามากๆ ดังนั้นฉันจึงล้วงเข้าไปในกระเป๋าถือและหยิบแว่นกันแดดอันโตขึ้นมาสวม เฮ้อ~ ค่อยยังชั่ว เมื่อรู้สึกดีขึ้นแล้ว ฉันก็เริ่มเดินทอดน่องมองดูบรรยากาศรอบๆ และมาหยุดอยู่ที่ร้านกาแฟกรีนฟอเรส ร้านนี้ตกแต่งใช้ได้เลยทีเดียว บรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยพรรณไม้ แถมทางเข้ายังมีซุ้มที่ล้อมไปด้วยเถาวัลย์ และมีน้ำพุเล็กๆ อยู่ข้างๆ ทางเดิน แต่ขณะที่ฉันกำลังถอดแว่นกันแดดมาเหน็บไว้ที่คอเสื้อและเดินเข้าไปข้างในนั้น เสียงซุบซิบจากหน้าร้านก็ดังขึ้น

 

ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าเด็กสมัยนี้จะอยาก $%*&)#V_)(&$#$”

นั่นน่ะสิ ทั้งๆ ที่สามารถ(*^*%^#$@(”

ควับ!

ฉันหันหลังไปจิกด้วยสายตาหนึ่งที ก่อนที่คนนินทาซึ่งน่าจะอายุประมาณสามสิบนิดๆ จะก้มหน้าและแสร้งทำเป็นเดินไปทางอื่น ให้ตายเถอะ! นึกว่าพอมาอยู่ที่เมืองไทยจะไม่เจออะไรแบบนี้แล้วเสียอีก แค่อยู่ที่อเมริกาฉันก็เจอมามากพอแล้วนะ

ฉันยืนสงบสติอารมณ์อยู่สักครู่และเดินเข้าไปใกล้ประตูทางเข้าเรื่อยๆ และขณะที่มือกำลังจะผลักประตูเพื่อเข้าไปในตัวร้าน เสียงซุบซิบนินทาก็ดังขึ้นมาอีกระลอกพร้อมกับสายตาหลายสิบคู่ที่จ้องมายังฉัน

โชคดีจังเลยนะ ฉันก็อยากให้คนมา&(^*(%^$E#@_)*”

สงสัยต้องไปตัดแว่นมาใหม่ เพราะ(^^$^#$^#%#P_)(&*”

แต่ก็คุ้มนะเผื่อได้ลง&(*%^#^@#)*&”

เงินไหลมาเทมาไง(&%$^#%@I(I(&$”

เสียงซุบซิบนินทาดังเข้ามาให้ฉันได้ยินอยู่เรื่อยๆ จากเสียงนินทาที่ละนิด ตอนนี้มันกลับดังกระหึ่มอยู่รอบๆ ตัวฉัน และมันก็ทำให้อดที่จะนึกถึงตอนอยู่อเมริกาไม่ได้ อย่างนี้เลย เป็นแบบนี้เลย ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแต่เสียงนินทาและสายตาที่เฝ้ามอง ทุกคนมักเอาฉันไปนินทาว่าเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ทั้งๆ ที่ยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ ฉันเกลียดสถานการณ์แบบนี้ที่สุด ไม่สิ ฉันกลัวมันเลยต่างหาก

พอแล้ว ไม่เอาแล้ว หยุดได้แล้ว ได้โปรดหยุดเถอะ จากที่ตอนแรกนึกว่าตัวเองจะควบคุมตัวเองได้ ตอนนี้ฉันค่อยๆ นำมือทั้งสองข้างมาปิดหูตัวเองและมองบรรยากาศรอบๆ ตัวด้วยแววตาเลิ่กลั่ก แต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่ทำมันไม่ช่วยอะไรเลยเพราะนอกจากจะได้ยินเสียงนินทาเหมือนเดิมแล้ว ฉันยังเห็นอีกว่าสายตาที่มองฉันนั้นมันมากกว่าเมื่อครู่โขเลย

ตอนนี้ฉันรู้สึกได้เลยว่าตัวเริ่มสั่น มือจากที่ตอนแรกเอาไว้ปิดหู ตอนนี้ก็เปลี่ยนมาขยำผมแทน อาการเดิมๆ มันเริ่มจะกลับมา ไม่ใช่อาการเมื่อสามปีที่แล้ว แต่มันเป็นอาการหวาดกลัวเสียงนินทามากกว่า

ดูสิ ออกจะสวยแท้ๆ แต่ทำไมถึง(&*^%&$^%#$%&#”

นั่นน่ะสิ ทั้งๆ ที่โชคดีได้_)*(*^&$%@!”

สงสัยคงจะบ้าล่ะมั้ง

แค่คำว่าบ้าคำเดียวที่ได้ยินก็ทำน้ำใสๆ ไหลออกมาจากตา ไม่นะ ฉันเกลียดคำๆ นี้ อย่ามากล่าวหาว่าฉันบ้านะ ฉันไม่ได้เป็น ฉันหายแล้ว ฉันเป็นคนปกตินะ ได้ยินมั้ยว่าฉันเป็นคนปกติ!

ควับ!

ฉันหันหลังไปจ้องคนพวกนั้นทั้งน้ำตา ก่อนจะตะโกนด้วยเสียงทั้งหมดที่มีออกไป

ฉันไม่ได้บ้านะ ฉันไม่ได้บ้า พวกแกน่ะสิบ้า!!!” สีหน้าพวกเขาดูตกใจเล็กน้อย ก่อนที๋ฉันจะวิ่งฝ่าคนที่ยืนนินทาฉันออกไปอย่างไร้จุดหมาย ฉันไม่รู้ว่าฉันวิ่งออกมาไกลแค่ไหนและตอนนี้กำลังอยู่ส่วนไหนของกรุงเทพกันแน่ เพราะเมื่อรู้ตัวอีกที ฉันก็ยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่เต็มไปหมด พอเงยหน้าขึ้นไปมองบนฟ้าก็พบกับตึกสูงมากมายที่มีจอทีวีใหญ่ยักษ์อยู่แทบทุกตึก และบนจอก็กำลังฉายมิวสิควีดีโอเพลงที่กำลังเป็นที่นิยมของวัยรุ่นอยู่ในช่วงนี้ บางทียืนอยู่ตรงนี้ก็ดีเหมือนกัน ไม่มีใครรู้จักและก็ไม่มีใครนินทาฉันด้วย

 และขณะที่ฉันกำลังยืนดูมิวสิควีดีโอพลางมองคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเป็นครั้งคราว อยู่ดีๆ หน้าจอทีวีที่ติดอยู่ตามตึกก็ดับลงเป็นสีดำสนิท เสียงโวยวายของวัยรุ่นบางคนดังขึ้น จากเสียงเล็กๆ เพียงไม่กี่คน ตอนนี้มันได้กลายเป็นเสียงดังระงมไปทั่วทั้งบริเวณ หากแต่ทีวีนั้นดับอยู่แปปเดียวเพราะตอนนี้มันกลับมาฉายดังเดิมแล้ว ทว่าสิ่งที่ฉายมันไม่ใช่มิวสิควีดีโอ ข่าวหรืออะไรทั้งนั้น หากแต่มันเป็น...หน้าของฉัน! นั่นมันรูปตอนที่ฉันเพิ่งลงจากรถแท็กซี่เมื่อกี้นิ่ แต่บนจอไม่ได้ฉายแต่รูปของฉันเพียงอย่างเดียวหรอกนะ เพราะใต้ภาพมีข้อความสีดำซึ่งพออ่านจับใจความได้ว่า

ขอแสดงความยินดีกับคุณกวากวา คุณคือผู้โชคดีจากทาง www.hotissue.com สิ่งที่คุณขอกำลังส่งถึงคุณในเร็ววันนี้ ขอให้มีความสุข จาก webmaster’

วูบ!

ข้อความหายไปทันทีเมื่อฉันอ่านจบ และมิวสิควีดีโอก็ขึ้นมาแทนที่ เริ่มมีเสียงซุบซิบเล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องของฉัน...แต่มันเป็นในทางที่ดีนะเท่าที่ฟังดู เพราะผู้คนต่างพากันอิจฉาฉันยังไงล่ะ J

มองซ้าย มองขวา แล้วก็มองซ้าย มองขวาอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจ ฉันจึงกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจอย่างเต็มที่

กรี๊ดดดดด กรี๊ดดดดด ฉันได้แล้ว ฉันได้มันแล้ว กรี๊ดดด กรี๊ดดดด เมื่อกรีดร้องจนหนำใจแล้ว ฉันก็ทำท่าสงบเหงี่ยมตามเดิมและเดินเริ่ดๆ เชิดๆ ไปยังร้านกาแฟที่จากมาเมื่อครู่พร้อมกับจิกสายตาใส่คนนอกร้านที่เคยนินทาและคนในร้านที่มองฉันด้วยความอยากรู้อยากเห็น จากนั้นฉันก็เดินไปสั่งกาแฟแล้วนำมันมากินตรงที่นั่งริมหน้าต่างพลางมองบรรยากาศรอบๆ ร้านอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มกระหย่องและหัวเราะในลำคอพร้อมกับคิดว่า

หึหึ เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดี เพราะซูปเปอร์สตาร์คนนี้มาแล้วจ้า!

 

MullZiKa : มาแล้ว เลยเวลาอีกต่างหาก แต่ก็มาแล้วนะ ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้กันนะจ๊ะ แล้วก็ขอโทษที่หายไปนานเพราะเจ้ก็ยุ่งๆ กับรีไรท์นิยายที่ไม่ถึงไหน ทำซับละครอีก ใครเล่น allofkpop ก็ติดตามผลงานเจ้ได้นะ เจ้เป็นทีมซับอยู่ที่นั่น ยูสเซอร์ก็ moonlitnamty จ้า อ้อ ยังไงถ้าคอมเม้นครั้งนี้ขอได้มั้ย อยากให้ใส่ความรู้สึกลงไปมากกว่าคำว่า อัฟๆ หนุกๆ อัฟไวๆ นะ เจ้อยากรู้ไงว่าทุกคนคิดยังไงกับนิยายบ้าง ยังไงก็ขอบคุณล่วงหน้าไว้เลยนะ

อ้อ วันนี้มีแฟนเมดจากน้องฝ้ายมาอวด ขอบใจมากเลยนะ สวยมากๆ เลยจ้า กวากวากับฮัดเช้ย อาหมวยกับอาเฮีย อิอิ

 

สวยล่ะสิ เจ้ยังอยากได้อยู่เรื่อยๆ ฮ่าๆ ใครก็ได้ทำให้หน่อยนะๆๆ หลายๆ คู่หรือจะจิ้นเป็ฯคนอื่นก็ตามใจเลยจ้า แตแต กวากวา ชาเย็น ฮัดเช้ยอาจจะไม่ใช่อิมเมจที่เจ้ใช้ก็ได้ น้องๆ คิดเป็นคนอื่นหรือยังไงก็ลองส่งมาเลยนะ เจ้อยากเห็น เจ้อยากได้ ทำให้หน่อยนะ *0* เห็นสายตาของคนแก่ตาดำๆ มั้ยเอ่ยย อิอิ

ยังไงก็เจอกันตอนหน้านะคะ จ๊วฟๆ ม๊วฟๆ >3<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

180 ความคิดเห็น

  1. #138 MMmmM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 23:35
    ฟิคสนุกมากเลยอ่า >
    #138
    0
  2. #136 ❀ nαмTαrn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 15:35
    เง้อ
    เจ้น้ำอัพเร็วๆ นะค้า  >O<

    ตอนนี้รู้สึกรักกวากวาขึ้นมายังไงไม่รุ้สิ   ฮ่าๆ
    #136
    0
  3. #131 panyonie =-] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 13:44

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
    อีพวกบ้าอย่ามาว่ากวากวาของฉันนะ
    กวากวาปกติแล้วไม่ได้บ้าสักหน่อย เฮอะ T_T!
    และกวากวา เธอกำลังจะซุปเปอร์สตาร์ กร๊ากกกกกกกกกกก
    สู้เขานะที่รัก >3

    #131
    0
  4. #130 §๏N→ ,,Pr♥'' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 12:28

    ตอบกลางๆตอนแบบ เฮ้ยย! กวากวาเป็นอะไร ?

    ไปไปมามา กวากวาน่ารักที่สุด > <''

    ตอนแรกๆกวากวาดุ๊ดุ - -+

    (กวากวามี 3 คาแร็คเตอร์หรอ -.-)

    ปล. ไรท์เตอร์แต่งสนุกที่สุด >
    3

    #130
    0
  5. #129 smilely=} (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 11:56
    อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สนุกมากเลย

    กวากวา มีออร่าให้คนรู้สึกตัวจริงๆด้วยนะเนี่ย 55+
       น่ารักจัง
    #129
    0
  6. #128 สวยไม่เต็มบาท (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2553 / 15:50
    ชอบๆๆ

    กวาๆดูชั่วร้ายแปลกๆฮ่าๆๆๆ

    ออร่าออกมาจากกวากวาตอนที่จ้องคนอื่น
    5 55 5 5

    เราชอบมากกก

    เจ้แต่งได้สนุกดีค่ะ: )
    #128
    0
  7. #127 MayBe MinmiN :] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2553 / 13:18

    ชาเย็น T T


    น่ารั๊ก ๆๆ ชอบกวากวาอ่ะ ><

    #127
    0
  8. #123 ~I'm ink jung~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 20:50
    เจ๊น้ำ~~~~~~~~~~~

    ทำไมรู้สึกชาเย็นหล่อขึ้น 5555555555
    #123
    0
  9. #122 panyonie =-] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 17:57

    พรุ่งนี้ไปแล้ว อยู่ดึกไม่ได้
    สงสัยตองตามอ่านอาทิตย์หนา งอแง TT^TT

    #122
    0
  10. #121 §๏N→ ,,Pr♥'' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 13:10

    รอค่ะรอ ;))

    #121
    0
  11. #120 MayBe MinmiN :] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 10:31

    สู้ ๆๆ ค่ะ

    #120
    0
  12. #118 สวยไม่เต็มบาท (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 22:14
    3 วันนะคะสัญญาแล้วนะ: )

    รีดเดอร์ทุกคนรออยู่ค่ะ: ))
    #118
    0
  13. #117 smilely=} (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 15:06
    แฟนคลับคนใหม่ ไม่ได้อ่านเรื่องก่อน

    อยากอ่านมากๆๆ รอพี่มาอัพ
    พี่ยังมาตอบเล่นกันอยู่ใน my.id อยู่เลย

    ชอบเรื่องนี้จริงๆรออัพ ด้วยทุกวัน
    มาเช็ค บ่อย ไม่เห็นพี่อัพ ไม่กล้าเร่ง
    คิดว่าพี่อาจมีเรื่องเครียดเลยไม่อยากกวน

    บอกได้แค่ว่า จะรอนิยายเรื่องนี้อัพนะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 เมษายน 2553 / 15:09
    #117
    0
  14. #116 Hansoul (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 14:56
    เจ่เจ้สู้ๆค่ะ ไม่ได้เข้ามานาน
    หนูอยากทำแฟนเมคเรื่องนี้ (อีกแล้ว)

    จะพยายามเม้นต์ให้ครบทุกตอนค่ะ
    #116
    0
  15. #115 ♥ Lucky ♥ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 14:31
    อ่าาา เจ้น้ำใจเย็นๆ
    เค้าอยากอ่านนะ แต่ช่วงเวลานี้ไม่ค่อยได้เข้ามาเล่นเน็ต
    พอเข้ามาในหน้านิยาย ตกใจแทบแย่ - -'

    เจ้สู้ๆ ว่างเมื่อไหร่ เค้าจะพยายามมาเม้นให้แล้วกัน
    #115
    0
  16. #114 สวยไม่เต็มบาท (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 14:23

    อยากอ่านค่ะ
    ยังคงรอเรื่องนี้อยู่นะ
    บางทีแอบคิดเลยว่าเจ้จะทิ้งป่าว?ไม่เห็นอัพ
    แต่เจ้สัญญาจะไม่ทิ้งแล้วนี่นา: )
    เราจะติดตามจนจบจนกลายเป็นรูปเล่มแน่นอนค่ะ
    รอนะคะ: ))

    #114
    0
  17. #113 ^_^เจ้าหญิงแสนงอน^_^ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 11:08
    อยากอ่านจ้า
    แล้วก็คอยลุ้นอยู่ว่าเรื่องจะเป็นยังไงต่อ
    เพราะอ่านตัวอย่างแล้วน่าติดตามมากๆๆ
    ยังไงก็จะรอนะคะ
    บายจ้า

    สู้ๆๆๆๆ
    #113
    0
  18. #112 panyonie =-] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 09:04

    กรี๊ดดดดดดดด!
    เจ้ใจเย็นเซินก็เป็น แต่ยังมีเซินที่ติดตามอยู่เสมอ
    รอเจ้อัพ รอเป็นรู๔ปเล่มไม่ทิ้งเจ้ไปหน่อย
    ถึงไม่มีใครเลยแต่เจ้ยังมีเซินเสมอนะ ปิ๊งๆ
    ดังนั้นอัพเถอะ TTOTT/
    อย่าคิดมากล่ะ อ้อ! มีข่าวดีแหละ
    เซินแต่งอะบราจบแล้ว แต่รีไรท์ครั้งใหญ่เลยก๊ากๆๆๆ -..-
    รอฮอท อิชชูจบเหมือนกัน

    #112
    0