By Your Side | minwoon

ตอนที่ 7 : minwoon | but i still love you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    17 ก.ย. 61

BUT I STILL LOVE YOU

Lim Youngmin × Jeong Sewoon


__________




ร่างสูงไขกุญแจเข้ามาในสถานที่ที่คุ้นเคย ยองมินเดินไปเปิดไฟที่อยู่ใกล้ๆกับประตู แต่ก็น่าเสียดายที่มันไม่สามารถให้แสงสว่างได้



ยองมินค่อยๆก้าวเข้ามาภายในห้องชุดขนาดกลางที่ในตอนนี้มีผ้าสีขาวคลุมเฟอร์นิเจอร์เอาไว้ เขาวางกระเป๋าลงกับโซฟาตัวใหญ่ เดินสำรวจไปรอบๆบริเวณห้อง



เก้าอี้ตัวโปรดของเขา



‘อ่านหนังสืออีกแล้วหรอ’


‘อืม’


‘เราอยากรู้ด้วย พี่อ่านให้เราฟังหน่อย’


‘ได้สิ’


ความทรงจำเก่าๆปรากฏขึ้นในห้วงความคิด เขากับคนๆนึงที่เคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่นี่




ถัดไปอีกไม่ไกลก็เจอกับโต๊ะทานข้าวเล็กๆที่ไม่ได้ถูกผ้าคลุมเอาไว้ ร่างสูงดึงเก้าอี้ออกมานั่ง ยองมินมองไปยังฝั่งตรงข้ามที่มีเก้าอี้ว่างอยู่




‘วันนี้พี่มีสปาเก็ตตี้ด้วย’


‘ของโปรดเราเลย’


‘กินเยอะๆนะ’



ยองมินยิ้มน้อยๆเมื่อนึกถึงใครบางคน นั่งนิ่งๆอยู่สักพักก่อนจะลุกออกจากเก้าอี้ เดินตรงไปยังประตูกระจกบานเลื่อน ปลดล็อกลงแล้วเดินออกไปยังระเบียง ต้นไม้ที่เคยปลูกไว้ตอนนี้แห้งตายเหลือเพียงแต่กิ่งก้าน




ชายหนุ่มหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาเคาะออกจากซอง หยิบมันขึ้นมาคาบไว้ที่ปากก่อนจะใช้ไฟแช็กจุดประกายไฟขึ้นมาจ่อบุหรี่เข้าใกล้ๆเพื่อให้เกิดดวงไฟเล็กตรงส่วนปลายมวน สูดเข้าร่างกายก่อนจะพ่นควันสีขาวออกมาลอยไปรอบๆ




‘สูบบุหรี่อีกแล้ว’


‘นิดหน่อยน่า’


‘มันไม่ดีต่อสุขภาพนะ’


‘พี่พยายามเลิกอยู่นะ วันนี้ก็เพิ่งสูบไปมวนเดียวเอง'


‘เราก็เห็นพี่พูดอย่างนี้ตลอด ก็ไม่เห็นพี่จะเลิกซักที’


‘ขี้บ่นจัง’



อัดนิโคตินเข้าปอดอีกครั้งเมื่อคนๆนั้นวนเวียนเข้ามาในความคิด ควานลินตัดสินใจดับบุหรี่ที่ยังไม่หมดมวน ก่อนจะเดินกลับเข้าห้อง




เขาเดินสำรวจอีกครั้ง ก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าห้องที่มีป้ายแควนไว้ว่า ‘YM&SW’ ยองมินเปิดประตูเข้าไป พบกับเตียงนอนที่ก็ถูกผ้าคลุมไว้เช่นเดียวกับเฟอร์นิเจอร์ด้านนอก




ร่างสูงมองไปรอบๆอย่างพิจารณา สายตาไปหยุดอยู่ที่ห้องน้ำที่เปิดประตูไว้ ของใช้ยังวางอยู่ตรงนั้น




‘แปรงเสร็จแล้ว’


‘อืม’


‘พี่ยังไม่เช็คให้เราดีๆเลย’


ร่างเล็กใช้นิ้วชี้แตะลงไปที่ริมฝีปากเป็นการชี้ทาง ทำให้คนอายุเยอะกว่าอดยิ้มไม่ได้ ยองมินค่อยๆโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบอย่างแผ่วเบา ขบริมฝีปากบางเล็กน้อยเพื่อขอเข้าไปสำรวจ ผ่านไปเพียงไม่นานคนตัวสูงจึงผละออกมาและส่งยิ้มให้กับอีกคน


‘สะอาดแล้วครับ คุณเซอุน’




ภาพเหตุการณ์ยังคงย้อนกลับมาเรื่อยๆเหมือนหนังที่ฉายซ้ำ ยองมินละสายตาจากห้องน้ำกลับมามองที่เตียงนอนอีกครั้ง เขาเดินเข้าไปตรงชั้นข้างหัวเตียง ค่อยๆเลื่อนเปิดลิ้นชักออกที่ละชั้น จนถึงชั้นสุดท้าย




กล่องสีขาวถูกหยิบออกมา ยองมินนั่งลงไปที่เตียงก่อนจะเปิดกล่อง ข้างในเป็นรูปภาพของเขาเองถ่ายคู่กับผู้ชายหน้าตาน่ารักผมสีน้ำตาล รอยยิ้มที่เขาคิดถึง ผ้าเช็ดหน้าสีกรม และกระดาษสีน้ำตาลที่มีตัวอักษรเขียนด้วยลายมือไว้อีกหนึ่งแผ่น




ยองมินหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาและมองมันด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาเก็บผ้าเช็ดหน้าใส่กระเป๋าเสื้อยีนส์ของตัวเองไว้ก่อนจะหยิบกระดาษสีน้ำตาลขึ้นมาอ่าน




เราขอบคุณพี่ยองมินมากๆนะ สำหรับทุกอย่าง

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเรามีความสุขมากๆ

และเราขอโทษ

ที่ไม่สามารถอยู่กับพี่ยองมินที่นี่ได้ตลอดไป


จากนี้พี่ดูแลตัวเองด้วยนะ


เซอุน’




ร่างสูงวางจดหมายลงไว้ในกล่องเช่นเดิมและหยิบรูปภาพของเขากับเซอุนขึ้นมาแทน น้ำตาหยดลงมาที่รูปของทั้งสอง และในที่สุดยองมินก็ไม่สามารถกลั้นมันไว้ได้อีกต่อไป




ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม สถานที่ ความทรงจำ หรือแม้กระทั่งตัวเขา




มีแค่เซอุนเท่านั้น ที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกแล้ว




__________


#มุ๋นฟิค


ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ

             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น