คัดลอกลิงก์เเล้ว
[Jinyoung x Jaebeom] 7 years of love | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ผมกับเขารู้จักกันมาเจ็ดปี
เราเริ่มจากการเป็นเพื่อน
ต่อมาเรากลายเป็นคนรักของกันและกัน
และต่อให้เราเลิกกันแล้ว

ผมก็ยังรักเขา.....

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 มิ.ย. 62 / 04:47


 






7 YEARS OF LOVE
[Jinyoung x Jaebeom]



.
.
.


จินยอง



22.46



จินยอง: แจบอม



แจบอม: ว่าไง



จินยอง: ครั้งที่แล้วที่เราคุยกัน

จินยอง:แจบอมบอกว่าแจบอมบอกจะกลับเกาหลีช่วงปลายปีใช่ไหม



แจบอม: ใช่ มีอะไรหรือเปล่า



จินยอง: คือเพื่อนๆอยากจะเลี้ยงรุ่นน่ะ

จินยอง:ทุกคนอยากให้แจบอมมาด้วย

จินยอง:เลยให้ผมมาถามว่าแจบอมจะกลับมาเดือนไหน



แจบอม: วันที่ยังไม่รู้แน่นอนนะแต่น่าจะกลางๆ September น่ะ



จินยอง: แล้วแจบอมจะอยู่ที่นี่นานหรือเปล่า

จินยอง:ผมจะได้รู้ว่ามีเวลาเท่าไหร่



แจบอม: ก็ประมาณ2เดือน

แจบอม: ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรใช่ไหม



จินยอง: ไม่ครับ

จินยอง:เดี๋ยวผมบอกเพื่อนแล้วให้พวกนั้นจัดการ

จินยอง:ถ้ารู้วันที่แน่นอนเมื่อไหร่จะมาบอกอีกทีก็แล้วกัน



แจบอม: โอเค

แจบอม:ขอบใจมากนะ



จินยอง: ไม่เป็นไรครับ

จินยอง: เพื่อนๆบ่นคิดถึงแจบอมแทบทุกคนเลยนะ



แจบอม: เราก็คิดถึงทุกคนเหมือนกัน

แจบอม: คิดถึงตอนนั้นมากๆ




จินยอง: ผมก็เหมือนกัน

จินยอง:ยิ่งตอนปีสุดท้ายเราใช้ชีวิตกันสุดเหวี่ยงกันจริงๆ

จินยอง:ยังดีที่เรียนจบ



แจบอม: พูดแล้วตลกดี

แจบอม:ตอนนั้นคิดว่าตัวเองโตมากๆ

แจบอม:แต่พอลองมองกลับไป

แจบอม:ตอนนั้นเราก็ยังเป็นเด็กกันอยู่เลย



จินยอง: นั่นสิครับ

จินยอง: เมื่อกี้เพื่อนๆตกลงกันแล้ว

จินยอง: นัดเลี้ยงรุ่นกันช่วงสิ้นเดือน

จินยอง: แจบอมโอเคไหมครับ



แจบอม: โอเคเลย เราคงไม่ยุ่งเท่าไร



จินยอง: ยุ่ง?

จินยอง: แจบอมไม่ได้มาพักผ่อนหรอครับ



แจบอม: ก็ใช่

แจบอม: แต่เราก็มีเรื่องให้จัดการนิดหน่อย



จินยอง: ถ้ายุ่งหรือไม่สะดวกยังไงบอกกันได้นะ



แจบอม: ไม่เป็นไร เราสะดวก

แจบอม: อยากเจอทุกคนด้วย



จินยอง: แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้าง



แจบอม: ก็สบายดี

แจบอม: จินยองล่ะ



จินยอง: ผมก็สบายดีครับ

จินยอง: ตามภาษาคนโสด



แจบอม: กับรุ่นน้องคนน้ันที่เล่าให้เราฟัง

แจบอม: เลิกกันแล้วเหรอ



จินยอง: ครับ มีปัญหากันนิดหน่อย



แจบอม: เราขอโทษนะที่ถาม



จินยอง: ไม่เป็นไรครับ

จินยอง: เรื่องมันผ่านมาสักพักแล้ว

จินยอง: แล้วกับมาร์คเป็นยังไงบ้าง



แจบอม: ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ

แจบอม: ดีที่ตอนนี้ไม่ขี้หึงเหมือนเมื่อก่อน



จินยอง: ผมว่าผมเข้าใจมาร์คนะว่าทำไม

จินยอง: แจบอมน่ะเฟรนลี่กับทุกคนเกินไป



แจบอม: เราเปล่าสักหน่อย



จินยอง: แล้วแต่จะคิดเลยครับ

จินยอง: เห็นมาร์คกับแจบอมมีความสุขผมก็ดีใจ



แจบอม: ขอบใจนะ

แจบอม: เรากับมาร์คมีความสุขดี

แจบอม: อาจมีทะเลาะกันบ้างแต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร



จินยอง: ดีแล้วครับ


.
.
.

23.06



แจบอม: นี่ จินยอง



จินยอง: ครับ



แจบอม: เรากำลังจะแต่งงานกับมาร์ค


.
.
.

23.13



จินยอง: ขอโทษครับ

จินยอง: เมื่อกี้แม่โทรมาพอดี

จินยอง: ดีใจด้วยนะแจบอม

จินยอง: ในที่สุดก็เจอคนที่ใช่จริงๆสักที



แจบอม: ขอบคุณนะ

แจบอม: ตอนแรกว่าจะรอให้เจอกันแล้วค่อยบอก

แจบอม: แต่บอกตอนนี้เลยคงไม่เป็นไร

แจบอม: ไว้วันเลี้ยงรุ่นเราจะเอาการ์ดไปให้ทุกคนนะ



จินยอง: ครับ

จินยอง: แล้วผมจะบอกทุกคนให้




------------------------------------------



          บทสนทนาระหว่างเขากับแจบอมถูกปิดลงก่อนที่จินยองจะโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงอย่างไม่ใยดี จินยองไม่รู้ว่าเขาควรรู้สึกอย่างไรกับข่าวดีของอีกฝ่ายในครั้งนี้ เขาควรจะดีใจกับคนที่แจบอมกำลังจะมีความสุข หรือควรจะเสียใจที่คนที่แจบอมจะแต่งงานด้วยไม่ใช่เขา

          จินยองกับแจบอมรู้จักมานานพอสมควร ความสัมพันธ์ของพวกเขาค่อนข้างเรียบง่าย จากคนรู้จักกลายเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน จากเพื่อนในกลุ่มเดียวกันกลายเป็นเพื่อนสนิท ก่อนที่ทั้งสองจะพัฒนาความสัมพันธ์มาเป็นคนรู้ใจ จากวันแรกที่เจอกันจนถึงทุกวันนี้กินเวลาทั้งหมด 7 ปี และเป็น 7 ปี แล้วที่จินยองยังรักคนๆ เดิมไม่เปลี่ยนแปลง

          จินยองไม่มั่นใจว่าอะไรที่ทำให้เขากับแจบอมต้องเลิกกัน อาจเป็นเพราะพวกเขายังอายุน้อยกันมาก ยังคงมีความเป็นตัวเองสูง ไม่ยอมลงให้กันและกัน ไม่ใส่ใจกันและกันให้มากพอ ทั้งยังติดเพื่อนติดเที่ยว ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงจนบางครั้งก็ลืมว่าตัวเองมีแฟน ช่วงปีสุดท้ายในรั้วมหาลัยก็ถือว่าเป็นปีที่หินมากที่สุด กว่าจะได้เจอกันแต่ละครั้งก็กินเวลาเนิ่นนานเป็นอาทิตย์ เพราะเหตุนี้พวกเขาทั้งสองจึงเริ่มห่างกันโดยปริยาย และสุดท้ายทั้งสองคนตัดสินใจแยกทางกัน





------------------------------------------



จินยอง

23.55



จินยอง: แจบอม ผมดีใจด้วยจริงๆนะ

จินยอง:ตอนนั้นผมขอโทษนะที่ทำตัวไม่ดีใส่

จินยอง: แต่ความรักที่ผมมีให้แจบอมเป็นเรื่องจริงไม่ได้โกหก


.
.
.


00.23


แจบอม: เราเองก็ขอโทษที่ไม่ค่อยใส่ใจจินยองเหมือนกัน

แจบอม:เราเองก็รักจินยองไม่ต่างจากที่จินยองรักเราหรอก

แจบอม: ตอนนี้เราก็ยังรักจินยองอยู่

แจบอม: แต่ความรักที่เรามีให้จินยองมันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

แจบอม: ขอบคุณสำหรับความรักความหวังดีที่มีให้เรามาตลอด

แจบอม: แต่ขอโทษด้วยนะ

แจบอม: ตอนนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมแล้ว




จินยอง: ผมเข้าใจครับ

จินยอง: ขอให้แจบอมมีความสุขมากๆนะ

จินยอง: แล้วเจอกันตอนแจบอมกลับมาที่นี่นะ



แจบอม: อืม แล้วเจอกัน





------------------------------------------




          นั่นสินะ ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วอย่างที่แจบอมบอก เวลาเจ็ดปีที่ผ่านมาหลายสิ่งหลายอย่างได้เปลี่ยนแปลงไป แต่เขาก็ยังคิดถึงแจบอมเสมอ ต่อให้เขาคบกับคนอื่น แจบอมก็ไม่เคยหายไปจากความคิดของเขาเลยสักครั้ง มีบางครั้งที่จินยองได้ลองคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา มองตัวเองสมัยก่อนในมุมที่ต่างออกไป บางครั้งเขาก็คิดว่าตัวเองทำผิดที่ยอมปล่อยแจบอมไป เจ็ดปีที่รู้จักกัน สี่ปีแรกที่อยู่ด้วยกันในฐานะคนรัก และสามปีหลังจากที่เขาปล่อยแจบอมไป จินยองยังคงรักแจบอมไม่เปลี่ยนแปลง...



.
.
.
.

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ moomuk23890 จากทั้งหมด 2 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • แฟนฟิคอื่นๆ

    เรื่องสั้น

    13/121

    0

    0%

    7 มิ.ย. 62

  • นิยายวาย

    เรื่องสั้น

    7/848

    3

    0%

    27 ก.พ. 60

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น