Taehyung x you NoProstitute ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว!

ตอนที่ 2 : What?!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    8 ก.พ. 63

ห้องนอน

"อ๊ากกกก!!!ชีวิตกูมันอะไรว่ะเนี้ย"

"ไหนๆวันนี้มาเกาทั้งที...ก็สตรีมเกมเลยล่ะกัน"

"โหคอมที่บ้านพี่แม่งแรงว่ะกูเสร็จตู"


สตรีมเกม

"โยมาเจออีกแล้ววันนี้คือไม่ได้แคสที่ไทยแต่อยู่เกาเพราะงั้นวันพิเศษหน่อยจะพูดเกาล่ะกันเป็นการคืนกำไรคนต่างชาติเป็นไง"

คอมเม้น>>> พี่AKจะพูดเกากูตายแน่

คอมเม้น>>>AKเสียงน่ารักเหมือนเดิม 

คอมเม้น>>>เปิดหน้าเถอะ

"โอเครงันเรามาเริ่มกันเลย~~게임 시작! =เริ่มเกม "

คอมเม้น>>>อร้ายย

2ชั่วโมง

"บาย 안녕นะทุกคน"

ไปอาบน้ำนอนดีกว่า~~

 

เช้าเหมือนเดิมแต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมพี่มาร์คไม่ได้มาส่งกูพี่เอาคนมาส่งอีกแล้ว!!!

ด้วยเหตุผลที่ต้องออกเดินทางเร็ว เอาเข้าไปป

"คุณหนูถึงแล้วครับ"

"บอกว่าไม่ต้องเรียกคุณหนูเรียก(ชื่อคุณ) ขอบคุณค่ะไปแล้วนะ"

บริษัทนี้สินะ

ตึกๆ

"เชิญครับเดี๋ยวผมพาเข้าไป"

"ค่ะ"

ตึกๆ

"นี้ไอเอ็มมาช่วยกูหน่อย"

"คุณเดินไปเองได้ป่าวครับ"

เอ้า!ทิ้งกูอีกอีดอกกกเดินก็ได้เว้ยบริษัทนี้ดูวุ่นๆ

"ได้ค่ะ"ไม่ได้หลอกกูไม่รู้ทางเว้ยเดินไปเรื่อยไปล่ะกัน

"น้องมาช้านะคะ"

ห๊ะเดียวคือ? อ๊ากมึงลากอะไรขนาดนั้นอีป้าา

"น้องรอในห้องนี้ไปนะคะ ชิ "

ชิ ชิพ่องมึงอะอีป้า ห้องก็สวยดี

"เหนื่อยจังวันนี้มีอะไรแก้เครียดบ้างน่า~~"

เสียงผู้ชายใคร!ฉันมองหาเจ้าของเสียงโอ้โหมันเดินมาล่ะร่างสูงใหญ่มาก 

"นายเข้ามาทำไม"นี้ห้องกูนิ

"ห้องฉันเเล้วก็เธอดูเหมือนเข้าใจผิดนะ"

"เห้ย! ออกไปนะเว้ย"

อยู่ไอ้ยักษ์นี้ก็ค่อยๆคลานขึ้นมาบนเตียงสายตาของมันจับจ้องมาที่หน้าอกของฉันทำให้ต้องเอามือปิดบังสายตายของมันไว้แล้วมันก็มาคลอมบนตัวฉันนี้มันอะไรเนี้ยย

"อย่ามาปากเก่ง ยัยผู้หญิงชั้นต่ำ!"

เฮือก นี้มันมากไปแล้วนะ

"ฉันไม่ใช่ผู้หญิงชั้นต่ำ!"

"เสนอตัวถึงที่ไม่เรียกชั้นต่ำเรียกว่าอะไร ร่านหรอ"

"นิฉันจะไม่ทนนะมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉันห๊ะแล้วใครเสนอตัว!"

"อย่ามาพูดดี เธอมันก็แค่ผู้หญิงชั้นต่ำหน้าเงินขายตัวไปวันๆ"

"อร้าย"

อยู่ๆนายนั่นก็มาบีบคอฉันนี้มันบ้าอะไรว่ะเนี้ยฉันไปขายตัวตอนไหน!ฉันมองที่ตาเค้าเผื่อเขาจะใจอ่อนปล่อยฉันเเต่มันไม่มีวี่แววเลย เค้าเปลี่ยนจากบีบคอมาจับที่ข้อมือฉัน

"นินายหยุ  อร้าย!"

 แควก แควก  เสียงฉีดเสื้อผ้าด้วยความหื่นของคนตรงหน้าตอนนี้เหลือไว้เเค่ชุดชั้นในสีดำ ฉันกำลังจะเสียตัวหรอเนี้ย

"ว้าว ซ่อนรูปนิหว่า"

อึก! ทำไงดีต้องหาทางออก! 

พึบฉันเห็นแจกันที่วางไว้ที่หัวเตียงนี้ล่ะ

พึบ ฉันรีบคว้าคนตรงหน้าเข้ามาจูบ ถึงจะไม่เคยทำเเต่ก็รู้ว่าต้องขยับแบบไหน(ก็เคยเห็นมานิ)

ฉันค่อยๆเอามือไปจับแจกัน

ตุบ

"อ๊ากกก นิเธ.. "

ปึก ฉันถีบเข้าไปที่เป้าของตาบ้านี้

จากนั้นก็รีบวิ่งไปที่ประตู

แฮ่กๆ แฮ่กๆ ต้องหาที่ซ่อน นั้นห้องนั้นเปิดอยู่

พึบ (ปิดประตูเรียบร้อย)

แหมะ แหมะ

 ฮือ..ฮื..อ...ฮือ..ฮื..อ. ตอนนี้ฉันกลัวมากผู้ชายคนนั้นดูน่ากลัวมาก พี่มาร์คช่วยน้องด้วยน้องไม่อยากอยู่ที่นี้

"อะไรกูบอกว่าไม่รับ! เห้ยเธอเป็นอะไร"

ตอนนี้มีผู้ชายอีกคนตัวขาวซีด นี้คือฉันหวังได้ไหมว่าเค้าจะเป็นคนดี 

"ช่วยฉันด้วย"

พึบ

"เห้ยสลบได้ไงว่ะกูไม่อยากให้ห้องกูมีคนตายนะเว้ย"













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น