[Produce101] ♢ MinJ Baekhwi Linjong ♢ #มีทุกคู่เมื่อใจเราชิป

ตอนที่ 4 : [Os] Stay Youngmin × Jonghyun

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 781
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 ต.ค. 60

Stay 

      สายลม ดอกไม้ร่วงโรยตามกาลเวลา
      ใจผมยังคงอยู่กับคุณเสมอ 

      ยองมินไม่ไปไม่ได้หรือ”

      สองมือเล็กเหนี่ยวรั้งคนรัก หยาดน้ำตาไหลอาบใบหน้าเนียน ริมฝีปากเอื้อนเอ่ยกล่าวซ้ำๆ ราวกับจะเปลี่ยนความคิดคนตัวสูง 

      ฉันต้องไปจริงๆ จงฮยอนนา อีก 3 ปีเราจะได้เจอกันอีก สัญญา” 

      ไม่ไปได้ไหม 

      ขอร้องทั้งน้ำตา มือหยาบก้านบิดออกจากการควบคุมของคนตัวเล็ก 

      “ทำไม…” 

      “ฉันไปส่งนายที่สนามบินได้ไหม นะ…” 

      “ยองมิน…”

      ฮึก… สะอื้นหนักแค่ไหนคนรักก็ไม่หันหลับมามองสักเสี้ยววินาที จงฮยอนทรุดตัวกอดเข่าตัวเองซับน้ำตา ยองมินไม่ชอบให้ร้องไห้ แต่จงฮยอนทำไม่ได้ 

      “ก็ได้ถ้านายต้องการอย่างนั้นฉันจะปล่อยนายไป…” 

      “แต่เรา...เลิกกัน” 

      “ได้...ถ้านายต้องการอย่างนั้น” 

      ความรักมันโรยราตามลิลลี่ที่นายเคยให้ใช่ไหม 


      สามเดือนแล้วในชีวิตของคิม จงฮยอนไม่มีอิม ยองมิน 

      คิดถึง 

      “รายงานจากสถานทูตเกาหลี ประจำสหราชอาณาจักร พบนักศึกษาทุนปริญญาโท เสียชีวิตจากการหัวใจล้มเหลว คาดว่าเสียชีวิตมาแล้ว 12 ชัวโมง” 

      เสียงรายงานข่าวโหวกเหวกโวยวายของนักข่าว จงฮยอนหันกลับมาสนใจจอโทรทัศน์ มือเล็กยังคงถักทอผ้าพันคอสำหรับฤดูกาลหนาวเย็นของประเทศอังกฤษ แม้จะจบความสัมพันธ์กันจงฮยอนยังคงห่วงใยอีกฝ่าย ผ้าผืนนี้จงฮยอนก็จะส่งไปให้ยองมิน ยองมินต้องไปเรียนต่อที่นั้น แต่จงฮยอนไม่ได้รับรู้ข้อมูลมากนัก 

      “ตอนนี้เจ้าหน้าที่กลับมาที่สถานทูตแล้วนะครับ...ไม่ทราบว่าระบุตัวตนได้ไหมครับ” “ทางเจ้าหน้าที่ได้ทำการตรวจสอบ พบว่าผู้เสียชีวิต อายุ 24 ปี ชื่อนาย อิม ยองมิน ทำการชัณสูตรพบว่า ผู้เสียชีวิตมีโรคหัวใจ เมื่อมีเรื่องกระทบกระเทือนอาจทำให้หัวใจวายล้มเหลวเฉียบพลันครับ” 

      ฉึก! 

      กรรไกรคมเฉือนเข้านิ้วเล็ก เลือดสีแดงฉานไหลตามร่องนิ้ว จงฮยอนไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด ไม่จริงหรอก คนเกาหลีชื่อ นามสกุลนั้นซ้ำกันเยอะจะตายไป 

      Tru...Tru… 

      คุณแม่ยองมิน 

      “ครับคุณแม่…” 

      “จงฮยอนลูก...ยองมิน…”

      “เขาเสียแล้วนะลูก ฮึก”

      “คุณแม่โกหกใช่ไหมครับ ไม่จริงหรอก ม..ไม่” 

      ฮึก 

      ทุกอย่างคือความฝัน คิม จงฮยอน นายต้องรีบตื่นนะ ตบเบาๆ เข้าใบหน้าเรียกสติ
 
      พรุ่งนี้ตอนบ่ายๆ ทางสถานทูตเขาจะส่งร่างของยองมินมานะลูก หนูมาอยู่กับแม่ มาหายองมินนะลูก”

      ความฝันที่โหดร้ายที่สุดในชีวิตของเขาจริงๆ 

      “ครับคุณแม่” 


      18 December 2017 

      “ยองมินอา ถ้านายบอกฉันเร็วกว่านี้ฉันจะทำทุกวิถีทางไม่ให้นายไปเลย”

      มือเล็กบรรจงวางดอกกุหลาบสีขาว มืออีกข้างหยิบผ้าเช็ดหน้าทำความสะอาดไรฝุ่นที่เกาะแผ่นป้ายทุกวัน จงฮยอนมาที่สุสานนี้ซึ่งวันนี้ครบรอบสามปีที่คนตัวสูงจากไปอย่างไม่มีวันกลับ 

      “ไหนบอกอีกสามปีจะมาไง คนโกหก นี่ครบสามปีแล้วนะ” 

      “ฉันเริ่มเข้มแข็งแล้วนะ คุณแม่ก็มีพี่ยุนอาคอยดูแล นายไมรต้องห่วงนะ”

      “ฉันคิดถึงนายมากๆ เลยที่รัก ฮึก” 

      สายลมแผ่วเบาพัดพาความหนาวเย็น ทว่าจงฮยอนกลับได้รับความรู้สึกอบอุ่น ร่างเล็กยกยิ้มบางเบาลูบแผ่นหิน 

      ฉันจะคิดถึงนายตลอดไป



_____________________________________________________________________________________________

 Talk 
ชั่ววูบที่แท้จริงค่ะㅠㅠ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #18 .:ฮุนคลุง:. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 20:55
    งือออ เศร้าเลย แงๆๆ
    #18
    0