[Produce101] ♢ MinJ Baekhwi Linjong ♢ #มีทุกคู่เมื่อใจเราชิป

ตอนที่ 1 : SFMinJ_MYJ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 ต.ค. 60

MINJ_MYJ





    Produce101 2 School

    โรงเรียนโปรดิวซ์ สาขาที่ 2 เป็นโรงเรียนชายล้วนโรงเรียนแรกที่ค่าเทอมแพงหูฉี่ที่สุดในเมืองหนึ่งขอ'เกาหลีใต้ ท่ามกลางเนื้อที่พันไร่ ประกอบไปด้วยอาคารคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภาษา ศิลปะ ชุมนุม สภานักเรียน ครูอาจารย์ ห้องประจำนักเรียน รวามแล้ว8 อาคารด้วยกัน ข้างหลังอาคารวิทยาศาสตร์เป็นที่ตั้งของโรงยิม 3 โรงยิม 1 ใน 3 คือสระว่ายน้ำ ทั้งยังมีโรงอาหาร 3 โรงสำหรับนักเรียนเกรด 7-9,10-12 และครู หอประชุม 4 ทิศ คือทิศเหนือ(หอประชุมใหญ่) ทิศใต้ ทิศตะวันออก และทิศตะวันตก หอสมุดขนาดใหญ่ 

     โซนหอพักนักเรียนธรรมดาอยู่ทางทิศตะวันออก หอพักสภานักเรียนจะแยู่ทางทิศเหนือ และหอพักนัดเรียนทุนจะอยู่ทางทิศใต้ ซึ่งไกลที่สุด ใจกลางโรงเรียนคือลานเข้าแถวขนาดใหญ่ สามารถใช้เฮลิคอปเตอร์จอดได้ 2 ลำ และโซนพักผ่อนหย่อนใจจะเยื้องด้านซ้ายของลาน รอบๆ โรงเรียนถูกล้อมรอบไปด้วยป่าไม้นานาชนิด ใกล้กันคือสวนเกษตรของชุมนุมการปลูก Produue101 2 School ถูกสร้างขึ้นเมื่อหลายสิบปีที่ผ่านมา ต่อจากสาขาแรกที่เป็นโรงเรียนหญิงซึ่งอยู่อีกเมืองหนึ่ง 

     โดยโรงเรียนProduce101 2 นี้ มีระบบคล้ายกับชนชั้นสูงในราชวงศ์บุคคลที่มีฐานะร่ำรวยที่สุด แข็งแกร่งทั้งด้านสติ ปัญญาและพละกำลังหรือกีฬา ในสภานักเรียนจะได้เป็นกษัตริย์ และเป็นประธานนักเรียน บุคคลที่มีความสามารถล้ำเลิศด้านต่อสู้จะครองตำแหน่งไนซ์ ซึ่งเป็นหัวหน้าสารวัตรนักเรียน บุคคลที่โดดเด่นด้านสติไหวพริบความคล่องตัวจะอยู่ในตำแหน่งรองประธานนักเรียน

      รายชื่อสภานักเรียนล่าสุดของ Produce101 2 School

      1.ฮวัง มินฮยอน   ประธานนักเรียน
      2.จอง เซอุน        รองประธานนักเรียน
      3.คัง ดงโฮ         หัวหน้าสารวัตรนักเรียน
      4.ชเว มินกิ         หัวหน้าบัญชีงบประมาณ
      5.คิม แจฮวาน     หัวหน้ากิจกรรมผู้นำห้อง
      6.ยุน จีซอง        หัวหน้ากิจกรรมนันทนาการ
      7.คัง แดเนียล      หัวหน้ากิจกรรมกีฬาสี
      8.แพ จินยอง       หัวหน้าการแข่งขันวิชาการ
      9.พัค อูจิน          หัวหน้างานบริการและสถานที่
     10.อง ซองอู        หัวหน้าฝ่ายสัมพันธไมตรี
     11.อี กอนฮี         หัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์
     12.ควอน ฮยอนบิน  กรรมการ
     13.คิม ยงกุก          กรรมการ
     14.ทาเคดะ เคนตะ  กรรมการ
     15.อิม ยองมิน        กรรมการ
     16.จาง มุนบก        กรรมการ
     17.โน แทฮยอน      กรรมการ
     18.ฮา ซองอุน         ที่ปรึกษา
     19.พัค อูดัม            ที่ปรึกษา
     20.คิม ชางกยุน        ทั่วไป
      
     กฏสำหรับการเข้าเรียน Produce101 2 School สำหรับนักเรียนทุนของผู้อำนวยการควอน โบอา

    1.มีคะแนนการสอบแต่ละรายวิชา
       -คณิตศาสตร์ 120/120 คะแนน
       -วิทยาศาสตร์ 120/130 คะแนน
       -ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ 100/100 คะแนน
       -ภาษาอังกฤษ  150/150 คะแนน
       -ภาษาเกาหลี 95/100 คะแนน
       -ภาษาที่ 3 ตามการถนัด 90/90 คะแนน
       -ศิลปะ 70/70 คะแนน
       -สังคมฯ ประวัติศาสตร์ 95/100 คะแนน

    2.หากมีความสามารถเฉพาะตัวด้านกีฬา ศิลปะการต่อสู้ หรือดนตรี สามารถทำคะแนนวิชาที่กำหนดข้างต้นได้ครึ่งหนึ่งของคะแนนเต็ม แต่ต้องเข้าร่วมการทดสอบด้านความสามารถเฉพาะตัวทั้งทฤษฎีและปฏิบัติโดยคะแนนจะรวมกัน ห้ามต่ำกว่า 150 คะแนน

      ด้านกีฬา-ศิลปะการต่อสู้
      ฟุตบอล  150/200 คะแนน
      คาราเต้ เทควันโด ฟันดาบ 150/230 คะแนน
      บาสเก็ตบอล 150/250 คะแนน
      มวย(ทุกชนชาติ สามารถเลือกได้ 1 ชนชาติ) 150/190 คะแนน

      ด้านดนตรี
      เครื่องดนตรี( 2 ชนิดขึ้นไป ) 150/300 คะแนน
      การร้อง 150/250 คะแนน
      การเต้น 150/200 คะแนน
      การแสดง 150/220 คะแนน

   3.ต้องผ่านการทดสอบด้านจิตใจ 300 คะแนนเต็ม

   4.ฐานะยากจนถึงปานกลาง

   5.รักษาเกรดไม่ให้ตกไปกว่า A (A+ A B+ B C+ C D+ D F)

   *หากไม่รายงานตัวภายใน 3 วันจะถือว่าสงะสิทธิ์การเข้าเรียนทันที 

   **นักเรียนทุนทั้งหมดไม่อนุญาตให้พักที่บ้านจนกว่าจะจบการศึกษา และออกจากหอพักนักเรียนทุนไปอยู่หอพักนักเรียนธรรมดา

   ***โปรดช่วยเหลือกันเมื่อเข้าร่วมเรียน

   ขอบคุณ

 ______________________________
 
      “จงฮยอนนา เก่งมากเลย”

      ร่างเล็กเอ่ยให้กำลังใจตัวเอง ในยามที่ท้อแท้เขาก็จะหยิบกระดาษใบนี้ขึ้นมาอ่าน เพื่อเป็นกำลังใจ กฏนี้คิม จงฮยอน สามารถทำได้ ซึ่งเขาก็ทำมาได้ปีหนึ่งแล้ว 

      ตอนนี้คิม จงฮยอนกำลังจะก้าวสู่เกรด 11 

     เขาเป็นนักเรียนทุนในความอุปการะของผู้อำนวยการควอน โบอา จงฮยอนเป็นนักเรียนทุนเพียงคนเดียวที่สามารถสอบวิชาบังคับได้คะแนนเต็ม แต่ก็ไม่ค่อยมีใครรู้จักเขานัก เพราะจงฮยอนนั้นเป็นคนเก็บตัว ขี้อายเกินกว่าจะไปถ่ายรูปลงประชาสัมพันธ์

       ร่างเล็กก้าวลงบันไดจากหอพักช่วงเวลาใกล้เปิดเทอมนี้  จงฮยอนไม่ค่อยสุขใจเท่าที่ควร เพราะความวุ่นวายกำลังจะคืบคลานเข้ามา เนื่องจากงานโรงเรียนที่จัดเทอมละครั้งตอนต้นเทอม เพื่อนๆ ในห้องตื่นเต้นเป็นที่สุด การแต่งตัวสวยๆงาม ดูดี จัดธีมห้องต่างๆ เหล่าคุณหนู คุณชายในห้องนั้นโปรดปรานเป็นที่สุด 

       ขาเรียวหยุดที่โรงอาหาร เขาสังเกตุได้ว่าบรรดาภารโรงของโรงเรียนกำลังเช็คระบบบนจอ LED ขนาดใหญ่ที่ใช้ประกาศตำแหน่งสภานักเรียน การแต่งตั้งสำเร็จแล้วสินะ โรงเรียนแห่งนี้เป็นระบบกึ่งเผด็จการและประชาธิปไตย การแต่งตั้งนั้นจะต้องดำเนินการโดยสภานักเรียนปีก่อนหน้า 

       “ฮวัง มินฮยอนงั้นเหรอ?” 

       บนจอ  LED นั้นมีแต่รุ่นพี่เกรดสุดท้ายทั้งหมด ที่รีบขึ้นเร็วสงสัยคงจะให้ทันงานรับน้องเกรด 10 ล่ะมั้ง งานรับน้องเกรด 10 ของโรงเรียนแห่งนี้จัดขึ้นที่หอประชุมใหญ่ ตั้งอยู่ทิศเหนือของโรงเรียน มีกิจกรรมที่สืบทอดกันมาเช่น สายรหัส ประกาศหอพัก ประกาศห้องเรียน กิจกรรมต่างๆ นั้นจะถูกจัดขึ้นโดยสภาฝ่ายกิจกรรม พี่รหัสของจงฮยอนคือ รุ่นพี่คัง ดงโฮ หัวหน้าสารวัตร ลุงรหัสคือ รุ่นพี่คิม มยองซู รุ่นพี่ทั้งสองดีกับจงฮยอนมาก ถึงแม้พิธีจบการศึกษาด้วยความยากจนของจงฮยอนที่ให้ของขวัญราคาถูกกับรุ่นพี่มยองซู แต่รุ่นพี่ไม่ได้โกรธเคืองเหมือนนักเรียนลูกหลานคนรวยคนอื่น 

        “พี่อยากให้จงฮยอนตั้งใจเรียนมากกว่า ถือว่าเป็นของขวัญพี่ละกันนะตัวเล็ก” 
        
        “อ๊ะ!”

       “รูปร่างสวยดีนะ…หึ” 

      “ปล่อยนะ!” 

       จงฮยอนบิดกายไปมา โดยที่ไม่รู้ว่าเป็นการยั่วกลายๆ เพื่อให้หลุดจากวงแขนที่กำลังพันธนาการตัวของเขาไว้ จนคนกอดกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ ใครกันนะ มาทำรุ่มร่ามเช่นนี้ ตัวเขาก็ผู้ชายไม่ใช่เหรอ มาสวยอะไรกัน!
      “หยุดดิ้นสักที ได้ข่าวเด็กทุนไม่ใช่เหรอ ไม่เอาเงินพิเศษสักนิดๆหน่อยๆรึไง”

      “นี่! ปล่อยนะ! ปล่อยสักที! ช่วยด้วย!!” 

      จงฮยอนตะโกนร้อง แต่…ยามเช้าแบบนี้ ใครจะออกมาเดินเล่นกันเล่า! ตี 5 เชียวนะ! แถมลุงๆ ภารโรงก็พากันกลับไปหมดแล้ว

       “จะปล่อยก็ได้ แต่จำชื่อพี่ไว้นะ ฮัน จองยอน”

       “ใครอยากจะรู้!”

       “หึ แล้วเจอกันน้องจงฮยอน”

       ว่าจบก็ผละออกไปอย่างง่ายดาย จงฮยอนจ้องคนตรงหน้า ยิ้มยียวนให้เขา มือเล็กกำหมัดแน่น จงฮยอนคนนี้โกรธจนหน้าแดง 



        _________________MYJ____________________


         “พี่ดงโฮ…”

        ร่างเล็กวิ่งซิกแซก อ้อมเสานู้นเสานี้ เพื่อหาพี่รหัสที่ได้รับตำแหน่งหัวหน้าสารวัตรนักเรียน พี่ดงโฮต้องช่วยเขาได้! ร่างเล็กวิ่งนึกถึงแล้วพาลน้ำตาจะไหล ขาออกแรงวิ่งแต่มือเช็ดน้ำตาไปด้วย

       ปึก!

       “โอ๊ะ! ขอโทษครับ!”

       เอ้า….

       เขา…วิ่ง…ชน…เสา…

       แค่ชนเสาเองนี่นาไม่เป็นไรหรอก

     อ๊า! เจอพี่ดงโฮแล้ว มือเล็กคว้าหมับที่มือรุ่นพี่ร่างหมี แสนน่ากลัวเสมือนโจรแสนเซ็กซี่ 

        “เห้— ใครวะ!” 

       “จงฮยอนเองครับ”

       จากมือเกือบจะลั่นต่อยคนทำตกใจ กลายมาเป็นโอบรอบเอวทะนุถนอม จงฮยอนเป็นลูกชายของป้าแจจุง คนครัวที่บ้านของดงโฮเอง ตอนนี้จงฮยอนยังเล็กมากๆ ไม่กี่สัปดาห์ แม่ของเขาเจอป้าแจจุงที่หน้าโรงพยาบาล ขณะกำลังจะกลับบ้าน เพราะพาเขาไปฉีดวัคซีน ป้าแจจุงทรุดกอดจงฮยอนตัวน้อยอย่างหมดหวัง แม่ของดขาเกิดอาการสงสารจึงสอบถามและพามาอยู่บ้านด้วย

       เขาและจงฮยอนเติบโตมาด้วยกันเหมือนพี่น้อง แต่เจ้าตัวดื้อกลับชอบคิดว่าตัวเองเป็นลูกคนใช้ เจ้าตัวดื้อถ่อมตัวมาก กว่าจะอ้อนขนาดนี้ได้นานเชียว และที่ดงโฮเป็นพี่รหัสก็ใช้เส้นสาย เพื่อดูแลเจ้าตัวดื้อ

        “หื้ม…ตัวดื้อร้องไห้ทำไม!” 

        มือหนาปาดน้ำตาบนแก้มใสแผ่วเบา ป้าแจจุงบอกว่าเจ้าตัวดื้อของพี่ดงโฮนั้นแพ้ง่าย แต่ชอบทำเป็นไม่มีอะไร และอยากสอบชิงทุนเอง ทั้งๆที่แม่เขาจะส่งเสียเอง

        “พี่จ๋า มีรุ่นพี่มาจับก้นน้อง ฮึก…”

        “ใคร! บอกพี่มา” 

        จงฮยอนส่ายหน้ารัว คิดไปคิดมามันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

      “คนดี บอกพี่เร็วครับ เราเป็นอะไรขึ้นมา—พี่จะบอกป้าแจจุงว่าไงล่ะ” 

      คัง ดงโฮกระซิบข้างใบหูนิ่ม กล่อมจงฮยอน มืออีกข้างเคลื่อนขึ้นลูบปลอบประโลม ชอบทำนิสัยเย็นชา ความจริงแล้วจงฮยอนน่ะ ตัวอ้อนชั้นดีทีเดียว

      “เขาบอกว่าชื่อฮัน จงยอนครับ”

      ไอ้จงยอน! 

       มันคือหนึ่งในคู่อริของคนในกลุ่มเขา มันคงสืบมาว่าจงฮยอนเปรียบเสมือนน้องเขา มันคงวางแผนทำลายเขาทางอ้อมแน่นอน

        “ตัวดื้อ เราอย่าไปยุ่งกับมันนะ มันมาใกล้ก็หลบห่างๆ เข้าใจไหม”

       “ครับ… ว่าแต่น้องสายรหัสเราจะเป็นใครเหรอครับ น้องอยากได้น้องที่นิสัยน่ารักๆ จัง คึ”

        น้ำเสียงซุกซนใช้กับคนสนิทเพียงไม่กี่คน เอ่ยถามร่าเริง คุณแม่ของพี่ดงโฮเคยกล่าวกับจงฮยอนว่า ดงโฮอยากมีน้องชายน่ารักๆ หนูต้องน่ารักกับพี่ดงโฮ แล้วพี่เขาจะมีความสุข  ซึ่งตอนนี้คัง ดงโฮยิ้มแก้มปริหมดมาดซังนัมจา

       “ได้สิ เดี๋ยวพี่จัดการให้”

       “งั้นน้องไปหาอะไรกินก่อนนะ นี่ก็ใกล้จะ 6 โมงแล้ว มีคนมาเห็นไม่ดีแน่ๆ เลย”

       พูดเสร็จก็รีบวิ่งออกไป ไม่ทันได้รั้งชวนกินข้าวด้วยกัน




         อีกด้านบุคคลที่โดนคิดว่าเป็นเสา

         “อะไรวะ”

         ฮวัง มินฮยอน ประธานนักเรียนคนใหม่ของ Produce101 2 School เดินตรวจตราและสัมผัสอากาศบริสุทธิ์ และวิ่งออกกำลังกายบริเวณหอพัก อวดซิกแพ็คเรียงสวยกำลังพอเหมาะ ทว่า…จู่ๆ ก็ได้รับแรงกระแทกนิ่มๆ ที่แผงอกแกร่ง เสียงขอโทษงุ้งงิ้งฟังไม่ชัดเอ่ยรีบๆ แล้วผละออกไป

       มินฮยอนอยากจะตามไป แต่ต้องไปตรวจข้างหน้าต่ออีกนิด ร่างสูงก้าวช้าๆ ไม่เร่งรีบตามทางปูแผ่นหินอ่อนสวยท่ามกลางไม้ตกแต่งสวนย่อมขนาดย่อมๆ 

        ใครมากอดกันแถวนี้? 

        อ้อ ดงโฮสินะ สงสัยแอบซุกเด็กไว้

        มินฮยอนสำรวจรูปร่างเด็กของเพื่อนรัก นับว่าเซ้นส์ดงโฮใช้ได้ ท่าทางขี้เอาใจน่าดู
ยืนกอดอกครู่นึง เด็กดงโฮก็วิ่งไปอีกทาง 

       “ไง คุณไนซ์ซุกเด็กเหรอ”

      ถามน้ำเสียงเย้าแหย่เชิงหยอกล้อ ดงโฮทำท่าจะยกกำปั้นขึ้น

       “เด็กที่ไหน นั่นน้องกู”

       “มึงมีน้องด้วยเหรอครับคุณคัง”

      “มีสิวะ น้องจงฮยอน กูหวงมาก”

     “น่ารักไหมวะ” 

         คัง ดงโฮมองเพื่อนรักตาขวาง ฮวัง มินฮยอนคนนี้โปรไฟล์ไม่ธรรมดา แต่ข้อเสียก็มี ‘เยอะ’ เช่นกัน เช่น ขี้หึง(ขั้นไม่ฟัง) ขี้หวง(ขั้นสุด) ชอบแกล้งแรงๆ ที่สำคัญหื่นมากสำหรับกับคนรัก จงฮยอน(น่าจะ)ทนได้ล่ะมั้ง

         “เออ ฝ่าบาท ไอ้จงยอนมันเริ่มแผลงฤทธิ์ว่ะ”

        “มึงว่าไง ดงโฮ”

         ด้วยความที่คัง ดงโฮเป็นหัวหน้าสารวัตรนักเรียน ดงโฮพยักหน้า ตามวลี…เพื่อนมองตาก็รู้ใจ



     _________________MYJ________________
        
       
       วันรับน้องเกรด 10

        บริเวณห้องประชุมทิศเหนือ หน้าเวทีขนาด 10×15 เมตร ถูกติดด้วยป้ายโปรเจ็กเตอร์ผืนใหญ่ “ยินดีต้อนรับนักเรียนชั้น เกรดที่ 10” พัค อูจิน กอดอกมองด้วยความมั่นใจในงานสถานที่ของฝ่ายเขา งานรับน้องถือว่าเป็นงานแรกของสภานักเรียนปีการศึกษานี้ โรงเรียนโปรดิวซ์101 ครูอาจารย์จะไม่ยุ่งเรื่องของนักเรียน ทำแค่สอนหนังสือและงานบริหารเท่านั้น 
      การดำรงอยู่ในสภานักเรียนถือเป็นความภาคภูมิใจและอำนาจอย่างหนึ่งในโรงเรียน รอบๆ ตัวพัค อูจิน เพื่อนๆ ฝ่ายต่างๆ ที่เกี่ยวข้องนั่นวิ่งวุ่นไปมาเป็นความวุ่นวายที่มีความสุขดี ก้มมองนาฬิกาข้อมือเรือนหรู ใกล้ถึงเวลาที่ผู้ปกครองของเกรด 10 มาส่งลูกหลานตัวเองและร่ำลาจนกว่าจะปิดเทอมขึ้นอีกระดับหนึ่ง สำหรับพัค อูจินถืว่าเป็นการฝึกฝนให้ดำเนินชีวิตรอดอย่างหนึ่ง อาจจะคิดถึงบ้าง เหงาบ้าง มองไปทางไหนก็มีแต่ผู้ชายไปหมด บรรดาเคะตัวน้อยๆ (เท่านี้เคยพบเจอ) ก็หายากในดงชายฉกรรจ์ ระดับเกรด 12 นี้มีแค่ชเว มินกิ ยุน จองฮัน เกรด 11 ปาร์ค จีฮุน 

       และมีคนรักทั้งหมดแล้ว… 
      
      9.00 AM

     “นักเรียนเกรด 10 ช่วยเซ็นลงชื่อฝั่งขวามือของผมด้วยครับ!” 

    “ผมให้เวลาเพียง 15 นาทีเท่านั้น พวกคุณทั้ง 315 คน กรุณาต่อแถวตามห้องนะครับ จากนั้นเข้าไปต่อแถวด้านในหอประชุม 1 ห้องต่อ 2 แถว วางสัมภาระพวกคุณไว้ฝั่งซ้ายของหอประชุม เป็นแถวและเป็นห้อง ทางเราจะตรวจว่าพวกคุณนำสิ่งของอันตรายมาด้วยหรือไม่ หากมีทางเราจะส่งกลับทันทีโดยไม่ถาม เพราะใบกฏโรงเรียนได้แจ้งพวกคุณแล้ว”

       สิ้นเสียงประกาศจากคัง ดงโฮผู้เคร่งครัด ยุน จีซองเป่านกหวีดให้สัญญานพร้อมจับเวลา นักเรียนเกรด 10 ทั้งหมดรีบวิ่งเข้าแถวตามป้ายห้องที่ระบุไว้ ตามคำเลืองลือรุ่นพี่ร่างหมีคัง ดงโฮน่ะน่ากลัว

        นักเรียนทุนถูกแยกแถวมาอีกมุมหนึ่ง โดยจงฮยอนนั้นได้เข้าให้คำแนะนำอย่างใจดี ร่างเล็กสำรวจน้องๆ นักเรียนทุนที่สอบได้ใหม่ทั้งหมด 10 คน ทั้งสิบนั่งแยกห้องเรียนไว้เพื่อความสะดวก 

        “น้องๆ ครับพี่ชื่อคิม จงฮยอนนะ เป็นนักเรียนทุนเช่นเดียวกัน พี่อยู่ระดับ A+ ครับ เกรด 11 นี้มีนักเรียนทุนทั้งหมด 5 คน พี่อยากให้น้องๆ แนะนำตัวนะครับ เรามาทำความรู้จักกันไว้เนอะ ห้อง A+ เชิญครับ”

        จงฮยอนระบายยิ้มเอ็นดูเด็กๆตรงหน้านี่น้า สดใสจริงๆ เลย

        “อี แดฮวีครับ! ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะ!” พร้อมทั้งทำท่าเอกโยน่ารัก ซึ่งเหมาะกับเจ้าตัว 

         “คิม ซามูเอลครับ” อ่า คนนี้ใบหน้าดูคล้ายชาวต่างชาติ คมเข้มดี

         “ยู ซอนโฮครับ! พี่ครับผมอยากรู้….” ซอนโฮยกมือขึ้นถาม จงฮยอนเลิกคิ้วขึ้น พยักหน้าอนุญาต “ที่นี่ให้กินข้าวกี่มื้ออะ”  

         ???

         “เอ่อ วันละ 3 มื้อนะครับ เราไม่อิ่มเติมได้น้าเด็กๆ คนถัดไปเลยนะ” 

         “ฮัน ฮยองซอบ เรียกว่า จูดี้ก็ได้นะ”

         “ไล ควานลินครับ”

         สายตาอ่านไม่ออกถูกส่งมายังจงฮยอน สีหน้านิ่งเรียบไม่แสดงอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาคล้ายรุ่นพี่คนนึงที่จบไปแล้ว ร่างเล็กยิ้มละมุนไล ความลินคนนี้คงยังเกร็งๆ อยู่สินะ

         เมื่อแนะนำตัวกันเสร็จแล้ว จงฮยอนพาน้องๆ นักเรียนทุนเข้าหอพัก เพราะว่านักเรียนทุนทุกคนจะได้รับการอบรมก่อนที่จะเข้ารับน้องอยู่แล้ว และป้องกันการกลั่นแกล้งเช่นกัน สำหรับปีการศึกษานี้ เด็กๆ จะได้พักห้องละ 2 คน สามารถเลือกเองได้ตามใจชอบ เมื่อขึ้นเกรดระดับใหม่ก็จะถูกแยกห้องเป็นห้องส่วนตัว แต่สามารถอยู่เหมือนเดิมได้เช่นกัน

        “พี่จงฮยอนอยู่คนเดียวเหรอครับ?” 

        แดฮวีถามเจื้อยแจ้วเด็กคนนี้มีออร่าพลังงานความน่ารักอยู่เสมอ ได้ข่าวว่าเป็นน้องชายของรุ่นพี่อิม ยองมิน รุ่นพี่พัค อูจินและรุ่นพี่คิม ดงฮยอน คงหวงน่าดูเลยน้า น้องชายน่ารักขนาดนี้

       อ่า คิดถึงพี่ดงโฮจัง วันนี้แอบไปอ้อนดีกว่า

       ใครว่าคิม จงฮยอนนักเรียนทุนเกรด 11 เป็นคนหยิ่ง ไม่ใช่เลย ‘คนขี้อ้อน’ ต่างหาก

       “ใช่ครับ…แดฮวีรูมเมทกับใครเหรอ”

       “แซม…ซามูเอลแหละครับ”

       “งั้นพี่ไม่กวนเราดีกว่าเนอะ รีบไปทานข้าวด้วยนะ”


       
      ขาเล็กกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังโซนจักรยานนักเรียนทุน พี่ดงโฮน่าจะรับน้องเสร็จแล้วนะ นี่มันผ่านมา 5 ชม.แล้วนี่นา จงฮยอนปั่นเอื่อยๆ ไม่เร่งความเร็วเท่าใดนัก เพราะอุบัติเหตุตอนอายุประมาณ 8 ขวบ จากการพลัดตกบันได ทำให้จงฮยอนใช้แรงงานขาไม่ค่อยได้เต็มที่ เรื่องนี้พี่ดงโฮห้ามเขาทำงานที่ใช้ขาหนักๆ แต่เขาเป็ยเพียงแค่ลูกคนใช้นี่นา ไม่เป็นไรหรอก

       “อ๊ะ!”

       ทำไมอยู่ๆ ขาถึงไม่มีแรงล่ะ!?

       กริ้ง กริ้ง กริ้ง

       “เฮ้ย ระวังเว้ย!”

       จักรยานสวนย้อนเลนพุ่งมาด้วยความเร็ว จงฮยอนหักแฮนด์รถจักรยานหลบด้วยความตกใจ ส่งผลให้จักรยานคันขนาดกลางสีฟ้าอ่อนชนเข้ากับต้นซากุระข้างทางเข้าอย่างจัง เป็นเพราะความตกใจจงฮยอนเผลอผละมือจากแฮนด์รถ 

       “โอ๊ย…เจ็บจัง”

 


        เฮ้ย!!

       เวรกรรมแล้วไง


       “เป็นอะไรมากเปล่าน้อง เอาไงดีวะ… ห่า ซองอูก็เร่งๆ”


       รุ่นพี่เกรดสูงกว่าขยุ้มหัวแรง ดูท่าแล้วน้องคนนี้น่าจะอาการไม่น่าหนักมาก(นะน่ะ)


       “พี่รีบเหรอครับ”


       จงฮยอนเงยหน้าถาม มือเล็กบีบๆ นวดบริเวณน่อง ดีนะ รุ่นพี่ยกจักรยานที่ทับออกจากขาของเขาแล้ว


       “จะดีเหรอ เราไปโรง’บาลของโรงเรียนก่อนมั๊ย”


       จงฮยอนนิ่งใช้ความคิด


       ถ้าไปกับรุ่นพี่แล้ว นักเรียนคนอื่นพบล่ะ?


       แต่ถ้าไม่ไป ขาของเขาจะอาการกำเริบมั๊ย?


      “มีอะไรกันวอนทัค”


     เสียงทุ้มนุ่มตะโกนถาม พร้อมกับวิ่งเหยาะๆ มาตรงที่เกิดเหตุ ฮวัง มินฮยอนกำลังตรงกลับหอพัก มินฮยอนรู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัว เนื่องจากน่าจะติดหวัดจากคัง แดเนียลที่มันมาพ่นพิษไข้ในหอประชุมใหญ่ มาจากตรรกะแปลกๆ ของมันคือ


       จะไม่ยอมป่วยคนเดียว พวกมึงต้องป่วยเป็นเพื่อนกู!


       มินฮยอนจะบ้าตาย


       กลับเข้าเรื่องกันดีกว่า ร่างบางทเป็นน้องของไอ้ดงโฮ มินฮยอนกวาดตามองครู่หนึ่งก่อนจะช้อนตัวอีกคนอยู่ในท่าเจ้าสาว จงฮยอนเบิกตากว้าง อ้าปากน้อยๆ จะโวยวาย แต่ก็ต้องเม้มปากเงียบ เมื่อมินฮยอนส่งสายตาดุกลับมา


        “ไอ้แดนมันหานายอยู่ อย่าให้มันองค์ลงละกัน”         


           มินฮยอนเพยิดหน้ามายังจงฮยอนที่กำลังก้มหน้างุด


        “เดี๋ยวพาไปเอง”


        “อ่า ขอโทษนะน้อง ขอบใจมากเว้ยมินฮยอน”


        “เออ ไม่เป็นไรจะตอบแทนอย่างดีด้วยว่ะ”


        จู วอนทัคเกาหัวแกรกๆ สองสามรอบก่อนจะวิ่งไปคว้าจักรยาน ปั่นด้วยความเร็วสูง


         “รุ่นพี่ครับ ผมเดินเองได้”


         “ไม่ได้ครับน้องเจ พี่รู้ว่าหนูเจ็บเข่ามาจากไอ้ดงโฮ”


         “อย่าเรียกพี่ดงโฮว่าไอ้นะ!”


         จงฮยอนแหวลั่นยู่ปากน้อยๆ เสียจนน่าจับตีปากนุ่มๆ ด้วย ‘ปาก’


         “ครับๆ น้องเจ”


         “ไม่ได้ชื่อเจ! ชื่อคิม จงฮยอนนะ!”


         ร่างบางดิ้นดุ้กดิ้ก ปกติจงฮยอนจะไม่หลุดเวลาอยู่กับคนแปลกหน้า แต่พอเป็นรุ่นพี่ฮวัง มินฮยอนนั้น จงฮยอนกลับเผยนิสัยเด็กๆ ออกมา มินฮยอนลอบยิ้ม สองขาแกร่งก้าวมั่นคงตามทางเดินลัดเลาะเข้าทางถนนเส้นเล็ก กว้างประมาณวาหนึ่ง สองข้างทางอุดมไปด้วยพันธุ์ดอกไม้นานาชนิด เหล่าผีเสื้อโบยบินหาแหล่งน้ำหวานถูกใจ


         “รู้มั๊ย...นี่น่ะเป็นทางลับเฉพาะของคิงในแต่ละรุ่นนะ”


         มินฮยอนค่อยๆวางร่างบางลงบนโขดหินใหญ่ล้อมรอบด้วยเถาวัลย์เหนียวแน่นพันรอบเหมาะเจาะพอดีองศาการนั่ง


        “ใครอยากรู้”


        “หนูอยากรู้แน่..”


        “ไม่ ไม่อยากฟังนะ!”


        “ตั้งใจฟังพี่นะ..”


        จะฟังสักหน่อยก็ได้


         “ว่ากันว่า...ทางลับเฉพาะของคิง หากใครได้เดินเคียงคู่…”


         “เล่ามาเร็วๆ ซี่”


       “และได้นั่งบรรลังก์ที่คิงส์เลือกในเส้นทางนั้น”



“คนคนนั้นคือ คู่ครองของคิงตลอดไป”

        

          ฉ่า…


        ตึกตัก ตึกตัก


        หัวใจจ๋าจะเต้นแรงทำไมเล่า!


        “พี่..หยุด...มอง...ผม...ได้แล้ว!”


          มองปกติไม่ได้หรือไง รุ่นพี่ฮวัง มินฮยอนคนบ้า เลิกส่งสายตาวิบวับพร้อมตะครุบเหยื่อสักที ฮือ




         “หนูน่ารักจนพี่อยากจะ ‘รัก’ หนูเลยคนดี”




          .

        

--100%--

Talk
เขาเจอกันแล้วค่ะ ~ 40% ที่น้อยมาก การจัดหน้าไม่ค่อยดีหน่อยน้า พอดีเขียนในโทรศัพท์ค่ะ เม้นเป็นกำลังใจสักนิดกน่อยน้า ♡ เอ็นจอยรีดดิ้งค่ะ
 Talk
ปาไปครึ่งตอนพระเอกนายเอกก็ยังไม่ได้เจอกันตรงๆ ฮ่าา เอ็นจอยรีดดิ้งค่า ♡


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #22 STEM1995 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 21:15
    ฝ่าบาทรุกแรงมาก 5555
    #22
    0
  2. #16 TaoHun DakHyo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 23:16
    รุกขนาดหนัก. เจ้าชู้ปะนี่
    #16
    0
  3. #15 Starryday (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 23:05
    เขินอะ รุกแรงมากค่ะฝ่าบาท
    ป.ล. เห็นชื่อรุ่นพี่มยองซูทีนี่กรี้ดเลย เราติ่งวงเดียวกันใช่มั้ยคะ555555
    #15
    0
  4. #14 noeyoeyeyy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 22:21
    ฮือน่ารัก รุกขนาดนี้ขอเขาเป็นแฟนเลยเถอะฮวัง
    #14
    0
  5. #8 PRAEBEASTX (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 17:22
    คุณฮวังรุกยัยเจหนักไปอี้กกกกก เขินนน
    #8
    0
  6. #7 Only Exception (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 20:59
    หูย.. ฝ่าบาทจีบแรงเลย // ชื่อกรรมการ เบอร์ 14 ทาเคดะ เคนตะ ค่ะไรท์
    #7
    1
    • #7-1 mmmmdys(จากตอนที่ 1)
      3 กรกฎาคม 2560 / 15:43
      ขอบคุณค่าา แก้ไขแล้วน้าา ปล.เอาทานากะมาจากไหน ฮืออ
      #7-1
  7. #6 🌸614P'Corn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 10:22
    ฮือออออออ จีบได้น่ารักมากค่ะคุณประธาน~ แต่ระวังโดนเพื่อนตัวเองต่อยนะคะ ข้อหาจีบน้องเขา55555
    #6
    0
  8. #5 แม่หมีสีน้ำตาล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 09:22
    รู้สึกหมั่นไส้มินฮยอนนิดๆ
    #5
    0
  9. #4 one9love (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 06:51
    มองเค้าว่าเป็นเสาได้ไงอะ
    #4
    0
  10. #3 .:ฮุนคลุง:. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:58
    งืออออ ยัยเจอ้อนพี่ดงโฮน่ารักไปแล้วววว ฝ่าบาทจีบดีๆนะคะ ดูท่าพี่เค้าหวงน้องงงง
    #3
    0
  11. #2 แม่หมีสีน้ำตาล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:44
    สู้ๆนะคะ ยัยเจน่ารักมากเลย ;-;
    #2
    0
  12. #1 x_yeollee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 19:24
    3p ไปเลยค่ะ /อุอุ เรื่องยัยเจหาอ่านยากนิดหนึ่ง ขอบคุณที่เขียนให้เราได้ติดตามนะคะ /นั๊คลั๊คคค ปรับนิดปรับหน่อยจะโอมากกว่าเดิมเล้ยย สู้น้ออ เราติดตามอยู่นะคะ
    #1
    0