[ONE PIECE] All LUFFY รวมเรื่องรักของหนุ่มหมวกฟาง 2

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 34,878 Views

  • 792 Comments

  • 819 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,194

    Overall
    34,878

ตอนที่ 2 : NIGHTMARE :: First time [100%] + HOT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    5 ม.ค. 61




Nightmare :: First time 


ทำไมกัน ผมรู้สึกเข้าใจความรู้สึกของเขาได้ดี 

ทั้งๆ ที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

-Monkey D Luffy-



 

Luffy part



                “ผมจะไปโบสถ์” ผมชะโงกหน้าเข้าไปในห้องนอนที่เพิ่งค้างคืนไปเมื่อไม่กี่วันก่อน คิดหันกลับมาขณะกำลังแต่งตัวเพื่อไปทำงานตามปกติ เขาไม่พูดอะไรเพียงแค่กวักมือเรียกให้ผมเข้าไปหา



                ผมดันประตูออกกว้างขึ้นและแทรกตัวผ่านไป สองขาก้าวเข้าไปใกล้เขาเรื่อยๆ ภายใต้หน้ากากไร้อารมณ์ที่หยิบมาสวมทำให้เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ผมกำลังรู้สึกแบบไหนอยู่



                จุ๊บ

                เสียงริมฝีปากร้อนกดจูบเร็วๆ ลงบนกลีบปากของผม เมื่อคิดผละออกไปเขาก็หัวเราะขำขัน ผมกลอกตาใส่ด้วยใบหน้าเซ็งๆ และแขวะเขากลับ



                “โรคจิตหรือไง”



                “ก็คงงั้นมั้ง รู้สึกอยากกินเด็กอยู่ทุกที” เขาลอยหน้าลอยตาตอบ จนผมดันอกเขาให้ออกห่าง คิดส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ก่อนที่เขาจะผละออกไปเพื่อแต่งตัวให้เสร็จ ผมยืนมองเขาอยู่แบบนั้นจนเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น



                “ลูฟี่ เดี๋ยววันหยุดนี้ไปเที่ยวกันนะ”



                “อีกแล้วเหรอ” ผมถามกลับเสียงเรียบ คิดเลิกคิ้วให้อย่างไม่สะทกสะท้าน ก็แหงสิ เขาตัดสินใจไปแล้วนี่ ถึงผมจะตอบปฏิเสธก็ไม่ได้มีผลอะไรหรอก



                “ก็ตามนั้นแหละ อย่าลืมเก็บเสื้อผ้าให้ฉันด้วยนะ” นอกจากจะไม่ชอบสระผมเองแล้ว คิดยังเกลียดการจัดกระเป๋าเดินทางอีก ทุกๆ ครั้งก็จะโยนมาให้เป็นหน้าที่ของผมตลอด



                “สัปดาห์ที่แล้วก็เพิ่งไปกรุงโรมมา แล้วนี่จะไปไหนอีก”



                “อะไรกัน เธอสนใจเรื่องนี้ด้วยเหรอ” เขาทำหน้ายียวนใส่ ผมเลยพ่นลมหายใจแรงๆ และหมุนตัวเดินจากมา



                “เดี๋ยวใกล้ๆ วันผมจะเก็บกระเป๋าให้”



 

                พอออกมาจากบ้านได้สักระยะผมก็จมลงสู่ห้วงความคิดของตัวเอง เส้นทางไปโบสถ์เป็นถนนสองเลนที่ไม่ค่อยมีบ้านคนมากนัก ทำให้สองข้างทางมีต้นไม้น้อยใหญ่ให้ความร่มรื่น และนี่คือสถานที่ๆ ผมชอบมากที่สุด



                “ผมจะรออยู่ข้างนอกนะครับ” คนขับรถบอกเมื่อเขาพาผมมาจอดที่ทางเข้าโบสถ์ ผมพยักหน้ารับแล้วก้าวลงจากรถ เสื้อโค้ทสีดำตัวหนาถูกถอดออกมาวางพาดที่แขน เพราะว่าอากาศภายในโบสถ์มันอบอุ่นมาก ถ้าหากผมยังใส่เสื้อตัวหนาขนาดนี้ มีหวังได้เหงื่อท่วมตัวแน่



                สองขาของผมก้าวมาตามทางเดิน ผ่านซุ้มประตูโค้งที่แกะสลักลวดลายอันวิจิตร เบื้องหน้าเป็นรูปปั้นของพระเยซูที่ถูกตรึงอยู่กับไม้กางเขน ผมเดินไปที่โต๊ะไม้แถวหน้าสุดก่อนทิ้งตัวลงนั่ง ภายในโบสถ์ไม่ได้มีเพียงแค่ผมคนเดียวที่มาสวดมนต์ขอพรจากพระเจ้า ถัดไปทางซ้ายมือสองแถวมีผู้ชายคนหนึ่งนั่งสวดมนตร์อยู่ก่อนแล้ว ไม่ใช่สิ เขาไม่ได้สวดมนต์อธิฐาน ใบหน้าเรียบนิ่งเพียงแค่ทอดสายตามองไปยังรูปปั้นของพระเยซู สายตาที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าจากการสูญเสียบางสิ่งไป



                ทำไมกัน ผมรู้สึกเข้าใจความรู้สึกของเขาได้ดี ทั้งๆ ที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน




หลายวันต่อมา


                “ยังจัดกระเป๋าไม่เสร็จอีกเหรอ” ผมเหลือบหางตาใส่คิดก่อนจะก้มลงมาหยิบเสื้อผ้าที่พับเสร็จแล้วลงกระเป๋า ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ผมพลางคลายปมเนคไทออกด้วย



                “แล้วทำไมคุณต้องเลื่อนมาเป็นวันนี้ด้วยล่ะ ผมคิดว่าคุณจะเดินทางพรุ่งนี้เช้าเสียอีก” ผมบ่นอย่างหงุดหงิด จู่ๆ คิดก็เปลี่ยนแพลนเดินทางเป็นกลางดึกคืนนี้ ทำให้ผมต้องตาลีตาเหลือกจัดกระเป๋าอยู่นี่ไง



                “ก็จองไฟล์ทบินได้คืนนี้” ผมจิ๊ปากใส่ ผมไม่ได้อ่อนจนตามแผนเขาไม่ทันหรอกนะ ผู้ชายคนนี้ก็แค่จงใจจองไฟล์ทบินเที่ยวคืนนี้เท่านั้นเอง นี่ก็คงจะแคนเซิลตารางงานของวันพรุ่งนี้ด้วยแน่ๆ



                “แล้วทำไมคุณไม่รีบไปอาบน้ำ เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอก”



                ฟอด!

                จมูกโด่งกดลงบนแก้มของผมแล้วสูดลมหายใจเข้าแรงๆ ผมผงะถอยออกมาถลึงตาใส่ แต่คนต้นเรื่องกลับไม่สะทกสะท้าน คิดหัวเราะในลำคอก่อนดึงตัวผมไปซุกอก



                “นายนี่น่ารักขึ้นทุกวันเลยนะ”



                “พอเหอะ ผมไม่หลงกลคุณหรอก” ผมดันแผ่นอกเขาออกแล้วรีบลุกหนี คิดหัวเราะอย่างชอบใจและเดินผ่านหน้าผมเพื่อไปหยิบผ้าเช็ดตัว ขณะที่ผมกำลังเผลออยู่ เขาก็ขโมยหอมแก้มอีกครั้งก่อนวิ่งหนีเข้าห้องน้ำไป



                ผมยกมือลูบแก้มตัวเองแรงๆ ก่อนมองประตูห้องน้ำที่ปิดสนิท ทันใดนั้นความเห่อร้อนก็แผ่ลามทั่วใบหน้าจนต้องรีบสงบจิตใจตัวเอง ผมปิดกระเป๋าเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วลากมาไว้ตรงประตูห้อง



                “ลูฟี่!” เพียงแค่คิดว่าจะก้าวเท้าออกจากห้องนี้ ก็มีเสียงเรียกดังมาจากห้องน้ำ ผมชะงักเท้าแต่ยังไม่ได้ส่งเสียงตอบรับ “เฮ้! ฉันรู้นะว่านายยังอยู่ในห้อง”



                ผมกลอกตามองข้างบนและเดินเข้าไปใกล้ประตูห้องน้ำ จากนั้นก็ถามกลับด้วยโทนเสียงนิ่งๆ



                “มีอะไรก็ว่ามาสิ”



                “ฉันอยากสระผม” ให้ตายสิ! ผมจนปัญญากับเขาจริงๆ



                “ให้ตายสิคิด คุณกำลังทำให้เราสองคนเสียเวลา” ผมบ่น แต่ขณะนั้นประตูห้องน้ำก็เปิดออก คิดลากผมเข้าไปข้างในด้วยใบหน้าระรื่น เขาจัดการทุกอย่างยกเว้นสระผมให้ตัวเอง ผมพ่นลมหายใจออกมาและนั่งที่ขอบอ่างก่อนประคองศีรษะเขาให้หนุนตัก ก่อนจะหยิบฝักบัวมาฉีดลงบนเส้นผมสีแดงเพลิง



                “นายอาบน้ำแล้ว...” เขาเอ่ยขึ้นมาทื่อๆ             



                “ใช่ และนายก็ทำให้ฉันต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า”



                “ไหนๆ ก็จะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว...” ผมมองรอยยิ้มของเขาด้วยสายตาหวาดระแวง คิดยังคงเงียบเหมือนกำลังครุ่นคิดเรื่องอะไรอยู่ในหัว ผมพยายามไม่สนใจและสระผมให้เขาไปเรื่อยๆ จนเกือบๆ จะสระผมเสร็จ จู่ๆ เขาก็ดึงตัวผมลงไปในอ่างด้วย



                ตู้ม!

             



                “เล่นอะไรของคุณ!” ผมแหวลั่นก่อนปาดเช็ดหยดน้ำออกจากใบหน้าตัวเอง คิดไม่สนใจอะไร เขารวบตัวผมให้คร่อมทับบนตัก จากนั้นก็รั้งเสื้อผ้าของผมออกไป ผมตกใจมากแต่ก็ปัดป้องไม่ทัน



                “ฉันไม่อยากไปแล้ว อยู่บ้านกับนายก็ดีเหมือนกัน” เขาพูดพลางซุกไซร้ซอกคอของผม ลิ้นร้อนตวัดเลียอย่างจาบจ้วงจนร่างผมสั่นสะท้าน



                “ไม่เอานะ ผมยังไม่พร้อม”



                “ลูฟี่ นายให้ฉันรอมาสามปีแล้วนะ” คิดผละออกมาก่อนจ้องเข้ามาในดวงตาของผม แววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการเด่นชัดในดวงตาของเขา



                “ไม่ ผม...”



                “ยังไงวันนี้ก็ต้องมาถึง” เขาบอกก่อนสอดมือเข้ามาในกางเกงของผม ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้และแตะที่ส่วนอ่อนไหว ผมสะท้านเฮือกพลางจิกเล็บลงบนไหล่เขา



                “อื้อ! คิด”  ริมฝีปากร้อนผ่าวกดแนบเข้าหา ก่อนบดเคล้าอย่างนุ่มนวล ร่างของผมเหมือนกำลังจะหลอมละลาย หัวใจผมเต้นรัวแรงเพราะความตื่นเต้นและแปลกใหม่กับสัมผัสของเขา เอาตรงๆ ผมกับคิดไม่เคยเกินเลยมาถึงขั้นนี้สักครั้ง อย่างมากก็แค่กอดและจูบ



                “ขยับหน่อย” เขาบอกก่อนกระตุกชายกางเกงของผมสองสามครั้ง ผมขยับตามอย่างว่าง่ายจนทำให้เขาถอดกางเกงออกไปได้ ผมก้มมองมือหนาที่โผล่พ้นขอบอันเดอร์แวร์ด้วยใบหน้าร้อนผ่าว คิดคงจะสังเกตเห็นความผิดปกติของผม เขาจึงเงยหน้าขึ้นมอง



                ปลายจมูกโด่งช้อนใต้ปลายจมูกของผม เขายิ้มหวานส่งให้ก่อนจะกดจูบลงบนจมูกของผม



               

CUT




                “ดื่มอะไรไหม” คิดชะโงกหน้ามาถาม เขาส่งยิ้มให้พร้อมกับรั้งตัวผมให้เอนไปพิงตัวเขา              



                “ทำไมยังต้องมาอีก ผมอยากพัก” ผมบ่นเสียงอู้อี้ จะไม่ให้บ่นก็ไม่ได้ ก็คิดเล่นลากตัวผมมาเที่ยวจนได้ ทั้งๆ ที่ผมก็เหนื่อยและเมื่อยร่างกายจนแทบไม่อยากขยับ



                “เอาน่า ไหนๆ ก็จองตั๋วแล้ว”



                “คุณน่ะเจ้าเล่ห์สุดๆ เลย” ผมชกอกเขาเบาๆ ก่อนขยับใบหน้าซุกที่อกแกร่ง ดวงตาหนักอึ้งจนต้องหรี่ลง คิดเอาผ้าห่มมาคลุมร่างกายของเราทั้งสองคนจากนั้นก็รั้งตัวผมเข้าไปกอด ความอบอุ่นจากร่างกายของเขาทำให้ผมไม่อยากฝืนทนอีกต่อไป



                “ไม่ไหวก็นอน เดี๋ยวถึงแล้วจะปลุก” นั่นคือแว่วเสียงสุดท้ายที่ผมได้ยินก่อนสติจะดับวูบลงสู่ห้วงนิทรา

 





++++++++++++++++++++

100%



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #577 สาววายนิระนาม (@Dghcdyhdfg) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:18
    โชตะถูกกฎหมายสินะ
    #577
    0
  2. #120 kittiy (@kittiy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 22:59
    คิดมันมีคิวด้วยหรอ 555+
    #120
    0
  3. #19 Sasigannamfa (@Sasigannamfa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 19:16
    ที่บอกว่าเข้าใจความรู้สึกของคนที่เจอที่โบสถ์.....ขอให้เป็นลอว์!!!!!!
    #19
    0
  4. #17 จีจี้ซัง (@jiji-love) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 16:35
    คิดกินเด็ก!!!
    อนึ่ง....เราขอฉากตัดได้ไหม?? *^*
    #17
    0
  5. #10 HOSHIZORA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 13:23
    กรี๊ดดดด ในที่สุดๆๆ จนได้นะคิดหลังจากเล่นหมาหยอกไก่กับลูฟี่มานาน 'First time' ฮุฮุ รู้ความหมายของชื่อตอนละ^^ สรุปว่าที่เก็บลูฟี่มาเลี้ยงเพราะอยากกินเด็กจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย น่าชื่นชมที่อดทนรอมาตั้ง 3 ปี แต่ทำไมมาตบะแตกเอาตอนนี้ละ หรือว่ารักมากจนทนไม่ไหวแล้ว ก็ลูฟี่น่ารักขนาดนี้นี่นา <3 ถึงลูฟี่เองแม้จะไม่ลืมความเศร้าในใจ แต่ก็ยังรับคิดเข้ามาในใจสินะ ก็คิดดูแลและอ่อนโยนกับลูฟี่มากนี่นา แถมตอนนั้นลูฟี่ก็ไม่เหลือใครนอกจากคิดด้วย แต่ไรท์เตอร์บอกว่าเรื่องนี้ดราม่าน้ำตาท่วม เราต้องไม่หลงระเริงไปกับความฟินในตอนนี้ละ บางทีการไปเที่ยวกันครั้งนี้อาจมีเรื่องดราม่าขึ้นมาก็ได้ ต้องเตรียมใจๆ ><

    ไรท์ยังอยู่ในช่วงสอบแต่มาอัพนิยายให้อ่าน ขอบคุณมากเลยนะค้า ขอให้ผ่านพ้นการสอบไวๆ และได้ผลเป็นที่น่าพอใจนะค้า สู้ๆ น้า^0^
    #10
    0
  6. #9 Yuu 優 (@kazuma-kun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 14:50
    ครบแล้วๆๆ # ไรต์สู้ๆนะ ^^
    #9
    0
  7. #8 Yuu 優 (@kazuma-kun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 22:25
    สนใจหนังสือ*~*
    katsuknightdrago@gmail.com
    #8
    0
  8. #6 HOSHIZORA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 13:20
    โอ๊ะ ใครกันนะที่ลูฟี่เห็น ลูฟี่เข้าใจความรู้สึกของชายคนนั้นเพราะลูฟี่ก็เคยโศกเศร้าเพราะสูญเสียบางสิ่งไปเหมือนกันใช่มั้ย ตอนนี้มันก็ยังฝังใจลูฟี่อยู่ นี่เป็นอีกเหตุผลนึงที่ลูฟี่มาโบสถ์เป็นประจำสินะ จากชีวิตความเป็นอยู่ของลูฟี่ คิดดูแลลูฟี่ดีมากเลยนี่นา มีพาไปเที่ยวด้วยอ้ะ แต่ว่าจุ๊บก่อนไปทำงาน เก็บเสื้อผ้าให้ สระผมให้ ลูฟี่จะเฉลียวคิดหรือเปล่านะ ว่านี่มันคือหน้าที่ของภรรยาอ่ะ555 หลังจากคืนก่อนแล้ว คิดเปิดเผยตัวเต็มที่เลยว่าคิดไงกับลูฟี่อ่ะ >//< คิดจะกินเด็กน้อยแต่เด็กคนนั้นเค้ายังมีกำแพงและเงามืดแห่งความโศกเศร้าในหัวใจอยู่นะ คิดต้องพยายามอีกนิดละ ลูฟี่มีแค่คิดคนเดียว สักวันก็ต้องรับรู้ความรู้สึกของคิดแน่นอน แต่คิดอย่าเพิ่งเร่งเร้าละ เดี๋ยวเด็กน้อยเตลิด^^

    ปล. เรามาเม้นท์แล้วน้า ไรท์เตอร์เข้าสู่ช่วงสอบแล้วเหรอ สู้ๆ นะค้า^^
    #6
    0
  9. #5 HOSHIZORA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 13:59
    มาแล้วๆ^0^ ลูฟี่รำพึงอ่ะ^^ เข้าใจความรู้สึกของใครกันน้อ ของคิดหรือเปล่าเอ่ย^^ ไรท์อารมณ์แต่งมาเต็ม เราก็อารมณ์อ่านมาเต็มเหมือนกัน รอเรื่องนี้นะค้า ดราม่าหนักๆ นี่ละ เราชอบอ่าน แม้จะอ่านไปเสียน้ำตาไปก็ตาม555
    #5
    0