บอสร้อนสอนรัก

ตอนที่ 6 : บอส รีอัพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61





“ฉัน” 

คนที่ทำเป็นเก่งอาจหาญบุกรุกห้องทำงานของผู้บริหารระดับสูงของโรงแรมทั้งที่ตัวเองเป็นแค่เด็กฝึกงานตัวเล็กๆ ถึงกับอึกอักยิ่งเมื่อเห็นสีหน้าท่าทางและแววตาของเขาที่มีมาดผู้บริหารเต็มตัวก็ยิ่งไปไม่เป็น ได้แต่ยืนเม้มปากเข้าหากัน น้ำตาทำท่าว่าจะร่วงออกมาอย่างเจ็บใจตัวเอง รู้ดีว่าเธอไม่สามารถต่อกรอำนาจของเขาได้หรอก ถึงว่าอยากต่อว่าเขามากแค่ไหนก็คงจะทำไม่ได้ ตั้งท่าหันหลังกำลังจะก้าวกลับออกไปทางประตูแต่ก็มีอันต้องเซปะทะอกแกร่งเมื่อถูกเจ้าของห้องลุกขึ้นเดินตามมาคว้าตัวเอาไว้

อรนภายกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาตัวเอง

“ว่าไง เธอยังไม่ได้ตอบ มาหาฉันมีธุระอะไร” คนถามมองคนน้ำตาร่วงแล้วบอกไม่ถูกว่าเขากำลังรู้สึกอย่างไร ช่วงนี้เขางานยุ่งจนลืมไปเลยด้วยซ้ำว่าสาวน้อยคนนี้พักอยู่ชั้นบนสุดของโรงแรมซึ่งที่นั่นมันคือที่พักของเขา จนเห็นเธอก้าวเข้ามาในห้องทำงานวันนี้ถึงได้นึกออก พักอยู่ที่เดียวกันก็จริงแต่ระหว่างนี้ก็ไม่เจอกันเลย

“งานศพพี่สาวเธอเรียบร้อยดีใช่ไหม”

คำถามนั้นทำให้คนร้องไห้ยิ่งเจ็บใจ ตวัดตามองเขาอย่างขวางๆ

“ฉันถามอะไรผิด ทำไมต้องมองอย่างนั้น”

“คุณไม่ได้ถามผิด แต่คุณผิด คุณนิสัยไม่ดี คุณขับรถชนพี่สาวฉันจนตาย แล้วคุณก็ไม่ไปงานศพ ไม่ไปขอขมาเลย คุณมันเลว” ว่าเขาเป็นชุด ผลักอกเขาออกห่างแรงๆ แล้วปาดน้ำตาตัวเอง

คนถูกต่อว่าได้แต่มองคนเกรี้ยวกราดใส่แล้วถอนใจยาวกับท่าทางเอาเรื่องของหญิงสาว เขายอมปล่อยมือจากร่างบางแต่ก็เพื่อที่จะเดินไปกดล็อคประตู เดินกลับมาจับจูงคนตัวเล็กแล้วไปผลักให้เธอนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่

“นั่งลง ทีนี้มีอะไรก็พูดมาให้ชัดๆ ฉันไม่สนุกที่จะถูกเธอปรักปรำซ้ำแล้วซ้ำอีกหรอกนะคนสวย”

“คุณขับรถชนพี่สาวฉันตาย” หญิงสาวยังคงกล่าวหา

“ฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่ได้ขับรถชนพี่สาวเธอ เข้าใจตามนี้นะ”

ไทม์ไทยขี้เกียจอธิบายว่าเขาเป็นคนช่วยพี่สาวของเธอยังไงบ้างจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จนหญิงสาวเข้าใจผิดว่าเขาเป็นคนร้าย หากเขากลับพูดไปอีกเรื่องที่ทำเอาคนฟังยิ่งเจ็บใจ

“ฉันให้คนช่วยจัดการงานศพพี่สาวเธอจนผ่านไปอย่างเรียบร้อยดีขนาดนี้แล้วเธอจะเอายังไงอีก อยากให้ฉันรับผิดชอบอะไรอีกก็ว่ามา ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรงฉันยินดีทำให้”

“ฉันไม่ต้องการ ฉันจะมาถามว่าคุณจะให้ฉันกลับบ้านได้หรือยัง”

“จะกลับไปอยู่ยังไงคนเดียว”

“มันจำเป็นต้องอยู่ค่ะ ที่นั่นบ้านฉัน”

คนตอบตอบอย่างดื้อดึง บอสหนุ่มถอนใจยาวมองหน้าสาวน้อยอย่างครุ่นคิด ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในสมองจนเขาเองยังแอบสะดุ้ง แต่ก็แอบสำรวจตรวจตรารูปร่างหน้าตาสาวน้อยตรงหน้าอย่างพึงพอใจ

“ฉันมีข้อเสนอดีๆ ให้เธอ เธอจะสนหรือเปล่า”

ไทม์ไทยพูดแล้วก็กวาดตามองตลอดร่างงามกลึงเกลาของเด็กสาวอีกครั้ง กดยิ้มมุมปากอย่างพอใจไปกับความคิดอันชาญฉลาดของตัวเอง ยิ่งคิดถึงเรื่องที่พูดคุยกับผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์วันนั้นเรื่องประวัติของสาวน้อยตรงหน้า

เธอไม่มีใคร ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน มีกันแค่สองคนพี่น้องแค่นี้ พี่สาวทำงานธนาคารเอกชนแห่งหนึ่งส่งน้องสาวเรียน จนปีนี้ปีสุดท้ายแล้ว แต่เมื่อพี่สาวมาจากไปในขณะที่กำลังฝึกงาน แน่นอนว่าทุกอย่างกระทบกับการดำรงอยู่ของสาวน้อยคนนี้แน่ๆ จะเอาเงินที่ไหนใช้ เอาเงินที่ไหนกลับไปเรียนต่อให้จบ ลำพังเงินเดือนที่ได้รับจากการฝึกงานเดือนละไม่กี่พัน แน่นอนว่ามันต้องไม่พอแน่ๆ

สาวน้อยมองหน้าคนที่บอกมีข้อเสนอดีๆ ให้เธอ ทำไมเขาต้องใช้คำว่าข้อเสนอ เธอไม่ได้มีเรื่องอะไรเดือดร้อนให้เขาช่วย แค่เจ็บใจเรื่องที่เขาไม่ยอมไปขอขมาหน้าศพพี่สาวของเธอแค่นั้น แต่ก็รู้ว่าทำอะไรเขาไม่ได้ก็จะยอมแพ้ ถอยกลับไปอยู่ในที่ทางของเธอแล้วไง ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นเรื่องเวรกรรมไปเถอะ กรรมของใครก็กรรมของคนนั้นใครทำอะไรไว้สักวันกรรมต้องตามสนองอยู่ดี

“อยู่กับฉันที่นี่”

ไม่รู้ทำไมเขาถึงต้องยื่นข้อเสนอแบบนั้น ไทม์ไทยถอนหายใจแรงๆ อย่างไม่เข้าใจตัวเองแต่ก็พยายามหาเหตุผลมารองรับ ว่าเป็นเพราะคำขอก่อนตายของพี่สาวเธอ ผู้หญิงคนนั้นพูดจาฝากฝังให้เขาช่วยดูแลน้องสาวให้ และนี่ไงเขากำลังจะหาทางดูแลเธอ

“คะ”

“ได้ยินไม่ผิดหรอกน่า ฉันบอกให้เธออยู่กับฉันที่นี่ พักอยู่ที่นี่ไปก่อน จนกว่าเธอจะรู้สึกโอเคกว่านี้”

“ฉันโอเคค่ะ ฉันอยากกลับบ้าน”

“ฉันว่าดูท่าทางเธอจะเพลียๆ แล้วก็อยากพักมากกว่าไหมคนสวย อย่าดื้อ กลับขึ้นไปนอนซะ อีกสามชั่วโมงเจอกัน”

“ฉันจะกลับไปพักที่บ้านค่ะ”

“โอเค ระหว่างเธอกลับไปพักที่บ้านแล้วผลการประเมินงานของเธอไม่ผ่าน กับพักที่นี่แล้วผ่านเลือกเอา”

ไทม์ไทยพูดแล้วทำเป็นแกล้งเดินกลับไปทำงานต่อที่โต๊ะ แต่ก็ยังลอบมองสาวน้อยที่ทำท่าทางอย่างไม่พอใจ เขาเห็นเธอกัดฟันตัวเองพร้อมด้วยการกำหมัดแน่นอยู่ข้างลำตัว ถึงว่าเจ้าหล่อนจะไม่มองมาทางเขาแต่เขาก็รู้ว่าหล่อนคงยากตบหน้าเขาสักฉาดอยู่แน่ๆ

บรรยากาศภายในห้องเงียบกริบอยู่ครู่ใหญ่ๆ โดยที่สาวน้อยไม่ยอมขยับตัวไปไหน

“เอายังไง ดูละครหลังข่าวมากเกินไปหรือเปล่าที่ว่าไอ้ทำท่าทางอย่างนั้นแล้วฉันต้องเดินกลับไปหา”

“.............”

“เอ้า เอายังไงหรือจะนอนตรงนี้ งั้นก็นอนไปเดี๋ยวทำงานเสร็จแล้วจะปลุก”

“ฉันจะกลับบ้านค่ะ”

“การประเมินงานของเธอจะไม่ผ่านนะ”

“มันไม่เกี่ยวกันเลยนะคุณ คุณจะเอามาโยงกันได้ยังไง ฉันเกลียดคุณ ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ จะมาอาศัยอยู่บ้านคุณได้ยังไง”

สาวน้อยพูดเสียงสั่นเครือ เจ็บใจที่ไม่ว่าทางใดเธอก็ต้องยอมให้เขาทุกอย่างเลยเหรอ มันไม่ยุติธรรมกับเธอเลย เพียงเพราะเขามีอำนาจเหนือกว่า ทั้งๆ ที่เขาเป็นฆาตกร กฎหมายก็ยังไม่เอาผิดเขาเลย เขายังมาลอยนวลข่มเหงเธออยู่อย่างนี้

“พูดออกมาได้ยังไงว่าเธอเกลียดฉัน ฉันไปทำอะไรให้เธอเกลียด คิดให้ดีสิว่าทั้งหมดนั่นฉันนะที่เป็นคนช่วยเหลือเธอ ถ้าฉันไม่ให้คนของฉันจัดการเป็นธุระให้ถามหน่อยว่ามีปัญญาจัดงานศพพี่สาวเองคนเดียวหรือเปล่า นี่ฉันทำคุณบูชาโทษรึ”

“อย่าทำเป็นพูดดีเลย คุณมันฆาตกรถึงว่าคุณจะทำทีเป็นเมตตาฉันมากแค่ไหนแต่ความจริงก็คือคุณเป็นคนฆ่าพี่สาวฉัน”

“เบาหน่อยอรนภา อย่าตะโกน ฉันรำคาญ”

“รำคาญหรือว่านสิ่งที่ฉันพูดมันแทงใจดำคุณกันแน่ รับไม่ได้ล่ะสิ หรือกลัวคนอื่นจะรู้ว่าคุณขับรถชนคนตาย”

“หุบปากไปเลย เลิกพูดจาไม่รู้เรื่องสักที แล้วว่ามาเธอจะเอายังไง”

ประโยคนี้คำถามของซีอีโอหนุ่มเข้มขึ้นไม่รู้รำคาญเบื่อจะฟังเรื่องนี้ซ้ำๆ หรือเป็นเพราะโกรธกลัวคนอื่นจะรู้ความเลวของตัวเองกันแน่ ฆ่าคนตายแล้วไม่รับผิดชอบ มันโคตรร้ายแรง!


.....................................

สนใจสั่งซื้อหนังสือนิยายในแบบรูปเล่มได้ที่

เฟซ ธเนศวร  นามปากกา

แฟนเพจ  ธเนศวร  ไรเตอร์


บอส พร้อมดาวโหลดในรูปแบบอีบุ๊กแล้วนะคะกดเชื่อมลิ้งค์ด้านล่างเลยนาจา มีทั้งยกเซ็ท และ แยกน้า เลือกมาครอบครองตามใจเลยจ้า 


   
SET ซีรี่ส์สอนรัก ( บอสร้อนสอนรัก + คุณอาร้อนสอนรัก + คาสโนว่าร้อนสอนรัก )
ธเนศวร
www.mebmarket.com



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1 ความคิดเห็น