หัวใจไทบ้าน : สิงโตคริส

ตอนที่ 3 : หัวใจไทบ้าน 2 : พยายามเข้าใกล้...อีกนิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    2 พ.ค. 62


หัวใจไทบ้าน

2

 

เสียงนกร้องแว่วมาตามสายลมที่พัดเอื่อยๆให้รู้สึกเย็นหลังจากเมื่อคืนสายฝนเทกระหน่ำราวกับฟ้ารั่วเช้านี้เลยอากาศดีเป็นพิเศษ จะยกเว้นก็แต่ลูกชายคนโตของบ้านที่กำลังผ่าฝืนอยู่หลังบ้านด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์ยิ่งนึกถึงเมื่อคืนคริสก็ยิ่งทวีความหงุดหงิด

"อ้ายคริสอยู่ไส"

เสียงน้องสาวที่ตะโกนเรียกหาดึงคนที่เอาแต่หน้างอเงยหน้าขึ้นแล้วตะโกนตอบ

"อ้ายอยู่หลังบ้าน ผ่าฟืนอยู่"

คนเป็นน้องสาวได้ยินเสียงตอบรับก็รีบสาวเท้ามาหาก่อนจะยิ้มแป้นกอดแขนพี่ชายอย่างออดอ้อน

"มาอ้อนอ้ายจั่งซี่ สิเอาอิหยัง"

ถามยิ้มๆมือก็ยกขึ้นลูบหัวน้องสาวอย่างเอ็นดู

"แคทสิเข้าไปซื้อหนังสือในเมืองกับกวางจ้า อ้ายเสือเพิ่นสิเข้าไปในเมืองพอดี แคทกับกวางกะเลยสิเข้าไปนำ"

"บักห่านั่นไปบ่ โอ้ย ตีแขนอ้ายเฮ็ดหยัง"

"กะอ้ายเว้าบ่ม่วน อ้ายสิงเพิ่นกะต้องไปอยู่แล้วเพราะว่าเพิ่นกลับมหาลัยมื้อนี่"

คริสแอบเบ้ปากให้กับชื่อของตัวต้นเหตุของอารมณ์ขุ่นมัว ก่อนจะก้มหน้าก้มตาผ่าฟืนต่อไม่ตอบรับว่าให้อีกฝ่ายไปหรือไม่ไป

"แคทถามอิหลีเถาะ เมื่อคืนอ้ายคริสกับอ้ายสิงทะเลาะหยังกันอ้ายคือกลับมาตอนดึกๆแถมหน้าบูดอีก"

น้องสาวถามไปอย่างนั้นเองไม่ได้หวังว่าพี่ชายจะพูดความจริงอะไร เพราะเรื่องนี้กวางเป็นคนโทรมาบอกเองเลย

"บ่มีหยัง"

ตอบสั้นๆเหมือนไม่ใส่ใจแต่แคทรู้ว่าพี่ชายตัวเองกำลังกลบเกลื่อน

"หรอ เมื่อคืนไฟมันกะดับเนาะ อ้ายคริสกะเลยกลับมาดึก"

"แคทสิไปซื้อหนังสือกะไป อ้ายสิเข้าไปสวนตัดกล้วยมาไว้ให้แม่ อ้อ อย่าให้มันเข้าใกล้คั่นอ้ายฮู้อ้ายสินำไปตีนตำมันฮอดเฮือน"

น้องสาวมองพี่ชายที่เอาฟืนใส่ตะกร้าใบใหญ่แล้วหิ้วไปยังครัวก่อนจะส่ายหน้ายิ้มๆ

'ไฟดับเมื่อคืน ฉันเลยเอาตะเกียงกับเทียนไปให้พี่สิงในห้อง แต่แกรู้ไหมยัยแคท'

'ฉันเห็นเต็มตาว่าพี่สิงไม่ใส่เสื้อแถมยังกอดพี่คริสแน่นอีก อ๊าย ฉันนี่ฟินตัวจะแตก'

 

"แม่งหนิ หนหวยเด้"

คริสโยนตะกร้าฟืนลงพื้นอย่างเซ็งๆพยายามสะกดจิตตัวเองให้ลบภาพเหตุการณ์เมื่อคืนออกไปจากหัว พร่ำบอกตัวเองว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุแถมยังเป็นอุบัติเหตุที่แสนจะพิลึกอีกด้วย

ผู้ชายกอดกันมันจะไม่พิลึกได้ยังไง

เมื่อคืนที่ฝนตกไฟดับขณะที่เขากำลังประคบร้อนให้ลูกผู้ใหญ่บ้านอย่างไม่ค่อยเต็มใจนั้นไฟเจ้ากรรมก็ดับพรึ่บลงมาพร้อมกับเสียงฟ้าผ่าสนั่นหวั่นไหว ไม่ ไอ้คริสสุดห้าวเป้งอย่างเขาไม่ได้กลัวเสียงฟ้าร้องหรือตกใจอะไรง่ายๆหรอก ไอ้คนที่มันตกใจคว้าไหล่เขาเข้าไปกอดจนหายใจไม่ออกนั้นก็คือสิงโตต่างหาก

เสือกกอดเเน่นจมเกือบจมอก

และที่แย่ไปกว่านั้นน้องสาวของสิงโตก็ยังมาเห็นจะๆคาตาว่าสิงโตไม่ใส่เสื้ออีก เป็นใครก็ต้องเข้าใจผิดกันบ้างล่ะ

ยิ่งกว่าละครน้ำเน่าเสียอีก แม่ง

เดินกระฟัดกระเฟียดเข้าไปในห้องน้ำจดจ้องใบหน้าที่ดูโทรมเกินพอดีอาจจะถึงเข้าขั้นโจรป่าละเมาะก็ได้แต่คว้าเอาเอามีดโกนหนวดมากำแน่น

'หนวดพี่คริสทิ่มคอผม เจ็บใช่เล่นนะครับ'

"บักผีมึงเอ้ย!!!"

ตวาดใส่หน้ากระจกด้วยอารมณ์ที่ว่าจะโกรธก็ไม่ใช่จะอายก็พูดไม่เต็มปากก่อนจะปามีดโกนหนวดลง     พื้นเมื่อตระหนักได้ว่าเขาจะโกนมันทิ้งไปเพียงเพราะคำพูดของไอ้คนกะล่อนนั่นทำไมกันปล่อยไว้เท่ห์ๆแบบนี้ก็ดีแล้ว

คิดได้แบบนั้นก็เดินดุ่มๆไปคว้าเอาจักรยานคันเก่งเตรียมออกไปคลุกอยู่ในสวนอย่างที่ชอบทำและไม่วายพูดดักคอเสือที่มารับน้องสาวเขาว่าใครยุ่งเขาเอาตายแน่

และไม่แม้แต่จะชายตามองสิงโตที่นั่งยิ้มเก้ออยู่ข้างรถ

"โห ดุจริงพ่อคุณ"

เสือพูดออกมาหลังจากคริสหายไปแล้ว ผิดกับสิงโตที่ยังคงยิ้มหน้าระรื่นไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับท่าทางคุกคามทางสายตานั่น

"เอาน่าพี่ เขาก็เป็นแบบนี้แหละ"

"เออ คนของใจพูดอะไรก็ไม่ผิดเนอะ ไปสาวๆขึ้นรถกันเถอะ"

ทำไงได้ล่ะ ถอนตัวไม่ได้แล้ว

 

 "แดดประเทศไทยรึนรกวะ"

คริสบ่นพำพึมหลังจากปลูกต้นกล้วยรอบสระน้ำเรียบร้อยแล้วผละมานั่งอยู่แคร่ไม้ไผ่ใต้ต้นมะขาม มือที่สากจากการทำงานหนักยกขึ้นปาดเหงื่อออกจากหน้าผากลวกก่อนจะเอาขวดน้ำขึ้นมาดื่มแก้กระหายพลางนึกกรนด่าพระอาทิตย์ที่จะเย็นแล้วยังแดดร้อนอยู่เลย

"อ้ายคริสจ้า!!!!"

เสียงแหลมตลาดแตกดังขึ้นตามมาด้วยเจ้าของเสียงที่แต่งตัวไม่กลัวแดดด้วยเสื้อสายเดี่ยวสีแดงกับผ้าถุงผืนสั้นปรี่เข้ามานั่งเบียดออเซาะเขาแบบไม่อายฟ้าอายดิน

"ว่าจั่งได๋จำปา"

จำปา หญิงสาววัยยี่สิบต้นๆฉีกยิ้มหวานก่อนจะตอบ

"จำปาคึดฮอดอ้ายคริส จำปากะเลยมาหาเอาแกงจืดมาให้นำ อิแม่เพิ่นเฮ็ดแกงจืดฟักบักนาวดองจำปากะเลยเอามาให้อ้าย"

จากที่จะเอ่ยขอบคุณคริสก็ชะงักไปเหมือนจะนึกอะไรได้

แกงจืดฟักมะนาวดอง....

'คริสไปเบิ่งน้องบ่ส่ะแม่สิได้ฝากข้าวเข้าไปให้เพิ่นนำแกงจืดที่คริสเอามานี่ของมักเลาเลย'

คือกูจะหนีมึงไม่พ้นเลยใช่ไหมไอ้ลูกผู้ใหญ่บ้านหน้าม่อ!

"จำปาเอากลับไปเลยอ้ายบ่อยากกิน ขอบใจหลายๆ"

คนถูกปฎิเสธน้ำใจทำหน้างงก่อนจะถาม

"เอ้าเป็นหยัง แซ่บเด้ออ้ายคริส"

"อ้ายบอกว่าอ้ายบ่กิน บ่อยาก หมั่นไส้ ขิว!"

"อีจำปา!!! กูบอกให้มึงเฝ้าบ้านมึงมาสาระแนหยังอยู่นี่"

ขณะที่สาวสายเดี่ยวกำลังจะตื๊อให้คริสกินอาหารที่เธออุตส่าห์ตั้งใจเดินกลางแดดเปรี้ยงมาให้ก็ถูก จำปี ผู้เป็นพี่สาวเดินดุ่มๆมาหาทั้งยังตะโกนใส่

"โอ้ยเอื้อย จำปากะเอากับข้าวมาให้ว่าที่ผัว เอื้อยสินำดากมาหยังเดี๋ยวหนิ"

จำปีตรงเข้ามากระชากแขนน้องสาวแล้วเอ่ยบอกเพราะรู้ดีว่าคริสนั้นไม่ได้พิศวาทอะไรในตัวน้องสาวเธอเลย

"มึงฝันติ้ บักคริสมันบ่ได้มักมึง ไปเมือบ้านไปซ่อยกูขายผัก โทษหลายๆเด้อคริส"

คริสส่ายหน้าบอกไม่เป็นไรตาก็มองสองพี่น้องที่ลากกันกลับบ้านอย่างเซ็งๆ

เซ็งอาหารที่ยังวางแอ้งแม้งอยู่นี่แหละ

'โอ๊ย ร้อนครับพี่คริส เป่าหน่อยได้ไหมครับ'

'มึงคือเรื่องมากแท้ มึงกินเองบ่ล่ะ'

'ขอโทษครับ'

'เออๆ กูสิเป่าให้...อ้าว ยิ้มหาพ่อมึงติ อ้าปากสิกินบ่ข้าว'

'ครับๆ'

เมื่อคืนก็นะเขาไม่น่าหลวมตัวไปบ้านนั้นเลย แต่ถ้าไม่ไปแม่เขาก็บิดหูเขาไม่เลิกเสียที

'พี่คริสมือเบามากเลยครับ โอ้ย'

'เงียบไปก่อนกูสิให้มึงประคบเอง'

สะบัดหัวไล่เหตุการณ์ที่วนเวียนอยู่ในหัวตั้งแต่เมื่อคืนก่อนจะเก็บอุปกรณ์ทำสวนแล้วปั่นจักรยานกลับบ้าน เพื่อหาอะไรกินเพราะไม่ยอมกินกับข้าวที่จำปาเอามาให้ แต่ยังไม่ทันจะถึงทางเลี้ยวเข้าบ้านก็เจอเข้ากับน้องสาวที่กำลังยืนกอดอกทำหน้าเหม็นเบื่อ ข้างกายมีไผ่เด็กหนุ่มเจ้าเก่าขาประจำของคริส

"หลีกไป เฮาสิกลับบ้านแล้ว"

"เฮาอยากคุยกับโต เฮาคึดฮอด"

"คุยกับตีนกูบ่ ตีนกูกะกำลังคึดฮอดมึงอยู่พอดี"

การจีบแบบหน้าด้านๆของไผ่เป็นอันต้องจบลงเมื่อคริสปรากฏตัว ไหนจะสายตาเอาเรื่องนั้นไผ่ก็เลยจำต้องถอยห่าง

"อ้ายคริส แม่บอกให้อ้ายเมือบ้านไปฆ่าไก่มื้อนี่อ้ายเสือมากินข้าวบ้านเฮา"

แคทบอกพลางกอดแขนพี่ชายให้ใจเย็นลงเพราะกลัวจะมีการวางมวย

"ไปส่ะเฮาเมือบ้าน"

"เดี๋ยวครับ แคทเฮาอยากคุยกับโต"

"แต่น้องกูบ่อยากคุยกับมึง"

"ฮ่วย อย่าคึดว่าเป็นอ้ายของผู้สาวล่ะกูบ่กล้าตีเด้อ"

พลั่ก

"อ้ายคริส!"

คนถูกชกหน้าหันยกมือขึ้นแตะมุมปากที่มีเลือดซึมด้วยใบหน้าซีดเป็นไก่ต้มก่อนจะอ้าปากพะงาบๆชี้หน้าอีกฝ่าย

"บักคริส!"

"เอ้อ กูฮู้จักชื่อกูอยู่ มึงสิตีตอนนี่เลยบ่ มึงมันกะแค่เด็กน้อยเกิดมื้อวาน"

แคทมองใบหน้าที่ไร้แววความอ่อนโยนของพี่ชายก็รีบดึงแขนอีกฝ่ายให้ไปยังจักรยานเพื่อกลับบ้าน ปล่อยให้ไผ่ยืนขบเคี้ยวฟันอย่างเจ็บใจอยู่ตรงนั้น

"อ้ายคริสบ่น่ามีเรื่องเลย"

แคทเอ่ยขึ้นขณะที่ซ้อนท้ายจักรยานพี่ชายมาได้สักพัก

"มันปากดี คั่นมันสิเอาเรื่องกะแล้วแต่มัน"

"เอ้อ แคทซื้อบัวลอยน้ำขิงของมักอ้ายมาให้นำ"

'พี่ฝากบัวลอยนี้ไปให้พี่คริสด้วยนะแคท ซื้อให้ครั้งที่แล้วก็ไม่กิน อย่าบอกเขาล่ะว่าเป็นของพี่'

คริสบอกขอบใจสำหรับของโปรดที่น้องสาวซื้อมาให้ก่อนจะเลี้ยวเข้าบ้านตัวเองที่ตอนนี้มีแขกวีไอพีของน้องสาวกำลังนั่งคุยกับครามพ่อของเขาอย่างถูกคอ

"เฮือนบ่มีข้าวกินเบาะครับคุณปลัด"

ก็นั่นแหละเขาอดที่จะแขวะไม่ได้  ผู้เป็นพ่อเลยเอ่ยปรามไล่ให้ไปทำกับข้าวช่วยแม่อยู่ในครัว  เสือส่ายหน้าบอกไม่เป็นไรก่อนจะตอบคริส

"มีกินครับ แต่แคทเขาอยากตอบแทนเลยชวนมากินที่บ้าน กวางก็มาด้วยครับคริสไม่ต้องห่วง"

แม้ใจจริงเสืออยากจะสวนแบบนี้มากกว่า

'มีกินครับ แต่อยากกินข้าวบ้านว่าที่น้องสะใภ้เฉยๆ'

แต่ก็นั่นแหละขืนสวนไปมีหวังปากแตกไม่ก็ฟันร่วงแน่

คริสไหวไหล่ยอมรามือเดินเข้าไปในครัว รู้ดีอยู่เต็มอกว่าปลัดหนุ่มนี่ก็แอบเหล่มองน้องสาวเขาอยู่ แต่ดีตรงที่ไม่ได้ทำรุ่มร่ามออกนอกหน้านอกตาเขาเลยไม่ค่อยจะหนักใจ แต่ก็อดนึกสงสัยไม่ได้ว่า

พี่น้องจีบผู้หญิงคนเดียวกันจะไม่เป็นเรื่องหรือไง

ตลอดมื้อค่ำทุกคนดูสนุกสนานกันอยู่ไม่น้อยเนื่องจากเสือเป็นคนที่เข้าหาผู้ใหญ่เก่งทั้งยังเป็นคนคุยสนุกเล่นเอาพ่อแม่ของคริสปลาบปลื้มสุดๆจนคริสก็แขวะต้องแซะไปให้หายหมั่นไส้ เสือก็ไม่ได้ถือสาออกจะค่อนไปทางเห็นใจน้องชายของตัวเองมากกว่า

รู้เลยว่าถ้าได้อยู่กันแบบคนรักเมื่อไหร่น้องชายเขามันคงงานงอกเข้าข่ายสมาคมพ่อบ้านใจกล้าแน่ๆ

ถึงอย่างนั้นก็แอบค้านอยู่ในใจว่าบางทีคริสอาจจะเข้ามาเป็นน้องเขยก็เป็นได้เนื่องจากความเป็นลูกผู้ชายของคริสนั้นดูมีมากล้นจนเสือเองก็นึกหวั่นๆ

เอาเป็นว่าให้สิงโตจีบติดก่อนเถอะนะ

 

ลูกชายคนโตของบ้านเอนตัวลงเตียงนอนหลังจากอาบน้ำชำระเหงื่อที่โทรมกายตั้งแต่เช้าเสร็จแต่หัวยังไม่ทันจะถึงหมอนสมาร์ทโฟนที่ราคาไม่ถึงสองพันบวกกับความสามารถที่โทรออกและรับสายก็สั่นครืดคราดประท้วงว่ามีใครโทรเข้ามา

"เบอร์ไผวะ"

คิ้วสวยเลิกขึ้นอย่างแปลกใจกับเบอร์ที่ไม่ได้เมมเอาไว้ ชั่งใจอยู่สักพักก่อนจะกดรับในที่สุด

.

ปลายสายเงียบไม่มีแม้แต่คำทักทาย...จนคริสต้องเป็นฝ่ายเริ่ม

"ฮัลโหลครับ"

.

"ถ้าไม่พูด กูวางละ"

"เดี๋ยวก่อนครับพี่คริส"

น้ำเสียงสั่นๆเหมือนตกใจแว่วมาจากปลายสาย คิ้วที่ขมวดอยู่แล้วยิ่งผูกปมเข้าไปใหญ่

"มึงเอาเบอร์กูมาแต่ไส แล้วมึงโทรมาเฮ็ดหยังบักสิงโต"

"ผมขอมาจากแคทครับ เอ่อ พี่อย่าเพิ่งวางนะครับ คือ ผมได้ทำรายงานเกี่ยวกับการทำนาแบบหว่าน ผมไม่รู้จะหาข้อมูลจากไหน ผมเลยคิดว่าพี่น่าจะช่วยได้"

คริสถอนหายใจเหนื่อยหน่ายนึกในใจว่าจะปฏิเสธไปแต่คิดอีกทีก็ดูจะใจดำไปหน่อย บางทีไอ้ลูกผู้ใหญ่บ้านนี่อาจจะไม่ได้อยากโทรมาหาเขานักหรอกแต่มันจำเป็นเลยต้องยอมล่ะนะ

"นะครับพี่คริส"

"เออ ไม่ต้องมาขอร้องกู มึงกลับมาเสาร์อาทิตย์ค่อยว่ากัน"

แถวบ้านเรียกอ้อน ไม่ได้ขอร้องเสียหน่อย

พอได้คำตอบที่น่าพอใจปลายสายก็รีบพูดทันที

"ขอบคุณครับ งั้น วันเสาร์เจอกันนะครับพี่คริส"

"เออ แค่นี้ล่ะกูจะนอน"

"เดี๋ยวครับ!"

"อีหยังอีก!!!"

.

"หลับฝันดีนะครับ อ้ายคริส"

ติ๊ด

คริสกดตัดสายอย่างไร้เยื่อใยก่อนจะเอนตัวลงนอน สมองครุ่นคิดถึงจุดประสงค์ของการโทรมาของสิงโตอย่างงงๆ

เท่าที่จำได้มันเรียนเกี่ยวกับกฎหมาย มันต้องได้ทำงานอะไรแบบนี้ด้วยหรอวะ...

อาจจะเป็นหนึ่งในวิชาไม่ก็อาจจะเรียนเกี่ยวกับกฎหมายที่ดินไร่นามั้ง

"ช่างแม่ง ฝันร้ายฝันเห็นผีแน่แม้บักห่ามึง!!!" 


ติ๊ด

ปลายสายตัดไปแบบไม่ถนอมน้ำใจแทนที่สิงโตจะน้อยใจกลับเป็นดีใจแถมยิ้มกว้างจนเพื่อนที่นั่งทำรายงานกฎหมายอาญาพากันมองหน้ากันอย่างงงๆ

"มึงเป็นอะไรมากไหมวะไอ้สิงยิ้มอย่างกับคนบ้า"

เพื่อนสนิทอย่าง ออฟ ผู้ที่ไม่ชอบให้มีอะไรค้างคาใจเอ่ยถามออกไปแทนใจเพื่อนอีกสามชีวิต

"ไม่มีไรหรอก ทำงานต่อเลย ถึงไหนแล้วนะ"

"มึงอย่ามาเนียน เมื่อกี้มึงคุยกับใครทำไมกูได้ยินมึงพูดว่ารายงานทำนาอะไรไม่รู้ มึงบ้าหรือเปล่าเราทำรายงานกฎหมายอาญา"

นิว พูดอย่างรู้ๆกันอยู่เพราะสิงโตเคยเปรยๆให้ฟังอยู่บ้าง

"เออ ช่างเถอะ รีบๆทำ"

แค่นี้ก็มีเรื่องไปเจอกันแล้ว

ด้านได้ อายอดล่ะวะ...ทำหน้ามึนๆไว้ไอ้สิง

สู้โว้ยยยย!


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

มาต่อละจ้าาาาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #22 zzzPLAzzz (@zzzwanmaizzz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 08:50
    คิดถึงเด็กมันก็พูด ทำเป็นเข้ม 55 .. สิงโตมันร้ายยยยย
    #22
    0
  2. #21 _Eart__123 (@_Eart__123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 14:55
    อยากรู้ว่าใครเคะใครเมะง้ะ??
    #21
    0
  3. #20 onc_nami (@oummy-nc) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 17:22
    สิงต้องบอกออกไปตรงๆเลยดีกว่าอ่ะ ไม่งั้นคริสไม่มีทางรู้แน่ๆ 55555
    #20
    0
  4. #19 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 05:31
    พี่คริสดุไปงั้น แต่ก็มีแอบคิดถึงบ้าง แสดงว่าสิงโตเริ่มเข้ามาในใจบ้างแล้ว.
    #19
    0
  5. #18 Pangfoon. (@perya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:06
    อยากรู้จังค่ะใครจะเคะใครจะเมะ
    อยากให้พี่สิงเคะมากเลย
    #18
    0
  6. #17 slowsloth1028 (@slowsloth1028) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:01
    สู้ๆๆๆนะสิงงเอ้ย
    #17
    0
  7. #16 TEW (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 16:35

    สงสารสิงจัง เมื่อไรจะจีบพี่คริสคนแมนสำเร็จเนอะ

    #16
    0