หัวใจไทบ้าน : สิงโตคริส

ตอนที่ 1 : หัวใจไทบ้าน : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    7 เม.ย. 62

หัวใจไทบ้าน

บทนำ

 

    หวงยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ หวงยิ่งกว่าลูกในไส้

         คนมีศักดิ์เป็นพี่ยืนกอดอกพิงต้นไม้หน้าบึ้งตึงอารมณ์ขุ่นมัวจดจ้องไปยังน้องสาวที่กำลังยกมือถือถ่ายรูปกับกลุ่มเพื่อนทั้งชายเนื่องหญิงในวันปัจฉิมนิเทศนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างมองมาที่เขาแล้วแอบหัวเราะราวกับว่าเขาเป็นตัวตลกกับการที่ยืนส่งสายตาให้บรรดาเพื่อนชายของน้องสาวที่เข้ามาเกาะแกะจนถอยห่างไปหลายรายอยู่ตรงนี้มาเกือบชั่วโมงแล้ว

        ไอ้เด็กนั่นบังอาจเอามือมาวางไหล่น้องเขา มันไม่ตายดีแน่!

        ไอ้เวรนั่นก็ด้วยมันช่างกล้าเข้าใกล้น้องสาวเขาในระยะสิบเซนติเมตร!!!

         คริส ขบกรามกำหมัดแน่นด้วยความฉุนกึกที่กำลังจะทะลุปรอทเต็มแก่ ยิ่งใบหน้าที่ยังไม่ได้โกนหนวดเพราะความเร่งรีบบวกกับความขี้เกียจยิ่งเสริมให้ใบหน้านั้นดูเหี้ยมขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว ประโยคของน้องสาวล่องลอยเข้ามาในสมองอันน้อยนิดย้ำว่าห้ามก่อเรื่องเด็ดขาด ที่โรงเรียนนั้นมีแต่เพื่อนเลยเป็นเสมือนข้อบังคับให้พี่ชายจอมขี้หวงต้องท่องนะโมหายใจเข้าพุทหายใจออกโธอยู่เกือบสองนาทีก่อนจะขาดผึงลงเมื่อมีร่างของเด็กหนุ่มที่เขาเหม็นขี้หน้าโผล่มาถ่ายรูปกับน้องสาวสุดที่รักของเขาต่อหน้าต่อตา

         "แคท เราถ่ายรูปด้วยหน่อยสิ เฮ้ยไรวะ!!!"

         ไผ่ เด็กหนุ่มผิวคมเข้มแทบจะล้มหัวทิ่มพื้นเมื่ออยู่ๆคริสก็เดินมาคว้าเอาคอเสื้อนักเรียนตัวเก่งแล้วเหวี่ยงออกนอกรัศมีของน้องสาวเจ้าตัว พอเห็นว่าใครเป็นคนประทุษร้ายใบหน้าที่โมโหก็แปรเป็นยิ้มตอแหลพร้อมทั้งยกมือไหว้

         "สวัสดีครับอ้ายคริส"

         "ไผอ้ายมึง!"

         ก็นั่นแหละโดนสวนจนหน้าชา ถึงอย่างนั้นไผ่ก็ไม่ถือสา

         "ไปแคทกลับบ้าน"

         "เดี๋ยวก่อนสิครับ แคท"

         คว้าเอาข้อมือน้องสาวให้เดินลิ่วๆไปยังรถมอเตอร์ไซต์ที่ใครๆก็พร้อมใจกันว่าเศษเหล็กเพื่อกลับบ้านแต่ทว่าแคทก็ยื้อไว้ทั้งยังลูบแขนลูบไหล่พี่ชายให้ใจเย็นลง

         "เดี๋ยวพี่คริส อย่าเพิ่งกลับสิแคทยังถ่ายรูปกับเพื่อนไม่ครบเลย"

         "เอาไว้ถ่ายวันหลัง วันนี้พี่อดทนพอแล้ว"

         "พี่คริส งานมันมีวันเดียวให้มาวันหลัง แคทสิไปถ่ายกับผีโตได๋เดี๋ยวหนิห้ะ"

         คนเป็นน้องสาวแย้งพยายามอย่างยิ่งในการสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของคนขี้หวง

         "แต่บักไผ่มันจีบแคท อ้ายบ่ยอมหรอก"

         คริสก็ยกเหตุผลที่คิดว่ามีน้ำหนักที่สุดมาอ้างเพื่อลากน้องสาวตัวดีกลับบ้าน  คนอายุน้อยกว่าส่ายหน้าแสร้งทำหน้าเศร้าระพริบตาปริบๆกอดแขนอ้อนพี่ชายให้เห็นใจและขอเวลาไปถ่ายรูปกับเพื่อนๆอีกสักพักก็จะกลับแต่โดยดี

         เห็นโหดๆแบบนี้เจอโหมดคิตตี้ของน้องก็อ่อนยวบไปหมด

         "ก็ได้ แต่ห้ามถ่ายรูปกับไอ้ไผ่นั่น ห้ามให้ผู้ชายคนไหนแตะไหล่โอบเอวเข้าใกล้ในระยะ 10 เซนติเมตร โอเคไหม ถ้าพี่เห็นเป็นอันจบเกมกลับบ้านแบบไม่มีข้อแม้"

         "โอเคค่ะ นั่นไงกวางมาแล้ว พี่สิงโตก็มาด้วย"

         น้ำเสียงตื่นเต้นที่พ่วงมาด้วยชื่อของใครบางคนที่เป็นหนึ่งในคนที่คริสไม่ชอบขี้หน้าเนื่องจากมาวอแวกับน้องสาวเขาเกินความจำเป็นก็ทำเอาคนขี้หวงชักจะเปลี่ยนใจอยากพาน้องสาวกลับซะเดี๋ยวนี้

        " สวัสดีค่ะพี่คริส"

         กวางกึ่งเดินกึ่งวิ่งมากอดเพื่อนสนิทก่อนจะยกมือไหว้พี่ชายของเพื่อนซึ่งคริสก็ยกมือรับไหว้ยิ้มๆแล้วมาหุบยิ้มฉับเมื่อมองเห็นหน้าคนที่เดินตามมา

         "สวัสดีครับพี่คริส"

         "ใครพี่มึง"

         คำตอบมาตรฐานที่เท่าเทียมออกมาจากปากคนหน้าบึ้งแทบจะทันทีจนน้องสาวต้องตีเข้าที่แขนว่าให้พูดดีๆซะบ้าง คนถูกตีทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะถลึงตาใส่ สิงโต ที่ยื่นซองเงินให้กับแคทเป็นของขวัญแสดงความยินดีที่เรียนจบมอปลาย ทีแรกคริสก็อ้าปากเตรียมจะขัดแต่แม่น้องสาวตัวดีดันตวัดหางตามองซะงั้นเลยต้องหุบปากเอาไว้แทน

         เกิดเป็นพี่คนมันลำบากจังวุ้ย!

        เด็กสาวทั้งสองเดินกอดคอกันไปถ่ายรูปตามซุ้มต่างๆที่ทางโรงเรียนจัดไว้ให้ ปล่อยทั้งคู่ยืนมองหน้ากันเงียบๆอย่างไม่มีใครยอมใคร สิงโตไล่สายตามองอีกฝ่ายที่มีหนวดเคราขึ้นจนดูรกกว่าปกติแถมสภาพใบหน้าและสีผิวคล้ำแดงบ่งบอกการทำงานตากแดดมามากแค่ไหนจนเขาล่ะนึกห่วง

         "สภาพพี่ดูโทรมมากเลยนะครับ"

         บอกน้ำเสียงห่วงใยแต่ทว่าคนฟังกลับตีเจตนาผิด

         "เรื่องของคน หมาอย่าเสือก"

         คนฟังลอบถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายกับอาการจงเกลียดจงชังที่นับวันดูจะหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ เอาเข้าจริงสิงโตเจอคริสแค่วันเสาร์อาทิตย์ที่กลับมาจากเรียนมหาวิทยาลัยแค่นั้นเอง อาทิตย์หนึ่งเจอกันแค่สองหรือครั้งเดียวก็มีแต่เจ้าตัวชอบทำหน้าแบบเบื่อขี้หน้าราวกับคนเจอกันทุกวัน

         เหตุผลก็เดิมๆที่ใครๆก็รู้....หวงน้องสาว

        สำหรับคนอื่นหากจะหวงก็หวงไป แต่ไม่เข้าใจทำไมคริสถึงมาฟัดหัวเหวี่ยงใส่เขาทุกครั้งที่เจอกัน

         "มึงอย่าคิดนะว่ากูจะยอมให้มึงจีบน้องสาวกูได้ง่ายๆ"

        ดูเอาเถอะ ไปกันใหญ่แล้ว

        "จะไอ้ปลัดเสือพี่ชายมึง หรือว่ามึงกูไม่เว้นหรอก อย่าหวัง เฮ้ย!"

         ขณะกำลังเก๊กเสียงเข้มๆข่มขู่อีกฝ่าย เด็กหนุ่มที่เฝ้าตามจีบแคทอย่างไผ่ก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหวังจะชนคริสให้ล้มหัวคะมำอับอายฝูงชนเพราะถูกหักหน้าบ่อยครั้งจนเจ็บใจแต่ทว่ามันก็ไม่ได้ง่ายนักเมื่อสิงโตเห็นก่อนและเร็วพอจะคว้าไหล่คริสแล้วดึงตัวอีกฝ่ายเข้ามาใกล้จนคนที่จงใจจะชนสะดุดล้มซะเอง

         ตุ๊บ

         "โอ้ย เหี้ยเอ้ย!"

         ไผ่โอดโอยในลำคอก่อนจะรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีไปเพราะคริสหันมามองด้วยสายตาดุเตรียมจะแดกหัว ขณะที่คริสเผลอสิงโตก็ก้มใบหน้าลงเล็กน้อยเพื่อลดระยะห่างระหว่างกันก่อนจะถูกคริสที่หันหน้ากลับมามองผลักออกเต็มแรง

         "อย่ามาจับกู บักห่า!"

         คริสพูดเสียงดังจนแคทและกวางวิ่งเข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้น หลายๆคนที่อยู่บริเวณนั้นต่างมองมาอย่างสนใจตั้งแต่ไผ่แสร้งเดินจะชนคริสแล้วด้วยซ้ำยิ่งเมื่อสักครู่สิงโตโชว์ความพระเอกซีรี่ส์ดึงตัวคริสเข้าไปจนเกือบจะกอดกันก็ยิ่งดูจะเป็นจุดสนใจ

         "จำเอาไว้อย่ามายุ่งกับน้องสาวกู"

         ทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้นก็จับแขนน้องสาวไปขึ้นรถแล้วกลับบ้านอย่างหัวเสีย สิงโตมองตามจนลับสายตาก่อนจะส่ายหน้าไปมาอย่างเหนื่อยใจ

         "ทำไมพี่สิงไม่บอกไปล่ะคะว่าไม่ได้จะจีบยัยแคท"

         กวางว่าไปตามความจริงและแอบห่วงพี่ชายอยู่ไม่น้อยที่นับวันเหมือนคริสจะทวีความเกลียดขี้หน้าไม่งั้นคงไม่หัวร้อนแบบนั้นออกไปหรอก

         "ปล่อยเขาเข้าใจแบบนั้นไปก่อนก็แล้วกัน อธิบายไปเขาก็ไม่เชื่อพี่หรอก"

         โง่จริงหรือแกล้งโง่ก็ไม่รู้ ที่เขาเทียวไล้เทียวเขื่อไปเสนอหน้าให้เจ้าตัวเห็นบ่อยๆก็เพราะตามดูเผื่อว่าจะได้แนวทางพิชิตใจแต่ไอ้คนปากดีนั่นก็ดันทึกทักว่าเขาไปจีบน้องสาวสุดหวงซะงั้น

         "พี่สิงคะ พรุ่งนี้พี่สิงว่างไหมคะ"

         "ว่างสิพรุ่งนี้วันเสาร์"

     เเน่ล่ะวันนี้เรียนเช้าเสร็จก็บึ่งรถมาหาน้องสาวที่โรงเรียน ส่วนพี่ชายคนโตที่เป็นปลัดอำเภอก็ไม่ว่างมาซะงั้น

         กวางยิ้มหวานก่อนจะขยิบตาให้พี่ชายอย่างรู้งาน

         "พรุ่งนี้กวางมีนัดติวหนังสือกับแคทที่บ้าน ไปส่งน้องหน่อยสิคะคุณพี่"

         ปีหนึ่งกับการเก็บข้อมูลน่าจะพอแล้ว เพราะงั้นต่อไปนี้ถึงเวลาลงมือปฏิบัติจริงจังซะที

         "ด้วยความยินดีเลยครับ :) "

        ผมจะยุ่งกับพี่ต่างหากล่ะ พี่คริส


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ทาด๊าา! สวัสดีคนอ่านเรื่องนี้ไรท์เเต่งไว้นานเเล้วมี 15 ตอน ทีเเรกว่าจะลบทิ้งเพราะมันไม่สนุกฝืดๆตามสไตล์หัวไรท์นี่เเหละ เเต่คิดว่าไหนๆก็เเต่งไว้ตั้งนานเเล้วลงดูเผื่อมีคนอ่าน5555 ฝากเรื่องนี้ด้วยนะคะ มันก็จะมีภาษาถิ่นปนด้วยเเละค่อนข้างจะเป็นส่วนใหญ่ เจอกันตอนหน้าค่ะ 

 

                 

 

        

        

        

        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #12 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 20:50

    อ้ายคริสสสส อย่าใจร้ายกับน้องสิงเลย น้องแค่อยากเข้าไกล้พี่เอง

    #12
    0
  2. วันที่ 10 เมษายน 2562 / 00:16
    พี่สิงเมะะะะมากก แอร๊

    อิพี่คริส

    โทรมาเชียว

    ว่าว่าที่ผัวว่าหมาไม่ดีนา
    #7
    1
  3. #6 KS1828 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 10:49
    ลงมาเลยคะ รออ่าน
    #6
    0
  4. #5 onc_nami (@oummy-nc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 08:14
    สู้เค้านะพี่สิงนะ
    #5
    0
  5. #4 Pangfoon. (@perya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 15:22
    สนุกมากค่ะไรท์อยากให้พี่สิงเป็นเคะจังเลย
    #4
    0
  6. #3 Satabongkot (@Satabongkot) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 14:35
    สู้ๆค่ั
    #3
    0