สอนพิเศษฉบับนายตัวร้าย

ตอนที่ 2 : การพบกันครั้งแรก Up 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ส.ค. 58

            ณ.โรงเรียนมัธยมปลายไดอิจิ

                “เฮ้ออออออ!!” ฉันถอนหายใจยาวเป็นที่ล้าน ช่วงบ่ายนี่ฉันต้องมาศึกษางานที่นี่ ให้ตายเถอะ โรงเรียนใหญ่ชะมัด แล้วแบบนี้คนโง่ๆอย่างฉันจะไม่หลงหรอเนี่ยยยยย TT_TT

                “สวัสดีครับ คงเป็นอาจารย์ฝึกสอนที่มาใหม่ใช่หรือเปล่าครับ” ผู้ชายคนหนึ่งเดินมาทักฉัน ดูจากรูปร่างแล้วคงจะเป็นอาจารย์ในนี้ล่ะมั้ง อายุอานามก็คงไม่น่าเกิน 30 แน่ๆ

                “ใช่ค่ะ! ชื่อซากุระค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” ฉันกล่าวทักทายอย่างมีมารยาท

                “สวัสดีครับ ผมเป็นอาจารย์สอนวิชาพละอยู่ที่นี่ ชื่อ คานาตะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ” เขาแนะนำตัวกลับพลางยื่นมือมาจับเพื่อเป็นการทักทาย

                “เดี๋ยวผมพาไปหาอาจารย์ใหญ่ที่ห้องธุรการนะครับ พอท่านทราบว่าคุณจะมาในช่วงบ่ายท่านก็ให้ผมมารอรับคุณที่หน้าประตูโรงเรียน ดีใจนะครับที่ได้เจอคุณเป็นคนแรก” อาจารย์คานาตะยิ้มหวานให้ฉัน น่ารักสุดๆไปเลย O///O

                โรงเรียนมัธยมปลายไดอิจิ ก่อตั้งขึ้นมาประมาณ 90 กว่าปีได้ ถือว่าเป็นโรงเรียนเก่าแก่แห่งหนึ่งในญี่ปุ่นเลยก็ว่าได้ ตอนแรกในความคิดของฉัน โรงเรียนชายล้วนคงเป็นประเภท เสียงดัง โวยวาย มีแต่เด็กเกเร และสกปรก แต่ผิดกันมาก โรงเรียนนี้ดูกว้างขวาง ตึกเรียนทุกหลังเป็นสีเหลืองอ่อน บรรยากาศภายในโรงเรียนมีทั้งสนามบอล ต้นไม้นานาชนิด บ่อน้ำ และพื้นที่สนามหญ้า ดูแล้วผิดจากที่คิดไว้เยอะเลย ทั้งบันไดทางเดินขึ้นลง ทุกอย่างดูเป็นระเบียบเรียบร้อยไปหมด นักเรียนชายที่เดินผ่านฉันล้วนโค้งคำนับเป็นการทักทายฉันแทบจะทุกคน

                เครื่องแบบของนักเรียนโรงเรียนนี้จะเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว ผูกเนคไทสีแดงแล้วมีสูทสีกรมท่าคลุมไว้ ส่วนกางเกงจะเป็นกางเกงสีกรมท่าเหมือนกัน ตัดกับรองเท้าหนังสีน้ำตาล ดูเหมือนพวกคุณหนูกันจังเลยแฮะ

                “สวัสดีซากุระจัง เข้ามานั่งข้างในก่อนสิ” เมื่อฉันเดินไปถึงหน้าห้องอาจารย์ใหญ่ อาจารย์คานาตะก็เปิดประตูแล้วพาฉันเข้าไปข้างใน

                “ที่นี่เป็นโรงเรียนชายล้วน ลำบากหน่อยนะครับ อาจารย์ผู้หญิงก็เพิ่งจะมีซากุระจังนี่แหละเป็นคนแรก เพราะส่วนมากอาจารย์ที่เข้ามาถ้าไม่โดนนักเรียนตามตื๊อจีบก็โดนแกล้งแทบทุกวันจนต้องขอลาออก ยังไงผมไม่บังคับซากุระจังนะครับ ถ้าไม่ไหวหรือมีปัญหาอะไรปรึกษาผมได้ที่ห้องนี้ตลอดเวลา ผมจะให้ซากุระจังเป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์แทนอาจารย์ผู้หญิงคนก่อนออกไปแล้วกันนะครับ ตอนนี้เป็นช่วงที่โรงเรียนเพิ่งจะเปิดเทอมคงไม่น่ามีปัญหาอะไรมาก ส่วนโต๊ะทำงานและห้องพักอาจารย์ประวัติศาสตร์เดี๋ยวให้อาจารย์คานาตะพาไปแล้วกันนะครับ” อาจารย์ใหญ่พูดอย่างเอ็นดูแล้วปล่อยให้ฉันเดินทัวร์รอบโรงเรียนได้อย่างสบายหลังจากที่ศึกษางานและเตรียมเอกสารที่ห้องพักเรียบร้อย

                “เห้ย ระวังงงงง!!!” เสียงหนึ่งดังลั่นขึ้นมาก่อนที่ทุกอย่างจะวูบดับไป...

               

                ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมา ทุกอย่างรอบข้างดูเป็นสีขาวไปหมด ด้านข้างมีม่านกั้นห้องและข้าวของวางอยู่อย่างเกะกะ นี่คงจะเป็นห้องพยาบาลมั้ง

                “ตื่นแล้วหรอ?” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น เด็กหนุ่มผมสีเงินเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับช่วยพยุงตัวขึ้นมานั่ง “ขอโทษนะ พอดีเมื่อกี้ไม่ระวังเลยเตะลูกฟุตบอลเข้าหน้าเธอพอดี” เขากล่าวก่อนที่จะลุกขึ้น

                “ฉันชื่อเรียวนะ อุเอฮาระ เรียว เธอมาทำอะไรที่นี่”

                “ฉันมาเป็นอาจารย์ฝึกสอนที่นี่ ฮานาโซโนะ ซากุระ ยินดีที่ได้รู้จักนะ นักเรียนคนแรกของฉัน” ฉันยิ้มอย่างเป็นมิตร ^_^

                “เธอย้ายไปสอนที่อื่นตอนนี้ยังทันนะ เพราะรูปร่างหน้าตาอย่างเธอ ไม่เกิน 3วันก็คงโดนแกล้งจนต้องร้องไห้ไปขอลาออกกับอาจารย์ใหญ่แน่ๆ หึ!

                “อย่ามาทำเป็นรู้ดีกว่าฉันไปหน่อยเลย ฉันจับฉลากเลือกที่นี่ได้ ฉันก็ต้องอยู่ที่นี่ให้ได้คอยดูเถอะ” ฉันยื่นคำขาดใส่หมอนั่นแล้วฟุบลงนอนกับเตียง เด็กอะไรอวดดีชะมัด ฉันเป็นอาจารย์นะ กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าเธอ -^-

                “แล้วแต่นะ ฉันจะถือว่าฉันเตือนเธอแล้ว” เขาพูดแล้วเดินออกไปจากห้องพยาบาล เด็กนี่หน้าหมันไส้ชะมัด!

                “อาจารย์คร้าบบบบ ผมปวดท้องมากๆเลย ขอนอนพักซักคาบได้มั้ยคร้าบบบบบ” เสียงทุ้มแหบของนักเรียนอีกคนดังขึ้น สุดท้ายฉันก็ไม่ได้นอนสินะ

                “อาจารย์ห้องพยาบาลไม่อยู่น่ะ ปวดท้องหรอ งั้นรอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวหายาให้” ฉันพูดพลางยันตัวลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินหายาแก้ปวดท้องในชั้นวาง

                “ที่นี่ไม่มีอาจารย์ห้องพยาบาลหรอก ผมแค่พูดไปงั้นเอง แล้วก็ไม่ได้ปวดท้องด้วย แค่ขี้เกียจเข้าเรียนวิชานี้ก็เลยกะว่าจะมาขอนอนซักพัก” เขาตอบนิ่งๆก่อนจะเอนตัวลงนอน หมอนี่หน้าคุ้นๆแฮะ

                “มองกันแบบนี้ผมก็เขินสิ หรือว่าหลงรักผมเข้าแล้วล่ะ?? ^^” เขาถามกวนๆก่อนจะเสนอหน้ามานั่งตรงหน้าฉัน “คุณคงเป็นอาจารย์ประวัติศาสตร์คนใหม่สินะ ตัวแค่นี้เอง สงสัยถูกแกล้งแน่ๆเลย”

                “ทำไมถึงต้องถูกแกล้งล่ะ แล้วตัวแค่นี้มันหมายความว่ายังไง” ฉันถามไม่สบอารมณ์

                “ก็อาจารย์ตัวเล็กนิดเดียว แถมยังมาสอนโรงเรียนชายล้วนอีก อย่าลืมสิครับว่าตัวเองเป็นผู้หญิงคนเดียวในโรงเรียน ที่นี่น่ะภายนอกดี แต่ข้างในจริงๆก็คือโรงเรียนชายล้วนทั่วไปนั่นแหละ ยิ่งมีอาจารย์สวยๆ ตัวเล็กเหมือนตุ๊กตา มีเหรอที่พวกนักเรียนชายจะไม่อยากแกล้ง ถ้าแกล้งกันปกติธรรมดาก็คงไม่เป็นไร แต่บางทีก็อาจจะมีแกล้งกันแรงไปหรือมีเรื่องทะเลาะชกต่อยกันเพียงเพราะจะจีบอาจารย์ ผมเห็นกี่คนต่อกี่คน ไม่เคยเกิน 3 วันก็ต้องลาออกกันหมด”

                “ฉันไม่สนหรอกว่าจะเป็นยังไง ฉันถูกส่งมาที่นี่เพื่อสอนพวกนาย ฉันก็ต้องทำหน้าที่ของฉันให้เต็มที่ คอยดูแล้วกัน” ฉันทำท่าสู้ๆให้กับตัวเอง เขาหลุดขำออกมาเบาๆแล้วมาขยี้หัวฉันเล่น

                “สู้ๆครับอาจารย์ ราตรีสวัสดิ์นะครับ” เขาพูดพลางเดินหันหลังกลับไปนอนที่เตียงคนไข้แล้วหลับไปในที่สุด นี่ก็อีกคน เป็นนักเรียนแท้ๆมาขยี้หัวอาจารย์เฉย แต่แทนที่จะโกรธ ทำไมฉันดันรู้สึกเขินซะได้ >///<



++++++++++++++++++++++++++++++++

เป็นไงกันบ้างคะ อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นต์ติชมกันด้วยน๊าาา

พรุ่งนี้มีสอบ ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ แล้วจะมาอัพตอนต่อไปกันใหม่ :D

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น