whiteway's story บันทึกรัก ยัยแม่มดหน้าใสกับหนุ่มฮอตจอมแสบ (จบ)

ตอนที่ 8 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

 




6

กิจกรรมหรรษา

                หลังจากการเล่นทะเลในช่วงเช้าจบลง พวกเราไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่จะลงมาทานอาหาร ประธานทัวร์สั่งอาหารทะเลที่ขึ้นชื่อของเกาะมาให้พวกเรากินกัน พวกเราทานกันอย่างอิ่มหนำสำราญก่อนที่จะ มารวมตัวกันที่ชายหาด เพื่อทำกิจกรรมกัน

                เอาล่ะครับทุกคน ในที่สุดก็ถึงเวลาหรรษากันแล้วนะครับ ทุกคนจะได้เล่นเกมหาสมบัตินะครับ กติกาของเกมก็คือ จะต้องหาบัตรสีน้ำเงินที่เขียนว่าปาร์ตี้ชูชื่นใบนี้ ซึ่งมันจะอยู่ในที่ลับมากๆ เอาล่ะครับเกมนี้เราจะให้เล่นเป็นคู่นะครับ ผมขอเป็นคู่หญิงชาย เพื่อให้เสี่ยงต่อความรุนแรงน้อยที่สุด และขอให้เป็นคนล่ะคลาสกันด้วยล่ะครับ ถ้าผมจับได้ว่าเป็นคลาสเดียวกัน คู่นั้นจะไม่ได้บัตรปาร์ตี้ชูชื่น และก็ต้องอยู่นอกงานตลอดคืนด้วยครับ เริ่มจับคู่กันได้เลยครับ

ความชุลมุนวุ่นวายเริ่มบังเกิด เมื่อทุกคนเริ่มหาคู่เป็นของตัวเอง

เป็นคู่กันนะ

เสียงหญิงสาวคนหนึ่งสะกิด คลาวดี้ก่อนที่จะชักชวนให้เป็นคู่

เอาดิเป็นคู่กัน^^” คลาวดี้ตอบรับ

 

เธอๆ มีคู่ยังอ่ะ

เสียงชายหนุ่มที่มาทักแป้ง

ยังอ่ะ

งั้นคู่กับเรามั้ย?

ก็ได้นะ แหะๆ

แป้งเกาหัวอย่างเขินๆ

เฮ้ย ไอ้แป้ง!”

เฮนรี่เรียก แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว แป้งไปกับชายหนุ่มอีกคน เสียใจด้วยนะ

นี่ๆ ฉันอยากคู่กับนาย นายคู่กับฉันนะ ห้ามปฏิเสธ

หญิงสาวผมแดงแรงฤทธิ์คนหนึ่งฉุดเฮนรี่ไป

                ม่ายยยยยย! =[]=”

บ๊ายบายเฮนรี่ -_-/

 

                โอ้วเด็กคลาสเอฟเด็ดว่ะ อย่างงี้ต้องจัด ฟินซ์นายจะพูดส่อไปไหนนะ
                ว่าแล้วฟินซ์ก็เดินไปหายัยเด็กคลาสเอฟที่ยืนอ่อยอยู่ ก่อนที่ยัยนั่นจะผงกหัวเป็นการตอบรับ

                อุบ๊ะ! อย่างงี้ต้องหาคลาสเอฟบ้างแล้วล่ะ...อ่ะเอร้ยยย!”

      ทันทีที่ไวท์เวย์กำลังจะเดินไปหาเด็กคลาสเอฟเหมือนฟินซ์หมอนี่ก็ต้องหยุดชะงักด้วยแรงฉุดสี่แรงม้าของฉันที่คว้าคอเสื้อเขาไว้

                ไม่ต้องไปไหนหรอก นายต้องคู่กับฉัน เข้าใจมั้ย?

      ฉันยิ้มเยาะอย่างชอบใจ

                มะ หมายความว่าไงหา!”

                ก็นายคู่กับฉันยังไงล่ะ

                แล้วทำไมเธอต้องคู่กับฉันด้วยเล่า! ผู้ชายมีเป็นร้อยก็ไปหาเด้!”

      ไวท์เวย์ตะโกนอย่างหัวเสีย

                ไม่เอา ฉันจะคู่กับนาย การได้แกล้งนายเป็นลาภอันประเสริฐ-_-“

                มันไม่ยุติธรรมมมมม! กรี๊ดดดดด!” 

     แล้วไวท์เวย์ก็กรีดร้องปานตุ๊ดมาเกิดอีกครั้ง

 

                เอาล่ะครับผมว่าทุกคนคงจะได้คู่เป็นของตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะครับ ในเกมแรกก็คือเกมวิ่งสามขานะครับ เราจะจับคุณและคู่ของคุณหลามด้วยโซ่แล้วเอาแม่กุญแจคล้องไว้นะครับ ทางเดียวที่จะเอาออกก็คือ จะได้วิ่งไปที่เส้นสีแดงตรงนั้นจะมีกุญแจอยู่เรียงรายกัน คุณก็จะต้องหาให้ได้ว่ากุญแจอันไหนที่ไขแม่กุญแจที่คล้องของคุณออก เมื่อหาเสร็จแล้วคุณไปในโซนเส้นสีเขียวที่เรากำหนดไว้ให้ ในนั้นจะมีคำใบ้ซ้อนไว้อยู่เมื่อคุณได้คำใบ้ปุ๊บ คุณก็ต้องถอดรหัสก่อนที่จะไปหากุญแจเปิดหีบและแผนที่หาหีบนะครับ แล้วในหีบก็จะมีบัตรปาร์ตี้ชูชื่น ถ้าเกิดใครไม่มีก็เข้างานไม่ได้นะครับ เมื่อทุกคนนพร้อมแล้ว ก็เริ่มได้เลยครับ!”

                ปิ๊ดดดด!

                เสียงสัญญาณนกหวีดดังขึ้น ฉันก็ไวท์เวย์ก็พยายามที่จะเดินสามขาให้ไวที่สุด ฉันเหลือบไปเห็นหลายคู่วิ่งไปถึงเส้นแดงแล้ว บางคู่ก็ล้มบ้าง บางคู่ก็วิ่งได้สวย

                เธอวิ่งเร็วๆหน่อยได้มะ เกมบ้าอะไรก็ไม่รู้ นี่มันแผนการของไอ้บ้าคลาสเอชัดๆ เฮอะ!

                เลิกบ่นเหอะน่า

                ฉันกับไวท์เวย์พากันมาถึงเส้นแดงจนได้ ก่อนที่ฉันจะควานหากุญแจเพื่อมาปลดล็อก ดอกแล้วดอกเล่าก็ยังไม่ออกเสียที

                นี่ไขไวๆหน่อยได้มั้ยหะ คู่อื่นเค้าวิ่งไปหมดแล้วนะ ไวท์เวย์เร่ง

                ฉันก็รีบอยู่เนี่ย อย่าเร่งนักได้มั้ย นายก็หากุญแจไปเซ่!”

      ฉันโวยกลับ ทำให้ไวท์เวย์ใช้แขนยาวๆของเค้าเอื้อมเอากุญแจมาได้อีกห้าหกดอก

                ได้มั้ยๆ

                ไม่ได้อ่ะ

                โอ๊ย! อยากจะบ้าตาย

                ดอกนี้ล่ะ

                ดอกนี้ไขแล้วไม่ได้

                ตายแน่ๆ

                อ่ะ อ๊ะได้แล้ว เย้!”

     เมื่อฉันเอาแม่กุญแจออกไวท์เวย์ก็รีบเอาโซ่ที่พันอยู่รอบขาออกโดยทันที เผยให้เห็นรอยฟกช้ำดำเขียวอยู่รอบข้อเท้าของฉัน TT^TT

 

                เฮ้ยนี่เธอ ทำไมบอบบางจังหะ!” ไวท์เวย์นายจะดุฉันทำไม T_T

                “ช่างเหอะน่า

     สิ้นเสียงฉัน ไวท์เวย์ลุกขึ้นก่อนที่จะฉุดฉันลุกขึ้นด้วยเช่นกันและเขาก็จูงมือฉันวิ่งไปที่โซนสีเขียวโดยทันที

                ฉันกับไวท์เวย์แยกกันไปหาในมุมต่างๆ หลายคู่ได้คำใบ้ไปแล้ว และอีกหลายคู่ก็ยังงมหาอยู่เหมือนคู่ฉัน ทำไมแต่ล่ะด่านมันยากเยี่ยงนี้เล่า! ฉันชักจะคิดว่านี่เป็นแผนการของคลาสเอจริงๆแล้วนะ กร๊าซซซซซซ!

                เอ๊ะ! ที่เท้านี่มันอะไรนะ

                “โอ๊ะ! ใช่เลย~ ไวท์เว๊ย์! ฉันเจอแล้ว! ^O^”

     ฉันเรียกไวท์เวย์เสียงสูงก่อนที่จะก้มไปหยิบคำใบ้ที่ซ้อนอยู่ในทรายใต้เท้าฉัน

                เฮ้ย! เธอมันเจ๋งจริงๆเลย

     ว่าแล้วฉันก็ดึงมือไวท์เวย์ออกจากโซนสีเขียวนี่เสียก่อนที่จะไปหาที่อ่านคำใบ้

 

                เมื่อคุณได้คำใบ้แล้ว คุณจะต้องตามหากุญแจที่มีพวงกุญแจเป็นรูปสิงโตแบบนี้ คำใบ้ ร้องเหมียวๆเดี๋ยวก็มา

      ฉันอ่านคำใบ้ให้ไวท์เวย์ฟังก่อนที่ไวท์เวย์จะดึงกระดาษออกจากมือฉัน

                ร้องเหมียวๆเดี๋ยวก็มา นี่มันแมวชัดๆ แต่ไม่ยักจะเห็นแมวสักตัวเลยนี่

      ไวท์เวย์พูดพรางมองไปรอบๆ

                แมวเหรอ? มันอาจจะอยู่ที่ไหนสักที่ ไปหากันเถอะ

     ว่าแล้วฉันกับไวท์เวย์ก็ไม่รอช้า มุ่งหน้าหาแมวเลยทันที

 

                บอมฉันเจอแมวแล้ว แต่มันวิ่งหนีอ่ะ(. .) ไวท์เวย์เรียก

                นายก็ดักทางนั้น ส่วนฉันจะดักทางนี้

                โอเค

                ไวท์เวย์ต้อนแมวมาหาฉันจนได้ ฉันช้อนตัวแมวขึ้นมา ก่อนที่จะพลิกดูตัวมันอย่างละเอียด

                ไม่เห็นมีอะไรเลยวะ

                ไหนดูหน่อย

      แล้วไวท์เวย์ก็กระชากแมวจากฉันไป หมอนี่มันเป็นนักกระชากหรือไงกัน -*-

                นั่นนายจะหาเห็บให้มันหรือไง กุญแจไม่ได้อยู่ที่มันหรอกน่า ฉันพูดก่อนที่ไวท์เวย์จะปล่อยแมวไป

                แล้วมันจะอยู่ไหนเล่า!”

                เด็กคลาสเอเป็นคนคิดเกมก็คงไม่ใช่แมวๆแล้วล่ะ

                เธอคิดว่ามันจะเป็นอะไรล่ะ

                เดี๋ยวก่อนนะ แมว? แมวน้อยก็ต้องมีแมวใหญ่

                อะไรของเธอ-__-“

                ฉันกำลังหมายถึงแมวใหญ่ไง

                แมวใหญ่อะไรเล่า

                ก็เสือ หรือไม่ก็สิงโตไง

                หะ ไม่นะ เธอจะให้เราไปล่าเสือเหรอ ไม่มีทาง

                ไอ้ลูกหมาเอ้ย! พวกนั่นก็คงไม่โง่เอากุญแจไปไว้กับเสือจริงๆหรอก

                เออจริงด้วย แล้วมันจะอยู่ที่ไหนล่ะ

                ไม่รู้สิ

      ฉันกับไวท์เวย์มองไปรอบๆตัว

                เธอว่าไงนะ เสือเหรอ? เสือนั่น!”

      ไวท์เวย์ชี้ไปที่รูปปั้นเสือที่ตรงอยู่ศาลพระภูมิ ตัวหนึ่ง

                เฮ้ย! นั่นมันมีอะไรแวบๆคล้องคอน่ะ ฉันทัก

                แล้วเราสองคนก็เดินไปหาเสือน้อยทันที

                ฮูเล่! นี่มันกุญแจสิงโตน้อย กับแผนที่จริงๆด้วย เรารอดแล้วเย้!”

 

     ฉันกับไวท์เวย์จับมือกันกระโดดไปมาสองสามที ก่อนที่จะตาของเราจะประสานกัน ทำให้ต้องรีบปล่อยมือโดยเร็ว อากาศชักจะร้อนชอบกล -///-

                อ่ะแฮ่ม! ฉันดูแผนที่ไม่เป็นอ่ะ

       ไวท์เวย์ยื่นแผนที่มาให้ฉัน

                ฉันดูเอง

     ว่าแล้วฉันก็เดินนำหน้าเขาไปตามแผนที่

                เฮ้ย! เดี๋ยวก่อน

      ไวท์เวย์ดึงชายเสื้อฉันเป็นเชิงบอกให้หยุด

                อะไร?

                นี่เรากำลังจะเข้าป่านะ

                ก็ใช่น่ะสิ ก็ในแผนที่มันบอกว่ามันอยู่ในนี้นี่นา ไปเหอะอย่าพูดมาก

                ไม่เอาอ่ะฉันไม่เข้าไปเด็ดขาด ถ้าหลงขึ้นมาล่ะ อดตายเลยนะ

                ไม่อดหรอกน่านี่มันป่าละเมาะนะ มันมีทางราบอยู่ ไปเถอะ

                ม่าย~ >_< ฉันกลัว

                ถ้านายไม่เข้าไปนายก็อดตายเหมือนกันแหละ นายจะไม่ได้เข้าปาร์ตี้ชูชื่น ไม่มีปาร์ตี้ ไม่มีเสียงเพลง และไม่มีสาวๆเลยนะ

                นั่น นั่นน่ะสิๆ(. .)

                เราต้องเสี่ยงกันหน่อยแล้วล่ะ

 

                ว่าแล้วฉันก็เดินนำหน้าเขาอีกครั้ง ด้วยความกลัวหลงของไวท์เวย์หมอนั่นก็ดึงชายเสื้อด้านหลังฉันไว้ =_=^ เสื้อฉันย้วยหมดนะเฟ้ย!

                ครึ่งชั่วโมงผ่านไปสำหรับการเดินทางตามหาหีบสมบัติ

                บอม ฉันเหนื่อยพักก่อนเหอะ ไวท์เวย์พูดเสียงหอบ

                อือ พักก่อนก็ได้

    ฉันกับไวท์เวย์นั่งลงบนขอนไม้ใหญ่ท่อนหนึ่ง

                ฉันว่าเราเดินมาลึกมากเลยนะ

                นั่นน่ะสิ

                ข้อเท้าเธอมัน บอบบางจริงๆ

     จู่ๆไวท์เวย์ก็เปลี่ยนเรื่องก่อนที่จะลงไปนั่งข้างล่างก่อนที่จะจับข้อเท้าฉันพลิกไปพลิกมา

                ป่ะ ปล่อยเถอะ -///-”

   ไวท์เวย์เลื่อนสายตาจากข้อเท้ามาหน้าฉันก่อนที่จะมองสลับกันไปมา แล้วเขาก็โยนข้อเท้าฉันทิ้ง

                โอ๊ย!”

                ไปกันดีกว่า ฉันหิวแล้ว -//-”

                นายนี่มัน...

    โชคดีที่ฉันเป็นหัวหน้าหมู่เนตรนารีตอนมัธยมต้น จึงทำให้ฉันดูแผนที่เป็น ฉันจะนำทางไวท์เวย์ได้สะดวก ไวท์เวย์จับชายเสื้อด้านหลังฉันอีกครั้ง ก่อนที่ฉันจะเดินนำหน้าไป

                โอ๊ย! เธอหยุดเดินทำไมเนี่ย

      ไวท์เวย์บ่นที่ฉันหยุดเดินกะทันหันทำให้เขาชนหลังฉันเข้าเต็มๆ

                ที่นี่ล่ะ

                ถึงแล้วเหรอ?

                อือ คิดว่านะ หาหีบเถอะ

                ไม่ต้องหรอก ฉันว่าฉันเจอแล้วล่ะ

      ไวท์เวย์ชี้ไปที่หีบใบใหญ่ให้ดู

                นายมันสายตาแหลมคม

ฉันพูดพรางขยี้หัวไวท์เวย์ก่อนที่จะเดินไปเปิดหีบนั่นด้วยกุญแจสิงโตน้อยที่หามาได้

 

                อ่าฮ้า~ บัตรเข้างานปาร์ตี้ชูชื่นที่รัก >_<”

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แง่งงง~ วันนี้มาอัพช้านิดนึง ไม่ว่ากันน้า >O<'
พอดีไรเตอร์มัวแต่นอนกลิ้งไปกลิ้งมา คิดเรื่องใหม่อยู่ 55
พรุ่งนี้จะพยายามอัพให้ไวขึ้น ต้องติดตามๆ 
Ps. รักนักอ่านทุกท่าน จุ๊บๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

234 ความคิดเห็น

  1. #143 opel_zuza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 18:42
    อิอิอิอิอิอิอิอิ
    #143
    0
  2. #93 +_ใบข้าว_+ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 21:17
    น่ารักจริงๆๆๆๆๆ
    #93
    0
  3. #30 salapao*_* (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 00:20
    น่ารักกันจัง
    #30
    0
  4. #21 ♦JusTaiNie♦ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 19:02
    รีบๆอัพนะคะ สนุกมากๆ
    #21
    0
  5. #20 moko_cheese (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 09:45
     55555555  น่ารักกันไปแล้วน้าคู่นี้ ไวเวย์ก็ทะเล้นเสียจริงเลย >///<
    #20
    0