whiteway's story บันทึกรัก ยัยแม่มดหน้าใสกับหนุ่มฮอตจอมแสบ (จบ)

ตอนที่ 6 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

 







4

       แฟนคลับ(?!)

 

 

คาบพละศึกษา

 

เมื่อถึงคาบนี้ฉันจะต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าจากยูนิฟอร์มโรงเรียนเป็นชุดพละที่ห้องแต่งตัวเสียก่อนที่จะไปเรียนที่สนาม ฉันล่ะเกลียดคาบนี้จริงๆเลย เท่าที่เคยเรียนพละมา ฉันไม่เคยสอบปฏิบัติผ่านกับเขาสักทีT^T

ฟึ่บ~

ขวับๆ (-_-   )(   -_-)

มีอะไรเหรอบอม?

แป้งที่เดินมาข้างๆฉันพูดขึ้น เมื่อเห็นฉันมองหาอะไรบางอย่าง

...ไม่รู้สิ...เหมือนมีเงาตะคุมๆอ่ะ

ฮ่ะ ฮะ! อย่าพูดแบบนี้เซ่! ฉันกลัวน้า >_<”

แป้งพูดพร้อมคว้าแขนฉันไปกอด

ไม่มีอะไรหรอกมั้ง

ฉันพูดตัดบทก่อนที่จะเดินไปเปิดตู้ล็อกเกอร์ของตัวเองเพื่อที่จะเอาชุดพละที่อยู่ในนั้นมาใส่ แต่เมื่อเปิดตู้ล็อกเกอร์ออกมาก็พบซองจดหมายสีชมพูเล็กๆวางไว้ในนั้นเสียก่อน

ใครกันเอามาใส่ในตู้ฉันนะ?

ฉันจึงหยิบซองจดหมายนั้นขึ้นมาพิจารณา

ขวับ!

จู่ๆซองจดหมายนั่นก็ถูกแย่งไปจากมือ

จดหมายรักงั้นเหรอ? โลว์เทคโนโลยีชะมัด

ไวท์เวย์=_=”ฉัน

ว้าย! ไวท์เวย์ ตกอกตกใจหมด!” แป้งโวยวาย

ถึงบอม เลิกเรียนเจอกันที่ลานน้ำพุหน่อยนะ จากแฟนคลับ...

ไวท์เวย์อ่านจดหมายนั่น

ไร้มารยาท-_-“

พูดเสร็จฉันก็คว้าซองจดหมายนั้นยัดเข้าไปในตู้ล็อกเกอร์ก่อนจะเอาชุดพละไปเปลี่ยนที่ห้องแต่งตัว

เฮ้! เธอจะไปที่นั่นรึเปล่าน่ะ^^” ไวท์เวย์พูดพร้อมอมยิ้ม

เรื่องของฉัน

ไวท์เวย์ฉันว่านายออกไปได้แล้วนะ นี่มันหน้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้หญิงนะ แป้ง

ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ ฉันไม่ได้ไปแอบดูตรงห้องที่เธอเปลี่ยนซะหน่อย

ออกไปเหอะน่า

เอางั้นก็ได้ ไปและนะ ^__^”

 เขาโบกมือลาก่อนจะฉีกยิ้มกว้างละลายใจออกมา

 

 

เมื่อแต่งตัวเสร็จฉันและแป้งก็ออกมาที่สนามเพื่อที่จะเรียนวิชาพละศึกษา ในเทอมนี้รู้สึกฉันจะได้เรียนเกี่ยวกับวอลเล่ย์บอล โดยอาจารย์สั่งให้ไปวอร์มร่างกายแล้วก็ฝึกอันเดอร์บอล ฉันอันเดอร์บอลได้แค่สองครั้งก็ร่วงแล้ว เฮ้อ~ เหนื่อยใจจริงๆ

 

เฮ้ยระวัง!!!”

ในช่วงเวลาขณะนั้นเหมือนกับทุกสิ่งรอบกายของฉันหยุดเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ มีเพียงแต่ฉันกับเจ้าวัตถุกลมที่กำลังลอยมา และทำท่าว่ามันกำลังจะเข้าใกล้ศีรษะของฉันขึ้นทุกที แล้วมันก็...

พลั่ก!!!!

พลึ่บ!

แรงกระแทกของเจ้าวัตถุกลมทำให้ร่างของฉันล้มลงไปนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่บนพื้นสนามหญ้าอย่าง อนาถจิต ไม่นานหลังจากนั่นก็เริ่มมีผู้คนมาล้อมตัวของฉันไว้

และไม่นานอีกเช่นกันความมืดก็เข้าครอบงำทุกสรรพสิ่ง...

 

 

แสงจากพระอาทิตย์ยามเย็นสาดเข้ามาทางหน้าต่างทำให้ฉันเริ่มรู้สึกตัวและขยับเปลือกตาอันหนักอึ้งนั้นขึ้น

 

บะ บอม ตื่นแล้วเหรอ!!”

เสียงหญิงสาวที่คุ้นหูดังขึ้น

...นี่ห้องพยาบาลใช่มั้ย?แป้ง

อื้ม เธอสลบไปสักพักใหญ่เลยอ่ะ

แล้วใครพาฉันมาที่นี้ล่ะ?

อืม...ฉันก็ไม่รู้จักเหมือนกันอ่ะ ไม่ได้ถามชื่อมาด้วย แต่ว่า...

เขาอยู่ไหนเหรอ?

เพิ่งเดินออกไป...

ฉันรีบลุกจากเตียงทันทีโดยไม่รอให้แป้งพูดจบ

เฮ้! เธอจะไปไหน!!”

 

 

เสียงแป้งตะโกนไล่หลังมาแต่ฉันก็ไม่ได้สนใจแล้วรีบสาวเท้า ให้เร็วที่สุดพร้อมกับกวาดสายตาไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบใครที่ทำท่าเดินออกมาจากห้องพยาบาลเลยซักคน

 

ฉันเพียงแค่อยากขอบคุณเขาเท่านั้น ปรากฏตัวออกมาเหอะนะ และทันใดนั้นเอง...

“-__-” << ชายคนหนึ่ง

ขวับ!

หมับ!

ซ่า!!!!!
                “O_O!!”

ร่างของฉันอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคนที่พยายามฉุดฉันให้หลบน้ำที่มีคนกำลังเทมาจากข้างบนระเบียงอาคารเรียน

เธอไม่เป็นอะไรนะ-__-” เขาถามในขณะที่ยังไม่คลายกอดฉัน

มะ ไม่เป็นไร

ดีแล้วล่ะ วันนี้เจอแต่เรื่องซวยๆทั้งนั้นเลยนะ เขาคลายกอดก่อนที่จะพูดแล้วแสยะยิ้มให้ฉัน

นาย...

ไปที่ลานน้ำพุกันเถอะ

 

 

ลานน้ำพุ

 

นายคือ...แฟนคลับ?

อืม ใช่ฉันเอริค อยู่ปีสามห้องเอ

อาหะ นายมีอะไรเหรอ?

ไม่รู้ว่าฉันกับเขาจะแข่งกันทำหน้านิ่งกันทำไม =_=’

เปล่าหรอก ฉันแค่...

...

แค่...

...

แค่...

“=_=’”

อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ ฉันแค่จะบอกเธอว่า ฉันน่ะขอเป็นแฟนคลับเธอนะ -///-”

“-O-“

ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้น

แล้วทำไมนายต้องเป็นแฟนคลับฉันล่ะ

ไม่รู้สิ ฉันว่าเธอเท่ดีนะ อยู่ในคฤหาสน์หลังนั่น จัดการกับพวกการ์กอยล์

แล้วมันเท่ตรงไหนเนี่ย

ก็ตรงนั้นแหละ ถามมากจัง

“-O- นายว่าฉันทำไม

ก็เธอถามมากอ่ะ รำคาญ

 “=[]= นายเป็นแฟนคลับฉันแน่นะ

ก็ใช่นะสิ ถามอีกล่ะ

เอ่อ...งั้นฉันขอบใจสำหรับวันนี้มากนะ ที่นายช่วยฉันน่ะ

ไม่เป็นไรครับ ฉันเต็มใจ

งั้นก็...กลับบ้านดีๆล่ะกันนะ

ดะ เดี๋ยวสิ-__-”

มีอะไร?

แล้วเธอ...คิดไงกับฉัน?

...ฉันคิดว่านายประหลาด ฉันไปก่อนนะ (_ _)”

“-O- “เขามองหน้าฉันพักนึงก่อนที่จะเผยรอยยิ้มขึ้นมา อืม^^”

เฮ้! เขาตามหาเธอกันทั่วโรงเรียนแล้วนะ มาอยู่ที่นี้เอง

 ไวท์เวย์เดินตรงมาพร้อมกับกอดคอฉัน

ปล่อยนะ-_-”

อ๋อหรือว่ามาตามจดหมายนั่น ว่าแต่...คนนี้ใช่มั้ย...O_O!!”

สวัสดี

เอริคแสยะยิ้มที่มุมปาก

...กะ กลับบ้านกันเถอะ

 

 

พูดจบไวท์เวย์ก็ลากคอฉันเดินออกมาจากวงสนทนา

 

ปล่อยฉันนะ...มันเจ็บ

ฉันกระชากมือของออก

...

นายเป็นอะไรกับคนนั้นรึเปล่า ดูสีหน้าไม่ค่อยดีนะ-_-”

เปล่า...แต่ฉันว่าเธออย่าเข้าไปยุ่งกับหมอนั่นจะดีกว่า

ทำไมล่ะ เขาเป็นคนดีออก วันนี้เขาช่วยฉันตั้งสองครั้งแหนะ

ช่วยอย่างนั้นเหรอ?

...

ไม่รู้สินะ...นั่นอาจจะเป็นแผนการก็ได้

ฉันไม่เข้าใจ

ช่างเถอะ ฉันหิวแล้ว ไปทำกับข้าวได้แล้วยัยแม่มด!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

234 ความคิดเห็น

  1. #142 opel_zuza (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 18:19
    แผนไรอ่ะ o_O?
    #142
    0
  2. #136 mmm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2555 / 20:30
    นางเอกสอบวอลเล่ย์บอลได้เหมือนเราเลย 2 ครั้ง =_="
    #136
    0
  3. #91 +_ใบข้าว_+ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 21:05
    ไอย๊ะ ๆ ๆ ๆ  ><
    #91
    0
  4. #28 salapao*_* (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 00:03
    เอริครู้จักกะไวหรอ
    #28
    0
  5. #16 moko_cheese (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 22:37
     ไวท์เวย์ 555
    ชอบบอมจริงๆเล้ยยย
    #16
    0
  6. #4 B2UTY_KUNGKING (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 18:52
    เอริคคคคคค อ๊ายยยยยยย
    #4
    0