whiteway's story บันทึกรัก ยัยแม่มดหน้าใสกับหนุ่มฮอตจอมแสบ (จบ)

ตอนที่ 30 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

 


28

วันสุดท้าย

                โรงพยาบาล

                ตัดไหมเสร็จแล้วเหรอตัวเอง

      ไวท์เวย์พูดกับฉันหลังจากที่ฉันออกมาจากห้องตัดไหม

                อื้อ

                วันนี้เป็นวันตัดไหมของฉันหลังจากเจอเรื่องยัยโรคจิตเอามีดมาแทง T^T ไวท์เวย์ก็เลยอาสาพาฉันมาตัดไหมที่โรงพยาบาล

                ไหนให้เค้าดูหน่อย

                ทะลึ่ง!”

                นิดเดียวเองอ้า นะๆๆ

                ไม่ต้องอ่ะ กลับบ้านได้แล้ว

                นี่เดี๋ยวสิ ไหนๆก็มาแล้ว ไปเยี่ยมคุณแม่บ้านกันเถอะ

                เอ่อ...ป้า...ป้าไปแล้ว

                ไป? ไปไหน?

                ย้ายโรงพยาบาล

                อ่าว ย้ายไปไหนล่ะ โรงพยาบาลนี้ก็ดีที่สุดในประเทศแล้วนะ

                ไม่รู้สิ ฉันยักไหล่

                เธอเป็นหลานประสาอะไรเนี่ย ป้าตัวเองอยู่โรงพยาบาลไหนก็ยังไม่รู้เลย

                เรื่องของฉันน่า...

                น้องสาว!” แล้วจู่ๆ เสียงพี่สาวพยาบาลก็ดังขึ้น

                พี่สาว^^”

                วันนี้มาทำอะไรเหรอ? คุณป้าไปละ อุ๊บ! OxO”

     ด้วยปฏิกิริยารีเฟล็กซ์แอ็คชั่นของฉันก็รีบเอามือปิดปากพี่สาวก่อนที่เธอจะพูดอะไรไปมากกว่านี้

                ชู่ว~”

     ฉันหันหลังใส่ไวท์เวย์ก่อนที่จะเอานิ้วชี้ทาบปากตัวเองเป็นเชิงบอกให้เงียบไว้

                คุณป้า...ไปไหนเหรอครับ ไวท์เวย์ถาม

                อ่อ...คุณป้าไป...ไป...ไปแล้วน่ะสิ โฮะๆๆ ^^” พี่สาวพูดติดๆขัดๆ แล้วเธอมาทำไรหื้ม น้องสาว

                เอ่อ...หนูมาตัดไหมน่ะค่ะ ฉันพยายามพูดให้เนียนที่สุด

                “อ่อ จริงสินะ แผลโอเคแล้วใช่มั้ย

                ค่ะ

                มีพิรุจจังนะ ไวท์เวย์

 

                หลังจากไปตัดไหมเสร็จวันนี้เราใช้เวลาทั้งวันอยู่ด้วยกัน ฉัน ไวท์เวย์และก๊วนการ์กอยล์ รวมไปถึงแป้งกับโมนิก้าด้วย เราไปเที่ยวสวนสัตว์ ต่อด้วยสวยสนุก ชอปปิ้ง ถึงเราจะไปกันหลายคน แต่หมอนั่นก็ติดหนึบอยู่ที่ฉัน -_-และสุดท้ายก็มาจอดอยู่ที่การ์กอยล์คลับ คลับของคนรักสนุก

นี่ฉันไม่ได้เข้าคลับนานหลังจากวันเกิดของหมอนั่นแล้วนะเนี่ย

          พวกเรามาอยู่ที่ VIP ZONE ก่อนที่จะสั่งเครื่องดื่มที่อร่อยที่สุดของที่นี้มานั่นก็คือพั้นช์ ความจริงแล้วมันก็ไม่ใช่อร่อยที่สุดหรอก แต่ฉันอยากกินแล้วไวท์เวย์ก็ตามใจฉัน ฮ่าๆ ทุกคนก็เลยต้องดื่มพั้นช์กันหมด เพราะฉันห้ามไม่ให้ดื่มแอลกอฮอล์เด็ดขาด

                วันนี้ก็เป็นวันสุดท้าย แต่ก็ไม่ใช่ท้ายสุด ที่เราจะได้อยู่กับไอ้เวย์เพื่อนรักของเรา มันกำลังจะไปลอนด๊อน! ที่ดินแดนอันไกลโพ้น เอาล่ะทุกคน ดื่มให้แก่ไวท์เวย์ ดื่มให้แก่ลอนดอนหน่อยคร้าบ ฟินซ์

                เคร้งๆ

                เสียงแก้วราวเจ็ดแปดใบกระทบกัน เพื่อเป็นฉลองให้กับไวท์เวย์

                นี่วันสุดท้ายแล้วนะ เธออยากได้อะไรจากฉันมั้ย ไวท์เวย์

                ไม่นี่ -_-“

                แต่ว่า...ฉันมีอะไรจะให้เธอน่ะ

                อะไร?

                แต่เธอต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ตบฉันนะ อะไรของหมอนี่ฟะ -_-* “เอาหูมานี่สิ

     แล้วไวท์เวย์ก็กวักมือหยอดๆให้เอาหูไปให้เค้า ก่อนที่จะจะโน้มหูไป

                จุ๊บ!”

                เฮือก! O//O!”

     แล้วไวท์เวย์ก็พรมจูบที่แก้มฉันเบาๆหนึ่งที

                เฮ้ยยยยยยยยยยย~” เสียงเพื่อนล้อกันเกรียวกราว

                นายทำบ้าอะไรนี่หะ!” ฉันพูดพรางง้างมือจะตีเขา แต่ทว่าไวท์เวย์จับมือฉันได้เสียก่อน "สัญญากันแล้วนะว่าจะไม่ตบ"  แล้วเขาก็ประสานมือตัวเองเข้ากับมือฉัน -///- หมอนี่มันบ้าจริงๆเลย เฮอะ!

                แหมๆ ไม่เกรงใจแฟนเก่าเลยนะ

      ฟินซ์พูดพลางใช้ศอกสะกิดไปที่โมนิก้า

                หะ หา มองอะไรกัน>_<” โมนิก้า

                นี่ เธอไม่หึงบ้างเหรอ

                จะหึงอะไรเล่า เราเป็นเพื่อนกันนะ

     โมนิก้าพูดพรางมองมาที่ไวท์เวย์ก่อนที่สองคนก็ยิ้มให้กัน

                เฮ้ยยยยยยยยยยยย~” ล้อกันเกรียวกราวอีกแล้ว

                โอ๊ะ! เอริค ฉัน

                ขอโทษนะครับ ผมขอร่วมวงได้รึเปล่า

                ...

     เมื่อทุกคนหันไปตามเสียงนั่นก็พบกับเอริค จึงทำให้ทุกคนถึงเงียบไปถนัดตา

                ได้สิ...พี่ชาย ไวท์เวย์

                เฮ้ยยยยยยยยยยย~” ล้อกันเหมือนเดิม -_-*

 

                เช้าวันต่อมา

                -Whiteway-

                สนามบิน

                ฮึ้ย! ยัยแม่มดนั่นคิดจะเล่นตลกอะไรกับผมอีกเนี่ย อีกไม่กี่นาทีผมก็ต้องขึ้นเครื่องแล้วน้า ทำไมยัยนั่นยังไม่มาอีก ไหนบอกจะตามมาไง ให้ตายสิ มันน่าน้อยใจนัก

                หน้าเป็นตูดลิงเลยนะไอ้เวย์

     พ่อทักในขณะที่กำลังเดินมากับเอริค

                เฮอะ! ขนาดพ่อฉันยังมาเลยนะ ทำไมยัยนั่นไม่มาสักทีล่ะ ผมบ่น

                นี่รอใครเหรอ? พ่อถาม

                แฟนของหมอนี่น่ะค่ะ” โมนิก้าพูดก่อนที่จะชี้มาที่ผม

                เห? แกมีแฟนเป็นตัวเป็นตนตั้งแต่เมื่อไหร่

                ยัยนั่นไม่แฟนผมหรอก

                ยัยนั่น นี่ยัยไหน?

                ยัยเด็กบ้าที่จ้างพ่อไปพัทยาไง

                “=[]=! นี่แกเป็นแฟนกับยัยเด็กนั่นเรอะ!”

                ก็บอกว่าไม่ได้เป็นแฟนไง พ่อก็

                แต่โมนิก้าบอกเป็นนี่

                ก็ยัยบวมไม่ชอบผมนี่

                ไม่ชอบเหรอ? เอริคพูด

                นายก็รู้ อย่าทำเป็นงงเลย

                ฮึ! นายนี่โง่หรือควายเนี่ย เกิดมาเป็นเพลย์บอยซะเปล่า ผู้หญิงชอบหรือไม่ชอบยังดูไม่ออกเล้ย

                ใครบอกนายว่าฉันเป็นเพลย์บอยหะ!”

                ทุกคน

                ที่ฉันเป็นเพลย์บอยก็เพราะพ่อนั่นแหละ!”

                อ่าวเกี่ยวไรกับตู -O-“พ่อ

                ฉันเป็นเพลย์บอยเพราะเรียกร้องความสนใจเฉยๆ ความจริงแล้วฉันเป็นคนรักเดียวใจเดียวเฟ้ย! >_<”

                สรุปความผิดฉันงั้นสิ พ่อ

                ถูกต้อง

                ไอ้เวย์...เครื่องจะขึ้นแล้ว

     ฟินซ์พูดพรางชี้ไปทีนาฬิกาข้อมือตัวเอง

                เฮอะ! สงสัยจะไม่มาล่ะ

     ผมพูดอย่างถอดใจ แต่ในใจก็หวังว่าให้มาทันเหมือนในหนังนะ TT^TT

                พ่อ... ผม

                หื้ม..

                พ่อสัญญากับผมแล้วนะว่าจะทำงานให้น้อยลง

                เออน่า ฉันก็อยากพักจะแย่

                เอริค...

                ...

                ฉันฝากนายดูพ่อแล้วก็...ยัยบวมด้วยนะ

                พ่อน่ะฉันดูให้ได้...แต่ยัยนั่นฉันไม่ดูให้หรอก

                อ่าวไอ้นี่ แกไม่ได้ชอบยัยนั่นเหรอ?

                ฮึ! ชอบสิ ยัยนั่นเหมือนน้องสาวฉันอีกคน”  มันเลียบแบบพ่อหนิ -_-^

                หมายความว่าไง นายเป็นแฟนคลับของยัยนั่นนี่

                ใช่! แต่ฉันไม่ชอบเชิงชู้สาวสักหน่อย แบร่

                นี่ฉันเข้าใจผิดเรอะเนี่ย

                ถูกต้อง...โชคดีนะไวท์เวย์ ทางนี้ไม่ต้องเป็นห่วง ยัยนั่นถึกจะตาย ฮ่าๆ

                -_-*

                ผมไล่กอดเพื่อนๆทุกคนที่มาส่ง รวมถึงพ่อและพี่ชายของผมด้วย ก่อนที่ผมจะเข้าไปขึ้นเครื่อง สรุปแล้วยัยนั่นก็ไม่มาจริงๆด้วยสินะ เฮอะ! โกรธยันลูกบวช

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

234 ความคิดเห็น

  1. #188 EvaaRatta (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 00:51
    เดี๋ยวก็โผล่ไปเจอกันที่ลอนดอน ชัวร์!!~ ลุงย้ายป้าไปรักษาที่นั่นชิมิล่าา
    #188
    0
  2. #169 HusNa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 12:56
    เชื่อป่ะบอมอยู่บนเครื่องบินแล้ววแน่ๆ (มั่ง๗
    #169
    0
  3. #159 opel_zuza (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 21:53
    บ่วมบ๊วม
    เธออยู่หนายยยยยยย??
    #159
    0
  4. #117 moko_cheese (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 10:32
     555555 ไวย์เวย์น่ารักอ่ะ บอมไม่มาจริงๆอ๋อ ?
    #117
    0
  5. #114 'soiimuk (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 21:07
     พระเอกเราเน้อออ ~
    แล้วว่าแต่คุณบอมศรีไปไหนอ่าาา ?
    #114
    0
  6. #113 moojoy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 20:42
    555 พ่อผิดซะงั้น



    พระเอกเราโกรธยันลูกบวชเชียว 5555



    รีบมาอัพไวไวนะคร้าไรเตอร์



    เปงกำลังใจห้สู้ๆๆ
    #113
    0