whiteway's story บันทึกรัก ยัยแม่มดหน้าใสกับหนุ่มฮอตจอมแสบ (จบ)

ตอนที่ 26 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

 


24

ลอนดอน

-Bum-

นี่คือเช้าวันหนึ่งที่แสดสดใสของใครหลายๆคน แต่สำหรับฉัน มันเป็นเช้าที่มืดมน เหมือนทั้งคฤหาสน์นี้ตกอยู่ในคำสาปร้าย ทำให้ทั้งหัวฉันมีแต่สีดำเต็มไปหมด ฉันไม่อาจจะคิดอะไรได้เลยจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าคนๆหนึ่งจะสามารถมีอิทธิพลกับฉันมากถึงเพียงนี้

บอม...นะ นั้นไอ้เวย์หนิ ไอ้เวย์กลับมาแล้ว!”

เสียงของฟินซ์ปลุกให้ฉันตื่นออกจากภวังค์ ก่อนที่จะหันไปมองข้างหน้า ก็พบกับชายหนุ่มร่างกายสะบักสะบอม มีรอยแผลเต็มไปหมด เหมือนเพิ่งไปรบราฆ่าฟันกับใครมา ทั้งคืนที่เขาหายไป เขาเปลี่ยนไปมากขนาดนี้เลยเหรอ?

ฉันเดินเข้าไปหาเขาใกล้ๆ

ฮึก!” แล้วน้ำใสๆก็ไหลลงมาอาบแก้มฉัน

ปึก!

ปึก!

ปึก!

ฉันตีไปที่ไหล่ของไวท์เวย์พร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินอย่างไม่ขาดสาย

ฮึก! ฮึก! ไอ้หมาบ้า! ฮึก นายหายไปไหนมา นายรู้มั้ยว่าฉันรอนายทั้งคืน ฮือๆ

ฮ่าๆ ฉันไปจัดการไอ้หมีควายมา ไวท์เวย์ฝืนหัวเราะ

หมีควายบ้าอะไรของนาย

ก็ไอ้หมีควายเถื่อนที่เคยตามเราไง

นายมันบ้า!”

...ฮึก! นี่ฉันไม่อยู่เธอเป็นขนาดนี้เลยเหรอ?

ไวท์เวย์พูดพรางน้ำตาคลอเบ้า

มันไม่ตลกเลยนะ

ฉันทุบไปที่ไหล่ของไวท์เวย์อีกครั้งแต่ทว่า

ขวับ!

หมับ!

ไวท์เวย์คว้าข้อมือฉันดึงไปหาตัวเขาก่อนที่เขาจะโอบกอดฉันด้วยความอบอุ่น

ฉันอยู่นี่แล้ว ไม่ร้องนะ

อะไรของนายเนี่ย ฮึก ฮือ

แค่ฉันหายไปทั้งคืนเธอเป็นเอามากขนาดนี้เลยเหรอ แล้วถ้าฉันไปลอนดอนเธอจะเป็นยังไงนะ

วะ ว่าไงนะ O_O อะ อะไรลอนดอนนะ ฉันผลักไวท์เวย์ออก

เอ่อ...คือ...คือฉัน คืออีกห้าวันฉันต้องไปลอนดอนน่ะ

ไวท์เวย์พูดก่อนที่จะหลบสายตาของฉัน

นี่นายบ้าไปแล้วเหรอ ฮึก! เมื่อวานนายเพิ่งจะบอกชอบฉัน แต่วันนี้นายบอกนายจะไปลอนดอนเนี่ยนะ! นายมันบ้าไปแล้วไวท์เวย์ นายมันบ้า ฮึก ฮือ

มันถึงเวลาแล้วที่ฉันต้องไป ถึงเวลาแล้วที่พ่อต้องคืนฉันให้กลับแม่ ฉันไม่มีทางเลือกบอม

ฮึก ฮือ~”

แล้วฉันก็ทุบไปที่ไวท์เวย์อีกครั้ง

นี่...อีกห้าวันต่อจากนี้ไปเรามาทำดีต่อกันน้า^^”

 

ไม่ดีแน่ๆ จิ๊ๆๆ

อลันพูดพรางส่ายหัวไปมา

“-_-“

และฉันก็ยังตกอยู่ในสภาพเหมือนเมื่อคืนก่อน

หมอนั่นทำงานบ้านเกือบทั้งวันแล้วน้า นั่นมันไม่ใช่เขาเลย

ใช่! ไวท์เวย์ทำงานบ้านแทนฉันทั้งวัน เขากวาดถูทั่วทั้งคฤหาสน์ ซักผ้า ล้างจาน รดน้ำต้นไม้ บลาๆ เขาทำโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ถึงแม้มันอาจจะไม่ดีเหมือนที่ฉันทำ แต่หมอนั่นก็ตั้งใจทำมากๆ และนั่นก็ไม่ใช่เขาเลย TTOTT

ทำอะไรหน่อยสิบอม เธอจะปล่อยให้หมอนั่นเป็นแบบนี้เหรอ?

ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้วอลัน หัวฉันตื้อไปหมดแล้ว

เฮ้อ~ นี่ก็อีกคน ไปดีกว่า

อลันพูดก่อนที่จะเดินออกไปด้วยความหมดความอดทน

ฉันก็ไม่รู้จะทำไงกับไวท์เวย์ดี หมอนี่เกิดและเติบโตที่นี้ ลอนดอนนั่นมันกะทันหันไป เรายังไม่ทันเตรียมใจเลย ทำไมกัน ทั้งๆที่มีอีกหลายเรื่องที่ฉันอยากทำกับเขา แต่ทำไมเขาต้องไปด้วย แง่~ ฉันควรทำไงดีนะ

 

สตาร์บัคส์

เฮือก! นายไปทำไรมาเนี่ยทำไมมีแต่แผลน่ะหา!”

ทันทีที่เอริคมาถึงร้านกาแฟสตาร์บัคส์ฉันกับพบกับร่างที่เต็มไปด้วยแผลไม่ได้ต่างอะไรกับไวท์เวย์เลย

แฮะๆ ฉันไปร่วมวงกับไวท์เวย์มา ว่าแต่เธอเหอะ ตาบวมเป็นตูดแมวเลยนะ ร้องไห้เพราะคิดถึงฉันเหรอ?

ชิส์...พวกนายมันบ้าทั้งคู่เลย

ก็พี่น้องกันนี่นา

พูดเต็มปากเต็มคำเลยนะยะ แล้วไอ้หมีควายนี่ใคร นายรู้ป่ะ

หมีควาย? หมีควายไหนเหรอ?

ไม่รู้สิ ไวท์เวย์กลับมาเขาก็บอก ไปจัดการกับไอ้หมีควายมา

...ถ้าให้ฉันเดา ก็คงเป็นคนที่มาหาเรื่องเมื่อคืนมั้ง

แล้วเรื่องมันเป็นยังไงเหรอ?

เธอดูกระตือรือร้นมากเลยเชียว

“-_-“

ฉันได้ยินเรื่องทุกอย่างที่เธอกับหมอนั่นทะเลาะกัน เพราะฉันแอบฟังอยู่ รวมถึงจูบนั้นด้วย อิจฉาชะมัด

เลว!”

ในความเลวนั้นก็สร้างผลดีให้ก็แล้วกัน พอพวกเธอทะเลาะกันเสร็จฉันก็เห็นไวท์เวย์ออกมาจากคฤหาสน์ ด้วยความหล่อของฉัน ซึ่งก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกันเลยเนี่ย ก็เลยตามหมอนั่นไป

-*- ไม่เกี่ยวแล้วจะพูดหาพระแสงเลเซอร์อะไร

พอเห็นหมอนั่นกำลังโดนรุมสะกำ ด้วยความหล่อของฉันอีกแล้วเนี่ย ก็เลยเข้าไปช่วย เรื่องก็มีแค่นี้แหละ

ฮึ...แล้วด้วยความหล่อของนายทำให้คืนดีกันยังล่ะ

เรียบร้อยอีกสามวันแต่ง

“-_-“

ทำไม เธอไม่หึงฉันบ้างเหรอ?

“-_- หึงทำไม นายเป็นใครฉันต้องหึงด้วยหะ

เฮ้~ อะไรกันหมอนั่นบอกว่าเธอชอบฉัน มันโกหกฉันเหรอ

หะ! หมอนั่นเอาอะไรไปพู๊ดดดด!”

ฮ่าๆๆ เธอเนี่ยน่ารักชะมัด มิน่าล่ะหมอนั่นถึงชอบ

ฮึ! นายก็ชอบฉันไม่ใช่เหรอ นายเป็นแฟนคลับฉันนี่นา

ฮ่าๆ นั้นสินะ หมอนั่นไปลอนดอนแล้ว ทีเนี่ยเธอก็เสร็จฉันสินะ

นายไม่คิดจะถามฉันหน่อยว่าฉันชอบใคร

ไม่ต้องถามหรอก...ตามันฟ้อง

นายมีไอคิวเท่าไหร่กัน ถึงมองแค่มองตาก็รู้

ไอคิวแปดสิบยังรู้เลย ก็ตาเธอบวมขนาดนี้ ถ้าไม่ร้องไห้เพราะหมอนั่น แล้วจะร้องเพราะคร๊าย!”

แค่ตาฉันบวมนี่ตัดสินได้เลยหรือไง

แน่นอน

ชิส์ ไม่อยากจะเถียงกับนายแล้ว

ว่าแต่เธอเรียกฉันมา มีเรื่องแค่นี้เหรอ?

เปล่า...นายก็รู้ว่าไวท์เวย์จะไปลอนดอนใช่มั้ย

อือ

อีกห้าวัน เขาบอกให้ฉันทำดีกับเขา แล้วเขาก็ทำงานบ้านทั้งวันเล้ย! ฉันไม่ชอบปฏิกิริยาแบบนี้เลย มันดูไม่ใช่เขา ฉันควรทำไงดี

เธอไม่อยากให้หมอนั่นไปเหรอ?

กะ...ก็มันน่าใจหายนี่ ทำไงได้

ก็ทำดีต่อกันก็จบ^^”

พูดง่ายจังเล่า นายไม่มีไอเดียอื่นเลยหรือไง

ไม่มีหรอก เพราะหมอนั่นปฏิเสธไม่ได้นี่นา มันเป็นข้อตกลงระหว่างพ่อกับแม่ของเขา เป็นเธอ เธอจะไม่อยากอยู่กับแม่บ้างเลยเหรอ? หมอนั่นห่างจากแม่มาสิบห้าปีแล้วนะ

... ฉันเงียบไปเพราะไม่รู้จะตอบว่าอะไรดี เพราะถ้าเป็นฉัน ที่จากแม่มานานก็ย่อมที่จะอยากไปหาแม่เหมือนกัน อื้อ เข้าใจแล้วล่ะ

อีกห้าวันเธอก็ทำดีไปแล้วกัน ^^”

“-_- ฉันต้องทำไงบ้างล่ะ เฮอะ!”

ก็ทำในสิ่งที่อยากทำให้หมอนั่น ก่อนที่หมอนั่นจะไปไง

จริงด้วยสินะ ฮึ!”

ยิ้มอะไรของเธอ

เปล่าน่ะ ขอบใจมากนะสำหรับวันนี้
           ฉันพูดก่อนที่จะรีบวิ่งออกจากการสนทนา

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

234 ความคิดเห็น

  1. #156 opel_zuza (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 21:36
    งั้นเอาบอมไปด้วยเด้ -w-!
    #156
    0
  2. #99 moko_cheese (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2555 / 08:24
     ไวเวย์ไม่ไปลอนดอนไม่ได้หรอ T T
    #99
    0