whiteway's story บันทึกรัก ยัยแม่มดหน้าใสกับหนุ่มฮอตจอมแสบ (จบ)

ตอนที่ 24 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    3 มี.ค. 58

 


22

คำสารภาพ

คฤหาสน์การ์กอยล์

และแล้วจากัวร์สีดำคันหรูของเอริคก็มาจอดอยู่ที่หน้าคฤหาสน์เป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่ฉันกับเอริคก็ล่ำลาเข้าคฤหสาน์ผีสิงไป ทำไมฉันรู้สึกเหมือนมีมนต์ดำคลุมอยู่ทั่วคฤหาสน์นะ -_-*

มีความสุขมากเลยล่ะสิท่า เฮอะ!”

เสียงประชดประชันของไวท์เวย์ดังมาเมื่อฉันเข้ามาในคฤหาสน์ทันที

ใครบอกให้นายกินเหล้าในคฤหาสน์น่ะหา!”

ว่าแล้วฉันก็ดึงแก้วเหล้าออกจากมือเขา

ฮึ! ฉันไม่เมาง่ายๆหรอก เธอก็รู้

แต่ฉันไม่ให้กิน ห่วงสุขภาพตัวเองบ้างเหอะ ดูไม่ได้แล้วเนี่ย!”

แล้วเธอล่ะ ดึกป่านนี้ทำไมเพิ่งกลับมา

นี่มันเพิ่งสามทุ่ม ทีนายกลับมาหลังเที่ยงคืนฉันยังไม่ได้เคลียร์กับนายเลยนะ

แล้วทำไมเธอต้องกลับมากับหมอนั่นหา! ทำไมๆๆ

ไวท์เวย์ลุกขึ้นมากจับแขนฉันเขย่าเพื่อเอาคำตอบ

ปล่อย!” ฉันปัดมือเขาออก นายจะเกลียดอะไรเขานักหนา

เธอไม่รู้หรอกว่าหมอนั่นมันน่ารังเกียจขนาดไหน

เพราะเรื่องพ่อกับแม่นายใช่มั้ย

“O_O!”

เขาบอกฉันหมดแล้วล่ะ

ดี!”

ฉันจะบอกอะไรให้นะ ที่พ่อกับแม่นายเลิกกันก็เพราะธุรกิจ ไม่ใช่เอริค! ไม่ใช่แม่ของเขา!”

ไม่จริง! มันเป็นเพราะหมอนั่น หมอนั่นทำให้แม่กับพ่อเลิกกัน

นายฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้างเหอะ! บางอย่างที่นายคิดอาจจะไม่จริงก็ได้!”

ทำไมเธอต้องเชื่อมัน!”

เพราะฉันไว้ใจเขา

แล้วฉันล่ะ? เธอเอาฉันไปไว้ไหนบอม เธอเอาฉันไปไว้ไหน!!!!” ไวท์เวย์คำราม

นี่นาย...อุ๊บ! OxO”

แล้วจู่ๆไวท์เวย์ก็คว้าเอวฉันแนบกับเขาก่อนที่จะประกบริมฝีปากเข้าหาฉัน ก่อนที่จะใช้ริมฝีปากของเขาบดขยี้ด้วยความโกรธแค้น เปลี่ยนอุณหาภูมิในร่างกายของฉันร้อนรุ้มขึ้นมาทันที

พลั่ก!

เพียะ!

นี่นายเป็นบ้าอะไรหา! ถ้านายโกรธเอริคก็ไม่น่าจะมาลงกับฉันแบบนี้!”

ฉันผลักเขาล้มลงไปกองกับพื้นก่อนที่จะต่อว่าแล้วก็เดินออกไป

ฉันชอบเธอ!”

“O_O!”ฉันหยุดทันทีที่ได้ยินเสียงเขา “ฮึ! นายคงเมาสินะ” ฉันพูดกับตัวเองเบาๆ

 

ฉันชอบเธอ!

ฉันชอบเธอ!

ฉันชอบเธอ!

เสียงของไวท์เวย์ดังก้องไปในสมองฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันโกรธเขา ฉันโกรธมากๆที่เขาทำแบบนี้ แต่ทำไมนะ ทำไมหัวใจของฉันมันถึงรู้สึกตรงกันข้ามเสียอย่างนั้น ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง คนอย่างหมอนั่นน่ะเหรอ ไม่มีทางจะชอบฉันได้หรอก ไม่มีทางเลยสักนิ ไม่มีเลย

ฮึก!”

แล้วน้ำตาก็ไหลลงอาบแก้มของฉันอย่างไม่หยุด

 

ปังๆๆๆ !

บอม! เธออยู่ข้างในรึเปล่า!”

ฉันตื่นจากการผล็อยหลับไปด้วยความเพลียโดยเสียงของอลัน

นายมีอะไร

ฉันเดินไปเปิดประตูก่อนจะถามเขา

ทำไมตาบวมอย่างนี้

ช่างมันเถอะ ว่าแต่นายมีเรื่องอะไร

หมอนั่นหายไป ไวท์เวย์หายไป!”

“O_Oว่าไงนะ!”

นี่มันตีหนึ่งแล้ว จู่ๆหมอนั่นก็หายไป ติดต่อไม่ได้เลย

          ตามหาเขาหรือยัง ฉันพูดอย่างรนราน

          คนที่เหลือไปตามแล้ว

          เขาจะเป็นอะไรมั้ย

          ไม่เป็นไรหรอกน่า หมอนั่นถึกจะตาย

          ไม่จริงอ่ะ หมอนั่นป้องกันตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ อลันเราไปตามหากันอีกแรงมั้ย

          อย่าดีกว่า เธอยังไม่หายดี ไม่ควรเสี่ยง

          ฉันสบายดีอลัน ฉันไม่ได้เป็นอะไร ไปหาเขาเถอะนะ ฉันอ้อนวอน

          เรายังไม่รู้เขาอยู่ที่ไหนเลย

          ก็ตามไปเรื่อยๆไง จนกว่าจะเจอ นะอลัน นะๆๆ ของร้องล่ะ

          เมื่อไหร่กันที่เธอห่วงหมอนั่นขนาดนั้นเนี่ย

ฉันสะอึกกับคำพูดของอลัน

          ฉันก็เป็นห่วงทุกคนแหละ

          เหรอเพิ่งเคยเห็น...ไอ้พวกนั่นมาแล้ว ลงไปข้างล่างเถอะ

 

          เจอเขามั้ย

ฉันถลาเข้าไปหาฟินซ์ที่เดินมาก่อน

           ที่คลับไม่เจอ ฟินซ์

           ที่โรงเรียนก็ไม่มี เฮนรี่

           ที่บ้านก็ไม่อยู่ คลาวดี้

           ปะ เป็นไปไม่ได้ เขาต้องอยู่สักที่สิ พวกนายหาดีรึเปล่า

           ทุกซอกทุกมุมเลยล่ะ เฮนรี่ตอบ

           แล้วเขาไปไหน ฉันพูดก่อนที่จะหลั่งน้ำตามาอีกครั้ง ที่เขาหายไปอาจจะเป็นเพราะฉันก็ได้ ฉันทะเลาะกับเขาก่อนหน้านี้ ฉันผิดเอง ฮึก!”

            ไม่เอาน่าบอม

ฟินซ์ที่อยู่ใกล้โอบกอดฉัน

           ฉันกลัวอย่างเดียว กลัวว่ามันจะออกไปนอกอาณาเขต ฟินซ์พูด

           ทะ ทำไม

           ก็นอกอาณาเขตไม่ใช่ถิ่นเราน่ะสิ ถิ่นใครก็ไม่รู้

           หะ O_O” แล้วเรื่องของผู้ชายเถื่อนๆกลุ่มนั่นก็แวบเข้ามาให้หัวฉัน ไปตามหาเขาเถอะ ได้โปรด

           ตั้งสติหน่อยบอม เราไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ คนของพ่อไวท์เวย์กำลังตามหาอยู่ พวกฉันเองก็ไม่ปล่อยให้มันเป็นอะไรไปแน่ เธออย่ากังวลเลยนะ

            ฉันกลัว ฮึก ฉันกลัวฟินซ์ ครั้งที่แล้วฉันกับไวท์เวย์ก็เกือบเอาตัวไม่รอด ฮึก ครั้งนี้เค้าหนีไปนอกอณาเขตคนเดียว เขาจะเป็นยังไงมั้งล่ะ ฮึก ฮือ

            หมอนั่นต้องไม่เป็นอะไรบอม หมอนั่นต้องไม่เป็นอะไร ฟินซ์โอบกอดฉันอีกครั้งด้วยความอบอุ่น

           พระผู้เป็นเจ้าคะ ได้โปรดเถิด ได้โปรดให้เขาปลอยภัยด้วยเถิด ถ้าเขาเป็นอะไรไปฉันจะไม่ให้อภัยตัวเองอีกเลย

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

234 ความคิดเห็น

  1. #154 opel_zuza (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 21:26
    >////////<
    ^______^
    =______=
    -_______-
    โอยยยยยยย
    #154
    0
  2. #86 moko_cheese (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 07:55
    ไวเวย์ต้องไม่เป็นอะไร บอมศรีใจเย็นๆน้า
    #86
    0
  3. #85 salapao*_* (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 03:01
    จะเกิดไรขึ้นกับไวเวไหมเนีย
    #85
    0