I'M SORRY ขอโทษที ที่ผมเกิดมาสวย [YAOI]

ตอนที่ 8 : Secret Diary :: บันทึกลับ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    8 มี.ค. 64

7

Secret Diary บันทึกลับฉบับโคตรเกรียน

 

 

 

บันทึกลับ ฉบับที่ 2 หล่อโคตรกาก


 

[ Special : Lee An Hoi’s part ]

 

 

 

ปัจจุบัน สามปีต่อมา...

 

 

 

“กาก!

“...!

“โคตรกาก!

“...!!

“ตอนนี้มึงน่ะ มันโคตรๆ กาก!!

“ไอ้สัส!! หยุดเลยมึง!!” ลีอันฮอยหันไปด่าเพื่อนสนิทตัวเองอย่างเหลืออด หลังจากที่ไอ้ซันแทนเพื่อนสนิทของเขา ด่าเขาว่ากากติดๆ กัน ก่อนลุกขึ้นจากเตียงนอนเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบน้ำขึ้นมาดื่มอย่างมึนๆ

เพราะเพิ่งเดินทางกลับมาจากสิงคโปร์หลังจากไปติดต่อธุรกิจแทนพ่อ แล้วดันมาเจอแจ็คพ็อตงานเลี้ยงแต่งงาน ลูกพี่ลูกน้องไอ้พายุเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งเข้าไป เลยเมาวูบไปโดยไม่รู้ตัว ตกหนักไอ้ซันแทนต้องหิ้วพามาส่งที่บ้าน แล้วดันเผลออ้วกใส่เสื้อผ้ามัน เมาเป๋ต้องให้มันดูแล จนมันอดไปซั่มกับสาวน้อยวัยกระเตาะที่ตกได้เมื่อคืนนี้ ต้องนอนค้างที่บ้านเขาอย่างจำใจ ตื่นขึ้นมาก็ด่าเอาๆ ว่าเขาน่ะกาก ทั้งที่ความจริงไม่ได้กากอะไรเลยสักนิดเดียว

เขาก็แค่กลับตัวกลับใจเป็นคนดีแล้วเท่านั้นเอง ขยันทำงานน่ะมันผิดตรงไหน?

เหนื่อยแล้วกินเหล้าจนคอพับน่ะ มันก็ไม่ได้ผิดอะไรนี่หว่า?

เฮอ เขาถอนหายใจยาวอย่างปลงๆ ก่อนหันไปมองรูปถ่ายที่วางไว้บนหัวนอน มีทั้งรูปแม่และตากับยายที่วางอยู่ใกล้ๆ กัน ตอนนี้พวกท่านจากเขาไปแล้ว แม้ตอนแรกจะยังทำใจม่ได้ แต่เพื่อคนที่ยังอยู่อย่างพ่อของเขา

เขาก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปอย่างเข้มแข็ง และทำวันนี้ให้ดีที่สุด

เพราะชีวิตคนเรามันสั้นและเศร้านัก เราไม่รู้ว่าจะตายจากกันไปเมื่อไร เพราะถ้ารู้ว่าตากับยายและแม่เขาจะด่วนจากไปเร็วขนาดนี้ เขาก็คงจะเป็นหลานและลูกที่ดีมานานแล้ว แต่นึกเสียใจตอนนี้มันก็คงไม่ได้อะไรอยู่ดี เพราะอดีตมันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว เลยต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุดแทน ในเมื่อพ่อเขายังอยู่ เขาก็ต้องทำตัวเป็นลูกที่ดี ขยันเรียน ขยันทำงาน ช่วยแบ่งเบาธุรกิจครอบครัว อนาคตปีหน้าพอเรียนจบ เขาก็จะมาบริหารงานอย่างเต็มตัว

ตอนนี้เขาน่ะเปลี่ยนไปแล้ว

“ไอ้สัสอ้วกออกมาได้นะมึง กูจีบของกูมาตั้งนาน พอมีโอกาสซั่มมึงดันเสือกอ้วกใส่กูจนสาวหนี ไอ้เหี้ย” ไอ้ซันแทนยังคงโวยวายไม่เลิกด้วยความไม่พอใจ ขณะที่มือก็ถือช็อกโกแลตเดินกินไปมาอย่างหงุดหงิด มันน่ะเป็นคนติดหวาน เวลามันโกรธโมโห หงุดหงิดทีไรมันจะขาดน้ำตาล ต้องควานหาของหวานมายัดใส่ปากมัน ไม่งั้นเดี๋ยวเรื่องใหญ่แน่

“เฮอ” เอาเถอะยอมๆ มันไปก่อนก็แล้วกัน เขาถอนหายใจยาวอีกครั้ง มองใบหน้าสวยหวานหล่ออินเตอร์ ของมันอย่างเซ็งๆ หล่อออกสวย รวย หน้าตาดีแต่มันน่ะมีวลีที่ปากหมาสุดๆ “เออๆ กูขอโทษ” แต่ผิดก็ต้องยอมรับผิดนั่นแหละนะ 

“จิ” มันจิปากอย่างขัดใจ แต่สุดท้ายก็ยอมนั่งลงบนที่นอนอย่างสงบ

เพราะเป็นคนนิสัยง่ายๆ ถ้าขอโทษซะก็จบ ชีวิตมันไม่คิดเยอะอะไร แต่ถ้าไม่ยอมละก็มีหวังได้เถียงกันอีกนาน

ตอนนี้ยิ่งมึนๆ เพราะเมาค้างอยู่ด้วย เลยไม่มีอารมณ์จะเถียงกับมัน

“นับวันมึงจะยิ่งทุเรศขึ้นทุกวัน กูล่ะคิดถึงไอ้ห้อยสมัยก่อนจริงๆ ไอ้นั่นน่ะโคตรห้าว โคตรเทพ โคตรเหี้ย โคตรเกรียน โคตรเท่ระเบิด แต่ดูมึงตอนนี้สิวะไอ้สัส ไอ้หนวดสกินเฮดกลัวเมีย โคตรกากเลยมึง”

…!” แต่ครั้งนี้มันคงไม่ยอมเลิกง่ายๆ สินะ

“กากสุดๆ ไอ้ทุเรศ!” มันคงแค้นมากจริงๆ

“กากพ่องง!” สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหวสวนกลับไปทันที เพราะไอ้เหี้ยนี่มันปากหมาสุดๆ

“กาก กูบอกว่ากากก็ต้องกากๆๆ”

“กูไม่ได้กาก กูไม่ได้กลัวเมีย กูแค่ให้ความเคารพเท่านั้นเอง มึงน่ะควรจะลืมไอ้ฮอยสมัยก่อนไปได้แล้ว ไอ้นั่นน่ะมันเหี้ย มันเลว อย่าไปนึกถึงมัน มันตายห่าไปแล้ว”

“แต่มึงก็ยังยืนหัวโด่อยู่”

“สัส กูบอกว่าตายก็ตายสิวะ เหลือแต่ท่านลีอันฮอยสุดหล่อและแสนดีคนนี้พอ แล้วอีกอย่างสกินเฮดกับหนวดไม่ดีตรงไหนวะ ก็กูหล่อเกินไปนี่หว่าสาวเห็นก็พากันจีบกู เดี๋ยวแฟนกูก็หึงอีก ตัดทรงนี้นับว่าดีที่สุดแล้ว ส่วนหนวดนี่กูก็ปล่อยไว้ให้มันเข้ากันเท่านั้นเอง แต่กูก็ว่าทรงนี้ก็เหมาะกับกูดีออก กูน่ะหน้าตาดี หล่อขนาดนี้ ตัดทรงไหนก็หล่อสัสอยู่แล้ว

“แหวะ หลงตัวเองนะมึงน่ะ

“ก็กูหล่อ หรือว่ามึงจะเถียงว่าไม่จริง?” เขาเลิกคิ้วถาม

“เฮอะ” ไอ้ซันแทน เลยฮึดฮัดอย่างขัดใจอีกครั้ง

“หึ เถียงไม่ออกสิมึง ฮ่าๆ” เขาเลยได้ทีหัวเราะเยาะใส่มัน ยกมือขึ้นมาเสยผมสกินเฮดล้วกๆ แล้วเดินมาส่องกระจกที่อยู่ใกล้ๆ ที่ตอนนี้ภาพในกระจกเงา กำลังสะท้อนภาพเจ้าชายสุดหล่อ เปลือยท่อนบน สวมบ๊อกเซอร์ลายทาง ผิวขวา ผมสีดำสนิททรงสกินเฮด และก็หนวดเคราที่เสริมความโหดบนใบหน้า และความเซ็กซี่เหนือริมฝีปาก ให้ดูน่าขยี้น่าจูบขึ้นมาเป็นกอง ดูแล้ว หล่อ ดิบ เถื่อน เท่ดีออก ไอ้ซันแทนมันบ้าไปเอง หนวดไม่ดีตรงไหน

เวลาจูบน่ะมันจักจี้ดีจะตายไป ฮ่าๆ

“ให้ตายเถอะกูไม่อยากจะเชื่อ ว่ามึงจะถอดเคี้ยวเล็บออกไปแล้วจริงๆ กากเอ้ย”

“...” อ้าวยังไม่จบอีก ไอ้สัสนี่

“เปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้กูเซ็ง”

“มันเป็นพรหมลิขิตของกูว่ะ กูเลยต้องเปลี่ยนไปเพื่อเธอ”

 

ใช่พรหมลิขิต! ได้ยินไม่ผิดหรอก

 

เขาน่ะเจอเข้าแล้วล่ะ สาวในพรหมลิขิตของเขา ผู้หญิงที่เขาพร้อมจะหยุดทุกสิ่งทุกอย่างไว้ที่เธอ ถึงเธอจะไม่ใช่สเปกแต่เธอก็น่ารัก ไร้เดียงสา จนเขาไม่อยากทำร้ายเธอเลยแม้แต่น้อย ไม่อยากให้เธอเสียใจ ไม่อยากให้เธอร้องไห้ เลยไม่จำเป็นต้องเจ้าชู้และเกเรอีกต่อไป กลับตัวกลับใจเป็นคนดี มองหาอนาคตที่ดีขึ้นของเขากับเธอ และนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาทำตัวดีขึ้นเยอะ นอกจากจะเพื่อพ่อที่ยังมีชีวิตอยู่ เพื่อแม่และตากับยายที่อยู่บนสวรรค์ แล้วก็ยังเพื่อเธอ!

เขารักเธอมาก เธอคือลมหายใจของเขา

 

อืม คิดถึงชะมัด เดี๋ยวคงต้องไปหาซะหน่อยดีกว่า

แต่ว่าก่อนไปหาคงต้อง...

 

แวะเข้าคอนโดก่อนสินะ เพราะที่นั่นมีคนสำคัญรอการกลับมาของเขาอยู่

ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้างไอ้เจ้าตัวแสบนั่น

 

“เตรียมตัวเลยมึงน่ะ เดี๋ยวกูไปอาบน้ำก่อน แล้วกูจะไปส่งมึงที่บ้าน”

“สัสกูยังกินอยู่เลย เมื่อกี้กูยังเห็นมีช็อกโกแลตอีกหลายกล่อง”

“นั่นน่ะของมึงทั้งหมดนั่นแหละ ขนกลับบ้านไปได้เลย กูซื้อมาฝากมึง ของคนอื่นกูแยกออกมาหมดแล้ว”

“โอ้วววว ไอ้ห้อยกูรักมึง”

 

หึ ทีนี้ล่ะรักกู เมื่อกี้ยังด่าว่ากากอยู่เลย

ไอ้เพื่อนเลวววว!!!

 

 

 

หนึ่งชั่วโมงต่อมา...

หลังจากที่เขาไปส่งไอ้ซันแทนที่บ้านเรียบร้อยแล้ว

 

 

ก๋วยเตี๋ยวเป็ด?

(ใช่ ร้านประจำที่พี่เคยพานายไปกินนั่นแหละ พอดีเจ้าชาตรีมันอยากกิน เมื่อกี้มันนอนดิ้นกระแด่วๆ อ้อนให้พี่ไปซื้อให้อยู่เลย โชคดีที่นายโทรมาพอดี ไหนๆ ก็จะเข้ามาอยู่แล้วนี่ ซื้อมาฝากน้องมันด้วยเลยก็แล้วกัน อ้อแล้วเพื่อพี่ด้วยนะ ขอพิเศษเป็ดแน่นๆ เข้าใจ๋ไหม รีบมาล่ะ เดี๋ยวพี่ไปทำความสะอาดห้องก่อน ห้องมันเลอะมาก)

“...” เจ้าแม่รักสะอาดเข้าสิงอยู่สินะ

(ให้ตายเถอะ ชาตรีนะชาตรี ทำห้องเลอะหมดเลย แค่นี้นะติ๊ด!) พูดจบพี่นารีลูกพี่ลูกน้องคนสนิทอีกคนหนึ่งของเขา ซึ่งเป็นพี่สาวแท้ๆ ของเจ้าแมนนี่ก็วางสายเขาทันที หลังจากที่เขาโทรศัพท์ไปหาเธอ แล้วถามเธอว่าอยากกินอะไรไหม เพราะเขากำลังจะกลับเข้าไปในคอนโด เธอก็สั่งให้ซื้อก๋วยเตี๋ยวเป็ดไปให้ ยังคงรักน้องสุดๆ เหมือนเดิม

ตามใจกันเข้าไป เพราะแบบนี้ไงเจ้าแมนนี่ถึงได้ ได้ใจนัก!

แต่จะว่าพี่นารีคนเดียวก็ไม่ได้ เพราะเจ้านั่นดันโตมาสวยและน่ารักสุดโต่ง ทุกคนที่อยู่รอบตัวมันไม่เว้นแม้แต่เขา ต่างก็โอ้มันกันหมดทุกคน เจ้านั่นเลยเอาแต่ใจตัวเองสุดๆ ยิ่งกลับมาเรียนที่นี่พี่นารีก็ยิ่งเอาใจเข้าไปใหญ่ แทบจะยกขึ้นหิ้งบูชาเลยทีเดียว แต่ไม่ว่าเธอจะต้องการอะไร เขาก็คงต้องจัดการให้ตามคำขออยู่ดีเพราะเขารักและเคารพเธอมาก

เธอเปรียบเสมือนพี่สาวแท้ๆ ของเขานั่นแหละ

เพราะเราถูกเลี้ยงดูมาด้วยกัน หลังจากที่พ่อแม่พี่นารีเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ พี่นารีที่ตอนนั้นอายุสิบขวบกว่าๆ ก็ต้องแยกจากเจ้าแมนนี่ที่อายุไม่ถึงขวบ มาอยู่กับตาและยายที่ไทย ส่วนเจ้าแมนที่เป็นผู้ชายก็ต้องย้ายไปอาศัยอยู่กับปู่กับย่าที่อเมริกาแทน เพราะพวกท่านไม่มีผู้สืบทอด ถึงจะน่าสงสารที่ต้องแยกจากกัน แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้ลำบากอะไรเลย

เจ้าแมนนี่ถูกเลี้ยงดูมาแบบคุณชาย (เอาแต่ใจ) ได้รับความรักและความเอ็นดูเต็มที่ ขณะที่พี่นารีก็ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีเช่นกัน เธอเป็นหลานรักของแม่เขา ซึ่งบางครั้งเขาก็อดคิดไม่ได้ว่า แม่เขารักเธอมากกว่าเขาด้วยซ้ำไป แต่เขาก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร เพราะการเป็นลูกคนเดียวทำให้เขาคิดว่า ดีซะอีกที่มีพี่สาว เราเลยรักและสนิทกันสุดๆ

 

โอเค ก๋วยเตี๋ยวเป็ดก็ก๋วยเตี๋ยวเป็ด!

จะกี่ชามเขาก็จัดให้ได้

 

ว่าแต่เจ้าแมนนี่ติดใจ อยากกินก๋วยเตี๋ยวเป็ดงั้นเหรอ?

ไม่ใช่ว่าพี่นารี พาไปเลี้ยงฉลองต้อนรับน้องมาไทยด้วยก๋วยเตี๋ยวเป็ดล่ะ

เหมือนกับคราวเลี้ยงฉลองวันเกิดเขา?

 

ฮ่าๆๆ งกเหมือนเดิมไม่มีผิด

 

น่าสงสารเจ้าแมนนี่จริงๆ ไม่รู้เป็นไงบ้าง

ล่าสุดเจอกันตอนงานศพแม่เขา แต่เพราะตอนนั้นเขาเสียใจมากเลยไม่ค่อยได้พูดอะไรกันมากมาย คุยกันอีกทีเจ้าเด็กแสบเอาแต่ใจนั่น ก็อกหักช้ำรักจนต้องขออนุญาตปู่กับย่าบินกลับมารักษาแผลใจ หนีมาเรียนต่อมหาลัยที่นี่แทน แถมยังเลือกเรียนต่อมหาลัยเดียวกันกับเขาอีกต่างหาก เพราะเขาเคยซิ่วมาหนึ่งปี ตอนนี้เลยอยู่ปีสี่ทันกันพอดี เลยมีโอกาสได้เรียนที่เดียวกัน ถึงจะเรียนกันคนละคณะกัน แต่การมีรุ่นน้องแบบเจ้าแมนนี่มันก็ไม่เลว

หนึ่งปีที่เหลือนี่ เขาจะดูแลอย่างดีเลยล่ะ

ไอ้เรื่องช้ำรักน่ะ ลืมไปได้เลย เดี๋ยวพี่ฮอยจัดเมียให้สักสิบคน ชดเชยเรื่องที่เคยหลอกไปครั้งนั้น

 

เพราะเขาก็ไม่นึกเหมือนกัน ว่ามันจะซิงอยู่จนถึงทุกวันนี้

ฮ่าๆ น่าสงสาร ชิบ!

 

 

ลีอันฮอยกระตุกยิ้มที่มุมปากน้อยๆ เลี้ยวรถเข้าไปจอดที่หน้าร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ดเจ้าประจำ ที่ถึงร้านจะดูธรรมดาแต่รสชาติน่ะไม่ธรรมดาเลยสักนิดเดียว เพราะว่าอร่อยสุดๆ

ร้านนี้น่ะมีสองสาขา สองพ่อลูก

ร้านหนึ่งทำเลดีเน้นบรรยากาศ ความเป็นส่วนตัวสูง ไว้ขายให้ดารา ซุปตาร์ นักร้องชื่อดังและไฮโซทั้งหลาย ราคาเลยค่อนข้างสูงเพราะต้องบวกราคาความเป็นส่วนตัวไปด้วย แต่สำหรับร้านนี้ไว้ขายให้คนธรรมดาทั่วไป ร้านเล็กๆ สะอาดสะอ้าน แต่รสชาติก็เหมือนกันทั้งคู่ เป็ดรสเด็ดชิมแล้วจะติดใจ เหมือนที่เจ้าแมนนี่งอแงอยากกินนั่นแหละ

มนต์คลังก๋วยเตี๋ยวเป็ดพี่นารี ใครโดนเข้าไปก็อยากกินอีกกันทั้งนั้น

ไม่เว้นแม้แต่เขา ที่หลงเสน่ห์ไปจังๆ นึกแล้วก็อยากกินด้วย

และเขาก็ลงจากรถไปซื้อก๋วยเตี๋ยวเป็ด โดยที่ไม่ลืมซื้อส่วนของตัวเองไปด้วย ใช้เวลาไม่นานก็ได้ก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้อนๆ มาถือไว้ในมือ เลยรีบถือกลับเข้ามาในรถแล้วขับรถออกมาจากที่นั่นทันที เพราะก๋วยเตี๋ยวน่ะต้องทานตอนร้อนๆ มันถึงจะอร่อย อุ่นอีกครั้งรสชาติมันก็คงไม่เหมือนเดิน เลยต้องรีบกลับคอนโดให้เร็วที่สุด

ซึ่งพอรถจอดสนิทเรียบร้อยเขาก็รีบเดินไปที่ห้องพี่นารีทันที

แต่พอไปถึงที่หมาย สิ่งที่เขาเห็นก็คือ...

พี่นารีกำลังก้มเก็บเงิน ที่หล่นอยู่กับพื้นใกล้ๆ หน้าห้อง

หือ? อะไร?

“ใครมาโปรยทานไว้หรือไงเจ๊” แม้จะงง แต่เขาก็แซวอย่างอารมณ์ดี แต่ก็ต้องชะงักเล็กน้อยเพราะบริเวณใกล้ๆ กันมีหยดเลือด หยดอยู่ประมาณสามสี่หยด แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไรต่อก็ต้องชะงักไปอีกครั้งหนึ่ง

“ฮอย” หลังจากที่พี่นารีหันมาเห็นเขา แล้วเรียกชื่อเขาเบาๆ ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

…!!” เกิดอะไรขึ้น

” ตอนนี้พี่นารีหน้าซีด เหงื่อตกสุดๆ จนเขาตกใจ

“เป็นอะไรไปเจ๊สีหน้าไม่ดีเลยนะ ไม่ค่อยสบายเหรอ?” เขาถามด้วยความเป็นห่วง รีบเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ทันที

“เปล่าไม่มีอะไร พี่แค่เกือบหัวใจวายตายไปเท่านั้นเอง โชคดีที่มันจบลงด้วยดี แต่พี่ก็อดคิดไม่ได้ว่าถ้าเรื่องมันยุ่งยากมากกว่านี้พี่จะทำอย่างไง นั่นน่ะลูกมหาเศรษฐีติดอันดับโลกเลยนะ ค่าเสียหาย ค่าฟ้องร้อง ค่าทนาย แถมค่าเทอมที่พี่ต้องจ่ายไปอีกต่างหาก จำนวนเงินมันไม่ใช่น้อยๆ เลยด้วย” อธิบายยาวเป็นชุดๆ แล้วเอามือกุมขมับเอาไว้ “โอ้ว แค่คิดพี่ก็หน้ามืดจะเป็นลม” ไม่ใช่แค่คิดแต่พี่นารีทำท่าจะเป็นลมจริงๆ เขาเลยรีบไปประคองเธอไว้ทันที

แต่เธอกำลังพูดอะไร เขาไม่เข้าใจเลยสักนิดเดียว!??

 

ช่างเถอะ! ตอนนี้พี่นารีสำคัญสุด

 

“ผมว่าเจ๊เข้าไปข้างในก่อนดีไหม”

“ดีๆ อ๊ะเดี๋ยวนะ!

“อะไรอีกล่ะเจ๊”

“เงินยังเหลืออยู่ตรงนั้นยี่สิบบาทนายไปเก็บมาที หน็อย ไอ้คุณหนูชาตรีดันทิ้งขว้างเงินทองซะได้ สองร้อยสี่สิบมันไม่มีค่าเลยหรือไงกัน ซื้อก๋วยเตี๋ยวเป็ดได้ตั้งสองชาม จิ! ทำหล่นไว้เกลื่อนเลย” บ่นพร้อมกับชี้ไปที่แบงก์ยี่สิบ ที่ตกอยู่ไม่ห่างจากเขาเท่าไรนัก ขณะมือก็ไขกุญแจเข้าไปในห้อง “เก็บแล้วก็รีบเข้ามาข้างในห้องได้แล้ว พี่หน้ามืดจะเป็นลม” แถมยังเร่งอีกต่างหาก บางทีเขาก็ทึ่งในพลังความงกสุดๆ ของเธอเช่นกัน พี่นารีเป็นผู้หญิงที่งกจนน่าเหลือเชื่อเลยล่ะ

“เฮอ” เอาเถอะ ถ้ายังงกได้แบบนี้ก็แสดงว่ายังไม่เป็นอะไรมากสินะ ถ้างั้นก็ค่อยโล่งอกหน่อย เห็นหน้าซีดๆ เมื่อกี้นี้ทำเอาเขาตกใจ แล้วเขาก็ก้มลงไปเก็บเงินที่ตกอยู่ ก่อนที่จะเดินตามพี่นารีเข้าห้องไป “แล้วเจ้าแมนนี่ล่ะไปไหน” เพราะหันซ้ายหันขวาแล้วไม่เจอเจ้าตัวแสบนั่นเลยถามออกไป เพราะถ้ารู้ว่าเขามาละก็ ไม่อยู่เฉยแน่ๆ

เจอทีไรเป็นต้องวิ่งเข้ามากระโดดกอดทุกที!

“ไปโรงพยาบาล”

“เฮ้ย เป็นอะไรไปอีกล่ะ เจ็ตแล็คอีกแล้วเหรอ?

“เปล่าตามไปดูอาการ เพราะเป็นห่วงชิน”

“ชิน! ห่วงมันทำไม อ๊ะ! เดี๋ยวนะอย่าบอกนะว่า เลือดนั่น

“ใช่ของชิน พี่ก็ไม่รู้ว่าทะเลาะเรื่องกันอะไร เห็นว่าเข้าใจผิดอะไรกันสักอย่างนี่แหละ พี่ก็ไม่ได้ฟังเพราะตอนนั้นพี่กำลังคำนวณค่าเสียหายที่จะต้องชดใช้ในอนาคตอยู่ ก็เจ้านั่นดันตบชินซะคิ้วแตกไปเลยนี่นา พี่นี่หัวใจจะวายตาย โชคดีที่ตอนนี้เคลียร์กันเรียบร้อยแล้ว เลยสำนึกผิดติดรถไปโรงพยาบาลด้วยบ่นเสียงสั่นยกมือขึ้นมาทาบอกอย่างโล่งใจ

” ขณะที่เขากระตุกยิ้มที่มุมปากทันที

“หือ นายยิ้มอะไรพี่ซีเรียสนะเนี่ย?”

“เปล่า~” เสียงสูง แต่ในใจ Very Good ตบมือให้รัวๆ ทำดีมากน้องรัก ฮ่าๆๆ

“อ๊ะใช่ จริงด้วยพูดถึงเรื่องนี้แล้วก็ดี พี่ก็มีเรื่องจะขอร้องเรานิดหน่อยเหมือนกัน”

“อะไร เจ๊จะขอร้องอะไรจากผม สำหรับเจ๊น่ะผมให้ทุกอย่างนั่นแหละ เพราะผมน่ะรักเจ๊”

“เยี่ยม! อย่ากลับคำล่ะ เพราะพี่จะขอร้องเราเรื่องมากิ”

“ห๊า!!” ดะ...เดี๋ยวนะ ไอ้ความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีนี่คืออะไร!?

“ตอนนี้เจ้าแมนนี่ของนายน่ะ มันกำลังเล็งมากิอยู่”

“ห๊ะ!!” ว่าไงนะ ไอ้น้องเลวนั่น!!

“พี่เลยอยากให้นายอยู่เฉยๆ สักสองสามอาทิตย์ แล้วค่อยบอกมันทีหลัง เดี๋ยวมันรู้ความจริงแล้วมันงอแง อยากไปเป็นเด็กซิ่วขึ้นมาอีก ตอนนั้นพี่จะลำบาก ถ้ายังไงรอให้มันไปเรียนมหาลัยสักอาทิตย์หนึ่งก่อนค่อยบอกมัน รอให้มันเจอสาวใหม่มันก็เลิกสนใจมากิไปเองนั่นแหละ นี่นั่นสาวสวยเยอะไม่ใช่เหรอ?

“ไม่ดีมั้ง คนนี้น่ะผม

“ไหนบอกว่าทำเพื่อพี่ได้ทุกอย่าง”

“โธ่ เจ๊เรื่องนี้กับเรื่องนั้นมัน

“นี่ไอ้ห้อย!!

“อึก…!!” แย่ล่ะสิ ปกติจะเรียกชื่อเขาว่าฮอย แต่ถ้าเรียกเขาว่าไอ้ห้อยเมื่อไรนี่แสดงว่าไม่พอใจสุดๆ

“นายไม่รู้สึกผิดมั้งหรือไงฮะ รู้ไหมว่าปู่กับย่าแล้วก็พี่ต้องปวดหัวมากขนาดไหน กับคำสอนผิดๆ ของนาย เรื่องเรียนการต่อสู้น่ะพี่ไม่ว่า แต่บอกให้น้องเดินแก้ผ้ารอบบ้านนี่มันสุดจะทน”

“เอ่อ...” เรื่องนี้เขาก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน คิดว่าจะแค่แก้ผ้านอนอยู่แต่ในห้องเหมือนกันกับเขา

ไม่คิดเลยสักนิดว่าจะเดินรอบบ้านแบบนั้น

“นายมันปีศาจร้าย ชอบกลั่นแกล้งน้อง แถมไอ้พูดจาหยาบคายแล้วจะเท่นั่นอีก นายไปสอนน้องมันได้ยังไงฮะ นั่นน่ะอนาคตผู้สืบทอดธุรกิจเป็นพันๆ หมื่นๆ ล้านของปู่เลยนะ แล้วสมบัติของพี่อีกต่างหาก แต่นาย @#$%&*” นั่นไงล่ะยาวเป็นชุดๆ จนเขาต้องถอนหายใจ เพราะต่อไปนี้จะเข้าสู่มหกรรมการบ่นมาราธอน แต่โชคดี ที่วันนี้เขามีของดีติดมาด้วย

“ไม่เอาน่าเจ๊เลิกบ่นสักที มากินก๋วยเตี๋ยวเป็ดดีกว่ามา”

“ห๊า ก๋วยเตี๋ยวเป็ด...”

“อืม อยากกินไม่ใช่เหรอ เป็ดเน้นๆ เครื่องแน่นๆ ออฟชั่นเพียบ” เขาชูถุงก๋วยเตี๋ยวเป็ดที่ถืออยู่แกว่งไปมา ย้ำคำว่าเครื่องแน่นๆ เลิกคิ้วถามพลางอมยิ้มเล็กน้อยอย่างขบขัน หลังจากที่พี่นารีหูผึ่งหยุดบ่นเขาทันที เพราะเมื่อกี้มัวแต่ตกใจเลยไม่ทันได้สังเกตและลืมสิ่งที่ฝากเขาซื้อมาให้ ตอนนี้น่ะคงรู้ตัวแล้วสินะ

“ชิ ก็ได้กินก่อนก็ได้” นั่นไงติดกับแล้ว

“โอเค เดี๋ยวผมไปใส่ชามมาให้ พี่ไปนั่งพักบนโซฟารอก่อนก็แล้ว”

ฮู่~ โชคดี มีก๋วยเตี๋ยวเป็ดกู้ชีพ ไม่งั้นเขาคงเจอมหกรรมการบ่นมาราธอนไปอีกหลายชั่วโมง

เจ้าแมนนี่นะเจ้าแมนนี่ กลับมาเห็นทีต้องเคลียร์กันหน่อยแล้ว แต่ว่า..

 

ฮ้าวววววว~

หนังท้องตึงหนังตาหย่อนแฮะ หลังจากที่กินก๋วยเตี๋ยวเป็ดเสร็จพี่นารีก็กลับไปทำความสะอาดห้องเจ้าแมนนี่ต่อ ในขณะที่เขานอนเอกเขนกแช่อยู่บนโซฟาเล่นโทรศัพท์มือถือ เล่นเกมดูโน่นดูนี่ไปเรื่อยก่อนที่จะหาวหวอดๆ เผลอสัปหงกหลับไปโดยไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกทีก็ตอนได้ยินเสียงออดดังขึ้น

ตื๊ดดดดดดดด!!!

เขาเลยรีบลุกขึ้นมาจากโซฟา เดินไปที่หน้าประตูห้องทันที

“สงสัยเจ้าแมนนี่มาแล้ว เดี๋ยวผมไปเปิดประตูให้เอง”

มาสักทีนะเจ้าตัวแสบ ก่อนอื่นก็กอดให้หายคิดถึงก่อน แล้วค่อยเคลียร์เรื่องนั้น เพราะยังไงซะเรื่องนี้ กับเรื่องมากิมันก็คนละเรื่องกัน เขาผิดก็จริงที่ทำให้เจ้าแมนนี่นิสัยเสียจากคุณชาย น่ารัก มาดคุณหนูกลายเป็นเด็กเกรียนเพราะนับถือเขาเป็นไอดอลสายมืด ถ้าเป็นเรื่องอื่นเขาอาจยอมให้พี่นารีได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องมากิล่ะก็ ยังไงซะเขาก็ไม่มีทางยอมแน่นอน

“แมนนี่มาหาป๊ามา” มาให้ป๊ากอดแล้วจะได้เทศน์ต่อไป “หือ?” เขาชะงักแขนที่อ้าค้างไว้ทันที หลังจากที่เปิดประตูออกมาจากห้อง แล้วตั้งท่ารอรับร่างเล็กๆ ที่คิดว่าอาจกระโดดเข้ามากอดเขาเหมือนกับทุกที แต่ก็ต้องชะงักความคิดนั้นไป เพราะพอเปิดประตูออกมาปุ๊บแทนที่จะเจอเจ้าแมนนี่ กลับกลายเป็นไอ้แว่นสุดเชยแทน

…!!!” ซึ่งวินาทีที่ไอ้แว่นเห็นหน้าเขา มันก็ชะงักไปทันทีเช่นกัน

ขณะที่เขากะพริบตาถี่ๆ คิดว่าไอ้เจ้าแว่นสุดเชยนี่เป็นใคร ตัวสูงชะมัด ทั้งที่เขาสูงเกือบร้อยแปดสิบแต่เจ้าแว่นนี่ก็ดันสูงกว่าเห็นๆ น่าจะประมาณร้อยเก้าสิบเห็นจะได้ ต่างกว่าเขานับสิบเซ็น ผมสีน้ำตาลแดงซอยสไลด์ละต้นคอปิดปังในหน้าแต่งตัวโคตรล้าสมัย เหมือนพวกโอตาคุในตำนานเชยระเบิด จนเขาอยากจะหัวเราะ แต่นี่น่ะอย่าบอกนะว่า

“เจ๊แฟนเจ๊มาหา” ถึงจะเพิ่งเคยเห็นหน้าครั้งแรก

แต่หนุ่มแว่นสุดเชยกับสาวสวยจอมงกขี้บ่นแห่งปี อาจจะเหมาะสมกันกว่าที่คิดไว้ก็เป็นได้ ฮ่าๆ

“ไอ้บ้า นี่น่ะ

“ชู่ว์” พี่นารีพูดยังไม่ทันจบ เจ้าแว่นนี่ก็กระตุกยิ้มที่มุมปากน้อยๆ ยกนิ้วชี้ขึ้นมาจุ๊ปากก่อนที่จะโบกนิ้วไปมา เพื่อเตือนพี่นารีว่าห้ามพูดอะไร พี่นารีเลยเงียบเสียงไปโดยอัตโนมัติ

” โอ๊ะโอ้ว! เอาอยู่แฮะ เหลือเชื่อที่ทำให้พี่นารีเงียบได้ แต่ดูจากท่าทีของไอ้แว่นเมื่อกี้แล้ว อย่าบอกนะว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ปกปิดกันอยู่น่ะ โอ้ว จริงเหรอ? ถ้าจริงละก็เรื่องนี้น่ะคุณพี่ฮอยจะไม่ขำคนเดียวแน่ เดี๋ยวรู้กันทั้งบาง ฮ่าๆ

“พี่ชินคะ เลยไปไหนคะ ห้องพี่นารีอยู่นี่ค่ะ จะเลยไปห้องเราทำไม”

…!!” เดี๋ยวนะ!! เสียงนี้มัน...

“อ๊ะ! อย่าบอกนะว่ากำลังคิดอะไรไม่ดีอยู่ใช่ไหมเนี่ย”

“...” เขาชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงหวาน ที่กำลังแหวดุผู้เป็นพี่ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ของผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาคุ้นเคย

“พี่ชินนิสัยไม่ดี อย่ามาเนียนนะ มากิไม่ยอมเอาน้องสาวพี่นารีคืนมาเลยนะ อุ้มเธอไปส่งที่ห้องพี่นารีโน่นเลย”

“...” ใช่จริงๆ ด้วย พอคิดว่าใช่ เขาก็ใช้แขนดันไอ้แว่นที่ยืนขวางประตูให้ออกไปห่างๆ เขา

เพื่อที่จะรีบเดินออกไปหาเธอ แต่ยังไม่ทันได้ไปไหน...

หมับ~

ข้อมือเขาก็ถูกไอ้แว่นคว้าเอาไว้ซะก่อน แต่ก็เพียงแค่แป๊บเดียวมันก็คลายมือออกจากข้อมือเขา เหมือนกับลืมตัวคว้าเอาไว้ยังไงยังงั้น อะไรของมันอยากโดนเตะหรือไงไอ้เหี้ยนี่ คิดว่าพี่นารีคุ้มหัวอยู่หรือไง

“พี่ชิน!!” เฮอะ ช่างแม่งมันเถอะ เดี๋ยวค่อยมาเคลียร์ทีหลังไปหาสาวก่อน

หือ? แต่วินาทีที่เขาโผล่พ้นขอบประตูออกมา

ภาพที่เห็นเบื้องหน้าก็ทำให้เขาชะงักไปทันที

หลังจากที่เห็นร่างเล็กผมสีบลอนด์ทองซอยสไลด์ระต้นคอตามธรรมชาติ ที่ได้รับมาจากพ่อผู้มีสัญชาติอเมริกัน เจ้าของดวงหน้างดงามหมดจด หวานละมุนตามสไตล์เอเชียที่ได้รับมาจากแม่ผู้มีสัญชาติไทย หรือก็คือเจ้าแมนนี่ น้องชายของเขากำลังสลบเหมือดถูกอุ้มท่าเจ้าหญิง โดยร่างสูงผมสีผมสีดำสนิทซอยสไลด์ละต้นคอ หน้าหล่อเหลาผิดมนุษย์ หรือก็คือไอ้เหี้ยหล่อเวอร์ ที่เขาทำใจคิดในแง่ดี หลังกลับตัวกลับใจเป็นคนดีอย่างไง ก็ไม่เคยชอบมันลงเลยสักครั้ง

เพราะเขาเกลียดมันสุดๆ แล้วนี่มันทำอะไรน้องเขา ทำไมเจ้าแมนนี่ถึงอยู่ในสภาพนี้!?

…!!” อย่าบอกนะว่า ไอ้เหี้ยนี่

“ที่โรงพยาบาลคนเยอะ รอนาน เลยเผลอหลับไปน่ะครับพี่นารี” เสียงเจ้าแว่นคุยกับพี่นารีลอยๆ แต่ก็เหมือนกับตอบคำถามเขาไปโดยอัตโนมัติ เขาเลยลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะคิดว่าไอ้หล่อนั่นมันทำอะไรน้องเขาซะอีก เพราะถึงจะเกลียดมันยังไง แต่เขาก็ไม่อยากมีเรื่องกับมันเลยแม้แต่น้อย

 

เพราะเขาดันพลาดตรงที่ว่า

 

“ไงจ๊ะสาวน้อย ไม่คิดจะทักทายคุณพี่สุดหล่อตรงนี้หน่อยเหรอ” เขายิ้มหวานส่งเสียงทักทายออกไป ทำให้ร่างบางผมสีน้ำตาลอ่อน ผมยาวหยักศกถึงกลางหลัง หน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตาและร่างสูงของผู้เป็นพี่ ที่กำลังยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ที่ประตูห้องตนเองชะงักลงทันที แล้วพอร่างบางหันมาเห็นเขา เธอก็ยกมือขึ้นมาป้องปากอย่างตกใจ

ก่อนที่จะหน้าแดงระเรื่อเหมือนกับว่าเขินอาย ที่เมื่อกี้เธอส่งเสียงดังให้เขาได้ยิน

โอ้ยยยน่ารัก อยากกอดชิบ!

ให้ตายเถอะ นี่แหละคือสิ่งที่เขาผิดพลาด!!

เพราะเขาน่ะดันพลาดเป็นแฟนน้องสาวไอ้หล่อเวอร์นั่น ที่ครั้งหนึ่งดันไปทำเกรียนจูบปากเมียมัน โชว์เหี้ยให้มันเห็นตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน และก็มีเรื่องกันมาอีกหลายต่อหลายครั้ง

 

รถเฟอรารี่สีดำของมัน เขาก็ทุบมาแล้ว!!

 

แต่...ช่างเถอะ...เขาไม่อยากพูดถึง...

 

เอาเป็นว่าเพราะเหตุนั้น มันเลยพาลเกลียดเขามาจนถึงทุกวันนี้ กันเขาทุกวิถีทางจากมากิ

แต่เพราะเขากับมากิรักกัน เขาเลยอยู่รอดมาได้

ความรักเอาชนะทุกสิ่งเหมือนกับที่ใครต่อใครพูดกันนั่นแหละ  แต่ถึงจะเป็นแฟนกันก็จริง ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีอะไรลึกซึ้งมากกว่านั้น เพราะเขาน่ะถูกมันขัดขวางตลอดเวลา เต็มที่ก็ได้แต่เนียนกอดจูบลูบคลำเล็กๆ น้อยๆ ไปเท่านั้นเอง ความสัมพันธ์ของเขากับมากิเลยไม่คืบหน้าไปถึงขั้นสุดท้ายสักที ก็เป็นเพราะมัน!!

เพราะแบบนี้ไงเขาถึงได้เกลียดไอ้เหี้ยนี่สุดๆ แต่ไม่ว่าจะเกลียดอยากต่อยมันมากขนาดไหน ก็ทำไม่ได้เลยสักครั้ง เพราะไม่อยากให้มากิเสียใจ และต่อให้พี่นารีขอร้องหรือรู้สึกผิดกับเจ้าแมนนี่ยังไง เขาก็ไม่มีทางยอมชัวร์ๆ เพราะเขารักและหวงเธอสุดๆ ดูสิตอนนี้หน้ายังแดงอยู่เลย โอ้ยน่ารักสุดๆๆๆ อยากกอดดดด~

“เดี๋ยวพี่ไปส่งบ้าน”

“...!” เพียงแค่เขาคิดว่าอยากกอด ไอ้เหี้ยหล่อมันก็พูดเสียงเย็นดักคอเขา เหมือนกับรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่แววตามันน่ะฆ่าเขาได้เลยทีเดียว ตอนนี้เขากับมันเลยสบตากันนิ่ง ก่อนที่มันจะเดินอุ้มเจ้าแมนนี่ที่หลับสนิทอยู่ ย้อนกลับมาที่ห้องพี่นารี แต่ระหว่างทางที่มันอุ้มกลับมา สายตาเขาก็ไปสะดุดเข้ากับรอยแดงช้ำที่คอและหูของเจ้าแมนนี่เข้า

เขาน่ะผ่านมาร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ มองดูเพียงแวบเดียวก็รู้แล้วว่านั่นน่ะรอยอะไร?

ทำไมเขาจะดูไม่ออกล่ะ ว่านั่นมันเป็นรอยกัด และรอยจูบ!!

แล้วพอเขามองไปที่ศีรษะไอ้เหี้ยหล่อที่มีผ้าก๊อซติดอยู่ พร้อมๆ กับลองปะติดปะต่อเรื่องต่างๆ เข้าด้วยกัน

 

พี่ชินกำลังมีความรักค่ะ แถมผู้หญิงคนนั้นยังสวยมากๆ เลยด้วย

 

เรื่องราวที่ฟังมาจากปากของมากิ

 

พี่ก็ไม่รู้ว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร เห็นว่าเข้าใจผิดอะไรกันสักอย่าง

ตอนนี้เจ้าแมนนี่ของนายน่ะ มันกำลังเล็งมากิอยู่

 

บวกกับที่ฟังมาจากปากพี่นารีเมื่อกี้นี้ นี่อย่าบอกนะว่า

เพราะสอนมากับมือ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าน้องเขาเป็นคนอย่างไง เจ้าแมนนี่มันคงจะติ๊งต๊อง จนลืม ไม่สนใจ หรือไม่ก็โง่ในเรื่องง่ายๆ จนมองข้ามเรื่องสำคัญไปเพราะมากิชัวร์ๆ แล้วประกอบกับท่าทางของไอ้หล่อที่กำลังจะอุ้มเจ้าแมนนี่เข้าห้องไป กับมากิที่ขวางทางไว้เมื่อกี้นี้มันก็ชัดเจนพอตัวเลยล่ะ ที่จะทำให้เขาเดาเรื่องต่างๆ ออกมาง่ายๆ

มากิน่ะคงเข้าใจผิดว่าเจ้าแมนนี่เป็นผู้หญิงเพราะเห็นว่ามันสวย

ส่วนไอ้หล่อนั่นเขารู้ว่ามันเป็น ไบเซ็คชวล (bisexual) หญิงก็ได้ชายก็ดี เพราะว่า

เฮอะ เรื่องนี้เขาไม่อยากจะพูดถึงมันข้ามไป แต่เท่าที่ดูๆ ตอนนี้ไอ้หล่อนี่มันคงเล็งน้องเขาแน่ๆ

และถ้าแจ็คพล็อตเป็นความรักจริงๆ แบบที่มากิว่าละก็

 

บิงโก!! นับจากนี้จะต้องมีเรื่องสนุกเกิดขึ้นชัวร์!

 

“คงจะเหนื่อยน่ะครับ” เสียงเจ้าแว่นคุยกับพี่นารี

” เขาเลยชะงักเล็กน้อย ลืมไอ้แว่นกับพี่นารีไปซะสนิทเลย แต่ช่างเถอะ!?

“พี่ต้องขอโทษด้วยนะจ๊ะชิน น้องพี่น่ะถ้าได้หลับแล้วละก็ต่อให้โดนรถทับตายมันก็ไม่รู้สึกตัวหรอก ถ้ายังไงพี่รบกวนชิน อุ้มมันไปไว้ที่ห้องที กองไว้แถวนี้ พี่คงอุ้มไม่ไหวชัวร์ๆ” พี่นารีเสริม

ขณะที่เขากระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

จงใจเดินไปขวางทางไอ้หล่อ ที่กำลังจะอุ้มเจ้าแมนนี่ไปส่งที่ห้องนอนตามคำขอร้องของพี่นารีเอาไว้

“นี่เจ๊ ลืมไปแล้วเหรอไงว่าผมอยู่ด้วย ไม่ต้องไปรบกวนคนอื่นหรอก” เขาฉีกยิ้มยียวน ย้ำคำว่าคนอื่นอย่างชัดเจน ก่อนยักคิ้วกวนโอ้ยตามสไตล์เขา ให้ไอ้หล่อเวอร์ ที่ตอนนี้จำเป็นต้องหยุดเดินเพราะเขาขวางทางมันไว้ แล้วยกมือขึ้นมารอรับร่างเจ้าแมนนี่ เพื่อบังคับมันอ้อมๆ ให้มันส่งมาที่เขาซะดีๆ “ส่งมา เดี๋ยวจัดการเอง!” ไม่เพียงแค่พูดเปล่า เขายังยิ้มเยาะ กระดิกนิ้วไปมาอย่างก่อกวน มันกับเขาน่ะมีบัญชีต้องสะสางกันเยอะแยะ เดี๋ยวคอยดูต่อไปนี้เขาจะเอาคืนมัน!!

 

หึ! ชีวิตนี้เขาน่ะ มีเรื่องผิดพลาดอยู่สามอย่าง

อย่างแรกก็คือ เขาไม่ได้ทำตัวเป็นลูกและหลานที่ดี ตอนที่แม่และตากับยายเขายังมีชีวิตอยู่

อย่างที่สอง เขาไม่อยากพูดถึงข้ามไป มันก็มีไม่ใช่เหรอความลับที่ไม่อยากให้ใครรู้น่ะ เฮอะ!!

อย่างที่สามก็คือ เขาดันไปหลงรักน้องสาวไอ้หล่อเหี้ยเวอร์นี่ จากโคตรเกรียนเลยสิ้นลาย กลายเป็นโคตรกากแบบที่ไอ้ซันแทนมันด่าเอา ถึงจะเป็นเรื่องจริง ก็เป็นเรื่องจริงที่เขาไม่อยากทำใจยอมรับเท่าไรนัก แต่ต่อไปนี้เขาจะเอาคืนมัน

เพราะถ้าไอ้หล่อนี่มันคิดกับเจ้าแมนนี่ เหมือนกับที่เขาคิดกับมากิละก็

มันก็น่าสนุกไม่ใช่เหรอไง?

แล้วเขาจะทำให้มันได้รู้ว่าหมาที่มันคาบปลากระป๋องไว้ในปาก แต่ดันมีกระป๋องมาขวางไว้ จนกินเนื้อปลาข้างในไม่ได้น่ะ มันเป็นยังไง เพราะเขาจะเอามันคืนทั้งต้นทั้งดอกเลยคอยดู แล้วมันจะxเก่งขึ้นเยอะ เหมือนเขา

หึ! ว่าแต่...มองเหี้ยอะไรนักหนาวะไอ้แว่น!!!

เมื่อกี้ก็ทีแล้วนะ ถ้าไม่ติดพี่นารี เขาคงหันไปด่าไอ้แว่นแบบนี้แน่นอน

เพราะไม่รู้ทำไมมันถึงได้มองมาทางนี้จัง เหมือนกับว่ามันคอยจับตาดูเขาอยู่ยังไงยังงั้น ตั้งแต่อยู่ในห้องพี่นารีจนเดินออกมานอกห้องมันก็เอาแต่มองมาที่เขานิ่ง มองทุกการกระทำและการเคลื่อนไหวของเขา ที่ต่อให้บางครั้งมันละสายตาไปคุยกับพี่นารี แต่แค่ชั่ววินาทีมันก็หันกลับมามองเขาเหมือนเดิม เขารู้สึกแบบนี้

รู้สึกถึงสายตาของมันได้ตลอดเวลา แถมยังรู้สึกเหมือนกับว่ามันรู้ทันความคิดเขา มองเขาออกอย่างทะลุปรุโปร่งยังไงยังงั้น แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้สินะ ไม่มีทางที่มันจะมารู้ความคิดเขาแน่นอน ส่วนสาเหตุที่มันมองเขาก็คงเป็นเพราะว่ามันอิจฉาความหล่อเขาชัวร์ ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ มันคงคิดว่าคนอะไรโคตรหล่อ โคตรเท่ แล้วอยากจะเป็นเหมือนเขา

แต่ขอโทษที พอดีเขาเป็นผู้ชายประเภทที่

ผู้หญิงมองได้ แต่ผู้ชายห้ามมอง!!!

เพราะถ้าขืนมองมากๆ ละก็เดี๋ยวพ่อตบคว่ำ!!!

ไอ้เหี้ยแว่นโคตรเชย!!!

 

[ End special ]



19. 12 . 59 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,373 ความคิดเห็น

  1. #1312 EmoMama (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 11:38

    ชอบบบ น่ารักจังลูก
    #1,312
    0
  2. #1227 LADY-Y (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 16:39

    แอร๊ยยยย น่ารักมากเลยค่ะ

    #1,227
    0
  3. #1167 yukai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 21:31

    ขอบคุณ
    #1,167
    0
  4. #1141 คุมะมง8844 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 01:49
    ประโยคสุดท้ายปิดตอนนี้หนูอุทานว่า เชี่ย~ เบาๆเลยนะเออ
    #1,141
    0
  5. #1006 ningthanaporn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 08:49
    พี่จุนหน้าสวยเป็นรุกเหรอ!!!!!!
    #1,006
    0
  6. #956 Somsa~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 23:07
    แมนนี่!! โอ้ยมากิพาหลงทางทำดีมาก
    #956
    0
  7. #955 Somsa~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 23:07
    แมนนี่!! โอ้ยมากิพาหลงทางทำดีมาก
    #955
    0
  8. #925 Laynajang (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 08:40
    ไม่คิดอะไรเลยชาตรี
    #925
    0
  9. #796 แมวจัง~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 19:50
    เคะเรื่องนี้มัน???? 55555555555555555
    #796
    0
  10. #779 krislayxingfan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 23:38
    ทำไมแมนนี่หมกมุ่นจังลู๊กกกก
    #779
    0
  11. #721 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 23:24
    ความใสทำให้รอดพ้นสินะ 555
    #721
    0
  12. #679 นาเดียร์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 16:52
    โอ้ยเกือบไปแล้ว เหมือนโดนกินไปครึ่งกำบังเข้าปากแล้วคลายออกมาเลย55555 น่ารักใสซื่อจริงๆ ชาตรี
    #679
    0
  13. #588 GeneJang~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 17:47
    แมนนี่สุดยอดไสมากจนท่านพี่กินไม่ลง 55555 อ้ออยากให้มากิคู่กับนารีเชียร์ไป
    #588
    0
  14. #560 Miki_milky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 20:45
    แมนนี่นางใสไปนะ โดยท่านพี่หลอกไม่รู้ตัวอีกนะ
    #560
    0
  15. #558 pegger15384 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 19:12
    นางลื่นไหลเกินไปจนกินไม่ลงเลยหรอคะคุณชิน หุหุหุ
    #558
    1
    • #558-1 JEE ( G )(จากตอนที่ 8)
      26 กรกฎาคม 2560 / 02:02
      ชินใจอ่อน เก็บไว้กินตอนโตค่ะ 555

      ขอบคุณนะคะที่แวะเข้ามาอ่าน

      อ่านคอมเมนต์แล้วยิ้มเลย กอดดดด~
      #558-1
  16. #539 BellaNAN (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 19:07
    เกือบโดนกินไปแล้วจะรู้ตัวบ้างไหม???????
    #539
    0
  17. #529 raiwawa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 16:02
    จุนกับอาฮอยนี่ยังไงนะ น้องมากิจะนกใช่มั้ยลูก
    #529
    0
  18. #477 ลูกนก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 20:47
    อะไรจะซื่อขนาดนี้ลูกถถถถถั
    #477
    0
  19. #398 การ์ตูน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 19:04
    อีกนิดเดียวเกือบไม่รอดซื่อสุดๆๆ
    #398
    0
  20. #368 New (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 04:40
    อะไรจะต๊องได้ขนาดนี้ แต่ละคน ซื่อกว่านี้มีอีกไหม
    #368
    0
  21. #353 Napat Ben (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:51
    ซื่อเกินน่ารักดี แต่ละคนนี่แปลกๆ ทั้งนั้น
    #353
    0
  22. #334 Palita_Narak (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 18:03
    ซื่อมากกกกกก จะโดนกินอยู่แล้ว 5555
    #334
    0
  23. #312 Bee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:53
    จะซื่อไปไหนนนนนน 5555
    #312
    0
  24. #260 mai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 19:58
    แต่ละคน 55555555

    ชอบๆแมนนี่ น่ารักมากอ่ะ

    ต่อๆๆๆ เพลินมากยิ้มคนเดียวแม่ด่า 5555
    #260
    0
  25. #244 Hdg (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 23:08
    สนุกมากเลย นายเอกน่ารักมาก อยากอ่านแบบที่นายซื่อแต่น่ารักแบบนี้มานานแล้ว โคตรชอบเลย 5555
    #244
    1
    • #244-1 JEE ( G )(จากตอนที่ 8)
      3 มิถุนายน 2560 / 19:58
      ขอบคุณค่ะ ถ้าชอบไรท์ก็ดีใจค่ะ ^^
      #244-1