I'M SORRY ขอโทษที ที่ผมเกิดมาสวย [YAOI]

ตอนที่ 6 : I'm Sorry :: Lovely Girl

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,896
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    7 มี.ค. 64

***แทรกนิดหนึ่งค่ะ ขอบคุณที่แวะเข้ามานะคะ 

ตอนนี้ไรท์อยู่ระหว่างปรับปรุงเนื้อหานิยายอยู่ค่ะ คงไม่ได้กดแจ้งเตือนนักอ่าน

แต่ก็ทยอยแก้ไข และเปิดให้อ่านเรื่อยๆ ค่ะ เพราะฉะนั้นตอนนี้เลยมีทางเลือกให้รีดมาใหม่ 2 ทางค่ะ

1. กดแฟบไว้ รอให้ไรท์ปรับปรุงเสร็จ ค่อยอ่านทีเดียวพร้อมกับนักอ่านรายเก่า 

รอไรท์กดแจ้งเตือนค่อยเข้ามาอ่านทีเดียวยาวๆ เลยค่ะ

2. แวะเข้ามาดูได้เรื่อยๆ ไรท์ก็อัพ ก็แก้ไขทยอยเปิดให้อ่านไปเรื่อยๆ ค่ะ 

หรือจะมาแค่วันจันทร์ พุธ ศุกร์ก็พอค่ะ แล้วแต่สะดวกเลยค่ะ ยังไงก็มีเนื้อหาให้อ่านค่ะ

ตกลงตามนี้นะคะ ขอบคุณที่แวะเข้ามาค่ะ 

(น้องแมนนี่รั่วหน่อยนะคะ กรุณาทำใจก่อนอ่านค่า)


5

Lovely Girl

 

 

ACE, Logan Hospital.

โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง

 

 

อ่า...ฟินนนน~

ขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้ผมอกหักและเกิดมาจนถึงทุกวันนี้

เพราะเธออ่อนโยน น่ารัก เหมาะสมกับผมสุดๆ

ชิ้งงงงงงงงงง!~

แต่...อึก...คงจะดีกว่านี้ถ้าพระเจ้าไม่ทำให้ผมและท่านว่าที่พี่เมียเข้าใจผิดกันไปซะก่อน

 

ผู้ชายแสนดีที่ตอนนี้ก็ยังคงอภัยให้ผม ไม่โกรธผมเลยแม้แต่น้อย

 

ตรงไหนล่ะที่ไม่โกรธ ผมเข้าใจผิดไปอีกแล้วสินะ ไม่โกรธที่ไหนกันเล่า!!

เฮอ พลาด ผมผิดพลาดไปแล้วจริงๆ

ผมถอนหายใจยาว เรียกสติกลับมานั่งตัวลีบอยู่ในโรงพยาบาลต่อ แล้วเหล่ตามองท่านพี่สุดหล่อ ที่ตอนนี้ก็ยังคงนั่งมองมาที่ผมนิ่งเหมือนเดิม หลังจากที่พยายามแก้ตัวต่อพรหมลิขิตที่หายวับไปกับตา หดลงเหลือแค่สองมิลกับว่าที่พี่เมียสุดฤทธิ์จนยาวขึ้นมาได้ ผมก็ทำตัวเป็นคนดีอ้างว่าเป็นห่วงอาการท่านพี่สุดหล่อ เดินตามก้นสาวน่ารักคนนั้นมาติดๆ เนียนกระโดดขึ้นรถพาท่านพี่สุดหล่อมาโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ๆ กับเขาด้วย ตอนนี้ผมเลยต้องมาเจอกับสภาวะกดดันอย่างหนัก

จากท่านว่าที่พี่เมียที่ส่งสายตาชิ้งๆๆ

มองผมกับสาวน่ารัก หรือก็คือมากิ ผู้หญิงที่ผมตกหลุมรักเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว เพราะเธอกำลังลวนลามผมอยู่!

นั่งชิดติดตัวผม จับโน่นลูบนี่...

“คาวาอี้ มองตรงไหนก็สวยน่ารักสุดๆ”

“อึก...” เพราะแบบนี้ไงผมถึงฟิน แต่ก็

“...” ชิ้งงงงงงงงงง!~

กลับมาอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงได้ทุกครั้ง เพราะสายตาคมกริบของท่านว่าที่พี่เมียผม ที่คอยจับตามองผมตลอดเวลา หลังจากที่มากิตื่นตระหนกเป็นห่วงอาการพี่ชายเธอ วิ่งวุ่นวายไปมาภายในโรงพยาบาลได้สักพัก พอจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เธอก็สงบลงหมดห่วงสบายใจ อาการตื่นตระหนกก็หายไป กลับมาร่าเริงสดใสให้ความสนใจผมอีกครั้ง

และในระหว่างที่รอรับยาเธอก็ลูบคลำจับต้องตัวผมไม่หยุดเลย!!

“มากิไม่คิดเลยว่าพี่นารีจะมีน้องสวยขนาดนี้” เธอพูดกับผมพลางกุมมือผมไว้แน่น หลังจากที่เธอจับแขนจับมือ จับโน่นจับนี่ผมมาสักพัก เธอก็เปลี่ยนมาซักประวัติแล้วกุมมือผมเอาไว้แทน “อ๊ะจริงสิถ้าเป็นน้องพี่นารีก็ชื่อแมนนี่ใช่ไหมคะ? เหมือนมากิเคยได้ยินพี่ฮอยพูดถึงอยู่” เธอทำหน้าครุ่นคิดไปสักพักก็ทำท่าทางเหมือนกับจะนึกออก แล้วถามผมเพื่อเช็คให้แน่ใจอีกครั้ง แต่ประโยคหลังเธอพึมพำเบาๆ ผมเลยไม่ได้ยิน เพราะผมระแวงท่านพี่เมียอยู่

“แมนนี่” ผมน่ะไม่ชอบชื่อหรอกนะ

“มากิชอบชื่อนี้จัง ชื่อน่ารักเหมือนเจ้าของเลย”

“อืม งั้นก็เรียกผมว่าแมนนี่ก็ได้ครับ” แต่ถ้าเธอชอบผมก็จะยอมให้เธอเรียก

“เย้ งั้นมากิเรียกว่าแมนนี่นะคะ”

“ครับ” ผมพยักหน้าแล้วยิ้มหวานให้เธอเป็นการยอมรับให้เธอเรียกชื่อผม แต่พอผมยิ้มหวานให้เธอ

“งื้ออออ~ ยิ่งยิ้มก็ยิ่งสวย ยิ่งน่ารัก คาวาอี้ ทำไมถึงได้สวยน่ารักแบบนี้คะ” เธอก็ทำตาเป็นประกายวิบวับชอบใจ แล้วเริ่มที่จับโน่นจับนี่ผมอีกครั้ง “ดูสิมือเล็กนิดเดียวเอง” จับมือผมไปวางทาบกับมือตัวเอง

” ทั้งที่มือเธอก็เล็กและนุ่มเหมือนกัน

“ตาก็สวยมากๆ เลย” ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วจ้องตาผมเขม็ง

” จนผมหัวใจกระตุกเบาๆ

“แก้มก็นิ่มสุดๆ” ปล่อยมือผม เปลี่ยนมาจับแก้มผมเล่นแล้วดึงไปมา

” ผมก็อยากจะดึงแก้มเธอเล่นบ้างจัง

“ตัวก็หอมมาก” ทำจมูกฟุตฟิดสูดดมอยู่แถวๆ ต้นคอผม

” อึกผมจะบ้าตาย

“ผิวก็สวยปิ๊งอีกต่างหาก” ลูบไล้ไปมาที่แขนผมเบาๆ

” ถ้าไม่ติดสายตาของท่านพี่สุดหล่อแล้วล่ะก็ ผมกอดเธอไปนานแล้ว!

“น่ารักใจละลาย ถูกใจมากิมากๆ เลยค่ะ ตอนหลับก็ว่าสวยน่ารักแล้ว แต่พอตื่นนอนขึ้นมานี่เหมือนกับตุ๊กตามีชีวิตเปี๊ยบเลย สวยคาวาอี้น่ารักสุดๆ กรี๊ดๆๆ” เธอส่งเสียงกรีดร้องชอบอกชอบใจเบาๆ เอาหน้ามาถูไถหัวไหล่ผม แล้วยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาโอบกอดตัวผมเอาไว้ นอกจากจะไม่แอนตี้หรือมีอคติเรื่องหน้าตาผมแล้ว เธอยังถูกใจหน้าตาผมสุดๆ

จนผมรู้สึกซึ้งอยากจะร้องไห้ เพราะในที่สุดผมก็พบรักแท้เข้าให้แล้ว

ปกติความสวยพาผมซวยมาตลอด พวกผู้หญิงไม่ชอบที่ผมสวยกว่าพวกเธอ เลยพากันแอนตี้ผมอยู่อย่างลับๆ แต่เพราะผมเป็นผู้ชายที่มีแฟนแล้ว เลยไม่ได้ใส่ใจอะไรพวกเธอมากมายนัก จนกระทั่งเรเชลบอกเลิกผม ผมก็ต้องอยู่อย่างเศร้าใจ จนพาลเกลียดใบหน้าตัวเองเข้าไปใหญ่ เพราะผมไม่อยากเกิดมาสวยผมอยากเกิดมาหล่อ ผมอยากมีเมียไม่ใช่อยู่อย่างหวาดระแวง กลัวพวกผู้ชายเสียบก้นเหมือนกับตอนที่อยู่อเมริกา ผมเลยเลือกมาเรียนที่เมืองไทย

แรกๆ ผมก็กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย

แต่พอได้ยินมากิพูดแบบนี้ผมก็ซึ้งใจสุดๆ อยากกอดตอบ แต่ว่า

ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงง!~

ผมกอดตอบเธอไม่ได้เพราะว่าติดสายตาว่าที่พี่เมียเช่นเคย เลยได้แต่นั่งกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ รักษามารยาทและมาดสุภาพบุรุษเอาไว้ ปล่อยให้เธอลวนลามผมต่อไปฝ่ายเดียว แล้วคอยสบตาท่านพี่สุดหล่อที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามผมเป็นระยะๆ ถึงจะนั่งอยู่ใกล้ๆ เงียบๆ แต่ท่านพี่สุดหล่อน่ะจ้องผมตลอดเลย คงหวงน้องสาวมากสินะ

หรือไม่บางทีก็อาจจะยังโกรธผมอยู่ก็เป็นได้

ให้ตายเถอะ นึกแล้วผมก็โมโหตัวเองชะมัด!

ผมมันนิสัยไม่ดีเลยจริงๆ ตอนนี้ผมยอมรับแล้วก็ได้ว่าตัวเองผิด เพราะกรรมมันกำลังตามสมองผมแล้ว ผมผิดเองที่ไปหาเรื่องก่อนที่สนามบิน ผิดที่ไปจีบพี่สาวคนสวย และผิดที่เข้าใจผิดคิดว่าตามมาเสียบตูดผม เพราะผมไม่รู้จริงๆ ว่าท่านพี่สุดหล่อน่ะไม่ได้เป็นเกย์ การมีเมียสวยขนาดนั้น แถมยังแข็งแรงปั๊บๆ กับพี่สาวคนสวยจนพี่สาวหมดแรงหลับไป

ก็แสดงว่าท่านพี่สุดหล่อไม่ได้เป็นเกย์แน่นอน!!

ผมเข้าใจผิดไปเอง ท่านพี่สุดหล่อเป็นผู้ชายเต็มร้อยที่มีเมียสวยระดับนางงาม

แถมมีน้องสาวน่ารัก (ที่แอบหลงรักผม) ทิ้งเบอร์โทรไว้ให้ผมอีกต่างหาก

แล้วก็แบบที่บอกพอบังเอิญมาเจอกันที่คอนโด แล้วผมทำพฤติกรรมก้าวร้าวใส่บ่อยครั้งเลยโมโห ประกอบกับหมดความอดทนเพราะผมไปจีบเมียตัวเองเข้า เลยตามมาจับกดผม  แต่เพราะมีแต่แรงเลยกลัวว่าจะสู้ผมไม่ได้ก็เลยกัดผมป้องกันตัวเอาไว้ก่อน ผมเลยเข้าใจผิดซัดไปเต็มๆ จนต้องมาอยู่ที่โรงพยาบาลนี่แหละ ถึงแผลจะไม่ลึกจนถึงขนาดต้องมาโรงพยาบาลก็จริง แต่เพราะเลือดไม่ยอมหยุดไหลง่ายๆ แถมหล่อขั้นเทพขนาดนั้น มากิจะห่วงและเป็นกังวลก็ไม่แปลก

เพราะถ้าเสียโฉมขึ้นมาจริงๆ ล่ะก็ เป็นผมก็คงร้องไห้แน่ๆ

“คุยกับพี่ชินหรือยังคะ?” มากิเลิกกอดผม ผละตัวออกจากผมเล็กน้อยยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วซุบซิบเบาๆ ข้างๆ หูผม ผมเลยหยุดคิดเรื่องท่านพี่สุดหล่อ เปลี่ยนมาตั้งใจฟังคำพูดของเธอแทน แต่

“เอ๋คุย?” เรื่องอะไร ผมไม่เข้าใจที่เธอถาม

“คบกันไงคะ?

“โอ๊ะ!!” ผมตาโตทันที มะเมื่อกี้มากิพูดว่าอะไรนะ ผมได้ยินอะไรผิดไปหรือเปล่า “มากิน่ะอยาก

“ค่ะ มากิอยากให้เป็นแฟนกัน”

Oh my god!! พระเจ้า

…!!!” ธะเธอขอผมคบงั้นเหรอ!

“นะ เป็นแฟนกันนะคะ” เธอสบตาผมอย่างเว้าวอนขอผมคบ ขยับตัวเข้ามากอดตัวผมอีกครั้งอย่างออดอ้อน “ตอนที่เห็นครั้งแรกมากิก็ถูกใจมากๆ เลย ยิ่งเข้ามาดูใกล้ๆ แบบนี้ มากิยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ เลยอยากให้เป็นแฟนกัน” แล้วสารภาพรักกับผมพร้อมๆ กับลูบหลังผมเบาๆ ขณะที่ผมตัวแข็งทื่อหัวใจ

ตึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เต้นแรงสุดๆ ผมกำลังถูกสาวสารภาพรักในโรงพยาบาล!!

Oh my god!! อีกครั้ง

ผมคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะมีวันนี้ นี่เธอคงรักผมมากเลยสินะ บอกเลยว่าผมโคตรดีใจ~

“รักพี่ชินใช่ไหมคะ?

“อืมรักครับรัก” ผมพยักหน้าตอบทันที เมื่อกี้เธอถามว่า...

 

ผมรักเธอหรือเปล่าใช่ไหม?

 

ผมได้ยินไม่ชัดเพราะผมมัวแต่ตื่นเต้นและใจเต้นแรงกับคำสารรักของเธออยู่ แต่ในเมื่อเธอกล้าสารภาพรักกับผม แล้วทำไมผมที่เป็นผู้ชายถึงจะไม่กล้า ไม่มีทางผมน่ะกล้าอยู่แล้ว เพราะว่าเธอน่ะเป็นเนื้อคู่พรหมลิขิตของผม

ผมตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกพบจริงๆ

“ดีใจจังเลย~” เธอเข้ามากอดผมด้วยความดีใจอีกครั้ง หลังจากที่ผมสารภาพรักกับเธอบ้าง แต่ครั้งนี้เธอกลับกอดผมแน่น จนหน้าอกนุ่มนิ่มของเธอชนเข้ากับหน้าอกแบนๆ ของผมเข้าจังๆ

อ่า...

ตึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หัวใจจะวายตาย

ฟินนนน~

ตอนนี้ผมชักจะหน้ามืดตาลายแล้วจริงๆ หัวใจเต้นรัวเหมือนมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านไปทั่วร่าง เพราะถึงเธอจะตัวเล็กน่ารักเหมือนกันกับผม แต่มากิต่างกับผมตรงที่ว่าเธอมีคัพ C เชียวนะ ผมรู้ได้ทันทีเลยล่ะเพราะว่ามันเท่ากับของพี่นารีเป๊ะๆ ของพี่นารีผมไม่รู้สึกอะไรเพราะเป็นพี่น้องกัน แต่ของมากิน่ะไม่ใช่ ตอนนี้ผมเลยโคตรฟินนนนน~

“งั้นไปคุยกับพี่ชินนะคะ มากิเป็นน้องสาวมากิรู้ดีที่สุด ว่าพี่ชินน่ะชอบแมนนี่มากๆ เลย เพราะสามสี่วันมานี่ออกอาการอย่างเห็นได้ชัด แต่พี่ชินน่ะเป็นคนปากแข็งคงไม่ยอมขอคบเองแน่ๆ แมนนี่ต้องเป็นคนเริ่มเองนะคะ มากิเอาใจช่วย”

“…” อูยยย~ คัพซี คัพซี นุ่มนิ่ม นุ่มนิ่ม

“คบกันนะคะ”

“อืม” ผมพยักหน้าตอบตกลงทันที ที่ได้ยินคำว่าคบกันอีกครั้งแว่วๆ ผมไม่รู้ว่าก่อนหน้านั้นเธอพูดอะไร เพราะผมมัวแต่ปลาบปลื้มกับคัพซีและดีใจจนน้ำตาแทบไหล ที่อยู่ๆ ผมก็มีแฟนใหม่รวดเร็วทันใจจนผมไม่ทันตั้งตัว ผมเลยดีใจสุดๆ โชคชะตาฟ้าลิขิตทำให้ผมเจอเธอสินะ ผมล่ะคิดถูกจริงๆ ที่มาเรียนที่เมืองไทย ผมน่ะมีแฟนใหม่แล้วววว~

Good job! พระเจ้าท่านช่างรักผมจริงๆ

“เยี่ยมไปเลย งั้นมานี่สิคะ” มากิปล่อยตัวผมแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะดึงมือผมให้ลุกขึ้นเดินตามมาด้วย

“เอ๋…?” ถึงแม้จะงงๆ แต่ผมก็ลุกเดินตามเธอไปอย่างว่าง่าย

“นั่งข้างๆ พี่ชินนะคะ” พูดจบก็ดันตัวผมเบาๆ ให้นั่งลงข้างๆ ท่านพี่สุดหล่อ “เดี๋ยวมากิไปซื้อน้ำให้กินนะ ไปนานมากด้วย” เน้นคำว่าไปนานมากด้วยเป็นพิเศษ อมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ และทำท่าทางส่งซิกให้ผมเหมือนกับจะบอกว่าลุยเลยประมาณนี้ ซึ่งผมไม่เข้าใจเพราะตอนนี้ผมยังมึนๆ งงๆ อยู่

หมับ~

รู้ตัวอีกทีมากิก็จับมือท่านพี่สุดหล่อขึ้นมาแล้วเอามือผมวางเอาไว้

“พี่ชินฝากดูแลแมนนี่ด้วยนะคะ” กำชับพี่ชายด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “พี่จุนคะไปซื้อน้ำกันเร็ว”

แล้วหันไปเรียกไอ้แว่นที่นั่งอยู่ข้างๆ ท่านพี่สุดหล่อไปด้วย

เออใช่! ผมลืมมันไปเลย

ไอ้แว่นนี่มันเป็นใครผมก็ไม่รู้จัก ผมรู้แต่ว่ามันมากับมากิ แล้วเป็นคนขับรถพาท่านพี่สุดหล่อมาโรงพยาบาล แต่เพราะผมมัวสนใจมากิ เลยลืมมันไปซะสนิทเลย เพราะมันทำตัวแนบเนียนกลมกลืนอยู่ในโรงพยาบาล แฝงตัวเป็นตาลุงใส่แว่นเชยๆ นั่งอ่านหนังสือพิมพ์และนิตยสาร ที่ทางโรงพยาบาลจัดเตรียมเอาไว้ให้อ่านฆ่าเวลา ผมเลยคิดว่ามันเป็นคนนอก เลยลืมมันไปซะสนิทใจ ว่ามันเป็นใคร แล้วทำไมผมต้องปล่อยให้มากิไปกับมันด้วย?

พรึบ!

ผมลุกขึ้นยืนทันที เพื่อที่จะเดินตามมากิไป

“อ๊ะ!” แต่เพราะมือผมถูกดึงเอาไว้ ผมเลยเซลงกลับไปนั่งอยู่ที่เดิม เพราะผมมัวแต่คิดเรื่องไอ้แว่นเลยลืมเรื่องนี้ไปด้วยเหมือนกัน ว่ามากิวางมือผมเอาไว้บนมือท่านพี่สุดหล่อ

อึกผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ก่อนที่ดึงมือออกมา

แต่แทนที่มันจะหลุดออกมาง่ายๆ มือผมกลับถูกกุมเอาไว้แน่นขึ้น ผมเลยหันไปสบตาท่านพี่สุดหล่อด้วยความไม่เข้าใจ แต่วินาทีที่สบตากันผมก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออีกครั้ง เพราะถึงจะเป็นสายตานิ่งๆ เย็นๆ ที่ผมอ่านไม่ออก แต่ผมก็พอจะเดาความคิดได้ว่าท่านพี่สุดหล่อน่ะหวงน้องสาวเข้าให้แล้ว เลยไม่ยอมให้ผมไปหามากิจับมือผมไว้ซะแน่นเลย

บ้าจริง!! ผมน่ะไม่น่าพลาดไปโชว์เหี้ยให้ว่าที่พี่เมียเห็นเลย!!

แล้วแบบนี้ใครเขาจะยกน้องสาวให้ผม!

ต่อไปนี้หนทางความรักของผมกับมากิต้องมีปัญหาแน่ๆ ผมจะทำอย่างไงดี ทั้งๆ ที่ผมกับมากิรักกันมาก และก็เพิ่งตกลงคบกัน เป็นแฟนกันเมื่อกี้นี้เองแท้ๆ ผมก็ต้องมาเจออุปสรรคครั้งยิ่งใหญ่อย่างว่าที่พี่เมียมาคอยขวางกั้นซะแล้ว

ผมไม่น่าทำแบบนั้นเลยจริงๆ

“ผมขอโทษ” ผมพูดเสียงแผ่วบีบมือท่านพี่สุดหล่อตอบเล็กน้อย ก่อนที่จะนั่งคอตกก้มหน้าลงอย่างสำนึกผิด ครั้งแรกผมอาจจะขอโทษแก้ตัวไปยังงั้น เพราะว่าเห็นแก่มากิเลยอ้างโน่นอ้างนี่ไปเรื่อยเฉื่อยว่าป่วยเป็นเจ็ตแล็ค แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ผมรู้สึกผิดจริงๆ ผมเป็นคนหาเรื่องก่อนทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นที่สนามบินหรือว่าที่นี่

ผมผิดเอง ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่ทำนิสัยแบบนั้นเด็ดขาด

ถ้าท่านพี่สุดหล่อให้โอกาสผมอีกครั้งละก็ผมจะทำตัวเป็นน้องเขยที่ว่านอนสอนง่ายและก็เรียบร้อยน่ารักสุดๆ

ผมสัญญาผมจะไม่แตะต้องและทำร้ายผู้ชายคนนี้อีกเลย

เพราะเขาคือว่าที่พี่เมียในอนาคตของผม

 

กระดืบ~ กระดืบ~

 

เอ้า ลองทำตัวน่ารักเขยิบเข้าไปนั่งใกล้ๆ อีกนิด แนบชิดกันอีกหน่อย เผื่อชีวิตจะได้รับการอภัยจากท่านพี่เมีย

เอียงคอน้อยๆ ออดอ้อนเข้าไว้ ทำหน้าตาสดใสที่คิดว่าน่ารักสุดๆ

"ดีกันนะครับ" ยิ้มหวาน ยกนิ้วก้อยขึ้นมา ทำตาหวานใส่ ทำหน้าตาจริงใจแสดงให้เขาเห็น

ตอนนี้ผมยอมให้เขาหมดแล้วจริงๆ 

ว่าแต่ทำไมผมถึงรู้สึกง่วงได้ก็ไม่รู้ เพราะเจ็ตแล็คหรือไงที่ทำให้ผมรู้สึกง่วงนอนแบบนี้ กินนอนไม่เป็นเวลา หรือว่าผมจะยังเกิดอาการเจ็ตแล็คจริงๆ ง่วงจัง แต่ผมยังนอนไม่ได้ ยังนอนไม่ได้ ถ้าผมหลับตอนนี้ ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผม

ผมนอนไม่ได้...นอนไม่ได้...นอน...ไม่ได้...

ฟรี้…z…Z…

 

 

 

ตุ้บ!~

เสียงมือเล็กที่ชูนิ้วก้อยขึ้นมาขอคืนดีหล่นใส่มืออุ่นของร่างสูงที่คอยรับไว้ ก่อนที่ศีรษะเล็กที่หลับลงแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย จะลื่นไถลตามมือมาติดๆ ร่วงหล่นลงมาที่อ้อมแขนแข็งแกร่งพอดิบพอดี หลังจากที่ดวงตากลมโตสดใสก้าวร้าวเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นออดอ้อนน่ารัก แล้วหลับลงดื้อๆ ทั้งๆ ที่ใบหน้าหวานละมุนยังคงประดับรอยยิ้มหวานที่มุมปาก

 

ตัวเล็ก ปากจัด หยาบคาย เอาแต่ใจ

วุ่นวาย ลื่นไถล กะล่อน ไร้เหตุผล จนคิดไม่ถึง

แต่ทำไมถึงได้น่ารักนัก...

 

คิกๆ มากิ เลิฟๆ

เสียงคนตัวเล็กละเมอเบาๆ ส่ายหน้าไปมาอยู่ในอ้อมแขนอบอุ่น ขณะที่ร่างสูงยังคงจ้องมองไปที่ใบหน้าหวานละมุนนิ่ง ก่อนที่สายตาคมกริบจะหันเหความสนใจไปที่มือเล็กบอบบางที่จับเอาไว้ ที่กำลังปรากฏร่องรอยถูกกดสีชมพูระเรือให้เห็น ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเกิดเรื่องแบบนั้นแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับหลับลงแม้กระทั่งอยู่ในสถานการณ์อันตรายแบบนี้

ซื่อบื้อ ไร้เดียงสา ตรงไปตรงมา อ่อนต่อโลก เข้าใจอะไรผิดๆ

ละทิ้งการ์ดหมดพยศโดยสิ้นเชิง

กลายเป็นลูกแมวน้อยเชื่องๆ ช่างออดอ้อนแสนน่ารักไปในชั่วพริบตาเพราะน้องสาวเขา

 

หึ ท่านพี่งั้นเหรอ?

 

อืมรักครับรัก

 

เขาจะทำยังไงกับเจ้าเด็กประหลาด จอมกะล่อนเจ้าชู้ แสนน่ารักนี่ดี?

 

จับกินไปซะเลยดีไหม?

 

 

แต่ว่าตอนนี้มีเรื่องยุ่งยากให้ต้องสะสางก่อนสินะ

 

กลับมาจากสิงคโปร์แล้วครับ ตอนนี้อยู่ที่คอนโด แต่ระหว่างทางมีคนสะกดรอยตามอยู่

 

ดวงตาคมกริบอ่อนโยนของร่างสูง ที่เมื่อกี้ทอดมองคนตัวเล็กในอ้อมแขนอย่างเอ็นดูผสมมันเขี้ยว แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาแข็งกร้าวขึ้นมาทันที หลังจากที่นึกถึงข้อความที่ถูกส่งมาในโทรศัพท์มือถือเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน

 

เคลื่อนไหวเร็วกว่าที่คิด น่าหงุดหงิดสุดๆ

 

 

 

 

 

อีกด้าน

 

 

 

“เห็นไหม มากิบอกแล้วว่าพี่ชินน่ะกำลังมีความรัก ดูสิคะไม่ยอมปล่อยมือเธอเลย”

มากิที่ยืนเงียบอยู่ข้างจุน คอยแอบสังเกตการณ์อยู่ใกล้ๆ มาได้สักพักพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ

มองภาพหนุ่มหล่อสาวสวยที่นั่งกุมมือกันอยู่เบื้องหน้า ด้วยสายตาปลาบปลื้มประทับใจสุดๆ เพราะเธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าสาวสวยปริศนาที่เธอเจอที่สนามบิน และก็นึกอยากให้เป็นพี่สะใภ้ตลอดเวลานับตั้งแต่วันแรกที่ได้พบกัน จะเป็นน้องสาวพี่นารี พี่สาวคนสวยข้างห้องพี่ชายเธอ และก็เป็นลูกพี่ลูกน้อง น้องสาวคนสนิทของคนสำคัญเธออีกด้วย!

ถึงจะเด็กไปนิดแล้วอายุห่างกันพอสมควร แต่

เรื่องของความรักมันห้ามกันได้ซะที่ไหนล่ะ

ต่อให้น้องพี่นารีอายุน้อยกว่าพี่ชายเธอหลายปีก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไร

เพราะมองยังไง เธอก็ว่าเหมาะสมกันสุดๆ

“หึ นั่นสิน้า ทำเอาพี่อึ้งคิดไม่ถึงเลยล่ะ” จุนพึมพำเบาๆ ขยับแว่นเล็กน้อยแล้วกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างขบขัน เขาเองก็ไม่คาดคิดมาก่อนเหมือนกัน ว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้จากเพื่อนสนิทของตัวเอง และต่อให้หลอกคนได้เป็นร้อยเป็นพันก็ไม่มีทางตบตาเพื่อนสนิทแบบเขาไปได้อย่างแน่นอน เห็นทำหน้านิ่งๆ แววตาเย็นชาแบบนั้นน่ะกำลังพอใจสุดๆ

ท่าทางจะเอ็นดูอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

และก็คงจะจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งสมใจมากิ ถ้าเจ้าตัวเล็กนั่นไม่ใช่ผู้ชาย และเจ้าตัวไม่คิดอะไรแปลกๆ ผิดประเด็นไปไกลขนาดนั้น เพราะมีหูไวต่อเสียงต่อให้นั่งแนบเนียนสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ ปะปนกับฝูงชนขนาดไหน ก็ได้ยินทุกคำพูดและการกระทำของมากิและก็เจ้าตัวเล็กอยู่ดี และแน่นอนว่าไม่ใช่แค่เขาแค่คนเดียวเท่านั้นที่ได้ยิน เพื่อนสนิทของเขาก็คงรับรู้ทุกอย่างด้วยเช่นกัน ว่าทั้งคู่น่ะเป็นสองไร้เดียงสา ที่อนาคตจะนำพาความวุ่นวายปั่นป่วนมาให้

เมื่อต่างคนต่างเข้าใจผิดกันทั้งคู่ ต่อไปนี้คงมีเรื่องน่าสนุกเกิดขึ้นแน่ๆ

 

“ว่าแต่ทำไมเธอถึงชอบพูดครับคะ”

“...” อ้าว สงสัยไวกว่าที่คิดแฮะ

“แต่เอ๋เดี๋ยวนะคะ เหมือนพี่ฮอยเคยบอกมากิว่า

…!” จุนชะงักทันที หลังจากที่ได้ยินชื่อคนคนหนึ่ง

“พี่นารีมีน้องชายไม่ใช่เหรอคะ?

” แบบนี้จะเก็บสีหน้าไม่อยู่เอาน้า ถ้ามีปฏิกิริยาทุกครั้งที่ได้ยินชื่อนี้ จุนถอนหายใจยาวส่ายหน้าช้าๆ

“ไม่ใช่เหรอคะ?

“หือ? อ้อ” เพราะเมื่อกี้เผลอส่ายหน้าไปสินะ แล้วทีนี้จะเอายังไงดีล่ะ ความแตกเร็วกว่าที่คิด จะปิดบังต่อไปหรือว่าจะบอกความจริงไปเลยดี ในเมื่อเพื่อนสนิทเขาเลือกที่จะเงียบ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ และการที่คบกันมานานทำให้รู้นิสัยของกันและกันเป็นอย่างดี เลยรู้ได้ทันทีว่าต่อให้เขาพูดอะไรออกไป หรือความแตกยังไง ก็คงไม่คิดจะสนใจอะไรอยู่ดี

เพราะดูท่าทางแล้วจะถูกใจเจ้าตัวเล็กนั่นมากจริงๆ ยังไงก็คงไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือไปไหนแน่นอน ไม่ว่าจะโดนน้องสาวจับได้หรือต่อต้านยังไง ก็คงไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตอนนี้เลยมีทางเลือกอยู่สองทาง บอกความจริงหรือว่าล้างสมองมากิแล้วเนียนต่อไปดี อืมถึงจะรู้สึกผิดกับมากิ แต่ถ้าปล่อยให้มากิเข้าใจผิดแบบนี้ต่อไปละก็

อะไรๆ มันก็คงน่าสะดวกกว่าล่ะมั้ง อย่างเช่นเบี่ยงเบนความสนใจได้เป็นอย่างดี

 

อยู่คอนโดแล้วครับนายน้อย แต่ระหว่างทางมีคนคอยคุ้มกันอยู่

 

 

เพิ่มเรื่องปวดหัวให้อีกสักหน่อยดีกว่า ถือซะว่าแก้แค้นเรื่องนี้ก็แล้วกัน

 

หึ จุนกระตุกยิ้มที่มุมปากน้อยๆ หลังจากนึกถึงข้อความในโทรศัพท์มือถือ ก็ละสายตาจากมากิหันไปมองเพื่อนสนิท ที่ตอนนี้แม้จะวุ่นวายกับเจ้าตัวเล็ก แต่ก็ยังคงขัดแข้งขัดขาเขาไม่เลิกรา ทั้งที่ไม่ชอบขี้หน้าเด็กนั่นแท้ๆ แต่กลับส่งคนไปคุ้มครองเป็นอย่างดี จงใจประกาศสงครามกับเขาเห็นๆ จะเอาแบบนี้ก็ได้ ก็ดีงั้นเดี๋ยวจะเพิ่มเรื่องสนุกให้ก็แล้ว ถ้างั้นก็

 

“ไม่ใช่น้องชายหรอกนะมากิ แค่เลี้ยงดูมาอย่างผู้ชายต่างหากล่ะ”

“เอ๋เลี้ยงดูมาอย่างผู้ชายเหรอคะ?

“ช่ายยย~ พี่ได้ยินมายังงั้น มากิก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าปู่กับย่าพี่นารีเป็นมหาเศรษฐีอเมริกัน”

“ค่ะรวยมากๆ เลยด้วยพี่ฮอยบอก”

“ใช่ไหมล่ะ เพราะแบบนี้ไงพวกท่านเลยอยากให้หลานสาวเข้มแข็ง ไม่อ่อนแอ เลยเลี้ยงดูมาอย่างลูกผู้ชาย นิสัยเลยห้าวๆ ชอบพูดครับ ขอรับน่ะ” จุนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ยกมือขึ้นลูบคางไปมาเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือให้มากยิ่งขึ้น เรื่องเสแสร้งและแสดงเขาถนัดสุดๆ “พวกท่านก็คงจะกลัวและกังวลว่า ถ้าไม่เลี้ยงดูให้แข็งแกร่งอนาคตอาจจะลำบากมีปัญหา ถูกใครเขาหลอกเข้าก็เป็นได้ เลยต้องเลี้ยงดูมาแบบนั้น”

“แบบนี้นี่เองถึงว่าทำไมถึงพูดว่าผม”

“อืม เพราะเป็นผู้หญิงทั้งคู่นี่นะ จะเป็นห่วงก็เรื่องธรรมดา ขนาดตากับยายพี่นารี ก็ยังเลี้ยงพี่นารีให้เป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งสุดๆ เลยนี่” เรื่องนี้เขาพูดจริง พี่นารีน่ะเป็นผู้หญิงที่แกร่งที่สามารถทำอะไรได้ทุกอย่าง โดยที่ไม่ต้องพึ่งพาผู้ชายเลยแม้แต่น้อย เธอเทพและสุดยอดในทุกๆ ด้าน

“โอ๊ะจริงด้วย เพราะแบบนี้พี่ฮอยถึงพูดว่ามีน้องชายสินะคะ”

“ถูกต้อง อนาคตก็คงจะมีหลุดออกมาเรื่อยๆ ล่ะน้า น้องชายอย่างโน้น น้องชายยังงี้ แต่ต่อไปนี้ไม่ว่าใครจะพูดยังไงมากิก็ไม่ต้องไปสนใจ อย่าไปถามซอกแซกเดี๋ยวคนอื่นจะเสียหน้าเอารู้ไหม”

“เสียหน้าเหรอคะ?

ใช่คิดซะว่าเป็นมารยาทที่ดี อย่าไปถามหรือพูดขัดจังหวะใคร เพราะคนที่พูดก็คงจะลืมตัว พูดจนติดปากเลยพูดไปแบบนั้น ไม่เว้นแม้แต่ตัวพี่นารี พี่ได้ยินจนชินแล้ว เดี๋ยวมากิก็ชินเองนั่นแหละ ไม่ต้องไปใส่ใจเข้าใจไหม?” อธิบายจบจุนก็ยกมือขึ้นไปลูบศีรษะเล็กๆ ของมากิเบาๆ อย่างอ่อนโยน และจ้องตาอีกฝ่ายอย่างจริงจัง ให้เชื่อฟังในสิ่งที่เขาพูด

ค่ะมากิเข้าใจแล้วยิ้มหวานพยักหน้าตอบตกลง

จุนเลยกระตุกยิ้มที่มุมปากด้วยความพอใจ

ถ้าจะล้างสมองทั้งทีก็ต้องล้างให้เกลี้ยงแบบนี้นี่แหละ และถ้าวันไหนเกิดความแตกขึ้นมาเมื่อไร ค่อยตีหน้าซื่อสำนึกผิด แล้วบอกว่าตัวเองเข้าใจผิดไปซะก็จบ ส่วนชินถึงจะไม่สนใจอะไรก็จริง แต่สักวันหนึ่งจะต้องขอบคุณเขาแน่นอน เพราะเรื่องทุกอย่างมันคงง่ายและสะดวกสบายขึ้นเยอะ ถ้ากันมากิออกไปได้ แล้วทีนี้ปัญหาก็จะอยู่ที่เจ้าตัวเล็กนั่นคนเดียว

ของเพียงเสี้ยมมากิเข้าไว้ เด็กนั่นต้องหาเรื่องวุ่นวายมาให้ชินอีกแน่นอน

 

ท่านพี่ชินขอรับ ท่านพี่ชินรู้ไหมขอรับว่าเจ็ตแล็ค (Jet Lag) หมายถึงอะไร

 

 

หึ เจ็ตแล็ค คิดไปได้นะ ลื่นไถลเหมือนกันไม่มีผิด

สมกับเป็นปลาน้อยน่ารัก  น้องชายปลาไหลจริงๆ

 

เอาเถอะถึงจะรู้สึกผิดกับมากิและเจ้าตัวเล็ก แต่แบบนี้มันน่าสนุกกว่ากันเยอะ เพราะการตกปลามันต้องใช้เหยื่อล่อ การจะใช้ปลาตัวเล็กแสนน่ารักเบี่ยงเบนความสนใจเพื่อนเขา แล้วฉวยโอกาสจับปลาตัวใหญ่มีเจ้าของมากินน่ะ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ เขาเลยต้องวางแผนดีๆ เหมือนกับตอนนี้ เพราะปลาไหลมันลื่นและจับยาก ถ้าจับไม่อยู่เดี๋ยวมันจะหลุดมือไปอีกครั้ง แล้วก็หนีหายไปอีก แล้วพอถึงตอนนั้นคนที่เจ็บปวด ทุรนทุรายจนแทบขาดใจก็คือ ตัวเขาเอง!!

แค่สามปีก็เพียงพอแล้ว ถึงเวลาแล้วที่เขาจะทวงของของเขาคืน

 

“โอ๊ะ กำลังจะหลับแล้วค่ะ”

“หือ?” จุนชะงักหลุดจากภวังค์ความคิด หลังจากที่ได้ยินเสียงของมากิ ก็หันไปมองเพื่อนสนิทเขาอีกครั้ง ก็พบว่าปลาน้อยแสนน่ารักที่เขากำลังคิดเอาเป็นเหยื่อล่อ กำลังนั่งโงนเงนไปมาด้วยความง่วงงุน และสุดท้ายก็ค่อยๆ ทิ้งตัวลง ผล็อยหลับไปในอ้อมแขนเพื่อนสนิทของเขาหน้าตาเฉย เจ้าตัวเล็กน่ะ หลับได้แม้กระทั่งสถานการณ์แบบนี้เนี่ยนะ?

ฮ่าๆ ตลกชะมัด หมดฤทธิ์ไปแล้วหรือไง

คงเหนื่อยสินะถึงได้หลับไปง่ายๆ แบบนี้ แต่ทำแบบนี้ไม่ได้น้า

เพราะถ้าพฤติกรรมการนอนเป็นกรรมพันธุ์เหมือนกันไปหมดละก็

อันตรายสุดๆ เลยล่ะ นั่นไง ลุกขึ้นยืนแล้วด้วย

 

“เอ๋ พี่ชินจะไปไหนคะ” มากิรีบเดินแกมวิ่งไปหาพี่ชายเธอทันที

หลังจากที่เห็นพี่ชายเธอลุกขึ้นยืน โดยที่อุ้มแมนนี่ไว้ในอ้อมแขนด้วยท่าเจ้าหญิง

“กลับบ้าน”

“แต่ว่า

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่จัดการเอง” จุนเดินเข้ามาสมทบมากิ แล้วลูบศีรษะเธอเบาๆ “น้องแมนนี่คงเหนื่อยน่ะ มากิกับชินไปรอพี่ที่รถก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวพี่รับยาแล้วจะตามไป” พูดจบก็ส่งกุญแจรถให้มากิถือไว้ แล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่โรงพยาบาลจัดเตรียมไว้ให้สำหรับนั่งรอ ขณะที่สายตาก็ยังคงจ้องมองไปที่เพื่อนสนิทตลอดเวลา

ดูจากท่าทางแล้วนั่นน่ะเอาจริงแน่ เอาล่ะสิ แล้วทีนี้ เจ้าตัวเล็กจะทำยังไง?

เพราะถ้าเกิดพลาดและเผลอตัวเมื่อไร มีหวังถูกจับกินแน่นอน!!

ช่างน่าสงสารจริงๆ น้า แต่ยังไงก็ช่วยทำตัวให้เป็นประโยชน์

 

สมกับเป็นเหยื่อล่อให้เขาหน่อยก็แล้วกัน...

 

 

 

สามชั่วโมงก่อน

. คฤหาสน์หรูใจกลางเมือง

 

 

“ยัยเจนนั่นน่ะ” ร่างบางสะกิดเพื่อนสนิททันที

หลังจากที่นั่งเมาท์มอยกับเพื่อนสนิท อยู่บนโต๊ะหินอ่อนราคาแพงใต้ต้นหูกวาง ใจกลางสวนหย่อมที่ถูกจัดไว้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ แล้วสังเกตเห็นสปอร์ตเบนซ์คันหรูสีน้ำเงินรุ่นใหม่ล่าสุด วิ่งเข้ามาจอดที่หน้าบ้านเพื่อนสนิทของเธอ

“หือ? เฮียฮอย มาส่งเฮียซันสินะ กลับมาจากสิงคโปร์ตั้งแต่เมื่อไร?

“เมื่อไรก็ช่างเถอะน่า แต่คนนี้ใช่ไหมที่เธอเคยบอกว่า เป็นตำนานของแอรีสน่ะ”

“ใช่นี่แหละ ตำนานโคตรเกรียนมหาประลัย เดือนค้างฟ้ามหาลัยแอรีส”

“กรี๊ดดด~ หล่อมากแบบที่เธอบอกจริงๆ ด้วย ตอนนี้ฉันโคตรเสียดายเลย ที่ไม่ได้ไปเรียนมหาลัยเดียวกันกับเธอ นั่นน่ะงานดีเกรดเอระดับพรีเมี่ยมเลยนะ หล่อบ้านรวย แถมยังหน้าตาดีโคตรๆ เห็นแล้วหัวใจจะละลาย”

“เมื่อก่อนหล่อกว่านี้เยอะ นี่น่ะปล่อยตัวแล้ว แต่แบดๆ แบบนี้ สเปกเธอเหรอ?

“ใช่สเปกฉัน หล่อดิบเถื่อนแบบนี้แหละฉันชอบ ถ้ายังไงเธอติดต่อ

“เสียใจด้วยจ๊ะ” เพื่อนสาวยังพูดไม่ทันจบ เจนจิราก็ยิ้มหวานตัดบท จงใจพูดขัดคออีกฝ่ายก่อนลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาตบบ่าเพื่อนสนิทต่างมหาลัยตัวเองเบาๆ “นั่นน่ะมีแฟนแล้ว แถมแฟนยังน่ารักเวอร์ จนสาววายอย่างฉัน เลิกจับคู่จิ้นเฮียฮอยกับเฮียซันไปเลยก็แล้วกัน เพราะเธอคนนั้นน่ะน่ารักและก็นิสัยดีมากกกกก~” ย้ำคำว่ามากเป็นกรณีเป็นพิเศษ

และยิ้มหวานปลอบใจเพื่อนสนิทตัวเองอีกครั้งให้ตัดใจ โดยที่สายยังคงจับจ้องมองไปที่ ร่างสูงผิวขาว ผมสีดำสนิทตัดทรงสกินเฮด หน้าตาหล่อเหลาสไตล์เกาหลีออกแนวแบดบอย ที่กำลังยืนคุยกับพี่ชายเธออยู่หน้าบ้าน

จากโคตรเกรียน กลายเป็นโคตรกากแบบที่พี่ชายเธอเคยบอกหรือเปล่าไม่รู้?

เธอรู้แต่ว่าเพื่อนพี่ชายเธอคนนี้น่ะ หลงรักแฟนตัวเองหัวปักหัวปำ

เป็นผู้ชายชนิดที่ว่าหาได้ยากในยุคปัจจุบันนี้

หล่อบ้านรวย อดีตเพลย์บอยถอดเขี้ยวเล็บ!!! ว่าแต่

 

ไม่เข้ามาในบ้านหรือไง ปกติเห็นเข้ามาในบ้านตลอด จะรีบไปไหนล่ะนั่น??

 

"เฮ้เฮียซัน เฮียฮอยไม่เข้ามาในบ้านเหรอ" เจนจิราตะโกนถามพี่ชาย

"อ้อ มันจะรีบไปหาน้องแมนนี่ ว่าที่เมียพี่น่ะเบบี๋" ตะโกนตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

แต่ก็เป็นคำตอบที่เจนจิราต้องขมวดคิ้ว...

 

ว่าที่เมียพี่งั้นเหรอ?? น้องแมนนี่คือใคร!???

 



10. 1259 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,373 ความคิดเห็น

  1. #1336 MulanPrasomphon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 14:36
    งง กับตัวละคร
    #1,336
    1
    • #1336-1 JEE ( G )(จากตอนที่ 6)
      23 พฤษภาคม 2562 / 13:10
      ตอนนี้ไรท์เปิดตัวละครใหม่ เลยทิ้งปมไว้ให้ตามต่อ สงสัย ถ้าไรท์อธิบายไม่ชัดเจนทำให้สับสนไรท์ต้องขอโทษด้วยนะคะ
      #1336-1
  2. #1309 EmoMama (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 11:03
    ฮอยซันคือใครอ่ะ
    #1,309
    0
  3. #1224 LADY-Y (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 16:02

    เปิดตัวคู่สองเหรอคะฮอยกับซันแทนเหมือนเหมือนฟรอยกับมาคัลหรือเปล่า???

    #1,224
    0
  4. #951 Somsa~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 22:28
    ฮอบซันแทนคือใครพระรอง??
    #951
    0
  5. #923 Laynajang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 08:13
    เข้าใจผิดใหญ่แล้ว 5555 ชอบมากิ//อีกสองคนคือใคร???
    #923
    0
  6. #851 ningthanaporn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 20:43
    ฮอยคือใคร ซันคือใคร งงหมดแล้วววววว
    #851
    0
  7. #794 แมวจัง~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 19:22
    มัวแต่ห่วงแต่คัพซีระวังจะโดนกินนะลูก55555
    #794
    0
  8. #767 Noopu2009 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 08:10
    แต่งเพิ่มใช่ปะ ชอบๆๆๆ ขำแมนนีอ่า55555
    #767
    0
  9. #677 นาเดียร์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 16:28
    ไปอ่านที่เรื่องโน้นมา แล้วคลิกมาเรื่องนี้ 555 ชอบๆเกรียนทั้งพี่ทั้งน้องเบย5555
    #677
    0
  10. #615 Hand *Na* (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 09:46
    ขำอ่ะแมนนี่เข้าใจผิดแล้ว พี่จุนนิสัยไม่ดี555555
    #615
    0
  11. #614 Hand *Na* (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 09:46
    ขำอ่ะแมนนี่เข้าใจผิดแล้ว พี่จุนนิสัยไม่ดี555555
    #614
    0
  12. #608 JEE ( G ) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 18:01

    เนื้อหาตอนที่ 6 – 14

    ปิดปรับปรุงนะคะ (ขอซ่อนตอนไว้ก่อนค่ะ)

    ช่วงนี้ไรท์ทยอยอัพเนื้อหาของจุนกับฮอยอย่างจริงจังแล้ว

    เลยจำเป็นต้องปิดปรับปรุงแมนนี่ใหม่ค่ะ

    เพื่อที่จะได้ดึงเนื้อหาบางส่วนออกจากกัน จะได้ไม่อ่านซ้ำกันในเรื่องของจุน

    ขออภัยในความไม่สะดวก...ขอบคุณที่แวะเข้ามาค่ะ
     

    #608
    1
    • #608-1 JEE ( G )(จากตอนที่ 6)
      5 สิงหาคม 2560 / 18:39
      งดรีไรท์ค่ะ ไรท์เปิดหน้านิยายให้ทั้งหมดแล้วนะคะ

      มีเหตุจำเป็นต้องงดรีไรท์ค่ะ ขออภัยในความไม่สะดวก...
      #608-1
  13. #586 GeneJang~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 17:18
    คู่นี้ก็น่าติดตามต้นแบบชาตรีอยู่ที่นี่ไง55555
    #586
    0
  14. #557 pegger15384 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 18:23
    เหมือนเกิดการจำผิดคนสินะคะ
    #557
    0
  15. #537 BellaNAN (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 18:22
    น่าเสียดายแต่คู่นี้ก็น่าอ่าน
    #537
    0
  16. #505 Palita_Narak (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 09:57
    เปลี่ยนใหม่เหอไรทรออ่านน้า
    #505
    1
    • #505-1 JEE ( G )(จากตอนที่ 6)
      14 กรกฎาคม 2560 / 07:24
      ค่ะ แต่ยังไม่ได้ปรับปรุงเพิ่มนะคะ ไรท์อึนนนนน~
      #505-1
  17. #475 ลูกนก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 20:11
    ฮอยเกรียนมากคู่จุนหรา
    #475
    1
    • #475-1 JEE ( G )(จากตอนที่ 6)
      14 กรกฎาคม 2560 / 07:25
      ค่าคู่จุน พี่ชายแมนนี่ไอดอลสายมืด ^^
      #475-1
  18. #467 อังคนา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 13:10
    ฮืออออออออออออ /// กำลังเพลินๆ เลย สนุกมาก อยากอ่านต่อๆๆๆๆ
    #467
    0
  19. #435 Hand *Na* (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 10:30
    คิดถึงเฮียฮอยพอแยกไปจริงๆ ก็เหงา
    แต่รออ่านตอนเสริมของแมนนี่ค่าาาาา

    #435
    0
  20. #396 การ์ตูน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 18:07
    พอกันทั้งพี่ทั้งน้อง น่าสงสารจุนนะ
    #396
    0
  21. #389 TeenJanG (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 17:01
    อยากอ่านจุน อยากอ่านมากๆ บ่อยออกมาเถอะนะๆๆๆๆ
    #389
    0
  22. #366 New (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 03:59
    รุ่นเล็กหลบไปรุุ่นใหญ่เข้ามา
    #366
    0
  23. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  24. #351 Napat Ben (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:45
    อ้อ เหนือฟ้ายังมีฟ้าต้นกำเนิดเกรียน
    #351
    0
  25. #332 Palita_Narak (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 17:55
    เกรียนทั้งพี่ทั้งน้อง5555
    #332
    0