[ Seventeen || minsoon ] :: April Love Day

ตอนที่ 6 : วันนี้ฝนตกไหลลงที่หน้าต่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 ส.ค. 61

**ยังไม่ได้ตรวจสอบอ่านทวนนะคะ เจอคำผิดตรงไหน ขออภัยล่วงหน้า ชื่อน้องฟงเดี๋ยวกรรวี เดี๋ยวฟงอวิ๋น ก็ต้องขออภัยด้วยเช่นกันค่ะ*** 


*******April love day********


ระยะนี้ฝนตกทุกวัน เมษาฟังข่าวว่ามีพายุเข้าประเทศไทย ยังคงจะมีฝนตกไปอีกหลายวัน 


บางวันตกหนักตั้งแต่เช้า บางวันก็ปรอยๆแต่ตกทั้งวัน บางวันก็ตกเฉพาะตอนเย็น

เช่นค่ำนี้

เด็กหนุ่มเช็ดผมเปียกชื้นไป มองสายฝนนอกหน้าต่างไป ฝนตกทุกวันเป็นอุปสรรคในการซ้อมฟุตบอลของเมษา ครูฝึกยกเลิกการซ้อมไปก่อนจนกว่าฤดูฝนจะผ่านพ้น ทำให้เมษามีเวลาให้ตัวเองมากขึ้นรวมไปถึงมีเวลาให้ฟงอวิ๋นมากกว่าเดิม 

ว่ากันไปตามจริง ช่วงหลังเมษาไม่ได้ซ้อมฟุตบอลมานานแล้ว ซ้อมบ้างไม่ซ้อมบ้าง ว่างก็ซ้อม ว่างแต่ไม่อยากซ้อมก็ไม่ซ้อม 

นักฟุตบอลโรงเรียนที่เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกแบบเมษาแทบจะไม่หลงเหลือในทีมแล้ว หลายคนหันกลับไปทุ่มเทเวลาให้อนาคตของตัวเอง เมษาก็เป็นหนึ่งในกลุ่มเด็กม.หก ที่เลือกจะวางกิจกรรมเอาไว้แล้วลงเรียนพิเศษสำหรับเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยแทน 

ครูฝึกอนุญาตให้เมษากับเพื่อนถอนตัวจากการเป็นนักกีฬาโรงเรียน มีรุ่นน้องหลายคนเลื่อนขึ้นมาเป็นตัวจริงและยังมีอีกหลายคนที่กำลังฝึกฝนรอเวลาลงสนาม ที่เมษายังไปซ้อมบอลเป็นบางครั้งเพียงเพื่อการออกกำลังกายและเตรียมร่างกายสำหรับลงแข่งกีฬาในกิจกรรมกีฬาสีก็เท่านั้น 

กิจกรรมเดียวที่ม.หกยังอยากจะทำคือการเป็นประธานสี ราวกับเป็นเป้าหมายเพียงอย่างเดียวของชีวิตในช่วงมัธยมตลอดหกปี

นั่งลงหน้าโต๊ะเขียนหนังสือได้ไม่เท่าไหร่ เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังไม่หยุด เมษาปิดโปรแกรมเล่นเพลงเพื่อตอบข้อความของน้องชาย ฟงอวิ๋นกำลังรอให้เมษาไปหา แต่ฝนตกหนักเสียจนถ้าเดินออกไปก็ไม่ต่างอะไรกับการอาบน้ำใหม่ 

รอฝนซาก่อนนะฟง

เมษาพิมพ์ตอบน้องไปแล้ว ก็หายเข้าไปในห้องมารดาเพื่อยืมใช้ไดร์เป่าผม แม้จะตัดผมสั้นตามระเบียบโรงเรียน แต่เมษาก็ไม่อยากเสี่ยงให้ตัวเองเป็นหวัดเพราะผมชื้น เป่าผมจนแห้งสนิทฝนก็หยุดตกพอดี ไม่ต้องบอกใครเพราะคนในบ้านรู้ดี ถ้าไม่อยู่ห้องตัวเอง เมษาก็อยู่ห้องฟงอวิ๋น

*******April love day********


เมษา!!! เอาการบ้านมาลอกหน่อยยยยเมษาเหลือบตามองเพื่อนที่เส้นผมชื้นละอองฝนสองคนตรงหน้า จุนนั่งลงได้ก็ดึงสมุดการบ้านคณิตศาสตร์ของเมษาไปเปิดลอก เหล่สายตามองอีกคนที่นั่งลงข้างๆด้วยความข้องใจ 

มองกูทำไม

กูไม่เข้าใจ ไอ้จุนมันก็อยู่กับมึึง ทำไมมึงไม่สอนมันอะ มาลอกกูทุกวันเลยเนี่ย” 
วอนเป็นคนเรียนเก่ง เก่งระดับหัวกะทิของชั้นเรียนเลยก็ว่าได้ เดิมที่เพื่อนเมษาคนนี้ก็อยู่บ้านตัวเอง แต่ด้วยเหตุผลเรื่องการเดินทาง คนหัวกะทิเลยย้ายมาอยู่หอใกล้ๆโรงเรียนกับเพื่อนสนิทของตัวเองไปแทน

ใครว่าไม่สอนก็จะสอนให้ แต่แม่งไม่ยอม

มันดุกูอะคนถูกพูดถึงหันกลับมาฟ้อง พอกูเถียงก็ตีกู โหดฉิบหาย

เยอะไปแล้วไอ้จุนเพื่อนข้างตัวเมษาย้ายไปนั่งกำกับรูมเมทให้ทำการบ้านด้วยตัวเอง เมษาเท้าคางมองแล้วก็เหมือนเห็นภาพสัตว์โลกน่ารัก เหมือนแมวสองตัวขู่ฟอดแฟดใส่กัน 

เออ วันนี้คาบเก้าประชุมเรื่องกีฬาสีนะวอนมองเมษาผ่านกรอบแว่นสายตาก่อนหันกลับไปชี้ตรงจุดที่จุนทำผิด 

อืม เห็นที่คุปส์บอกแล้ว” 

ถ้าได้อยู่กับไอ้คุปส์ก็ดี กูจะให้ห้องมันเป็นประธานสี” 

ก็ดี มีไอ้ตองอยู่สบายเลย

แต่ไงกูว่ามึงก็ไม่รอดว่ะเม ประธานฝ่ายกีฬาแน่นอน เอาแค่ห้องเราก็ลงเสียงเลือกมึงไปยกห้องแล้ว” 

เฮ้อ~~ปล่อยกูไปเถอะเมษาอยากจะถอนหายใจจนไหล่ตกแบบที่กรรวีชอบทำนัก

แค่กูเป็นนักกีฬาไม่ได้แปลว่ากูจะเป็นประธานได้นะเว้ย” 
ถึงม.หกจะเป็นประธานสีต่างๆ แต่เมษาก็ไม่ได้อยากจะเป็นหนึ่งในหัวหน้าฝ่ายอะไรทั้งนั้น ด้วยตระหนักดีถึงความยุ่งยาก ความวุ่นวายที่จะตามมา ให้เขาลงแข่งกีฬาทุกประเภทยังจะดีกว่า 

ก็จริง เวลาเมมันลงแข่งใครจะไปตามดูนักกีฬาประเภทอื่นอะจุนที่ทำการบ้านเสร็จแล้วเงยหน้าออกความเห็น วอนขมวดคิ้วคิดตาม 

หาพี่สต๊าฟกีฬาประเภทต่างๆไว้อย่างละสองคนดิ ไว้คอยดูแลประสานงาน” 

เนี่ย! มึงเหมาะกับเป็นประธานสีนะวอน

รอดูก่อนว่าได้อยู่กับใคร บางทีคนอื่นอาจจะเป็นได้ดีกว่ากู” 

ทำได้อยู่แล้วมึงเมษาปล่อยให้เพื่อนคุยกัน ส่วนตัวเองส่งข้อความนัดแนะเวลาและสถานที่กับกรรวี คิ้วขมวดด้วยความกังวลไม่อยากให้น้องชายต้องรอนาน เพราะไม่รู้ว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ในการประชุมครั้งนี้ 

ฟงรอได้

น้องชายตอบมาแบบนั้น แต่คนเป็นพี่ก็ยังไม่คลายกังวล เมษาอยากพาฟงอวิ๋นเข้าประชุมด้วย หากแต่พอคิดดูแล้วคงไม่เหมาะเท่าไหร่ที่จะมีเด็กม.สี่มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อฟังรุ่นพี่ประชุมกัน ไหนจะอาจารย์ที่มาฟังประชุมด้วยอีก ไม่เหมาะแน่ๆ 

ฟงรอใต้อาคารหกนะ

รอพี่อย่าไปไหน

ครับบบบ’ 

*******April love day********

เลิกเรียนคาบแปดเมษากับเพื่อนที่เป็นตัวแทนของห้องก็ตรงไปห้องประชุมทันที 
ตัวแทนที่ว่าก็มีแค่วอนที่เป็นหัวหน้าห้อง เมษาและจุน สามคนเท่านั้น 

รอไม่นานอาจารย์ฝ่ายกิจการนักเรียนก็ชี้แจงแนวปฏิบัติของกีฬาสีปีนี้อย่างรวบรัดเข้าใจง่าย ตั้งแต่วันที่จัดกีฬาไปจนถึงงบประมาณต่างๆที่โรงเรียนจัดสรรให้ จากนั้นก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสภานักเรียน 

เมษาผินหน้ามองนอกหน้าต่าง ฝนตกลงมาอีกแล้ว นึกห่วงเด็กที่นั่งรอใต้อาคาร เลยอดไม่ไหวต้องหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาน้อง 

โดนฝนไหมฟง

พี่เมมมม ติดฝนแหละ อิอิ

ติดฝน ติดตรงไหน

ตรงโรงรถอะ หลบฝนอยู่

อ่านข้อความน้องแล้วก็ตัดสินใจโทรศัพท์หาทันที แต่เสียงฝนจากฝั่งฟงอวิ๋นดังมากจนไม่ได้ยินอะไร ฝั่งเมษาเสียงจากลำโพงก็ดังกลบเสียงเมษาหมด 

จุน กูยืมร่มหน่อยดิ

ไปไหน

รับฟง ติดฝนอยู่ข้างล่าง

เออๆเพื่อนสนิทส่งร่มพับมาให้ เมษาคว้ามาได้ก็ค่อยๆย่องออกจากห้องประชุมไปทันที 

ฝนตกแรงจนพื้นเจิ่งนองไปด้วยน้ำ แรงจนต้นไม้ในโรงเรียนโอนเอนเหมือนจะหักลงมา เมษาวิ่งกางร่มฝ่าสายฝนตรงไปยังลานจอดรถของบุคลากรในโรงเรียน 
ลานจานรถเกือบจะว่างเปล่าทำให้มองหาฟงอวิ๋นได้ไม่ยาก น้องชายเมษายืนกอดกระเป๋าเป้หลบอยู่มุมหนึ่งของโรงรถ เนื้อตัวเปียกมะลอกมะแลก แต่พอเห็นพี่ชายวิ่งมาหาก็ยิ้มแฉ่ง ตะโกนเรียกชื่อพี่เสียงดัง

พี่เม!

เปียกหมดแล้ววิ่งไปจนถึงตัวน้อง เมษาก็อยากจะจับกรรวีมาตีก้นนัก กำชับนักหนาว่าให้รอใต้อาคาร นี่คงวิ่งตากฝนมาแน่ๆ 

ก็ตอนแรกฝนมันตกแค่ปรอยๆอะ แต่อยู่ๆก็ตกหนักเลย

เมษาไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากส่ายหน้าน้อยๆ แล้วค่อยๆโอบน้องเข้าหาตัว ร่มของจุนขามาบังฝนให้เมษาได้ แต่ขากลับทำยังไงก็บังไม่มิด แขนเสื้อเมษาเปียก แต่ไม่เท่าฟงอวิ๋นที่เปียกหนักไปกว่าเดิม 

กว่าจะพาฟงอวิ๋นมาถึงห้องประชุมได้ก็ทุลักทุเลพอสมควร คราวแรกเมษาตั้งใจจะกลับมาเอากระเป๋าแล้วกลับ แต่พอเห็นเม็ดฝนที่ไม่ซาลงเลยก็ตัดสินใจพาน้องชายมาหลบมุมในห้องประชุมรอเวลา 

เพื่อนในกลุ่มเมษาหันกลับมามองที่สองพี่น้องเป็นตาเดียว ฟงอวิ๋นกระพุ่มมือไหว้เพื่อนพี่ชาย แล้วนั่งลงที่พื้นหลังห้องเงียบๆ เมษาเดินเร็วๆไปหยิบกระเป๋าแล้วกลับมาพร้อมกับดึงเสื้อผ้าร่มแขนยาวออกมาให้น้องชายใส่กันหนาว แต่ถึงกระนั้นกรรวีก็ยังตัวสั่นน้อยๆ 

หนาวอะพี่เม

อืมเมษาเงยหน้ามองเครื่องปรับอากาศเหนือศีรษะ แล้วกลับมามองน้องชายที่นั่งกอดแขนเขาไม่ปล่อย ได้แต่ภาวนาให้ฝนหยุดตกเร็วๆก่อนที่น้องชายตัวน้อยของเขาจะเป็นไข้ไปซะก่อน 

*******April love day********



ทันทีที่เห็นว่าฝนเบาบางลง เมษาก็พาฟงอวิ๋นออกจากห้องประชุมทันที 

เอาเสื้อกันฝนมาไหม” 

ฟงลืมอะ แหะๆ” 

ตลอดเลยฟงเมษาอยากจะบ่น แต่ก็เหนื่อยเกินไปที่จะบ่น ทำเพียงหยิบเสื้อกันฝนจากใต้เบาะรถส่งให้กรรวี

พี่เมใส่เหอะ

ฟงนั่นแหละใส่ เร็ว เดี๋ยวมันตกอีก

เร่งน้องให้สวมเสื้อกันฝนสีเหลือง ตัวเองก็จัดแจงหาถุงพลาสติกใหญ่ๆมาสองใบ เอาหนังสือสมุดใส่ลงในถุง เช็คจนแน่ใจว่ามันจะไม่เปียก กรรวีเห็นพี่ชายห่วงหนังสือ ก็ดึงกระเป๋าพี่มาสะพายข้างหน้ากระเป๋าตัวเองสะพายข้างหลัง แล้วค่อยสวมเสื้อกันฝนทับ ดูไปก็คล้ายหมีโคอาล่าที่มีลูกเกาะหน้าหลังอยู่เหมือนกัน 

แค่นี้ก็ไม่เปียกแล้ว” 

โอเค กลับบ้านกัน

กรรวีกระโดดขึ้นซ้อนท้ายพี่ชายโดยไม่ต้องรอให้บอกซ้ำ เมษาขับรถด้วยความระมัดระวังอย่างที่สุดเพราะถนนลื่นแถมยังมีแอ่งน้ำขังหลายจุดบนถนน ทำให้มองไม่เห็นว่าที่ตรงนั้นมีหลุมมีบ่อหรือมีอะไรอยู่หรือไม่

แต่ขับไปได้ครึ่งทาง ฝนที่ซาลงไปแล้วก็เทกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว เมษาเลี้ยวรถเข้าจอดข้างทาง พาตัวเองและกรรวีหลบเข้าไปใต้ศาลาเก่าๆ 

โหยยยยย กลับบ้านไงอะคนเด็กกว่าที่ยังสวมเสื้อกันฝน ออกไปยืนเท้าเอวเงยหน้ามองท้องฟ้านอกศาลา หมวกของเสื้อกันฝนสีเหลืองเลื่อนหลุดลงเล็กน้อย 

เข้ามานั่งเหอะฟง

หมีโคอาล่าสีเหลืองเดินส่ายแขนกลับมานั่งข้างพี่ชาย กอดกระเป๋าแล้วแตะขาไปมาแก้เบื่อ 

ถอดก่อนก็ได้ เราน่าจะต้องอยู่อีกนานเลย” 

กรรวีค่อยๆถอดเสื้อกันฝนออก ปลดกระเป๋าออกจากไหล่ทั้งสองใบ ถอนหายใจเฮือกยาวๆก่อนจะกระเถิบตัวเองไปพิงไหล่พี่

เบื่อเนอะ

อืม

พี่เมหนาวเปล่า

ไม่อะ ฟงหนาวไหม

นิดหน่อย” 

เมษาดึงน้องมากอดกดหัวเล็กให้ซุกลงกับอก วางคางลงบนกลุ่มผมนั้น กรรวีถอนหายใจเหมือนคนคิดหนักอยู่ในอ้อมกอดพี่

เป็นอะไร

หิววววว

ไหนว่าไปหาขนมกินกับฮุน

ไม่มีคนขายดิ เขาเก็บร้านหนีฝนกันหมด

หิวเหมือนกัน อดทนไว้นะ

พี่เมกลับบ้านไปกินเคเอฟซีกัน หม่าม้าบอกว่าแวะซื้อไว้ให้

อือกรรวีเงยหน้าส่งยิ้มอ้อนๆตาหยีให้พี่ชาย กอดกระชับเอวพี่เอาไว้แน่น เมษาสบตาน้องแล้วอดไม่ไหว ก้มลงหอมแก้มเด็กในอ้อมกอดไปที คนถูกหอมหัวเราะคิกคักชอบใจใหญ่ เรียกรอยยิ้มกว้างให้คนมองได้อย่างดีเชียว

*******April love day********


วันนี้ฝนตก ไหลลงที่หน้าต่าง เธอคิดถึงฉันบ้าง ไหมหนอเธอ

เสียงเพลงจากมือถือดังคลอเบาๆ เมษาขีดเส้นไฮไลท์ลงบนหนังสือเสร็จพอดี ตอนที่กรรวีเปิดประตูเข้ามา กลิ่นแป้งเย็นลอยมาให้ได้กลิ่นพร้อมกับเจ้าตัวที่เดินเข้ามาหอมแก้มพี่ 

ฟงไม่กวนหรอก พี่เมอ่านต่อเลย” 

น้องชายของเมษาที่ตอนนี้ตัวลายพรอยไปด้วยแป้งเย็นเดินไปมุดตัวนอนกระดิกเท้าเล่นมือถืออยู่บนเตียง 

กรรวีบอกว่าจะอยู่เงียบๆ ก็เงียบเสียจนเมษาแปลกใจ หันกลับไปมองก็เห็นว่าคนตัวเล็กนอนหลับไปทั้งที่ยังถือโทรศัพท์ไว้ในมือ 

พอเหลือบมองนาฬิกาก็เห็นว่าเกือบสี่ทุ่มแล้ว เมษาจึงปิดหนังสือ ปิดไฟบนโต๊ะ
สายลมวูบหนึ่งจากหน้าต่างพัดหน้ากระดาษปลิว เมษามองกรรวีบนเตียงแล้วถอนใจ ตามปกติหากนอนคนเดียวเมษาก็คงเปิดหน้าต่างใช้ลมธรรมชาติแทนพัดลม แต่วันนี้กรรวีเหมือนจะไม่สบาย ถ้าอุณหภูมิในห้องเย็นเกินไปคงไม่ดีนัก เจ้าของห้องเลยปิดหน้าต่าง ดึงม่านมูลี่ลงมาปิด คงเหลือเพียงแค่แสงจากโคมไฟหัวเตียงเท่านั้น

ฟงเรียกน้องเสียงเบา เจ้าตัวดื้อของเมษาก็ไม่ขยับ คนพี่ดึงโทรศัพท์ไปชาร์ตแบตให้ กลับมาแทรกตัวนอนข้างน้อง กรรวีก็เหมือนจะรู้ว่าพี่มาแล้ว ร่างเล็กเบียดตัวซุกพี่ ขาแขนก่ายกอดพี่ชายไม่ปล่อย 

หนาวไหม

ม่ายยคนเด็กกว่าตอบด้วยเสียงง่วงงุน อุ่น” 

ก็ต้องอุ่นสิ เบียดพี่ขนาดนี้ว่าน้องแต่ก็รั้งน้องมากอด กรรวีหลับปุ๋ยอยู่กับอกเมษา ดวงหน้าใสจิ้มลิ้มพริ้มตาหลับสนิท พี่ชายแกล้งหยิกแก้มนิ่มแรงๆก็ไม่รู้สึก 

เมษาหัวเราะแผ่ว ปิดไฟเข้านอนพร้อมกอดน้องไว้กับตัว 

นอกหน้าต่าง สายฝนโปรยปรายลงกระทบพื้นดินอีกครั้ง และคงจะตกหนักไปอีกหลายวัน

แต่มันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่นักหรอก อย่างน้อยๆเมษาก็มีเด็กตัวกลมๆให้นอนกอดอุ่นๆทุกคืนละนะ 


*******April love day********


โปรดติดตามตอนต่อไป


-ฝนตกทู้กกวันนนนนนน ติดฝนประจำเลยค่ะ
-วันนี้ฝนตกไหลลงที่หน้าต่าง ชื่อเพลงว่าอะไรนะ แต่เป็นเพลงพี่เสก โลโซแน่ๆแหละ เพลงพี่แกโรแมนติกหลายเพลงเลยนะคะ เสียดาย~

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

5 ความคิดเห็น