[ Seventeen || minsoon ] :: April Love Day

ตอนที่ 5 : เนยนมน้ำตาล กับนมสีชมพู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 มิ.ย. 61



April love day


ฟง ตื่นได้แล้วเมษาพยายามจะขยับตัวแต่ทำไม่ได้เพราะเด็กตัวกลมกอดเอวไว้แน่น ทำได้เพียงเขย่าตัวน้องให้ตื่น ท้องฟ้าเช้าตรู่ยังสลัวแต่อีกสักพักก็จะเริ่มสว่าง สว่างพร้อมๆกับพระที่เดินบิณฑบาต 

ฟงอวิ๋นไม่เพียงไม่ตื่นแต่ยังซุกตัวกอดพี่ชายแน่นขึ้นไปอีก เมษาก็อยากจะนอนกอดน้องไปอีกสักพักเหมือนกัน แต่จะไม่ทันเวลาแล้ว...


ตื่นเร็วฟง ไม่ทันพระนะ” 

ไม่ตักแล้วได้ไหม

ตั้งใจไว้แล้ว ต้องทำให้ได้สิ ม้ะ ลุกๆ

 

เมื่อฟงอวิ๋นคลายอ้อมกอด เมษาก็ลากตัวน้องให้เข้าไปจัดการล้างหน้าแปรงฟันได้สำเร็จ สองพี่น้องตัดสินใจที่จะยังไม่อาบน้ำ แม่ของฟงอวิ๋นลุกขึ้นมาหุงข้าวสวยใส่โถไว้ให้ กับข้าวที่จะใส่บาตรก็แยกจัดชุดพร้อมแล้ว 


ถือดีๆนะ


เมษาหันกลับมาบอกคนซ้อนที่ประคองตระกร้าอาหารใส่บาตรไว้อย่างระวัง เด็กแก้มยุ้ยพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน เมื่อทุกอย่างพร้อมรถมอเตอร์ไซต์ฟีลาโน่คันเก่งของเมษาก็ค่อยๆออกตัว มาถึงประตูหน้าหมู่บ้านจัดสรรได้อย่างเฉียดฉิว มองเห็นจีวรผ้าเหลืองอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล


          เมษากางเก้าอี้พับตัวเล็กๆเพื่อวางตระกร้า แล้วค่อยหันไปยิ้มกว้างใส่ดวงตาใสแจ๋วที่ไม่มีแววง่วงงุนเลยสักนิด เจ้าของวันเกิดชะเง้อคอมองรอคอยพระ มือป้อมน้อยกำไข่ต้มเอาไว้ทั้งสองข้างท่าทางตื่นเต้นน่าเอ็นดู


ดูท่าไข่ต้มจะเฉามือฟงอวิ๋นเสียก่อนล่ะมั้ง

นิมนต์ครับ


เมื่อพระเดินมาตรงหน้า ฟงอวิ๋นผู้ห่างไกลการทำบุญตักบาตรก็ทำอะไรไม่ถูก ต้องให้เมษากระซิบบอก คนตัวเล็กบรรจงวางชุดข้าวสวย และกับข้าวลงในบาตรพระ ตามด้วยไข่ต้มที่ตัวเองเป็นคนต้มเองกับมือ ตามด้วยน้ำเปล่าขวดเล็ก 

 

วางไว้ข้างบน” 


เมษาบอกเสียงเบา ดอกบัวสีขาวพับกลีบช่อสวยก็ถูกจับวางลงบนฝาบาตร 
            

พี่ชายมองแก้มยุ้ยของน้องยามที่เจ้าตัวยิ้ม แล้วก็ยิ้มตาม นานๆฟงอวิ๋นจะยอมตื่นมาใส่บาตร เพราะวันนี้เป็นวันพิเศษของฟงอวิ๋น เจ้าตัวกลมของเมษาถึงได้ขอให้เขาพาไปเดินตลาดเย็น ซื้อไข่มาต้มเอง ดอกไม้สวยสดก็เลือกเอง กระทั่งน้ำขวดเล็กก็เลือกยี่ห้อเอง ฟงอวิ๋นเตรียมทุกอย่างไว้ตั้งแต่ตอนเย็นเมื่อวาน 


ฟงจะต้มไข่ด้วย

ทำไมล่ะ

เพราะฟงทำเป็นอย่างเดียว ฮี่!!

แม่ของฟงอวิ๋นได้ยินลูกชายบอกว่าจะใส่บาตรถึงกับเลิกคิ้วสูง มองเมษาเหมือนจะถามว่า

ตัวเองหูฟาดหรือเปล่า


ฟงจะตื่นทันเหรอลูก


ต้องทันสิม้า พี่เมปลุกฟงด้วยนะ’ 

ปลุกน่ะได้ แต่เราจะยอมลุกไหมก็อีกเรื่อง

ได้อยู่แล้ว! คืนนี้พี่เมมานอนกับฟงนะ

คร้าบบบ

 

ลงท้ายด้วยนอกจากไข่ต้มแล้ว แม่ของฟงอวิ๋นก็เข้าครัวทำกับข้าวใส่บาตรให้ลูกชายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

—April love day—

 

ปะ กลับบ้านอาบน้ำ ไปโรงเรียนเมษากระโดดขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซต์คู่ใจ ดึงเอาตระกร้ามาวางไว้ตรงที่พักเท้า รอให้ฟงอวิ๋นที่ปัดเศษดินออกจากขา ขึ้นนั่งซ้อนท้ายเรียบร้อยก็ออกรถอีกครั้ง 


เจ้าของวันเกิดซบหลังกอดเอวพี่ชายปล่อยให้ลมเย็นๆยามเช้าพัดผ่านหน้า จนผมม้าปลิวกระจาย


 ฟงอวิ๋นยิ้มอยู่กับแผ่นหลังกว้างของเมษา สูดลมหายใจเข้าจนสุดปอด กลิ่นแป้งหอมๆของเมษายังหลงเหลือให้ได้กลิ่นอยู่บ้างยามที่ลมพัด ฟงอวิ๋นไม่รู้ว่าตัวเองมีีความสุขเพราะวันนี้เป็นวันเกิด หรือสุขจากการได้ตักบาตร ได้ใส่บาตรด้วยไข่ต้มที่ตัวเองต้มเอง หรือเพราะได้ตื่นเช้ากว่าปกติ ตื่นมาเห็นท้องฟ้าสลัวเปลี่ยนเป็นสว่างใส มีความสุขกับการเริ่มต้นวันใหม่ที่ดี


—April love day—

 

อะ!” 


ให้กูหราาาาา


ฟงอวิ๋นเงยหน้ามองกล่องนมวัวแดงรสช็อคโกแลตติดโบสีส้มของบี ทำหน้าล้อเลียนเพื่อนสนิทแต่ก็รับกล่องนมมา


สุขสันต์วันเกิด กูมีให้แค่นี้แหละ” 


โอ้ย! แค่นี้ก็ดีถม ขับหากี่ร้านวะกว่าจะได้รสนี้


สาม เซเว่นหน้าโรงเรียนไม่มี กูไปหากับไอ้ฮุนอยู่แถวกวดวิชา กล่องสุดท้ายพอดี

 

มึงรักกูขนาดนี้เลยเหรอวะบีคนเกิดวันนี้อ้าแขนทำท่าจะกอดเพื่อนแต่เพื่อนที่จะกอดกลับยกแขนดันหน้าไว้จนแก้มบู้

 

สัด! ไม่ต้องมากอดนะ กูขนลุก” 

แหม~กอดนิดกอดหน่อยก็ไม่ได้แกล้งบ่นกระปอดกระแปดให้คนโดนบ่นทำตาค้อน ฟงอวิ๋นถ่ายรูปกล่องนมติดโบสีส้มไว้ ทั้งถ่ายกล่อง ทั้งเซลฟี่คู่ ทำเอาคนที่ตระเวนไปสามเซเว่นอมยิ้มแก้มปริ อยู่ด้วยกันมาสามคนตั้งแต่ม.ต้น ตีกันแย่งนมกล่องมาไม่รู้กี่ครั้ง วันนี้จะยอมยกให้หนึ่งวันก็แล้วกัน


ไอ้ฟง กินข้าวยังวะเสียงฮุนตะโกนถามมาก่อนตัวจะโผล่เข้ามาในห้อง 


เหวยยย! วันนี้มาเช้าว่ะ” 


เอ่ยแซวเพื่อนที่มาสายเป็นอาจิณด้วยรอยยิ้ม สองสายตาทั้งฟงอวิ๋นและบีตกลงไปอยู่ที่ถุงข้าวเหนียวหมูปิ้งส่งกลิ่นหอม ขนาดฟงอวิ๋นที่กินข้าวกับเมษามาแล้วยังรู้สึกท้องร้องส่งเสียงคำราม


ไม่ต้องมอง อันนี้ของกู กูซื้อมาแดกเองถุงหมูปิ้งถูกซ่อนไว้ข้างหลังจนมิด

 

นึกว่าจะซื้อมาให้กู ดูไอ้บีดิ ยังมีของขวัญให้กูเลยเจ้าของวันเกิดชูกล่องนมติดโบให้เพื่อนที่มาใหม่ดู ฮุนปรายสายตามองแล้วเบ้ปาก


มึงไปแกะโบมาจากไหน กระเช้ารังนกที่พ่อมึงได้ตอนปีใหม่เหรอ

เปล่า!

แล้ว..

กูแกะมาจากกล่องขนมคุกกี้อาเซลนอลต่างหาก ตอนแรกว่าจะเอามาให้ฟงมันด้วยซ้ำ ที่บ้านไม่มีคนกิน

มึงเข้าใจไรผิดปะ กูไม่ได้ชอบกินนะเว้ย

ก็มึงไม่ชอบไงกูเลยจะเอามาให้

เพื่อนเวร~กูก็จับได้ตอนปีใหม่จำไม่ได้เหรอ ยังกินไม่หมดเลยเนี่ย ม๊ากูก็เร่งๆจะเอากล่องไปใส่ของ

เออ เถียงกันไปนะ กูกินข้าวก่อนละฮุนลากเก้าอี้มานั่งกับเพื่อน กินข้าวเหนียวหมูปิ้งอย่างไม่อีนังขังขอบกับสายตาสองคู่ที่มองมา คนกินเหลือบตามองนิดหน่อยก่อนจะถอนหายใจ 

มองไรนักหนาวะ

ของขวัญกูอะ ไม่มีเหรอออฟงอวิ๋นสะกิดแขนเพื่อน พยายามทำหน้าอ้อนแบบที่ทำกับเมษาใส่ฮุน สุดท้ายก็มีคนยอมเปิดกระเป๋าเป้หยิบของออกมา

อะไรเอ่ย เฟอเรโร่รึเปล่าน้า~”

ฝันเหรอ กูไม่ซื้อให้มึงหรอกแพงจะตาย



งั้น~คิทแคทเปล่าน้า

แดกมากเบาหวานถามหาตอนแก่แน่นอน

เอ..

เอาไปเลยมึง แดกไปเลย” 

ฮ่าๆ!บีหัวเราะลั่นทันทีที่ฮุนวางกล่องป็อกกี้สตรอเบอร์รี่สองกล่องลงบนโต๊ะ ส่วนฟงอวิ๋นก็ได้แต่ทำหน้าแหย

แดกให้หมดนะมึง! จะได้รู้บ้างว่าคนที่มันได้ป็อกกี้รสเดิมติดกันทุกวันเป็นเดือนมันเป็นยังไง ไอ้ห่า! กูกินจนหลอน

ก็ไม่เห็นมึงบ่น นึกว่าชอบ

ใครชอบ มึงหรือกู

กู แหะๆ” 

ชอบก็แดกไป” 

ใช่! บัดดี้ของฟงอวิ๋นที่จับชื่อได้คือฮุนนั่นเอง เพื่อนสนิทใกล้ตัว ฟงอวิ๋นต้องลำบากหลบไปซื้อไม่ให้ฮุนเห็นอยู่ตั้งนาน แถมยังต้องฝากเพื่อนคนนั้นต่อคนนี้ไปให้อีก ลำบากลำบนเหลือเกินเลยยยย

ของขวัญของเวอร์นอน หมิงฮ่าวน่ารักตามประสาเด็กอีพี หมิงฮ่าวให้พวงกุญแจจิ้งจอกตัวเล็กๆจากศาลเจ้าจิ้งจอกตอนไปญี่ปุ่นช่วงปีใหม่ ดีย์โน่ให้เป็นดินสอกดแท่งใหม่พร้อมปากกาน้ำเงินที่แบ่งให้เพื่อนคนอื่นแล้ว ฟงอวิ๋นก็ยังมีใช้อย่างไม่ต้องกลัวหาย เวอร์นอนป๋าสุดซื้อน้ำโค้กกระป๋องแจกเพื่อนทั้งกลุ่มหลังเลิกเรียน

 

—April love day—


ฟงเมษาเดินมาหาน้องที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้อาคาร น้องชายของเมษากำลังนั่งกินขนมถุงกับเพื่อนหัวเราะเสียงดังจนได้ยินไปถึงหน้าตึก 

พี่เมมาแล้ว กูกลับนะ” 

สองพี่น้องเดินกอดคอกันมาจนถึงรถโดยมีเสียงเจี้ยวแจ้วของคนน้องเล่าอวดของขวัญวันเกิดที่เพื่อนสนิทให้มาตลอดทาง 

พี่บอกแล้วว่าให้เปลี่ยนเป็นขนมอย่างอื่นบ้างเมษาพูดขำๆที่รู้ว่าเพื่อนตัวเล็กของน้องชายซื้อป็อกกี้สตรอเบอร์รี่มาแก้เผ็ดคนให้ ฟงอวิ๋นย่นจมูกทำปากยื่นใส่พี่ 

ก็ฟงชอบ” 

ดื้อไงเราอะ ดื้อ เราชอบแล้วคนอื่นเขาชอบกับเราไหมเมษาใช้สองมือหยิกแก้มกลมจนเจ้าของแก้มทำหน้ายู่

พี่เมมม อย่าหยิกดิคนพี่พอได้ฟังก็เปลี่ยนจากหยิกแก้มมาบีบปากยื่นๆของคนช่างเถียง ฟงอวิ๋นยิ่งทำหน้างอเป็นจวัก พี่เมชอบหยิกฟงอะ เจ็บนะ

ขอโทษครับบบเมษาพูดว่าขอโทษแต่กลับเจือไปด้วยแววขบขัน มือหนาขยำปอยผมหลังท้ายทอยของน้องเบาๆ ขยำไปขยำมาก็มันเขี้ยวเลยขยีผมเส้นเล็กของน้องจนฟู ปรกหน้าปรกตาไปหมด 

พี่เม! แกล้งฟงอีกแล้ว!มือเล็กทุบอกพี่ชายอย่างแสนงอน เมษาหัวเราะแผ่วจัดผมให้น้องแล้วแกล้งพูดเสียงอ่อน

ลืมไป ฟงอวิ๋นโตเป็นหนุ่มแล้ว ต่อไปจะกอดจะหอมไม่ได้แล้วสิ” 

ไม่ๆ กอดได้นะพี่เม แต่อย่าหยิกน้าได้ยินพี่พูดแบบนั้น เด็กติดพี่ก็กลัวพี่ชายจะไม่กอดอีกแล้วจริงๆ เข้าไปกอดแขนแนบแก้มกับไหล่พี่ ช้อนตามองอ้อนเต็มที่ 
เมษามองน้องแล้วอมยิ้ม ก็อยากจะกอดอยู่หรอกนะ แต่...

กลับบ้านเถอะ” 

“...”

กลับไปกอดที่บ้าน

 

                                                                 —April love day—

 

ที่บ้านเมษามีเสียงทำครัวก็อกแก๊กดังมาจากในครัว เมษาในชุดเสื้อยืดกางเกงฟุตบอลกำลังยืนอยู่หน้าเคาเตอร์ในครัว มีหมาโกเด้นตัวเขื่องกับปอมเปอเรเนียนตัวจ้อยนั่งกระดิกหางอยู่ไม่ห่าง 

มะแง้ว งุ้ยงุ้ย กินอะไรรึยังครับเด็กหนุ่มตัวกลมที่วิ่งกลับไปเปลี่ยนชุดแล้วเหมือนกัน ถลาเข้าไปกอดมะแง้วโกเด้นขนยาวก่อนเป็นตัวแรก ตามมาด้วยเจ้างุ้ยงุ้ยที่กระโดดยกขาหน้าเกาะขาฟงอวิ๋นไว้

ยังเหยอ ยังไม่กินเหยอ พี่แง้วบอกพี่เมสิ แง้วหิวแย้วฮับ ขอหมูปิ้งให้แง้วหน่อย น้องงุ้ยจะกินตับไก่งับ อู้วๆเลยเนอะ อู้วว อู้ววว ” 

เมษาฟังน้องพูดแล้วก็ถอนหายใจ ดีที่ยืนหันหลังให้ ไม่งั้นจะโดนฟงอวิ๋นงอนเข้าให้อีก น้องชายเมษามีหลายโทนเสียง คุยกับม๊าเสียงหนึ่ง เพื่อนเสียงหนึ่ง อยู่กับเมษาก็อีกเสียง กับหมากับแมวนี่เสียงที่แปดเสียงที่เก้า เมษานึกดีใจเหลือเกินที่ฟงอวิ๋นไม่ใช้เสียงที่คุยกับหมามาคุยกับเขา ไม่งั้นคงจะปวดหัวน่าดู 

กุกก้ากุกกุก อู้วๆ ฮี่ๆ อะไรก็ไม่รู้ แล้วเจ้าสองตัวขนยาวก็ดันตอบรับด้วยกันหอนอู้ววววววววววเสียงยาวแข่งกัน

เมษาละมือจากขนม เด็กตัวกลมนั่งคุยอยู่กับหมาตัวอ้วนพีทั้งสองตัวบนพื้นห้องครัว เจ้างุ้ยงุ้ยปีนขึ้นตักฟงอวิ๋นอย่างประจบประแจงเต็มที่ 

ฟงมากินขนมสิ


               ทั้งคนเด็กทั้งหมาเด็กพอได้ยินคำว่าขนมก็หันหัวขวับเกือบจะพร้อมกัน คนเด็กลุกพรวดไปล้างมือที่ซิงค์น้ำ โดยมีขบวนหมาเดินตามพร้อมส่ายหางจนก้นส่าย 

โหหห! พี่เมทำเองเหรอ” 

     

ฟงอวิ๋นเห็นขนมในจานก็ตาโต ขนมปังแผ่นใหญ่ปิ้งจนเหลือง ทาหน้าด้วยเนย โรยน้ำตาล ราดน้ำข้นจนฉ่ำ ส่งกลิ่นหอมยั่วเด็กที่ก่อนหน้านี้บอกว่าไม่หิว ฟงอวิ๋นนั่งลงได้ก็ส่งขนมเข้าปากเคี้ยวหยุบหยับ แก้วน้ำหวานสีชมพูสวยถูกเลื่อนมาตรงหน้า 

นมชมพูสุดโปรดฝีมือเชฟพี่เม!! 

ทำให้ฟงเหรอ วันเกิดเหรอ

อืม

ขอบคุณครับ อร่อยกว่าร้านในโต้รุ่งอีกคนน้องวาดแขนกอดพี่ทั้งที่ปากยังเคี้ยวขนม แก้มกลมๆยกขึ้นดันตาเรียวให้ยิบหยี

คิคิ ใครจะใจดีกว่าพี่เม...ไม่มีแล้ว

เรื่องนั้นมันแน่อยู่แล้ว

เนอะๆ พี่เมของฟงหล่อ ใจดี ฟีราโน่ ตัวสูงโย่งๆเลย” 

กินไปเถอะน่า พูดเยอะจริงเมษาหอมผมน้อง เปลี่ยนมานั่งเท้าคางมองคนที่กำลังมีความสุขกับการกิน เคี้ยวขนมปากยู่ปากบู้แก้มป่องแทน
วันนี้ได้กินขนมเยอะเลยน้า ฟงอวิ๋น~

 

—April love day—

 

พี่เมมมจ๋าเจ้าตัวกลมโผเข้ากอดร่างสูงของพี่ชายทันทีที่ประตูสีขาวปิดลง เมษาเซถอยหลังไปหลายก้าวเพราะน้ำหนักของน้อง 

ฟง! เดี๋ยวล้ม” 

เหรอๆ งั้นพี่เมนอนๆ


ฟงอวิ๋นปีนขึ้นเตียงตัวเอง สะบัดผ้าห่มเสียงดังแหวกอากาศ ตบหมอนดังปุๆสองที ก็กวักมือเรียกพี่ชาย เมษาแทรกตัวเข้าไปนอนติดกำแพง ถ้าเป็นห้องของเมษาฟงอวิ๋นจะนอนชิดกำแพง แต่ถ้าเป็นห้องของฟงอวิ๋นเจ้าของห้องกลับชอบที่จะนอนริม 

อะไรเนี่ย หื้มฟงอวิ๋นโถมตัวเข้ากอดพี่ชายแน่น ดวงหน้าใสแต้มรอยยิ้มกว้าง 

เมื่อกี้ก่อนพี่เมจะมา ฟงเข้าไปกอดหม่าม้าแล้ว ตอนนี้ก็เลยมากอดพี่เม

แล้วโทรหาป๊ารึยังเมษาดึงน้องให้นอนทับอก ลูบหลังพลางถาม ฟงอวิ๋นพยักหน้าอยู่กับอกพี่ชาย

โทรแล้ว คุยกับป๊า กับอาม่าแล้ว

งั้นก็นอนได้แล้วสิ

ยัง

ทำไมล่ะ

ฟงอวิ๋นก็ใช้ศอกยันตัวขึ้นจ้องหน้าพี่ชายตาไม่กะพริบ มองนิ่งๆอยู่พักก็เปลี่อนเป็นทำหน้างอ

พี่เมลืมอะ

อะไรเหรอ” 

นั่นง่ะ ลืมจริงๆด้วย

ลืมอะไร ไม่มีนะ” 

วันนี้วันเกิดฟง

พี่จำได้

แล้วพี่เมต้องทำไงอะ

อ๋อ!เมษาลากเสียง คว้าตัวคนเด็กกว่าเข้าหา กดจมูกโด่งหอมแก้มน้องสองที แต่ฟงอวิ๋นกลับดิ้นแล้วกลิ้งตัวออกจากอ้อมกอด

ไม่ใช่ดิ!คนน้องงอนจริงจังถึงขนาดไม่ยอมให้กอด ผุดลุกขึ้นนั่งทำให้เมษาต้องลุกขึ้นนั่งตาม

อ้าว! แล้วอะไรล่ะ พี่ก็ว่าไม่ได้ลืมอะไรนะ” 


               สำหรับฟงอวิ๋น เมษาคิดว่าจำได้ทุกเรื่องเลยนะ ไม่มีอะไรขาดตกบกพร่องสักนิด 

ก็วันนี้วันเกิดฟงอะ จะหมดวันแล้วด้วย พี่เมยังไม่บอกสุขสันต์วันเกิดฟงเลย” 
เมษากระพริบตาปริบ อะไรกัน...ตื่นเช้าพาไปใส่บาตร ขนมก็ทำให้ มานอนกอดมานอนหอมแล้ว ยังต้องพูดอะไรอีกเหรอ เจ้าฟงนะเจ้าฟงให้ความสำคัญผิดจุดแล้ว!

ต้องพูดเหรอ พี่ทำให้ขนาดนี้ ต้องพูดด้วยเหรอ” 

พูดสิ! ทุกคนพูดหมดเลยยกเว้นพี่เมอะ

มีอะไรที่สำคัญกว่าเรานอนกอดกันอีกเหรอเนี่ย” 

พี่เม~”

เฮ้อ~” เมษาล้มตัวลงนอนคลุมโปง สำหรับเจ้าของวันเกิดก็คงอยากจะได้รับคำอวยพรวันเกิดนั่นแหละ แต่สำหรับคนพูดมันก็ออกจะเขินๆอยู่เหมือนกัน 

พี่เมมมเจ้าเด็กขี้ตื้อมุดเข้ามาใต้ผ้าห่ม วางคางเกยอกพี่จ้องนัยน์ตาดำสนิทของพี่ชายนิ่งๆ ไม้ตายฟงอวิ๋นเขาเลย มันใช้ได้ผลทุกครั้ง... 



และ..



ไม่เคยเลยสักครั้งที่เมษาจะชนะ เขาแพ้ฟงอวิ๋นทุกที 



เด็กหนุ่มตัวโตขยับตัวให้น้องนอนหนุนแขนในระดับที่ใบหน้าเสมอกัน สูดลมหายใจเข้าไปแล้วผ่อนออกยาว ก่อนจะเริ่มพูดเสียงเบาในทีแรกค่อยๆเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงเอ็นดูห่วงใยในภายหลัง


สุขสันต์วันเกิด โตแล้วนะน้องพี่ ร่างกายแข็งแรงนะ อย่าเจ็บอย่าป่วย อย่ามีอะไรทำให้ฟงต้องทุกข์ใจ มีความสุขในทุกๆวัน ขอให้มีแต่เรื่องที่ทำให้ยิ้มกว้างๆ หัวเราะได้ดังๆ เป็นลูกที่น่ารักของหม่าม้า เป็นที่รักของเพื่อนของคนทั่วไป ขอให้ชีวิตเจอแต่คนดีๆ มีแต่คนเอ็นดูคอยช่วยเหลือ นอนได้แล้วใช่ไหม!



เจ้าของห้องปิดไฟแล้วกลับมาซุกตัวกับอกพี่ ในความสลัวฟงอวิ๋นยิ้มกว้างเมื่อถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งวัน 



วันเกิดปีนี้เป็นวันที่ฟงอวิ๋นมีความสุขจนหุบยิ้มไม่ลง ตั้งแต่เช้าจรดเย็นเขาได้พบเจอแต่ความทรงจำที่แสนดี ผู้คนรอบข้างสร้างความอบอุ่นให้เกิดขึ้นในหัวใจดวงน้อยของฟงอวิ๋น

 

—April love day—

 

 

พี่เมรู้เปล่า หม่าม้าบอกฟงว่า ฟงอยู่เป็นความสุขของหม่าม้ามาอีกปีแล้วนะ

แล้วฟงตอบว่าไง

ฟงจะเป็นความสุขของม้าไปอีกร้อยปีเลย” 

ความสำคัญของวันเกิดก็คงเป็นแบบนี้มั้ง มีอยู่เพื่อให้เรารู้ว่าเราเกิดมาได้เพราะใคร แล้วเราจะอยู่ต่อไปเพื่อใคร

พี่เมก็ต้องอยู่กับฟงให้ถึงร้อยปีนะ

โห!ร้อยปีเลยเหรอ ตอนนั้นพี่คงแก่ฟันร่วงหมดปาก กินหมูกะทะกับฟงไม่ได้แล้วแน่ๆเลย

ไม่เป็นไรหรอก เพราะฟงก็คงกินไม่ได้แล้วเหมือนกัน” 

แล้วฟงจะทนได้ไหมล่ะเนี่ย กินหมูกะทะไม่ได้

โหยพี่เม! อีกร้อยปีเขาอาจจะมีหมูกะทะอัดเม็ดแล้วก็ได้ เข้าปากแล้วกลืนเลย” 

มันจะอร่อยเท่ากับได้ปิ้งเองเหรอ

พูดแล้วหิวเลย พรุ่งนี้ไปกินหมูกะทะกันเถอะพี่เม” 

ยังไม่เข็ด ไหนว่ากินแล้วท้องเสีย

เปลี่ยนร้านดิ

เมษาหัวเราะเสียงเบา เหลือบตามองนาฬิกาดิจิตอลเรืองแสงข้างผนังห้องนอนฟงอวิ๋นแล้วเห็นว่าควรจะหยุดบทสนทนาไว้แค่นั้น ออกแรงกอดน้องแน่นจนฟงอวิ๋นทำหน้าเบ้

แอ้ก! พี่เมมมม ฟงหายใจไม่ออกแล้วววว” 

มันเขี้ยว ตัวอวบขึ้นทุกวันเลย

โตขึ้นก็ผอมเองแหละฟงอวิ๋นยิ้มตาหยีน่าเอ็นดู เมษากดหัวทุยให้ซบอก ลูบหัวกลมอยู่พักหนึ่งค่อยเอ่ยขึ้นในความเงียบ

พี่อยากพูดเหมือนหม่าม้าของฟง

หื้อ?”

อยู่เป็นความสุขของหม่าม้า...

“...”

แล้วก็อยู่ดื้อกับพี่ไปอีกร้อยปีเลยนะฟง” 

เนี่ย! ว่าฟงดื้ออีกแล้ว

ก็เราดื้อจริงๆ

ฟงดื้อกับพี่เมคนเดียวแหละ” 

พี่ควรจะดีใจใช่ไหม

เห็นพี่ชายแกล้งถอนหายใจ เจ้าตัวเล็กก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ กดจมูกลงกับแก้มพี่หนักๆ แล้วจึงถอยลงมาหลับตาพริ้มกับอกพี่ตามเดิม

ขอบคุณนะพี่เม

ขอบคุณเรื่องอะไร

ขอบคุณที่อยากอยู่กับฟงไปอีกร้อยปีไง” 



เมษาจูบเรือนผมคนที่นอนซุกตัวอยู่ในอ้อมกอด คลอเคลียปลายจมูกกับแก้มน้องแล้วค่อยๆบรรจงหอมแก้มนิ่มนิ่งนาน ดวงตาใสกระจ่างจ้องมองสบตาพี่ชาย ในความมืดที่มีเพียงแสงไฟรางๆส่องลอดผ้าม่าน สะท้อนความรู้สึกรักใคร่เอ็นดูจนหมดหัวใจจากแววตาของคนที่ทอดมอง ใบหน้าคมเลื่อนลงกระซิบข้างใบหูเล็ก เสียงทุ้มกระซิบบอกแผ่วเบาอีกทั้งยังกระชับเอวคนเด็กกว่าเข้าหาตัวมากขึ้นจนฟงอวิ๋นขึ้นมาทับอยู่บนตัวโตๆของพี่ชาย 


สุขสันต์วันเกิดอีกครั้งนะครับ



“...”



ฟงอวิ๋นของพี่” 



—April love day—

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

สุขสันต์วันเกิด(ย้อนหลัง) นะ ควอนซูนยอง อย่าบาดเจ็บ มีพลัง มีร่างกายที่แข็งแรง กินอิ่มนอนหลับ มีความสุขอยู่เสมอเลยนะครับ 
ก็คิดนะ พี่เมน้องฟงมันจะเกินไปหน่อยมั้ย แค่พี่น้องจำเป็นจะต้องหวานอะไรเบอร์นี้ แต่ก็นั่นแหละนะ....วันเกิดน้องฟงนี่นา น้องก็ต้องได้รับความรักเยอะๆหน่อย ให้ความสุขมันล้นทะลักไปเลยยยย (แก้ตัว 555) 
ชื่อตอนมีอะไรเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องบ้าง ไม่มีเล้ย!
ลืมไปเลยว่าน้องฟงมีชื่อจริง
ขอบคุณที่ยังติดตามอ่านพี่เมน้องฟงอยู่นะคะ 
มีคำผิด สะกดผิด ความหมายผิด ใดๆก็ตาม บอกได้นะคะ หม่าม้า หม่าม๊า แบบไหนกันแน่น้อ? แนะนำเราด้วยน้า~

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Minwonsoon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 22:59

    โอ้ยยยยยยย แบบมันน่ารักมากๆ นั่งยิ้มเป็นคนบ้าแล้วเนี่ย ฮื่ออออออออออ

    #5
    0
  2. #4 Fournine (@Fournine) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:19
    หวานนนนนจริงๆ ปังเนยนมใส่น้ำตาลทั้งกระปุกก็สู้พี่น้องคู่นี้ไม่ได้ ฮื่อออ
    เห็นหนูฟงคุยกับเพื่อนแล้วไม่ชินเลยเนอะ ที่ผ่านมาเห็นแต่ฟงอย่างงู้นอย่างงี้5555 แต่แสบจริงๆ เป็นตัวดื้ออย่างที่พี่เมเขาว่าเลย เอ็นดูคนเด็ก-เด็ก(พี่แง้วก็เด็กเหรอ...?5555) ภาพน้องทำปากยู่ๆงุ้ยๆติดอยู่ในหัว ฮื้อ อยากฟัด แต่เราคนอ่านอะเนอะจะไปมีน้องมานอนกอดนอนฟัดอย่างเมษาได้ไง ฮึ!
    #4
    0