[ Seventeen || minsoon ] :: April Love Day

ตอนที่ 4 : วันเสาร์ของพี่เมษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    29 เม.ย. 61


—April love day—


ไอ้งู้ย!!!เสียงตวาดแผดลั่นไปทั่วบ้าน เล่นเอาคนที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาถึงกับชะงักเท้า ไอ้หมาเวร!!” 

 

พี่เมฟงอวิ๋นเรียกชื่อพี่ชายอย่างไม่ค่อยมั่นใจ ไม่มั่นใจว่าควรจะเรียกหรือควรจะเดินกลับบ้านตัวเองดี อยู่ต่อจะโดนกินหัวรึเปล่า เมษาตวัดหางตามองคนมาใหม่ หน้าตาบึ้งตึงจนคนถูกมองเสียวสันหลัง มี มีอะไรเหรอ

 

ออกมาเลยเอ็ง ออกมาให้ตี!!เมษาเท้าสะเอว ใช้ไม้ปัดขนไก่ที่ขนแหว่งชี้หน้าหมาของตัวเองอย่างเอาเรื่อง ยัง ยังไม่สำนึก” 

 

ฟงอวิ๋นค่อยๆเดินตัวลีบเข้าไปหาพี่ชาย ถึงได้เข้าใจว่าอะไรทำให้พี่เมที่แสนใจเย็นของเขาหัวร้อนได้ขนาดนี้ 


ฉิบหาย 

ฟงอวิ๋นบอกได้เลยว่าฉิบหาย ห้องนั่งเล่นที่แสนเป็นระเบียบของบ้านเมษาเละเทะไม่เป็นท่า หนังสือนิตยาสารถูกรื้อค้นลงมาจากชั้นวางล่างสุดของตู้ติดผนัง ม้วนกระดาษทิชชู่ที่คงล่อตาล่อใจกลิ้งหลุดๆไปหยุดอยู่ที่มุมห้อง ขนไก่จากไม้ปัดขนไก่ปลิววอนไปหมด หนึ่งหรือสองกระจุกติดอยู่ตามตัวเจ้าหมาโกเด้นรีทริฟเวอร์หูลู่หางตกผู้ร่วมขบวนการ นั่นยังไม่นับเศษหญ้าแห้งๆที่แทรกอยู่ตามแนวขน ส่วนปอมเปเรเนียนตัวแสบน่ะเหรอ นั่นไง ...มุดเข้าไปหลบอยู่ใต้โต๊ะเตี้ยหน้าทีวี


งู้ย งู้ยทำอะไรฟงอวิ๋นก้มตัวลงทำเสียงเล็กเสียงน้อยถามเจ้าหมาตัวเล็กตาใส


เฮอะ!”  
เมษาทำเสียงหนึ่งในลำคอคล้ายๆจะติดรำคาญกึ่งหงุดหงิดไม่หาย 


พี่เม งู้ยทำเละนิ๊ดดดเดียวเอง


นิดเหรอคิ้วเข้มเลิกสูง ดูนั่น!

 

ฟงอวิ๋นมองตามมือที่ชี้ไปด้านหลังของพี่ชาย ผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาด เอ่อ ที่เคยสะอาดของเมษากองสุ่มอย่างไร้ค่าอยู่มุมหนึ่งข้างบันได หลักฐานจากตัวการชัดเจนด้วยรอยเท้าเปื้อนดินชื้นแฉะ ไม่แปลกเลยที่เมษาผู้รักสะอาดอย่างยิ่งยวดจะโกรธจนหน้าดำหน้าแดง 


พี่เม~”

 

ดื้อมาก มันพากันลากผ้าปูที่นอนลงมา พี่ซักแล้วด้วยนะฟง นอนเล่นสนุกเลย ไหนจะรื้อหนังสือ รื้อทิชชู่ลงมาอีก จะบ้า!

 

ฟงอวิ๋นกระพริบตาปริบๆ อย่าง...อย่างไม่รู้จะพูดอย่างไรดี ได้แต่ยิ้มหน้าเป็นเข้าไปเกาะแขนพี่ชาย


เดี๋ยวฟงช่วยซัก


เฮ้อ!” 

 

เราอาบน้ำให้สองตัวนี้ก่อน แล้วค่อยมาจัดบ้านใหม่เนอะพี่เม

 

เมษาหลุบตามองน้อง แม้จะยังหงุดหงิดที่ต้องซักผ้าใหม่ พ่วงด้วยทำความสะอาดบ้าน แต่จะใส่อารมณ์กับฟงอวิ๋นก็ใช่ที่ ได้แต่ถอนใจยาว 


อืม

 

งั้น..คนตัวเล็กย่อตัวลงไปดึงเจ้าคนปุยใต้โต๊ะออกมา คราบดินเริ่มแห้งเกรอะกรังติดตามขนสีน้ำตาลของหมาปอม ดูท่าจะซนมากจริงๆ เล่นทั้งน้ำเล่นดินมาเลยสิท่า เหลียวไปมองโกเด้นรีทริฟเวอร์ ผู้นั่งสงบเสงี่ยมครางหงิงเบาๆที่มุมห้องแล้วก็นึำขำ ปกติมะแง้วก็พลังล้นอยู่แล้วเจอคู่หูพลังเหลือเข้าไปอีก เมษาจะหัวเสียก็พอเข้าใจได้ 


ปะ น้องงู้ย อาบน้ำกัน เดี๋ยวพี่ฟงอาบให้น้า” 

 

อุ้มหมาตัวเล็กแนบอกเดินนำไปหลังบ้าน ทิ้งให้คนพี่มองตาม เมษาทิ้งไม้ขนไก่ลงบนโต๊ะเสียงดัง เสยผมนิดหน่อย แต่ใจเย็นลงมากแล้ว ปรายหางตามองเจ้าโกเด้นที่ยืดตัวตรงรอท่าแล้วก็ยิ้มมุมปาก 


มะแง้ว

เรียกแค่นั้นหมาตัวโตก็เดินกระดิกหางฟู่ๆมาหา ตะกุยเท้ากับหน้าแข้งเมษาใหญ่
เออๆ ไม่โกรธหรอก ไป ไปอาบน้ำ มอมแมมไปหมด

 

—April love day—


 

พิธีการชำระล้างตัวของสมาชิกสี่ขาเป็นไปอย่างสงบสุข

 


               เหรอ



 

ไอ้งู้ย!! มานี่นะ!!!!ตั้งแต่รับเจ้าปอมตัวจ้อยมาเลี้ยง เมษาจำไม่ได้เลยว่าตะโกนลั่นบ้านไปแล้วกี่ครั้ง ทั้งดื้อทั้งซน ซนขนาดที่ว่ามะแง้วที่เคยเป็นตัวป่วนอันดับหนึ่งยังต้องหลีกทางแล้วรับอันดับสองไปแทน 

 

พี่เม

นั่นแหละ ฟงอวิ๋นทำได้แค่นั้น มือหนึ่งถือสายยาง อีกมือก็เต็มไปด้วยฟองสบู่จะให้ลุกไปช่วยเมษาจับเจ้าตัวซนที่คอยวิ่งหนีออกจากกะละมังก็ทำไม่ได้ คนเด็กกว่าเลยได้แต่ปล่อยให้พี่ชายวิ่งไล่จับหมาวนไปรอบสวนเล็กๆหลังบ้าน 

 

รอบที่หนึ่งตอนฟงอวิ๋นเงยหน้ามองเจ้าหมางู้ยงู้ยวิ่งเอาตัวไปคลุกดินโคนต้นไม้จนตัวมอม 

 

พี่แง้ว ชอบใช่ม้า น้ำเย็นๆ เราอาบน้ำกันเถอะเนอะฟงอวิ๋นที่รับหน้าที่อาบน้ำให้โกเด้นขนยาว เทแชมพูสำหรับสุนัขลงบนฝ่ามือ ค่อยๆลูบลงไปตามขนเปียกน้ำอย่างบรรจง มะแง้วยืนตัวตรงแน่วในกะละมังอย่างชอบใจ แต่ตาดวงกลมกลับมองเมษาไม่กะพริบ หางฟูส่ายแรงจนก้นส่ายตาม

 

อย่านะ อย่าได้เข้าไปร่วมวงเด็ดขาดเลยเห็นท่าทางของหมาตัวโตแล้ว ฟงอวิ๋นก็นึกหวั่น นี่ถ้าผนึกกำลังกันเข้าไปสองตัว เรื่องอาบน้ำยกเลิกไปได้เลย นึกพลางเงยหน้ามองศึกสงครามระหว่างมนุษย์กับเจ้าเท้าปุกปุย

 

รอบนี้เมษาจับเจ้าตัวเล็กได้แล้ว ใช้แขนหนีบไว้ไม่ยอมปล่อย กำปันใหญ่ๆเขกลงบนหัวกลมไม่เบาไม่แรงสองสามที


            “ฟงมาช่วยพี่อาบไอ้ตัวนี้ก่อน พี่แง้วไม่ดื้อหรอกพี่ชายใช้เท้าลากเก้าอี้พลาสติกตัวเตี้ยมา วางหมาตัวเล็กลงในกะละมังแต่ไม่ปล่อยมือออก เท่านั้นการอาบน้ำที่ควรจะเสร็จไปตั้งนานแล้วก็ได้เริ่มจริงๆเสียที


จริงๆพี่แง้วก็อาบเสร็จแล้วนะ เหลือแค่เช็ดตัว

งั้นต้องรีบอาบเจ้าตัวนี้ ไม่งั้นพี่แง้วเป็นหวัดแน่เลย นั่นๆ

เมษาว่ายังไม่จบ เจ้าโกเด้นขนน้ำตาลก็ทิ้งตัวลงนอนแช่ในน้ำสบายใจ มะแง้วชอบอาบน้ำ ชอบอยู่กับน้ำ เมื่อก่อนตอนยังเด็กถ้ามีใครในบ้านฉีดน้ำรดน้ำต้นไม้ มะแง้วจะกระโดดเข้าใส่ แต่หมาก็เหมือนคน ตัวเปียกนานๆก็มีอาการป่วยได้เหมือนกัน ยิ่งหมาขนยาวด้วยแล้ว ยิ่งต้องดูแลอย่างดี   มองหมาแล้วก็หันมามองหน้ากัน เมษาหัวเราะเบาๆ


สงสัยงู้ยจะไม่ชอบอาบน้ำ


หมาเด็ก ยังเด็กอยู่เลย ไม่รู้เจ้าของเก่าจะเคยอาบน้ำให้รึเปล่า” 


งู้ยไม่ฟังพี่เมเลยเนอะพูดไปแล้วก็แอบเหลือบมองพี่ชายยิ้มๆ ฝ่ายนั้นมองค้อนซะตาคว่ำ


ใช่สิ เพิ่งมาอยู่ได้อาทิตย์เดียว แถมปกติก็คลุกอยู่กับพ่อด้วย กลายเป็นลูกรักพ่อไปแล้ว ถ้าพ่อมาอาบให้ก็คงไม่ซนหรอก” 


แล้วลุงก้อปน้าเหมียวไปไหนอะ


ไปงานขึ้นบ้านใหม่ใครสักคนนี่แหละ ไม่ทันได้ถาม” 


งู้ยเข้ากับมะแง้วได้เร็วดีจัง


มะแง้วใจดี เห็นงู้ยของฟงแล้วชอบใจใหญ่ นอนด้วยกันทุกคืน


ดีจัง


เออ ฟง เพื่อนในห้องพี่ไปเอาตัวลูกหมาที่เหลือมาหมดแล้วนะ


จริงเหรอ!คนน้องทำตาโตใหญ่ ใบหน้าใสแต้มรอยยิ้มกว้างด้วยความดีใจ


บอกต่อกันปากต่อปากอะ ก็ไม่ใช่ห้องพี่ซะทีเดียวหรอก เป็นพวกม.6ห้องอื่นด้วยแหละ อาจารย์ประสิทธิ์แกไปอุ้มกลับมาสองตัว


ดีจังเลย


หมาพันธุ์ก็แบบนี้ คนอยากได้เยอะ แต่ถ้าลองว่าเป็นหมาพันธุ์ไทยทั่วๆไป คงจะช่วยยากกว่า

ก็จริง

คนน้องฟังแล้วนิ่งไป ที่เมษาพูดเป็นเรื่องจริงที่พบเจอในสังคม ตามเพจช่วยเหลือหมาก็พบเห็นได้ ถ้าเป็นหมาน่ารักหน่อย มีเชื้อมีพันธุ์หน่อย แค่ลงประกาศวันสองวันก็มีคนรับไปดูแล แต่ถ้าเป็นหมาจร หมาขนเกรียนทั่วไป การช่วยเหลือก็จะนานหน่อย บางทีก็ไม่ได้รับการเหลียวแลด้วยซ้ำ 

 

โลกมันใหญ่เกินไป ลำพังเราสองคนคงตามไปช่วยหมาทั้งโลกไม่ได้ แต่วันนี้เราก็ได้ช่วยชีวิตเล็กๆของงู้ยงู้ยกับเพื่อนไว้แล้วนะเมษาเอ่ยเหมือนอ่านใจน้องชายออก คนเป็นพี่ยิ้มใส่ดวงตาน้อง แล้วมันก็คงยิ่งใหญ่ในโลกเล็กๆของไอ้ตัวซนตัวนี้มากๆเลยล่ะ” 

 

อื้ม!ฟงอวิ๋นยิ้มกว้างสดใสให้พี่ชาย สองพี่น้องช่วยกันอาบน้ำและเช็ดขนให้หมาตัวโตหนึ่ง ตัวเล็กหนึ่งไปพร้อมกับรอยยิ้ม

 

—April love day—


 

เมษาจัดหนังสือเข้าชั้นเรียบร้อยแล้วในตอนที่ฟงอวิ๋นกลับเข้ามา หลังจากพาตัวเองไปอาบน้ำใหม่เพราะโดนมะแง้วพุ่งเข้าใส่จนล้มลงไปคลุกดินกันทั้งคู่


คนตัวเล็กสะพายกระเป๋าเป้ที่บรรจุหนังสือและสมุดการบ้านมาด้วย 


พี่เมสอนการบ้านฟงหน่อย” 


ได้สิ


การบ้านของฟงอวิ๋นคือวิชาคณิตศาสตร์ที่เจ้าตัวไม่ถนัดเอาเสียเลย 


ฟงยอมท่องศัพท์เป็นร้อยคำดีกว่าแก้สมการข้อเดียว

เจ้าตัวเล็กบ่นกระปอดประแปดไปตลอดสองชั่วโมง แถมพอไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจก็ค่อยแต่จะไถลตัวลงนอนหนุนตักเมษาให้ได้

 

ฟง ลุกขึ้นมาทำให้เสร็จ พี่ไม่ให้นอนนะเมษาทำเสียงดุใส่น้อง ก็เลยโดนน้องทำหน้าง้อใส่


นอนแป๊บเดียวเอง


แป๊บเดียวก็ไม่ได้ ทำการบ้านให้เสร็จก่อน

 

ก็ด้ายยยยเจ้าตัวกลมยอมลุกขึ้นโดยดี แต่เชื่อเถอะที่สอนไป พอเดินพ้นชายคาบ้านเขา ฟงอวิ๋นก็จะทิ้งมันไว้กับเมษา ไม่ได้นำพาไปเข้าห้องเรียนหรือห้องสอบด้วย ฟงอวิ๋นไม่ชอบเรียนคณิตศาสตร์มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว


เสร็จ!!! นอนได้ยังงง” 


ตามสบายเลย” 


คิ

 

ฟงอวิ๋นที่ได้รับคำอนุญาตรีบคว้าหมอนอิงบนโซฟามาตบปุๆ แล้วล้มตัวลงนอนหนุนตักเมษาพร้อมกับยิ้มตาหยี พี่เมเปิดทีวีๆ

เพราะเมษาไม่ยอมให้น้องชายเสียสมาธิ จึงไม่ยอมให้เปิดทีวีอย่างเด็ดขาด คราวนี้หมดข้อโต้แย้ง พี่ชายจึงเปิดทีวีให้อย่างตามใจ

 

—April love day—


เมษาเลื่อนสายตาจากหน้าจอลงมาที่คนนอนหนุนตัก ริมฝีปากยกโค้งขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองเลยไปตรงปลายเท้า หมาตัวเขื่องนอนผึ่งพุงอยู่หน้าพัดลม โดยมีเจ้าตัวเล็กนอนท่าเดียวกันอยู่ข้างๆ 
สบายเลยนะ

 

มะแง้วคงรู้สึกเหมือนได้น้อง ได้เพื่อนมาร่วมกันซน อยู่ตัวเดียวเหงาๆมาร่วมสองปี พอมีเพื่อนเข้าหน่อยก็ออกอาการซนตามเขาไป 


               เหมือนเมษา...


               ที่มีน้องชายตัวเล็กคอยอ้อนอยู่ข้างกายไม่ห่าง 


พี่เมๆ


หืม


เลี้ยงหมาอีกตัวป่าวมือเล็กๆของน้องส่งโทรศัพท์ให้เห็นรูปลูกหมาเพิ่งคลอด


ไม่เอาอะ


เพื่อนฟงบอกจะให้ฟรีเลย เขาเลี้ยงไม่ไหว

 

เด็กตัวเล็กกว่าผุดลุกนั่ง พยายามอย่างยิ่งที่จะอ้อนพี่ชายให้รับเลี้ยงแมวเพิ่ม ถามว่าทำไมฟงอวิ๋นถึงไม่เลี้ยงเอง เหตุผลคือความจำกัดของพื้นที่ บ้านของเมษามีขนาดใหญ่กว่าของฟงอวิ๋น มีสนามหญ้าเล็กๆให้หมาเด็กวิ่งเล่น แต่บ้านเขาไม่มีพื้นที่ตรงนั้น มีแค่พื้นที่ให้พอปลูกต้นไม้กระถางบริเวณหน้าบ้าน ส่วนหลังบ้านที่ควรจะเป็นสนามหญ้าก็ถูกดัดแปลงให้เป็นห้องครัวขนาดย่อมไปแล้ว ตั้งแต่ครั้งที่มารดาของฟงอวิ๋นมาติดต่อซื้อขาย 


ไม่ไหวแล้วววว


ทำไมล่ะ


มีตัวแสบอยู่สามตัวก็เหนื่อยแล้ว


สาม?”


ช่ายยย! พี่แง้วหนึ่ง งู้ยสอง ฟงอวิ๋นสาม


พี่เมมม! ฟงไม่ดื้อซะหน่อย

 

ใครว่า ฟงอวิ๋นนะดื้อที่สุดเลยยย ดื้อกว่างู้ยๆอีก” 


ไม่ดื้ออออ!” 


ดื้อออ!


ไม่!

เจ้าของแก้มกลมปฏิเสธเสียงแข็งว่าตัวเองดื้อ ทั้งยังสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดพี่ชายอีก

 

เนี่ยดื้ออยู่คนพี่พูดยิ้มๆ ไม่่ว่าอะไรที่น้องขยับตัวออกห่าง เพราะรู้ว่าอีกไม่นานเจ้าเด็กติดพี่ก็กลับมาอ้อนให้กอดอยู่ดี

 

ฟงดื้อเหรอไม่ถึงห้า ไม่สิ แค่สองนาทีเท่านั้น ฟงอวิ๋นก็เขยิบตัวมากอดเอวพี่ชายไว้พร้อมช้อนตามองอ้อน 


ที่สุด

 

ก็ไม่แคร์หรอก ดื้อยังไงพี่เมก็ตามใจอยู่ดี อิอิฟงอวิ๋นรู้ทันเมษาเสมอนั่นแหละ รู้ว่าพี่รัก รู้ว่าพี่ตามใจ เพราะรู้ดีกว่าใครๆ ถึงได้คอยแต่จะอ้อน คอยจะดื้อกับเมษาเสมอ 


รู้ดี

 

เมษาวาดยิ้มขึ้นประดับหน้า ใช้จมูกโด่งจิ้มกับปลายจมูกน้อง ก่อนเปลี่ยนมาหอมแก้มนิ่มแรงๆไปสองที แต่ฟงอวิ๋นก็ไม่ยอมแพ้ หอมแก้มพี่คืนบ้างไม่ให้น้อยหน้า หอมกันจนชื่นใจแล้ว ฟงอวิ๋นก็ค่อยถดตัวลงนอนหนุนตักให้พี่ลูบหลังลูบผมตามเดิม 

 

ช่วงเวลาวันเสาร์ของเมษาไม่มีอะไรมากนัก ออกจะเรียบเรื่อยทั่วไป 

อยู่บ้าน 

ดูทีวี 

ทำการบ้าน 

อาบน้ำหมา 

นอนกอดฟงอวิ๋น 

มีแค่นั้นจริงๆ แม้ว่าในข้อหลังจะนอนกอดกันทุกวันอยู่แล้วก็เถอะนะ


—April love day—


 

=โปรดติดตามตอนต่อไป=

 

Talk with Monday7th

: ด้วยรักและคิดถึงมินซูน เหมือนเดิม
#วันจันทร์ฟิค

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #2 Kan_21 (@Onlyu-Only1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:36
    งู้ยดื้อจังอ่ะ ฟงอวิ๋นน่ารักกกก พี่น้องที่เป็นแบบนี้ชอบจังเลยยยย
    #2
    0