[HKS] The Ghost บ้านนี้ผีหลอน

ตอนที่ 8 : ต้องการชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 ธ.ค. 55






ผมไม่รู้หรอกว่ามันเป็นเพราะอะไร เป็นเพราะผมช่วยชีวิตพี่ฮั่นไว้ หรือเป็นเพราะพี่ฮั่นเค้าหลับลึก หรือเป็นเพราะ...........ปาฏิหาริย์

 

 

 

 

 

แต่ผมก็ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณที่พี่ฮั่นยังหายใจอยู่ตรงนี้ T___T

 

 

 

 

“แกงส้ม”

 

 

ยังไม่ทันไรพี่ฮั่นก็สวมเข้ากอดผมเต็มโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว   แต่ด้วยความที่ผมดีใจที่พี่ฮั่นรอดมาผมจึงกอดตอบพี่ฮั่นอย่างนั้น เป้นเวลานานหลายนาที

 

 

 

 

 

“พี่ฮั่น พี่เป็นไงบ้าง ผมเป็นห่วงพี่มากรู้ไหม ?

“อือ พี่ไม่เป็นอะไรหรอก แต่ขอบคุณนะที่ช่วยพี่เอาไว้”

 

 

 

เมื่อผมได้ยินอย่างนั้น ผมก็รีบผลักพี่ฮั่นออกทันที ..  พี่ฮั่นเค้ารู้ได้ไงว่ะ

 

 

“พี่รู้ได้ไงอ่ะ”

“ก็พี่เห็นนิ”

“เห็น ? พี่เห็นได้ไงอ่ะ พี่หลับอยู่ไม่ใช่เหรอ หรือว่าทั้งหมดนี้พี่แกล้งผม -_____-

“ไม่ใช่หรอก พี่สาบานเลยว่าพี่ไม่ได้แกล้งแกงแน่นอน เอาเป็นว่าพี่รู้ก้แล้วกันว่าแกงช่วยชีวิตพี่โดยการ..”

“อร๊ากกกก   หยุดเลยนะ  ><

 

 

 

ผมรีบเอามือมาปิดปากพี่ฮั่นไว้ ไม่ได้ๆ ผมเขินนะเป็นนะ มาบอกอย่างนี้ได้ไงเล่า >.,<

 

 

“หื้มมมม  อ๊อมอั้ง (หื้มมมม  หอมจัง)

“อ่ะ บ้า ><

 

 

 

อร๊ายยยยยยย    มาถือสะหอมมือได้ไงเนี้ยยยย ><

 

 

“พี่รู้นะว่าแกงช่วยชีวิตพี่ยังไง แกงช่วยผายปอดพี่แบบเม้าส์ทูเม้าส์ใช่ม๊าๆๆๆๆ”

“บ้า ! พี่พูดออกมาทำไมเนี้ย ><

“ไม่เห็นเป็นไรเลย ขอบคุณนะ J

“ครับ J

“ถ้าพี่ไม่เป็นอะไรแล้วงั้นผมไปมหาลัยก่อนนะ”

 



 

“เดี๋ยวก่อน!

 

 

ผมลุกจากเตียงไม่ทันไรพี่ฮั่นก็ดึงแขนผมไว้สภาพผมก็เลยกลายเป็น.....นั่งตักพี่ฮั่น  -/////-

 

 

“อ่า พี่ฮั่นพี่ทำไรเนี้ยปล่อยนะ”

“ไม่! ไม่ปล่อยหรอก”

 

 

พูดอย่างเดียวไม่พอทั้งมือก็ตามมากอดเอวผม และคางก็ตามมาเกยไหล่ผมและถ้าผมหันไปรับรองต้อง.......กันแน่นอน แต่ที่น่าสงสัยก็คือ ทำไมพี่เค้ามาแปลก พี่เค้าไม่ได้ชอบผมไม่ใช่เหรอแล้วทำแบบนี้ทำไมเนี้ย -^-

 

 

“พี่ฮั่นปล่อยเถอะ”
“ไม่ แกงต้องตอบพี่ก่อน”

“ตอบอะไรอ่ะพี่”

“ที่แกงช่วยพี่เพราะ........แกงหายโกรธพี่แล้วใช่มั้ย ?

“............................”

 

 

 

 

นั้นสิ ผมหายโกรธพี่เค้าแล้วเหรอเนี้ย   .____.

 

 

 

“อืมมมม ตอนนั้นที่ผมช่วยพี่ผมไม่ได้คิดเรื่องโกรธ ผมไม่มีอารมณ์โกรธพี่หรอก”

“แล้วตอนนี้ล่ะ...........โกรธพี่หรือเปล่าครับ”

“............ไม่รู้ .___.

“พุดอย่างนี้ไม่หายโกรธแน่ๆเลย”

“...............”

“แกงส้ม....พี่ขอโทษนะ”

“..............ถ้าพี่รู้สึกสำนึกผิดแล้วจริงๆงั้น  พี่หยุดกอดผมดีกว่า”

“ไม่!

“เอ๊ะ พี่พูดไม่เข้าใจเหรอ”

“เข้าใจ แต่ไม่ปล่อย”

“......พี่ทำแบบนี้ผมเจ็บนะ”

 

 

 

 

“แต่ถ้าแกงได้ฟังพี่พูดประโยคนึงแล้วแกงจะหายเจ็บ”

“อะไร”

“เริ่มต้นกันใหม่กับพี่นะ?

o_o พี่พุดไรอ่ะ”

 

 

 

ด้วยความที่ผมตกใจเลยหันไปมองหน้าพี่ฮั่นอย่างเร็วจนลืมไปว่าหน้าเราติดกัน ผมเลยจะหันหน้าหนีแต่...............ไม่ทันแล้วพี่ฮั่นจับหน้าของผมเอาไว้ให้มองแค่พี่ฮั่นจนกลายเป็นว่าเวลาเราสองคนพูดอะไรไปแน่นอน ปากของเรา....เอ่อ...   โดนกันตลอด -////////////////////////////-

 

 

 

 

“หายโกรธพี่ได้ไหม เริ่มต้นกันใหม่กับพี่นะ J

.............ผมว่าพี่จะต้องหมดสติจนสมองรั่วแน่ๆ”

“บ้า ตอนนี้พี่มีสติแน่นอน หายโกรธพี่นะ ”

“คือ.... อ่าพี่เอาหน้าออกไปก่อนสิ”

“ไม่ พูดก่อน”

“..................ครับ ผมหายโกรธพี่แล้ว อื้ม :X

 

 

 

ยังพูดไม่จบเลยยยยยยยยยยยย  >///<

 

 

 

ผมยังพูดไม่ทันจบก็ถูกขโมยปากไปเรียบร้อยแล้วครับ .///.

 

 

 

 

ผมไม่รู้ว่าพี่ฮั่นเค้าเริ่มหื่นหรือโหยหามาจากไหนก็ไม่รู้เพราะพี่เขาจูบผมอย่างดูดดื่ม.....มาก!!  จนผมแยกไม่ออกว่าตอนนี้ไหนปากตอนนี้ไหนลิ้นเพราะถูกพี่ฮั่นควบคุมไว้หมดแล้ว เราสองคนจูบกันเป็นเวลานานนับนาที ผมก็เริ่มผลักพี่ฮั่นออกเพราะถ้าอยู่นานกว่านี้หน้าผมจะไปอยู่ในปากพี่ฮั่นแน่นอน   (  -///-)

 

 

“พี่ฮั่น ผมว่าพอก่อนดีกว่า เดี๋ยวผมจะไปมหาลัยสายนะ”

“โห -*- ถ้างั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งนะ”

“ไม่เป้นไรหรอกพี่ พี่พักผ่อนเถอะ”

“ม่ายอ๊าวววววว”

“ไม่ได้! ผมบอกว่าให้พักผ่อนก็คือพักผ่อนสิ ! -*- ฟังผมบ้าง”

“แต่.....ว่า.”

“ไม่มีแต่ นอนนะครับหลับฝันดีนะครับพี่ฮั่น J

 

 

 

 

ผมไม่พูดอะไรต่อแต่ผลักให้พี่นอนลงไปแล้วห่มผ้าให้พี่ฮั่น แล้วผมก็เริ่มเดินออกจากห้องไป แต่....

 

 

 

“เดี๋ยวก่อน”

 

 

พี่ฮั่นก็แขนผมไว้  -_______-

 

 

“ตั้งใจเรียนนะครับ  เดี๋ยวตอนเย็นพี่ไปรับ J

 

 

 

@ Hunz Say :

 

 

ในตอนนี้ทุกคนอาจจะสงสัยใช่ไหมครับว่าทำไมผมถึงเปลี่ยนไปแบบนี้ ใช่ผมเปลี่ยนไปแต่ก็ดีไม่ใช่เหรอที่แบบนี้ J คือเรื่องมันเป็นมาอย่างนี้ครับ

 

 

 

 

ในขณะที่ผมกำลังนอนหลับสบายๆอยู่ที่เตียงนั้นเองผมก็รู้สึกเหมือนถูกกระชากจากที่นอนแล้วที่ไหนซักที่นึงแล้วที่ๆนั้นผมก็ไม่รู้จักแล้วไม่คุ้นเคยเลย

 

 

 

 

สถานที่ที่นั้นมืดๆ เปลี่ยวๆมองไม่เห็นข้างทางเลย แต่แล้วก็มีเสียงที่ผมคุ้นเคยและโหยหาการกลับมาอย่างนานแสนนาน

 

 

 

 

 

เสียงนั้นคือ แกรนด์!!!!

 

 

 

เมื่อผมรู้ได้ดั้งนั้นผมจึงหันไปอย่างรวดเร็ว!!!

 

 

 

 

“แกรนด์!!!!

 

 

 

ผมวิ่งไปกอดแกรนด์ทันทีที่เห็นใบหน้าใบหน้านั้น ใบหน้าที่ผม คิดถึงทุกเช้า ทุกวัน ทุกคืน..... และคงคิดว่าจะไม่ได้เจออีกต่อไปแล้ว  แต่..   เข้ามายืนอยู่ตรงหน้าผมนี่แล้ว :’(

 

 

 

“แกรนด์ นี่แกรนด์จริงๆใช่มั้ย ฮั่นคิดถึงแกรนด์นะ !

“อืม นี่แกรนด์เองนะฮั่น แกรนด์เองก็คิดถึงฮั่นเหมือนกัน”

“แกรนด์ไปอยู่ไหนมา ฮั่นคิดถึงแกรนด์มากรู้ไหม ทั้งคิดถึงทั้งเหงา”

“แกรนด์รู้ แกรนด์ก็เหงามาก รู้ไหมแกรนด์ต้องอยู่คนเดียวในความมืดที่ไม่มีใคร ทั้งหนาว ทั้งเปลี่ยวเงียบไม่มีเสียงใด แกรนด์ทรมาณมากรู้ไหมฮั่น.....”

 

 

ผมดันตัวแกรนด์ออกแล้วเช็ดน้ำตาของแกรนด์ ผมไม่เคยรู้เลยว่าแกรนด์จะเป็นยังไง ผมไม่เคยรู้เลย ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างนี้ต้องทรมาณมากแค่ไหน

 

 

 

“ไม่ต้องร้องไห้นะแกรนด์ ฮั่นอยู่ตรงนี้แล้ว ฮั่นจะไม่ไปจากแกรนด์แน่นอน”

“จริงนะ?

“ก็จริงสิ J

“ถ้างั้น ฮั่นไปอยู่กับแกรนด์นะ”

 

 

 

 

ไปอยู่กับแกรนด์งั้นเหรอ?

 

 

“อย่าเงียบสิฮั่น ฮั่นสัญญาแล้วไม่ใช่เหรอว่าฮั่นจะไม่ไปจากแกรนด์นะ ฮั่นไปกับแกรนด์นะ ไปอยู่ด้วยกันสองคน ที่ๆมีแต่เรา ไปด้วยกันนะ ?.....

“แต่.......”

 

 

 

แกรนด์เริ่มเอามือมาลูบหน้าผมเบา พร้อมพูดจาอ้อดอ้อนเหมือนคราวก่อนๆที่มาอ้อนผม เวลาแกรนด์ทำกับผมอย่างนี้ทีไหร่ ผมก็จะใจอ่อนทุกครั้ง

 

 

....และก็คราวนี้ด้วย

 

 

“ไปกับแกรนด์นะ......”

“ก็ไ...”

“พี่ฮั่น! พี่ตื่นซิ”

 

 

แต่แล้วก็มีเสียงหวานๆที่ผมคุ้นเคยเรียกผมให้ตื่นขึ้นมา

 

 

“อย่าไปสนใจเลยฮั่น ฮั่นสนใจแกรนด์สิ พูดออกมาซิว่าฮั่นจะไปอยู่กับแกรนด์”

“ฮั่นจะไ...”

“พี่ฮั่น.....พี่ฮั่นตื่นสิ ตื่น...”

 

 

 

“อย่าสนใจเลยฮั่น”

“แต่....”

“เราสัญญากันแล้วนะ”

 

 

 

นี่คือสิ่งที่ผมรอคอยมาตลอดไม่ใช่เหรอ ผมรอเธอคนนี้มาตลอดไม่ใช่เหรอ ผมจะรออะไรอยู่ล่ะ ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะไปกับแกรนด์

 

 

“พี่ฮั่น พี่ตื่นสิ ผมยังโกรธพี่อยู่นะ ถ้าพี่ไม่ตื่นผมจะ... ผมจะไม่ยอมหายโกรธพี่แน่ๆ T__T พี่ฮั่นตื่นขึ้นมาสิ.... พี่ฮ.....”

 

 

 

แต่แล้วก็มีเสียงเสียงหนึ่งพูดขัดผมขึ้นมา

 

 

 

“แกงส้ม.....”

“ฮั่น ที่นี่ไม่มีคนที่ชื่อแกงส้มอะไรทั้งนั้น ที่นี่มีแต่คนที่ชื่อแกรนด์!

“แต่...”

“ไปกับแกรนด์!

 

 

 

นี่ผมเป็นอะไรของผมเนี้ย ผมตัดสินใจแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมมั่วมาลังเลอยู่อย่างนี้ล่ะ

 

 

“ฮั่น....”

 

แค่พูดออกไปเท่านั้น ทำไมผมพูดไม่ได้ล่ะ

 

 

 

เมื่อผมจะพยายามเปิดปากพูดออกไปอีกครั้ง แต่แล้วอยู่ดีๆ สมองของผมก็สั่งให้เห็นภาพของชายร่างบางคนนึงที่นั่งอยู่ข้างเตียงของชายหนุ่มผู้นึงที่หลับใหลไม่ยอมตื่น ชายร่างบางคนนั้นมัวแต่ร้องไห้อยู่ข้างเตียง  ร่างบางไม่มัวแต่ตะโกนเรียกชื่อของชายหนุ่มที่กึ่งหลับกึ่งตายอยู่บนเตียงโดยไม่สนใจใดๆทั้งสิน เหมือนกับว่าเขารอคอยการกับมาของชายหนุ่มคนนั้น

 

 

 

เหมือนกันกับผม ที่รอคอยการกับมาของแกรนด์มาตลอด แล้ว ณ ขณะนี้เขาก็มายืนอยู่ตรงหน้าของผมแล้ว ผมจะทำไงดี

 

 

 

ผมควรจะเลือกการกลับมา หรือ การรอคอยดี ?

 

 

 

“ฮั่นมัวคิดอะไรอยู่ล่ะ อย่าไปสนใจเลย แกรนด์อยู่ตรงฮั่นแล้วนะ พูดออกมาสิว่าจ...”

“ไม่ล่ะแกรนด์”

“................ฮั่นพูดอะไรน่ะ!

 

 

 

“ฮั่นขอโทษนะ แต่ฮั่นเลือกแล้วฮั่นจะกลับไป”

“ไม่ได้! ฮั่นสัญญากับแกรนด์แล้วนะ”

“ฮั่นขอโทษ แต่ฮั่นไม่รู้จริงๆว่าทำไมฮั่นจะต้องกลับไป ฮั่นขอโทษนะ”

 

 

 

ผมรีบตัดสินใจพูดแบบนั้นออกไปแล้วรีบวิ่งออกมาให้ไกลที่สุด   ไกลพอที่จะไม่ได้ยินเสียงของแกรนด์ที่กรีดร้องออกมาอย่างทรมาณมากแค่ไหน

 

 

ตอนนี้ผมก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน ว่าทำไมผมจะต้องเลือกไอ้เด็กคนนี้ด้วย คงเป็นผมเข้าใจความรู้สึกของการรอคอย หรือเป็นเพราะความรู้สึกอย่างอื่น ผมก็ไม่รู้

 

 

 

@ Grand Say :

 

 

 

ฉันมองร่างของชายหนุ่มที่เป็นอดีตคนรักของฉันวิ่งจากฉันไปอย่างหมดรัก แค่อีกนิดเดียวเขาก็จะได้ไปอยู่กับฉันแล้ว แต่..... ทำไมต้องเป็นแบบนี้ นายปล่อยทิ้งให้ฉันนั่งร้องไห้เรียกชื่อนายกลับมาทั่งๆที่รู้ว่านายไม่มีทางกลับมาอย่างนี้ได้ยังไง

 

 

 

 

หึ....  ในที่สุดนายก็ต้องเลือกเด็กคนนั้นอยู่วันยังค่ำใช่ไหมฮั่น ฮั่นจะทิ้งแกรนด์ให้ทุกข์ทรมาณอย่างนี้ใช่ไหม ฮั่นลืมเรื่องของไปแล้วใช่ไหม หึ แกรนด์คงไม่มีความหมายกับฮั่นแล้วจริงๆ...........

 

 

 

 

 

 

 

@ KS Say :

 

 

 

 

จะว่าไปวันนี้พี่ฮั่นก็แปลกๆอยู่นะ จะมาไม้ไหนก็ไม่รู้ อยู่ดีๆ ก็มาขอเริ้มต้นใหม่กับผม...  -____-  มันก็หน้าคิดนะ เพราะทั้งๆที่ พี่เค้าก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกํบซักหน่อย อืม อันนี้ก็น่าคิดๆ

 

 

เฮ้ น้อง Orange  Soup my code ของพี่!!!   >_<

“อ้าว พี่ริท มีอะไรเปล่าครับ”

“โอ้โห พูดงี้ได้ไงเนี้ย ถ้าจะมาหาต้องมีธุระใช่ไหมเนี้ย ห่ะ!

“ไม่ใช่อย่างนี้พี่”

“ฮ่าๆ พี่เข้าใจๆ แล้วนี่มานั่งอะไรคนเดียวล่ะ ไอ้โดมไปไหนล่ะ”

“มันมีเรียนนะพี่ แล้วนี่พี่โตโน่ที่รักของพี่ไปไหนล่ะ”

“ไปซื้อของขวัญนะ”

“วันเกิดใครพี่”

“อ้าว ไอ้น้อง Orange  Soup ไม่รู้หรือไง ว่าวันนี้วันเกิดพี่ฮั่นอ่ะ”

-_-????   จริงดิพี่”

“แล้วพี่จะโกหกทำไมล่ะคร้าบบบบ  ไอ้น้อง Orange  Soup

“แล้วทำไมผมถึงไม่รู้ล่ะ นี่ผมยังไม่ได้เตรียมของขวัญเลยนะ”

“ก็พี่รู้ไง แกงถึงไม่รู้นะ”

????

“ฮ่าๆ ช่างมันเหอะ เล่นมุขนี้กับแกงแล้วแป๊กว่ะ ป่ะ เดี๋ยวพาไปซื้อของขวัญกับพี่โน่ แต่ว่า พอซื้อเสร็จพี่ต้องฝากให้ของขวัญพี่ฮั่นด้วยนะ”

“ทำไมพี่ไม่ให้เองอ่า”

“หึ้ย อยากให้ก็อยากให้อยู่หรอกนะ แต่ว่าไม่อยากเข้าบ้านมันอ่ะดิ กลัวเจอ.... บรึ้ยยยยย    คิดแล้วขนลุก”

“เจออะไรของอ่ะ”

“อ้าว นี่ไม่รู้เหรอ ฮ่าๆ พี่จะบอกอะไรให้นะน้อง Orange  Soup ใครๆที่ได้เข้าบ้านพี่ฮั่นก็ต้องเจอทั้งนั้น นี่แกงยังไม่เจอแปลว่าแกงโชคดีมากเลยนะ”

 

 

เจอ ? เจออะไรของพี่เขาว่ะ

 

 

????

“เดี๋ยวก็รู้ไอ้น้อง”

 

 

 

พี่ริทตบบ่าผมเบาพร้อมทำหน้ามีเลศนัย หื้มมมม  น่าสงสัยแหะ เจออะไรของเค้าว่ะ          -_____-^^^^

 

 

 

 

>>>>>>>>>>>>>>>   ผ่านไปเกือบ 1 เดือน (หรือเปล่า)  อยากจะฆ่าไรด์จริงๆ ทำไมชอบอู้จังว่ะ (ว่าตัวเอง)   ไรต์ขอโทษนะค่ะ ไรต์ขี้เกียจเอง T____T ชอบอู้ตลอด ต่อไปนี้ สัญญา (อีกแล้ว) ว่าจะไม่อู้อีก!!!!  เพราะฉะนั้นไรต์อนุญาติให้ทุกคนไปช่วยเร่งไรต์ที่ Facebook และ Twitter ได้นะค่ะ  Y^Y    ง่า แต่ที่หน้าเป็นห่วงก็คือ ยังมีคนติดตามเรื่องนี้กันอยู่หรือเปล่า ง่าว ง่าว ง่าว    อ่านแล้วช่วยเม้นๆๆๆ ให้กำลังใจไรต์ได้นะค่ะ ทูกคนนนนนนนน  J  <<<<<<<<<<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

116 ความคิดเห็น

  1. #101 the last witch of the century (@witch-of-century) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 19:46
    พี่แกรนด์จะทำไรพี่แกงเปล่า
    #101
    0
  2. วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 16:51
    น่ากลัวมากกกกกกกอ่านแล้วแบบ อ๊ากกไม่กล้าลุกออกจากที่นั่งอะ ._. ไรท์ฺแต่งสนุกดีค่ะ ชอบๆๆ
    มาอัพตอนใหม่เร็วๆน้า
    #99
    0
  3. #96 HO!!! (@184560) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 21:13
    แกงงงงงงงงงงงง ไม่รู้จริงๆๆหรอ
    ว่าที่เจออ่ะ ไม่ใช่เพื่อนพี่ฮั่นและก็ไม่ใช่คน
    อ่ะ แกงนะแกงไม่รู้เลยหรออ
    #96
    0
  4. #94 gigi (@nuyayeenai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 14:46
    พี่เเกงเจอเกือบทุกวัน ยังมา งง อีก ผู้หญิงบ้าไรจะมาบ้านผู้ชายได้ทุก วัน ควรจะด่าพี่ดีมั้นเนี่ย พี่แกง
    #94
    0
  5. #92 ~*ROcKKItTy*_NR~ (@f-rainy-foggy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 19:27
    เลือกพี่แกงจ้าาา 
    โอ๊ะโอ อย่างงี้พี่แกรนด์ก็โกรธอ่ะดิ เจ้แกจะทำไรพี่แกงป้ะเนี่ย ?
    แกต้องปกป้องแกงนะหมี  =w=
    #92
    0
  6. #90 Sweetness-only (@bodylovenamkaeng) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 10:53
    โห นี่พี่เจอเกือบทุกวันไม่รู้หรือไงว่านั้นไม่ใช่คนพี่แกง -_-
    #90
    0
  7. #88 บอ อิ วอ บิว(?) (@pinkorange) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 18:27
    เก๊าไปทวงในเฟส เห็นไรต์บอกว่ายุ่งๆก็เลยไม่อยากกวนง่าาาา

    ที่แท้ไรต์ขี้เกียจ...ให้ตายเหอะ - -*

    - พี่แกรนด์เค้าจะแค้นป่ะเนี่ยที่พี่ฮั่นไม่เลือกตัวเองอ่ะ - -?

    ติดตามต่อนะ ^^
    #88
    0
  8. #86 สาววายใจซื่อ (@maliko2541) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 18:10
    เจอเจ๊แกรนด์อ่ะดิ บรื๊อออออออออ
    #86
    0