คุณแม่วัยสู้

คุณแม่ที่สมบูรณ์แบบของคุณคือคนแบบไหน เธอต้องรวยหรือปล่าว เธอต้องสวยหรือปล่าว เธอต้องเก่งทุกอย่างหรือปล่าว หรือเธอต้องท้องในวัยอันควร..

ยอดวิวรวม

104

ยอดวิวเดือนนี้

9

ยอดวิวรวม


104

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


4
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 เม.ย. 65 / 21:42 น.


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 เม.ย. 65 / 21:42


"หญิงสาวยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำทำหน้าเหมือนกับนางเอกในหนังระทึกขวัญที่โดนฆาตกรตามล่า แต่ว่ามันต่างกันนิดหน่อยตรงที่สิ่งที่ตามล่าเธอไม่ใช่ฆาตกร..แต่เป็นความฝันที่จะเรียนต่อหมอได้วิ่งหนีเธอไปเรื่อยๆ ที่ตรวจครรภ์ในมือหญิงสาวมันขึ้นเป็นค่าว่า2ขีดหรืออีกความหมายหนึ่งคือ..มีชีวิตน้อยๆอยู่ในนั้น..ในท้องของเธอ น้ำตาของเธอไหลออกเป็นทางอย่างช้าๆเป็นน้ำตาแห่งความผิดหวังแต่ไม่คิดจะเสียใจ...ไม่มีเสียงโฮใดๆออกมาจากหญิงสาว เธอวางที่ตรวจครรภ์ลงกับอ่านล้างหน้า..ในเมื่ออุส่ารอดมาได้จากยาคุมฉุกเฉินแล้ว..ก็เลี้ยงมันไว้เนี่ยล่ะ..."

ลายฝัน:

ไหนดูซิ..ลูกแม่ใส่เนคไทยังเบี้ยวอยู่เลย..ผมอีกไม่คิดจะเซตหน่อยหรอ ขึ้นมหาลัยแล้วนะ//ลายฝันหญิงสาววัย35ผมประบ่าสีดำใส่แว่นตาใบหน้าสวยใสเหมือนอายุ20กว่าๆจัดทรงผมและเนคไทให้กับลูกชายหน้าหวานผิวขาวนวลที่สูงเลยหัวเธอไปกว่า10เซน เธออาศัยอยู่กับซีลูกชายของเธอในบ้านหลังเล็กๆที่เปิดร้านขายอาหารตามสั่งอยู่หน้าบ้าน 

ซี:

ไม่เห็นเป็นไรเลยครับ แค่แต่งตัวดีก็พอแล้วนี่ครับ//ลูกชายตอบกลับคนเป็นแม่ด้วยรอยยิ้ม 

ลายฝัน:

ก็คิดแค่แบบนี้ไงเลยไม่มีแฟนน่ะ อยู่ในสังคมแบบนี้หนูต้องรู้แนวทางของพวกเขานะหนูถึงจะอยู่รอด...

ซี:

ไม่เห็นต้องมีเลย..หนูอยู่กับแม่แบบนี้ตลอดไปเลยก็ได้ 

ลายฝัน:

แม่ไม่อยู่แบบนี้ตลอดไปหรอกนะ..ซี..แม่อยากให้หนูมีแฟน..มีงานแต่ง..มีลูกมีชีวิตคู่ที่ไปด้วยกันรอดสุดฝัน โตไปหนูก็จะสบายไม่ต้องมาลำบากแบบนี้...

ซี:

แต่หนูชอบแบบนี้นี่..

ลายฝัน:

ซี!!!จะไม่เถียงกับแม่สักคำได้มั้ยเนี่ย...//ซีผู้โดนเอ็ดแบบนั้นก็ทำหน้าเป็นหมาหงอย ลูกชายของเธอต่อให้จะอายุ18ปีแต่ก็ยังทำตัวเหมือนเด็กไม่รู้จักโตสักที

"คนเป็นแม่ขับมอเตอร์ไซค์มาส่งลูกชายที่มหาลัย ก่อนกลับก็ย้ำเตือนการกระทำที่ลูกชายควรทำ คนเป็นลูกชายให้สัญญาก่อนที่จะเดินไปที่คณะของตัวเองส่วนคนเป็นแม่ก็กลับขายกับข้าวเหมือนทุกวัน"

ซี:

พี่ครับ..ตึกคณะมนุษย์ศาสตร์ไปทางไหนหรอครับ//ด้วยความที่เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของชีวิตมหาลัย เพื่อนเก่าก็ไม่มีเพื่อนก็ยังไม่เจอ เขาจำเป็นต้องถามคนในพื้นที่ที่เป็นปี3นั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนกับแก๊งค์เพื่อน3คน คนถูกถามเงยหน้ามองอย่างสีหน้าไม่เต็มใจ...ใบหน้าคมเข้มผิวสีน้ำผึ้งหุ่นล่ำมองคนน้องตรงหน้าด้วยสายตาหยิ่งผยอง

เตชิน:

กู..จำเป็นต้องบอกด้วยหรอ...//เตชินหนุ่มหล่อคณะวิศวะเอ่ยถามขึ้นตั้งใจกวนประสาทคนอ่อนกว่า

ซี:

งั้นไม่ไรครับ..//คนน้องโดนตอบแบบนั้นก็รีบเดินหนีอีกฝ่ายเปลี่ยนคนถามจะง่ายกว่าเยอะ

เตชิน:

เห้ย!!!เดี๋ยว!!//คนตัวใหญ่กว่าไม่พอใจนิดหน่อย เขายืนขึ้นคว้าแขนคนตัวเล็กมาหาตัวเองและมองหน้าคนน้องส่งสายตาโมโหใส่เนื่องจากอีกฝ่ายให้คำตอบแบบนั้น

ซี:

ป..ปล่อยผมไปเถอะ...ผมรีบจริงๆนะ ผมไม่อยากไปสาย//คนน้องผู้ถูกกระทำไม่กล้ามองหน้าคนตัวใหญ่ ทำได้แค่หลบหน้าอีกฝ่ายด้วยความสั่นเทาเบาๆ

เตชิน:

กวางน้อยเข้าถ้ำเสือแล้วคิดว่ากวางตัวนั้นจะรอดไปได้หรอ...รนหาที่เองนะมึงอ่ะ//เตชินกระซิบข้างหูคนตัวเล็กอย่างแล้วยิ้มออกมาแบบมีเล่ห์สนัย 

ภูผา:

นายเตชิน!!!ทำอะไรหน่ะ..//ก่อนทุกอย่างแย่ไปกว่านี้ก็มีเสียงใครบางคนดังขึ้น เมื่อหันไปดูก็เห็นว่าชายอายุ30กว่าๆแต่งตัวดูดี ดูท่าแล้วคงจะเป็นอาจารย์คณะไหนสักแห่ง เดินมาหากลุ่มของเตชินเพราะเห็นอาการลูกศิษย์ปี1ที่อยู่กับเตชินมีอาการแปลกๆ

เตชิน:

อะไรครับอาจารย์..ผมแค่แหย่น้องมันเล่นเอง ไม่มีอะไรหรอกน่า..//เตชินยิ้มให้คนเป็นอาจารย์ปั้นหน้าตีเนียนแสดงละครว่าตนบริสุทธิ์

ภูผา:

เธอไม่ต้องมายิ้มเลย..ครูรู้นะว่าเธอเป็นคนยังไง ครูเป็นเพื่อนครูที่ปรึกษาเธอดี แล้วครูก็เคยมาดูแลแทนด้วย...ปล่อยน้องเลย//คนเป็นอาจารย์เห็นอาการลูกศิษย์ที่สั่นกลัวก็ทนไม่ไหว เอ็ดคนร่างกำยำไปอย่างใจเย็นที่สุดจนคนโดนเอ็ดทำหน้าเซ็งยอมปล่อยมือหนาๆจากแขนคนน้องโดยดี คนตัวเล็กเมื่อได้รับอิสระก็รีบตรงดิ่งไปให้คนที่ช่วยเหลือตนไว้อย่างทันที

ภูผา:

เธอเป็นไรมั้ย..เตชินทำไรเธอหรือปล่าว..//ด้านผู้ให้ความช่วยเหลือเอ่ยถามคนตัวเล็กขึ้นเมื่อเห็นว่าแขนที่สีขาวนวลมีรอยจ้ำๆแดงๆเป็นรูปรอยมือที่แขน

ซี:

ไม่เป็นไรครับ ผมยังไม่โดนเขาต่อยอะไรครับ

ภูผา:

ดีละ...แล้วอยู่คณะไหนล่ะ..ทำไมไม่รีบไปเรียน...

ซี:

คณะมนุษยศาสตร์ครับ..ส่วนที่ยังไม่ได้ไปเรียนเพราะไม่รู้ว่าตึกคณะอยู่ไหนครับ..ว่าจะมาถามทางพี่เขาแต่พี่เขาก็...ตามที่อาจารย์เห็นล่ะครับ

ภูผา:

อ่าว..คณะครูเอง ดีเลยๆงั้นเดี๋ยวถามครูมาเลย ช่วยครูยกเอกสารหน่อย..ไม่เยอะหรอก...มันแค่2-3ปึกเอง//ซีได้ยินแบบนั้นก็ทำตามโดยว่าง่าย เดินตามชายผู้เป็นอาจารย์ไปที่รถของเขาแล้วช่วยอาจารย์ถือเอกสารขึ้นตึกคณะไป..ระหว่างทางที่เดิน ซีก็ได้รู้ว่ารุ่นพี่ปี3ที่เขาไปทางถามมีชื่อว่าเตชินอยู่คณะวิศวะ เตชินเป็นคนที่เรียนในระดับที่ค่อนข้างดีแต่วางอำนาจใครทำให้เขาไม่พอใจก็จะอยู่ไม่สุขกันทั้งนั้น เตชินมีปัญญาเรื่องทะเลาะวิวาทอยู่บ่อยครั้งกับมหาลัยเด็กช่างและอาชีวะฝั่งตรงข้าม สาเหตุอาจเป็นเพราะเตชินไม่เคยได้รับความอบอุ่นจ่กพ่อและแม่ของเขา พ่อและแม่ของเตชินเป็นประธานบริษัทชื่อดังของจังหวัดส่วนแม่ก็เป็นครูในโรงเรียนชื่อดัง ทั้งคู่มีทรัพย์สินให้เตชินแต่กลับไม่มีความรักให้กับเตชินเลยแม้แต่น้อย

"ณ ร้านขายกับข้าวของคุณแม่ลายฝัน วันนี้เป็นวันที่ไม่วุ่นวายเหมือนตามเคย ลูกค้ามีมาเป็นคู่เป็น3หรือ4คนต่างกันไป..มีแวะมาสั่งแวะมาจีบคุณแม่บ้างด้วยความที่ตนยังสาวยังสวยบวกกับว่าตนทำงานอยู่ที่ร้านคนเดียว ในขณะที่แม่ลายฝันกำลังนั่งพักอยู่นั้นเอง เธอก็นึกถึงเรื่องราวในอดีตที่แสนเจ็บปวดของตัวเอง รุ่นพี่ที่เธอไว้ใจกลับทำร้ายจิตใจเธอได้ขนาดนั้น...มิหนำซ้ำแทนที่ครอบครัวจะให้กำลังใจเธอแต่กลับขับไสไล่ส่งเธออย่างไม่ใยดี ตอนนั้นเธอไม่เหลือใครไม่เหลืออะไร อยากจะตายไปซะตรงนั้น..ตรงถังขยะหน้าศาลารอรถเมล์นั่นล่ะ..แต่สุดท้ายด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง เธอได้ทำการดิ้นรนหาหนทางเอารอดทำงานที่ไม่ต้องใช้การศึกษาเพื่อสมัคร..ทั้งล้างจานถูบ้านกวาดบ้านเก็บขยะกวาดถนนจนมีเงินพอทร่จะตั้งตัวได้เลยเอามาเปิดเป็นร้านขายกับข้าว"

"ในเวลา5โมงเย็นเป็นเวลาของวันนี้ที่ลูกชายของเธอเลิกเรียน เธอปิดร้านขายกับข้าวแล้วขับมอเตอร์ไซต์มุ่งหน้าไปยังมหาลัยของลูกชาย เมื่อมาถึงก็โทรหาลูกชายของเธอ ลูกชายยังไม่รับสายสงสัยคงจะเรียนอยู่เธอเลยรออยู่ตรงป้ายรอรถเมย์ของมหาลัย ทันใดนั้นก็มีกลุ่มเด็กช่างวิ่งไล่นักศึกษาคนหนึ่งอย่างเอาเป็นเอาตายมุ่งตรงมายังป้ายรถเมย์ที่แม่ลายฝันนั่งรอลูกชายอยู่ ไม่ทันที่จะทำอะไร นักศึกษาที่โดนไล่ตามคนนั้นก็เข้ามาหลบหลังของเธอเพราะตอนนั้นมีแค่แม่ลายฝันเท่านั้นที่อยู่ตรงนั้น"

ลายฝัน:

เดี๋ยวๆๆนี่มันเกิดอะไรขึ้น มีเรื่องอะไรกัน//ในเมื่อมีคนต้องการความช่วยเหลือจะไม่ช่วยก็แล้งน้ำใจไปหน่อย เธอเอ่ยถามเด็กช่างอย่างใจ

หัวหน้าเด็กช่าง:

มันค้างค่าพนันครับพี่สาว..ว่าแต่พี่เป็นใครกัน สวยแบบนี้มีแฟนหรือยังครับเนี่ย..//ด้วยความที่แม่ลายฝันยังสาวยังสวยมันทำให้อีกฝ่ายอารมณ์เย็นลง

ลายฝัน:

พี่เป็น...พี่สาวของนายคนนี้เอง อย่าทำไรกันเลยนะพี่ขอร้อง เดี๋ยวจะทวงให้นะ

หัวหน้าเด็กช่าง:

หึ...รอดตัวไปนะมึง ถ้าพี่คนสวยของมึงไม่มาช่วยไว้มึงได้ตายห่าแน่ ไปพวกเรากลับ!!!!//เด็กช่างยอมใจอ่อนปล่อยอริให้รอดไปก่อนพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ ด้านผู้ถูกช่วยเหลือก็ขอบคุณคุณแม่คนสวยอย่างดีใจ โชคดีแค่ไหนที่คูณแม่ลายฝันยอมช่วยเหลือเขาสมบทเป็นพี่สาวจนรอดพ้อไปได้อีกวัน

ลายฝัน:

ไม่เป็นไรค่ะ..แล้วเป็นใครมาจากไหน ไปติดค่าพนันอะไรเขาไว้ล่ะเราน่ะ

ฝุ่น:

ชื่อฝุ่นครับอยู่คณะวิศวะปี3ครับ ผมไปติดพนันบอลพวกมันอ่ะครับ//หนุ่มร่างสูงตอบ สาวตรงหน้าเขาชั่งตรงสเปคเขาสุดๆผมประบ่าชุดเดรดแขนเสื้อยาวสีลาเวนเดอร์อายุดูจะ20-30

ลายฝัน:

ไม่ดีเลยนะทำแบบนั้นน่ะ การพนันนอกจากจะผิกกฎหมายแล้วมันก็เสี่ยงแบบนี้ล่ะเอาเป็นว่าพี่ขอให้ไม่ไปเล่นอีกน้ะเพื่อความปลอดภัยของตัวเราเองกับครอบครัว//เป็นการสั่งสอนที่อ่อนโยน ไม่ใช่การเอ็ดใส่แต่อย่างใด แม่ลายฝันยิ้มอ่อนให้อีกฝ่ายแบบนี้ก็ทำให้อีกฝ่ายใจเต้นหนักเข้าไปอีก

ฝุ่น:

เอ่อครับ..ผมสัญญาครับว่าผมจะเลิก ต้องขอบคุณพี่สาวจริงๆนะครับที่ช่วยผมไว้ ว่าแต่พี่สาว มีแฟนยังครับเนี่ย....

ลายฝัน:

อ๋อคือพี่--

ซี:

แม่!!!!ผมมาแล้ว//ซีผู้มาถึงตะโกนเรียกคนเป็นแม่ให้หันมามอง เขาเรียนจบคาบสุดท้ายของวันในเวลา5โมงเย็น คุณแม่ลายฝันเห็นลูกชายก็เข้าไปหาถามสารทุกข์สุกดิบลูกชาย เรียนเป็นยังไงได้เพื่อนใหม่หรือยังต่างๆนาๆทางตัวพี่ฝุ่นก็ยืนนกทำหน้าอึ้ง นอกจากจะมีแฟนแล้วยังมีลูกแล้วอีกต่างหาก 

"แม่ลายฝันพาลูกชายกลับมายังบ้านของตน ทำกับข้าวไปฟังลูกชายโม้ไปต่างๆนาๆ จะพูดอะไรก็พูดเถอะขอแค่ลูกมีความสุขและก็ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครก็พอแล้ว"

ลายฝัน:

ซี..คณะหนูต้องใช้ไอแพดหรือปล่าว..//ลายฝันผู้ฟังลูกชายอยู่ฝ่ายเดียวเอ่ยถามขึ้นเมื่อลูกชายเงรยบไปเพราะกำลังทานข้าวอยู่

ซี:

ไม่นี่ครับ..แค่มือถือเครื่องเดียวก็เกินพอแล้วครับ..แม่ถามทำไมหรอ...//ซีตอบกลับไม่ได้คิดอะไร 

ลายฝัน:

แม่เห็นที่ร้านโทรศัพท์น่ะ มันกว้างเท่าหนังสือของหนูเลย แม่คิดว่าหนูน่าจะได้ใช้..อีกอย่างโทรศัพท์ที่แม่ซื้อให้เนี่ย..มันตั้งแต่หนูม.1แล้วนะ..ยังไม่พังอีกหรอ....//คนเป็นแม่รู้ดี..เธอยังมีความเป็นวัยรุ่นอยู่ มือถือตั้ง6ปีจะไม่มีปัญหาอะไรไม่มีทางเด็ดขาด ขนาดอยู่กับเธอแค่3ปีมันก็กระตุกและตอบสนองช้าแค่ไหนเธอรู้ดี ขืนปล่อยให้ลูกชายได้ใช้เครื่องเดิมเครื่องนั้นต่อมีหวังทำงานช้ากว่าเพื่อนๆเป็นแน่..อย่างน้อยถ้าไม่มีงบจริงๆก็น่าจะเปลื่อนมือถือเครื่องใหม่ก็ยังดี

ซี:

มันยังใช้ได้อยู่เลย..แม่ไม่ต้องไปซื้อหรอก สู้เอาไปซื้อยากับของกินยังมีประโยชน์กว่าอีกนะแม่นะ//ใจจริงซีก็อยากได้เหมือนกัน เพราะเครื่องเก่ามันก็เป็นไปตามที่แม่ลายฝีนคิด ทั้งอืดทั้งช้ากว่าจะเปิดเน็ตแต่ละทีรอเป็นช่วงโมงจนตามเพื่อนไม่ทัน แต่ครั้งล่าสุดที่แม่ลายฝันหักโหมหาเงินมาซื้อมือถือให้เขา แม่ถึงกับป่วยหนัก เขาไม่อยากเห็นภาพนั้นอีก..ภาพที่คนเป็นแม่หน้าซิดเผือกตัวร้อน เขามีแม่เพียงคนเดียวในชีวิต หากเป็นครั้งหน้าแล้วหนักกว่านี้จะทำยังไง

ซี:

เอางี้มั้ยครับ ผมจะหางานพิเศษทำตอนเลิกเรียน..แล้วพอมีเงินเราก็ซื้อแค่มือถือใหม่ก็พอ..น้อะๆ//คนเป็นแม่ทำหน้าจะไม่ยอมอย่างเดียว ซีเลยตัดสินใจงั้นหางานทำแบ่งเบาดีกว่า อย่างน้อยแม่ก็จะไม่ต้องหักโหมเกินไป แม่ลายฝันก็พยักหน้าเบาๆ แล้วแต่ลูกชายละกัน อย่างน้อยก็มือถือเครื่องหนึ่งก็น่าจะได้ในเร็ววัน...

"ในเช้าวันต่อมาแม่ลายฝันก็ขับมอไซค์มาส่งลูกชายตามปกติ จากบ้านไปยังมหาลัยลูกชายใช้ระยะทางคือ7กิโลเมตร ทำให้ทั้งคู่ต้องมาเวลา6โมงเพื่อไม่ให้สายเหตุผลอีกส่วนที่สายเพราะแม่ลายฝีนขับช้าด้วยนั่นล่ะ"

ฝุ่น:

คนนั้นเลยลูกพี่ผมจำหน้าพี่คนนั้นได้//ทันทีที่ลายฝันและลูกชายมาถึง เสียงของฝุ่นก็ดังขึ้นบอกให้หัวหน้าแก๊งได้เห็นหน้าคนที่ช่วยเหลือตนวันนั้น

เตชิน:

มึงบอกกูว่า..คนที่ช่วยมึงไว้คือผู้หญิงที่เป็นแม่ของไอ้กวางนั่นล่ะ//เตชินมองตามที่ลูกน้องชี้ เขาแปลกใจที่ผู้หญิงปานนี้มีลูกโตและน่ารักได้ขนาดนี้ เป็นคู่แม่ลูกที่เตชินสนใจสุดๆ เพราะจากที่ได้ฟังจากไอ้ฝุ่นลูกน้องของเตชินพูดมา ดูท่าแล้วเป็นคนที่เอาตัวรอดเก่งไม่หัวโบราณเหมือนแม่ๆคนอื่นๆทั่วไป

เตชิน:

ไปสืบให้กู...2คนนั้นอยู่ที่ไหนทำอะไร//เตชินยิ้มมุมปากออกคำสั่งให้ลูกน้องของตนตามหาข้อมูลที่ตนต้องการ เตชินมีแผนอะไรสักอย่างแต่ยังไม่บอกใคร 

"ทุก5-6โมงเย็นแม่ลายฝันจะมารับคนเป็นลูกชายทุกวัน เพราะฉะนั้นหากมีวันไหนที่ซีเลิกเรียนตอนบ่าย2โมงซีก็ต้องรอคนเป็นแบบนั้นจนกว่าจะ5โมงเย็น เตชินจึงใช้จังหวะนี้เข้าหาพ่อกวางน้อยแกล้งนิดหยอกหน่อย หนำซ้ำคนน้องก็ไม่สามารถขัดขืนได้เพราะกลัวเจ็บตัวและทุกครั้งที่โดนแกล้ง ก็จะได้เงินเล็กๆน้อยๆแทนคำขอโทษที่เยอะกว่างานพาตทามที่คนตัวเล็กทำอยู่ เขาไม่รู้หรอกว่าทำไมถึงได้เงิน แต่เพื่อความสบายของแม่เขาก็ยอมได้"

"บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่แม่ลายฝันขับรถพาลูกชายกลับบ้าน รถก็เกิดน้ำมันหมดกลางคัน ด้วยความที่ช่วยกันหาตังค์จนลืมเรื่องอื่นไป..2แม่เลยต้องเดินกลับพร้อมลากไอ้สนิม2ล้อกลับไปด้วยในระยะทาง3กิโลเมตร และไม่ต้องห่วงแค่นี้สบายมากสำหรับแม่ลูกคู่นี้"

"(*แตรรถ)รถคันหรูขับเข้ามาเทียบข้างทั้งคู่และค่อยๆลดกระจกหลังลง ปรากฏเป็นเตชินคนที่ชอบแกล้งซีกำลังจ้องมาหาทั้งคู่ด้วยสายตาที่นิ่ง"

เตชิน:

รถเสียหรอ..ขึ้นมาสิครับเดี๋ยวผมไปส่ง//เตชินเอ่ยถามและชักชวนให้ทั้ง2แม่ลูก

ลายฝัน:

อ๋อไม่เป็นไรค่ะพ่อหนุ่ม 3กิโลเมตรเดี๋ยวก็ถึงบ้าน้าแล้วจ่ะ//

เตชิน:

ขึ้นมาเถอะครับ ผมเหงาผมอยากมีคนคุยด้วย ซีพาแม่นางขึ้นมาสิ//เตชินมองหน้าซีด้วยสายตาอำมหิด ถ้าแม่ของซีปฏิเสธอีกรอบซีจะโดนแกล้งหนักกว่านี้แน่นอน

ซี:

แม่ขึ้นไปเถอะ!!!เดี๋ยวหนูจุงรถกลับเอง นะแม่นะแม่ขึ้นไปเถอะ

ลายฝัน:

อะไรของเธอเนี่ยตาซี เป็นอะไร//คนเป็นแม่สังเกตอาการลูกชายอยู่ครู่หนึ่ง ลูกชายกลัวคนตรงหน้าสุดขีด เธอรู้ได้ทันทีคนตรงหน้าคงเป็นคนที่คอยแกล้งลูกชายตอนอยู่มหาลัยเป็นแน่ 

เตชิน:

นายเป็นลูกภาษาอะไรทิ้งแม่ไปกับคนแปลกหน้า นายต้องไปด้วย//ถึงแม่อีกฝ่ายจะรู้ว่าตัวเองนิสัยยังไง แต่เขาเคยแคร์ด้วยหรอ เตชินขู่สารพัดมากมายจน2แม่ลูกยอมไปกับพวกเขา 

"เตชินไม่ได้พา2แม่ลูกไปที่บ้านของพวกเขาแต่พาไปที่คฤหาสของเตชินแทน บ้านหลังใหญ่มีน้ำพุกลางสนามบ้านรูปปั้นกามเทพและคนแคระทั่วสวน ภายในมีเครื่องแก้วในตู้กระจกเก้าอี้และโซฟาศิลปะหรูหรา 2แม่ลูกถูกเชิญเข้ามานั่งในตัวบ้าน เผชิญหน้ากับลูกคุณหนูที่เอาแต่ใจที่เอาแต่ข่มใส่คนทั้ง2 มีหรือคนเป็นแม่จะยอม เธอมองกลับด้วยสายตาที่นิ่งและเยือกเย็นต่อให้อีกฝ่ายจะทำอะไรเธอ เธอก็จะสู้เพื่อปกป้องลูกชายเธอ"

เตชิน:

มองผมแบบนั้นทำไมล่ะคุณผู้หญิง ผมก็เพื่อนของซีนะ//เตชินขำในลำคอเขาชอบใจสุดๆ กับความเย็นชาเฉยเมยกต่ออำนาจของคนเป็นแม่

ลายฝัน:

มีไรก็พูดมาเถอะค่ะ มันเสียเวลาลูกดิชั้น ซีต้องทำงานพาตทามตอน1ทุ่มนะคะ//คนเป็นแม่เอ่ยถามขึ้น เป็นห่วงลูกชายตนกลัวว่าที่ทำงานจะหักเงินเดือนลูกชาย จริงๆก็ห่วงลูกชายนั่นล่ะกลัวอีกฝ่ายจะไม่ปล่อยง่ายๆเลยเอางานมาอ้างก่อน เตชินหัวเราะชอบใจกับความตรงไปตรงมาของคนเป็นแม่ เป็นผู้หญิงที่กล้าที่จะเสี่ยงทั้งที่เขามีอำนาจพอแต่ก็ยังพูดเร่งรัดเขาแบบไม่กลัวเสีย

เตชิน:

ใจร้อนจังครับคุณผู้หญิง  งั้นก็ได้ครับเพื่อไม่ให้ลูกชายเสียเวลา ผมแค่จะเสนองานเงินดีให้คุณทั้ง2น่ะ ได้ข่าวว่าอยากได้มือถือใหม่หรือไม่ก็ไอแพตใช่มั้ยล่ะ ลองรับงานของผมดูสิ เงินเยอะน้ะเผลอๆเยอะพอที่จะซื้อทั้งไอแพตและมือถือใหม่ให้ได้ทั้งลูกชายและก็ตัวคุณด้วย..

ลายฝัน:

ผิดกฎหมายสินะ งานสกปรกชั้นขอปฏิเสธ!!!!

ซี:

แม่!!แม่พอเถอะ

ลายฝัน:

ตาซี...อยู่นิ่งๆ และขอบอกเลยนะต่อให้จะจนจะขาดแคลนแค่ไหน จะไล่ที่แค่ไหนก็ขอหน้าด้านอยู่ต่อจนกว่ากระสุนปืนจะลงหัวเนี่ยล่ะ งานเงินดีขนาดนั้นจะเป็นอะไรไปได้นอกจากยาเสพติดไม่ก็ฆ่าคนใช่มั้ยล่ะ

เตชิน:

ปล่าวหรอก ถึงจะไม่ถูกกฎหมายแต่ก็ไม่ผิดกฎหมายเหมือนกัน รับรองปลอดภัยใสสะอาดไม่ใช่อย่างที่คุณคิดแน่นอน//ยิ่งการเถียวของแม่ลายฝันเตชินก็ชอบใจเข้าไปใหญ่เขาเลือกไม่ผิดจริงๆเสียด้วย

ลายฝัน:

งานอะไรล่ะที่ว่า ไม่ถูกกฎหมายและก็ไม่ผิดกฎหมายด้วย //ลายฝันถามกลับ

เตชิน:

มาเป็นครอบครัวให้กับผม ผมให้เดือนละ3หมื่นทั้งแม่และลูก มาเป็นครอบครัวของผม คุณก็ไม่ต้องทำอะไรมาก คนเป็นแม่เขาทำอะไรบ้างคุณก็ทำแบบนั้นล่ะ ส่วนนาย คนเป็นน้องทำอะไรบ้างนายก็ทำตามนั้น จะปฏเสธแล้วกลับไปทำงานพาตทามเหมือนเดิมก็ได้นะ แต่ผมดันเผลอยื่นใบลางานแบบถาวรไปแล้ว เอาไงดีครับคุณผู้หญิง//เตชินยื่นขอเสนอเป็นแม่ปลอมๆของเตชิน มันก็น่าสนใจดี คนละ3หมื่นต่อเดือน เพียงเดือนแรกก็ได้6หมื่นแล้ว มือถือเครื่องใหม่ที่จะให้ลูกชายก็อาจจะได้มาเลยในวันพรุ่ง บวกกับอีกฝ่ายตัดทางเลือกตัวเองไปอีก..แม่ลูกทำสัญญาตกลงเป็นครอบครัวจอมปลอมให้กับเตชินอย่างเลี่ยงไม่ได้ ระยะเวลาก็ประมาณ1ปีเต็ม...

"คนเป็นแม่อย่างลายฝันทำงานคุณแม่ของเตชินอย่างดี ดูแลเอาใจใส่ทั้งลูกชายและลูกตัวปลอมไม่ขาดสาย คอยปลุกให้ไปเรียนคอยทำอาหารเช้าให้ทั้งคู่ ดูแลทำความสะอาดคฤหาสน์ ส่วนคนเป็นน้องก็เชื่อฟังในสัญญาจ้าง โดนแกล้งทุกครั้งแต่ก็ไม่ได้หนักหนาอะไร อย่างมากก็โดนบีบแก้มนวลกอดไหล่หอมหัวและแก้มหรือไม่ก็กระซิบข้างหูด้วยคำพูดแฝงความนัยเสมอๆ ซึ่งทุกครั้งที่โดนแบบนั้นก็ใจเต้นอยู่ไม่น้อย"

"ในระยะ3เดือนให้หลัง ทั้ง3สนิทกันมากขึ้น เตชินเริ่มแสดงความอ่อนโยนและขี้อ้อนมากขึ้นเผยให้เห็นด้านที่ใครหลายๆคนคฤหาสน์ยังไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นด้านที่น่ารักที่ใครหลายๆคนต่างอมยิ้ม...เขาเริ่มเอาใจใส่ซีไม่แกล้งเหมือนแต่ก่อน..เริ่มอ้อนขอความรักความเห็นใจ คนเป็นแม่ของซีเห็นสายตาปราถนาของเตชินบ่อยๆก็แอบเอ็นดู จากเด็กกระล่อนสำส่อนไปทั่วตอนนี้แค่น้องอยู่ห่างแค่10ก้าวก็เข้ามาถามหาที่ตนอย่างลนลาน..เห็นทีเจ้าลูกชายอย่างซีจะมีสามีขี้อ้อนแทนภรรยาเสียแล้ว..."

ลายฝัน:

แล้วจะตามแม่มาทำไมทั้ง2คนเนี่ย..แม่แค่จะมาซื้อผักเอง...มาแล้วเป็นแบบนี้ไม่ต้องอีกเลยนะ//แม่ลายฝันบ่นใส่ลูกชายทั้ง2ตามตื้อตั้งแต่เช้าอยากออกไปตลาดกับตน คนพี่ก็ไม่มีห้ามคนน้องก็ได้ใจตื้ออยู่นั่นจนต้องปล่อยให้ตามมา แต่ก็ไม่วายซีก็ขี้อ้อนขอขี่หลังคนพี่อย่างเตชินคนเป็นแม่เลยหันเอ็ดใส่..จะมาทำไมก็ไม่รู้ลำบากพี่เตชินไปอีก 

เตชิน:

ไม่เห็นเป็นไรเลยแม่ฝัน..ผมเต็มใจ น้องน่าเอ็นดูจะตาย 

ลายฝัน:

เราก็เหมือนกัน..เป็นพี่ยังไงไม่รู้จักห้ามน้อง..รู้มั้ยล่ะทำแบบเนี้ยน้องจะเสียคนเอา..

แม่ค้า:

อ่าวแม่ฝันมากับใครล่ะวันนี้ผัวใหม่หรอ..//แม่ค้าคนหนึ่งฝนตลาดเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าวันนี้ลายฝันมากับลูกชายและใครไม่รู้อีก1คน 

ลายฝัน:

อ๋อ...ปล่าวค่ะ..พี่บุญธรรมของตาซีน่ะค่ะ..เตชินพาน้องกลับไปก่อนเถอะ...//ลายฝันผู้ได้ยินแบบนั้นก็รีบกระบอกกับเตชินและซีให้รีบกลับไป 

แม่ค้า:

ไม่ต้องอายหรอกนางฝัน..แกท้องก่อนวัยยังไม่เห็นอายแบบนี้เลย..แหม...มีผัวเด็กแบบนี้ก็ไม่บอก//แม่ค้าหัวเราะชอบใจกับสิ่งที่พูด คนในตลาดก็ซุบซิบกันเดี่ยวด้านเสียๆหายๆของลายฝัน เป็นคนหลายผัวบ้าง แก่แดดบ้าง ต่างๆนาๆ..

ลายฝัน:

พาน้องกลับไปเถอะเตชิน..เดี๋ยวเจอกันที่บ้านนะ//แม่ฝันหันมาคุยกับเตชินให้พาน้องกลับไป เธอไม่อยากให้ลูกต้องมาเจอปมในชีวิตแบบนี้ เตชินก็ตอบรับคำพาซีออกจากตรงนั้นมาอยู่ที่ทางเข้าตลาดแทน...

"อะไรบางอย่างที่เตชินไม่คิดที่จะได้เห็นก็เกิดเห็นอย่างไม่ได้ตั้งใจ..คนเป็นแม่เดินหาวัตถุดิบทำอาหารต่ออย่างใจเย็นฝ่าคำพูดที่ดูถูกตนมากมายอย่างใจแข็ง มันเป็นภาพที่เห็นแล้วปวดใจที่สุด...เมนูที่เตชินขอวันนี้คือกุ้งผัดสะตอแล้ววัตถุดิบทั้งหมดก็อยู่ท้ายตลาด  นั่นคงเป็นสาเหตุที่แม่ฝันยังเดินไปต่ออย่างไป แม่ฝันเป็นคนจริงจังให้สัญญาไปแล้วจะไม่คืนคำ เมื่อลูกชายต้องการจะกินตนก็จะต้องหามาให้เพราะให้สัญญาไว้แล้ว"

"คนเป็นแม่ใช้เวลาสักพักก่อนจะกลับออกมาได้  เธอส่งยิ้มอ่อนๆให้กับลูกชายทั้ง2แต่สายตาของแม่ฝันมันกลับเศร้าแต่ก็ไม่มีน้ำตาไหลออกมาให้ได้เห็นเช่นกัน"

ลายฝัน:

มายืนมองหน้าแม่ทำไมล่ะไปสิ!!!จะกินมั้ย 

"แม่ฝันเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินนำทั้งคู่กลับไปยังบ้านหลังใหญ่ เธอทำเหมือนกับเรื่องทุกอย่างมันไม่เคยเกิดขึ้น เธอเข้าไปทำอาหารแล้วนำมาเสริฟให้ทั้ง2หนุ่ม"

ซี:

แม่ไม่ร้องไห้หรอ..//ซีผู้เอาแต่นั่งจ้องกุ้งผัดสะตอไม่ยอมกินสักทีเอ่ยถามขึ้น

ลายฝัน:

ร้องไห้ก็ได้นะ แต่แม่ไม่ชอบร้องไห้ให้กับอดีตที่เคยร้องไห้มาแล้ว มันน่าเบื่อ..

ซี:

แต่แม่ไม่อายหรอ...ที่มีลูกไม่มีพ่อแบบนี้...

ลายฝัน:

ถามผิดคนไม่พอใช้คำถามได้ผิดคนอีก..แม่สิต้องถาม อายมั้ยล่ะที่ลูกไม่มีพ่อ 

ซี:

ไม่ครับ..ผมไม่อาย ผมออกจะดีใจที่ยังมีแม่ทั้งสาวทั้งสวยอีกอย่าง ผมมีพี่เตชินอยู่ล่ะ..พี่ชินอ่ะทำตัวเหมือนผมมีพ่อที่ตามใจผมแล้วก็มีแม่ที่ตรงข้ามกับพ่อชินไง...//คนตัวเล็กตอบด้วยรอยยิ้มแห่งความสดใสเปลี่ยนบรรยกาศที่เงียบเชียบกลายเป็นทุ่งลาเวนเดอร์ 

เตชิน:

พ่อนี่..ใช่พ่อที่แปลว่าแดดดี๊มั้ยครับน้องซี..

ลายฝัน:

ตาชิน..แม่ก็หวงลูกแม่นะ..//แม่ฝันกระแอมในลำคอ เธอเป็นวัยรุ่นเธอรู้ว่าความหมายที่เตชินพูดออกได้เป็นอย่างดี..ไม่ใช่ว่าเธอไม่เปิดใจรับเชิญเป็นลูกเขย แต่อยากให้เจ้าเตชินได้บอกน้องตรงๆไม่ใช่หยอดไปแบบนี้ ฝั่งเจ้าเสือที่กำลังจะกินกวางน้อยก็ขำแห้งออกมาเมื่อแม่งูจงอางพูดแบบนั้น 

ซี:

พี่ชิน ผมจะถามนานแล้วแต่ก็ลืมถามทุกที..//ณ ห้องนอนอันกว้างใหญ่คนน้องเป่าผมให้คนพี่ตามที่คนพี่ขอไว้เอ่ยขึ้น 

เตชิน:

น้องกวางจะถามอะไรพี่ล่ะ..พี่ไม่มีอะไรจะตอบแล้วนะ...

ซี:

พี่ให้เรามาเป็นครอบครัวแบบนี้..พ่อกับแม่จริงๆพี่ไม่ว่าอะไรหรอ...

เตชิน:

พวกเขาเคยสนใจพี่ที่ไหนล่ะ..จะครบเดือนอยู่แล้วยังไม่เห็นว่าอะไรเลย...ไม่เคยว่าแบบ..จริงๆ จะเรื่อยเปื่อยกับใครมี่ไหนก็ได้...ซื้ออะไรก็ได้..ทำอะไรก็ได้..สบายดีน้อะ....

ซี:

แล้วให้แม่ฝันมาทำงานเป็นทำไมล่ะ..ทั้งที่มัน..สบายจะตายไม่ใช่หรอ..

เตชิน:

ไม่หรอก..ชีวิตที่มีแต่เงินแต่ไม่มีความสุขมันโคตรหน้าเบื่อเลยนะ...พี่ขอบอกอะไรหน่อยได้มั้ยล่ะ...

ซี:

พี่จะบอกอะไรหรอ--เอ๊ะ!?!?!พี่ชิน//ไม่ทันที่ซีจะถามกลับสัญชาตญาณความเป็นผู้ล่าคว้าร่างเล็กดันลงนาบกับแผ่นเตียงกว้าง โชคดีที่เตียงค่อนข้างนุ่มมันเลยทำให้เจ้ากวางน้อยไม่เป็นอะไร ซีตกใจกัับสิ่งที่เกิดขึ้น คนพี่จะทำอะไรกันแน่ เตชินนอนคล่มร่างน้องแล้วยิ้มแบบเจ้าเล่ห์

เตชิน:

จำได้ใช่ป่ะว่าตอนเปิดเทอมเราเจอกัน รู้ปล่าว พี่อิจฉาแค่ไหนที่เรามีรอยยิ้มแบบนั้น พี่ตามสืบเรื่องของเธอตั้งแต่วันนั้นหนูน้อย เธอน่ารักตรงสเปคพี่ทุกอย่าง เสียดายที่กวางน้อยของพี่ดันได้รับเลี้ยงด้วยงูจงอางที่พิษร้ายกว่าใครๆแต่จะว่าไปก็เป็นแม่จงอางใจดีมากเลยล่ะ ฉลาดไหวพริบดีแถมมีความกล้าที่จะเสี่ยง พี่ชอบหนูน้ะเป็นแฟนกับพี่ก่อนได้มั้ย ไหนๆแม่ก็อยุ่กับเธอที่นี่แล้ว ถ้าเธอเรียนจบเมื่อไหร่แต่งงานกัน

ซี:

บ..บ้าน่ะพี่ชิน รีบอะไรขนาดนั้นกัน เรื่องการแต่งงานมันต้องดูกันยาวๆนะครับ

เตชิน:

พูดแบบนี้ กวางน้อยแปลว่าไม่ปฏิเสธใช่มั้ยล่ะ...

ซี:

ก็...ถ้าพี่ไม่แกล้งหนูเหมือนเมื่อก่อนอีก หนูก็..ยินดี//ซีตอบอย่างเขินอายไม่คิดว่าคนพี่จะเร่งด่วนรีบร้อนขนาดนี้ เตชินหัวเราะๆแล้วกอดคนน้องเต็มแขน เขาไม่คิดที่จะล่วงเกินไปมากกว่านี้หรอก รอคนน้องพร้อมเมื่อไหร่เขาก็จะจัดให้ ในคืนนั้นทั้ง2ใช่สรรพนามของคนรักกันเป็นครั้งแรกมันก็จะหน่วงๆนิดหน่อย ซีได้ขอไว้กับพี่เตชิน อย่าพึ่งบอกเรื่องนี้กับแม่ เพราะซีคิดว่าแม่ของเขาน่าจะรับไม่ได้ เตชินก็ตอบตกลง เขาจะรอเมื่อยามคนน้องพร้อมที่จะบอก ว่าง่ายตามใจไปทุกอย่างเหมือนตอนยังไม่ได้คบกัน

ลายฝัน:

ยิ้มบานมาแต่ไกลเลยนะตาซี พี่พาไปหนีเที่ยวที่ไหนอีกล่ะ//รุ่งเช้าคนเป็นแม่ตื่นมาทำกับข้าวก็เห็นลูกชายของตัวเองยิ้มร่าลงมาจากชั้น2 เธอถามหาคนเป็นพี่อย่างแฝงความนัย มีหรือที่เธอไม่รู้ว่าอาการแบบนี้เป็นอาการของคนมีความรัก ตาชินคงจะบอกรักคนน้องเป็นที่เรียบร้อยแต่ยังไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่าแน่นอน

ซี:

ปล่าวครับแค่...วันนี้คาบว่างเยอะอ่ะ ซีจะได้นอนหลับในห้อสมุดยาวๆ//ซีตอบกลับ

เตชิน:

ป่ะที่รัก--เอ่อ น้องซีไปกินข้าวกัน มัวยืนยิ้มแบบนี้เดี๋ยวไปเรียนสายนะ //ชัดเจนกว่ากล้องหลายล้านพิคเซล คำที่เตชินเผลอหลุดออกมาเพียงเล็กน้อยแม่ฝันก็ได้ข้อสรุปทั้งหมด

ลายฝัน:

นี่ก็จะครบปีแล้วนี่น้อะ..เดี๋ยวอาทิตย์หน้าเราก็จะได้กลับบ้านของเราแล้วล่ะน้อะซี//ลายฝันเอ่ยออกมาแกล้งแหย่2หนุ่มนิดหน่อย

ซี:

ฮะ..จะครบแล้วหรอ อ่าวผมนึกว่า เราจะอยู่ต่ออีกหน่อย

ลายฝัน:

อื้ม..ดีแล้วนี่หนูจะไม่ต้องทนให้พี่เตชินแกล้งหนูที่วิทยาลัยอีกในสัญญาก็บอกไว้ ครบสัญญา1ปีพี่เตชินจะไม่มายุ่งกับหนูอีก//ต่อให้เธอรู้อยู่แล้วแต่เมื่อทั้งคู่ยังไม่ยอมบอกความจริง คนเป็นแม่ก็ขอใช้จิตวิทยาเล่นกลับสะหน่อยละกัน สุมหัวกันปิดบังแม่ไว้นัก ดูซิว่าจะปิดไว้ได้แน่นแค่ไหน

เตชิน:

โถ่วแม่ฝัน...อยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้หรอ ผมสัญญาว่าจะไม่แกล้งน้องอีก นะๆๆๆๆ//เตชินเมื่อได้ยินแบบนั้นก็วิ่งเข้ามากอดแขนแม่ฝันอย่างออดอ้อน อุส่าได้รักกันทำไมคนเป็นแม่มาพรากไปดื้อๆแบบนี้ เขาไม่ยอมจริงๆด้วย

ลายฝัน:

อ้าว..ก็ในสัญญาเราก็เป็นเขียนเองนี่ แม่ก็ต้องกลับไปขายกับข้าวต่อเธอก็กลับไปใช้ชีวิตที่อิสระต่อไง..มีแต่ได้กับได้..เธอไม่ต้องให้แม่มาบ่นเรื่องการกินอาหารหรือการรีดเสื้อผ้าให้แบบนี้อีกแล้ว..ดีออก 

ซี:

งั้นต่อเพิ่มได้มั้ยอ่ะนะแม่นะ..

ลายฝัน:

เอ้าทำไมล่ะตาซี อยากโดนแกล้งต่อหรือไง..ทำไมอยากต่อสัญญา..อยากให้อยู่ต่อล่ะ//ลายฝันมองทั้งคู่ด้วยสายตาที่มีอำนาจเหนือกว่า ต่อให้เตชินเป็นถึงลูกคุณหนูที่เอาแต่ใจเบอร์1ของโลก แต่เมื่อเจอสายตาของแม่ฝันก็ต้องสงบอาการทันที

ซี:

ก็..เรา2คนอุส่า..คบกันนี่..//คนน้องต้องสารภาพออกไป ในเมื่อคนเป็นแม่เค้นขนาดนี้ ถ้าไม่ยอมบอกดีๆคนแม่มีหวังไม้เรียวหวดก้นลายเป็นแน่

ลายฝัน:

ก็แค่นั้นล่ะ..จะเก็บเป็นความลับทำไมก็ไม่รู้..เอ้าตาชินพาแฟนกินข้าวซะสิเดี๋ยวก็ไปเรียนสายหรอก...//คนเป็นแม่ยิ้มออกมา ยอมปริปากตั้งแต่แรกมันก็น่าจะง่ายกว่านี้..

ซี:

ก็ซีคิดว่า...แม่จะรับไม่ได้นี่..แล้วแม่รู้ได้ไงอ่ะ..เราพึ่งตกลงคบกันเมื่อคืนนี้เอง...

ลายฝัน:

แม่เป็นแม่นะ..คิดว่าแม่ไม่รู้หรอ..ฝันไปเถอะเจ้าแสบ..1ปีที่อยู่ด้วบกันมาแม่เห็นมาหมดทุกอย่างนั่นล่ะ รีบกินข้าวเร็วๆสิ7โมงครึ่งแล้ว...

เตชิน:

คุณแม่ฝันเนี่ย..ใจร้อนเหมือนเดิมเลยนะครับ บ้านผมใกล้มหาลัยจะตาย...ไปตอน7โมงกว่ายังทันเลย 

ลายฝัน:

เธอก็เหมือนกันตาชิน..ที่ไปได้เพราะไม่มีใครห้ามเวลาปิดประตูรั้วมหาลัยใช่มั้ยล่ะ...รีบเลยวันนี้แม่จะไปส่งด้วย 

"ระหว่างการไปมหาลัยด้วยรถคันหรู มิน่าล่ะทำไมโดนเรียกมาหาบ่อยเนื่องในข้อหาที่ว่าลูกชายทั้ง2ชอบมาสาย เตชินเป็นคนที่ชอบแวะนิดจอดหน่อย เจออะไรที่น่าสนใจก็จะหยุดดู แต่วันนี้เธอไม่ปล่อยให้เป็นแบบนั้นแน่นอน เตชินสั่งให้จอดแต่เธอก็ขอใช้อำนาจของแม่บุญธรรมของเตชินขอให้คนขับรถขัดคำสั่ง เธอไม่มีอำนาจสั่งหรอกแต่เธฮมีลูกชายอย่างซีเป็นของประกัน เจ้าเสือตัวแสบจะกล้าขัดมั้ยให้มันรู้ไป...."

"เมื่อมาถึง..ทั้งคู่โบกมือลาแม่ลายฝันก่อนเดินจุงมือกันไปเรียน ส่วนตัวคุณแม่ก็กลับไปบ้านทำความสะอาดบ้านหลังใหญ่ตามเดิม คิดถึงเรื่องวันวานอีกครั้ง เธอทำใจอยู่พักใหญ่เหมือนกันตอนที่เริ่มรู้ว่าเตชินแอบรักซี เธอเป็นห่วงลูกชายมากกว่าสิ่งใด ความลับที่ไม่มีใครรู้คือลูกชายเธอสามารถตั้งท้องได้เหมือนกัน ถ้าเกิดลูกชายของเธอเจอชะตากรรมแบบเดียวกับเธอล่ะเธอจะทำยังไง ที่เธอได้ลูกชายมาก็เกิดจากอนาคตที่สิ้นหวังบวกกับความไว้ใจเนี่ยล่ะ เธอห่วงมากมั้ยก็มากน้ะ แต่แม่ฝันไม่ใช่แม่ธรรมดา เธอเป็นแม่ที่มีความเป็นวัยรุ่นสูง เธอรู้เธอเข้าใจวัยรุ่นดี อะไรที่พวกเขาชอบที่พวกเขาเกลียด มันจะไม่แสดงออกตรงๆหากไม่ได้กักเก็บไว้นานพอ อะไรคือการทำในสิ่งที่ควรเป็นแม่ควรทำระหว่างห้ามให้ลูกชายทำในสิ่งที่รักหรือทำใจปล่อยให้ลูกชายได้เจอในสิ่งที่ต้องเจอ ตอนแรกเธอก็เลือกข้อแรกนะ แต่พอคิดไปคิดมามันจะเป็นผลดีกว่าถ้าลูกได้มีความสุขจริงๆสักครั้งในชีวิต"

"ขณะที่เดินกลับบ้านหรูหลังใหญ่ ก็มีรถหรูอีกคันที่แปลกตามาจอดหน้าบ้าน เมื่อเธอเดินเข้ามาในตัวมา สัมผัสรังสีผู้ดีก็ปะทะเขากับตัวเธออย่างจัง เจ้าของบ้านที่แท้จริงได้กลับมาแล้ว"

ลายฝัน:

เอ่อ คุณผู้หญิงกับคุณผู้ชาย กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ เดี๋ยวไปเตรียมกับข้าวให้มั้ยคะ //เธอจำเป็นต้องกลายเป็นคนรับใช้เพราะเตชินได้ขอไว้ว่าเก็บเรื่องครอบครัวเช่าเป็นความลับ

จักร:

เธอเป็นใครกัน..ผมไม่เคยเห็นหน้าคุณมาก่อน //ชายวัยกลางคนเอ่ยถามขึ้น จักรหนุ่มวัย50กว่าๆแต่งตัวภูมิฐานที่ดูสุขุมชุดสูทที่มีสีเลือดหมูพร้อมกับควงหญิงสาวลูกผู้ดีในชุดเดรดสีแดง

ลายฝัน:

แม่บ้านประจำตัวของคุณหนูเตชินค่ะ โดนคุณลูกจ้างให้มาช่วยแก้หน้าตอนโดนเรียกพบผู้ครองค่ะ..

รัศมี:

มิหน่าล่ะทำไมถึงไม่แจ้งข่าวมา..ที่ไหนได้ จ้างแม่บ้านหน้าใสมาเป็นผู้ปกครองให้แทน เอ่เธอช่วยไรหน่อยสิ เอาน้ำให้เราหน่อยได้มั้ยสิ เธอชื่ออะไร...

ลายฝัน:

ลายฝันค่ะ..เรียกฝันก็ได้ค่ะ..

รัศมี:

นั่นล่ะ...ฝัน ไปเอาน้ำเย็นให้หน่อยสิ..แล้วลูกชินเนี่ย..กลับมาหรือยัง 

ลายฝัน:

ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ..เพราะดิชั้นพึ่งกลับเข้ามา..แต่คิดว่าจะกลับมาแล้วนะคะ..

รัศมี:

งั้นช่วยไปดูที่ห้องนอนหน่อย..ถ้าอยู่ก็ให้เรียกเขาลงมาที..

ลายฝัน:

ค่ะได้ค่ะ//ลายฝันตอบรับคำสั่ง เดินไปหยิบน้ำมาเสิฟให้2สามีภรรยาแล้วขึ้นไปที่ห้องของเตชิน คนพี่กำลังเล่นกีต้าร์ให้คนน้องฟัง เธอไม่อยากขัดความรักของลูกชายทั้ง2และเธอก็รู้จักเพลงที่ตาชินเล่นเธอเลยรู็ว่าเพลงใกล้เล่นจบแล้ว เลยรออีกหน่อยละกัน เมื่อเล่นจบ2คู่รักเจ้ากวางน้อยและเสือร้ายสัมผัสได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่ยืนมองอยู่ที่ประตูและยิ้มอย่างกรุ่มกริ่ม เมื่อหันไปดู คนตัวเล็กสะดุ้งโหยง แม่มาตอนไหนทำไมไม่บอกหนู คนดีดกีต้าร์ก็ขำแห้งไหว้สวัสดีแม่ของซีอย่างเขินอาย เมื่อกี้เขาใช้ศัพท์ที่หวานสุดๆในการหยอดคนน้อง สงสัยคุณแม่น้องน่าจะได้ยินทั้งหมดเป็นแน่

ลายฝ้าย:

มีคนมาหาอ่ะตาชิน ลงมาเถอะ พ่อกับแม่เรามาหาแล้วนะไม่อยากไปเจอพวกท่านหน่อยหรอ//จากหน้าที่เขินอายกลายเป็นหน้าถอดสีเปลี่ยนจากความสุขเป็นทุกข์ทันใดเมื่อแม่ลายฝันเอ่ย

เตชิน:

ผมไม่ไป แม่ฝากบอกพวกเขาด้วยผมไม่หิว ผมยอมแม่ตลอดนะ แต่วันนี้ผมขอขัดคำสั่งแม่1วันนะ ถึงจะเอาเหตุผลไหนมาอ้างมาขู่ผม ให้ตายผมก็ไม่ลงไป

ลายฝัน:

ตาชิน..ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ พวกท่านคิดถึงเรามากๆเลยนะ

เตชิน:

แต่ผมไม่คิดถึงครับ ไม่เคยที่จะคิดถึงเลย ตอนหย่ากันตอนเลิกกันตอนแบ่งแยกให้ผมมาอยู่กับพ่อ ก็ไม่มีใครคิดถึงผมเลยว่าจะรู้สึกยังไงเวลาที่ต้องมาเห็นคนอื่นที่ต่อให้ครอบครัวแยกทางแต่ก็มีความสุข คุณพ่อหรือคุณแม่ก็จะถามลูกทุกครั้ง..อยากได้แม่ใหม่หรือพ่อใหม่หรือปล่าว...ถึงจะไม่เต็มใจให้มี แต่อย่างน้อยก็บอกผมสักหน่อยก็ยังดี...//เตชินตัดพ้อบอกนิสัยของคนเป็นพ่อแท้ๆของตนเองให้แม่ฝันได้ยิน ผู้หญิงที่มากับนายจักรไม่ใช่แม่แท้ๆของเตชิน แต่เป็นน้องสาวของแม่ต่างหาก พูดไปก็น้ำตาไหลไป เขาอิจฉาแค่ไหนแต่ไม่สามารถระบายให้ใครฟังได้เลย 

ซี:

เพราะแบบนี้น่ะหรอ...พี่เลยจ้างให้แม่กับผมเป็นครอบครัว..//ซีเอ่ยขึ้นพร้อมมองไปที่คนพี่อย่างสายตาเวทนา นี่เขามีปัญหาจนต้องซื้อครอบครัวใหม่ขนาดนี้เลยหรอ...

เตชิน:

ครับ..แล้วมี่เลือกแม่ฝันกับน้องกวางก็เพราะนี่ล่ะ...ไม่ต้องบอกหรอกน้อะว่าอยู่แล้วมีความสุขแค่ไหน...

ซี:

ไม่เป็นไรนะพี่เตชิน..หนูจะอยู่ด้วย..แม่จะอยู่ด้วยกัน..พวกเรา..จะอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปตลอดเลย..ใช่มั้ยครับแม่..//ซีกอดโอ๋คนพี่อย่างอ่อนโยน โยนคำพูดที่ใช้คำเปลืองไปหน่อยใส่คนพี่อย่างเอาใจ คนเป็นแม่ได้ยินก็ไม่ว่าอะไร เธอพยักหน้าเบาๆตอบรับคำของลูกชาย เตชินก็กอดกลับด้วยท่าทางที่ออดอ้อน เสือร้ายกลายร่างเป็นแมวยามคนรักงอนหรือขออะไรสักอย่าง 

เตชิน:

แม่กับซีไปกับผมได้มั้ย..นั่งข้างๆผมนะ//คนตัวโตเอ่ยถามขึ้น เขายอมลงไปก็ได้ตราบใดที่ซีและแม่ฝันยอมไปด้วย แม่ฝันตอบรับด้วยการเข้ามาโอบไหล่ลูกชายทั้ง2 เธอจะไม่ทิ้งคู่ไปไหนเธอสัญญาไว้แล้ว

"ลายฝันพาลูกชายทั้ง2ลงมาชั้นล่าง ดูเหมือนว่าจะรอกันนานไปหน่อยเลยทานข้าวกันไปก่อนแล้ว..แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะพวกเขารู้ดีว่านิสัยลูกชายเขาเป็นไงกว่าจะยอมได้ต้องใช้เวลาเกือบชั่วโมงกว่าๆที่เจ้าชินจะยอมได้ แต่สาวใช้คนนี้แตกต่างไป..เธอใช้เวลากล่อมไม่ถึง3นาที การที่จะทำให้เตชินยอมได้ในเวลาที่รวดเร็วแบบนี้จะต้องเป็น คนที่สำคัญที่สุดสำหรับเตชินเป็นแน่.."

ลายฝัน:

คุณหนูเตชินมาแล้วค่ะ..ขอโทษที่ทำให้รอนาน..พอดีเตชินอาบน้ำอยู่ค่ะ//แม่ฝันเอ่ยขึ้นขณะที่เลื่อนเก้าอี้ให้เตชินนั่ง

จักร:

ไม่เป็นไรครับผมเข้าใจดี...

รัศมี:

แค่ช่วยให้ลูกเตยอมลงมาก็ดีแล้วค่ะ..แล้วเด็กคนนั้นใครหรอ..น่ารักน่าเอ็นดูจัง...

ซี:

ผมเป็นลูกของแม่ฝันครับ//ซีตอบกลับอย่างสุภาพและรอยยิ้มที่สดใส ใครมองใครก็เอ็นดู..

เตชิน:

ใช่ครับ แล้วน้องเขาก็ยังเป็น..เมีย..ของผมอีกด้วย..ใช่มั้ยเธอ//เตชินต้องการหยอกเล่นแม่เลี้ยงสักหน่อย เขาคว้าซีเข้ามานั่งที่ตักของตัวเองหอมแก้มไปหนึ่งฟอดใหญ่ รัศมีและจักรเห็นก็แอบตกใจรสนิยมลูกชายที่มั่วผู้หญิงไปทั่วไม่คิดว่าจะมาได้ถึงขั้นเด็กผู้ชายแบบนี้ ลายฝันด้วยความเป็นแม่ก็มีหวงลูกอยู่บ้าน เจ้าชินเล่นแบบนี้เธอก็ไม่พอใจเป็นธรรมดา เธอตบไปที่ไหล่เตชินพร้อมเอ็ดใส่ไม่แคร์ภาพพจน์ที่แสดงอยู่ก่อนหน้านี้เลย หมดกันที่เสแสร้งมา 2สามีภรรยามองทั้ง3อย่างแปลกใจ สรุปเป็นอะไรกันแน่...

ลายฝัน:

เอ่อ...คือ...ไม่มีอะไรจะแก้ตัวค่ะ//ลายฝันกำลังรู้สึกตัวได้ จะพูดยังไงให้อีกฝ่ายเชื่อได้ ในเมื่อมันก็เห็นๆกันอยู่ เธอยอมรับแบบจนมุม ไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่รู้แต่ว่าต้องเป็นความหมายเดียวกับที่เธอคิดไว้แน่นอน

จักร:

ไม่เป็นไร..งั้นเราปล่อยให้แม่ลูกคุยกันก่อนดีกว่า..สงสัยเมื่อกี้น่าจะรีบเลยไม่ไเ้คุยอะไรมาก..ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ไปหาพ่อที่ห้องทำงานพ่อได้เลยนะ//จักรเอ่ยขึ้นแล้วส่งยิ้มอ่อนให้ทั้ง3 คุณแม่วัยใสที่ตาชินซื้อตัวมาวันนั้นกลายเป็นแม่บุญธรรมที่เตชินเคารพสุดหัวใจไปแล้ว เขาลุกออกจากห้องรับแขกให้ทั้ง3ได้คุยกันอย่างสบายตัว

ลายฝัน:

คราวหลังอย่าทำไรแบบนี้อีกนะตาชิน..น้องก็เสียหายเป็นนะ 

เตชิน:

ผ..ผมขอโทษครับแม่ให้อภัยผมนะ น้ะแม่น้ะๆๆๆๆอื้อ~~ชินไม่ทำแล้วครับ แม่ฝันนะ//ลูกแมวขี้อ้อนเจ้าไปกอดแม่ฝันอย่างเอาใจ ทั้งไหว้อ้อนวอนน้ำตาคลอเบ้าหน่อยๆ ศีษระถูกับแขนแม่ฝันอย่างไม่อายใคร ลายฝันถอนหายใจเสียงดังก่อนจะเก็บจานข้าวของจักรและรัศมีแล้วไล่เตชินไปหาจักร

"เตชินเดินออกมาจากห้องทำงานของคุณจักรด้วยรอยยิ้มที่แทบปริแตกออกมา เขาเดินมากอดแม่ฝันและซีอย่างดีใจแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่หลายฟอดให้แม่งูจงอางและกวางตัวน้อย เขาบอกว่าจักรจะยอมไปสู่ขอซีให้ถ้าหากเตชินยอมรับสืบทอดกิจการของครอบครัว แน่นอนว่าเตชินยอมตอบตกลงข้อเสนออย่างรวดเร็ว ไหนๆสายที่เขาเรียนก็เอามาต่อยอดกิจการที่ว่าได้แล้วแถมยังได้หวานใจอย่างซีมาอยู่ด้วย เรื่องอะไรจะเล่นปฏิเสธ ซีและลายฝันได้ยินถึงกับไปไม่เป็นสตั้นไปครู่ใหญ่ก่อนจะเรียบเรียงคำกล่าวยินดีให้ว่าที่ลูกเขยตัวเอง"

ลายฝัน:

รักน้องให้มากๆล่ะถ้ามีปัญหาก็ค่อยๆคุณกัน ได้แล้วทิ้งแม่เอาตายแน่//ลายฝันยิ้มแล้วเอ่ยอวยพรในเชิงข่มขู่ ถ้าทิ้งขว้างเมื่อไหร่ อำนาจบารมีพ่อใหญ่แค่ไหนก็ป้องกันพิษแม่งูจงอางอย่างเธอไม่ได้หรอก

ซี:

แล้ว...แม่ไม่ไปอยู่ด้วยกันหรอ...//ซีเอ่ยถามขึ้น

ลายฝัน:

แล้วเรื่องอะไรแม่จะไปอยู่ขัดชีวิตคู่ของเราล่ะตาซี มีคู่แล้วก็อยู่กับคู่ตัวเองไปสิ มาอยู่เกาะกับแม่ตลอดชีวิตไม่ได้หรอกน้ะ

ซี:

แต่แม่ครับ...ซีอยากอยากให้แม่อยู่ด้วยอ่ะ นะแม่น้ะอยู่ด้วยกันเถอะ เห็นค่าที่ซียอมลาโรงเรียนวันนั้นเพื่อดูแลแม่ตอนป่วยก็ได้ ซียอมทิ้งอนาคตเิพื่ออยู่กับแม่เลยนะตอนนั้นอ่ะ พี่เตช่วยหน่อยสิ น้ะ ขอให้แม่อยู่กับซีน้ะแม่นะ นะพี่เต....//เมื่อซีรู้ว่าลายฝันจะปล่อยให้ตนใช้ชีวิตต่อจากนี้อยู่กับพี่เตชินแค่2คน ซีกุมมือแม่พร้อมขอร้องให้อยู่กับตนพร้อมส่งกำลังขอความช่วยเหลือไปที่พี่เตชินว่าที่สามีตนอย่างออดอ้อน พี่เตชินเห็นแล้วก็แทบจะระทวย อ่อนแรงกับดาเมจของคนน้องไม่มีกำลังต่อต้านพอที่จะปฏิเสธใดๆ

เตชิน:

โถ่วว..น้องซี อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ พี่ใจอ่อนระทวยไปหมดแล้ว อืม...ครับๆพี่ให้แม่ฝันไปอยู่ด้วยแน่นอน 

ลายฝัน:

ตาชิน...

เตชิน:

น้ะครับแม่ฝัน ผมปฏิเสธน้องไม่ได้อ่ะ...แม่ฝันไปอยู่ด้วยกันนะครับ ถ้าวันไหนน้องเอาแต่ใจแล้วมันเป็นอันตรายต่อตัวน้องล่ะก็ ผมจะรู้สึกเศร้ามากเลย มีแม่ฝันไปช่วยดุให้น้องหน่อยน้องอาจจะอันตรายน้อยลงก็ได้ นะแม่ฝันนะ//เตชินเดินมาเกาะไหล่ลายฝันจากข้างหลัง แล้วกระซิบบอกด้วยเหตุผลที่ตนจำเป็นให้แม่ฝันอยู่ช่วย จะว่าไปซีก็ท้องได้อีก ขืนถ้าปล่อยให้ซีได้อยู่กับตาชินจริงๆไม่ใช่แค่ซีที่เป็นอันตราย ลูกในครรภ์ภายภาคหน้าก็จะอั้นตรายด้วย ลายฝันคิดได้แบบนั้น เธอเลยตอบตกลงยอมรับข้อเสนอของเตชินที่ดูจะรักว่าที่ภรรยาสุดๆ

"ในวันศุกร์ที่19เมษายน หลังจากที่ซีเรียนจบ งานแต่งงานที่ชายหาดได้เริ่มขึ้น คู่บ่าวสาวตื่นเต้นทำตัวไม่ถูก ฝั่งเจ้าสาวอายจะแทบจะร้องออกมา ฝั่งเจ้าบ่าวก็ป้ำๆเป๋อๆทำไรไม่ถูก...จะรอดมั้ยเนี่ย...ลายฝันเอ่ยพึมพำขณะที่พยายามปลอบลูกชายตัวเอง เป็นไปได้เธอจะอาสาเป็นบาตรหลวงไปแล้ว แต่ก็นะทำได้แค่คิดเท่านั้นล่ะ โชคดีที่เมื่อเริ่มงานมันไม่ได้เป็นในแบบที่เธอคิด ถึงจะไม่ไหลลื่นแต่ก็ผ่านไปด้วยดี ทุกคนในงานสังสรรกับกลุ่มตัวเอง เตชินผู้เป็นเจ้าบ่าว พาเจ้าควงไปทั่วงานอวดไปทั่วอย่างเด็กได้ของใหม่ หึ...ขอให้ได้เห่อตลอดเถอะ.. แม่ฝันบ่นพึมพำเมื่อเห็นว่าเตชินลากน้องไปทั่วงานอย่างตื่นเต้น"

"ริมชายหาดยามค่ำคืน 2หนุ่มกับ1หญิงสาวจุงมือเดินเท้าลากกับทราย แสงจันทร์สาดส่องไปที่น้ำทะเลสีน้ำเงินดูสวยงาม ทั้ง3นอนไม่หลับเลยมาเดินเล่นบนชายหาด...ไม่สิ..ทั้ง2หนุ่มมากกว่า ส่วนหญิงสาวน่ะหรอ..โดนลูกชายลากมาน่ะสิ"

ลายฝัน:

ลากเท้าแบบนั้นเดี๋ยวโดนเปลือกหอยบาดหรอก..แล้วนี้เดทยังไงกันเนี่ย พาแม่มาทำไมเนี่ย...

เตชิน:

ก็ซีน่ะสิครับ บอกว่าอยากให้มาเดินด้วย แม่ฝันก็รู้นี่ ผมขัดน้องเขาไม่ได้อยู่แล้ว...

ซี:

555 ก็ผมอยากให้แม่มาด้วยนี่ มันเย็นสบายแถมสวยด้วย ว่าแต่ มีใครมาจีบแม่คนสวยของซีหรือปล่าวอ่ะ วันนี้แม่สวยมากๆเลยนะ 

ลายฝัน:

ไม่มีหรอก...ใครมันจะไปเอาแม่เลี้ยงเดี่ยวอย่างแม่ ไม่มีทางหรอก//ลายฝันตอบปัดๆลูกชาย ทั้งที่จริงๆแล้ว มีเยอะจนใช้แรงกายทั้งหมดปฏิเสธอีกฝ่ายที่เข้ามานั่นล่ะ ส่วนใหญ่ก็เป็นเพื่อนของเตชินไม่ก็ลูกน้องในแก๊งค์ของเตชินนั่นล่ะที่มาจีบ 

ซี:

แม่จ๋า....//ซีนิ่งเงียบไปสักพักก่อนจะเอ่ยเรียกแม่ฝันเสียงอ่อน

ลายฝัน:

ครับ...//แม่ฝันตอบรับเสียงเรียกของลูกชายทันใด

ซี:

ซีอยาากรู้..ทำไมวันนั้นแม่จ๋าไม่ทำแท้งซีล่ะ ถ้าแม่จ๋าทำแม่จ๋าก็น่าจะมีอนาคตต่อ..ไม่ต้องโดนคว่ำบาตรปล่อยตามยะถากรรมแบบนี้ 

ลายฝัน:

อยากรู้หรอ..ไม่รู้สิ เพราะแม่ไม่อยากฆ่าใครละมั้ง ตาซี แม่บอกกี่ครั้งแล้ว ว่าไม่ต้องถามคำถามนี้กับแม่ แม่ยอมเสียอนาคตปล่อยชีวิตของแม่เองเนี่ยล่ะ อุส่าเกิดมาก็ให้มันเกิดนั่นล่ะ จะเอาอะไรอีก เลิกเป็นห่วงแม่ได้แล้ว ที่ต้องห่วงอ่ะนู่น...สามีเราอ่ะ จะหนีเที่ยวกะล่อนเมื่อไหร่ก็ไม่รู้//เตชินถึงกับสะดุ้งโหยง ตนอุส่าเงียบไว้แล้วแท้ๆ กลับโดนลากเข้ามาในบทสนทนาอีก 

เตชิน:

โถ่ววแม่ฝันอ่ะ ชินอุส่าเงียบแล้วนะ...เนี่ยซีอ่ะแม่เราจับผิดพี่อีกแล้ว//เตชินเข้าไปกอดอ้อนซีเหมือนกับเด็กโดนแม่ดุใส่ต้องการกำลังเสริมจากภรรยาตัวเอง ซีก็หลุดขำออกมากับความขี้อ้อนของพี่เตชิน จะโตแค่ไหนก็ยังเป็นพี่เตชินอยู่ยังวันยังค่ำ

ซี:

เห้อ...แม่ฝันครับ ลูกคนแรกของซีเอาชื่อดรีมดีมั้ยครับ....ดรีมที่แปลว่าความฝัน ชื่อจริงก็..ภูวรินทร์เมธี...ดีมั้ยครับ....//ซีเอ่ยถามขอความคิดเห็นของแม่ตัวเอง

ลายฝัน:

อื้ม....ตามใจสิ นั่นลูกเรานะไม่ใช่ลูกแม่...

เตชิน:

ดีเลย!!!งั้นทำคืนนี้เลยป่ะ...เอาจนเตียงหักเลยไรเงี้ย

ลายฝัน:

มันหลายรอบแล้วนะตาชิน!!!ตีสักทีดีมั้ยเนี่ย//พอได้ยินสิ่งที่เตชินเอ่ยเท่านั้นล่ะ แม่ฝันถึงกับคว้าไม้แถวนั้นไล่ฟาดเตชิน มาพูดอะไรแบบนี้เธอก็ห่วงลูกชายน่ะสิ ซีก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจมองดูแม่วิ่งไล่สามีตนอย่างเอาเป็นเอาตาย

ซี:

แม่จ๋า....//ซีเรียกแม่ฝันอีกครั้ง เมื่อแม่ฝันหันมามองซีก็บอกอะไรสักเล็กน้อยก่อนจะปล่อยให้แม่ตนไปไล่ฟาดใช้กระบวนท่าปราณวารีไล่สามีตนต่อ

ซี:

ขอบคุณที่แม่ทนมาตลอดนะ หนูรักแม่ที่สุดแล้ว...//ลายฝันยิ้มตอบกลับลูกชายตัวเอง แม่ก็รักหนูค่ะ... ลายฝันเอ่ยตอบก่อนจะกลับไปไล่ล่าตาชินอีกครั้ง....

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

×