[SF/OS] NCT JAEMARK - MY J

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,223 Views

  • 327 Comments

  • 706 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    269

    Overall
    12,223

ตอนที่ 15 : [SF] FREESIA (2/X) 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    3 ม.ค. 61










             อึดอัด  

         

บรรยากาศภายในรถสร้างความอึดอัดจนไม่กล้าจะหายใจ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังขึ้นทำให้ใจชื้นมาบ้าง มินฮยองพยายามจะมองไปข้างทางเพื่อเลี่ยงความสนใจจากคนข้างๆ

 


หากย้อนไปเมื่อเกือบ 20 นาทีที่เเล้ว ขณะที่กำลังจะกลับ โดยคุณนายจองให้พ่อบ้านที่ชื่อจินเป็นคนไปส่ง มินฮยองก็เจอเขากับผู้ชายร่างสูงที่คาดว่าน่าจะเป็นคนที่ปล่อยให้แขกอย่างเขารอมาเป็นชั่วโมง การพบเจอครั้งเเรกของมินฮยองกับผู้ชายคนนั้น เริ่มต้นจากการเอาหัวไปโหม่งชนเข้ากับอกเเข็งๆจนตัวเองเป็นคนเซกลับมา หลังจากนั้นเขาก็ยืนฟังคุณนายจองยืนบ่นลูกชายที่ขัดคำสั่งชุดใหญ่ และจบลงด้วยการที่เธอสั่งให้เเจฮยอนไถ่โทษโดยการรับหน้าที่ให้ไปส่งมินฮยองที่บ้านสวนของคุณยายแทน

 


            ซึ่งมันบ้ามาก ผู้ชายคนนี้อยู่ด้วยเเล้วอึดอัดชะมัด

 


ถึงจะไม่ได้พูดคุยกันเลยเเม้เเต่คำเดียว ก็รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายไม่พอใจในตัวของเขา ถึงได้ไม่ยอมพูดด้วยตั้งเเต่ขับออกมาจากบ้านของเจ้าตัว ตอนนี้ก็ขับรถได้มาถึงกลางทาง อีกฝ่ายก็ไม่มีวี่เเววว่าจะพูดออกมา ตามความเป็นจริง มินฮยองก็ไม่อยากจะมีบทสนทนากับคนที่ไม่เป็นมิตรนี้เท่าไหร่แต่การที่ต่างคนต่างเงียบแบบนี้มันสร้างความอึดอัดอย่างมาก จนมินฮยองนั่งตัวเกร็ง ลำบากไปจนถึงการหายใจที่ต้องหายใจเข้าออกเบาๆให้เกิดเสียงรบกวนคนที่ทำหน้าที่ขับรถตอนนี้น้อยที่สุด

 


มินฮยองที่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยด้วยความรู้สึกอึดอัดในใจ ก็หันไปตามเสียงของคนที่ทำหน้าที่ขับรถที่เอ่ยปากพูดขึ้นมาก่อน

 


"เธอเสียงนุ่มทุ้ม ที่หากว่าได้ยินคงอยากจะเห็นหน้าคนพูดอย่างเเน่นอน หากไม่ได้ฟังประโยคถัดไปที่อีกฝ่ายพูด "อยากเเต่งงานกับฉันเพราะเงินสินะ"

 


มินฮยองยอมให้เเจฮยอนเงียบปากเสียดีกว่าที่จะพูดออกมา เเค่หลุดประโยคเเรกมาก็ทำมินฮยองมองไปด้วยความไม่พอใจ

 


"คุณ... มันจะเกินไปเเล้วนะ ไม่ใช่เเม่คุณหรอกหรอที่มาขอให้ผมไปเเต่งงานกับคุณน่ะ"

 


เเจฮยอนละสายตาจนเส้นทางตรงหน้าเพื่อหันมาหาคู่สนทนา เขากระตุกยิ้มมุมปาก "เเต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธ ขนาดฉันตั้งใจกลับมาช้า ก็ยังเห็นเธออยู่ นับถือความพยายามที่จะรวยทางลัดของเธอ"

 


"นี่น่ะหรอคนดีของคุณยาย ผมฟังที่คุณยายเล่าว่าคุณดีอย่างนู้นอย่างนี้ ที่เเท้... ก็สร้างภาพ"

 


"เเล้วเธอต่างจากฉันตรงไหนเเจฮยอนพูดขึ้นมาอย่างฉุนเฉียว ถ้าหากเวลาปกติมินฮยองจะระมัดระวังการใช้คำพูดไม่ให้หยาบคาย ยิ่งกับคนที่เคยพบเจอกันครั้งเเรก เขาไม่อยากให้ความประทับใจเเรกของเรามันเเย่หรอกนะ เเต่ตอนนี้ไม่ไหว มินฮยองที่ใครๆก็ว่าใจเย็นโดนคำพูดดูถูกของคนนิสัยแบบนั้น — มันน่าบีบคอให้ตายไปเลย

 


"อย่างน้อยผมก็ไม่คิดจะหนีปัญหาอย่างคุณ เป็นผู้ชายซะเปล่า... เฮ้ย! " ยังไม่ทันที่จะพูดจบ อีกฝ่ายก็หักรถหลบข้างทางเสียก่อน เเขนเล็กที่วางไว้ข้างตัวถูกกระชากจนมินฮยองเเทบตัวลอยถ้าไม่ติดว่าเข็มขัดนิรภัยรั้งเอาไว้ มินฮยองไม่บอกให้อีกฝ่ายปล่อย เพราะรู้ยังไงคนหน้ามึนอย่างคนตรงหน้าคงไม่ปล่อยง่ายๆ ถึงได้ออกเเรงดึงข้อมือของตัวเองให้หลุดออกมาเอง เเม้มันจะขึ้นรอยเเดงจากการยื้อก็ตามเถอะ

 


"ฉันจะไม่ถือเอาความกับประโยคที่เธอพูด เเต่เธอต้องไปบอกกับผู้ใหญ่ให้ยกเลิกงานเเต่งงานบ้าๆนี่ซะเขาตะคอกใส่ยิ่งทำให้อารมณ์โกรธของมินฮยองทวีคูณไปอีก

 


"ไม่!!"  ที่ตอบไปไม่ได้หมายความว่ามินฮยองอยากจะเเต่งงานกับคนๆนี้ เเต่หากมินฮยองเป็นคนขอยกเลิกจะเป็นการที่เขาปฏิเสธคำขอของคุณยายด้วย ซึ่งนั่นคงเป็นสิ่งสุดท้ายของชีวิตเลยที่มินฮยองจะสามารถทำให้ท่านได้ ยังไงก็ไม่มีทางที่จะทำให้คุณยายผิดหวังในตัวเขาเด็ดขาด  "ถ้าคุณอยากจะยกเลิก คุณก็ไปบอกผู้ใหญ่เอาเองสุดท้ายก็กระชากข้อมือออกมาจากมือใหญ่ที่บีบจนเจ็บไปหมด

 


เเจฮยอนพยายามพ่นลมหายใจช้าๆเพื่อระงับอารมณ์ที่เดือดปะทุจนอยากบีบไหล่คนตรงหน้าให้แหลกละเอียดคามือ ทั้งๆที่เจอกันเพียงครั้งเเรก เเต่อีกฝ่ายกลับต่อปากต่อคำเขาอย่างไม่ลดละ คุณหนูมินฮยองเเสนอ่อนโยนที่เเม่เขามักจะพูดถึง จนเผลอคิดว่าอีกฝ่ายคงเป็นคนหัวอ่อน เเละคิดว่าน่าจะต่อรองเเล้วไล่ให้ออกไปชีวิตเขาง่ายๆโดยไม่ต้องออกแรงมาก — เเต่เขาคิดผิด เมื่อคนดีของคุณแม่ หน้าเงินถึงขึ้นไม่ยอมยกเลิกงานเเต่งงาน

 


"ที่คุณอยากให้ผมยกเลิก... คงไม่ใช่เเค่กลัวผมจะมาสูบเงินคุณหรอก คุณคงมีคนรักของคุณอยู่เเล้ว เเต่ครอบครัวคงไม่เห็นด้วย คุณควรไปคุยกับฝ่ายคุณมากกว่าที่จะบีบผมให้ปฏิเสธขอตกลงของผู้ใหญ่"

 


"ฉลาดดีนี่ เธอก็เเค่บอกปฏิเสธไป จะโกหกว่ามีคนรักเเล้วหรืออะไรก็ได้ ส่วนที่เหลือฉันจัดการเอง"

 


"ขอบคุณสำหรับความหวังดี แต่ที่ผมไม่ยอมยกเลิกเพราะไม่อยากจะผิดคำพูดกับคุณยาย เเล้วนั่นมันไม่ใช่ปัญหาของผม ปัญหาใครคนนั้นก็รับผิดชอบไปสิ"

 


" ฮึ ดูเธออยากเเต่งงานกับฉันมากเลยนะ" แจฮยอนผ่อนลมหายใจ ดูเหมือนคุณหนูมินฮยองจะอยากลองดีกับเขาเข้าแล้ว

 


.           "… "  มินฮยองจ้องคนตรงหน้าอย่างไม่ยอมแพ้ ถึงแม้ในใจจะเริ่มกลัว ยิ่งได้สบตากับสายตาที่เดาได้ยากนั่น

 


"ได้ งั้นเราก็แต่งงานกัน เธอจะได้รู้ว่านรกที่แท้จริงเป็นยังไง"

 

 

 




 

คำพูดของผู้ชายคนนั้นยังวนอยู่ในหัวเหมือนกรอเทป มันยังค้างอยู่หลายคืนจนนึกกังวล มินฮยองไม่เคยคิดหรือวาดฝันว่าชีวิตคู่ของตัวเองเป็นยังไง เขาเเค่อยากดูเเลคุณยายให้ดีที่สุด ทำงานหาเงินมาเลี้ยงคนที่บ้าน อยู่ดูเเลสวนดอกไม้ที่เป็นอาชีพที่เลี้ยงให้เขาเติบโตมาได้ขนาดนี้ หรือเขาควรจะปฏิเสธคุณนายจองไปดี — คิดว่าการต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักยากยิ่งกว่าการคิดบทนิยาย หรือเเม้กระทั่งการรดน้ำพรวนดิน หรือก้มตัดดอกไม้เก็บไปขายเป็นไหนๆ

 


ชีวิตเดิมอันแสนเรียบง่ายเหมาะกับมินฮยองที่สุดเเล้ว

 


"มานั่งหน้าบูดอะไรตรงนี้เเรงสะกิดเบาๆที่หลังทำให้ต้องหันไปมอง ร่างเล็กถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะขยับให้อีกฝ่ายหย่อนตัวนั่งลงข้างกัน กระติกน้ำหวานเย็นๆถูกยื่นส่งมาให้ทันทีที่บุคคลมาใหม่นั่งลงเรียบร้อยแล้ว

 


"ดื่มอะไรหวานๆจะได้อารมณ์ดีขึ้น"

 


"พี่ไปเอาประโยคนี้มาจากไหนเนี่ยมินฮยองรับกระติกนั้นมาดื่ม เเล้วส่ายหัวให้กับประโยคเมื่อครู่ของยองโฮ พี่ยองโฮเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา เราสนิทกันมาก เพราะคุณยายไม่ยอมปล่อยให้เขาไปเล่นไกลบ้าน พี่ยองโฮเลยเป็นเพื่อนเล่นคนเดียวของเขา ทั้งๆที่เป็นญาติกัน เเต่พี่ยองโฮกลับมีรูปร่างตัวสูงใหญ่และเเข็งเเรงจนน่าอิจฉา คนงานในไร่ยังเอ่ยชม ผิดกลับเขา เเค่ยกตระกร้าขึ้นกระบะรถ คนงานที่เห็นยังต้องสั่งห้าม เพราะกลัวทั้งเขาและดอกไม้ในตระกร้าจะร่วงลงไปกองกับพื้นทั้งคู่

 


"เเล้วสบายใจขึ้นมั้ยล่ะ"

 


"นิดหน่อย... "

 


"เรื่องแต่งงานน่ะ จะกลับลำก็ไม่ทันเเล้วนะ มะรืนก็จะเเต่งงานเเล้ว"

 


อยู่ๆพี่ยองโฮก็พูดถึงเรื่องที่เป็นปัญหารำคาญใจในตอนนี้จนเผลอหายใจยาวเหยียดเป็นครั้งที่สองร้อยของวัน เพราะความกังวลถึงทำให้ต้องหนีคุณยายออกมาจากทางหลังบ้านเพื่อมาปลูกดอกไม้คลายเครียด ถึงเเม้คุณยายจะบอกว่าจะต้องเก็บตัวก่อนถึงวันงานก็เถอะ แต่หากปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวในห้องคนเดียวต้องขาดใจเเน่

 


"คิดซะว่าได้ไปอยู่กับเพื่อนใหม่" ยองโฮว่าอย่างติดตลก

 


"มันเหมือนกันตรงไหนเล่า ผู้ชายคนนั้นใจร้าย... โคตรๆใจร้าย ไม่รู้เขาจะทำอะไรผมบ้างถ้าเราเเต่งงานกัน"

 


"น้องของพี่เก่งอยู่เเล้ว ไม่ต้องกลัวหรอก ถ้าหมอนั่นทำร้ายเรา พี่ไม่ปล่อยไว้เเน่"

 


มินฮยองยิ้ม ก่อนจะที่สวมกอดเข้าที่เอวอีกฝ่าย ยองโฮตกใจกับการกระทำ ปกติมินฮยองไม่ใช่คนขี้อ้อนเท่าไหร่ เจ้าตัวเล็กที่เขาเห็นเเต่เด็กก็เหมือนเด็กผู้ชายทั่วไป อาจจะเรียบร้อยมากกว่าเขาที่พ่อเเม่ดูเเล รายนั้นอยู่กับคุณยายที่เป็นผู้ดีเก่า ดังนั้นก็เลยต้องอยู่ในกรอบในระเบียบ เเต่เขาไม่เคยเห็นมินฮยองไม่มีความสุขเลยสักครั้ง เด็กคนนั้นเต็มใจที่จะทำเเบบนั้นด้วยซ้ำ

 


สิ่งที่เขาจะทำให้มินฮยองได้ก็คงมีเเค่คอยดูเเลเจ้าตัวช่วยคุณยายอีกเเรง เขาสัญญาไว้เเล้วว่าจะดูเเลมินฮยองตลอดชีวิตของเขา ถึงเเม้มินฮยองจะไม่ต้องการก็ตาม

 

 

 




 

            มินฮยองเคยไปงานแต่งงานญาติหรือเพื่อนอยู่หลายครั้ง แต่ไม่คิดว่างานในครั้งนี้จะเป็นงานของตัวเอง

 


กระจกบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงหน้าสะท้อนให้เห็นร่างเล็กที่สวมชุดสูทสีขาวสะอาดตา โดยตรงอกมีดอกกุหลายสีน้ำเงินประดับเอาไว้ มินฮยองปล่อยให้ช่างทำผมและช่างแต่งหน้าทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจนเสร็จ โดยตลอดระยะเวลาที่นั่งอยู่เฉยๆก็คิดหาทางหนีงานแต่งงานทุกวินาที

 


แต่พอนึกถึงหน้าคุณยาย ก็ทำไม่ลง สุดท้ายถึงจำใจนั่งรอในห้องจนกว่างานจะเริ่มอย่างที่ควรจะเป็นแทน

 


ก๊อกๆ

 


              เสียงเคาะประตูที่ดังแหวกความเงียบภายในห้องทำให้คนที่นั่งเหม่ออยู่หน้ากระจกต้องเลื่อนสายตาไปยังประตุบุสีแดงบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากที่นั่งเท่าไหร่ ร่างเล็กลุกขึ้นแล้วเดินไปเพื่อเปิดประตูอย่างไม่เร่งรีบ

 


ทันทีที่เปิดออก ก็เจอเข้ากับร่างสูงที่สวมชุดสูทสีดำ ส่งยิ้มให้อย่างอ่อนโยน เหมือนวันแรกที่เราได้เจอกัน

 


"เจโน่? "

 


"ครับ.. เอ่อ ผมขอเข้าไปได้มั้ย"  คนที่อายุน้อยกว่าถามอ้อมแอ้ม แล้วถึงเดินเข้าไปในห้องเมื่อว่าที่พี่สะใภ้ หลีกทางให้เดินเข้ามาข้างใน

 


หากสังเกตดีๆ เจโน่ถือจานที่มีคุ้กกี้และคัพเค้กขนาดเล็ก พร้อมน้ำเปล่าหนึ่งขวดเข้ามาด้วย "คุณยายบอกพี่ยังไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เช้า.. ทานขนมรองท้องไปก่อนนะครับ พอถึงเวลาพิธีจะได้ไม่หิว"

 


มินฮยองระบายยิ้มออกมาเมื่อเจโน่เอ่ยจบ ประโยคเป็นห่วงและใส่ใจถึงขั้นนำน้ำและขนมมาให้อดไม่ได้ที่จะเอ็นดู ทำไมคนน้องกับคนพี่นิสัยถึงได้แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ซึ่งแน่นอนว่าจองแจฮยอนคนนั้น เป็น เหว

 


"ขอบใจมากเลยนะ แต่— " ยังไม่ทันที่จะปฏิเสธ คัพเค้กที่อยู่ในถ้วยกระดาษลายจุดก็ถูกยัดเข้ามาใส่มือ เหมือนคู่สนทนาจะรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าถึงได้ชิงทำแบบนี้ก่อน

 


"ไม่มีแต่ครับ ถ้าพี่ไม่ทานอะไรเดี๋ยวก็ได้เป็นลมพอดี" เจโน่ว่าอย่างจริงจังจนมินฮยองหลุดยิ้มออกมาอีกรอบ ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อประโยคถัดมานั้นฟังไม่ชัดเจนเท่าไหร่

 


"เป็นห่วงพี่หรอ? " มินฮยองทวนประโยคที่ตัวเองฟังไม่ชัดแต่พอจับใจความได้บ้าง คนที่โดนจับได้เบิกตากว้างแล้วส่ายหัวไปมาอย่างรวดเร็ว จนต้องหลุดขำกับความตลกของเด็กตรงหน้าอีกครั้ง



               "ผมหมายถึงคุณยายของพี่จะเป็นห่วงต่างหาก" ร่างสูงกว่าพ่นลมหายใจหลังจากแก้ตัวเป็นพัลวันแล้วหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่าง

 


"โอเคๆ พี่กินก็ได้"  เจโน่มองว่าที่พี่สะใภ้ของเจ้าตัวกัดคัพเค้กวานิลลารสหวานเข้าปาก ท่าทางน่ารักตอนแลบลิ้นเลียครีมที่เลอะริมฝีปากทำเขาหน้าร้อนเหมือนจะไม่สบายขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าจะโทษอากาศในห้องที่ร้อน หรือเป็นเพราะคนตรงหน้าที่ทำให้เขาเกิดอาการผิดปกติแบบนี้ดี

 


ยังไม่ทันจะสั่งห้ามอีกฝ่ายที่ทำให้เขาใจเต้น ประตูที่ปิดสนิทเมื่อครู่ก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรงจนคนที่อยู่ในห้องต้องหันมองพร้อมกัน ชายร่างสูงกับชุดสูทสีกรมท่าเดินเข้ามาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ไม่สนใจว่าน้องชายของตนจะพูดอะไรขึ้นมาเพื่อสั่งห้ามทำรุนแรงกับร่างเล็กเพียงหนึ่งเดียว ก็ตรงเข้าไปคว้าแขนเจ้าสาวให้ออกมาด้วยกันเสียแล้ว

 


เสียงโวยวายตลอดแนวทางเดินของคู่บ่าวสาว เรียกความสนใจจากบรรดาแขกทั้งหลายที่อยู่ภายในงาน งานแต่งงานที่ฉุกละหุกก็สร้างความสงสัยมากพอแล้วยิ่งมาเห็นคู่บ่าวสาวที่ดูเหมือนไม่ได้เต็มใจที่จะใช้ชีวิตร่วมกันด้วยแล้วก็ยิ่งทวีคูณความน่าสงสัยเข้าไปใหญ่

 


มือหนาข้างที่ไม่ได้จับแขนเล็กไว้ผลักเข้าไปยังห้องว่างห้องหนึ่ง ดันตัวเจ้าสาวที่ใช้กำลังลากมาให้เข้าไปก่อนตน

 


"ไม่คิดจะเลิกงานแต่งงานใช่มั้ย"

 


"คุณยังไม่หยุดคิดเรื่องนี้อีกหรือไงผมบอกว่าไม่ ก็คือ ไม่" มินฮยองยังคงยึดมั่นในเจตนาเดิม ถึงแม้จะภาวนาให้งานแต่งบ้าๆนี่ล่มภายในนาทีสองนาทีข้างหน้า และก่อนไปก็ขอต่อยเจ้าของใบหน้าหล่อๆที่ดันมาอยู่กับมนุษย์นิสัยเสียแรงๆสักที

 


               "ในเมื่อฉันให้โอกาสเธอแล้ว แต่เธอยังคงดื้อด้าน" มินฮยองจิ๊ปากไม่พอใจทันทีเมื่ออีกฝ่ายพูด "ก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน"

 

 







ฉากงานแต่งงานในโบสถ์เป็นอีกฉากในนิยายที่คนเขียนจะบรรยายด้วยถ้อยคำสละสลวยจนคนอ่านจินตนาการตามถึงบรรยากาศแสนโรแมนติกที่อบอวลไประหว่างคู่พระนาง ให้มีงานแต่งงานที่สมบูรณ์จนน่าอิจฉา

              


              แต่ภาพตรงหน้าของมินฮยอง ไม่ใช่เจ้าบ่าวท่าทางใจดีสุภาพที่พร้อมจะแต่งงานและอยู่ดูแลเจ้าสาวของเขาไปจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต การกระทำหยาบคายตั้งแต่สวมแหวนเข้าที่นิ้วนางของเขาอย่างไม่เต็มใจเหมือนจะทำให้มันจบๆลงไปเสียทีจนดูน่ารังเกียจ หลังจากที่กล่าวคำปฏิญาณต่อหน้าบาทหลวงจบ มินฮยองก็ภาวนาให้มันจบลงเพียงเท่านี้ — แต่สิ่งใดที่คาดหวัง มักไม่เคยเกิดขึ้นตามที่หวังเลยสักครั้ง ครั้งนี้ก็ด้วย...

 


ในเมื่อแขกที่มางานตะโกนให้เจ้าบ่าวจูบเจ้าสาว ราวกับแรงกดดันที่ปฏิเสธไม่ได้ มินฮยองถอยหลังออกมาอย่างเนียนๆแต่คนตรงหน้าที่นึกสนุกกับการได้โอกาสแกล้งเจ้าสาวหมาดๆไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น เขารีบคว้าเอวเล็กของมินฮยองเข้ามาทันที แล้วกดจูบลงบนริมฝีปากบางน่าทะนุถนอมด้วยความแรงจนร่างเล็กอุทานออกมาเพราะความเจ็บ และนั่นเป็นการเปิดโอกาสให้คนตรงหน้าลิ้มรสริมฝีปากหอมหวานภายในที่มีรสวานิลลาติดอยู่บริเวณปลายลิ้นอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

 


ภาพคนสองคนที่มอบจุมพิตหอมหวานในสายตาของคนทั้งงาน แต่กลับไม่ใช่สำหรับยองโฮที่ลุกขึ้นแทบจะทันทีเมื่อเห็นว่าน้องชายของตนโดนดึงเข้าไปเพื่อจุมพิต หากไม่โดนคุณแม่ที่นั่งประกบอยู่ข้างๆรั้งไว้ เขาคงได้เข้าไปดึงมินฮยองออกมาแล้วต่อยหน้าแจฮยอนให้ล้มหน้าคว่ำกลางพิธี โดยไม่คำนึงว่าหมอนั่นจะเป็นสามี ถูกตามกฎหมายของมินฮยอง



ส่วนด้านเจโน่ ที่นั่งนิ่งเงียบตั้งแต่เริ่มพิธี ถึงสมองจะสั่งให้เขาหยุดคิดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ระหว่างตนกับมินฮยอง แต่หัวใจกลับตรงข้าม มันสั่งค้านจนรู้สึกเจ็บปวด เขาเบือนหน้าหนีภาพตรงหน้าทันทีเมื่อเกิดอาการโหว่งและปวดหนึบก้อนเนื้อบริเวณอกข้างซ้าย

 

 

เจ้าบ่าวที่มอบจุมพิตร้อนแรงให้กับเจ้าสาวในอ้อมกอดก็ไม่ยังหยุดยั้งแม้จะล่วงเลยมาหลายนาที ความโลภสิ่งหอมหวานทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ — แจฮยอนตักตวงความหวานฉ่ำจนกว่าตนจะพอใจ มินฮยองที่เริ่มอ่อนแรง แข้งขาอ่อนยืนแทบไม่อยู่ได้แต่บีบเข้าที่ไหล่แข็งแรงจากคนตรงหน้าเพื่อเป็นที่ยึดเกาะ ยังโชคดีที่แจฮยอนยังช่วยพยุงร่างน้อยไม่ให้ทรุดลงไปกองกับพื้น อาการหายใจติดขัดนั้นยิ่งทำให้คนที่เหนือกว่าชอบใจ ยิ่งบดริมฝีปากไปแรงๆอย่างไร้ความปราณี ก่อนจะจบลงด้วยการกดจูบแรงๆที่มุมปากแล้วเลื่อนริมฝีปากหนาผ่านแก้มนิ่มเจือกลิ่นหอมมายังใบหู กดจูบอีกครั้งเพื่อแกล้งให้คนในอ้อมแขนสะดุ้งตกใจ แล้วกระซิบเข้าอย่างแผ่วเบา

 


"นี่เพียงแค่เริ่มต้นเองนะมินฮยองหลังจากนี้ เธอจะโดนอีกเยอะ เตรียมใจไว้ให้ดีล่ะ"

 

 

 

 


 50%

 

 








talk


         สวัสดีปีใหม่ค่า  กลับมาอีกครั้งกับเรื่องนี้ที่ค้างนานเป็นเดือนเเต่เห็นว่ามีถามถึง เราเลยขอกลับมาเเต่งอีกรอบหลังจากหมดไฟกับเรื่องนี้ไป5555 ยังไม่รู้ว่าจะมีอีกกี่ตอนนะคะ เเต่จะพยายามเเต่งให้จบคนอ่านจะได้ไม่รู้สึกคาใจ จะไม่ปล่อยไว้กลางทางเเน่นอนค่ะ .___. 


        ขอบคุณคนที่ยังติดตามอ่านงานของเรานะคะ เรามีกำลังใจมากๆเลย บางทีมีท้อๆไปด้วยเพราะคิดว่าไม่มีคนอ่านเเล้ว เเต่ก็มีคนอ่านมาคอยให้กำลังใจ เราถึงเเต่งฟิคมาจนถึงตอนนี้ได้ถึงจะอัพไม่ค่อยบ่อย ต้องขอโทษด้วยนะคะที่อัพเเต่งละเรื่องเเต่ละตอนช้า รีบเอามาลงให้อ่านกันก่อนคืนนี้ พรุ่งนี้จะมาตรวจคำผิดอีกรอบนะคะ อยากให้เเก้ไขหรือปรับปรุงส่วนไหนคอมเม้นมาบอกได้เลยค่ะ สุดท้ายนี้ขอให้อ่านอย่างสนุกนะคะ

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #327 naamfahhh (@naamfahhh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:10
    เหย เอาแต่ใจจังเลยน้า
    #327
    0
  2. #314 so much to me! (@deerbarkyu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 03:12
    อยากอ่านอีกกกกกกกมาต่อไวๆนะคะ
    #314
    0
  3. #291 nachyxm (@tangmo1512) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 15:53
    จองใหญ่ไม่อ่อนโยนเลยยๆ น้องช้ำหมดแล้วๆ สงสารจองเล็กเลยย โอ๋ๆนะเจโน่ รอติดตามนะคะ
    #291
    0
  4. #283 Nbtk0115hwh0301 (@Nbtk0115hwh0301) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 19:40
    เจย์อย่าทำน้องนะ แต่เขินมากจีงงงง
    #283
    0
  5. #261 papapaphung (@pheephung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:06
    อ๊อยยยยย เจย์อย่าแกล้งน้องงงงงงงงง (ทำน้องแรงๆๆๆ)
    #261
    0
  6. #252 Impeach (@mir_oku) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 18:16
    อูยยยยย แอบเขินนน พิเจอย่าทำน้องแรง มาต่อได้มั้ยคะ ฮื่ออออ
    #252
    0
  7. #243 SSeoljiN_ (@bluebell1875) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 08:21
    ชอบเรื่องนี้มากเลยยย มาต่อนะคะไรท์ ♡
    #243
    0
  8. #223 SAYRUNG (@rung-fantasy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:58
    จะกรี๊ดแล้วนะคะ เขินมากก เนี่ยชอบอ่านแนวนี้ ฮื่อออ ความจริงคือชอบทุกแนวนั่นแหละ งื้ออออ มาต่อเร็วๆนะค้าาาาา สู้ๆ
    #223
    0
  9. #219 LM_ML (@nn_lovely) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:48
    รอติดตามตอนต่อไปค่ะ ฮืออ ชอบมากกก
    #219
    0
  10. #216 Chocolate_Cute~ (@pomcute) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 00:14
    มาต่อนะคะมาต่อ ชอบมากฮือ เจย์อย่ารุนแรงกับน้องสิ
    #216
    0
  11. #215 noinababy (@noinababy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 11:51
    ชอบเรื่องนี้มากๆ แต่ทำไมเจโนหลงรักเมียพี่ แง จะดราม่าไหมนะ พี่แจอย่าใจร้ายกับมินฮยองเลย
    #215
    0
  12. #213 jonginnie141 (@jonginnie141) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 02:25
    ชอบเรื่องอะไรแนวนี้จริงๆอะ แบบชอบแนวนี้มากๆๆๆๆที่พระเอกร้ายใส่ แบดดี5555555 ระวังเถอะแจฮยอนตัวเองจะตกหลุมรักเค้าเข้าสักวัน
    #213
    0
  13. #212 peachmelonjm (@peachmelonjm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 14:49
    ทีมเจโน่ได้มั้ยคะ พี่แจฮยอนทำไมไม่อ่อนโยนกับน้องเลยยยย
    #212
    0
  14. #210 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 16:19
    กรี๊ดดเลยอะ หล่อเลวไปอีก/พี่ขอโทษนะมินฮยอง55555555555555555 แต่งงานแล้วก็อย่ารุนแรงกับน้องมากนะ รออีก50%ที่เหลือนะคะ
    #210
    0
  15. #208 NeverMind (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 15:07
    ดีใจที่กลับมาต่อค่ะ รอทุกเรื่องของไรท์ HNY นะค่ะ ปีใหม่มาก็เจอจูบเหลือตบคะ จะรอพระเอกจะโดนจากใครก่อน 555 น้องโน่หรือพี่ยองโฮ
    #208
    0
  16. #207 ||ม่บ้ๅนมิง (@weloveexobctsx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 01:22
    แบบว่าฟินจนลอยไปบนนู่นแล้วอ่ะ ลอยไปถึงดาวอังคารรร คือทำไมพี่เจย์ไม่อ่อนโยน อยากจะบอกว่ามีทั้งพี่ยองโฮ และน้องโน่ที่รอเสียบอยู่ ถ้าทำอะไรให้หนูมะลิของเค้าเจ็บล่ะก็.. ตายแน่เจ้าบ้าเจย์ 555555 ไฟท์ติ้งนะคะไรท์ มันแบบฟินมากๆเลย ทั้งๆที่พี่เจย์โครตจะไม่อ่อนโยนกับน้อง แล้วภาษาคือดีย์ ยิ่งอ่านยิ่งฟิน
    #207
    0
  17. #206 by.tong (@mondenschein) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 21:43
    แงงงง พระเอกทำไมใจร้าย ปากร้ายด้วย นี่แค่เริ่มต้นก็รู้สึกได้ละว่าแจฮยอนไม่ใจดีกับน้องแน่ ดูจ้องจะรังแกตลอดทั้งร่างกายและวาจา มินฮยองต้องสู้ ต้องเข้มแข็งนะ ฮือ ดีใจที่คุณไรท์กลับมาต่อนะคะ ชอบภาษาและเรื่องของคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #206
    0
  18. #205 Sasi03878454 (@Sasi03878454) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 11:35
    แง ทำไมคุณแจร้ายอย่างงี้ !!!! อย่าทำอะไรน้องนะ ฮื่ออออ สู้ๆคะคุณไรท์คนเก่ง ขอบคุณที่ยังแต่งต่อนะคะ เราดีใจทุกครั้งที่ได้อ่านผลงานของคุณไรท์ค่ะ :-)
    #205
    0
  19. #204 Coffee Latte' (@Kingaor1Kingaor) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 07:05
    แจฮยอนอย่ามาหลงรักมินฮยองทีหลังละกาน
    #204
    0
  20. #203 gttnpp❊ (@gor_toey) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 05:30
    นี่แค่เริ่มต้นในวันแต่งงานแจฮยอนก็ร้ายขนาดนี้แล้วอ่ะ สงสารน้อง ในอนาคตนี่ไม่อยากจะคิดถึงเลย ร้ายกว่าเดิมอีกแน่ๆ
    #203
    0