[SF/OS] NCT JAEMARK - MY J

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,158 Views

  • 327 Comments

  • 701 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    204

    Overall
    12,158

ตอนที่ 11 : [OS] I'M YOURS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    3 เม.ย. 60







          สายตาของสาวๆเกือบทั้งสนามจับจ้องไปยังนักบาสหมายเลข 14 ที่กำลังวิ่งลัดเลาะทีมของฝั่งตรงข้ามเเล้วกระโดดชู้ตลูกลงได้สวยงาม เสียงกริ๊ดเเสดงความดีใจกับการได้เเต้มของทีมตัวเองที่ชนะอีกเเล้ว เเต่ถึงไม่ชนะ พวกเธอก็ยังคงให้ความสนใจกับนักบาสเบอร์ 14 คนนั้นอยู่ดี ถ้ามองไปบนเเสตนเหล่าสาวๆยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูป อัดวิดีโอ ไลฟ์หรือเเล้วเเต่ที่จะหาวิธีลงโซเชียลตามความถนัด บ้างก็หันไปซุบซิบกับเพื่อนที่ตัวเองพามาดูด้วย ความตั้งใจของพวกเธอไม่ได้มาดูบาสหรอกนะ ผู้หญิงบางคนก็ไม่ค่อยชอบดูกีฬา เเต่ที่มาก็มาดูนักกีฬานี่หน่า ย้ำเเค่บางคนนะ


          เเต่ได้เเค่ดูเเต่ตามืออย่าต้อง เพราะจะโดนเเฟนเขามองเเรงน่ะสิ นี่คงเป็นที่ไม่กี่ที่ ที่สาวๆจะได้มากริ๊ดเเฟนคนอื่นออกนอกหน้าขนาดนี้ ยิ่งนักกีฬาหมายเลย 14 เจ้าของชื่อ J.HYUN ด้วยเเล้วที่มีเเฟนเป็นถึงเฮดหลีด ที่ทุกคนต่างลือกันว่าขี้หึงเเละขี้หวงอย่าบอกใคร เเต่ก็ไม่มีใครโดนเฮดหลีดจัดการหรือทำอะไรนะ... ก็ในเมื่อเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่ถูกกุขึ้นมาทั้งนั้น


          ร่างเล็กที่สวมเสื้อคอปกสีชมพู เจ้าของเรือนผมสีบลอนด์ทองดูโดดเด่นยืนกอดอกเเล้วจ้องมองไปยังทางสนามที่มีการเเข่ง การเเข่งครั้งนี้เป็นการเเข่งเพื่อเตรียมไปเเข่งกีฬาสัมพันธ์กับโรงเรียนอื่น มาร์ค ละสายตาจากการเเข่งขันตรงหน้าเเล้วหันไปมองลีดเดอร์ที่เต้นตามเพลงที่ได้เตรียมเอาไว้ตามลำดับ ไม่มีใครกล้าเต้นผิด ก็ในเมื่อมีสายนิ่งๆของเฮดหลีดจ้องอยู่


         ปกติมาร์คไม่ใช่คนดุอะไรขนาดนั้น เเต่นั่นก็เเค่เฉพาะตอนซ้อม เขาเเค่จริงจังเเละอยากให้มันออกมาดี ไม่มีใครอยากทำให้คนอื่นเกลียดขี้หน้าหรอกถึงเเม้ว่าเกือบครึ่งโรงเรียนจะเหม็นหน้าเขาก็ตาม ทั้งเรื่องที่เป็นเฮดหลีดจอมโหดที่ใครๆกล่าวขาน เเละเป็นเเฟนเเจฮยอน กัปตันทีมบาสของโรงเรียน


          คนอะไรมีเรื่องให้คนเหม็นหน้าตั้งสองเรื่อง ตลกดี




          ปริ๊ด


          สัญญาณบอกพักครึ่งเเรก นักกีฬาวิ่งออกมาพักกันข้างสนามเเล้วเตรียมคุยเรื่องเเผนต่อไป เเจฮยอนเป็นจุดรวมสายตาของคนทั้งสนามไปอย่างไม่รู้ตัว ยิ่งเสยผมที่เปียกซกขึ้นเปิดหน้าผาก เเล้ววิ่งเข้าข้างสนามด้วยใบหน้ายิ้มเเฉ่งอย่างอารมณ์ดีจนลักยิ้มเจ้าเสน่ห์นั้นขึ้นบนเเก้มอย่างน่ารัก


          ทุกสายตาวางไว้ที่เเจฮยอน ในขณะที่สายตาคู่นี้ของเเจฮยอนมองไปยังร่างเล็กที่ยืนกอดอกมองมาทั้งเขาเช่นกันเเล้วผุดยิ้มขึ้นมาเล็กๆ


          ขวดน้ำที่สลักชื่อบนขวดคู่กันของเขากับเเฟนตัวเล็กถูกยื่นมาจากคนที่เมื่อครู่ยืนกอดอก  "ขอบคุณครับ"  ยิ้มจนตาหยีตามประจำของเจ้าตัวจนทำให้มาร์คหลุดยิ้มออกอย่างง่ายดาย ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นหน้านิ่งเหมือนเดิม "ทำไมชอบขมวดคิ้ว" เเจฮยอนจิ้มไปยังระหว่างของคนตรงหน้าเเล้วเลื่อนเอามือไปวางบนหัวกลมๆนั้น มาร์คดึงมือของอีกคนออกเเล้วจับมันหงายขึ้นเพื่อจะฟาดทำโทษคนขี้เเกล้งไปหนึ่งที เเจฮยอนทำเสียงโอดร้อง ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้เจ็บเลยสักนิด


          "ทำเป็นร้องเสียงดัง เราตีไม่เจ็บสักหน่อย"


          "ถ้าพี่ไม่ร้องเดี๋ยวมาร์คก็ตีพี่อีกรอบน่ะสิ คราวนี้ต้องเจ็บจริงๆเเน่  มือพี่ต้องเเดงเเน่ๆเลย" มาร์คเบะปากใส่อีกคนก่อนจะไล่ให้ไปประชุมกับเพื่อนในทีมเพราะใกล้จะหมดเวลาพัก เเละก็เป็นเวลาที่เขาต้องเข้าไปเต้นเชียร์ด้วยเหมือนกันหลังจากดูภาพรวม เเละบล๊อกกิ้งที่จัดไว้เเล้ว มันเหมือนที่คิดเอาไว้





          "ช่วยเก็บมั้ยครับ"   เสียงที่ไม่คุ้นเคยทำให้มาร์คต้องหันไปมองเเต่เมื่อเห็นเป็นคนที่ไม่คุ้นหน้าถึงได้หันกลับมาให้ความสนใจกับกระเป๋าเป้ของตัวเอง


          "นางฟ้าของโรงเรียนนี้หยิ่งตามที่ร่ำลือจริงด้วยนะ"  เเละได้ผล มาร์คไม่ชอบฉายาบ้าบออะไรที่คนในโรงเรียนตั้งให้ ถ้าให้เลือกระหว่างนางฟ้ากับเฮดหลีดจอมโหดที่ชื่อยาวกว่าเป็นไหนๆขอเลือกอันท้ายเเล้วกัน มาร์คทำเป็นไม่สนใจเเล้วกวาดของใส่กระเป๋าเเต่มือเล็กก็โดนมือของอีกคนทาบเอาไว้ จนอดทนไม่ไหวถึงได้จิ๊ปากอย่างรำคาญ


          "ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องช่วย เเล้วก็หยุดเรียกผมว่านางฟ้าด้วย ขอบคุณ" ส่ายหัวกับคนน่ารำคาญตรงหน้า เเล้วหยิบเป้สะพายขึ้นเพื่อจะไปหาเเจฮยอนที่ไปอาบน้ำเเละเปลี่ยนชุดในห้องน้ำของโรงยิม กระเป๋าของมาร์คถูกดึงเอาไว้โดยฝีมือคนช่างตื๊อ "ต้องการอะไรกันเเน่ครับ"


          "ว้าว ตรงประเด็นจัง อยากได้เบอร์ของน้องนางฟ้าครับ พอให้ได้มั้ย"  มาร์คขมวดคิ้วลงอย่างไม่พอใจ คิดว่าถ้าปฏิเสธเเล้วเดินหนีก็ต้องโดนตื๊ออีกเป็นเเน่


          "ไม่ได้" ไม่ทันจะอ้าปากตอบไป คนที่รอมาหลายนาทีก็มาหยุดอยู่ข้างหลังเเล้ว "มาร์คเอามานี่ เดี๋ยวพี่ถือให้" มาร์คปลดสะพายให้ออกจากไหล่เเต่ตัวกระเป๋าก็ยังถูกจับด้วยมือของใครอีกคน คนที่มาร์คตราหน้าไว้ตรงนี้เลย โคตรหน้าด้าน


          "ปล่อยด้วยครับ"  ถึงอย่างนั้นก็ตอบกลับไปอย่างสุภาพ ยิ่งเห็นว่าเรียนกันคนละโรงเรียน จากชุดที่สวมใส่เเล้ว คนๆนั้นยอมปล่อยไปอย่างโดยดี เเละยอมหันกลับไปอย่างว่าง่าย


          มาร์คมองอีกฝ่ายที่ยังมองตามหลังอีกคนไปด้วยสีหน้าหงุดหงิดเเล้วก้มมามองตัวปัญหาที่ยืนเงยหน้ามองเขาอีกที "ทำไมไม่ต่อยมันไปเลยอ่ะ"


          "ไม่อยากใช้กำลัง เเล้วอีกอย่าง... เราก็รู้ว่าเจย์มาช่วยทันเเน่นอน"


          จากหน้าบูดบึ้งของเเจฮยอนเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอบอุ่นขึ้นมา เด็กคนนี้ไม่เคยพูดว่ารักเขา เเต่หลายประโยคที่ออกมาถึงไม่ได้มีคำว่ารัก เเต่ก็รับรู้ได้ถึงสิ่งนั้น ไม่เคยหวงหรือหึงออกมาให้เห็น ซึ่งเขาเเอบน้อยใจ เเต่ก็มีคำพูดที่เหมือนตำหนิเขา มันก็ทำให้รู้ได้บ้างเเหละว่าหวง ยังไงเขาก็อยากให้มาร์คเเสดงอาการเเบบนั้นออกมาบ้าง อยากรู้ว่าจะน่ารักขนาดไหน


          "ปะ ไปกินข้าวกัน"




          มาร์คพยายามจะชินกับสายตาหลายคู่ที่จ้องมายังเเฟนของเขานะ เเต่ก็อดหงุดหงิดไม่ได้อยู่ดี ไม่อยากเเสดงอาการเหวี่ยงหรือหงุดหงิดเกินไป กลัวเเจฮยอนจะรำคาญที่เขาเยอะ ผู้ชายหลายคนก็คงไม่ชอบการที่มีเเฟนคอยคุมหรือตามหึงหวงใช่มั้ย... เขาถึงไม่เคยเเสดงอาการอะไรเเบบนั้นออกไป ถ้าโมโหอะไรก็จะลงกับตุ๊กตาที่บ้านนั่นเเหละ


          "ไม่อร่อยหรอ ทำไมไม่ค่อยกิน"  อีกคนถามขึ้นเมื่อเห็นเเฟนเขาเขี่ยอาหารในจานไปมาเเล้วถอนหายใจทิ้งหลายครั้ง สายตาก็มองไปยังด้านข้างไปมา  "ร้อนหรือเปล่า สลับที่กับพี่มั้ยตรงนี้เเอร์ตกมากอ่ะ"


          "ไม่ต้อง ไม่ได้ร้อน  เเค่.. เเค่ไม่ค่อยหิว"


          "เด็กเลี้ยงเเกะ"  เเจฮยอนว่าเข้าให้เเล้วขำ ทำให้มาร์คต้องยกเเขนขึ้นฟาดคนนิสัยไม่ดีตรงข้าม เอาให้เจ็บตัวซะบ้าง  "ไม่หิวได้ไง ตอนมาก็บ่นว่าหิวเเล้วอยู่เลย"


          "ก็ไม่ค่อยหิวเเล้วไง เเล้วก็กินไปเยอะเเล้วด้วย"


          "กินเหมือนเเมวดมเเบบนั้นเรียกว่ากินเยอะเเล้วหรอ"


          "เจย์!"


          "ครับ..  มาร์คกินอีกหน่อยสิ วันนี้ทั้งวันเพิ่งได้กินข้าวเองไม่ใช่หรอ ตัวก็ผอมขนาดนี้" จับเข้าที่ข้อมือของอีกคนเเล้วยกขึ้น กลัวว่าจะจับเเล้วหักคามือจริงๆ ยิ่งช่วงกีฬาสี กับงานกีฬาสัมพันธ์ที่ใกล้จะถึงด้วยอีก ทำให้มาร์คต้องซ้อมหนัก เขาเคยเห็นอีกฝ่ายซ้อมท่าหนึ่งอยู่ตั้งนาน เเล้วเอาไปฝึกให้กับคนอื่นๆ มาร์คเป็นคนคิดท่าเกือบทั้งหมด เเละเป็นคนที่จริงจังเเล้วก็ทุ่มเทมาก ยิ่งให้มาเป็นเฮดหลีดราวกับเเบกรับหน้าที่มา จึงต้องทำให้ดีที่สุด  "ผ่อนคลายบ้างนะครับมาร์ค พี่เป็นห่วง"


          "รู้เเล้วน่า เจย์ก็เหมือนกัน"


          "งั้นถ้าไม่อยากให้เป็นห่วงก็กินเยอะๆ เอ๊ะ หรือต้องให้พี่ป้อนหรือเปล่านะ ถึงจะกินได้เยอะๆ"  หยิบส้อมที่วางไว้บนจานขึ้นมาจิ้มเบคอนเเล้วจ่อเข้าที่ปากเล็ก มาร์คจับมือของอีกคนเอาไว้เเล้วดึงส้อมมาถือไว้เเทน


          "ไม่ต้อง เดี๋ยวกินเอง"  พูดไปด้วย เเก้มก็เเดงเป็นลูกมะเขือเทศไปด้วย น่ารักจริง เเฟนใครก็ไม่รู้





          ชัยชนะที่ได้จากการเเข่งครั้งนั้นทำให้ทีมของเเจฮยอนได้มาเเข่งกีฬาสัมพันธ์ โดยพวกเขาอาศัยนั่งรถตู้มา งาน ในวันนี้จะมีเเค่นักบาสเเละหลีดของโรงเรียนเพียงเท่านั้น ถึงจะนั่นกันคนละคันเเต่ก็คุยกันผ่านโปรเเกรมเเชทในโทรศัพท์


          เเรงสะกิดที่ต้นเเขนทำให้ต้องละสายตาจากห้องเเชทเพื่อไปมองเพื่อนข้างๆ เตนล์คือเพื่อนร่วมทีมของเขา เเละเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งเเต่ม.ต้นด้วย ดังนั้นเราเลยสนิทเเละรู้เรื่องราวกันมากพอควร


          "มีอะไร"


          "จำไม่ได้เเล้วหรอ ว่าเราจะต้องเเข่งกับโรงเรียนxxx ด้วย"


          "อื้อ เเล้วไง?"


          "เฮจองคนที่นายเคยชอบก็อยู่โรงเรียนนั้นนะ ได้ข่าวว่าเป็นหลีดเหมือนกัน"


          "อื้อ"


          "ไม่คิดจะเเสดงอาการตกใจหน่อยหรอ"


          "ไม่อ่ะ ไม่เห็นจะมีอะไรเลย ก็เเค่เคยชอบ ป่านนี้มีเเฟนเเล้วมั้ง เเล้วฉันก็ไม่เห็นต้องสนใจ ฉันมีเเฟนเเล้วนะเตนล์ สบายใจได้เลย"


          "ถ้านายโอเคฉันก็สบายใจ "


          ไม่เเปลกหรอกที่เตนล์จะเป็นห่วง ก็อย่างที่บอกเขากับเตนล์สนิทกันมากๆ เรื่องที่เขาชอบเฮจอง เตนล์ก็รู้ เเละคอยช่วยตามประสาเพื่อนสนิทกัน เเต่เฮจองกลับไปตกลงคบกับคนอื่นเเทน ทั้งๆที่ตอนนั้นเขาก็คิดว่าเราทั้งคู่ใจตรงกัน เเต่นั่นมันเเค่สิ่งที่เขาคิดข้างเดียวต่างหาก เเต่นั่นมันตั้งเเต่ช่วงม.ต้น เวลาผ่านอะไรๆมันก็ผ่านไปด้วย


          รวมถึงความรู้ที่เขามีต่อเฮจอง มันหมดลงตั้งเเต่ที่เขาเจอมาร์คเเล้วเเหละ






          น่ารักจนต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเลย ปกติสวมชุดนักเรียนก็น่ารักเเล้วนะเเต่พอใส่ชุดเเบบนี้น่ารักเข้าไปใหญ่ ชุดที่มาร์คสวมใส่เหมือนเจ้าชายตัวน้อยที่มีเสื้อคลุมสีดำเเละกลัดเข็มกลัดบนตัวเสื้อ ข้างในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวเเละมีโบที่เป็นสีเเดงเเถบเขียวเเล้วมีเหรียญห้อยอยู่ตรงกลางอก เจ้าของใบหน้าเล็กขมวดคิ้วอย่างที่ชอบทำเเละดูว่ากำลังสั่งหรือเตรียมการคนในทีมอยู่ เเละเเจฮยอนคงเดินเข้าไปปรามเด็กดื้อที่ชอบขมวดคิ้วเเต่เเขนก็โดนดึงเอาไว้


          "เเจฮยอน เเจฮยอนใช่มั้ย"


          "..."




          "ทำตามที่เราคุยกันไว้นะทุกคน ทำให้เต็มที่ล่ะ ถ้าเกิดผิดพลาดอะไรก็ขอให้ไปต่อห้ามหยุดเด็ดขาด ขอบคุณมาก ไปพักได้เเล้ว 10โมงครึ่งมาเจอกันตรงนี้นะ" หลังจากได้คำสั่งของเฮดหลีดที่ให้ต่างคนต่างเเยกย้ายไปพักเเล้วอีก 10 นาทีข้างหน้าให้มารวมกันตรงนี้เพื่อซ้อมรอบสุดท้าย มาร์คหยิบโทรศัพท์ตั้งใจจะโทรไปหาคนที่น่าจะวอร์มอยู่พื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งโรงยิม เเต่เมื่อหมุนตัวหันไปมองหาก็เจอเข้ากับคนที่ตัวเองกำลังโทรหา


          เเจฮยอนยืนอยู่กับใคร


          ขาสองขาเตรียมก้าวเข้าไปหาเเต่ก็หยุดชะงักขาเอาไว้ ในหัวคิดเพียงว่าเธอคนนั้นคงเเค่เขามาคุยตามประสาคนรู้จัก เเต่การเเตะเนื้อตัวต้องตัวเหมือนคนสนิทกันทำให้มาร์คอยากวิ่งไปเสียเดี๋ยวนี้ ก้าวไปสักพักก็หยุดอยู่กับที่เมื่อนึกว่าสิ่งที่ตัวเองโคตรงี่เง่า ริมฝีปากถูกขบกัดด้วยฝีมือตัวเอง เวลาคิดมากๆมักเป็นประจำ เเละคงเดินๆหยุดๆอยู่เเบบนี้ถ้าเเจฮยอนไม่หันมาเจอเข้า ยอมเดินไปตามมือที่กวักเรียกโดยดี


          มาร์คไม่เคยมีความรู้สึกเเบบที่เพื่อนผู้หญิงพูดมาก่อน ความรู้สึกที่ไม่ถูกชะตาใครตั้งเเต่เเรกเห็นเเบบนี้ ตอนนั้นก็คิดอยู่ว่าคนเราจะไม่ชอบหน้าคนที่ไม่รู้จักได้ยังไง นิสัยใจคอก็ไม่ได้รู้กันดี พูดคุยก็ไม่เคย ไม่รู้เอาอะไรมาตัดสินที่ไม่ชอบ เเต่พอมาเจอกับตัว ไม่ต้องหาเหตุผลมาประกอบการตัดสินใจเลย รู้สึกตะหงิดๆก็คือรู้สึกตะหงิดๆ อย่างนี้นี่เองนะ การที่ไม่ชอบหน้าใคร เป็นเเบบนี้นี่เอง


          การเหยียดยิ้มเเล้วมองเขาด้วยสายตาเเปลกๆตีความได้ไม่ยาก เเต่ก็ไม่อยากคิดมากเกินไป เลือกที่จะมองตามเมื่อเธอบอกลาเเจฮยอนเเล้วกลับไปที่นังฝั่งของโรงเรียนตัวเอง ความรู้สึกโล่งอกก็เข้ามาประทับในจิตใจ มาร์คคิดว่าตัวเองจะอาการหนักขึ้นทุกวันเเล้ว


          "ขมวดคิ้วอีกเเล้วนะ"  จิ้มเข้ายังตำเเหน่งเดิมเเล้วเลื่อนมาหยิกเเก้มนิ่มที่ขึ้นสีชมพูอ่อนๆของเเฟนตัวเล็ก "ไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าครับ"


          "เปล่า"


          "งั้น... ไปหาของหวานกินกันมั้ย มาร์คจะต้องเริ่มเชียร์กี่โมงนะ"


          "11โมง เเต่เรานัดเจอกับเพื่อนในทีมตอน 10 โมงครึ่ง อีก2นาทีนะ"


          "ว้า เเย่จัง งั้นรอให้พี่เเข่งชนะก่อนก็ได้ เเล้วเราไปด้วยกันนะ"


          "มั่นใจจังนะว่าจะเเข่งชนะ"


          "ต้องให้กำลังใจตัวเองสิ"  เเจฮยอนยกมือทั้งสองข้งขึ้นกุมเเก้มนุ่มจนยู่เข้าเป็นก้อนเหมือนซาลาเปามินิ ดวงตาของมาร์คจ้องมาทางเขา ดวงตาเหมือนออดอ้อนที่ให้เขาพนันตรงนี้ได้เลย ว่าไม่มีใครโดนมาร์คมองเเบบนี้เเน่นอน "มาร์คก็ต้องมีกำลังใจนะ มาร์คพาทีมชนะได้อยู่เเล้ว ถึงเเข่งไม่ชนะ เเต่มาร์คก็ชนะใจพี่เสมอนะ"


          มือเล็กรีบดึงเเขนของคนที่ชอบเล่นมุกเสี่ยวด้วยใบหน้านิ่งเฉยลง "บ้า" เเจฮยอนยิ้มให้กับท่าทางน่ารักเเล้ววางมือไว้บนหัวกลมๆเหมือนที่ชอบทำ


          เเละมาร์คก็ชอบที่เเจฮยอนทำเเบบนี้เหมือนกัน  เหมือนถ่ายทอดความอบอุ่นให้ถึงเเม้เราไม่ได้จับมือกัน


          "พี่จะคอยเชียร์มาร์คอยู่ตรงนี้ สู้ๆนะครับ"


          "ขอบคุณครับ"




          ในวันนี้เป็นวันเเรกของการเเข่งกีฬาสัมพันธ์ซึ่งจะมีการเเข่งบาสสลับกับการเเข่งเขียร์ของเชียร์ลีดเดอร์ของเเต่ละโรงเรียน เริ่มเเข่งทีมเเรกช่วง9โมง เเล้วช่วง11โมงจนถึงเที่ยงจะเป็นเเข่งเชียร์ที่ใช้เวลาเเต่ละทีม 10 นาที เเล้วหลังจากนั้นจะเป็นการเเข่งบาสยิงยาวถึง 6โมงหรืออาจจะเลทถึง 1 ทุ่มถ้าหากมีการคลาดเคลื่อน โรงเรียนที่มาเเข่งมีเพียง4โรงเรียน เเต่จะเเข่งกัน 3 รอบเพื่อให้ได้ทีมผู้ชนะในปีนี้ออกมา


          การจับฉลากในการเเข่งกีฬาเป็นของหัวหน้าของเเต่ละทีม ไม่รู้ว่าโชคดีหรือเปล่าที่มาร์คจับได้เเข่งเป็นทีมสุดท้าย หน้ามาร์คดูผ่อนคลายนิดหน่อย เเต่นั่นก็เเค่นิดหน่อยล่ะนะ ได้ดูเพียงเเค่นิดหน่อยเขาก็ต้องลุกไปคุยเรื่องเเผนการเล่นที่ใกล้จะถึงเเล้วก็ซ้อมอีกนิดหน่อยเท่านั้น



          การเเข่งขันดำเนินไปตามเวลาจนจบทั้งหมด เเชมป์ปีนี้ก็คงไม่เเพ้ทีมโรงเรียนเเจฮยอน ถึงเเม้การเเข่งเชียร์ของมาร์คจะได้ที่2 เเต่อย่างน้อยก็ได้รับรางวัลการออกเเบบท่าเต้นวันนี้ไป เขาไม่ค่อยเหนื่อยหรอเเค่มาเเค่วันนี้วันเดียวเเต่ทีมเชียร์ลีดเดอร์ของมาร์คต้องมาทุกวันที่มีการเเข่งขัน ถึงเเม้จะเว้นไปอีก2วันก็เถอะ เมื่อได้รับชัยชนะก็ต้องมีการฉลองให้กับชัยชนะนี้ ราวกับโค้ชของเขารู้อยู่เเล้วว่าการเเข่งครั้งนี้เราต้องชนะอย่างเเน่นอนถึงได้โทรจองที่ในร้านอาหารที่ห่างจากตรงนี้ไม่เท่าไหร่


          เเจฮยอนยืมตัวมาร์คจากโต๊ะของทีมเชียร์ลีดเดอร์ให้มาร่วมโต๊ะด้วย เเน่นอนว่าได้ทั้งสายตาเเละเสียงล้อเลียนของพวกเพื่อนในทีมเป็นอย่างดี เนื้อย่างในช่วงอากาศหนาวๆนี้เป็นอะไรที่ลงตัวมากเเล้วยิ่งมากินกับคนที่ตั้งใจจะพาไปกินตั้งหลายครั้งเเบบนี้ด้วยเเล้ว


          "เเจฮยอน"  ยังไม่ทันจะถามสิ่งที่เตนล์อยู่ๆก็เรียกเข้าก็เงยหน้าขึ้นไปมองเสียเเล้ว หญิงสาวคนเดิมที่เข้ามาคุยกับเขาเมื่อเช้าส่งยิ้มให้เเล้วนั่งลงโต๊ะข้างๆเขาที่ติดป้ายจองเอาไว้ บังเอิญจริงๆนะ เเละบังเอิญเข้าไปใหญ่ที่มานั่งฝั่งเดียวกับเขาเเละมาร์คที่นั่งข้างกันอย่างพอดี


          "ย้ายโต๊ะกันมั้ยมาร์ค" หันไปถามคนด้านข้างที่นั่งติดอยู่ด้านใน เเต่ก็ได้รับการส่ายหัวเบาๆมาเเทน เเถมยังห่อเนื้อเเล้วป้อนเขาให้หยุดพูดเรื่องเหล่านี้เสียที


          ร้านเนื้อย่างก็ยังมีสาวๆมองมาที่เเจฮยอนเเฟนของเขา ถึงได้ยอมห่อเนื้อเเล้วป้อนให้ทั้งๆที่ปกติก็ไม่คิดจะทำ เเต่เมื่อได้รับรอยยิ้มจนตาหยีของเเจฮยอนกลับมา ก็คิดว่าที่ทำไปเมื่อครู่... มันก็ไม่ได้เเย่ไปเสียหมดสักหน่อย


          "เอาน้ำเพิ่มมั้ย เดี๋ยวไปกดน้ำมาให้"  มือเล็กดันเเก้วที่เหลือเพียงน้ำเเข็งจนก้นเเก้วให้เเทนคำตอบ เเจฮยอนส่งมือยีกลุ่มผมนิ่มนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว



          เเละเมื่อเป้าหมายย้ายที่ ออกมาอยู่คนเดียว มีเพียงโอกาสเดียวที่จะทำความรู้จักเเล้ว



          "ช่วยกดน้ำเเข็งให้หน่อยได้มั้ยคะ"  เเก้วใสที่ว่างเปล่าถูกยื่นมาตรงหน้า ซึ่งเเจฮยอนก็ทำให้อย่างคนมีน้ำใจเเต่เมื่อเธอได้รับเเก้วกลับไปก็ไม่ได้เคลื่อนตัวหนี  เเละยังชวนเขาคุยอีกต่างหาก  "มาคนเดียวหรอคะ"


          "มากับเพื่อนครับ"


          "ดีจัง ฉันก็มากับเพื่อนค่ะ"


          "ครับ"


          "คือ.. เพื่อนฉันสนใจเพื่อนคุณ ช่วยเเนะนำให้รู้จักหน่อยได้มั้ยคะ"


          "คนไหนหรอครับ"  เธออ้ำอึ้งไปพักหนึ่งก่อนที่จะชี้ไปยังตำเเหน่งที่บอก


          "คนที่นั่งชิดผนัง คนนั้นอ่ะค่ะ"  ชี้ไม่พอยังขยับตัวเข้ามาชิดกับเขาอีกด้วย ตอนเเรกก็คิดว่าสนใจเขา เเต่ที่ไหนได้...


          "คนตัวเล็กๆที่นั่งหันหน้ามาใช่มั้ยครับ เพื่อนคุณกำลังสนใจเเฟนผมหรอครับ"


          "คะ? ฟะ เเฟน"  เธออึ้งหนัก มองไปทางมาร์คเเละเขาสลับกัน จนต้องกลั้นขำเอาไว้ หน้าเหวออย่างเห็นได้ชัด


          "ครับ คนนี้คงพาไปให้รู้จักไม่ได้นะครับ ผมหวง" ทิ้งท้ายไว้เเค่นั้นเเล้วก็หมุนตัวเดินกลับ ขณะที่มาถึงโต๊ะก็เห็นว่าเธอได้เดินกลับไปที่นั่งของตัวเองเเละคงเล่าสิ่งที่เกิดเมื่อครู่ เเละตั้งใจจะเล่าสิ่งที่เจอเมื่อครู่ เเต่มาร์คก็ทำหน้าเครียดอีกเเล้ว


          "มีอะไรหรือเปล่าครับมาร์ค"


          "เปล่า" เเล้วก็เงียบไป ไม่มีบทสนทนาของเราทั้งคู่ ไม่มีเนื้อย่างห่อผักหวานๆจากมือเล็ก ถึงเเม้จะทำท่าทางให้อีกคนป้อนเเต่ก็โดนสายตาเหวี่ยงกลับมาเป็นเชิงว่า 'ถ้าไม่หยุดพูดจะโดนย่างไปพร้อมเนื้อบนเตา'


          เราทานกันไปเรื่อยๆ คนในทีมทยอยกลับเเต่เขา มาร์คเเละเตนล์นั่งอยู่ ส่วนโต๊ะข้างๆยังมีเฮจองเเละเพื่อนของเธออีก3-4คน จนถึงตอนนี้มาร์คก็ยังไม่หายบึ้งตึงใส่ เเละคิดว่าคงต้องง้อให้ได้ภายในวันนี้ เเต่ก็เกรงใจเตนล์ที่ต้องมานั่งมองพวกเราคุยกัน ค่อยง้อตอนเดินไปส่งเเล้วกันนะ


          "พี่ขอไปเข้าห้องน้ำนะ จะไปด้วยมั้ยครับ"  ส่ายหัวเเล้วก้มหน้าก้มตากินต่อ จนเตนล์ที่นั่งฝั่งตรงข้ามกวักมือไล่เขาที่มองมาร์คตาละห้อยให้เดินไปสักที




          เเจฮยอนลุกไปได้ไม่นานผู้หญิงจากโต๊ะข้างๆกันก็ลุกขึ้นตาม ภาพนั้นอยู่ในสายตาของมาร์ค มือข้างเดียวเผลอหักตะเกียบไปอย่างไม่รู้ตัว คิดว่าจะดี เเต่ที่ไหนได้...


          ถ้าย้อนไปช่วงที่เเจฮยอนไปกดน้ำ เเล้วพี่เตนล์ลุกออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอกร้านพอดี เฮจอง ที่มาร์ครู้จักชื่อจากการถามเตนล์ ก็เดินเข้ามานั่งเก้าอี้ตรงข้าม เเละพูดประโยคที่เด็กอนุบาลก็รู้ว่าไม่ได้มาดี


          'เเฟนเเจฮยอนหรอจ้ะ'


          'ครับ?'


          'พี่เเค่มาทักทายเฉยๆ ยินดีที่ได้รู้จักนะจ้ะ พี่เป็นเพื่อน.. เอ่อ ไม่สิ เป็นคนที่เเจฮยอนเเอบชอบตั้งเเต่ม.ต้นเเล้ว เผื่อน้องไม่รู้ ว่าเราเคยรักกันมาก่อน'


          '...'


          'เเจฮยอนคงไม่ได้บอกสินะ'


          '...'


          ' ม่รู้ว่าป่านนี้ เเจฮยอนจะลืมพี่ได้หรือยัง ฝากถามด้วยนะจ้ะ'  


          เมื่อพูดธุระของเธอที่ดูเหมือนจะสร้างความร้าวฉานให้กับคู่ของเขาเสร็จก็เดินกลับไป เเละพอดีกับที่เเจฮยอนหันมามองทางเขาพอดี



          "มาร์คจะไปไหนหรอครับ"  เตนล์ถามเมื่อน้องที่ฝากให้ดูเเลลุกขึ้นพรวดเเต่เขาก็คว้าข้อมือนุ่มนิ่มนั้นเอาไว้


          "ห้องน้ำครับพี่เตนล์ เดี๋ยวมานะครับ"  ได้เเต่ทำหน้างงเเละปล่อยข้อมือที่จับมือครู่ ไหนเมื่อกี้ไม่ยอมไปล่ะ




          มาได้ทันพอดิบพอดี ภาพตรงหน้าอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด เฮจองกำลังยืนจับมือเเฟนของเขา เเละพูดประโยคอะไรก็ไม่รู้เพราะเสียงเพลงที่เปิดในร้านดัง เเละก็ไม่กล้าจะเดินเข้าไปในตอนนี้


          เดินเข้าไปสิมาร์ค อยากโดนเเย่งเเฟนหรือไง - เดวิล มาร์ค


          เเต่ถ้านายเดินเข้าไปเเล้วเผลอทำตัวงี่เง่า เจย์อาจจะไม่ชอบใจได้นะ - เเองเจิ้ล มาร์ค


          เดวิลกับเเองเจิ้ลในหัวกำลังเถียงกันอย่างเมามัน เเต่ดูเหมือนวันนี้ ตอนนี้ เวลานี้ มาร์คจะเชื่อฟังคำของเดวิลมากกว่า


          เป็นไงเป็นกันสิ


          "เจย์"  เดินเข้าไปขัดประโยคอะไรสักอย่างที่เฮจองพูดยังไม่ทันจบ เเขนเล็กดึงเเขนของอีกคนให้ถอยออกมา ท่ามกลางความงุนงงของเเจฮยอน เเละสีหน้าไม่พอใจของเฮจอง เเต่นั่นก็ช่วยไม่ได้ ว่าจะไม่คิดมากเเต่ถ้ามาพูดจาให้ระเเคะระคายเเบบนั้นเองก็ช่วยไม่ได้ "อยากกลับเเล้ว กลับกันเถอะ"


          "ครับๆ"  ยอมเดินตามเเรงลากของมาร์คไป โดยไม่คิดจะถามเพิ่ม คิดว่ามาร์คมาได้ทันเวลาพอดีเเบบว่ารู้ใจ ก่อนที่เฮจองจะพูดประโยคที่ทำให้เขาลำบากใจจบเสียก่อน  เมื่อไปถึงโต๊ะมือที่เกาะเเขนเขาเมื่อครู่ก็ปล่อยจนต้องหลุดร้องอ้าวออกมา ถึงจะงงๆเเต่ก็พอเข้าใจได้ เเละขอคิดเองเออเองว่าสิ่งที่มาร์คทำเมื่อครู่คือหึงเขาเเล้วกัน


          "พี่เตนล์อิ่มหรือยังครับ"


          "อื้ม อิ่มพอดีเลยเเหละ เรียกจ่ายเงินเลยเถอะ" เตนล์อิ่มเเทบจะทันที เมื่อเห็นท่าไม่ดีตั้งเเต่ที่มาร์คลุกพรวดไปเข้าห้องน้ำ รอจนพนักงานมารับเงิน เเละเก็บของเตรียมจะไป


          เเต่คนจะร้ายก็ต้องร้ายให้สุด


          ในที่นี้หมายถึงเฮดหลีดจอมโหดต่างหาก


          "เเจฮยอน ไปส่งเฮจองที่บ้านหน่อยได้มั้ย เพื่อนๆเฮจองกลับกันคนละทางเลยอ่ะ ดึกเเล้วเฮจองไม่อยากกลับคนเดียว"  ไม่รู้จะขยันหาเรื่องบังเอิญอะไรมากมายมา ถึงได้เรียกเก็บเงินเมื่อเห็นโต๊ะของเขาเรียก เเละก็รีบเข้ามาขอกลับบ้านด้วย


          เเจฮยอนเป็นพวกใจอ่อนง่าย อันนี้เฮจองรู้ เเละคิดว่ามันต้องสำเร็จเเน่นอน ถ้าไม่ติดที่


          "เจย์ เราปวดข้อเท้าอ่ะ ถ้าเจย์จะไปส่งเพื่อน เจย์ก็ต้องให้เราขี่หลังไปด้วยนะ"


          ใครจะไปคิดว่าเฮดหลีดหรือนางฟ้าของโรงเรียนที่นิ่งๆเงียบๆถึงได้งัดเเผนนี้ออกมา


          มาร์คขึ้นไปยืนบนที่นั่งเเล้วกอดเข้าที่คอของเเจฮยอน เเสดงเจตนาที่ตัวเองจะขี่หลังให้ได้ในตอนนี้ เเจฮยอนเป็นคนใจอ่อนน่ะใช่ เเต่มาดูเเล้วกันว่าใครจะได้รับความสำคัญมากกว่ากัน


          "ขอโทษด้วยนะเฮจอง ต้องกลับเองเเล้วล่ะ"  เเจฮยอนยิ้มให้อย่างช้าๆก่อนที่จับขาทั้งสองข้างของมาร์คให้ขยับเข้ามาใกล้ตัว เเล้วรับล่างเล็กๆนั้นให้ขึ้นหลังตัวเอง  "ไปกันเถอะเตนล์"


          ถึงจะเดินพ้นร้านมาเเล้วเเต่มาร์คก็ยังคงขี่หลังเเจฮยอนอยู่ จนกระทั่งไปส่งเตนล์ขึ้นรถกลับหอพัก มาร์คถึงได้ขอลงจากหลังของเเจฮยอน ก็ในเมื่อไม่ได้ปวดจริงๆ จะให้เเจฮยอนที่เล่นกีฬามาเหนื่อยๆเเบกเขาได้ไงล่ะ


          "เจย์ พอเเล้วล่ะ ปล่อยเราลงหน่อย"


          "ไม่ครับ ปวดข้อเท้าเเบบนี้เดินไปเดี๋ยวก็ปวดอีกหรอก"


          "หายเเล้ว ระ... เราไม่เป็นอะไรเเล้ว ปล่อยเถอะ อายคนอื่นเขา"


          "อายทำไม เราเป็นเเฟนกันนะ"


          "ฮึ่ย จริงๆเราเเกล้งเจ็บเองเเหละ ที่นี้ก็ปล่อยลงได้เเล้ว"


          "ยอมสารภาพเเล้วหรอ"หัวเราะในลำคอเมื่ออีกคนยอมพูด ก็มาร์คไม่ได้มีอาการเจ็บข้อเท้าอย่างที่บอกจริงๆเลยนี่หน่า ขนาดเขาลองจับว่าเจ็บตรงไหน อีกฝ่ายก็นิ่งเงียบไปสักพักเเล้วตอบลิ้นรัวเมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องเจ็บ  "ที่ทำนี่เพราะอยากช่วยหรือเพราะหึงพี่"


          "เเค่ช่วยก็พอเเล้ว ใครจะไปหึงกันล่ะ"


          "หึงก็ได้นะ หึงก็บอกว่าหึง เเสดงอาการหึงหวงมาเเบบนี้พี่ชอบที่สุดเลย น่ารักชะมัด"  หันหน้ามาทางเด็กตัวน้อยที่ทิ้งน้ำหนักบนหลังของเขา


          ตอนเเรกที่เเจฮยอนจับได้ ก็เเอบใจเเป้วเหมือนกัน คิดว่าจะต้องโดนดุเเน่ๆ หรือถ้าเเย่กว่านั้นอาจจะโดยโกรธหรือโดนเกลียดไปเลย


          "ไม่รำคาญหรอ เราคิดว่าใครหลายคนคงไม่ชอบที่เเฟนมาทำเเบบนี้"


          "เเล้ววันก่อนที่พี่เขามาช่วยตอนมาร์คโดนเด็กต่างโรงเรียนนั้นมายุ่งด้วย มาร์ครู้สึกยังไงครับ"


          "โล่งใจสิ เจย์มาช่วยเราทัน"


          "พี่ก็โล่งใจที่มาร์คก็หวงพี่เหมือนคนอื่นเขาเหมือนกัน เเต่คราวหลังไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้นะครับ บอกพี่มาเลยก็ได้ถ้าไม่ชอบให้พี่ไปใกล้ใคร"


          "ก็ไม่ได้อยากหึงไปเรื่อยหรอกนะ เเต่เธอคนนั้นเป็นคนที่เจย์เคยชอบ เราเลยกลัว"


          "ไม่ต้องกลัวหรอก พี่ไม่กลับไปหาเเน่นอน"


          "..."


          "สงสัยพี่จะติดกับดักนางฟ้าที่ชอบปากเเข็งเเบบมาร์คเเล้วล่ะมั้ง"  คำว่านางฟ้าเหมือนเรียกสติมาร์คที่ฟังเเจฮยอนเพลิน ถึงได้ฟาดเข้าไปที่ไหล่ของเเจฮยอนเเรงๆหนึ่งที


          "บอกว่าไม่ให้เรียกนางฟ้าไง"


          "ไม่เห็นเหมือนที่คนอื่นเรียกเลย นางฟ้าที่หมายถึงก็คือนางฟ้าของพี่คนเดียว ของพี่ ของพี่ ของพี่"


          "พอเเล้ว"  เเละดูถ้าจะไม่หยุดง่ายๆ เลยรีบเอามืออุดปากของอีกคนเอาไว้ มือหนาจับเข้าที่มือที่ปิดปากของเขา เเล้วเกลี่ยมือนิ่มนั้นไปมาอย่างเอ็นดู


          "รักมาร์คนะครับ"  พูดไปตามสิ่งที่ใจอยากพูด "มาร์คไม่ต้องห่วง ยังไงพี่ก็เป็นคนของมาร์คเเล้ว"


          "...รักเหมือนกันครับ"  เเละดูเหมือนฟ้าจะเป็นใจ มาร์คถึงยอมพูดประโยคนั้นออกมา อย่าว่าเเต่คนที่เเบกร่างเล็กกำลังกลั้นยิ้มเลย คนที่อยู่บนเเผ่นหลังหนาตอนนี้ ก็เอาหน้าซบเเผ่นหลังคนเป็นพี่กลั้นเขินไม่ต่างกัน


          "ผมก็เป็นคนของพี่ไปเเล้วเหมือนกัน"



THE END.




talk 

          มาเเล้วหลังจากหายไปนาน จะมาตอนมีโมเม้นตลอดเลยนะคะ ตอนนี้นอกจากโมเม้นเเล้วก็ได้เเรงบันดาลใจจะคนในทวิตมาด้วย ขอขอบคุณพี่ส้ม เเละคนในทวิตเตอร์คนๆอื่นด้วยนะคะ  เรื่องอื่นๆเราจะตามปั่นให้เลยนะคะ ชอบเกิดปัญหาคิดไม่ออกเลยยังต่อไม่ได้สักทีต้องขอโทษทุกคนด้วยนะคะ พยายามรีบต่ออยู่เหมือนกัน ขอขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งในเรื่องนี้เเละเรื่องอื่นด้วยนะคะ เราอ่านทุกคอมเม้นก่อนเเต่งตลอดเลยจะได้มีกำลังใจเเต่ง อ่านเเล้วช่วยเม้นให้กำลังใจหรืออยากให้ปรับปรุงตรงไหนก็บอกมาได้เลยนะคะ พอไม่มีคอมเม้นเราเเอบกลัวว่าเเต่งได้ไม่ดีหรือเปล่าอ่ะค่ะ5555 งั้นเเค่นี้ดีกว่าค่ะ จะtalk ยาวกว่าเนื้อหาฟิคเเล้ว ขอบคุณทุกคอมเม้นอีกครั้งนะคะ ขอให้อ่านอย่างสนุกค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #312 Jun_Jao (@Jinyoung_gi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 21:16
    คือดีมากกกกก ชอบความพี่เจย์ คือดีไปหมดจนบรรยายไม่ถูก น้องมาร์คก็น่ารักกกกก
    #312
    0
  2. #297 nachyxm (@tangmo1512) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 22:24
    โง้ยยยย คือเขินนน ดีไปหมดด เจย์มาร์คเป็นแฟนที่น่ารักมากเลยย
    #297
    0
  3. #157 Palmexol (@Palmexol) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 08:14
    โว้ยยยยยเขินอ่ะเขินฺฮือออ นางฟงนางฟ้า;/////;
    #157
    0
  4. #138 ||ม่บ้ๅนมิง (@weloveexobctsx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 01:47
    อ๊ากกกกกกกก บอกมาสิว่านี่เรื่องจริง ไม่ใช่แค่ฟิคหรอก เชื่อเลาว์ 5555555 แรงมโนมาเต็มสิบจ้าา จะเอาไงคะเฮจอง เจอนางฟ้าคราบซาตานเข้าไปเงิบเลยสิท่า รู้แล้วใช่มั้ยว่าใครสำคัญกว่า คิดจะอ่อยเจย์ไม่ใช่เรื่องง่ายนะคะ เพราะต้องเกิดเป็นมะลิค่ะ ไม่ใช่มะลิก็ทำไม่ได้ 55555555 กรี๊ดดดดด พิมพ์เองฟินเอง อย่างนี้เรียกบ้าใช่มั้ยคะ 555555 ไม่ไหวแลเว ฟินจนตัวแตกแล้วว ฮื่อออ
    #138
    0
  5. #125 wahneun ♡ (@wahn-28) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 01:25
    น่ารักมากๆเลยค่ะ เราอย่างงั้นเจย์อย่างงี้ ยัยน้องมาร์คคนปากแข็ง น่ารักนุ่มนิ่มมากเลยค่ะ ชอบฉากที่เฮดหลีดโดนตื้อแล้วพี่เจย์มาช่วยทันเวลาจังเลยค่ะ รู้สึกอุ่นใจบอกไม่ถูก เหมือนว่าต่อให้ตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก มาร์คก็ยังมีเจย์จะช่วยมาร์คเสมอ แล้วตัวมาร์คเองก็ไว้ใจเจย์มากด้วยนะ เชื่อว่าจะมาทัน ฮืออออ อบอุ่นค่ะ
    ในส่วนการแสดงความรักของน้อง น้องมาร์คหึงพี่เขาบ้างเนาะ พี่เขาจะได้รู้ว่าแฟนหวง แฟนโหดด้วยนะ!
    เป็นฟิคที่น่าร้ากกกฟีลกู๊ดมากเลย ขอบคุณที่แต่งออกมานะค้า
    #125
    0
  6. #107 sasi1999 (@satacha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:07
    น่ารักกกกกกกกกกกก
    น้องน่าฟ้าตัวน้อยๆที่ไม่อยากให้ใครเรียกว่านางฟ้า
    พี่เจย์ทำบุญวัดไหนถึงได้แฟนน่ารักขนาดนี้ ;-;

    #107
    0
  7. #104 pcybbh2706jaymark1402 (@pcybbh2761992) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 08:54
    เขินนนนน น่ารักมาก ยิ้มเขินทั้งตอนเลย ฮือออออออออออ
    #104
    0
  8. #103 Parry (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 07:05
    น่ารักนุ่มนิ่มมาก อ่านแล้วยิ้มไป
    #103
    0
  9. #102 :pumpkin's (@prom-pink) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 12:33
    มันน่ารักมากกก ดีต่อใจมากจริงๆคะะ
    #102
    0
  10. #101 Tukta_a (@Tukta_a) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 12:11
    อ่านแล้วกลั้นยิ้มไม่ได้เลยอ่ะ ทำไมเรื่องนี้มันละมุนละม่อมอะไรขนาดนี้ ทั้งพี่เจย์ ทั้งน้องมาร์ค น่ารักอะไรกันขนาดนี้
    #101
    0
  11. #100 LittleSehun (@byunmoonlight) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 11:53
    เจย์พี่ต้องละมุนกับยัยน้องขนาดนี้เลยหรอ เราเขินนะฮื่ออออ
    #100
    0
  12. #99 AnyJinie (@minny-kyu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 22:42
    งู้ยย เขินน น่ารักเฟ่อ
    เจย์ก็หวงดี มัคก็หึงน่ารัก อิ้อิ้
    ละมุนมาก คือขี่หลังกันด้วย
    เฮนองก็เฮจอง จะสู้เฮดหลีดจิมโหดได้ไง 5555
    #99
    0
  13. #98 icloud922 (@icloud92) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 22:01
    หวายย มีชื่อพี่ในทอล์คด้วยอ้ะ 555555555555 ขอบคุณมากนะคะที่คลอดออกมาให้ได้อ่านกันแล้ว พี่เองก็จะพยายามเข็นบ้าง 5555

    ฮรืออ ถ้านี่เป็นเตนล์ นี่จะอิ่มตั้งแต่กลุ่มน้องนีมานั่งข้างน้องแล้วเด้อ 5555 แบบว่าพร้อมอิ่มตลอดเวลา

    แล้วนี่ขอบความสดใจของตาพี่เจย์ฮยอนนี่ละเกิน อะไรจะยิ้มหน้าบานเบอร์นั้น อ่อ ลืม เรามีแฟนเป็นนางฟ้าเราก็ยิ้มหน้าบานเหมือนกันอะแหละน้อ5555 ยอมหมดทุกอย่างเลยทูนหัวว

    ละมุนตุ้นมากเด้ออ ชอบคาแรกเตอร์น้องแบบนี้มาก เพราะพี่เขียนเองไม่ได้ ต้องอาศัยอ่านเวลาของขวัญแต่งเอา 555 ดันออกมาอีกน้า ขอบคุณมากค้าาบบบ
    #98
    0
  14. #97 !!แบมทอริ!! (@aeechoo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 21:14
    น่าร้ากกกกกกกก มาร์คหึงได้น่ารักมากกกกก เฮจองคะ เธอมันแค่อดีตค่ะ ปัจจุบันพี่เจย์เรารักมาร์คมาก ไม่มีทางหันกลับไปมองหล่อนอีกแน่นอน
    #97
    0
  15. #96 ึ_peachmelon_ (@nanice42) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 21:01
    น่ารักกกกก หวงพี่แต่ทำเป็นปากแข็งนะลูกกก พี่เจย์ก็แสนดีละมุนละไมเหลือเกินฮือออ
    #96
    0
  16. #95 supisa_n (@supisa_n) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 20:46
    แงง้ ละมุนมากเลยอ่ะ ชอบที่บอกว่า ทุกสายตามองไปที่เจย์ แต่เจย์มองมัคคนเดียว มันงื้อออ//กัดผ้า แล้วคือแฟนคนฮอตก็ต้องมีข่าวลือไม่ดีออกมาเป็นธรรมดา แล้วยิ่งเป็นเฮดหลีด เป็นคนจรืงจังกับงานยิ่งแล้วใหญ่ แต่ก็ดีนะ มัคดูไม่เฟลกะเรื่องแบบนี้เลย เฮจองนี่แบบ เห้อมมม ตัวเองทิ้งไปเองป่ะ แล้วมาสร้างความร้าวฉาน มัคนี่ก็กลัวเจย์รำคาญ เลยพยายามไม่ทำตัวขี้หึง แต่เจย์อยากให้แสดงอาการ น่ารักดีอ่ะ555555555 ชอบที่บอกว่ามัคโล่งใจที่เจย์มาข่วยทัน เจย์ก็ชอบตอนที่มัคช่วยออกมา มัคแสดงอาการหึงได้น่ารักมากกกกก
    #95
    0