พรางภุมริน (ตีพิมพ์สนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 5 : ตอน 3 แหย่รังแตน < Re run 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    25 พ.ค. 55

ตอน 3

แหย่รังแตน

          ภายในห้องรับรองแบบวีไอพีของเตชิษฏ์ราวกับมีสงครามระอุร้อน ก่อนหน้าที่จะโรมรันด้วยการปะทะทางกายเกิดเสียงถกเถียงอื้ออึงแต่ไม่ได้เล็ดลอดไปเข้าหูภาวิณี ซึ่งคุมเชิงอยู่หน้าห้องผู้บริหารหนุ่ม ด้วยคุณสมบัติชั้นเลิศของผนังห้องแบบเก็บเสียง สงครามย่อมๆ ก่อตัวราวเมฆฝนครึ้มตั้งเค้า และแน่นอนว่าต้องมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดแพ้ราบ แล้วคนที่แรงน้อยกว่าก็พลาดท่าเสียที

          อึ้ ปล่...อย ย”

          คำทัดทานถูกกลืนหายเมื่อเตชิษฏ์โน้มใบหน้าหล่อเหลาประชิด แนบปิดเรียวปากที่กำลังแผดเสียงประท้วงเสียสนิท โทสะจริตฝ่ายต่ำอยากเอาชนะวิ่งนำหน้า ผลักให้ชายหนุ่มแสดงบทบาท นักล่า ต่อ เหยื่อ ผู้ก้าวพลาดติดกำดักอย่างไม่ปรานีปราศัย ความโกรธกรุ่นปะทุท่วมนัยน์ตาคมกริบเมื่อการเจรจาไม่เป็นผล ชญาดาไม่ยอมออกห่างจากตรีทัช ซ้ำแสดงเจตนารมณ์ชัดว่าหล่อนตั้งใจจะหลอกน้องชายของเขา

          ร่างเพรียวบางเต็มตึงด้วยส่วนเว้าส่วนโค้งใต้ชุดแส็ก ถูกรัดรึงอยู่ระหว่างวงแขนกับแผ่นอกแข็งๆ หลังปะทะคารมเผ็ดร้อนหล่อนถูกช่วงชิงด้วยจูบละลาบละล้วง เตชิษฏ์ลงโทษคนปากเก่งด้วยการบดเบียดเรียวปากนุ่มหยุ่นแรงๆ ถือสิทธิ์ลิดรอน ครอบครองจนดวงหน้าเล็กแดงเถือก ไรเคราสากสั้นประปรายใบหน้าสะอาดสะอ้านกวาดไปบนผิวอ่อนบางจนระคาย ทว่าชญาดาไม่อาจเบือนหนีดังใจ

          อื้อ...” ลมหายใจระทวยถูกปิดกั้นไร้ทางระบาย

          หญิงสาวหอบหายใจ ตะลึงลานกับจูบกระด้างที่เกิดจากการเอาชนะที่แปรเปลี่ยนเป็นหวานในวินาทีต่อมาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ ลมร้อนค่อยๆ ผ่อนลงกลบกลืนด้วยความละมุนยวลใจอย่างเผลอไผลจากเจ้าของรอยตาคมกริบ เตชิษฏ์คืนสติในไม่ช้าหลังโดนครอบงำด้วยความหวานฉ่ำจากเรียวปากสั่นระริกของหญิงสาว รูปหน้าคมคายหยุดนิ่งปรือนัยน์ตาคมกล้าจ้องมองใบหน้าคมหวานสีน้ำผึ้งอย่างประเมิน หล่อนไม่ประสาซึ่งต่างจากที่เขาคาดไว้ลิบลับ ไก่แก่ กร้านโลกอย่างหล่อนควรต้องเชี่ยวชาญ จูบโต้ตอบแบบร้อนแรงไม่ใช่...ตระหนก น้ำตาคลอเบ้า!

          หึ! หล่อนอาจจะแกล้งก็ได้ คิดจะโก่งค่าตัว แสร้งแสดงว่าอ่อนโลก ยังบริสุทธิ์งั้นรึทั้งที่ผ่านเรื่องแบบนี้มาตั้งมากตั้งมาย ไม่มีวันหลอกเขาได้หรอก

          เตชิษฏ์ปรามาสในนัยน์ตาลุกเรือง คนที่คิดว่าตนถูกตบตาคิดไปต่างๆ นานา

          เสียงในลำคอหนากึ่งเยาะ ชายหนุ่มหมายมาดสั่งสอนชญาดาและเขาทำสำเร็จ เพราะสัมผัสล่วงละเมิดนั้นหลอกหลอนให้ดวงตาคู่โตเบิกกว้าง เสี้ยววินาทีนั้นเขาช่วงชิงจูบแรกของหญิงสาวไปอย่างง่ายดาย

          ตุ่บตั่บ!

          ชญาดาถลึงดวงตาคู่โตทั้งตกใจ ทั้งแค้นในคราเดียว ร่างบอบบางดิ้นขลุกขลักอีกหนอย่างไม่ยอมแพ้ นี่หรือพี่ชายของตรีทัช ไม่มีทางใช่หากวัดจากพฤติกรรมหยามหยาบ ไม่ให้เกียรติผู้หญิงและฉกฉวยราวขโมยขโจร เลวสิ้นดี!

          คิดจะเก็บประสบการณ์เด็ดๆ ไว้หลอกผู้ชายโง่ๆ สินะ ถึงได้ทำว่า...กระทั่งจูบยังไม่เป็น หึ! น้ำผึ้งคุณหลอกผมไม่ได้หรอก รับปากผมมาเดี๋ยวนี้ ว่าจะเลิกยุ่งเลิกยั่วน้องชายผม ออกไปจากชีวิตของนายตรีซะ”

          เตชิษฏ์มองอย่างดูถูก หลังถอนเรียวปากร้อนออกเขาแตะมันอย่างยั่วๆ ด้วยปลายนิ้วเรียวยาว แลบลิ้นสีชมพูอ่อนเลียเก็บรอยสัมผัสเมื่อครู่ สร้างความสะอิดสะเอียนในดวงตาคมขำสีน้ำผึ้ง

          ก่อนน้ำตาแห่งความคับแค้นหยดแรกจะชโลมดวงหน้าแดงระเรื่อ เสียงเคาะประตูเตือนว่ามีผู้มาเยือน เตชิษฏ์จำต้องปล่อยมือจากเอวคอดบางอย่างเสียไม่ได้ ทั้งคู่หันไปตามเสียง ชญาดาเห็นเป็นโอกาสมือเล็กยกขึ้นผลักแผงอกที่แนบร่างเมื่อครู่สุดแรงจนเขาผงะ

          พอกันทีสำหรับงานที่มาพร้อมกับการเปลืองตัว พอแล้วกับคนคนนี้ และหล่อนจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกเป็นครั้งที่สอง

          เดี๋ยว! น้ำผึ้ง” เตชิษฏ์รั้งหล่อนไว้ไม่ทัน

          หญิงสาวเป็นอิสระ ร่างเล็กที่ยังสั่นเทายืนจังก้าฝากรอยแค้นยามจ้องจดใบหน้าคมคาย ชญาดาเม้มเรียวปากเข้าหากันแน่น ขบเม้มจนชาหนึบเกิดเป็นรอยขาวโพลนบางส่วน ก่อนสะบัดมือเล็กใส่ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มแรงและเร็วจนเสียงเผียะกังวาน

          โอ้ย!

          เป็นเสี้ยววินาทีเดียวกับที่ประตูเปิดผาง ตรีทัชมาที่ห้องทำงานของเตชิษฏ์ทันทีที่รู้ว่าเพื่อนสาวมาถึง ชายหนุ่มผู้น้องก้าวเข้ามาแล้วชะงักเมื่อภาพสุดท้ายคือพี่ชายของเขาเซไปเล็กน้อยแต่ก่อนหน้านั้นแสดงว่าทั้งสองอยู่ใกล้ชิดกัน ที่ย้ำชัดว่าเขาไม่ได้ตาฝาดคือใบหน้าแดงเถือกเป็นริ้วจากฝ่ามือเล็กที่ข้างแก้มซ้ายของพี่ชาย ส่วนหญิงสาวหน้าบึ้งตึง น้ำตาคลอ

          เกิดอะไรขึ้น นี่ไม่ใช่การสัมภาษณ์งานธรรมดาๆ แล้ว

          น้ำผึ้ง พี่ต้น เกิดอะไรขึ้นครับนี่” ตรีทัชอุทานตกใจ มองหน้าคนทั้งคู่อย่างละที

          คนที่เข้ามาทีหลังก้าวไปยืนขนาบข้างชญาดาที่ยืนเนื้อตัวสั่นเทิ้มคล้ายเลือกข้างแล้ว มองเพื่อนสาวอย่างห่วงใยจนเตชิษฏ์เกิดกระแสหมั่นไส้ ชญาดาไม่อาจทนอยู่ตรงกลางระหว่างพี่น้องคู่นี้ หล่อนกัดริมฝีปากจนห้อเลือด ประกายตาคมหวานฉายวับด้วยรอยโกรธ โกรธจนแทบอยากจับผู้ชายตรงหน้ามาแล่เนื้อเถือหนังกับความกักขฬะ ไม่ให้เกียรติผู้หญิงของเขา หญิงสาวคิดอย่างเดียวต้องอันตรธานไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้!

          น้ำผึ้งครับ เกิดอะไรขึ้นบอกผมสิ” แววตานั้นหันไปคาดคั้นหญิงสาว

          เงียบ...

          ชญาดาทำเพียงสบตาตรีทัชอย่างผิดหวัง แล้วผลุนผลันออกไปจากห้อง

          เดี๋ยวครับน้ำผึ้ง รอผมด้วย”

          ตรีทัชร้องเรียกเสียงหลง เมื่อร่างโปร่งเพรียวหุนหันกลับออกไปโดยไม่ตอบคำ เตชิษฏ์เหลือบมองท่าทีของคนทั้งคู่ยิ้มแสยะ นึกชื่นชมที่ชญาดาแสดงบทบาทแนบเนียน แล้วน้องชายของเขาก็โง่บรมที่คิดว่าเป็นเรื่องจริง ผู้หญิงพรรค์นั้นที่ทำงานอย่างว่าหรือจะไม่คุ้นเคยกับแค่จูบ เพราะมากกว่านี้พวกหล่อนก็ยอมพลีได้เพื่อเงินไม่ใช่หรือ ชายหนุ่มตั้งแง่ด้วยใจอคติ

          น้ำผึ้ง!” ยังไม่ทันที่น้องชายจะก้าวตามชญาดาไป คนเป็นพี่คว้าตัวเขาไว้ทัน ตรีทัชหันกลับมามองสบโกรธๆ เมื่อถูกขัดขวาง

          นัยน์ตาสีเข้มขุ่นข้องเมื่อปล่อยให้เพื่อนสาวพ้นสายตาไป เตชิษฏ์ขบกรามแน่นจ้องมองน้องชายแล้วส่ายหน้าไปมาแทนคำสั่ง ชี้ไปที่โซฟา

          ไม่ต้องตามไปหรอกน่า พี่มีเรื่องต้องคุยกับนาย นั่งลงซะ” คนฟังตาขวาง เวลานี้น่ะรึ!

          เวลาอื่นได้ไหม ผมขอไปตามน้ำผึ้งก่อน”

          ไม่ได้!” กระชากกระชั้นเสียงตอบดุดัน

          คนเป็นน้องขบเม้มเรียวปากแทบจะเป็นเส้นตรง ทั้งที่เขาห่วงชญาดาจับใจ เตชิษฏ์กลับไร้เหตุผล หรือจะมีเหตุผลกลใดที่จะบอกกับเขาถึงเรื่องเมื่อครู่ ก็ได้...ชายหนุ่มหันกลับมาเผชิญหน้าตรงๆ อยากรู้อยู่เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนที่เขาจะเข้ามาในห้องนี้

          ถ้าอย่างนั้นตอบผมมาก่อนว่าพี่ต้นทำอะไรน้ำผึ้ง ถ้าไม่เห็นเองผมคงไม่เชื่อสายตา เธอตบหน้าพี่ต้นไม่ใช่เรอะนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

          รอยตากร้าวประสานกันยามเผชิญหน้าตัวต่อตัว เตชิษฏ์ขบกรามแน่นคล้ายคำราม กำหนดลมหายใจก่อนเจรจา หากใช้โทสะอาจพัง!

          นั่งลงสินายตรี พี่ต้องคุยกับนายเรื่องผู้หญิงคนนี้อยู่แล้วล่ะ นายจะต้องไม่เชื่อแน่ว่านายยังรู้จักเธอไม่ดีพอ รู้หรือเปล่าว่าหล่อนเป็น...เป็นผู้หญิงประเภทไหน ทั้งหิวเงิน ทั้งหวังปอกลอกนาย” เตชิษฏ์พูดสิ่งที่ตัวเองคิดเอง เออเองด้วยความมั่นใจ คนฟังถลึงดวงตาคมกริบไม่เชื่อถือ ทั้งไม่พอใจที่พี่ชายดูถูกหญิงสาวคนสำคัญของตน

          ไม่! ชญาดาไม่ใช่ผู้หญิงประเภทนั้น ไม่ใช่ล้านเปอร์เซ็นต์

          ในสายตาของเขา หญิงสาวเป็นคนดีไร้เจตนาเคลือบแฝง ชญาดาไม่เคยรู้มาก่อนด้วยซ้ำว่าเขามีพื้นฐานครอบครัวอย่างไร เขากับเธอคบหากันด้วยความจริงใจเท่านั้น อีกอย่างหล่อนยังไม่ได้ยอมรับเขาเป็นคนรักด้วยซ้ำ ตรีทัชส่ายหน้าหงึกหงักไม่รับฟัง

          พี่ต้นเอาอะไรมาพูดครับ น้ำผึ้งไม่ใช่คนแบบนั้น ตลอดเวลาที่ผมคบหากับเธอไม่มีเรื่องเงินเข้ามาเกี่ยว เธอเป็นคนสำคัญที่สุดของผม ผมเท่านั้นที่จะตัดสินว่าเธอเป็นอย่างไร คู่ควรหรือไม่ ผมคงไม่ต้องให้พี่ต้นช่วยสแกนผู้หญิงของผมหรอก” เอ่ยอย่างเหลืออด แต่ยังเกรงใจพี่ชาย

          ครั้งนี้ตรีทัชกลายเป็นน้องชายที่กล้าดื้อดึงกับพี่ชายที่เขาเคารพรัก นั่นทำให้เตชิษฏ์คำรามในลำคอกร้าว เพราะผู้หญิงคนนั้นอีกนั่นเหละที่เสี้ยมสอน ความอคติทำให้เขาโยนความผิดให้ชญาดาทันที

          เป็นเรื่องที่พี่ปล่อยไปไม่ได้ต่างหาก ในเมื่อนายกำลังโดนหลอก ผู้หญิงคนนั้นก็แค่ผู้หญิงขายตัวดีๆ นี่เอง พี่ยืนยันได้ และนายต้องเชื่อพี่”

          ที่ต้องเชื่อพี่ต้นเพราะพี่รู้จักน้ำผึ้งดีหรือครับ แค่ไหนกัน...” ตรีทัชชักระแวง

          ชญาดารู้จักกับเขาที่ประเทศออสเตรเลีย เรียนและทำงานที่นั่นหลายปีก่อนที่เขาจะไปศึกษาต่อเสียอีก จะเป็นไปได้อย่างไรที่เตชิษฏ์จะรู้จักมักจี่กับเพื่อนสาวของเขา ตรีทัชส่ายหน้าไปมา

          เอาเป็นว่าพี่รู้ก็แล้วกัน เรื่องของนายกับผู้หญิงคนนี้เป็นไปไม่ได้ ไม่ผ่านพี่ก็เหมือนไม่ผ่านคุณพ่อคุณแม่ ครอบครัวของเรารับไม่ได้หรอกถ้านายจะคว้าผู้หญิงแบบนี้มาเป็นแฟน หรือแค่ควงเล่นๆ ก็ยังไม่เหมาะมันจะเสื่อมเสียเกียรติ เลิกกับหล่อนซะเถอะ”

          ถ้าพี่ต้นไม่รับน้ำผึ้งเข้าทำงานก็ไม่เป็นไร ผมมีทางอื่นช่วยเธอ ส่วนเรื่องเลิกหรือไม่เลิกกับเธอนั้นผมขอให้เป็นเรื่องส่วนตัว ขอบคุณครับที่เป็นห่วง” ตรีทัชเอ่ยเสียงเย็นเยียบ เป็นคำตอบปฏิเสธที่ชัดเจน พี่ชายโกรธจนตัวเนื้อสั่น

          นายตรี!”

          ร่างสูงโปร่งผุดลุกขึ้น ถึงเวลาเสียทีที่จะไปตามชญาดาซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าไปถึงไหนแล้ว เมื่อพ้นร่างน้องชายเจ้าของห้องหรูทิ้งตัวลงกระแทกโซฟาหนาดังโครม นั่งกัดฟันกรอดๆ ด้วยความขัดเคือง ใบหน้างดงามทว่าเย่อหยิ่งผุดขึ้นมาตอกย้ำว่าหล่อนชนะกรายๆ แต่เขาไม่มีวันยอม

          หลังก้าวพรวดๆ ออกมาจากลิฟต์ไม่เห็นแม้นเงาของหญิงสาว ตรีทัชกำลังโทษตัวเองอย่างหนัก เขาพลาดที่ส่งชญาดามาสัมภาษณ์งานตามลำพัง เพราะไม่รู้มาก่อนว่าเตชิษฏ์จะตั้งแง่เพียงแค่เห็นหน้าด้วยรูปลักษณ์มาดมั่น รูปร่างกับผิวพรรณนวลเนียนสีน้ำผึ้งอาจสร้างความเข้าใจผิดแล้วก็เป็นอย่างนั้น เมื่อพี่ชายของเขาไม่ฟังเหตุผลเอาเสียเลย

          ตรีทัชก้าวขึ้นรถซีดานนั่งจ่อมจมยังที่นั่งฝั่งคนขับติดต่อหาชญาดา สัญญาณเชื่อมต่อไปยังปลายทางแต่ถูกปล่อยทิ้งถึงสามครั้ง ชายหนุ่มข่มอารมณ์ขัดใจกับความห่วงใยที่พลุ่งพล่าน ป่านนี้หญิงสาวจะเป็นอย่างไรหนอ...

 

          ภายในบ้านเหมรัตน์เงียบเชียบ ร่างโปร่งเพรียวก้าวลงจากรถแท็กซี่ไปเปิดประตูรั้วซึ่งล็อกแน่นหนา เพราะนางมาลาพามารดาของเธอไปตรวจสุขภาพตามหมอนัด ส่วนชลชิณีมีนัดกับเพื่อน เป็นโอกาสให้คนที่กำลังหงุดหงิดสุดกู่ลงมานั่งปล่อยอารมณ์ในห้องรับแขก ความขุ่นมัวที่เกิดจากเขา ผู้ชายกักขฬะอย่าง นายเตชิษฏ์ บรรณวัตร ยังท่วมท้นนัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้ และไม่มีทางจางหายไปง่ายๆ เมื่อรอยจูบกระด้างประทับตราตรึงบนผิวเนื้อบริสุทธิ์ ผุดผาดของเธอ ทั้งโกรธ ทั้งขัดเคืองจนเผื่อแผ่ไปถึงตรีทัช

          ตี๊ด ตี๊ด...

          เสียงโทรศัพท์มือถือเรียกเข้า เสียงเดิมดังขึ้นซ้ำๆ จนหญิงสาวชำเลืองมองด้วยความรำคาญ เป็นตรีทัชที่กำลังร้อนรนและพยายามอย่างหนักที่จะติดต่อเพราะชญาดาไม่รับสายตั้งแต่ออกจากบริษัทแล้ว ร่างเพรียวในชุดลำลองซึ่งเอนตัวกับพนักโซฟาสะบัดหนี ชั่งใจก่อนจะกดรับสายแล้วถ่ายทอดสุ้มเสียงเย็นชาต่อชายหนุ่มคนสนิท

          ตรี ว่ายังไงคะ”

          น้ำผึ้งคุณอยู่ที่ไหน ปลอดภัยหรือเปล่าครับ” เอ่ยถามรัว


          ผึ้งสบายดีค่ะ ปลอดภัยดีเพียงแค่พ้นออกมาจากห้องนั้นได้ ตรีไม่ต้องเป็นห่วงตอนนี้ผึ้งกลับถึงบ้านแล้ว อยากพักผ่อนสักหน่อยค่ะ”

          ปลายเสียงกระด้างนิดๆ กรอกลงไปส่งให้ตรีทัชพ่นลมหายใจโล่ง รู้ว่าหญิงสาวปลอดภัยก็เพียงพอแล้ว ถัดมาค่อยหาโอกาสไปพบเพื่อปรับความเข้าใจภายหลัง ชญาดาโต้ตอบอย่างเสียไม่ได้ หล่อนยังโกรธเกรี้ยว พาลพะโลมาถึงเขาซึ่งเป็นน้องชาย เขายอมรับอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง หลังเพื่อนหนุ่มวางสายไปชญาดาละสายตาไปยังโต๊ะกลางเตี้ยๆ ที่วางหนังสือพิมพ์รายวันกับนิตยสารหลายเล่มจึงหยิบมาอ่านฆ่าเวลา

          คอลัมน์เล็กๆ ในกรอบสี่เหลี่ยมนั้นดึงสายตาคมขำ จนต้องไล่สายตาอ่านข้อความกระเซ้าเย้าแหย่บุคคลในข่าว ดวงตาคมสวยกระตุกพร้อมเบิกโพลงกับนามสกุลของบุคคลผู้นั้น คุ้นเสียยิ่งกว่าคุ้น!

          บรรณวัตร’ หล่อนคราง

          นั่นมัน...เตชิษฏ์ ซ้ำร้ายกว่านั้นข่าวซุบซิบทำนองกระเซ้าเย้าแหย่เรื่องคู่หมั้นสาวสวยอย่าง ปวริศา บุตรสาวคนเล็กแห่งตระกูลเหมรัตน์ซึ่งเป็นญาติฝ่ายไหนที่หล่อนไม่รู้จัก หรือว่านี่จะเป็นลูกสาวคนใหม่ของคุณชิตชัย บิดาที่ทอดทิ้งเธอกับน้องและคุณชุติมนอย่างไม่ไยดี รอยกร้าวปะทุทั่วดวงตาคมขลับเมื่อฝ่ายที่สูญเสียมีเพียงคนข้างหลัง ส่วนครอบครัวใหม่ต่างเสวยสุขบนกองทุกข์ของเธอกับมารดา


          เกมที่ไม่ได้ตั้งใจจะก่อจึงพร่างพรายในหัว โทสะร้ายผสมความแค้นโหมโรงให้หล่อนแหย่เท้าเข้าสู่วังวนความรักของคู่รักไฮโซ

          นายตรีจะต้องหลุดพ้นจากปลิงสวะน่าขยะแขยงอย่างคุณ เพราะผมจะไม่ยอมให้น้องชายกลายเป็นไอ้งั่งรับเดนเหลือๆ ของผู้ชายนับร้อยที่คุณผ่านมาหรอกนะ อย่าคิดว่าทุกอย่างจะง่ายสิชญาดา” ถ้อยคำปรามาสของเตชิษฏ์กลับมาพร่างพรายในหัวอีกครั้ง

          หึ! แล้วถ้าฉันจะยุ่งทั้งน้องชาย ทั้งพี่ชายเลยล่ะ คุณจะรับมือไหวไหมคุณเตชิษฏ์”

          คำประกาศกร้าวถือเป็นคำขาด การตัดสินใจที่เกิดก่อเพราะทิฐิแรงกล้ากำลังฉุดรั้งให้คนเหล่านั้นเข้ามาเกี่ยวข้อง พันผูกรัดรึงด้วยสายใยแค้นที่ไม่มีวันจางหายไปจากหัวใจของชญาดา


 

          ปวริศา เหมรัตน์’

          บุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนของคุณสิรินทิพย์กับคุณชิตชัย อีกนัยหนึ่ง...น้องสาวต่างมารดาของหล่อน


          ทายาทสาวคนสุดท้องของคู่สามีภรรยาเจ้าของธุรกิจโรงแรมระดับแถวหน้า เพิ่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีมาหมาดๆ เจ้าหล่อนมีดีกรีเป็นคุณหนูมหาเศรษฐี คุณตาซึ่งเป็นเจ้าสัวรักลูกสาวคนเดียวมากซึ่งก็คือมารดาของปวริศา ทุกอย่างจึงถูกประเคนตรงหน้า ซ้ำมีให้เลือกหากเป็นความต้องการของ ‘รศา’ คุณหนูของบ้าน

          ความรักระหว่างปวริศากับเตชิษฏ์ก่อตัวเป็นความผูกพันเพราะผู้ใหญ่สนิทสนมกัน ผันเป็นความใกล้ชิดสุดท้ายเหนียวแน่นทางใจด้วยการสนับสนุนของบิดามารดา หนุ่มสาวหมั้นหมายกันครบหนึ่งปีเมื่อเดือนก่อน เป็นที่น่าอิจฉาสำหรับชายหนุ่มทั้งเมืองเมื่อฝ่ายหญิงเพียบพร้อมด้วยรูปลักษณ์กับทรัพย์สมบัติ น่าอิจฉาสำหรับผู้หญิงทั้งเมืองเช่นกันเมื่อฝ่ายชายเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงในแวดวงอุตสาหกรรมส่งออกเฟอร์นิเจอร์

          เวลานี้จึงไม่มีคู่รักคู่ไหนสมบูรณ์แบบได้เท่า...

          บทความ บทสัมภาษณ์ของชายหนุ่มถูกชญาดาศึกษาอย่างละเอียด ความเป็นไปของเตชิษฏ์น่าสนใจเป็นเท่าตัวเมื่อชายหนุ่มเป็นคู่หมั้นของน้องสาว

          ไม่สิ! บางทีเรียกไม่ได้ว่าพี่น้องร่วมสกุลเพราะต่างฝ่ายต่างไม่เคยรู้ว่าอีกฝ่ายมีตัวตน ฉะนั้นคงไม่ผิดหากชญาดาจะถือว่าหล่อนมีน้องสาวเพียงคนเดียวนั่นก็คือ ชลชิณี ชญาดาวางมือจากหนังสือนิตยสารธุรกิจเหล่านั้น ดวงตาวาบพราวขึ้นกับความนึกคิดในด้านลบ


          ผู้ชายเจ้ายศเจ้าอย่าง ปากคอเราะร้ายไม่เห็นหัวคนอื่นอย่างเตชิษฏ์ สมควรต้องหลาบจำเสียบ้าง อะไรที่เขาเกลียดสุดกู่หล่อนจะทำ จะสั่นประสาทชายหนุ่มเพื่อเอาคืน ชญาดาเรียบเรียงทุกอย่างในใจ แล้วเหลือบมองโทรศัพท์มือถือที่วางแอ้งแม้งบนเบาะโซฟา ทอดเสียงอ่อนหวานลงไปเมื่อตรีทัชรับสายของเธอ รอยยิ้มจุดขึ้นบนดวงหน้าสีน้ำผึ้งอย่างพึงใจ เมื่อเกม...ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

 


          บรืน / เอี๊ยด..ดด

          รถแท็กซี่จอดเทียบตรงหน้าประตูรั้ว เป็นป้ามาลากับคุณชุติมนที่ก้าวลงมา ลูกสาวคนโตปัดทิ้งซึ่งเรื่องที่แผดเผาจนใจร้อนรน ออกไปช่วยรับมารดาพยุงเข้าบ้าน นางมาลาแยกไปเก็บของปล่อยสองแม่ลูกสนทนากระหนุงกระหนิง ถามไถ่อาการคืบหน้าในห้องรับแขก

          กลับเร็วนะไหนว่าไปสมัครงานไงลูก ผลเป็นยังไงบ้างจ๊ะ” มารดาเอ่ยถามเสียงอ่อนระโหย


          ก็ดีค่ะ” จำกัดความสั้น ง่าย ทั้งยังตรงกันข้ามกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้น แบบหน้ามือเป็นหลังมือ


          ดวงหน้าเล็กดูล้า หน้าผากแฝงไปด้วยริ้วรอยเกาะพราวด้วยเม็ดเหงื่อเพราะต้องออกไปตากแดดตากลมตั้งแต่เช้าเพื่อรอคิวตรวจ ด้วยฐานะครอบครัวปานกลางทำให้คุณชุติมนใช้จ่ายอย่างระวัง นางไม่ยอมเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลเอกชนเพราะภาระหนักเรื่องค่าใช้จ่ายตกอยู่ที่ชญาดา ซึ่งเป็นเสาหลักเพียงคนเดียวของบ้าน

          ร่างกายผ่ายผอมถูกดูดกลืนพลังงานไปเสียหมดจนอ่อนระโหย ชญาดารู้สึกสงสารมารดานัก คนเป็นลูกวางมือลงบนมือขาวซีดของคุณชุติมน ลูบเบาๆ

          คุณหมอว่ายังไงบ้างคะคุณแม่ รู้อย่างนี้ผึ้งไปเป็นเพื่อนคุณแม่ดีกว่า ไม่คิดว่าสัมภาษณ์งานมันจะน่าเบื่ออย่างนี้” บ่นออด

          คนฟังยิ้มเยือน เอื้อมโอบร่างแบบบางของลูกสาวคนโตอย่างรักใคร่ อันที่จริงนางไม่ใคร่แยแสต่อโรคร้ายที่เกาะกินนานปี คล้ายชินชาและอยู่ร่วมกันได้อย่างมิตรนานแล้ว แต่เมื่อชญาดากลับมาทุกอย่างเปลี่ยนไปในทางดี คุณชุติมนมีกำลังใจที่จะบำบัดรักษาแม้ว่าร่างกายจะไม่อำนวยนัก ลูกก็คือยาดี ทดแทนกำลังใจที่หดหายจากการถูกทอดทิ้งเนิ่นนานเพราะสามี

          ก็เหมือนทุกครั้งจ๊ะ”

          พอดีกับป้ามาลามาสมทบ แม่บ้านเก่าแก่ยอบกายท้วมใหญ่ลงนั่งตรงหน้าสองแม่ลูก วางถุงยาของคุณผู้หญิงบนโต๊ะกระจกเตี้ยๆ ชญาดาสนใจหยิบไปดูพบว่ามียาตัวเดิมกับบางตัวที่เพิ่มขึ้นมา

          ค่ะ แต่ครั้งนี้คุณหมอชมว่าร่างกายคุณผู้หญิงแข็งแรงขึ้น เดินคล่องขึ้นด้วยค่ะ มียาเพิ่มมาอีกหนึ่งตัวเป็นยาบำรุงที่จะช่วยบำรุงสมองกับความจำค่ะคุณน้ำผึ้ง แล้วก็ยังมี...”

          นางสาธยายยาวเหยียดด้วยรอยยิ้ม ป้ามาลาเป็นทั้งต้นห้อง ทั้งแม่บ้านและพยาบาลส่วนตัวที่จงรักภักดีในตัวคุณชุติมนมาตั้งแต่วัยสาว จนถึงปัจจุบันนี้ก็ยังครองตนเป็นโสด ช่วยเลี้ยงดูชลชิณีมาแต่อ้อนแต่ออก

          ดีจังค่ะอีกหน่อยคุณแม่ก็จะหายดีแล้ว คุณแม่ต้องทานยาตามคุณหมอสั่งอย่างเคร่งครัดนะคะ” ลูกสาวสำทับน้ำเสียงกับแววตาห่วงใยไม่ยิ่งหย่อน มองมารดาแล้วให้ได้คิด...

          ชญาดากำลังมองหาอนาคต ครอบครัวของเธออยู่อย่างชนชั้นกลาง พอมีพออยู่แต่เรื่องสุขภาพสำคัญ ความสะดวกสบายของแม่กับน้องก็เป็นเรื่องหนึ่งที่หญิงสาวหมายมาดจะมี จะเป็น ให้ได้เท่าเทียมครอบครัวใหม่ของพ่อ คงต้องเริ่มไต่เต้าอาจเริ่มจาก...หาซื้อรถยนต์มือสองสักคัน ต่อจากนั้นก็เรื่องงาน หล่อนต้องหางานทำโดยด่วนเพราะที่ไปสัมภาษณ์ในวันนี้ไม่ต้องหวัง!

          อย่าห่วงแม่นักเลย หนูเองก็ต้องดูแลตัวเองนะน้ำผึ้ง เรื่องงานก็อย่าไปหักโหมมาก ค่อยๆ หาไปก็แล้วกัน”

          หญิงสูงวัยลูบศีรษะเล็กเบามือเมื่อเห็นชญาดาเงียบไป เมื่ออาการของนางดีขึ้นเป็นลำดับ ความทรงจำ ความรู้สึกค่อยๆ ย้อนคืนอย่างช้าๆ นั่นเป็นความยินดีของคนทั้งบ้านที่คุณชุติมนซึ่งตกอยู่ในอาการฝันเพ้อหลายปีฟื้นความจำ เมื่อสติกลับคืนจนปะติดปะต่อเรื่องเก่าได้ทำให้เริ่มจำเรื่องของสามีที่จากไปอย่างไม่ไยดี ทิ้งเธอกับลูกๆ ไว้ได้เช่นกัน ความชอกช้ำครั้งก่อนถูกขุดคุ้ยกลายเป็นเหล็กแหลมทิ่มแทงแผลเก่าจนร้าวรวด

          หนูต้องห่วงคุณแม่สิคะ แล้วหนูก็อยากหางานได้เร็วๆ จะได้ขยับขยายจากบ้านนี้ อีกหน่อยครอบครัวของเราก็จะมีแต่ความสุข คุณแม่สุขภาพดีขึ้น ผึ้งกับน้ำตาลจะช่วยกันซื้อบ้านใหม่ให้คุณแม่ เราสามคนแล้วก็ป้ามาลาจะอยู่อย่างสบาย เชื่อในตัวผึ้งนะคะ” ยิ้มหวาน นัยน์ตามาดมั่น

          คนเป็นลูกเอนตัวไปซุกในอกอุ่นของมารดาอย่างประจบ รักแม่จนเกลียดพ่อ เป็นความคิดฝังหัวตั้งแต่เด็ก เมื่อหน้าผากนูนสัมผัสบ่าบางกระแสร้อนๆ จากกายผ่ายผอมไหลบ่ามาสู่กายสาว คล้ายอีกฝ่ายเป็นไข้ ลูกสาวผละมานั่งตัวตรงมองใบหน้าเซียวที่ระเรื่อตรงเรียวปากของมารดาแล้วเลิกเรียวคิ้วโค้งขึ้นสูง

          คุณแม่ตัวร้อนจังค่ะ ไม่สบายหรือเปล่าคะ”

          ดวงตาคู่โตระริกด้วยความเป็นห่วง รีบวางมือเล็กทาบใบหน้าตอบเพื่อวัดอุณหภูมิ ร้อนจริงๆ เสียด้วยสิ

          สงสัยจะเพราะไปเดินตากแดดน่ะสิคะ เดี๋ยวดิฉันไปหายาให้นะคะคุณผู้หญิง” นางมาลาลุกไปทันที

          คุณชุติมนไม่ปฏิเสธ เริ่มจะครั่นเนื้อครั่นตัวตั้งแต่บ่าย ลูกสาวลุกตามแม่บ้านสาวใหญ่ไปกุลีกุจอจัดยา ในคืนนั้นข้อสันนิฐานของชญาดาเป็นจริงคุณชุติมนมีไข้ขึ้นสูง ตัวร้อนรุมๆ กับเวียนศีรษะจนอาเจียนหลายครั้ง ชญาดากับชลชิณีต้องผลัดเปลี่ยนเข้ามาดูแลมารดาอย่างใกล้ชิด ตกดึกสองสาวจึงย้ายตัวเองมานอนเฝ้ามารดา เป็นภาพน่ารักน่าเอ็นดูที่ป้ามาลาอดยิ้มไม่ได้

 

          ตรีทัชมองสบนัยน์ตาคมเฉี่ยว แฝงแววมุ่งมั่นของชญาดาได้ไม่เต็มตานัก เขาตะขิดตะขวงใจเมื่อคนก่อเรื่องเป็นพี่ชายของเขาเอง ซ้ำยังเกิดในที่ที่เขาแนะนำให้หญิงสาวไปทำงาน แล้วอย่างนี้จะเชื่อมั่นอย่างไรได้ว่าจะปลอดภัย ชายหนุ่มตกอยู่ในห้วงคิดแม้ว่าหล่อนจะนั่งลงตรงหน้านานแล้ว เขากล่าวโทษตัวเองที่ปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้น ยามนี้ดวงตาคมเข้มหม่นหมองเมื่อเบือนกลับมาหาเธอ

          ผึ้งแค่ไม่คิดว่าเขา เอ้อ พี่ชายตรีจะต่างจากตรีมากเท่านี้ เขาดูถูกผึ้งจน...จนผึ้งเหลืออด”


          ชญาดาเอ่ยเสียงแข็ง ยอมเปิดปากเรื่องพลิกล็อกที่เกิดในห้องทำงานของเตชิษฏ์ แค่คิดถึงเรื่องวันนั้น...นัยน์ตาคู่คมเข่นเขี้ยว หลังเขาจูบหล่อนตบหน้าอย่างแรงเพื่อเอาคืน ซึ่งมันไม่คุ้มกันหรอกกับศักดิ์ศรีที่ถูกหยามเหยียด


          ตรีทัชผงกศีรษะยอมรับทั้งที่แปลกใจนักหนาว่าคนอย่างเตชิษฏ์น่ะหรือจะหยาบคายอย่างนั้น พี่ชายของเขามีนิสัยเคร่งขรึม ติดจะดุดันแต่ไม่ใช่คนชอบดูถูกคน แล้วกับชญาดามันเกิดขึ้นได้อย่างไรกัน

          พี่ต้นเข้าใจน้ำผึ้งผิดน่ะครับ ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันที่ทำให้เขาปักใจว่าคุณ เอ่อ...เอ่อ” พูดไม่ออก ชญาดาเชิดใบหน้าเย่อหยิ่ง แววตากร้าวผยองขึ้นตอบคำนั้นเสียเอง

          ขายตัว ตั้งหน้าตั้งตาจะปอกลอกตรี” คนพูดยักไหล่บางพร้อมเอ่ยอย่างไม่ยี่หระ ตรีทัชหน้าเหวอ

          น้ำผึ้งอย่าไปสนใจเรื่องนั้นเลยครับ พี่ต้นก็ส่วนพี่ต้น เขาจะคิดอย่างไรก็แล้วแต่เขา ผมเชื่อสายตาตัวเองมากกว่า ผมรู้ว่า น้ำผึ้งของผม เป็นอย่างไร คนอื่นผมไม่สน” ชายหนุ่มยืนยัน ส่งเรียวตาคมจดจ้องลึกซึ้ง น้ำผึ้งนิ่งงันไปชั่วขณะตรีทัชคิดอะไรเธอรู้แต่ไม่อาจตอบรับ หญิงสาวเม้มเรียวปากนุ่มคิดแค้นชายหนุ่มอีกคนมากกว่า เขาคงประณามเธอไม่เหลือดีเพราะกระทั่งตรีทัชยังไม่กล้าพูดคำนั้น


          ผึ้งไม่ได้คิดจะให้ตรีขัดใจกับพี่ชายหรอกนะ แต่ผึ้งจะไม่ขอโทษที่ตบหน้าเขา ที่จริงถ้าปากเสียแบบนี้ผึ้งไม่เอาไว้หรอก ผึ้งคงไปทำงานกับตรีไม่ได้แล้วล่ะ” ปลายเสียงอ่อนลง มองสบตาเพื่อนหนุ่ม

          ผมเข้าใจครับ ไม่ต้องห่วงนะยังมีอีกหลายที่ที่น่าจะเหมาะกับคุณ ผมจะคุยกับเพื่อนๆ ดู” เขาอาสา


          ชญาดาเลือกที่จะแยกแยะว่าพี่กับน้องเป็นคนละคน เตชิษฏ์อาจจะเลวร้ายแต่ตรีทัชไม่ใช่ เขาจะยังเป็นเพื่อนชายที่แสนดีเช่นเดิม

          รูปหน้าเรียวสีน้ำผึ้งของหญิงสาวตรงหน้าโดดเด่นรั้งดวงตาคู่คมจ้องนิ่ง ดวงตา คิ้วคางน่าพิศวงที่ประดับลงตัว แต่ละหน่วยงดงามราวประดิดประดอยปั้นโดยเฉพาะดวงตาคมหวานล้ำทว่าคงความเด็ดเดี่ยว ทุกอย่างที่เป็นองค์ประกอบในตัวตนของชญาดา ตรีทัชไม่เคยไม่พอใจ

          ชายหนุ่มหลงใหลเพื่อนสาวจนไม่เหลืออาณาเขตหัวใจให้หญิงอื่น มือที่ยืนออกไปกุมทับให้กำลังใจ ตาสบตายืนยันมิตรภาพไม่สั่นคลอนเพราะเรื่องของเตชิษฏ์

          ตรีทัชทอดดวงตาคมเข้มมองชญาดา เฝ้าคิด...เมื่อไหร่กันที่เขาจะได้รับโอกาสถ่ายทอดความในใจอย่างตรงไปตรงมา เมื่อไหร่ชญาดาจะปลดแอกตำแหน่งเพื่อนแทนที่ด้วยคนรัก เขาปรารถนาปกป้องคุ้มครองหล่อนจากทุกเภทภัย ปรารถนาจะรักและครอบครองหญิงสาวอย่างถูกต้อง ใจหนึ่งบอกให้เขารุก แต่เกรงอีกฝ่ายจะไม่รับแล้วต้องผิดหวังนี่แหละ เขาจึงเลือกนิ่งเงียบ ดูแลอยู่ห่างๆ อย่างทุกวันนี้


          มือเรียวบางที่ถูกกุมทับค่อยๆ ดึงออกช้าๆ หากเป็นอย่างทุกครั้งชญาดารักนวลสงวนท่าทีอย่างรักษามารยาท แต่ครั้งนี้ดวงตาคมขลับช้อนขึ้นจ้องมองรูปหน้าเรียวยาว ผิวพรรณสะอาดสะอ้านของชายหนุ่ม โปรยยิ้มอ่อนโยนแล้ววางมือทั้งสองบนมือของเขา

          ถ้าผึ้งไม่มีตรี ผึ้งคงจะแย่กว่านี้ สัญญานะคะว่าตรีจะอยู่เคียงข้างผึ้งตลอดไป” เสียงหวานออดอ้อน

          สัญญาณบางอย่างพร่างพราวในนัยน์ตาสีนิล แก้มเนียนปลั่งร้อนขึ้นน้อยๆ เมื่อเป็นฝ่ายรุกเสียเอง ตรีทัชตกตะลึงคล้ายร่างสูงนั่งไม่ติดเก้าอี้ ร่างกายกำลังจะลอยคว้างตามหัวใจพองโตเมื่อรับรู้กระแสบางอย่างที่ตาลปัตร กับฐานะที่กำลังขยับตัวส่งให้ความยินดีสะท้อนในนัยน์ตาชายหนุ่ม

          โอว น้ำผึ้งที่รักของผม...

 


          หางานไม่ใช่เรื่องง่าย!

          แต่ชญาดายังมีเพื่อนสนิทอย่างปรียานุชที่รับปากจะช่วยอีกแรง เพื่อนสาวคนสนิทเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของโรงแรมระดับห้าดาวอย่าง โรงแรมรอยัลปาร์ค รีสอร์ตแอนด์สปา แบงค์คอก

          เพียงไม่ถึงสัปดาห์ ปรียานุชก็ส่งข่าวว่ามีงานชั่วคราวให้ไปเป็นวิทยากรพิเศษบรรยายเฉพาะทาง เรื่องการพัฒนาการตลาดเชิงลึก ดีกรีการศึกษาระดับปริญญาโทด้านบริหารจากมหาวิทยาลัยชื่อดังจากประเทศออสเตรเลีย ทำให้ประวัติของชญาดาผ่านการคัดเลือกจากหัวหน้าฝ่ายพัฒนาบุคลากรฉลุย

          วันหยุดสุดสัปดาห์นี้ชญาดากับปรียานุชจึงเป็นส่วนหนึ่งของการสัมมนาซึ่งจัดขึ้นที่ โรงแรมรอยัลฮิลล์ ที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สองสาวออกเดินทางแต่เช้าตรู่โดยรถยนต์ของปรียานุช ไปถึงโรงแรมในตอนสายจึงเข้าห้องพักพักผ่อนตามอัธยาศัย การสัมมนาจะเริ่มขึ้นตอนสิบหกนาฬิกาจึงเป็นโอกาสให้ปรียานุชซึ่งชอบเข้าสปามีเวลาส่วนตัว ส่วนชญาดาเตรียมข้อมูลบรรยายอยู่ในห้องพักตามลำพัง

          ร่างสมส่วนล้มตัวนอนเหยียด คว่ำหน้าบนเตียงคิงไซส์ ใช้ศอกยันไว้ส่งมือไปทำหน้าที่ควบคุมแป้นบนโน็ตบุ๊คที่นำมาด้วย นานเข้าชักล้าหญิงสาวจึงขยับตัวนอนหงายผึ่ง แล้วผุดลุกขึ้นเรียกความกระฉับกระเฉงกลับมา ชญาดาเยี่ยมหน้าออกไปชมวิวเอาท์ดอร์ บิดขี้เกียจจนตัวเอียง

          ตรงหน้าเป็นระเบียงกว้างขวางทอดตัวต่อจากห้องพักแบบเอ๊กครูซีฟ ซึ่งอยู่ชั้นสามของตัวโรงแรม ประตูกระจกเปิดทางให้เห็นสีเขียวมรกตระยิบระยับของพรายน้ำ กระทบพยับแดดจนดวงตากลมโตต้องหรี่หลบ ไอแดดจัดจ้ามาพร้อมความสดชื่นของอากาศ ปราศจากมลพิษ ท้องฟ้าสีครามเข้มเป็นเวิ้งกว้างตีโค้งคู่ขนานไปกับขอบมหาสมุทร แนวหาดทรายสีทองทอระยับดังเหลี่ยมมุมของเพชรน้ำงามที่ปรากฏในนัยน์ตาคมสวย ชญาดาสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด ร่างอ้อนแอ้นในชุดลำลองกางเกงขาสั้นจุ๊ดสีขาวกับเสื้อยืดพอดีตัวอวดรูปร่างเย้ายวนยามชะโชกตัวพ้นราวระเบียง

          ไม่นานร่างอรชรลงไปเดินทอดน่องฝ่าแดดเปรี้ยงอย่างไม่กลัวผิวเสีย เรือนผมยาวสลวยปลิวพลิ้วตามแรงลม ดีที่มีหมวกปีกกว้างสีสดช่วยกำบังเปลวแดด เท้าเปล่าย่ำไปเรื่อยๆ ยังมีเวลาเอ้อระเหยอีกมากก่อนจะกลับไปทำหน้าที่วิทยากรสาวผู้ทรงคุณวุฒิ

          ภาพหญิงสาวรูปร่างสมส่วน ทรวดทรงองค์เอวน่าพิสมัยอยู่ในกรอบสายตาคม พีรยุทธหยุดมองเรียกได้ว่า ตะลึงลาน พลางคิดทบทวนว่าในโรงแรมของเขามีหญิงสาวผู้นี้เป็นพนักงานด้วยหรือ และเธอเป็นใคร?

          ถ้าใช่! ผู้หญิงคนนี้รอดหูตาดังสับปะรดของคาสโนว่าอย่างเขาไปได้อย่างไร?

          แล้วพีรยุทธก็ได้คำตอบ เมื่อเห็นชญาดาอีกครั้งในห้องบอลรูมสำหรับจัดสัมมนา เจ้าของเรือนร่างอ้อนแอ้นอยู่ในชุดสุภาพด้วยแส็กสั้นสีน้ำเงินขรึมคลุมทับด้วยเสื้อกั๊กสีขาว แพรผมที่ปล่อยสยายลู่ลมเมื่อตอนสายถูกรวบตึงเปิดดวงหน้าหวานเพิ่มความน่าเชื่อถือบนรูปหน้าอ่อนเยาว์ หญิงสาวเจ้าเสน่ห์ขึ้นบรรยายอย่างฉะฉาน นำเสนอข้อมูลทางวิชาการได้อย่างไม่น่าเบื่อ เป็นเรื่องการคิดกลยุทธ์เพื่อประชาสัมพันธ์ว่าเมืองไทยมีศักยภาพพร้อมในการจัดงานระดับนานาชาติ ภายใต้การสนับสนุนขององค์กรหนึ่งจากภาครัฐบาล

          เป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงที่ชายหนุ่มนั่งฟังเสียงหวานๆ เอื้อนเอ่ยตรงที่นั่งวีไอพี ทุกถ้อยคำย้ำว่าหล่อนเป็นคนฉลาดเฉลียว มีปฏิภาณไหวพริบเยี่ยมยอดในการตอบคำถาม เมื่อร่างโปร่งระหงก้าวลงจากเวทียกระดับ กวาดดวงตาคมหวานเปี่ยมเสน่ห์ไปข้างหน้าจึงประสานเข้ากับรอยยิ้มของชายหนุ่มผู้ซึ่งมองเธอตาไม่กะพริบนานสองนานแล้ว พีรยุทธผงกศีรษะน้อยๆ เป็นการทักทาย ชญาดามองตอบอย่างไม่หวั่น ต่างจากหญิงสาวทั่วไปแล้วก้าวผ่านไปนั่งลงข้างๆ ปรียานุช

          ทำไมผมไม่เคยเห็นหน้าวิทยากรสาวคนนั้น ธวัช เธอเป็นใครเหรอ?” พีรยุทธไม่ละความสนใจไปจากชญาดาง่ายๆ

          ธวัชยิ้มกริ่มก่อนตอบคำถามท่านประธานในการสัมมนาครั้งนี้ พ่วงตำแหน่งรองผู้บริหารโรงแรมในเครือของรอยัลเทรด ชายหนุ่มเหลือบชำเลืองตามร่างบอบบาง ยิ้มพราย

          คุณชญาดาเป็นวิทยากรรับเชิญที่ทางฝ่ายบุคคลสรรหามาครับ เห็นว่าเป็นเพื่อนของคุณปรียานุช เอ ว่าแต่คุณพีถามผมแบบนี้หมายความว่าถูกใจหรือครับ?”

          ธวัช พนักงานหนุ่มคนสนิทกระซิบกระซาบด้วยรู้นิสัย พีรยุทธเพียงสบตานิ่งๆ ไม่ตอบธวัชก็เดาได้ ก็น่าอยู่หรอกที่ผู้บริหารหนุ่มจะสนใจหญิงสาวรูปร่างสะโอดสะอง เจ้าของใบหน้าคม ดวงตาหวานซึ้งมีเสน่ห์เย้ายวน และเขารู้ว่าต้องทำอย่างไรต่อโดยไม่ต้องสั่ง

          เธอพักอยู่ที่ห้อง 311 แต่เป็นกับ...คุณปรียานุชน่ะครับ” เขายิ้มนัยน์ตากรุ้มกริ่ม

          ฉันอยากรู้จักเธอ ไม่ใช่...อย่างที่คิดหรอกน่า บุ่มบ่ามไปก็เสียแผนหมดน่ะสิ ฉันต้องการรู้เรื่องของผู้หญิงคนนี้ทั้งหมด คืนนี้ ทำได้ไหม”

          พีรยุทธซึ่งติดนิสัยคิดเร็วทำเร็ว สิ่งที่เขาต้องการเป็นการสืบเสาะเรื่องราวของหญิงสาวแปลกหน้า ที่ส่งเสน่ห์มาแทรกแซงชายหนุ่มตั้งแต่แรกพบ จากนั้นผู้บริหารหนุ่มจึงผละไปรับประทานมื้อเย็นแบบบุฟเฟ่ต์ แต่สายคมกริบไม่ได้คลาดไปจากหญิงสาวหน้าหวานเลย

          'ชญาดา โชติกานต์'

          ชื่อเสียงเรียงนามของวิทยากรสาวที่ธวัชไปคุ้ยมาจากข้อมูลใบสมัครแล้วนำส่งผู้เป็นนาย ตอบสนองความต้องการแก่พีรยุทธอย่างไม่รอช้า ชายหนุ่มตระกูลไฮโซขึ้นชื่อว่าเป็นนักรัก ควงแล้วทิ้งไม่ซ้ำหน้าในหนึ่งเดือน เพราะนิสัยเบื่อง่ายหน่ายเร็วจนสถิติขึ้นเป็นข่าวหน้าสีไม่เว้นวัน เมื่อถูกใจเขาไม่เคยใจเย็นไม่ว่าจะเป็นนางแบบ นักแสดงหญิงแถวหน้า แล้วครั้งนี้ก็มาสะดุดใจกับสาวนักวิชาการแสนเซ็กซี่

          ไม่ยากหรอกที่เขาจะทำความรู้จักกับเธอ คาสโนว่าหนุ่มไม่คิดว่าเหลือบ่ากว่าแรงในการจูงใจให้หญิงสาวก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเสเพล ชญาดายังไม่รู้ตัวว่ากลายเป็นเป้านิ่งให้ไฮโซหนุ่มกะเกณฑ์อนาคต ฝ่ายชญาดา หญิงสาวซึ่งขึ้นชื่อว่าเกลียดกลัวผู้ชาย มั่นใจเช่นกันว่าไม่มีทางเผลอไผลไปหลงใหลชายหนุ่มคนไหนง่ายๆ ในเมื่อเกราะคุ้มกันหัวใจ คือบาดแผลร้าวลึกในอดีต

          นิยามของชญาดา...


          ความรักคือการลวงล่อ ก้าวต่อไม่กี่ก้าวก็พลัดหลงตกลงกลางวังวนซึ่งไม่ต่างจากหุบเหว ความผิดหวังจะตามหลอกหลอน และหล่อนไม่มีวันมอบหัวใจรักแก่ใครง่ายๆ อาจไม่มี...ในชาตินี้

อัพเดตข่าวและผลงานของดาลัน ได้ที่หน้าเพจดาลัน (นักเขียน) ค่ะ :) 
แวะไปกด Like และทักทายกันได้ที่... 

http://www.facebook.com/pages/ดาลัน-นักเขียน/257580277623918

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

681 ความคิดเห็น

  1. #608 Fuengfahrainbow.. (@fuengfahrainbow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2555 / 06:31
    สนุกมากๆค่ะ รอลุ้นตอนต่อไปนายต้นจะทำยังไง...
    โดนจูบไปแล้ววว  หุหุ นายต้นตัวเองมีคู่มั่นแล้วนะย่ะ ยังมาทำแบบนี้อีก ชิ..
    สงสัยคู่หมั่นจะไปตกอยู่กับนายตรีหรือป่าว...555+
    แล้วพี่ชายของปวีริศามาแก้แค้นให้น้องสาวที่หนูตาลมัยค่ะนี่ หุหุ
    สับซ้อนมากมาย เราก้อเดาไปหมด รออ่านนะคะ

    #608
    0
  2. #586 keepwalkinggirl (@keepwalkinggirl) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2554 / 09:54
    ขอบคุณค่ะ สนุกมาก *_____*
    #586
    0
  3. #422 aoistar (@pharahoo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553 / 16:17
    พระเอกเพิ่งรู้จักนางเอกได้แป๊บเดียว มีสิทธิอะไรว่าดูถูกเนอะ
    ว่าแต่นางเอกไม่ได้ใช้นามสกุลพ่อหรอ
    #422
    0
  4. #150 ameebaa。❤ (@bua-dan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 15:30
    นิยามของน้ำผึ้งงงง
    ถูกใจจจมากก
    #150
    0
  5. #19 พี่แป๊ด (@naowarat_epp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2553 / 23:46
    ไม่รู้จะเชียร์ใครระหว่างนายเตกับน้ำผึ้ง มาแรงทั้งคู่
    #19
    0
  6. #17 ช่อชะเอม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2553 / 15:10
    Hot จริงๆค่ะคุณแหม่ม.. เปิดฉากมาได้ร้อนแรงประหนึ่งสงครามย่อยๆในห้องของคุณต้นเลย ฮ่าๆสนุกสนาน เร้าใจจริงๆค่ะอ่านแล้วก็แอบแค้นแทนน้ำผึ้งเหมือนกันนะคะ เรื่องอะไรมาทำกันขนาดนี้ แล้วไหนจะลูกสาวใหม่ของพ่อตัวเองอีก ฮึฮึ! งานนี้มันหยดแน่นอนสุดท้าย..ว่าแล้วเชียวต้องมาป๊ะกับอีตาคนนี้ น้ำผึ้งของเราจะเป็นยังไงกันล่ะเนี่ย เจอแต่ผู้ชายน่าเอาเล็บข่วนหน้าทั้งนั้น แต่แอบมั่นใจว่าคุณพีต้องอกจะแตกตายแน่ๆ เพราะน้ำผึ้งไม่ได้หวานหมูเหมือนชื่อหรอกน้าาา~สู้ๆค่ะคุณแหม่ม เลิฟยู ฮาๆๆ
    #17
    0