พรางภุมริน (ตีพิมพ์สนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 21 : ตอน 16 สัญญา 365 วัน < Re run 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    10 ก.ค. 55

ตอน 16

สัญญา 365 วัน

            หญิงสูงวัยกลบเกลื่อนสีหน้าเมื่อหนุ่มสาวออกมาพบเข้า ทว่าว่าปิดไม่มิดเมื่อถูกคาดคั้นจากคุณหนูคนเล็กที่นางรัก ป้ามาลายอมนั่งลงให้ชลชิณีกับตรีทัชล้อมหน้าล้อมหลัง ต่างปรารถนาอยากรู้เรื่องของชญาดากับใครอีกคนที่มีชื่อเดียวไม่ผิดเพี้ยนไปจากบิดาผู้ล่วงลับ...คุณชิตชัย

เป็นโชคร้ายของชลชิณีที่ไม่มีโอกาสเห็นหน้าพ่อ คุณชิตชัยออกจากบ้านหลังนี้ไปตั้งแต่เธอยังอยู่ในครรภ์ มีแค่รูปไม่กี่ใบที่มารดาเคยเอาให้ดู ส่วนเรื่องราวของพ่อนั้นหล่อนยิ่งไม่รู้ ทุกคนในบ้านเลี่ยงที่จะเอ่ยถึงความเจ็บปวดในอดีต ครั้งนี้นางมาลาเห็นสมควรเรื่องที่นางเคยหวาดวิตกอาจเป็นจริง ถ้าคุณหนูคนโตของบ้านเกิดบ้าบิ่นเกินกำลังเรื่องคงบานปลาย ชญาดาอาจจะกำลังกระทำในสิ่งที่ไม่สมควรอย่างยิ่ง

ป้ามาลาคะบอกน้ำตาลเถอะค่ะ ป้ารู้เรื่องที่พี่น้ำผึ้งทำอยู่หรือเปล่าคะ?”

ตอบตามตรงคือป้าไม่รู้จริงๆ ค่ะ คุณหนูน้ำผึ้งเธอเป็นคนเด็ดเดี่ยวมาก เธอคงจะคิดแล้วตัดสินใจทำลงไปเพราะความโกรธเคืองที่มีต่อคุณพ่อแทนคุณแม่” ดวงตาผู้พูดสลด เด็กสาวหันไปมองสบตาตรีทัช

ตาลไม่เข้าใจเลยค่ะป้า พี่ผึ้งจะไปคิดแค้นใครแล้วมันเป็นเรื่องอะไรกันแน่” เด็กสาวยังมืดแปดด้าน จับต้นชนปลายไม่ถูก

นางมาลาสูดลมหายใจยาวก่อนวางมืออวบอูมทับมือเรียวบาง บีบเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ย้อนระลึกไปถึงวันเก่าก่อน เรื่องที่ควรปิดตายตามผู้เป็นนายไปเสีย ดวงตาบ้องแบ๊วจ้องมองไม่ลดละอย่างรอคอย

คุณหนูคะถ้าป้าจะบอกว่าคุณพ่อของคุณหนูยังมีชีวิตอยู่ ไม่ได้เสียชีวิตไปอย่างที่คุณแม่เคยบอกล่ะคะ เขาคนนั้นก็คือคุณชิตชัย เหมรัตน์ ที่กลายไปเป็นสามีของคุณสิรินทิพย์” นางมาลาติดตามข่าวคราวของคุณชิตชัยอย่างเงียบๆ เพราะความเป็นห่วงนายผู้หญิง เมื่อก่อนนางเป็นคนส่งข่าวความเป็นไปให้คุณผู้ชายรับรู้ จนวันหนึ่งที่เขาประกาศตัดขาด ไม่มาดูดำดูดีครอบครัวเล็กๆ นี่อีก

ถ้าอย่างนั้นคุณพ่อของน้ำผึ้งกับน้ำตาลก็เป็นพ่อของรศาน่ะสิครับ”

ตรีทัชคลายอาการง่วงงุนเป็นปลิดทิ้ง ใจเต้นระทึกคล้ายว่าได้รู้เรื่องที่ไม่ควรรู้ ชลชิณีนิ่งงัน เมื่อพ่อที่เคยคิดว่าจากโลกนี้ไปแล้วกลับมีชีวิตอยู่ในฐานะ พ่อ ของคนอื่น หัวใจถูกบีบอัดอย่างรุนแรงจนน้ำตาเอ่อ

แต่พ่อไม่เคยกลับมาหาแม่กับพวกเราเลย ทำไมคะป้า? ทำไมพ่อถึงทิ้งพวกเราไป ทิ้งให้แม่ต้องทนทุกข์อยู่ตามลำพังจนกระทั่ง...”

เสียงหวานสั่นไหว น้ำตาขังคลอ สงสารมารดาที่อยู่อย่างเดียวดายตราบจนวันสุดท้าย

คุณชิตชัยมีครอบครัวใหม่กับลูกสาวเล็กๆ ไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเลย ตัดขาดทั้งที่คุณผู้หญิงยังตั้งท้องคุณน้ำตาล ส่วนคุณน้ำผึ้งก็ยังเล็กมาก คุณผู้หญิงเลยตรอมใจแล้วล้มป่วยตั้งแต่หลังคลอดคุณหนูน้ำตาลค่ะ คุณน้ำผึ้งทราบเรื่องนี้ดีเพราะโตพอจะรู้ความแล้ว ป้าถึงได้กลัวว่าเธอจะทำทุกอย่างเพื่อแก้แค้นคุณชิตชัย”

ผมพอจะเข้าใจแล้วครับป้า นี่ล่ะเรื่องที่น้ำผึ้งปิดบังผม เธอบอกว่าบอกไม่ได้จนกว่าจะถึงเวลา น้ำผึ้งยอมแต่งงานกับพี่ต้นเพราะต้องการทำให้ปวริศากับคุณสิรินทิพย์เสียใจนี่เอง น้ำผึ้งไม่ได้รักพี่ต้นจริงๆ เสียหน่อย” ตรีทัชเอ่ย ดังมีแสงสว่างริบหรี่ในใจเมื่อความจริงบางอย่างกระจ่างชัด ชญาดาอาจทำลงไปเพราะสถานการณ์บังคับ ไม่ได้รัก ไม่ได้ปรารถนาใกล้ชิดกับเตชิษฏ์แต่เพราะแก้แค้นเท่านั้น หัวใจแห้งผากพลันลิงโลด

คุณน้ำผึ้งตัดสินใจลงไปแล้วคงไม่ล้มเลิกง่ายๆ ป้าเพียงแค่ห่วงเพราะตระกูลเจ้าสัวสินไม่ยอมถูกกระทำเพียงฝ่ายเดียว คุณสิรินทิพย์ที่ป้ารู้จักไม่มีทางยอมให้เรื่องเกิดโดยไม่ทำอะไร ป้าเป็นห่วงคุณหนูน้ำผึ้งจริงๆ ค่ะ”

ประสบการณ์ในอดีตตอกย้ำว่าคุณสิรินทิพย์เป็นคนเช่นไร ร้ายลึกและเจ้าคิดเจ้าแค้น นางเป็นฝ่ายได้จนชินและไม่ยอมสูญเสีย เมื่อเกิดเรื่องหักหน้าอย่างนี้ขึ้นมีหรือที่นางจะนิ่งเฉย ป้ามาลากับชลชิณีตกลงใจว่าถึงแม้ทัดทานแล้วชญาดาจะไม่ฟังก็ขอให้ได้เตือนด้วยความห่วงใย

ผมจะหาโอกาสคุยกับน้ำผึ้ง ผมจะเตือนเธอเองครับ”

ตาลจะไปกับพี่ตรีด้วยค่ะ” สองแรงขันอาสา

 

เบื้องหลังโต๊ะทำงานของผู้บริหารหนุ่มระอุไปด้วยเพลิงแค้น ที่ถูกประโคมโดยน้ำคำของคุณสิรินทิพย์ เติมเชื้อด้วยแรงหึงหวงด้วยถูกแย่งชิงผู้หญิงที่หมายตาไป

เตชิษฏ์ อดีตว่าที่น้องเขยที่เขาชิงชังจึงขึ้นแท่นเป็นศัตรูเบอร์หนึ่งที่ต้องกำจัด ทั้งเบื้องหน้าและลับหลัง เบื้องหน้าเขาจะทำร้ายให้สาสม ส่วนลับหลังนั้นจะห้ำหั่นเชิงธุรกิจจนบริษัทบี เบสท์เฟอร์นิชกรุ๊ป ย่อยยับคามือ

ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งหมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้าโดยที่ยังขบกรามแน่น ใบหน้าขาวสะอาดยังนิ่งขึ้ง เพื่อรับฟังรายงานความคืบหน้าจากธวัช ข้างๆ เป็นชายฉกรรจ์ในชุดดำทึมอีกสองคนที่ถูกเรียกตัวเข้าพบโดยด่วน พวกเขาสวมแว่นกันแดดบดบังรูปหน้ากับดวงตา ผิวคล้ามกรำแดดอวดมัดกล้ามแข็งแรงเหมาะแก่งานที่พีรยุทธจะสั่งการ นักเลงเดนตายพวกนี้เหมาะกับงานเสี่ยงๆ ที่จะทำให้เหยื่อเจ็บปวดสาหัสสากรรจ์ พีรยุทธหัวเราะหึอย่างลำพองเมื่อลูกน้องรับคำแข็งขัน แล้วตบเท้าออกจากห้องทำงานของเขาไป

นี่รูปเหยื่อกับรถของมัน ไปจัดการแล้วเคลียร์เรื่องให้เงียบกริบ เงินส่วนที่เหลือมารับที่ฉันเมื่องานสำเร็จ”

ธวัชสำทับคำสั่งลงไปอีกครั้งก่อนจะควักซองบรรจุธนบัตรปึกหนึ่งให้ไป ชายหน้าเหี้ยมบิดริมฝีปากยิ้มเหี้ยม ผงกศีรษะแล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์

พูนทรัพย์สิริ ตระกูลเจ้าสัวสินทำธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์อย่างโปร่งใส ทว่าซุกซ่อนอิทธิพลด้านมืดไว้มาก ซึ่งยังใช้ได้จนถึงปัจจุบัน เจ้าสัวสินนั้นจากไปแล้วก็จริงผู้ที่เข้ามาถืออำนาจแทนที่เป็นน้องชายกับบุตรสาว ซึ่งก็คือคุณสิรินทิพย์ เมื่ออำนาจอยู่ในมือขึ้นอยู่กับผู้ที่จะใช้มันชี้เป็นชี้ตาย ความอยุติธรรมจึงเกิดตามมา อย่างที่นางใช้ข่มเหงคนอื่นที่อ่อนแอกว่าเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ต้องการ พีรยุทธซึ่งเป็นหลานชายคนเดียวของเจ้าสัวสินกำลังเจริญรอยตามมารดา เมื่อความโกรธเกลียดเข้าครอบงำเขาก็พร้อมที่จะทำลายเตชิษฏ์ ที่ทำร้ายปวริศาและแย่งชญาดาไปจากเขา

และอีกไม่กี่วันข้างหน้า

หนังสือพิมพ์ทุกฉบับจะพาดหัวว่า...สูญเสียนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง แห่งตระกูลบรรณวัตรไปอย่างน่าเสียดาย!

พี ที่แม่ให้จัดการเป็นนังน้ำผึ้งไม่ใช่เตชิษฏ์ ยัยรศาจะเป็นอย่างไรถ้ารู้ว่านายนั่นตายไปตอนนี้ ยกเลิกคำสั่งซะเดี๋ยวนี้เลย” มารดากรอกเสียงฉุนเฉียวกลับไป พีรยุทธไหวไหล่หนา แสยะยิ้มหยัน

เสียใจครับคุณแม่ ผมต้องการจะสั่งสอนมัน แต่ถ้ามันดวงซวยตายไปก่อนก็ช่วยไม่ได้”

พีรยุทธกดวางสายไม่คิดยกหูโทรไปยกเลิกคำสั่ง คุณสิรินทิพย์วางสายลงอย่างขัดใจ ชำเลืองมองใบหน้าเผือดซีดของบุตรสาวบนเตียง หนักใจที่จะบอกว่าคนที่ปวริศารักกำลังตกอยูในอันตรายโดยฝีมือพี่ชายตนเอง แต่อึดใจเดียวเท่านั้นที่นางกังวล ถ้าเตชิษฏ์จากไปจริงๆ นางก็มีแผนสอง ยังมีนายแพทย์หนุ่มอนาคตไกลอย่างอทิตยะที่พอจะแทนที่กันได้

มีอะไรหรือเปล่าคะคุณแม่?”

ไม่จ๊ะ ไม่มีอะไร” มารดาปัดกังวลด้วยการโน้มร่างบอบบางเข้ากอด กดจูบหน้าผากเนียน

 

สัมผัสแผ่วเบาแตะแต้มยังแก้มนุ่มเนียนคล้ายแมลงไต่ตอมจนหญิงสาวปัดป่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ชญาดาหลับตาพริ้มจมดิ่งในนิทรารมณ์ แต่วัตถุหนักๆ บนตัวเธอนี่สิ กดทับจนร่างอ้อนแอ้นแทบจมบุ๋มลงกลางฟูก

ริมฝีปากร้อนปัดผ่านดังหนึ่งภู่ภมร ไม่อาจยับยั้งชั่งใจไต่ตอมแค่ผิวแก้มจึงกดแนบยังเรียวปากสีกลีบบัว หมายลิ้มรสความนุ่มหยุ่น ลิดรอนความหวานล้ำจากซอกคอกรุ่นละมุน หญิงสาวไม่อาจปัดรำคาญ ปรือเปลือกตาอ่อนบางจึงพบ...รูปหน้าเรียวยาว กรามคมสันของใบหน้าที่กำลังซุกไซ้หาความหวานจากคอระหง

คุ คุณเตชิษฏ์!” ดวงตาคู่หวานเบิกโพลง

ครับ น้ำผึ้งของผม” ตอบรับเสียงหวานจ๋อย หญิงสาวยกมือขึ้นกั้นร่างหนาที่กดทับกับทรวงอกสล้าง พบว่าไม่มีอาภรณ์หลงเหลือสักชิ้น เธอตกใจ เจ้าของมือดีบังอาจถอดชุดนอนแบบกระโปรงออกตอนไหน ทำไมเธอไม่รู้สึกตัวสักนิดเดียว

เดี๋ยวๆ คุณเตชิษฏ์ ทำไมฉันถึงอยู่ในสภาพนี้ ถอยไปก่อนได้ไหมคะ” ร้องขอ

ก่อนที่จะเลยเถิดเพราะแรงปรารถนาที่กำลังตีตื้น เมื่อพบว่าชายหนุ่มอยู่ในสภาพไม่ต่างจากเธอนัก เขาปลดเปลื้องชุดนอนของเมื่อคืนทิ้งปลายเตียงเสียทุกชิ้น จนเปล่าเปลือยเสมอภาค แต่แบบนี้ไม่ดีแน่!

ก็บอกแล้วนี่ครับว่าให้ทำหน้าที่ลูกสะใภ้ที่ดีแค่แป๊บเดียว แถมยังใจดีปล่อยให้คุณนอนหลับสบายทั้งคืน ตอนนี้ก็เป็นเวลาของผมบ้างสิ”

ปละปล่อย เช้าแล้วนี่นา ฉันว่าลุกขึ้นจะดีกว่าค่ะ คุณต้องไปทำงานส่วนฉัน...เอ่อ ผึ้งก็ต้องไปจัดการเรื่องลาออกที่โรงแรมซะก่อน ขาดงานมาหลายวันแล้วค่ะ” หญิงสาวฉลาดพอที่จะหาข้ออ้าง แล้วเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเป็น น้ำผึ้ง เพื่ออ้อนวอนตาปริบๆ

เรื่องงานใครสน! นี่มันเวลาฮันนิมูน คนเพิ่งแต่งงานกันแท้ๆ จะผลักไสผมไปทำงานได้ยังไง ไม่เอาครับวันนี้ไม่พูดเรื่องอื่นได้ไหม”

คุณต้นคะผึ้งขอล่ะ ถ้าคุณทำอย่างนี้โอกาสที่จะท้องก็มากขึ้นน่ะสิ ผึ้งไม่อยากให้กลายเป็นปัญหามากกว่านี้ อีกหน่อยเราก็ต้องหย่าจากกัน ผึ้งขอร้องล่ะค่ะหยุดเถอะ” ปลายเสียงขมปร่า หลุบหลบดวงตาคู่คมหนีอาการเว้าวอนจากเรียวตาคมกล้า

น้ำผึ้ง...”

เมื่อถึงวันนั้น เราต้องจากกันอยู่ดี” หล่อนย้ำ เตชิษฏ์ไม่อยากฟังคำนี้เอาเสียเลย เขาถอนใจ

เมื่อถึงวันนั้นที่ต้องหย่าขาดจากกัน อีกหนึ่งชีวิตที่เกิดมาคงจะกำพร้าพ่อเหมือนอย่างเธอ ชญาดาไม่คิดปล่อยให้เรื่องบานปลายจนเกินแก้ไข โศกนาฏกรรมจะซ้ำสองเป็นอย่างมารดาที่ต้องเลี้ยงดูลูกลำพัง ไม่ใช่ว่าเธอไม่เข้มแข็งพอที่จะหยัดยืนด้วยตัวคนเดียว แต่ไม่ปรารถนาให้เด็กต้องขาด แล้วมาไขว่คว้าอย่างที่เธอเป็น 

ผมบอกหรือว่าจะปล่อยคุณไป บอกเมื่อไหร่ว่าจะหย่าให้เมื่อถึงวันนั้น ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้วน้ำผึ้ง ความรู้สึกที่มีไม่ใช่อย่างวันแรกที่เราเจอกัน ผมได้พบคนที่ผมรักและเขาก็รักผม ผมไม่มีวันปล่อยคุณไปไม่ว่าคุณจะมีลูกหรือไม่ อยู่กับผมตลอดไปนะน้ำผึ้ง” เสียงทุ้มวอนหวาน ริมฝีปากร้อนคลอเคลียกลีบปากนุ่มคอยจูบซับยามเธอขยับเอื้อนเอ่ย

นี่ไม่ใช่การแต่งงานกำมะลอเพื่อคนอื่นอีกต่อไปแล้ว ไม่ใช่เพื่อกีดกันคุณจากนายตรี ไม่ใช่เพราะอยากเอาชนะแต่เพราะ...ผมตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้สุดหัวใจ หลงรักภรรยาของตัวเองมาตลอด คราวนี้จะเชื่อใจผมได้ไหมครับ”

นั่นเป็นคำหวานเกินจะเอ่ย ที่ลอยละล่องห้อมล้อมดวงใจจนเต้นตึ่กตั่ก ไม่เคยมีชายหนุ่มคนไหนเข้าถึง ไม่มีใครล่วงล้ำแตะตรึงเรือนร่างบริสุทธิ์นี้ และไม่มีคำรักใดซึมซาบเท่า...กับเตชิษฏ์

ผมขอเปลี่ยนเวลาสามร้อยหกสิบห้าวันของเรา ไปเป็น...ตลอดชีวิต”

คุณต้น!”

ผมรักคุณครับน้ำผึ้ง” เขาหลอมรวมดวงใจแกร่งกล้าที่สะสมบาดแผลขึ้นใหม่ บอกว่ารักและจะปกป้อง ชญาดาเคลิ้มคล้อยเชื่อในคำพูดที่กระซิบแผ่วๆ นั้น เอ่อล้นจนเกินจะเอ่ยคำใดตอบรับ...

ร่างโพลนขาวยอมให้เขากอดและถ่ายทอดไออุ่น เธอเองก็เพิ่งรู้ว่าเปิดรับให้ชายหนุ่มเข้ามาใกล้ชิดมากยิ่งกว่าตรีทัช ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่แต่วันนี้เตชิษฏ์เป็นผู้ที่เติมเต็มชีวิตจนสมบูรณ์แบบ บัดนี้ชญาดายอมรับแล้วว่าวางใจและเชื่อมั่นในตัวเขา

เตชิษฏ์โอบรับเรือนร่างอรชรในอ้อมกอดแกร่ง วงแขนที่ส่งไปพาดทับเอวคอดกกกอดจนไร้ช่องว่าง กายหยาบแนบไปกับผิวเนื้อละเอียดแทบเป็นเนื้อเดียว เนินอกสล้างร้อนระอุประชิดแผ่นอกแบนราบจนรู้สึกถึงการเต้นตุ่บของหัวใจ...ที่กำลังจะผสานเป็นจังหวะเดียว ยามนี้ความรักโอบล้อมหญิงสาวประหนึ่งเจ้าหญิง ชญาดาไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่เธอจะรักใครสักคน

อ้อมกอดนั้นเนิ่นนานตามแรงปรารถนารัดรึงของสองร่าง คำรักพรั่งพรูนับครั้งจากปากชายหนุ่มราวคำรำพันเพ้อ ชญาดากับเตชิษฏ์กอดเกี่ยวกันข้ามผ่านทิฐิไปสู่ความรักครั้งใหม่ ที่แจ่มกระจ่างยิ่งกว่าแสงวิบไหวของดาวเดือน รังรองยิ่งกว่าแสงเรืองของดวงสุริยันแรงกล้า จึงนับเป็นอรุณรุ่งที่งดงามยิ่งกว่าเช้าไหน...

 

            ล็อบบี้อันโอ่โถงภายในโรงแรมชั้นแนวหน้าอย่างรอยัลปาร์ค รีสอร์ตแอนด์สปา แบงค์คอก พลุกพล่านไปด้วยลูกค้าระดับวีไอพี ทั้งไทยและเทศ

            ประชาสัมพันธ์สาวสองคนทำหน้าที่ต้อนรับแขกอย่างคล่องแคล่วเป็นภาษาอังกฤษ พวกเธออยู่ในยูนิฟอร์มสีม่วงคราม ตัดแบบสุภาพคล้ายชุดสูทออฟฟิศ เป็นกระโปรงสั้นทรงสอบเหนือเข่ากับเสื้อคลุมแขนยาวสีเดียวกัน ที่อกประดับดอกไม้ไทยจัดช่อกระจุ๋มกระจิ๋ม

หนึ่งในนั้นคือปรียานุช หญิงสาวยังคงอยู่โยงแม้ว่าจะรู้ข่าวล่าของชญาดาจากตรีทัช ห่วงแต่ไม่อาจปลีกตัวไปหาเพื่อนสาวได้ ระหว่างวันปรียานุชจับสังเกตได้ว่าเธอถูกจับตามองจากชายหนุ่มชุดดำจนเริ่มหวาดกลัว ปรายหางตาเห็นธวัชเข้าไปทักถามจึงรู้ว่าใครเป็นตัวการ ซึ่งคงไม่พ้นบอสใหญ่ แต่ไฉนเลยพีรยุทธจึงส่งคนตามเธอเช่นนี้ ร่างสมส่วนจึงก้าวฉับๆ ไปดักหน้าธวัชเพื่อให้คลายสงสัย

ฉันไม่สนุกด้วยนะคะคุณธวัช เจ้านายของคุณส่งคนตามฉันทำไม?”

ป่วยการจะปิดบังชายหนุ่มพ่นลมหายใจ พลางเดินนำไปยังที่ปลอดคนแล้วตอบกลับเสียงเรียบ อย่างไม่อนาทรร้อนใจ

เป็นคำสั่งของคุณพีรยุทธครับ และคงจะติดตามจนกว่าจะพบตัวคุณน้ำผึ้ง”

อะไรนะ! เพราะยัยผึ้ง เขาก็อยู่บ้านของเขาสิไม่ก็ที่คอนโดไง เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ” ตวาดแหว กอดอกเชิดหน้าอย่างเอาเรื่อง

เกี่ยวสิครับ คิดดูดีๆ สิครับคุณนุช เรื่องคุณน้ำผึ้งเกี่ยวกับคุณแน่”

สีหน้าเรียบเฉย แต่นัยน์ตาวาวของธวัชแปลกปร่า ไม่ใช่เพื่อนพนักงานที่ปรียานุชคุ้นเคย ท่าทีของเขากระด้างซ้ำยิ้มเยาะอาการเอาเรื่องของหล่อนราวกับเห็นขัน ทั้งที่ไม่ขำเลย

ฉันกับน้ำผึ้งไม่ได้ตัวติดกันนี่ ยัยผึ้งหายตัวไปฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าหายไปไหน ฉันว่าคุณพีส่งคนมาตามผิดคนแล้ว ที่ถูกต้องน่าจะเป็นบ้านบรรณวัตรมากกว่า เพราะเพื่อนของฉันเข้าไปอยู่ในฐานะสะใภ้แล้ว ฉันรู้เท่านี้ล่ะ” หล่อนลอยหน้าลอยตาพูด

ธวัชยิ้มเย็น เขารู้แก่ใจว่าหญิงสาวที่นายต้องการตัวอยู่ที่ไหน แต่หนทางที่จะเข้าใกล้หล่อนต่างหากที่ปรียานุชจะเป็นสะพานเชื่อมไปถึง เขาจึงเบนเข็มมาที่หล่อน

ถ้าเข้าใจแล้วก็สั่งคนเลิกตามฉันสักที” ปรียานุชเหยียดยิ้ม สิ้นศรัทธาเมื่อรู้ตื้นลึกหนาบางของตระกูลเจ้าสัวสิน ไม่ว่าจะเป็นคุณสิรินทิพย์หรือบิดาของเพื่อนสาว พีรยุทธอีกคนที่เคยทำตัวเป็นคาสโนว่าแต่ไม่ได้ระรานใครยังดีเสียกว่าตอนนี้ ที่ตามคุกคามชญาดาด้วยอำนาจมืด

เห็นจะไม่ได้หรอกครับ”

อะไรนะคุณธวัช”!!

คุณพีต้องการพบคุณน้ำผึ้ง ถ้าคุณพาเธอออกมาได้คุณพีจะตอบแทนอย่างงาม แต่ถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือผมเองก็ไม่แน่ใจว่าคุณจะยังมีงานที่มั่นคงทำอยู่หรือเปล่า ถ้าหากคุณนุชอยากได้ความเป็นส่วนตัวคืนมาก็ร่วมมือกับผมเถอะ ทำเรื่องง่ายๆ แค่นัดคุณน้ำผึ้งออกมาข้างนอกเท่านั้นเอง” ที่แท้ธวัชก็ทำเพื่อบีบคั้นหล่อน

หนอย...

พีรยุทธต้องการแค่พบ หรือต้องการอะไรมากกว่านั้นจากชญาดา ดวงหน้าสวยเฉี่ยวเชิดขึ้นนิดๆ อย่างประเมิน

นี่คุณขู่ฉัน...” กระชากเสียงถาม ดวงตาเขียวปั้ด

เปล่าเลยครับ ผมแค่เป็นตัวแทนมาเจรจา ว่าแต่คุณนุชจะตกลงหรือไม่ตกลงล่ะ?”

ฉันขอคิดดูก่อน ถึงฉันจะเป็นเพื่อนกับน้ำผึ้งก็ใช่ว่าชวนแล้วจะออกมาทุกครั้ง ยิ่งตอนนี้แต่งงานเข้าไปเป็นสะใภ้ของบรรณวัตรแล้ว เรื่องงานคงไม่ต้องทำให้เหนื่อยล่ะมั้ง ให้เวลาฉันหน่อยก็แล้วกัน”

สามวันเท่านั้น ไม่อย่างนั้นชีวิตคุณเปลี่ยนแน่คุณนุช งั้นผมไปก่อนล่ะ” ธวัชผละไปง่ายๆ ทิ้งคำขู่เอาไว้ท่ามกลางความฉุนเฉียวของหญิงสาว ปรียานุชเม้มเรียวปากแน่น กักเก็บความคับแค้นใจแล้วก้าวดุ่มๆ กลับมาประจำยังเคาน์เตอร์ สะกดความเดือดดาลไว้ใต้ดวงหน้ายิ้มเยือนทำหน้าที่ต้อนรับแขกต่ออย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมอันแสนโอ่อ่าที่น่าอยู่อีกต่อไป แท้จริงแล้วเป็นแหล่งซ่องสุมของอำนาจมืดที่มีแม่ลูกไร้มนุษยธรรมดูแล เมื่อหมดยุคของเจ้าสัวสินผู้ทรงคุณธรรม อำนาจผันไปตกอยู่ในมือที่เต็มไปด้วยกิเลส

หญิงสาวตัดสินใจไปเข้าพบคุณชิตชัยเพื่อเล่าความจริง ทว่าเพิ่งรู้ว่าท่านเข้าโรงพยาบาลเมื่อหลายวันก่อน หล่อนมืดแปดด้าน คิดคว้างก่อนจะพาตัวเองออกจากโรงแรมโดยไม่เหลียวหลัง

 

จนป่านนี้แล้วตรีทัชก็ยังไม่มีโอกาสพูดคุยกับชญาดาเป็นการส่วนตัว เขาถูกกีดกันจากพี่ชาย ที่คอยแต่จะกันท่าเพราะหึงหวงเต็มพิกัด

แม้กระทั่งมื้อเย็นที่คนในครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า และก็เป็นเช่นนี้ทุกวันที่พี่สะใภ้สาวจะอยู่ข้างกายเตชิษฏ์ นั่งลงที่เก้าอี้ตัวข้างๆ แต่เป็นตรงหน้าเขา แต่อาหารมื้อนี้กลับฝืดคอจนเตชิษฏ์กลืนไม่ลงเมื่อประสานดวงตากับตรีทัช น้องชายจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าหวานไม่สนใจอื่นใด เตชิษฏ์คำรามฮึ่มฮั่มในลำคอเป็นการเตือน แต่อีกฝ่ายแสร้งไม่รู้สึกรู้สา

น้ำผึ้งครับ อย่าเพิ่งไป”

ท้ายที่สุด ตรีทัชเลือกที่จะไม่สนใจเรียวตาวาวโรจน์ของพี่ชาย เขาลุกขึ้นไปดักหน้าหญิงสาวที่กำลังจะก้าวพ้นไป

นายจะทำอะไร?” คนหวงเมียปรี่เข้ามาหาน้องชาย

ผมขอเวลาคุยกับน้ำผึ้งสักครู่ได้ไหม แบบส่วนตัวน่ะ” น้ำเสียงยั่วประสาทหันไปหาเตชิษฏ์

ได้สิ ตรี” น้ำผึ้งตอบ

ไม่ได้! มีอะไรก็คุยกันตรงนี้ ทำไมต้องหลบๆ ซ่อนๆ ด้วย” อีกคนสวนขึ้นทันควัน

ใจเย็นๆ น่าเจ้าต้น เขาเป็นเพื่อนกันมาก่อนเจอแกอีกนะ อย่าหวงก้างให้มากนัก”

บิดาปรามขึ้น อดหมั่นไส้อาการหวงเมียเกินเหตุของลูกชายคนโตไม่ได้ ตรีทัชจุดยิ้มเมื่อมีแบล็กอัพเป็นถึงประมุขของบ้าน ที่ใครๆ ก็ต้องเคารพยำเกรง

จะคุยก็รีบๆ คุยล่ะกันตาตรี หนูน้ำผึ้งจะได้ขึ้นไปพักผ่อน” มารดาสำทับ

ขอบคุณครับคุณพ่อคุณแม่”

ข้อมือเล็กถูกจับจองเมื่อได้รับอนุญาต ตรีทัชก้าวลิ่วๆ จับจูงมือเพื่อนสาวให้พ้นจากสายตาของเตชิษฏ์ สวนหน้าบ้านเป็นที่ที่ชายหนุ่มหยุดนิ่ง ใต้ร่มไม้ใหญ่ครึ้มทึบไปด้วยใบหนาแต่ยังมีแสงจันทร์ลอดส่องสลัวจนเห็นเค้าหน้ารางๆ ตรีทัชหันมาเผชิญหน้าหญิงสาวซึ่งเต็มไปด้วยอิทธิพลในใจ จ้องมองนิ่งนานคล้ายห่างเหินจากกันมาแรมปี

ตรี มีอะไรจะคุยกับผึ้งเหรอจ๊ะ?”

หญิงสาวคลี่ขยับริมฝีปากอิ่ม เอื้อนเอ่ยเบาๆ แต่หลุบดวงตาลงต่ำ อาจเพราะมีหลายเรื่องที่ต้องสะกดไว้ หมายรวมความรู้สึกผิดที่มีต่อเพื่อนหนุ่ม ตรีทัชจับมือเรียวบางกุมขึ้นมาแนบแผ่นอกข้างที่ตอกผนึกหัวใจ ยิ้มบางอย่างที่หล่อนคุ้นตา เจนใจ

ผมรู้แล้วว่าเพราะอะไรน้ำผึ้งถึงยอมแต่งงานกับพี่ต้น ผมรู้ความจริงแล้วว่าน้ำผึ้งต้องฝืนใจทำ เพราะเรื่องคุณชิตชัยเป็นต้นเหตุ”

มันจริงใช่ไหมครับที่คุณโกรธแค้นพวกเขาจนถึงขั้นต้องแก้แค้น น้ำผึ้งอย่าปิดบังผมอีกเลยนะ ผมพร้อมจะเข้าใจและยืนอยู่ข้างคุณเสมอ” เสียงทุ้มเว้าวอน เต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ ชญาดาอึ้งพลางกระถดถอยหลังไปอีกก้าว ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะล่วงรู้

น้ำผึ้งกับน้ำตาลเป็นลูกสาวของคุณชิตชัย”

“......”

เธอต้องตอบหรือ...

ต้องยอมรับว่าเป็นลูกสาวของคนที่เขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เธอกับชลชิณีก็แค่เลือดเนื้อเชื้อไขที่เขาไม่ต้องการ

ใครบอกตรี?” ดวงตาคมสีน้ำผึ้งสั่นไหว เสียงที่เอ่ยถามกระด้าง ทว่าสั่นเครือ

หญิงสาวเม้มเรียวปากแทบจะเป็นเส้นตรง สะกดกั้นอารมณ์สะท้านไหวที่พลุ่งพล่านในอกราวน้ำเดือดปุด ที่ค่อยๆ เอ่อท้นมาเกาะขอบนัยน์ตาอ่อนบาง

สุดท้ายหล่อนก็หนีไม่พ้นงั้นหรือ...

ความจริงอันโหดร้ายตามมาหลอกหลอนจนสั่นคลอน ร่างแบบบางก้าวถอยห่างเริ่มจะโอนเอนเมื่อถูกเรียวตาคมคาดคั้น

น้ำผึ้งครับ ผมแค่อยากบอกว่าผมรู้และเข้าใจ คุณไม่ได้รักพี่ต้น คุณแค่ทำให้พวกเขาเจ็บปวดใช่ไหมครับ”

ถึงผมจะรู้แล้วก็ไม่คิดตำหนิคุณเลยนะ ผมเข้าใจและอยากเตือนให้น้ำผึ้งระวังตัวจากพวกเขามากกว่า คุณสิรินทิพย์กับพีรยุทธเป็นบุคคลอันตราย เขาสามารถทำอะไรก็ได้โดยใช้อิทธิพลมืดที่มีอยู่ ผมกับน้ำตาลและทุกคนเป็นห่วงคุณมากนะครับ” หญิงสาวยืนนิ่งงัน

เขาจริงใจมากมายเกินกว่าจะรับน้ำใจนั้นได้ ตรีทัชช่างแตกต่างกับเธอราวขาวกับดำ แล้วเธอยังจะให้ความหวังกับเขาอีกหรือ...

ความหวังก็เหมือนโซ่ตรวนจองจำหัวใจใครอีกคนไว้กับที่ ยึดยื้อจนอีกฝ่ายไร้อนาคตจะก้าวย่าง สัญญาจะกลายเป็นพันธนาการแน่นหนา เป็นบ่วงบาศก์ที่คล้องเขาไว้กับเธอแล้วอนาคตของตรีทัชล่ะ หญิงสาวกลืนก้อนแข็งที่ติดตื้อลำคอระหงก่อนเอ่ยปาก

ถึงตรีจะเข้าใจและให้อภัยในสิ่งที่ผึ้งทำ แต่ใช่ว่าผึ้งจะให้อภัยตัวเองได้ ความโกรธแค้นที่มีต่อครอบครัวนั้นมันมากเกินกว่าจะให้ใครมารับรู้แล้วแบกรับมันไว้”

ผึ้งขอโทษที่สร้างเรื่องวุ่นวาย แต่ผึ้งขอร้องล่ะอย่าบอกใครทั้งนั้น ผึ้งไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่ของตรีที่เมตตาผึ้งต้องเสียใจ ไม่อยากให้ทุกคนแปดเปื้อนไปมากกว่านี้”

แล้วเรื่องพี่ต้นล่ะน้ำผึ้ง บอกผมได้ไหมว่าคุณคิดยังไง รักหรือแค่เป็นเพราะแก้แค้น”

ตรีทัชส่งแววตาที่เคยสิ้นหวัง รอคอยน้ำบ่อหน้าที่ชญาดาจะเมตตาให้หัวจิตหัวใจชุ่มชื่นขึ้น เพียงหยาดหยดหากเธอเอ่ยปากอย่างที่เขาอยากให้เป็นว่า...ไม่ใช่รัก

“...แก้แค้น” เสียงหวานแผ่วหาย ทว่ากลับลอยลิ่วไปกระทบโสตประสาทของใครคนหนึ่ง

แก้แค้น!

คำนั้นทำให้ร่างสูงใหญ่ที่ยืนจังก้ากลางเงาจันทร์คล้ายล้มทั้งยืน เขาคำรามในลำคออย่างคาดไม่ถึง เรียวตาคมกล้าลุกพราวเกินระงับ

นั่นหรือ...เหตุผลของเรื่องทั้งหมด




ส่งโหมดหวานพอให้ยิ้มหวานๆ ไม่ทันไร กลับมาเข้าสู่โหมดกดดันเสียแล้ว
แล้วสัญญา 365 วันจะล้มครืนไปไหม??? เรื่องราวเข้าข่ายวิกฤตจ้า
อย่าพลาด...ทุกตอนเข้มข้น เอาหัวใจดาลันเป็นประกัน หุหุ
คิดถึงคนอ่านเสมอจ้า รักกันก็เม้นต์กันหน่อยเน้อ
                                                                          ดาลัน  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

681 ความคิดเห็น

  1. #672 respiration (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 00:14
    หวานได้ไม่เท่าไหร่เป็นน้ำผึ้งไหม้ซะแล้วววว
    #672
    0
  2. #630 fuengfahrainbow (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2555 / 00:44
    น่ารักเนอะ...แต่พึ่งจะหวานกันไปไม่ได้เท่าไร รู้สึกพายุเริ่มก่อตั้งขึ้นมาอีกแล้วจินะ
    ตอนหน้าจะโดนจัดหนักเปล่าค่ะนี่ หนูผึ่งก้อนะเดียวได้เจ็บหนักแน่ๆเลย
    รออ่านตอนต่อไปนะคะ ลุ้นมากๆจะโดนพายุเข้ามัยเนี้ยย
    สู้ๆค่ะ รอลุ้นตอต่อไป...
    #630
    0
  3. #629 flower (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2555 / 20:56
    สนุกอ่ะ
    #629
    0
  4. #599 keepwalkinggirl (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มกราคม 2554 / 11:48
    ขอบคุณค่ะ สนุกมาก *_____*
    #599
    0
  5. #432 pharahoo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553 / 20:35
    ครัวครอบพระเอกน่าจะรุนะว่าครอบครัวนั้นมีนิสียเลวยังไง
    #432
    0
  6. #266 9647 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 08:59
    ลุ้นๆค่ะเหตุการณ์จะเป็นอย่างไร

    ตามลุ้นค่ะ
    #266
    0
  7. #265 mo2may (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 00:24
    หวายๆๆ ยังแอบมาได้ยินอีก

    เรื่องพลิกแน่ๆ ท่าทางน้ำผึ้งจะโดนกรรมตามทันจากต้นแน่เรย

    ส่วนต้นก้คงต้องเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำล่ะมั้ง  55

    หวานจะเปลี่ยนเปนขมแร้วใช่มั้ยเนี่ยไรเตอร์
    #265
    0
  8. #264 จี๊ด (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 23:37
    เท่าที่จำได้ คุณต้นต่างหากที่ปล้ำเค้าแล้วบังคับให้จดทะเบียนเป็นเมียตามกฎหมาย น้ำผึ้งยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย งานนี้โทษตัวเองเหอะ คุณต้น
    #264
    0
  9. #263 porb (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 21:58
    รอต่อคร่า
    #263
    0
  10. #262 naowarat_epp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 19:48
    โดนใจมาก...
    #262
    0
  11. #261 PingPing (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 16:00
    งานนี้ไม่รู้จะสงสารใครดี
    #261
    0
  12. #260 porb (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 12:43
    ง่ะ เข้าโหมดร้ายอีกแล้วสิเนี่ย
    #260
    0
  13. #259 prarotna (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 11:58
    ว่าแล้ววววว คุณต้นจะเริ่มร้ายอีกรอบซะล่ะมั้ง
    #259
    0
  14. #258 จินนี่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 11:42
    หวังว่าพระเอกคงไม่หันไปจิจ้ะกับแฟนเก่าเพื่อให้นางเอกเสียใจนะ





    นางเอกต้องเสียใจมามากแล้ว
    #258
    0
  15. #257 ช่อชะเอม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 11:41
    เวรละ งานเข้า!!



    ถึงกับเม้นต่อไม่ถูกเลยค่ะ ว่าแล้วเชียววววว...
    #257
    0
  16. #256 MeMe (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 10:16
    เริ่มสงสารพี่ต้นแล้วล่ะไรเตอร์ มาต่อไวไวนะคะ
    #256
    0
  17. #255 9647 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 09:33
    รออ่านตอนต่อไปค่ะกำลังสนุกค่ะ
    #255
    0
  18. #254 9647 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 09:32
    รออ่านตอนต่อไปค่ะกำลังสนุกค่ะ
    #254
    0
  19. #253 naowarat_epp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 22:55
    ดาลันหวานได้น่ารักอยู่แล้ว ^^
    อยากจะขอความร้ายกาจของครอบครัว สิรินทิพย์ให้มากๆ เพื่อมากดดันน้ำผึ้งหน่อย เพราะว่าตอนนี้น้ำผึ้งดูแผ่วๆความคิดแค้นพ่อไปมากเลย ( ไม่ได้สนับสนุนให้คิดแค้นกับพ่อนะคะ )
    #253
    0
  20. #252 ช่อชะเอม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 21:16
    คุณต้นแรงงง.. กะจะลักหลับน้ำผึ้งหรือไง ถึงได้ไปถอดชุดเค้าออกยังงั้นน่ะ หุหุ (หัวเราะชอบอกชอบใจ)



    อ่านแล้วจะกรี๊ด คุณต้นน่ารักจัง ขอให้รักผึ้งไปนานๆ เข้าใจผึ้ง อยู่เคียงข้างผึ้ง อย่าหูเบา อย่าคิดไปเองอีกนะคะ เชื่อมั่นในตัวเธอนะ ถ้าคุณรักเธอน่ะ อย่าให้คนรอบข้างมาทำลายความไว้ใจและความรักที่เธอมีให้คุณนะ เพราะน้ำผึ้งไม่มีใครแล้วจริงๆ มีแต่คุณต้นคนเดียว (น้ำตาล+ป้ามาลาด้วย)



    แต่น่าเป็นห่วงตรงที่พีรยุทธกะเอาถึงตายนี่แหละ เฮ้อ!! ..เชื่อว่าคนชั่วย่อมได้รับผลกรรมค่ะ ทั้งครอบครัวนั่นแหละ ชิชะ
    #252
    0
  21. #251 porb (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 21:04
    เลวพอกันจริงๆ
    #251
    0
  22. #250 ขนมจีบ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 18:57
    ช่ายๆๆๆกรรมน่าสนองคนตระกูลนี้บ้างโดยเฉพาะยัตัวแม่





    แล้วนางเอกกับพระเอกจะเจอปัญหาอารายอีกเนี่ย





    อย่าให้นางเอกเจอเรื่องแย่ๆอีกนะค่ะ
    #250
    0
  23. #249 mo2may (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 18:11
    เมื่อไหร่กรรมจะตามทัน

    อยู่กัลอย่างสบายเกินไปล่ะพวกตระกูลนั่นน่ะ

    ต้นกะน้ำผึ้งหว๊านหวาน หวานนานๆน้า
    #249
    0
  24. #248 9647 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 18:03
    หวานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะ
    #248
    0
  25. #247 prarotna (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 / 16:44
    ขอให้คุณต้นน่ารักให้ตลอดนะ
    ไม่ใช่มาหลอกให้น้ำผึ้งรักล่ะ
    #247
    0