เพียงเสี้ยวรัก (ตอน 8 อัพ 100%)

ตอนที่ 8 : Love all I Wanted : Session 6 < Up 100% >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 ธ.ค. 55

Love all I Wanted :
Session 6

 

           “กลับไปได้แล้วอันดา นายจะมาขลุกอยู่บ้านฉันทั้งวันไม่ได้!”

           “ทำไมล่ะฮะ ก็ผมไม่ได้มีธุระที่ไหน” คนตอบตีหน้าซื่อ มันไม่ได้เกี่ยวว่าวันทั้งวันนี้เขาว่างไหม แต่อัยย์ลดาต้องการให้ชายหนุ่มกลับไปซะซึ่งดูท่าอันดาจะไม่ยอมทำความเข้าใจเอาซะเลย

ใกล้เที่ยงวันแต่แขกไม่ได้รับเชิญยังนั่งหน้าสลอน แล้วมองมาที่เธอเป็นระยะจนพื้นที่ภายในห้องรับแขกของบ้าน ซึ่งปกติก็กว้างดีดูแคบไปถนัดใจเพราะรำคาญสายตาหวานเยิ้ม กับร่างหนาใหญ่ที่เกะกะสายตาของเขา

โอ้ย! อัยย์ลดาร้องลั่นในอก กำลังจะหมดความอดทนที่เห็นชายหนุ่มมานั่งหน้าเป็นอยู่ในบ้านของเธอตั้งแต่เมื่อคืนยันตอนนี้ แถมยังเอ่ยอ้างฐานะว่าเป็น แฟน แบบไม่ถามความเห็น ไล่อย่างไรก็ไม่ยอมไป

คนอะไรดื้อด้านชะมัดยาด!

นายต้องกลับแล้ว ฉันอยากอยู่คนเดียวได้ยินไหม?” น้ำเสียงห้าวห้วนออกคำสั่งเน้นชัดทุกคำ เผื่ออันดาฟังไม่เข้าใจ

ร่างโปร่งเพรียวผุดลุกขึ้นหันมาจ้องหน้าอันดาเขม็ง เรียวแขนทั้งสองยกขึ้นกอดอกยักท่าแบบนักเลงเจ้าถิ่นหมายจะข่มขู่คนที่ด้อยกว่า แต่อันดาไม่ได้ด้อยกว่าตรงไหน ซ้ำยังแข็งแรงกว่าหญิงสาวร่างบางหลายเท่าเขาจึงแค่มองแล้วเกิดรอยยิ้มยกตรงมุมปาก ท่าทีของเจ้าของบ้านสาวฉุดให้ใบหน้าคมคาย แค่เลิกแถบคิ้วหนาเข้มขึ้นมองตอบทั้งที่โดนอีกฝ่ายเอ่ยปากไล่ไม่ไยดี ดูเหมือนคนเป็นแขกจะไม่ได้ใส่ใจเขายังคงกดรีโมทเปลี่ยนช่องโทรทัศน์อย่างถือวิสาสะ

นายนี่มัน...” อัยย์ลดาชักเหลืออดกับคนพูดยาก ดวงตาคู่สวยขุ่นครั่ก

ตรงกันข้ามกับอันดาที่ยังคงนั่งเอนกายพิงโซฟาราวท่าเอกเขนก ใจเย็นแต่อีกฝ่ายร้อนเป็นไฟ ดวงตาคมสวยตวัดค้อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมาะตรงไหนที่ชายหนุ่มแปลกหน้ามาค้างอ้างแรมในบ้านของเธอ แล้วยังไม่ยอมกลับไปทั้งที่เช้าแล้ว จะอยู่ให้เป็นขี้ปากชาวบ้านหรือยังไง

ถ้าผมกลับอัยย์จะไม่คิดถึงผมเหรอ ผมว่าผมอยู่เป็นเพื่อนดีกว่า” ใบหน้าหล่อเหลาหันมาพูดพาให้คนฟังควันออกหู เดือดปุดๆ อัยย์ลดาชี้เรียวนิ้วยาวใส่ชายหนุ่มสั่นๆ ด้วยความโกรธในความหวังดีที่ไม่เข้าท่าของเขา

บ้า! ฉันจะคิดถึงนายทำไมกันเล่า”

อัยย์ลดาโวยวายลั่นทั้งที่ดวงหน้าอ่อนใสเริ่มเกิดสีระเรื่อ หญิงสาวตรงเข้าไปฉุดร่างหนาใหญ่ให้ลุกจากโซฟาตัวโปรดของเธอ ซึ่งก็ทำได้ยากเย็นเพราะอันดาไม่ให้ความร่วมมือ เพียงแค่ขืนตัวเอาไว้ร่างแกร่งก็ไม่ขยับเขยื้อนไปไหน ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มกระจ่างบนใบหน้าหล่อคมยามที่โดนลากถูลู่ถูกัง จนแล้วจนรอดคนถูกลากยังนั่งเฉยแต่คนลากกลับเหนื่อยจนเหงื่อโซม อัยย์ลดาถลกแขนเสื้อยืดทำท่านักเลงใส่

จะให้มีมารยาทต่อกันตลอด มันก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ’

โธ่เว้ย! นายต้องกลับไปบ้านของนาย นี่บ้านของฉันแล้วฉันก็ไม่ต้องการคนอยู่เป็นเพื่อน ถ้าแค่นี้พูดกันไม่รู้เรื่องก็ไม่ต้องคุยกันแล้วออกไปเลยนะ ไป้!” น้ำเสียงหวานห้วนจัด เพราะความโกรธแล่นพล่านทำให้อัยย์ลดาออกปากไล่ชายหนุ่มแบบไม่กลัวเกรงกับคำคาดโทษที่เขาเคยเอ่ย อันดานิ่งไปครู่หนึ่งลดอาการทะเล้นลงในบัดดล

คนขี้แกล้งผุดลุกขึ้นกะทันหันโดยที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวเพราะอยู่ในระยะใกล้ชิด อัยย์ลดาผงะหงายก้าวถอยหลังไปอีกก้าวจนเรียวขาพันกัน

ว้าย!”

คนอะไรใจร้าย กลับก็กลับ ถ้าแฟนพูดไม่เชื่อจะให้ผมไปเชื่อใคร” อันดาพูดเสียงอ่อน แววตาของเขาบอกว่าไม่โกธรเลยที่โดนหญิงสาวไล่อย่างกับหมูกับหมา อัยย์ลดาต่างหากที่กำลังตกใจเพราะร่างบางตกอยู่ในวงแขนกว้างหนั่นแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อชายชาตรี ใบหน้าคนพูดลอยเด่นอยู่ใกล้ๆ จนหญิงสาวกะพริบตาปริบๆ เกรงว่าจะโดนจูบเอารัดเอาเปรียบอีกจึงทำแค่พยักหน้า แล้วพ่นลมหายใจเมื่อเขาจับเธอทรงตัวยืนด้วยตัวเองโดยไม่ได้ทำอะไรนอกจากช่วยเอาไว้ไม่ให้ล้ม

           “ผมไปนะ แล้วจะโทรหาคืนนี้นะฮะ” อันดาเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้ม ปล่อยมือจากบ่าบอบบางง่ายๆ แล้วตรงไปที่รถ

บทจะไปก็ไป บทจะเกเรอัยย์ลดาก็ปรามไม่อยู่ จะว่าไปเธอกำลังตามหัวใจคนคนนี้ไม่ทัน แต่นี่เธอกำลังเผลอคิด เผลอมองตามร่างสูงใหญ่ของคนที่เธอเอ่ยปากไล่ไปจนลับตา เกิดอะไรขึ้นกับหัวใจที่บอกว่ารำคาญเขาทุกวินาทีที่ใกล้ เกิดอะไรเมื่อเริ่มจะชินที่ในสายตามีชายหนุ่มรุ่นน้องวนเวียนอยู่ใกล้ๆ หรือว่าโลกจะหมุนกลับทิศทางเธอจึงสับสนเช่นนี้

บรืน...นน

           ความเงียบเข้าจู่โจมทันทีที่รถเต่าสีเหลืองแปร๋นแล่นหายไป หญิงสาวพ่นลมหายใจคล้ายว่าโล่งใจที่เขาไปซะได้ เรียวตาคมสวยกวาดมองไปรอบๆ ห้องรับแขก ชั่วเวลาประเดี๋ยวเดียวบ้านทั้งหลังก็เงียบกริบมีเพียงเสียงลมโชยเบาๆ ส่วนเมื่อกี้ราวกับสงคราม แบบนี้ดีกว่าเป็นไหนๆ และไม่มีทางเสียล่ะที่เธอจะรอโทรศัพท์จากเขา คิดไปถึงตรงนั้นอัยย์ลดาสะดุด จับความรู้สึกได้ว่ามันผิดสังเกตเสียแล้วเพราะตั้งแต่ตื่นมาในตอนเช้าจนกระทั่งวินาทีนี้เรื่องเดียวที่เธอคิดคือเรื่องของ...เขา

 

            เสียงน้ำไหลซู่ผ่านร่างแบบบาง สายน้ำเย็นเฉียบเรียกความสดชื่นกลับคืนมาเพราะเบียร์ที่ระดมดื่มเข้าไปเมื่อคืนทีเดียวที่พาให้ประคองสติไม่อยู่จนเป็นเหตุ คล้ายกับหูแว่วเธอได้ยินเสียงคนตะโกนเรียกที่หน้าบ้าน น้ำขันสุดท้ายจึงถูกราดรดจากศีรษะก่อนจะออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าขนหนูสีขาวพันกาย เสียงตะโกนเรียกดังชัดขึ้นเมื่อออกมาชะโงกตัวมองตรงหน้าต่าง เป็นเพื่อนบ้านน่ะเอง

            “มีอะไรเหรอคะป้า พอดีอัยย์อาบน้ำอยู่” เจ้าของบ้านสาวบอก หยดน้ำจากเรือนผมยังหยดติ๋งๆ และเกาะพราวใบหน้า คนมาเยี่ยมเยือนถืออะไรในมือเป็นถ้วยแกงเล็กๆ มีฝาปิดมิดชิด เธอจึงขอเวลาแต่งตัวแล้วลงมาพบ ป้าสายหยุด หญิงวัยกลางคนซึ่งอยู่บ้านหลังข้างๆ ในชุดกางเกงเล เสื้อยืด

            “แกงสายบัวน่ะหนูอัยย์ ป้าเอามาฝาก” นางเปิดยิ้ม

ขอบคุณค่ะป้ากำลังอยากทานอยู่เลย หาซื้อยากนะคะแกงเนี่ย” อัยย์ลดาพูดคุย อีกฝ่ายยิ้มกว้าง

หญิงสาวกะจะพูดคุยต่ออีกเล็กน้อยพอเป็นมารยาท เพราะปกติก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนักกับป้าสายหยุด ที่ใครๆ ก็รู้กิตติศัพท์ว่าช่างเจรจาอยู่สักหน่อย แล้วสายตาของนางก็กวาดมองไปรอบๆ ราวจับเรดาร์หาใครสักคน จนอัยย์ลดามองตามสายตาไปยังเบื้องหลังของเธอซึ่งมันก็ว่างเปล่ามิใช่หรือ?

หาใครเหรอคะป้า?” สงสัย

อ้าว! ก็พ่อหนุ่มผมยาวแฟนหนูอัยย์ไง มองเห็นมาแต่ไกลดูหล้อหล่อ ป้าเลยอยากเห็นใกล้ๆ เสียหน่อยยังกับดาราแหน่ะหนู” คนพูดยิ้มๆ แต่คนฟังหน้าแห้ง

ดารารึ เฮ้อ...คงไม่ดีหรอกถ้ามีแฟนเป็นดารา’ ไม่ดีตรงที่โดนสอดแนมตลอดเวลาอย่างตอนนี้นี่แหละ

อ๋อ นั่นเพื่อนค่ะไม่ใช่แฟน แล้วก็กลับไปแล้วล่ะค่ะ อัยย์ขอตัวก่อนนะคะป้าพอดีต้มน้ำร้อนไว้น่ะค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธต้องรีบสร้างความเข้าใจที่ถูกให้ป้าสายหยุดก่อน จากนั้นก็ชิ่ง หากยืนคุยนานอาจถูกขุดคุ้ยชนิดล้วงลึกแบบนักข่าว อัยย์ลดาจำเป็นต้องปดออกไปคำโต ด้วยไม่อยากพูดให้มากความ ป้าสายหยุด นี่อย่างไรล่ะพยานปากเอกที่เห็นอันดา ซึ่งบางทีนางอาจเคยเห็นชายหนุ่มมามากกว่าหนึ่งครั้งก็เป็นได้ เมื่อนางจากไปอัยย์ลดาก็พ่นลมหายใจหน่ายๆ ทรุดลงนั่งแผ่หรายังโซฟา คิดถึงตัวปัญหาที่พาตัวเองจากไปซะไกลแล้ว

ไอ้คนตัดช่องน้อยแต่พอตัว ให้ตายเถอะ นายอันดารู้ไหมเนี่ยว่าฉันเดือดร้อนแค่ไหน’ อัยย์ลดาบ่นงึมงำ

           

ก็อกๆ

เสียงเคาะตรงแผงพาร์ทิชั่นสูงระดับอกดึงสายตาของครีเอทีฟสาวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้เงยขึ้น เจ้าหล่อนยังขมวดคิ้วมุ่นมองผู้มาเยือนยามเช้าของวันทั้งที่ยังหน้ายุ่งด้วยพกเรื่องที่คิดค้างขึ้นมาด้วย อีกฝ่ายยิ้มกวนๆ ทักทาย เป็นทฤษฎีโปรดิวเซอร์หนุ่มรุ่นพี่

ชายหนุ่มส่งสายตาเย้านิดๆ ยิ้มยักตรงมุมปากหน่อยๆ แต่ไม่ได้ปริปากจนคนถูกแซวทางสายตาอดรนทนไม่ได้ หรือว่าเขาจะรู้เรื่องด้วยอีกคน อัยย์ลดาชักร้อนตัวเลยเถิดเรื่องของเธออาจกลายเป็นเรื่องสาธารณะเพราะอันดาเป็นคนที่ทุกคนสนใจ ฮึ่ม...มม

อะไรกันพี่เท็ด! มองแล้วยิ้มเดี๋ยวก็สวยหรอก” อัยย์ลดารวนกลับ ประสาสาวห้าวแบบที่ทฤษฎีคุ้นเคย

ชายหนุ่มยิ้มขันกับอาการนั่งไม่ติดของครีเอทีฟสาว ชักสงสัยตงิดๆ ก็ปกติอัยย์ลดาไม่ได้มีชนักปักหลังหล่อนจึงไม่จำเป็นต้องกลัวอะไร แต่นี่มีแถมเป็นเรื่องใหญ่เสียด้วย ประวัติคงสวยหรูนักหรอกหากใครต่อใครรู้ว่าอันดาไปค้างที่บ้านของเธอสองครั้งซึ่งล้วนแต่เป็นเหตุสุดวิสัยทั้งนั้น แต่ใครเล่าจะสนใจเหตุผลที่ว่า เท็ดดี้ยักไหล่หนาไหวๆ พลางส่ายหน้าไปมา

พี่อ่ะรับไว้แต่หล่อ สวยน่ะไม่เอาโว้ยไอ้อัยย์ ได้ข่าวว่าวันศุกร์เมาปลิ้นกันเลยเรอะทั้งไอ้แดน ไอ้หลิว แล้วก็คุยว่าคอแข็ง ฮ่าๆๆ” ทฤษฎีทับถม

ไอ้คนที่บอกพี่อ่ะก็เมาหัวราน้ำเหมือนกันน่ะแหละ อัยย์ก็เมาแต่ไม่ถึงกับปลิ้นหรอกพี่เท็ด รุ่นนี้แล้ว” หญิงสาวโต้กลับ คุยฟุ้งทั้งที่สภาพความจริงก็รู้ๆ กันอยู่ แต่หล่อนไม่ยอมเรียกว่าเมาเด็ดขาด เรื่องอะไรจะให้ยอมรับง่ายๆ ว่าเมามายจนเสียท่าให้เสือหนุ่มมือไวไปส่ง รู้ที่ไหนอายถึงนั่น อัยย์ลดาสาบานจะปิดปากเงียบเรื่องของอันดาเพราะเป็นการเสียเหลี่ยมอย่างไรอย่างนั้น

รุ่นไหนวะอัยย์ ถ้าแกแน่จริงศุกร์นี้ไปดวนกันหน่อย ถ้าไม่แน่ใจก็พกน้ำส้มไปกินแทนเหล้าก็แล้วกัน ไอ้น้องสาว ฮ่าๆๆ”

คนเป็นพี่หัวเราะลั่นข่มกันอีกครั้ง อัยย์ลดาถลึงดวงตาเขียวปั้ดใส่ทฤษฎี ต้องมีใครสักคนไปปูดเรื่องนี้ ภาพของใบหน้าชายหนุ่มหล่อคม ผมยาวลอยมาก่อนใครอื่นรอยตาของหญิงสาวจึงลุกเรือง โกรธแค้นเขาโดยที่ยังไม่ได้ถามความ ความลำเอียงก่อเกิดในใจเป็นตะกอนขุ่นข้น หญิงสาวหมายมาดจะต้องหาโอกาสเอาคืนชายหนุ่มให้ได้

หึ! เพราะอันดาคนเดียวแท้ๆ ที่ทำให้เธอตกอยู่ในสภาพนี้’  

ได้เลยพี่เท็ด พี่เองก็อย่าหงอจนไม่กล้าไปก็แล้วกัน” หญิงสาวข่มกลับ อยากจะหัวเราะแต่ไหงกลับหัวเราะไม่ออกเอาซะเลย

 

เฮ้ย! ไอ้อัยย์มา หลบเร็ว” ศรุจียอบตัวลงหมอบหลังพาร์ทิชั่นของโต๊ะทำงานโดยอัตโนมัติ ทำอย่างกับว่าอัยย์ลดาจะไม่เห็นงั้นแหละ

เพื่อนสาวทำราวกับมีความผิดติดตัว ซึ่งที่จริงก็ผิดไม่ต่างไปจากหัสนัยที่ต้องหลบวูบเช่นกัน เพื่อนทั้งสองรู้ตัวแล้วว่าพลาดเพราะยอมให้อันดาไปส่งอัยย์ลดาที่บ้าน ก็ตอนนั้นทั้งมึน ทั้งเมาจะให้คิดอะไรซับซ้อนคงไม่ได้ และก็รู้ว่าอัยย์ลดาโกรธไม่น้อยกับเรื่องนี้

เสียงฝีเท้าของซีเนียร์สาวก้าวมาหยุดกึ่กตรงด้านหน้าโต๊ะทำงานของศรุจีกับหัสนัย พร้อมกระแอมกระไอเสียงเข้ม เรียกให้ทั้งสองรู้สึกตัวและเลิกทำอะไรไร้สาระสักที ร่างโปร่งเพรียวยืนพิงแผงกั้นระหว่างโต๊ะรอจนกว่าเพื่อนทั้งสองจะเงยหน้าขึ้นมาจากที่กำบัง

ไอ้แดน ไอ้หลิวเสียงอัยย์ลดาเรียกห้วนๆ คนทั้งสองก็สะดุ้งโหยง โผล่ใบหน้าแหยๆ ออกมาอวดพร้อมยิ้มแห้งๆ

อะไรวะอัยย์ แหม...เรียกซะดังเชียว” ใบหลิวบ่นอุบ อัยย์ลดากระดิกนิ้วเรียกศรุจี

แกมานี่ ส่วนแกเอางานนี่ไปเคลียร์ทั้งหมด โทษที่พวกแกทิ้งฉันให้ไปกับนายอันดาโดยไม่ห่วงสักนิดเดียว” คนพูดตวัดค้อนใส่ โยนแฟ้มงานเก่าให้หัสนัยกองใหญ่ไปสะสางเป็นการเอาคืน ส่วนศรุจีผุดลุกขึ้นช้าๆ เดินตามอัยย์ลดาไปที่ยังพื้นที่ทำงานของซีเนียร์สาว

โธ่! อัยย์ก็...พวกฉันไม่ได้คิดจะปล่อยเกาะแกนะ ตอนนั้นมันเมานี่ มารู้ตัวอีกทีก็วันเสาร์แล้วฉันรู้ว่าแกดูแลตัวเองได้ จริงป่ะ”

ใบหลิวพูดเสียยืดยาว อีกฝ่ายไม่ได้ตอบคำยามที่ก้าวนำเพื่อนสาวไป แล้วจู่ๆ ก็หยุดเพราะคำพูดท้ายประโยค อัยย์ลดาหันมาเผชิญหน้ากันจังๆ ใบหน้าสวยยังบึ้งตึง เจ้าหล่อนกอดอกจ้องมองเพื่อนสาวเคืองๆ

ไอ้หลิว ก็แล้วถ้าฉันดูแลตัวเองไม่ได้ล่ะ แกไม่คิดว่าฉันจะไม่ปลอดภัยถ้าไปกับนายนั่นรึไง ทำไมไม่ห่วงกันบ้างเลยวะ” คนถามโวยลั่น

ฉุนนัก

ฮ้า! ไอ้เด็กบ้านั่นทำอะไรแกรึ บอกมาเลยนะไอ้อัยย์ ว่ายังไงล่ะ” ใบหลิวโพล่งถามหน้าตาตื่น เขย่าไหล่บอบบางของอัยย์ลดาจนหัวสั่นหัวครอน อีกฝ่ายหน้าหงิกงอเพิ่งจะมาห่วงกันตอนนี้น่ะรึ ไอ้เพื่อนบ้า!

ไม่มีทาง เพราะฉันไม่มีวันยอมหรอก แต่ขอล่ะนะเลิกยัดเยียดเพื่อนให้หมอนั่นซะที ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะไม่มีแฟนถ้าอยากมีจริงฉันกลับไปคบกับโอมไม่ดีกว่ารึไง” อัยย์ลดาย้อนถามจริงจัง ทำเอาศรุจีได้คิด

ก่อนหน้านี้เพื่อนก็แค่อยากส่งเสริมให้เพื่อนเปิดใจยอมคบหากับชายหนุ่มคนอื่นดูบ้าง เพราะนอกจากงานแล้วอัยย์ลดาไม่ชายตามองใคร เสร็จจากงานก็กลับบ้านไม่เปิดทางให้ใครได้สานสัมพันธ์จนกระทั่งมีเด็กหนุ่มรุ่นน้องเข้ามาทำงานแล้วเดินหน้าจะจีบรุ่นพี่นี่แหละ

เออๆ ฉันรับปาก แต่แกอย่าโกรธฉันนะ” อีกฝ่ายรับคำเสียงอ่อย ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากัน แค่ศรุจีตอบรับดวงหน้าอ่อนใสก็ยิ้มบางๆ ให้แล้ว อัยย์ลดาไม่ได้ถือโทษจริงจังแต่ต้องทำโหดเพื่อจะดัดนิสัยเพื่อนบ้างก็เท่านั้น เมื่อสงบศึกสองสาวคู่ซี้ก็ถกกันเรื่องสัพเพเหระต่อ

 

            อัยย์ลดาพกพาอารมณ์ขุ่นมัวไว้ตลอดวันจวบจนเย็นย่ำถือว่าประสบความสำเร็จในการหลบเลี่ยงที่จะพบหน้าโต้งๆ กับพ่อหนุ่มนักรักเจ้าของนัยน์ตาชวนฝัน จนกระทั่งสิบแปดนาฬิกาเวลาเลิกงานที่ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับ ร่างโปร่งเพรียวในชุดทะมัดทะแมงสะพายย่ามยีนสีเข้มใบโปรดก้าวดุ่มๆ ไปยังลานจอดรถที่อยู่เยื้องตึกทำงาน เรียวตาคมสวยขุ่นคลั่กยามที่ตวัดไปเห็นร่างสูงใหญ่คุ้นสายตายืนโดดเด่น เอนกายหนาพิงรถของเธออยู่ในท่าสบายๆ อารมณ์กรุ่นๆ ก็พุ่งสูงปรี๊ด ใบหน้าสวยหงึกงอทันควัน

หมอนั่นไปยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น!

รอยยิ้มพราวเสน่ห์ผุดพรายประดับใบหน้าคมคายราวกับไม่รู้สึกรู้สาที่อัยย์ลดาส่งสีหน้าบอกบุญไม่รับ ร่างระหงก้าวเดินมาจนถึงแต่ไม่เหลียวแลคนที่ยืนอยู่ก่อนแม้หางตาจนอันดาหงุดหงิดไม่น้อย สายตาที่มองผ่านเลยราวกับเขาไม่มีตัวตนนี่หมายความว่าอะไร

ไม่ไหวเลย...อัยย์นะอัยย์ อันดาคิดตัดพ้อแต่ไม่ย่อท้อที่จะเอาชนะหัวใจของหญิงสาว เขาจะทำให้เธอญาติดีด้วยให้ได้ ถัดมาคือหวังครอบครองหัวใจของอัยย์ลดา แต่แค่ตอนนี้สถานการณ์ก็ใช่ว่าจะดี

นี่นาย! ถอยไปสิ ฉันจะเข้าไปในรถได้ยังไงถ้านายยืนเกะกะขวางทาง” เสียงห้าวแหวใส่

ถ้อยคำทักทายขัดหูพิกล แต่อันดายังยิ้มพรายราวกับไม่สะทกสะเทือนกับท่าทีขวางๆ กับนัยน์ตาดุๆ ของอีกฝ่าย จำต้องสร้างขีดความอดทนให้สูงขึ้นเป็นเท่าตัวเช่นกัน อันดายอมขยับออกห่างจากประตูรถซีดาน แต่ยังยื้อหญิงสาวไว้ด้วยการชวนคุย

หงุดหงิดอะไรกันครับ หรือเพราะไม่ได้เห็นหน้าผมอารมณ์เลยแปรปรวน คิดถึงกันก็ไม่บอก ผมจะได้แวะไปนั่งเล่นที่ห้องอัยย์บ่อยๆ”

ชายหนุ่มหน้าซื่อแสร้งตีความไปอีกอย่าง ทั้งที่คนฟังอยากกรี๊ดใส่หน้าแต่จำต้องข่มอารมณ์กับปากสวยๆ ไม่ให้ตวาดแว๊ดใส่เขาเพราะสถานที่โล่งแจ้งมีคนผ่านไปผ่านมาหนาตา

ผมมารออัยย์ ให้ผมไปส่งนะครับ” อันดาเอ่ยปากชวนง่ายๆ ส่งนัยน์ตาเว้าวอนออดอ้อน แต่ยังไม่ทันได้รับคำตอบดีตัวแถมที่อันดาไม่ปรารถนาก็ปรากฏ ร่างสูงของชายหนุ่มในนามคุณบอสแห่งโปรเจกต์ วัน กลับมาแทรกกลางทันเวลาจนอัยย์ลดาคิดขอบคุณ

อัยย์ อ้าว! นั่นอันดานายก็อยู่ด้วยรึ” โชติรสทัก สุ้มเสียงแปลกใจไม่น้อย

ระฆังช่วยชีวิตเป็นโชติรส บอสหนุ่มที่จอดรถข้างๆ กันและเลือกกลับในเวลาใกล้กับอัยย์ลดาถือเป็นโชคดีของเธอ หญิงสาวหันขวับเกิดแววตาลิงโลดก่อนก้าวเข้าไปหาเจ้านายหนุ่มคล้องแขนเขาไว้ออเซาะ นัยน์ตาคู่สวยอ้อนนิดๆ เล่นเอาคุณบอสงงไม่น้อยกับอาการออดอ้อนของสาวห้าวที่น้อยครั้งจะได้เห็น แต่เมื่อเห็นแววตาคมแปลกปร่าของอันดาที่จ้องเขม็งจึงเข้าใจ ทั้งหมดนี่เพราะครีเอทีฟหนุ่มรุ่นน้องสินะ แต่เขาก็เลือกที่จะช่วยอัยย์ลดา

พี่โช อัยย์รอตั้งนาน ไปกันเลยไหมคะอัยย์หิวแล้วด้วย”

หญิงสาวเอียงคอถามเจ้านายหนุ่มด้วยน้ำเสียงหวานจ๋อย ที่น้อยครั้งจะได้ยิน โชติรสลอบถอนใจเบาบางพยักหน้ารับ ดวงตากลมโตสุกสกาวกะพริบถี่เป็นสัญญาณบางอย่างให้อีกฝ่ายตอบรับ เขาพยักหน้ายิ้มพรายให้อัยย์ลดาอีกรอบ ก่อนหันไปหาชายหนุ่มรุ่นน้องทักทายปกติ

ไปด้วยกันสิอันดา พี่กับอัยย์จะแวะไปกินข้าวเย็นกันน่ะ” โชติรสเอ่ยชวน ส่งให้อัยย์ลดารู้สึกร้อนๆ หนาวๆ หากอันดาตอบตกลงล่ะก็เธอนึกค่อนบอสหนุ่ม อึดใจต่อมาอันดายิ้มรับอย่างมีมารยาทก่อนปฏิเสธคำชวน เป็นไปตามที่อัยย์ลดาต้องการทุกอย่างก่อนพาร่างสูงเดินห่างออกไปอย่างคนแพ้ อัยย์ลดายิ้มเจ้าเล่ห์เมื่ออยู่กันตามลำพังโชติรสจึงอดถามไม่ได้

เรื่องมันเป็นมายังไง นี่ถึงขนาดต้องเอาพี่เป็นกันชนเลยรึอัยย์ หรือว่ารายนี้เขาจะเอาจริงจนอัยย์ต้องหนี” โชติรสเอ่ยถามยิ้มๆ ในนัยน์ตา อัยย์ลดาหน้าเบ้ เขาเอาจริงหรือเปล่าไม่รู้ เธอไม่สนใจสักนิด

โอ้ย! พี่โช จะจริงหรือเปล่าอัยย์ก็ไม่สนหรอก แต่ยังไงก็ขอบคุณนะคะครั้งนี้ เอาไว้อัยย์จะเลี้ยงข้าวตอบแทนก็แล้วกัน”

ทำไมไม่เป็นวันนี้ล่ะอัยย์ พี่ว่างอยากจะเลี้ยงเลยไหม?” บอสหนุ่มทวงถามยิ้มกริ่มในนัยน์ตาคม

เอาเปรียบลูกน้องเงินเดือนน้อยนิดจังพี่โชเนี่ย แต่ก็ได้ค่ะเลี้ยงก็เลี้ยง ไปรถใครดีคะ รถพี่โชดีไหมแล้วค่อยแวะมาส่งอัยย์ที่นี่” อัยย์ลดาตกลงใจง่ายๆ โดยมีสายตาคมเข้มคู่เดิมจับจ้องจากมุมหนึ่ง

ประกายตาคมกรุ่นกร้าวราวปะทุไฟ กับเขาอัยย์ลดาปฏิเสธง่ายดาย แต่กับชายหนุ่มอีกคนกลับมีค่าในสายตามากกว่าจนอันดาไม่อาจเทียบ ครีเอทีฟหนุ่มปิดประตูรถแรงกว่าทุกครั้งยามที่ก้าวเข้าไปนั่งเพื่อสงบอารมณ์ข้างใน เขาคงต้องพยายามมากกว่าเดิมอีกหลายเท่า ก็จนกว่าอัยย์ลดาจะยอมรับนั่นแหละ

ในขณะที่อัยย์ลดากับโชติรสไปนั่งรับประทานมื้อเย็นที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแบบบุฟเฟ่ต์แห่งหนึ่ง ระหว่างทานอาหารสลับสนทนาแบบกันเองเสียงข้อความขัดจังหวะส่งให้อัยย์ลดาหยิบมือถือขึ้นดู แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นปุเลี่ยนๆ

มีอะไรหรือเปล่าอัยย์?” ชายหนุ่มเอ่ยถาม จับสังเกตยังนัยน์ตาคู่สวยที่ไม่สบอารมณ์นัก

เอ่อ แมสเสจจากนายก้องภพน่ะค่ะยังตามราวีไม่เลิกจริงๆ แต่ช่างมันเถอะค่ะส่งมาเท่าไหร่อัยย์ก็แค่ลบ ก็อัยย์ไม่ต้องดิวงานกับเขาแล้วนี่ จริงไหมคะคุณบอส” อัยย์ลดาบ่นอุบ แต่ท้ายๆ ประโยคผ่อนคลายขึ้นเธอเอียงดวงหน้าคมหวานถามเขา โชติรสพยักหน้าหงึกหงักเขาเองก็ไม่อยากส่งหญิงสาวไปอยู่ใกล้ก้องภพเพราะไม่ปลอดภัยนัก

อืม..มม ก็น้องสาวพี่มีเสน่ห์นี่นา ดูสิหนุ่มๆ ตั้งกี่คนตามกันเกรียว” คนพูดส่งยิ้มให้ ใบหน้าคมคายน่ามองเพราะรอยยิ้มอบอุ่นคุ้นเคย อัยย์ลดายิ้มสวยกับคำป้อยอปนเย้าของเพื่อนพี่ชายคนสนิท

ใช่ว่าอัยย์จะชอบนี่คะ คนพวกนี้เจ้าชู้จับไม่ได้ไล่ไม่ทัน ชอบดูถูกผู้หญิง คิดจะให้เราเป็นตัวเลือกหนึ่ง ฮึ! สมัยนี้เรามีสิทธิ์เลือกไม่ใช่เป็นตัวเลือกให้ใครค่ะ อย่างอัยย์ไม่มีทางคบคนพวกนี้หรอก” อัยย์ลดาบอกหนักแน่น

เธอไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อยคอยเป็นผู้ตาม แต่เป็นหญิงสาวหัวสมัยใหม่ที่เกลียดการกดขี่ เอาเปรียบอย่างที่สุด คนฟังถึงกับเผยยิ้มกว้างเพราะอย่างนี้สาวสวยหน้าหวานจึงหัวใจยังว่าง เพราะอัยย์ลดาไม่เหมือนใคร ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาจนโชติรสยิ้มพราย ดวงตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าสวยคมนิ่งนาน

อัยย์”

คะ มีอะไรติดหน้าอัยย์เหรอคะ”

เสียงหวานขานรับพร้อมเงยดวงหน้าหวานมองเจ้านายหนุ่ม นัยน์ตากะพริบพราวสงสัยกับสีหน้าจริงจังที่แฝงมากับรอยตาอบอุ่นของชายหนุ่ม เขายิ้มบาง

ถ้าอัยย์รำคาญผู้ชายพวกนั้นมากล่ะก็ให้พี่ช่วยไหม พี่จะเป็นแฟนหลอกๆ ให้อัยย์เอง รับรองจะกันหนุ่มๆ ให้กระเด็นรวมทั้งนายอันดาด้วย พี่รับประกันผลร้อยเปอร์เซ็นต์” คนพูดเปิดยิ้มกว้าง กระแสเสียงเรียบเรื่อยแต่แววตาจริงจังไม่น้อย

อะไรนะพี่โช นี่พูดจริง เอาจริงเหรอคะเนี่ย?”

คำตอบคือการพยักหน้าหงึกๆ จากเจ้านายหนุ่ม อัยย์ลดายังงงไม่น้อยแต่เพราะแววตาจริงใจของโชติรสก็พาให้เธอเผลอพยักหน้าตอบรับ เอาก็เอา...เผื่อว่าอะไรๆ จะดีขึ้น (งั้นหรือ...) ชายหนุ่มยิ้มพอใจเมื่ออัยย์ลดาตกปากรับคำก็เพราะความไว้ใจและสนิทสนมที่มีมาเนิ่นนาน เธอเชื่อใจโชติรสมากพอจะดำเนินตามที่เขาเสนอ 

ส่วนใครอีกคนหนึ่งนั่น หัวใจต้องงุ่นง่านวุ่นวายเพราะเห็นหญิงสาวที่ตนชอบพอไปกับโชติรส และถ้าได้รู้มากไปกว่านั้นพ่อหนุ่มนักรักเจ้าเสน่ห์อย่างอันดาอาจพูดไม่ออก...ไปไม่เป็นก็คราวนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #38 Buay (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2555 / 23:24
    เอ๊ะ หรือว่าบอสจะแอบชอบอัยย์

    แล้วอันดาจะทำอย่างไรล่ะ
    #38
    0
  2. #37 tungkn4841 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2555 / 02:37
    อันดาอย่าลืมคำคำนี้  อดทนเข้าไว้ ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก 



    รอไรเตอร์มา up ต่อ
    #37
    0