เล่ห์มาร (ตีพิมพ์สนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 4 : ตอน 3 รอยเสน่หา < Re run 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,224
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 มี.ค. 55

ตอน 3

รอยเสน่หา

            ความเย็นฉ่ำของสายน้ำช่วยบรรเทาความร้อนรุ่มในอกชายหนุ่ม พิรภพก้าวออกมาอีกครั้งโดยสวมกางเกงนอนขายาวสีควันบุหรี่ ช่วงบนเปล่าเปลือยอวดผิวพรรณขาวสะอาดตา แผงอกเป็นมัดกล้ามเกาะพราวด้วยหยดน้ำ บ่ากว้างพาดผ้าขนหนูสีขาวถูกยกขึ้นซับน้ำบนใบหน้ารวกๆ แล้วสะบัดผมสั้นให้เข้ารูปเข้ารอยอย่างง่ายๆ ชายหนุ่มปฏิบัติกิจวัตรตามปกติราวอยู่เพียงลำพัง

แสงไฟนีออนสว่างโร่ชี้นำสายตาไปยังเตียงกว้าง ที่กึ่งกลางห้องยังมีอรอินทุ์ยึดพื้นที่ส่วนหนึ่ง ร่างสูงยืนเด่นหมุนคว้างอยู่ครู่ หาที่เหมาะๆ ให้ตนเอง เพราะคำของแม่นมคนสนิทที่ฉุดให้เขามีสติขึ้นมาบ้าง แต่ยังไม่พอกพูนหนาชนิดสร้างจิตสำนึกที่ผลักให้เขากลับลำ ยังไม่ใช่!

คุณภามต้องสัญญากับแม่นุ่มนะคะว่าจะไม่ เอ่อ ไม่ทำอะไรที่ไม่สมควร’

เฮอะ! พิรภพส่งเสียงเยาะในลำคอ เขาไม่ได้ตอบเพราะไม่คิดว่าต้องรักษาสัญญาใดๆ

แล้วคืนนี้จะให้นอนตรงไหน ถ้าไม่ใช่บนเตียง’

คำขอร้องของแม่นุ่มสะกิดใจเพียงนิด ก่อนชายหนุ่มโละทิ้งเสียไม่จับมาใส่สมอง นัยน์ตาคมมองปราดไปยังเตียงขนาดคิงไซส์ที่อรอินทุ์ครอบครอง หรือจะเมตตาหล่อนด้วยการเลือกนอนที่โซฟาเดย์เบดสีเปลือกมังคุดที่ตั้งหราปลายเตียงแทน พิรภพหยุดคิด...

แล้วเรื่องอะไรกันล่ะ ที่เขาจะต้องเสียสละมากมายเพื่อหล่อน เขาส่ายหน้าถามเอง ตอบเอง

พิรภพไม่รอช้าหลังชั่งใจได้ ร่างสูงใหญ่ก้าวพรวดเดียวถึงเตียง สอดกายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันกับหญิงสาวที่หลับลึก ไม่เห็นจะแปลกอะไรในเมื่อนี่ก็ห้องนอนของเขา เตียงก็ของเขา ทุกอย่างเขามีสิทธิ์ ฟุ่บ!

ความอุ่นของกายบางที่เผอิญพลิกมาโดนเนื้อหนังร้อนผ่าว ฉุดความร้อนวาบราวไฟเผาแก่กายหนาจนพิรภพตาสว่างโร่ หญิงสาวขยับตัวเบียดชิดหาอุ่นไอ ชายหนุ่มสะดุดลมหายใจตัวเอง ขนอ่อนๆ เริ่มลุกเรียง ลูกของศัตรูมีเสน่ห์ยวนใจนักแต่เขาจะหลงใหลไปกับเนื้อหนังมังสาของหล่อนไม่ได้ หากจะทำก็ต้องเป็นเพราะ แค้น มิใช่ ไฟพิศวาส

พิรภพขบกรามแน่น บังคับจิตใจกับร่างกายที่คอยแต่จะทรยศนายของมัน อรอินทุ์ยังเป็นเหมือนเชื้อไฟที่สุมเพิ่มดีกรีร้อนยากจะข่ม ยามที่ร่างนุ่มซุกในวงแขนอุ่น แขนเรียวบางวางพาดไปบนเอวหนาโดยไม่รู้ตัว

หนาว บัวหนาว” ละเมอเสียงแผ่ว ปากคอสั่นระริก

หนาวเหรอ...” พิรภพเงี่ยหูฟัง รับรู้ได้ถึงกายสั่นเทาที่ยึดเขาเป็นที่พึ่ง หล่อนกอดและเขายินดี

ชายหนุ่มหรี่ตามองอรอินทุ์ที่ขยับศีรษะเล็กมาซุกยังอกแกร่งซึ่งปราศจากอาภรณ์ของเขา กลุ่มผมสีน้ำตาลไหม้ที่ถูกพันไว้ด้วยผ้าพันแผลแตะโดนปลายจมูกโด่ง ปลายคางสากด้วยไรเคราสั้นๆ สัมผัสหน้าผากร้อนผ่าวของหญิงสาวโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งร้อนราวไฟลน มือหนาควานสะเปะสะปะตามเนื้อตัวใต้ผ้าห่มเพื่อวัดอุณหภูมิ แล้วความตั้งใจแรกก็เลือนหาย ท้ายที่สุดตบะแตก!

คุณเริ่มเองนะ” พึมพำราวละเมอ กดปลายจมูกลงยังแก้มเนียน เคลื่อนผ่านสำรวจผิวใสอย่างเอาแต่ใจ

อื้อ...” หญิงสาวเบี่ยงหลบ คล้ายรำคาญเป็นผลให้คนช่างหงุดหงิดบีบปลายคางให้อยู่นิ่ง ก้มลงสูดกลิ่นหอมราวแป้งเด็กอ่อนๆ

ใบบัว คุณสวย”

นัยน์ตาพร่างพราวจ้องมองหญิงสาวในอ้อมกอด ไม่หักหาญเพราะพิรภพไม่ได้ใช้กำลัง เขาแค่อาศัยความไม่รู้เนื้อรู้ตัวของหล่อนเอารัดเอาเปรียบแค่นั้น เรือนผมสีเข้มถูกขยุ้มรวบเปิดดวงหน้าเล็กอวดคิ้วคาง จมูกโด่งสวย ที่ตรึงเขาไว้เป็นเรียวปากรูปกระจับที่เผยอครางเบาๆ เพราะพิษไข้ พิรภพปล่อยอารมณ์เตลิดทำตามใจ หล่อนสวยและเขาต้องการครอบครอง หรือเพื่อเย้ยอรรถว่าเขาทำได้เฉกเช่นเดียวกับที่น้องสาวแสนรักถูกกระทำ นี่แหละจึงสาสม!

หึๆ

คนอย่าง พิรภพ นฤปนาถ ถ้าต้องการต้องได้มา แม้ไม่รักไม่พิศวาส แค่ปรารถนาคุกคามเป็นเจ้าของ แต่ค่ำคืนนี้เขาสับสนหนัก ความคั่งแค้นยังปนเปด้วยสิ่งอื่น เขาต้องการอรอินทุ์เพราะเหตุผลใดกันแน่?

ช่างมันเถอะ! ยามนี้ปล่อยใจอยู่เหนือเหตุผล ขนตายาวเป็นแพปิดลงคล้ายปิดฉากความคิดว้าวุ่น ริมฝีปากหยักหนาทาบทับเรียวปากอิ่มที่เอื้อนเอ่ยไม่เป็นคำ จูบร้อนลิดรอนอิสรภาพ ความเป็นตัวของตัวเองของอรอินทุ์จนสิ้น ลวงล่อสู่นรกอเวจี

ไฟปรารถนาที่มิได้ตั้งใจประทุ ปลุกปั่นสัญชาตญาณดิบที่ชายหนุ่มข่มไว้ ซึมซับความร้อนผ่านกายบอบบางนุ่มหยุ่น หล่อนไข้ขึ้นจนเห็นเป็นภาพซ้อน พิรภพกลายเป็นราเมศ แฟนหนุ่มที่หล่อนไว้ใจ ร่างน้อยจึงไม่ได้แสดงความรังเกียจ หล่อนเคยจูบทักทายกับแฟนหนุ่ม กอดบ้าง จูงไม้จูงมือแต่ก็เท่านั้นไม่เกินเลย แต่นี่บางสิ่งบางอย่างกำลังคืบคลานร้อนแรงกว่าหลายเท่านัก ทั้งมือหนาใหญ่ที่นำพาประจุไฟฟ้าวิ่งวนทุกจุดที่เขาไล้ผ่าน ก่อนหยุดลงกึ่งกลางแผ่นหลังเปลือยเปล่า ดูดดึงพลังจากกายจนหมดสิ้น

ความไว้ใจค่อยๆ แปรไปเป็นความหวาดกลัว เพราะไม่ว่าจะเป็นใครหล่อนยังไม่พร้อมที่จะผูกสัมพันธ์ทางกาย สัญชาตญาณรักตัวผลักให้ร่างบางขยับออกห่าง แต่ช้าเกินไปเพราะพิรภพจุดชนวนอารมณ์ของตนไปกว่าค่อนทาง และเขาไม่คิดจะหยุดกลางคัน

อื้อ...ใครน่ะ ปล่อย” ถามออกไปในขณะที่ยังปรือตาไม่ขึ้น ฤทธิ์ยาผสมพิษไข้กลุ้มรุม

หลับตาเสียเถิด ผมจะพาคุณไป...”

เสียงแหบพร่ากดชิดใบหู ย้ายมาประกบปิดมอบจุมพิตร้อน เรียกเร้าการตอบรับจนหล่อนแทบสำลัก สองมือไล้ทั่วร่างสอดประสานสร้างพันธนาการจนร่างบางแนบชิด ช่องว่างเพียงแค่อากาศผ่านดันเนื้อกายนุ่มหยุ่นสู้อกแกร่ง ร้อนจนร่างกายเจียนระเบิด กระแสบางอย่างพรั่งพรูราวทำนบน้ำเคยถูกกัก ผลักดันให้ความวาบหวามเข้าครอบครอง ฝันหรือจริง สมองง่วงงุนไม่อาจประมวล

ไม่!” หล่อนรู้เพียงเจ็บ แต่ไม่อาจขยับหนีราวโดนชะนักปักแน่น จนชายหนุ่มต้องจูบปลอบประโลม

ใบบัว ผมจะถนอมคุณ” พิรภพกระซิบแผ่ว ปลายเสียงขาดห้วง ทดแทนด้วยลมหายใจอุ่น แรงระรัว

คนใต้ร่างจวนเจียนแตกร้าว ดิ้นรนกระถดห่างและคลายความแข็งขืนลงช้าๆ เพราะจูบประพรมส่งมาปลอบโยน พิรภพขับกล่อมด้วยท่วงทำนองอ่อนโยนหมายจะนำพาหญิงสาวล่องลอยไกลสู่สวรรค์ชั้นฟ้า


ฝัน...หรือจริง!

ความอบอุ่นประหลาดแผ่ซ่าน อุ่นในอกยามตื่น แต่ที่เจ็บร้าวกลางร่างฉุดให้ร่างบางที่เด้งตัวลุกขึ้นนั่งงอทรุด ฝันนำพาความรู้สึกเสมือนจริงได้เพียงนี้เชียวหรือ สาวพรหมจรรย์หน้าซีดหน้าเซียวเมื่อทบทวน ห้องนี้ห้องเดิม หล่อนถูกจับมา...แล้วเมื่อคืน!!

ไม่นะ ไม่จริง’

ภาพตอกย้ำค่ำคืนวิปโยค เป็นท่อนแขนหนักๆ ที่พาดก่ายเกยเอวอ้อนแอ้น ทรวงอกนุ่มเปล่าเปลือยยามผ้าห่มร่นลึกถึงเอว อรอินทุ์ตั้งท่าจะกรีดร้องแต่สิ้นเสียง เบ้าตาแห้งผากไม่มีน้ำหล่อเลี้ยง นี่ต่างหากคือการสูญเสียยิ่งใหญ่ที่เพิ่งเกิดขึ้นจริง ก่อนหน้านี้เป็นเพียงอุปโลกน์

เลว เลวที่สุด’ สบถ แววตาเต็มไปด้วยความคั่งแค้น

ดวงตาสีนิลปรือขึ้นเมื่อเกิดปฏิกิริยาต่อร่างน้อยข้างกาย อรอินทุ์รู้สึกตัว หล่อนไม่ได้ฟูมฟาย กลับไร้ซึ่งน้ำตาแต่มือเรียวบางกำชายผ้าห่มจนเกร็งแน่น แน่แล้ว! หล่อนเสียความสาวบริสุทธิ์ให้กับไอ้โจรชั่ว มารร้ายในคราบมนุษย์ปุถุชน

โอ้ย!”

อรอินทุ์จ้องมอง ‘โจรชั่ว’ หมายเข่นฆ่าด้วยสายตา จู่ๆ ใบหน้าสวยเกิดนิ่ว รอยตาอาฆาตมาดร้ายวูบดับเพราะถูกความปวดแปลบเสียดแทง ร่างบอบบางหงายตึงดีที่ท่อนแขนแกร่งรับไว้ได้ทัน อรอินทุ์จึงตกอยู่ใต้อ้อมอกของบุรุษซาตานอีกครั้ง ครานี้ม้าพยศจึงดีดดิ้นสุดแรง

ปล่อย ออกไปห่างๆ ตัวฉัน ฉันขยะแขยงแกที่สุด” ร้องลั่น น้ำตาอาบใบหน้า

เห็นจะไม่ได้ เพราะคุณเป็นเมียผมโดยเฉพาะที่ตอนนี้ยังเป็นของใหม่ ซิงๆ แบบนี้ปล่อยไปก็โง่แล้ว ผมไม่ใช่คู่หมั้นหน้าโง่ของคุณถึงได้ยกคนรักขึ้นหิ้งเอาไว้เทิดทูนบูชาเท่านั้น เมียมีหน้าที่ทำอะไรผมก็ใช้อย่างนั้น พอๆ กับที่ผมยินดีให้คุณใช้ผมในหน้าที่ผั...”

หยุด! หยุดพูดนะฉันไม่อยากฟัง” ตวาดกลับ หน้าแดงเถือก

ต่อจากนี้เราหนีกันไม่พ้น คุณต้องอยู่ในที่ที่ผมจัดให้ เป็นตามฐานะที่ผมต้องการให้เป็น เมื่อไหร่ก็ตามที่พ่อของคุณใช้หนี้ให้ผมจนหมด ครบทั้งต้นทั้งดอกผมจะคืนคุณให้คู่หมั้นของคุณ แต่ไม่รู้เหมือนกันนะว่าป่านนั้นหมอนั่นจะหน้าหนาพอจะรับเดนเก่าๆ เหลือๆ ของผู้ชายอย่างผมได้ไหม หึๆ” “หยาบคาย เลว! เลวที่สุด”

หลังคำสบถเกรี้ยวกราด อรอินทุ์ตกที่นั่งลำบากเมื่อมึนศีรษะอย่างหนักซ้ำถูกร่างหนาทาบทับ พิรภพคว้ากอดหล่อนไว้ในท่าที่หญิงสาวไม่ปรารถนา อกชิดอก หากทิ้งน้ำหนักตัวอีกนิดเขาจะจรดถึงเรียวปากฉ่ำ ดวงหน้าเล็กพลิกหนีไปอีกทาง หยาดน้ำใสๆ เคลียแก้มแดงก่ำ

คำว่า ‘เมีย’ สะท้อนสะท้านในอก หล่อนกลายเป็นเมียโจรไปแล้วจริงๆ สินะ

ถ้าต้องเป็นเมียคนเลวๆ อย่างแก ฉันยอมตายซะดีกว่า” ขบเม้มเรียวปากจนห้อเลือด

งั้นเลือกมาว่าอยากตายด้วยขาดอากาศหายใจเพราะโดนจูบ หรือว่า...อยากสำลักฤทธิ์เสน่หาจากผมดีล่ะ จะได้สนองถูก”

ชั่วช้าสารเลว ฉันไม่เคยพบใครร้ายกาจเท่าแกมาก่อน ถ้าฉันหลุดไปได้จะกระชากหน้ากากแก จะจับแกเข้าคุกให้ได้”

อย่าลืมบอกตำรวจด้วยละกันคุณหนู ว่าคุณโดนผมข่มขืนกี่ครั้ง และกี่หนที่คุณยินยอมพร้อมใจไปถึงฝั่งฝันด้วยกัน หึ แล้วอย่าคิดมาข่มขู่คนอย่างผม เพราะผมจะยิ่งทำในสิ่งที่คุณเกลียดเป็นเท่าทวีคูณ” เขายิ้มยั่ว เสียงหัวเราะกลั้วดังดั่งปีศาจร้าย อรอินทุ์ชะงักกึก

นี่หล่อนเล่นอยู่กับใคร ซาตานหรือมนุษย์มีเลือดเนื้อ เหตุใดหยาบคายร้ายกาจนัก’

กรรมอันใดชักนำให้อรอินทุ์ตกสู่บ่วงนรกที่มีพิรภพพิพากษา หญิงสาวยังหาเหตุไม่เจอว่าทำไมจึงต้องโดนจับมาเช่นนี้ พิรภพเอ่ยถึงบิดาหล่อนบ่อยครั้ง ราวกับมีเรื่องบาดหมางหรือว่าจะเกี่ยวกัน แต่เป็นเรื่องใดกันล่ะ? อรอินทุ์ไม่ได้สนิทสนมกับผู้เป็นบิดามากนักด้วยเติบโตบรรลุนิติภาวะแล้ว ไม่ก็ไม่อาจให้อภัยบิดาได้ พฤติกรรมที่ไม่เคยเปลี่ยนจนคนเป็นลูกเกินจะรับไหวนั่นคือ มักมากในกามารมณ์

จุ๊ๆ” ฝ่ายหนึ่งจุปาก เอาหูแนบบานประตูจนติด

ได้ยินอะไรไหมลูก?” แววตาคนถามกังวล อึดอัด

เมื่อกี้มีคนพูดกัน แต่ตอนนี้เสียงเงียบไปแล้วครับแม่” คนซึ่งเอาหูแนบแอบฟังรายงาน มารดาขมวดคิ้วมุ่นอดกังวลไม่ได้เมื่อสายแล้วแต่บุคคลในห้องนอนใหญ่กลับยังไม่ออกมาสักคน

ให้คนอยู่แถวๆ หน้าห้องนี้คอยเฝ้าให้ดี ได้ยินเสียงไม่ชอบมาพากลให้เรียกแม่ทันที ภูมิเองก็เหมือนกันต้องเข้าข้างแม่ไม่ใช่คุณภาม เข้าใจไหม ถ้าช่วยคุณใบบัวได้ต้องช่วย” แม่นุ่มกำชับกำชา “ครับแม่” ธนภูมิเผยยิ้ม

ชายหนุ่มทำอะไรไม่ได้มากเพราะเช้าวันนี้เป็นวันที่เขาจะกลับขึ้นฝั่งแล้ว

ตุ้บๆ

กำปั้นเล็กทุบลงบนฟูกหนาแทนการต่อต้าน ขัดขืนสุดตัวด้วยหญิงสาวไร้ซึ่งอวัยวะส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ดวงตาคมหวานแดงก่ำคลอเคล้าด้วยหยาดน้ำ ร่างบางสั่นงันงกเมื่อถูกกอดรัดด้วยท่อนแขนแข็งแรงราวเหล็กกล้า เสียงอู้อี้ติดตรงลำคอระหง เล็ดลอดแค่เพียงลมหายใจแผ่ว อรอินทุ์นิ่วหน้าสะบัดหนีพัลวันจนหัวสั่นหัวคลอน ผ้าพันแผลคลี่หลุดบาดแผลเดิมจึงเกิดเลือดซึม เรียกอาการเจ็บจี๊ดกำเริบอีกหน กระนั้นอรอินทุ์ยังฮึดกระเสือกกระสนดันตัวเองออกห่างจากพิรภพ

หยุดทำตัวดีดดิ้นได้แล้วคุณหนู ถ้าพูดดีๆ ไม่เชื่อล่ะก็ ผมมีต่อรอบสองแน่ๆ อยากลองก็ดิ้นเลย เอาเลย” ชายหนุ่มคว้าเอวคอดบางเอาไว้ พร้อมข่มขู่อุกอาจ เรียวปากฉ่ำเม้มเข้าหากันแน่น ขบจนเลือดซิบแค้นเคือง “ไอ้ป่าเถื่อน!”

อรอินทุ์ร้องไห้กระซิก เกินจะกลั้นความอ่อนแอกับน้ำตา แววตาไหววูบหวาดกลัวบทจูบร้อนแรง กลัวเกรงมือหนาดั่งไฟร้อนวิ่งวนที่มีผลให้ร่างกายอ่อนปวกเปียกไม่อาจต่อต้าน แล้วหล่อนจะต้องพ่ายแพ้ต่อเขา

ฟังผมให้ดี ต่อจากวินาทีนี้ช่วยให้เกียรติกันบ้าง ห้ามขึ้น ‘ไอ้’ กับผม ห้ามเอ่ยคำด่าให้ระคายหู ห้ามพยศ ห้ามหนีไม่อย่างนั้นคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของคุณจะไม่ใช่แค่หนึ่ง แต่เป็นสิบ” ปลายเสียงกร้าวข่มขู่ รอยตาเย้ยหยัน

อรอินทุ์สะดุ้งเฮือก กายบางสะท้อนขึ้นลง พิรภพแสยะยิ้มอย่างเหนือกว่าแล้วค่อยๆ โน้มใบหน้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่นๆ กลั้วรดผิวแก้ม อาจลุกลามกลายเป็นไฟสวาทหากไม่มีเสียงเคาะประตูช่วยชีวิต

ก๊อกๆๆ

คุณภามคะแม่นุ่มนะคะ ตื่นหรือยังคะ?” ชายหนุ่มผงกศีรษะขึ้น แววขุ่นมัวปรากฏกลางนัยน์ตา

คุณภามคะตอบแม่นุ่มหน่อยค่ะ” คนหน้าประตูเคาะซ้ำ ร้อนใจ

แม่นุ่ม!” ลืมตัว “โธ่โว้ย!”

อีกสิบห้านาทีจะสิบเอ็ดนาฬิกา แม่นุ่มจึงตัดสินใจมาปลุกเรียกชายหนุ่ม เขาเด้งตัวลุกขึ้นนั่งปล่อยร่างอ้อนแอ้นเป็นอิสระ ทิ้งให้อรอินทุ์นอนหอบกลางเตียงยับย่น มือเล็กผวาคว้าผ้าห่มมาคลุมกายอย่างทุลักทุเล เจ้าหล่อนผ่อนลมหายใจดังยกภูเขาออกจากอก รอดพ้นปากเหยี่ยวปากกามาได้หวุดหวิด

พิรภพผละออกห่าง คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันกายท่อนล่างก้าวดุ่มๆ ไปยังประตู ความหงุดหงิดเต็มแววตาขณะไปเปิดรับแม่นุ่ม เจ้าของร่างบอบบางละอายจนใบหน้าผ่าวร้อน ไม่อยากให้ใครพบเห็นหล่อนในสภาพถูกปู้ยี่ปู้ยำจนไร้ศักดิ์ศรีเช่นนี้ อรอินทุ์กัดริมฝีปากแน่น ฝืนลุกขึ้นก้าวสะโหลสะเหลเข้าห้องน้ำไป ร่างน้อยทรุดลงนั่งยังพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบปล่อยโฮ มือเรียวบางกำแน่นทุบยังขอบอ่างซ้ำๆ เจ็บแค้นจนประมาณมิได้

แม่ แม่ช่วยบัวด้วย” หญิงสาวร่ำไห้หาผู้ซึ่งอยู่ไกลลิบ มิอาจปรากฏตัวช่วยบุตรสาวที่ตกอยู่ในขุมนรกได้ดังคำอ้อนวอน

ร่างกายนี้สกปรกนัก! อรอินทุ์สมเพชตัวเองที่มิใช่คนเดิมอีกต่อไป กระจกเงาบานใหญ่สะท้อนเรือนร่างอรชรที่แซมรอยแดงทั่วกาย หล่อนไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องอีกแล้ว ไม่ใช่...

มือเล็กถูเนื้อตัวแรงๆ จนผิวกายขาวโพลนแดงเถือก ริมฝีปากบวมช้ำเม้มแน่นเข้าหากันถูกขยี้จนเจ่อแดง หล่อนรังเกียจทุกสัมผัส ขยะแขยงทุกภาพความสนิทแนบ รอยเสน่หาที่ผุดขึ้นแทรกแซงจนต้องสะบัดศีรษะจนคลอน

หากเปรียบสาวงามดังดอกไม้ อรอินทุ์คงเป็นดอกบัวตูมเต่ง สำหรับบูชาพระมีสีขาวอมชมพูบริสุทธิ์พร้อมพรั่ง แต่ยามนี้ดอกบัวดอกเดิมเกิดช้ำกระดำกระด่าง กลีบดอกร่วงโรยสู่พื้นล่าง ดั่งร่างกายเปราะบางถูกตรามลทิน แปดเปื้อนมีรอยด่างดวงแก่หัวใจดวงน้อยตลอดกาล


ผู้เป็นลูกน้องกำหนดลมหายใจเข้าลึกๆ บูชิตยังคิดหาถ้อยคำละเมียดละไมที่พอจะดับเพลิงร้อนที่พร้อมแผดเผาของผู้เป็นนาย ทุกอย่างคงยับเยินถ้าพิรภพได้รู้ ความกังวลเกาะกินแต่เลขาฯ หนุ่มกึ่งบอดี้การ์ดคนสนิทไม่อาจผลัดวันประกันพรุ่ง อย่างไรเรื่องนี้ต้องถึงหูเจ้านายเข้าสักวัน และนั่นคือวันนี้

ว่าไป บูชิต...” เสียงเยียบเปิดประเด็น แค่นั้นหัวใจคนจะพูดเต้นระริก จดๆ จ้องๆ คอหอยคล้ายมีก้อนแข็งๆ มาขวางจนบูชิตติดอ่าง

ผมพบคุณกานต์พิชาแล้วครับ ตอนนี้คนของเราพาเธอกลับถึงเมืองไทยแล้ว เมื่อคืนนี้”

ในสภาพ...

ยัยกานต์เป็นอย่างไรบ้าง? ปลอดภัยดีใช่ไหม?” คาดคั้นเสียงเยียบ นั่นล่ะเรื่องที่บูชิตพูดไม่ออก ทั้งสภาพปัจจุบันที่กานต์พิชาเป็น ทั้งความปลอดภัยที่เขาไม่อาจรับประกันว่าจะเป็นเช่นนั้น ในเมื่อขณะนี้หญิงสาวอยู่ในความดูแลของแพทย์ ภายในห้องฉุกเฉินตั้งแต่เที่ยงคืนวาน ความเงียบสงัดฉุดให้พิรภพยิ่งร้อนใจเป็นร้อยเท่า พันเท่า

ทำไมไม่ตอบวะบูชิต เล่ามาทั้งหมดเดี๋ยวนี้ น้องสาวฉันเป็นยังไงเกิดอะไรกับยัยกานต์ เล่ามาสิวะ”

เสียงดังกัมปนาทฟาดเปรี้ยงใส่ผู้เป็นลูกน้อง อีกฝ่ายสะดุ้งเฮือกจนหนทางที่จะหลบเลี่ยง ไม่เช่นนั้นเขานี่แหละจะเจ็บอนาถกว่าใครคนไหน ความจริงนั้นไม่อาจหลีกพ้น พิรภพต้องรู้และรับมือกับมัน ไม่ว่าจะเลวร้ายเท่าใดก็ตาม

คือว่า อ่า...” กระนั้นอาการร้อนๆ หนาวๆ เสียดแทงบูชิต เขาอึกอัก “ไอ้บูชิต!” เสียงห้าวกระแทกใส่ ถัดจากวินาทีนี้ ไม่เล่าเขาคงเจ็บ!

ครับคุณภาม เอ่อ คืออย่างนี้...” ยอมเปิดปาก “............”

เมื่อเล่าจบคล้ายว่าอีกฝ่ายแข็งเป็นหิน กลายเป็นศิลาก้อนมหึมาที่ไม่สะเทือนแม้ว่าจะถูกแรงผลักอย่างแรง

รอบตัวพิรภพอื้ออึง มืดดำสนิทราวถ้ำลึกเมื่อรู้ว่ากานต์พิชายืนอยู่ระหว่างเส้นด้ายบางๆ หล่อนหนีความอัปยศอดสูด้วยการพยายามฆ่าตัวตาย เมื่อบูชิตพาตัวกลับถึงเมืองไทยในสภาพสะบักสะบอม ชายหนุ่มผวาเฮือกเมื่อได้ยินเสียงกัดฟันกรอดๆ ของเจ้านาย ดังประหนึ่งอยู่ใกล้ตัวเขา

คุณภามใจเย็นๆ ก่อนนะครับ”

เย็นไม่ไหว’

นั่นคือถ้อยคำคำรามก้อง หัวใจปวดปร่ายากเยียวยาถูกกระแทกซ้ำๆ จนร้าวระบม จนเกือบทำหน้าที่หายใจต่อมิได้ มัน ไอ้อรรถ ผู้เดียวที่ต้องชดใช้ต่อความเลวทั้งหมดที่ก่อ ถ้ากานต์พิชาต้องเจ็บ ดั่งสัตย์สาบาน คนที่ศัตรูตัวฉกาจรักต้องเป็นยิ่งกว่า ตายทั้งเป็น

ไอ้เลวเอ้ย! ไอ้อรรถมึงจะต้องตายด้วยมือกูเท่านั้น” เสียงเหี้ยมลอดไรฟัน

บูชิตสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงเขวี้ยงของดังโครมเพล้งติดๆ ก่อนเสียงโพละแตกกระจายของวัตถุเป็นเสี่ยงๆ จะดังก้อง สัญญาณเสียงถูกตัดไปพร้อมกัน ตู๊ดๆๆ

พายุอารมณ์ของพิรภพโหมกระหน่ำ หัวใจคนเป็นพี่แตกสลายย่อยยับ กานต์พิชาถูกทำร้ายร่างกายบอบช้ำจนยากสมานดังเดิม ประสาแก้วที่ร้าวปะต่ออย่างไรต้องเหลือรอย ชายหนุ่มยิ้มเยือกเย็นมองเห็นหนทางเอาคืนอยู่รำไร แค้นนี้ต้องชำระให้สาสม! นับแต่วินาทีนี้ ตัวประกัน คือเครื่องเล่นที่เขาจะจับเหวี่ยง เหยียบย่ำอย่างไรก็ได้เพื่อรองรับความเจ็บปวดอย่างที่กานต์พิชาได้รับ

อรอินทุ์จะเป็นดั่งตัวแทนของผู้เป็นบิดา เท่านั้น...จึงสาสมกัน!

รอยตาพิฆาตวาบวับพร้อมตวัดฟันฉับแทนปลายมีด พิรภพจ้องเขม็งยังร่างอ่อนระโหยของอรอินทุ์ที่พยุงกายบางออกมาจากห้องน้ำ แววก้าวร้าวน่ากลัวกว่าครั้งไหนๆ ฉายวับคล้ายว่าเขาต้องการขยี้หล่อนด้วยมือเดียว ไม่ก็เผาผลาญให้เป็นจุณต่อหน้าต่อตา อรอินทุ์กระถดออกห่างทั้งที่เพิ่งก้าวออกมาจากห้องน้ำ สัญญาณร้ายสั่งเตือน ต้องระวัง หญิงสาวก้าวถอยหมายตั้งหลักในที่ที่หล่อนเพิ่งก้าวพ้น ตระหนกอย่างยิ่งเมื่อร่างสูงใหญ่ก้าวอาดๆ ตามเข้ามา ข้อมือเล็กถูกบิดเต็มแรงจนอีกฝ่ายร้องโอย

ออกไปนะ” เขาออกแรงกระชากทีเดียว ร่างกระจ้อยลอยกระแทกมาติดอกแกร่ง

กระบิดกระบวน! เลิกแสดงอาการเหมือนว่ากลัวจนตัวซีดตัวสั่น คุณน่าจะชินกับการมีอะไรๆ กับผมได้แล้ว เพราะผมไม่นิยมผู้หญิงไร้เดียงสาเห็นแล้วน่าหมั่นไส้ แล้วนี่อีกนานไหมที่จะเลิกร้องไห้ฟูมฟายรู้ไว้ซะว่าน้ำตาคุณมันไร้ค่า มันเรียกความสนใจจากผมไม่ได้หรอกในเมื่อเวลาที่ใครอีกคนขอร้องอ้อนวอน ไอ้คนสารเลวนั่นยังไม่หยุดทำชั่วช้ากับ กับ...แล้วทำไมผมต้องหยุด ฮึ” คำพูดแปลกปร่ารั้งอรอินทุ์ชะงัก

เขาพูดอะไร? หมายถึงใคร? หล่อนไม่เข้าใจสักนิดเดียว

กะแกพูดถึงอะไร?”

โดยไม่ทันระวัง หญิงสาวถูกดันไปจนติดขอบอ่างล้างหน้าเป็นช่องให้พิรภพกดร่างแบบบางกระแทกไปชนผนังแข็งๆ ซึ่งเย็นเฉียบ ความรุนแรงก่อตัวมากกว่าเดิมหลายเท่า เมื่อมือหนาเชยคางมนขึ้นสบตาก้าวร้าว จ้องเขม็งราวสะกด ใบหน้าคมสันถูกขบเข้าหากันแน่นจนเกิดรอยโหนกนูน ความเลวของอรรถบรรยายได้ไม่หมดเป็นแน่ หากคนเป็นลูกอยากรู้ล่ะก็ เขาเวทนาจะบอกให้

หึ อยากรู้จริงๆ รึ ว่าพ่อคุณมันเลวแค่ไหน มันไม่ใช่คน!” สบถกร้าว

แล้วแกดีนักหรือไอ้ผู้ร้ายข่มขืน หยุดว่าพ่อฉันนะ” อรอินทุ์โต้ตอบ ทนฟังเขาบริภาษถึงบิดาไม่ได้

            ความเลวมันปิดกันมิดซะที่ไหน เพราะมันกำลังลามมาถึงตัวคุณด้วย เลือดข้นๆ ของคุณสีอะไรสีดำหรือเปล่าอรอินทุ์ ใจร้ายใจดำชนิดฆ่าคนทั้งเป็นได้เหมือนนายอรรถใช่ไหม?” รอยตาเหี้ยมเกรียมประกาศความเป็นศัตรูยามกระชากเสียงถาม

พิรภพพร้อมตัดสินหล่อนด้วยการประหัตประหาร โดยไม่ได้รู้ว่าความโกรธเกรี้ยวที่ทำอยู่กำลังสะท้อนภาพของอรรถ บุรุษที่เขาตราหน้าว่าชั่วช้า ทั้งที่เวลานี้ เดี๋ยวนี้เขาทำตัวไม่ต่างไปสักกระเบียด มือหนาตรงเข้าบีบรัดรอบลำคอระหงเพียงมือเดียว ออกแรงกดจนแดงช้ำ ร่างบางดิ้นพล่านขาดอากาศหายใจ เขาหัวเราะขื่นๆ เย้ยเยาะ

ช่วงเวลาใกล้ตายเป็นวินาทีที่เขาต้องการให้อรอินทุ์ลิ้มรส เหมือนที่กานต์พิชากำลังเผชิญอยู่อย่างทรมาน

อื้อ...อ” ใบหน้าสวยเหยเกเพราะขาดอากาศเข้าออก

อรอินทุ์ นับแต่นี้ชีวิตของคุณเป็นของผม”

สติสัมปชัญญะแวบเข้ามาเตือน แววตาคมกริบเยือกเย็นลงช้าๆ เมื่อสะกดอารมณ์ได้ พิรภพปล่อยมืออย่างกระแทกกระทั้น นานกว่านี้เพียงเสี้ยวลมหายใจอรอินทุ์คงสิ้นสติ หญิงสาวไอแค่กๆ ลดกายบางลงนั่งกองกับพื้นห้องน้ำชื้นแฉะ ไร้แรงพยุงกายออกไปจากตรงนั้น

ฮึกๆ ปล่อย! ช่วยด้วยๆ” สะอื้นแรง

ว่าที่ฆาตกรเลือดเย็นผละห่างไม่ไยดี สะบัดใบหน้าหนี หากอยู่นานกว่านี้คงได้เป็น ฆาตกร ฆ่า ข่มขืน สมใจ

คุณไม่ตายเพราะบทรักจากผมหรอกน่า อรอินทุ์ คุณต้องรับในสิ่งที่ผมจะยัดเยียดให้ จำเอาไว้บอกพ่อคุณทุกบททุกตอนล่ะว่าผมทำอะไรคุณบ้าง ลุกขึ้นแล้วออกมาจากห้องน้ำเดี๋ยวนี้!” คำสั่งกร้าวกระแทกโสตประสาทเลื่อนลอย อะไรจะเกิดต่อจากนี้ สวรรค์ลิขิต...

อย่าให้ลูกต้องทรมานต่อไปอีกเลย พรากลูกจากไปตอนนี้เลยได้ไหมคะ ได้โปรดเถิด...’

กรี๊ด...ดด

ชะตากรรมยามนี้เป็นมรสุมลมแรง มืดฟ้ามัวดิน หล่อนคงไม่รอดเงื้อมมือมารในครานี้ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

588 ความคิดเห็น

  1. #571 ขวัญ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2555 / 21:01
    ด่าคนอื่นว่าเลว แต่กลับทำตัวเลวเหมือนที่ด่าคนอื่นซะงั้น
    #571
    0
  2. #78 [B]B.W.17 (@bbybelle) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2552 / 17:20
    ขอร่วมสนุกหาอิมเมจด้วยค่ะ  :  ป้าหัวฟู
    นภัสวริน   ศรีวิไลเจริญ

    ป้าขอเป็นหนังสือเรื่องเงามายานะคะ
    ชี้แจงค่ะ เม้นที่ 77 ป้าลงแล้วรูปไม่ขึ้นเลยขอใช้ไอดีของลูกแทนค่ะ




    1.พิรภพ นฤปนาถ หรือ ภาม เทพบุตรซาตานของเรา
    โดย นิชคุณ 2 PM




    2. อรอินทุ์ กุลพิธาน์ หรือ ใบบัว นักออกแบบอัญมณีสาว แข็งนอก อ่อนใน
    โดย นางแบบเดอร์ลีน




    3. ธนภูมิ หรือ ภูมิ พระรองที่กำลังจะมีบทบาทในอนาคต
    โดย คิมฮยอนจุง แห่ง ss501





    #78
    0
  3. #77 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2552 / 17:11

    ขอร่วมสนุกหาอิมเมจด้วยค่ะ 

    ป้าหัวฟู  =  นภัสวริน   ศรีวิไลเจริญ

    ป้าขอเป็นหนังสือเรื่อง เงามายานะคะ





    1.พิรภพ นฤปนาถ หรือ ภาม เทพบุตรซาตานของเรา
    โดย  นิชคุณ 2 PM





    2. อรอินทุ์ กุลพิธาน์ หรือ ใบบัว นักออกแบบอัญมณีสาว แข็งนอก อ่อนใน
    โดย นางแบบเดอร์ลีน






    3. ธนภูมิ หรือ ภูมิ พระรองที่กำลังจะมีบทบาทในอนาคต
    โดย คิมฮยอนจุง แห่ง ss501


    #77
    0
  4. #72 LovelyBoyTata (@naritsara) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2552 / 08:22

    ดีดีค่ะ ร่วมสนุกชิงรางวัลค่ะ หนังสือที่อยากได้ พิษน้ำผึ้งค่ะ   แงะ ไม รูป ไม่ขึ้นอะ แงแง อุตสาห์ทำ งง



    ตอนแก้ไขรูปขึ้นให้เห็น แต่พอไปหน้า นิยาย รูป เราไม่ขึ้นอะ งง



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 ธันวาคม 2552 / 08:15
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 10 ธันวาคม 2552 / 08:38
    แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 10 ธันวาคม 2552 / 08:46
    แก้ไขครั้งที่ 4 เมื่อ 10 ธันวาคม 2552 / 08:51
    #72
    0
  5. #70 ขึ้นดอย (@sirimaslovely) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2552 / 22:50
    ร่วมสนุกหาอิมเมทค่ะ

    หนังสือที่อยากได้  พิษรักน้ำผึ้งค่ะ
     
    เจสัน
    เจสัน
    เจสัน ยังเจสัน ยัง รับดูใจสาวนอกวงการ ปัด แลกแหวนตีตราจอง

       
    พิรภพ  นฤปนาถ หรือภาม  รับบทโดย เจสัน ยัง



              
     อรอินทุ์   กุลพิธาน  หรือ ใบบัว รับบทโดย Han Ga In


    Image


    ธนภูมิ   หรือ ภูมิ  รับบทโดย ยูกอน


        โดย ขึ้นดอยค่ะ   (My iD. sirimaslovely)



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 ธันวาคม 2552 / 22:49
    #70
    0
  6. #58 krapookpang (@krapookpang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 16:44

    ขอร่วมเล่นด้วยคนนะคะ
    ไม่ได้อินตามเทรนด์เกาหลีนะคะ แต่พอเห็นรูปแล้วคิดว่า...อือ...น่าจะใช่(อ๊ะเปล่า...อิอิ)
    1. พิรภพ นฤปนาถ หรือ ภาม อิมเมจของ Oh Ji Ho พระเอกมาดนิ่งไม่ค่อยสนใคร ฉลาดทันคนและถึงลูกถึงคน เจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจตัวเอง เขาจะร้าย,ดิบและเถื่อนได้เมื่อมีคนขัดใจหรือทำให้เคืองแค้น


    2. อรอินทุ์ กุลพิธาน์ หรือ ใบบัว อิมเมจของ Lee Ji Ah หญิงสาวสวยที่พยายามทำให้ใครเห็นว่าเธอแข็งแกร่ง แต่ภายในนั้นแอบเก็บความเศร้าเอาไว้


    3. ธนภูมิ หรือ ภูมิ อิมเมจของ อ๋อม อรรคพันธ์ นะมาตร์ ชายหนุ่มที่มีจิตใจอ่อนโยน อบอุ่น

    #58
    0
  7. #44 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2552 / 22:04
    ขอร่มสนุกหาอิมเมทค่ะด้วยคนน่ะค่ะ


    1. พิรภพ   หฤปนาถ สำหรับหนุ่มคนนี้ หื่น เถื่อน หุหุ (คนอ่านชอบ แค่เริ่มน่ะ) หรือ ภาม  รับบทโดย  แอนดริว เกริกสันจ้า
    คนนี้ แสดวบทเถื่น หื่น แบบ เป็นตัวของตัวเองดีค่ะ

     2. อรอินทุ์ กุลพิธาน (ชีวิตที่แสนสบาย แต่เมื่อมาเจอ พระเอกเรา หุหุ ไม่อยากเสนอต่อเลยอิอิ) หรือ ใบบัว
     รับบทโดย  Yoon Eun Hye คนนี้ ครบเครื่อง แสบ ไฮโซ แอบร้าย แต่น่ารัก 

       Kim Tae Hee   

    3. ธนภูมิ หรือ ภูมิ คนนี้ สุภาพ น่ารัก (แต่ชอบพระเอกคนเดียวน่ะ )  รับบทโดย อ้วน



    #44
    0
  8. #41 โอเล่รสส้ม (@prarotna) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2552 / 13:46
    ร่วมสนุกหาอิมเมทค่ะ
    หนังสือที่อยากได้ "พิษน้ำผึ้ง"
    1. พิรภพ   หฤปนาถ หรือ ภาม  รับบทโดย  สมาร์ท-กฤษฎา พรเวโรจน์
    2. อรอินทุ์ กุลพิธาน หรือ ใบบัว รับบทโดย  พลอย-เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์

    3. ธนภูมิ หรือ ภูมิ  รับบทโดย อาร์ต-พศุตม์ บานแย้ม                 
    #41
    0
  9. #22 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2552 / 21:43
    หมดเขต วันที่ 10 ธันวา จอง ไว้ ก่อนน่ะค่ะ  หุหุ เม้นให้กำลังใจจ้า
    #22
    0
  10. #20 =!!=นิลไพลิน=!!= (@ladygarnet) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2552 / 17:24
    อืมม

    ยังคิดไม่ออก

    แปะไว้ก่อนนะคะพี่สาว

    เดี๋ยวมาเล่น 
    #20
    0
  11. #19 panpim (@penpen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2552 / 14:48
    ลงรูปได้แล้วค่ะ






    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 ธันวาคม 2552 / 21:53
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 6 ธันวาคม 2552 / 21:55
    #19
    0
  12. #18 panpim (@penpen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2552 / 14:30
     

    ร่วมสนุกหาอิมเมทค่ะ

    เพ็ญพักตร์  บุญเจริญตั้งสกุล

    หนังสือที่อยากได้คือเรื่อง พิษน้ำผึ้งค่ะ

    1.พิรภพ  นฤปนาถ หรือ ภาม  ขอเสนอ  อั๊ม   อธิชาติ  ชุมนานนท์ค่ะ

    2.อรอินทุ์  กุลพิธาน หรือ ใบบัว  ขอเสนอ  แอฟ  ทักษอร  ภักดิ์สุขเจริญค่ะ

     

    3.ธนภูมิ  หรือ ภูมิ  ขอเสนอ  อ๋อม  อรรถพันธ์  นะมาตร์ค่ะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 ธันวาคม 2552 / 21:45
    #18
    0