ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

สีพื้นหลัง

ระยะห่างบรรทัด

คืนค่า

ตอนที่ 29 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 5 มี.ค. 55

...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

588 ความคิดเห็น

  1. #522 mydei (จากตอนที่ 29)
    12 ก.พ. 53 / 16:04 น.
    #522
    0
  2. #514 คุณเจ้ (จากตอนที่ 29)
    11 ก.พ. 53 / 12:49 น.

    เปรี้ยง..นัดนี้คงไม่ใช่ของนายภามชิมิ
    เขียนได้เศร้ามากเลยค่ะ ตอนที่นายภามเจอกับใบบัว น้ำตาแตกเลยค่ะ

    #514
    0
  3. #488 นู๋เม่นน้อย (จากตอนที่ 29)
    8 ก.พ. 53 / 18:39 น.
    ภามสมควรโดน แต่อรรถไม่สมควรทำ แต่ก่อนทำเหมือนไม่ใส่ใจ คอยตามห่างๆ ไม่เคยรับรู้ความรู้สึกลูก พอมาถึงตอนนี้ ใส่ใจทุกอย่าง แต่ก็ไม่เข้าใจความรู้สึกของลูกซะที ไม่ชอบ ตอนหลังอาจจะแต่งให้อรรถดูดีกว่านี้ ในเมื่ออคติไปแล้ว ให้ทำไงได้ เป็นความไม่ชอบที่ไม่รู้ว่าทำไม มีพ่อแบบนี้ไม่เห็นจะสบายใจ ..
    #488
    0
  4. #485 โอเล่รสส้ม (จากตอนที่ 29)
    8 ก.พ. 53 / 10:19 น.
    ถ้าตามความจริงแล้ว ก็คงให้อภัยคนอย่างนายภามยากเหมือนกันนะ
    แล้วก็ไม่แปลกที่คุณอรรถจะโกรธแทบจะฆ่าให้ตาย
    ส่วนใบบัวก็ดีแสนดี ไม่รู้ดีเกินไปรึเปล่า
    #485
    0
  5. #484 ตุ๊ก (จากตอนที่ 29)
    8 ก.พ. 53 / 07:10 น.
    คุณภามยังไม่หายจากการเป็นคนพิการไม่ใช่หรือคะ ทำไมถึงคุกเข่าได้คะ มันดูไม่น่าสมเหตุสมผลเลย
    #484
    0
  6. #471 phapakarn (จากตอนที่ 29)
    8 ก.พ. 53 / 00:26 น.
    ทั้งซึ้งทั้งลุ้นจริงๆ
    #471
    0
  7. #470 yuechan (จากตอนที่ 29)
    7 ก.พ. 53 / 22:19 น.
    หึหึ ยูมันประเภทสุดโต่ง รักแรงเกลียดแรง และเมื่อรักแล้วเกลียดเมื่อไหร่ เมื่อนั้นก็ไม่คิดจะหันกลับมารักอีก อภัยอาจมีให้ แต่ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมแน่ ประเภทยอมโง่ครั้งเดียวก็เพียงพอ และที่สำคัญ มีแค้นต้องชำระ ดังนั้นพระเอกสไตล์นี้จะโดนยูประนามหยาดเหยียดและแช่งให้ตายเสมอ 


    ส่วนนายอรรภ น่าฆ่านะ แต่จะให้มือเปื้อนเลือดโสโครกนี่ทำไม ปล่อยมันเถอะ ถึงจะได้หนูบัวกลับไป แต่ที่แน่ๆ นรกในใจนั้นมันคงไม่ลืมจนวันตายแน่
    #470
    0
  8. #469 POR (จากตอนที่ 29)
    7 ก.พ. 53 / 22:04 น.
    โอ๊ย ลุ้นอ่ะ อัพต่อเร็วๆนะ
    #469
    0
  9. #468 kaaka (จากตอนที่ 29)
    7 ก.พ. 53 / 21:47 น.

    อ๊ายยยยย เจอกันและเข้าใจกันแล้ว
    แต่ต้องมาเสียอารมณ์กับคุณพ่ออรรถอีกแล้ว
    ทำไม๊ ทำไม ยังอยากจะสั่งสอนอีก โอ้ชักไม่ไหว
    สงสัยตัวเสียรู้มาหลายครั้งเลยมาเอาคืนที่ภามรึไง เฮ้อ
    แต่การที่ภามมาเผชิญหน้างานนี้ก็น่าจะดีเนอะ(ตอนหน้าจะจบแล้วอ่ะ)
    เสียงปืนอ่ะขึ้นฟ้าใช่มั้ยค่ะ

    #468
    0
  10. #467 **~Mink~** (จากตอนที่ 29)
    7 ก.พ. 53 / 21:40 น.
    คิดว่าคุณอรรถคงไม่ฆ่าคุณภามหรอก
    ถ้าทำอะไรลงไปในวันนี้วันข้างหน้าจะบอกหลานว่ายังไง
    บอกว่าตาเป็นคนฆ่าพ่อของหลานทั้งๆ ที่เขานั่งอยู่บนรถเข็นงั้นเหรอ
    เรื่องนี้มีทางออกที่ดีกว่าการฆ่ากันนะคะ มิ้งเชื่อแบบนั้น
    #467
    0
  11. #466 เป็ด (จากตอนที่ 29)
    7 ก.พ. 53 / 20:42 น.
    สู้ๆๆค่ะ
    #466
    0
  12. #465 ม่อนขามป้อม (จากตอนที่ 29)
    7 ก.พ. 53 / 19:55 น.
    เราว่ายิงขึ้นฟ้านะ เพราะอ่านจากตอนสุดท้าย หมายถึงว่าพ่อตาให้อภัยแล้ว
    นายภามคนเก่าตายไปแล้ว คงเหลือไว้แต่นายภามคนใหม่ที่รักใบบัวและลูกมากว่า
    #465
    0
  13. #462 พี่หริ (จากตอนที่ 29)
    5 ก.พ. 53 / 20:38 น.
    อยากให้เรื่องทุกอย่างจบลงด้วยดีจัง เพื่อลูก...เพื่อคนที่ตัวเองรัก

    อรรถเองก็น่าจะคิด..ภามเองทำผิดมาก็จริง แต่เหตุการณ์ที่พบเจอมาก็น่าจะเป็นการลงโทษแล้ว คนเราผิดก็ยอมรับว่าผิดแล้วจะอะไรกันนักหนา ทำร้ายใจกันไปมาคนที่เจ็บก็คือตัวเอง......

    เข้ามาอ่านรวดเดียวไปเลย แบบเข้ามาอ่านทีละตอนมันลุ้นจ้ะ น้องแหม่ม พี่เองเป็นพวกบ่อน้ำตาตื้น อ่านเรื่องเศร้าๆ น้ำตาไหลเฉยเลย อิอิ.....แถมค้างอีกต่างหาก เอาไปคิดต่างๆ นาๆ ว่าเรื่องจะเป็นยังไงต่อไป 

    เห็นด้วยกับน้องมิ้งและน้องๆ ที่เมนท์เลยจ้ะ 
    #462
    0
  14. #460 โอเล่รสส้ม (จากตอนที่ 29)
    5 ก.พ. 53 / 14:30 น.
    ยูจัง ยังโกรธนายภามไม่เลิก
    รออีกครึ่งที่เหลือค่ะ
    #460
    0
  15. #459 yuechan (จากตอนที่ 29)
    5 ก.พ. 53 / 12:31 น.

    หึหึ ขอให้เป๋ตลอดไปเถอะ ชดใช้เวรกรรมที่ทำกับหนูบัว

    #459
    0
  16. #458 mommam_d (จากตอนที่ 29)
    5 ก.พ. 53 / 11:52 น.
    แอบเข้ามาดูคนอ่าน กับเม้นท์ล่ะ ^ _ ^
    อ่อ! ถ้าอ่านแล้วพบคำผิดขออภัยด้วยนะคะ 
    จะแก้ไข / ตรวจทานอีกครั้งเมื่อเป็นต้นฉบับค่ะ
                                                               ดาลัน   

    #458
    0
  17. #457 sarapan (จากตอนที่ 29)
    5 ก.พ. 53 / 11:07 น.
    ลูกเจ็บ พ่อแม่ย่อมเจ็บ ลูกสุข พ่อแม่ย่อมสุข



    อะไรที่ผ่านไปแล้ว ปรับเปลี่ยน ยอมรับบ้าง ความสุขจะมาหาเรานะ
    #457
    0
  18. #456 kaaka (จากตอนที่ 29)
    5 ก.พ. 53 / 11:02 น.
    กำลังเซ็งกับคุณพ่ออรรถอย่างแรง
    ไม่รู้ว่าจะมาปกป้อง เอาคืนให้ตอนนี้เพื่ออะไร
    ถึงแม้จะทำเพื่อแก้เผ็ด สั่งสอนภาม ทั้งๆที่สงสารลูก 
    แต่ก็ไม่ใช่เวลาที่เปราะบางเช่นนี้ หลังจากเกิดเรื่องขึ้น
    ไม่ได้ช่วยอะไรเล๊ยคุณพ่อ ก็พอๆกับภามที่หมดอาลัยกับชีวิต
    แทนที่จะมุเอาเมียคืนดันน้อยใจซะ เฮ้อ คงจะเป็นแต่บัว
    ที่ต้องอยู่ในสงครามของผู้ชายอีกครั้ง
    อิอิมาแบบอินๆเลยค่ะ
    #456
    0
  19. #452 **~Mink~** (จากตอนที่ 29)
    5 ก.พ. 53 / 10:05 น.
    คนเราน้า
    บางทีก็ชอบทำร้ายตัวเองกันจัง ยามมีโอกาสก็ไม่ทำดีต่อกันเข้าไว้
    ต้องรอให้ตายจากกันแล้วค่อยมาอโหสิ แต่ถึงตอนนั้นมันก็ไม่ช่วยอะไรแล้ว
    ไม่ว่าคนที่จากหรือว่าคนที่อยู่ เพราะโอกาสในการทำดีต่อกันมันจบแล้ว

    คุณภามอยู่บนรถเข็น จะไปไหนมาไหนก็ยาก
    ถ้าไม่รีบรักษา มีหวังว่าต้องพิการตลอดชีวิต แล้วถ้ามีโอกาสได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก
    ใบบัวก็ต้องเหนื่อยตลอดชีวิตอีกเหมือนกันที่ต้องดูแลสามีพิการ
    เวรกรรมซ้ำซัด ต่างคนต่างไปเลยละกันนะคะ
    อย่ากลับมาเจอกันอีกเลย คุณภามก็จะได้ตกนรกทั้งเป็นกับความผิดที่ก่อขึ้นแล้ว
    ส่วนใบบัวก็เลี้ยงลูกคนเดียวไปละกัน เป็นการชดใช้ความผิด
    ที่พรากพ่อพรากลูกเค้า ทั้งที่ในเรื่องสายสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูก
    คุณภามยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลย อาจจะมีก็แค่ตอนที่พูดออกไป
    ว่าลูกใช่ลูกหรือเปล่า แต่ตอนนั้นมันเป็นเพราะอารมณ์หวงหึง
    และเป็นความผิดที่กระทำต่อใบบัว ไม่ใช่กระทำต่อลูก
    ใบบัวก็ต้องชดใช้ความผิดนี่เหมือนกัน

    และที่แย่กว่านั้น อรรถเอาความรักมาบงการลูก
    โดยมีความสุขของลูกและหลานเป็นตัวประกัน คิดว่าเหมาะสมแล้วหรือคะ
    #452
    0
  20. #451 phapakarn (จากตอนที่ 29)
    5 ก.พ. 53 / 08:07 น.
    อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆคะ สงสารภามจังเลย
    #451
    0