เล่ห์มาร (ตีพิมพ์สนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 1 : บทนำ < Re run 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    5 มี.ค. 55

...เพราะมีนักอ่านถามไถ่เข้ามา ว่าจะลงเรื่องที่ตีพิมพ์แล้วให้อ่านกันอีกไหม
จบจาก "พระจันทร์พยศ" จึงเลือก
นวนิยายมาเล่าใหม่ 
"เล่ห์มาร"
จึงถูกนำมา Re run ให้ได้อ่านกันเพลินๆ อีกครั้งค่ะ 
ใครอ่านแล้วข้ามไปนะคะ หรือจะอ่านซ้ำอีกสักรอบ สองรอบก็ไม่ว่ากันค่ะ
                                                                                ดาลัน


บทนำ

ซ่าๆ

ครืน...นน

เสียงแว่วจากที่ไกลๆ ราวล่องลอย ฝากผ่านมากับสายลมชัดเจนต่อโสตประสาทขึ้นทุกขณะ ในยามที่สติสัมปชัญญะที่กระเจิดกระเจิงถูกรวมศูนย์ เจ้าของรู้สึกได้ว่าเจ็บร้าวตรงขมับ ศีรษะเล็กได้รูปล้อมกรอบด้วยกลุ่มผมหนานุ่มสีน้ำตาลไหม้ยุ่งเหยิง หนักอึ้งคล้ายถูกมอมเมา มันหมุนคว้างเกิดเสียงวิ้งๆ ดังใกล้หู หล่อนนอนนิ่งราวหลักศิลาเพื่อวินิจฉัยให้ตัวเอง เป็นอะไร...

พบว่าร่างอ้อนแอ้นอ่อนแรง นอนคู้ขดตัวแนบไปกับพื้นไม้แข็งๆ ของพาหนะขนาดใหญ่ที่กำลังโคลงเคลง คล้าย ‘เรือ’ ใบหน้าหวานเกลือกกลิ้งอยู่ใกล้ๆ ขดเชือกกองพะเนิน ส่วนข้อมือเล็กถูกรวบเข้าหากัน พันธนาการทับแน่นหนาด้วยเชือกมะนิลาเก่าคร่ำคร่า จนเกิดเป็นรอยแดงช้ำตรงเนื้ออ่อนๆ

          ‘โอ้ย’

กลีบปากขาวแห้งผากจนตกสะเก็ดห่อเข้าหากัน เมื่อมีอาการหน่วงๆ ตรงท้องน้อยจนไม่อาจขยับเขยื้อน เปลือกตาที่เคลือบหนาด้วยอายแชโดว์โทนสีน้ำตาลกระตุก หนักราวถ่วงไว้ด้วยลูกตุ้มจึงไม่สามารถปรือตาได้ในบัดดล ผิวหน้าอ่อนบางยังมีร่องรอยของแป้งพัฟเนื้อดี ชาดิกเพราะต้านกระแสลมเย็นเฉียบอยู่นาน ที่หนักหนาที่สุด คือ ไม่สามารถกระดิกกระเดี้ยร่างสมส่วนในชุดรุ่มร่ามที่เรียกว่า ‘ราตรี’ นี้ได้สักกระผีก

ความหวาดกลัวเข้าครอบงำทุกอณูจิตใจของสตรีตัวเล็กๆ เมื่อมีผ้าสีดำสนิทบดบังดวงตาสีน้ำตาลกระจ่างของเธอมิดชิด

ซ่า...

เกลียวคลื่นสาดซัดปะทะลำเรือเป็นระลอก โคลงไปมาบนผิวน้ำยามที่มันจอดนิ่ง ทิ้งสมอหยั่งลึกลงเบื้องล่าง

คลื่น เป็นเสียงเดียวที่เจ้าหล่อนได้ยิน ม่านตาอ่อนบางกระตุกไหวเป็นจังหวะขณะรับสัมผัส เรียวจมูกโด่งสวยเป็นสันรับรู้ได้อีกอย่าง คือกลิ่นเค็มของทะเล กลิ่นคาวของสิ่งมีชีวิตที่กำลังดิ้นขลุกขลักอยู่ข้างๆ ตัว มือเรียวบางที่ถูกมัดเอื้อมแตะ คลำไปเรื่อยๆ จึงพบของเหลวเย็นๆ คล้ายเมือกกำลังซึมไหลมายังชุดที่เจ้าหล่อนสวมใส่จนรู้สึกขยะแขยง

โดนจับมัดอยู่กลางทะเล ถูกลักพาตัว ไม่น่าเป็นไปได้’!!

 

ไม่ๆๆ

ไม่ยอมรับ หรืออีกนัยหนึ่งพยายามหลอกตัวเอง ทั้งที่สภาพล่อแหลมกับปราการแน่นหนาบนร่างกายอรชรไม่อาจแปลเป็นอื่น หัวใจดวงน้อยจึงเต้นระรัวชนิดไม่อาจนับเป็นจังหวะได้ เมื่อรู้แน่แก่ใจ เป็นไปได้อย่างไรหนาทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้

เธอ... อรอินทุ์ กุลพิธาน์

หญิงสาวไฮโซในวงสังคมเซเลบริตี้ ทายาทของพ่อค้าอัญมณีรายใหญ่ที่สุดหนึ่งในสามของเมืองไทย ยังดื่มด่ำความหอมหวานประสาคนรักอยู่ในโรงแรมหรูระดับไฮคลาสซึ่ง ราเมศ คู่หมั้นของอรอินทุ์เป็นเจ้าของ หนุ่มสาวมีนัดดินเนอร์เพื่อเตรียมการเรื่องงานแต่งงานที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

แต่เพียงชั่วข้ามคืนผ่าน จันทราดับแสงส่อง แทนที่ด้วยแสงกล้าร้อนแรงของดวงสุริยัน ฝันยามค่ำคืนก็ปลาสนาการ...

โชคร้ายเป็นของเธอ โดยผู้ที่หยิบยื่นให้อาจเป็นโจรร้าย หมายลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ่!

คุณพ่อขา ราม...ช่วยบัวด้วย บัวกลัว’

เสียงดังกัมปนาทอุบัติขึ้นใกล้ตัว ฉุดให้คนในภวังค์กรีดร้องเสียงหลง ร่างอ้อนแอ้นในชุดราตรีสั้น ขาดวิ่นจนอวดต้นขาวเพรียวขาวเด้งตัวลุกขึ้นนั่งจนลืมเจ็บ กระถดร่างบางไปจนชิดกาบเรือหายใจหอบสั่น ลำพังดวงตาไม่อาจรับรู้จับทิศทางได้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็แย่พอ กลับเข้าขั้นเลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อเจ้าหล่อนไม่รู้ว่าร่างใหญ่ยักษ์กำยำ ผิวกายดำมะเมื่อมด้วยมัดกล้ามกำลังก้าวอาดๆ มายังที่ที่เชลยสาวถูกกักขัง

สาวน้อย อยู่เฉยๆ ซะไม่งั้นศพเธอไม่สวยแน่” เจ้าของเสียงห้าวเปล่งวาจาข่มขู่ ดุดัน 

คำว่า ‘ศพ’ สยบลมหายใจคนฟังชะงัด หญิงสาวกลืนน้ำลายดังเอื้อก ร่างบอบบางสั่นเทาคุดคู้

พวกแกต้องการอะไรจากฉัน ถ้าเป็นเรื่อง เงิน ฉันต้องการเจรจา ปล่อยฉันสิแล้วมาคุยกัน” อรอินทุ์เอ่ยเสียงสั่น

นักออกแบบอัญมณีสาวกำลังสวมบทบาทนักการฑูตหมายเจรจา ต้องกลบเกลื่อนอารมณ์กลัวจน (ขี้) ขึ้นสมองกับคนตรงหน้าซึ่งเรียกว่า ‘โจร’

กล้าดีแฮะ ผู้หญิงคนนี้’ อีกฝ่ายคิด

แต่ไม่กล้าเปลี่ยนความตั้งใจ มี นาย คนเดียวดีกว่าเป็นนกสองหัว หากเขาคิดคดกบฏจริงอาจไร้ซึ่งที่ซุกหัว ไร้ซึ่งอนาคต หรือกระทั่งศีรษะบนบ่านี้ เขาจึงหัวเราะกร้าวมองเหยียดยังร่างอ้อนแอ้นที่ปกปิดกายด้วยอาภรณ์หมิ่นเหม่ ผิวขาวปานหยวกอิ่มตึงทุกสัดส่วนจนฉุดอารมณ์แปลกๆ เข้าตีรวน เนื้อหนังมังสาจุดชนวนร้อนใต้ผิวสากกร้านนั่นราวเชื้อเพลิงอย่างดี

เสียใจสาวน้อย ฉันได้เงินมากพอจนไม่ต้องการต่อรองกับเหยื่อ แต่ถ้าเป็นเรื่องอื่นอย่าง...ตัวเธอ ก็ไม่แน่ หึๆ ขอฉันคิดก่อน” ร่างสูงใหญ่ทรุดลงนั่งยองๆ ข้างอรอินทุ์ที่นั่งจุ้มปุ๊ก จะขยับหนีก็เดาทิศทางไม่ถูก จนกระทั่งมือกร้านหยาบยื่นมาแตะต้นขาขาวผ่องจนเธอสะดุ้ง หดขาหนีพัลวัน

กรี๊ด...ดด

อรอินทุ์หวีดร้องขึ้นสุดเสียง จากนั้นจึงทั้งถีบ ทั้งดิ้นรนต่อสู้ เมื่อโดนมือหนาแตะไล้ ไล่จากท่อนขาเนียนขาวลึกเข้าไปเรื่อยๆ ในเศษซากชุดราตรีสีขาวมุก ก่อนที่หญิงสาวจะหมดแรงดิ้น สิ้นหนทาง เสียงผัวะดังสนั่นขึ้นพร้อมกับร่างที่กำลังข่มเหง หงายผึ่งสิ้นท่า

มึงกำลังทำอะไร ไอ้ชาติ! กูถามว่ามึงทำอะไรผู้หญิงคนนี้” เสียงห้วนกระด้างยามเค้นถาม

ร่างใหญ่กว่าล้มไปนอนคะมำ ยกมือขึ้นท่วมหัวที่มีเหงื่อชุ่มชื้นขอลุแก่โทษ แต่ไม่วายโดยกำปั้นลุ่นๆ ของเจ้าของคำถามสาดเข้าใส่จนใบหน้าคล้ำสะบัด

ผมเปล่า ผมแค่...” ไอ้ชาติ ละล่ำละลักแก้ตัว กัดริมฝีปากหนาเจ่อ หลุบตาหลบ

ธนภูมิ จ้องมองผู้ขออุทธรณ์ด้วยแววตาเกรี้ยวกราด หันไปตะโกนเรียกลูกน้องที่อยู่อีกฟากยังท้ายเรือ เพียงกระดิกนิ้วเรียวยาวสองทีเป็นสัญญาณบางอย่าง กระแสเย็นวาบแล่นปราดไปยังร่างหนาที่นอนเกลือกกลิ้งยังพื้นเรือ ก่อนออกคำสั่งเด็ดขาด

เอามันโยนลงทะเล” อรอินทุ์หูผึ่งกับการเอาโทษนั้น ถึงชีวิตเชียวรึ!

หา! อย่านะ ผมขอโทษที่แตะต้องผู้หญิงของนาย อย่า...” ไอ้ชาติวอนขอชีวิต น้ำเสียงเวทนา

คำสั่ง คือ ประกาศิตที่ไม่มีใครบังอาจล้ำเส้น ร่างหนาใหญ่จึงถูกลูกน้องที่เหลือของธนภูมิยกขึ้นสูง และเหวี่ยงลงสู่ผิวน้ำสีเข้มดั่งมรกต เสียงตูมสนั่นดังประกอบกับสายน้ำกระเซ็นโดนผิวหน้า อรอินทุ์ตกอยู่ในความมืดมิด ได้ยินเพียงเสียงเขย่าขวัญ การฆาตกรรมเลือดเย็นที่เกิดขึ้นกลางทะเลสีคราม หญิงสาวส่ายหน้าไปมาปฏิเสธ ทุกห้วงลมหายใจสะท้อนไหวหวาดหวั่น เฝ้าอธิษฐานจิตให้ทุกอย่างเป็นเพียงภาพฝัน...

แต่แล้วก็ไม่ใช่แค่ฝัน เมื่อร่างอรชรลอยหวือขึ้นกลางอากาศ!

ว้าย!! ช่วยด้วย ปล่อยฉันนะ”

เมื่อเหยื่อดับอนาถไปรายหนึ่ง ก็ถึงคราวเหยื่อสาวเคราะห์ร้ายอย่างอรอินทุ์ ธนภูมิหันมาจ้องมองเรือนร่างสั่นเทิ้มจุดยิ้มมุมปากเยือกเย็น ดวงหน้าแดงก่ำอาบเปื้อนไปด้วยหยาดใสๆ ดั่งม่านน้ำ เจ้าหล่อนหวีดร้องพร้อมดิ้นเร่าเมื่อถูกช้อนขึ้นพาดบ่าแกร่ง เจ้าของแผ่นหลังกว้างต้องรองรับอาการต่อต้านน้อยๆ แต่ไม่ได้กระทบกระเทือน แค่สร้างความรำคาญใจเท่านั้น

หยุดซะทีคุณผู้หญิง ถึงเวลาของคุณบ้างแล้ว”!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

588 ความคิดเห็น

  1. #576 yoona-calo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 19:02
    อิอิ ขอบคุณที่ลงให้อ่านค่ะ ^__^
    #576
    0
  2. #572 jin262523 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 10:25
    ขอบคุณคะ ที่ลงให้อ่าน
    #572
    0
  3. #237 jaoh73 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2553 / 22:10
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ เปนกำลังใจให้นะคะ
    #237
    0
  4. #232 arnomatan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2553 / 14:13
    แค่ตอนแรกก็น่าติดตามแล้วคร้า..คุณดาลัน

    ตื่นแต้นแทนนางเอกจังเลย..
    #232
    0
  5. #214 mangosteen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มกราคม 2553 / 19:55
    เพิ่งมีโอากาสเข้ามาอ่านเรื่องนี้ หลังจากแอดไว้นานแล้ว สนุกตั้งแต่ตอนแรกเลยจ้ะ น้องแหม่ม......
    #214
    0
  6. #199 boubou77 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2553 / 03:17
    อือหือ...ชอบๆ พระเอก โหด โฉด ชั่ว ฮ่าฮ่าฮ่า
    #199
    0
  7. #148 minmin_atom25 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2553 / 12:21
     น่าสนุกนะค่ะ  เนื้อน่าสนใจยังไงก็ขอสมัครเป็นแฟนคลับไรท์เตอร์ด้วยคนนะค่ะ  
    จะติดตามเเละเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
    #148
    0
  8. #66 ป้าหัวฟู (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2552 / 12:29
    น่าตามติด ติดตามจ้า
    #66
    0
  9. #52 blueberrylove (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 12:11

    พระเอกโหด

    #52
    0
  10. #45 aiipz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2552 / 23:50

    พระเอกโหดเถ่ะ ๆ  ):

    #45
    0
  11. #15 minkkiez (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2552 / 08:09
    โห..เรื่องนี้แรงได้ใจคะ มิ้งชอบแนวนี้ที่สุด อิอิ..อ่านแล้วเร้าใจดีง่ะ
    #15
    0
  12. #9 ซานซาน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2552 / 14:00
    เฮย คราวนี้น้องอรเราชําแน่ๆๆๆ

    มาอัพต่อไวๆๆๆๆๆนะอย่าหายไปนานล่ะ

    ไม่โกรธจิงๆด้วย

    จะติดตามตอนต่อไปค่ะสู้ๆๆๆๆๆๆนะ

    เปงกามลางจัยหั้ยเสมอ......ฮิฮิฮิฮิฮิ0.0
    #9
    0
  13. #3 yuechan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 / 13:52
    เห้อ งานนี้น้องอรได้ช้ำในตายแน่ เวรของกรรม
    #3
    0
  14. #1 naowarat_epp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2552 / 14:34
    มายินดีกับเรื่องใหม่นะคะ ^^
    เรื่องนี้ ฉุด กระชากลากถูหรือป่าวเนี้ย ฮ่าๆๆๆๆ
    #1
    0