เพลิงรักมายา (ตีพิมพ์กับสนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 9 : ของเล่นในมือ < up 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,702
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    20 เม.ย. 52

                หญิงสาวเจ้าของนัยน์ตาสีอ่อน ทอประกายสีเหลืองทองตามธรรมชาติ ปรายเรียวตาคมสวยไปรอบๆ กระโปรงที่ผ่าสูงถึงต้นขาถูกแหวกออกอวดเรียวขาสวยยามที่เธอก้าวลงจากรถ ทันทีที่โคลเคลื่อนรถมูซีนคันยาวสีดำเข้าไปจอดสนิทตรงประตูด้านหลังซึ่งเชื่อมต่อกับลานจอดรถใต้ดิน เพราะผู้เป็นนายต้องการหลบความวุ่นวาย พลุกพล่านของแขกเหรื่อที่อยู่ก่อนกับทัพนักข่าวที่มาเฝ้ารอตั้งแต่บ่าย
                ซุปเปอร์โมเดลติดอันดับต้นๆ ของวงการนางแบบโลกมาปรากฎตัวที่เมืองไทยเพราะภารกิจสำคัญ จะไม่ให้ตกเป็นข่าวก็กระไรอยู่ เหมือนๆ กับดาราฮอลลิวูดที่มีคนสนใจทั้งผลงานและเรื่องส่วนตัว การมาเมืองไทยของนางแบบสาวในครั้งนี้ถูกจับตาเพราะเพิ่งจะมีข่าวรักๆ เลิกๆ กับนักธุรกิจหนุ่ม แล้วหันไปควงหนุ่มใหญ่หมาดๆ คำถามที่เธอต้องตอบซ้ำๆ ช่วงนี้คือจะแต่งงานเมื่อไหร่ ทั้งที่ยังไม่ได้ผ่านพิธีหมั้นด้วยซ้ำ จะนักข่าวที่ไหนๆ ก็เหมือนกันช่างล้วงลึก ขุดคุ้ยทำเอาเจ้าของชีวิตขาดความเป็นส่วนตัวไปเลยก็มี
                คุณเมย่า เชิญทางนี้ครับ
เจ้าหน้าที่ดูแลความปลอดภัยเฉพาะกิจหนึ่งในสองนายที่มารอรับเอ่ย แล้วนำทางไปยังห้องรับรองซึ่งอยู่ชั้นสาม
ร่างโปร่งค่อนไปทางผอมบางของนางแบบสาวก้าวตามชายหนุ่ม ท่วงท่าสง่า เชิดใบหน้าไร้ความรู้สึกจนดูเย่อหยิ่ง คนอารักขาไม่กล้ามองสบนัยน์ตาสีสวยตรงๆ ด้วยสถานะทางสังคม อีกทั้งหญิงสาวยังได้ชื่อว่าเป็นลูกสาวผู้มีอิทธิพล เมย่าอยู่ในชุดราตรียาวสีน้ำทะเลเข้ารูป เปิดเปลือยแผ่นหลังนวลเนียนคว้านลึกไปถึงช่วงเอวคอด เรือนผมยาวสีน้ำตาลทองถูกเกล้าสูงเปิดใบหน้าเรียวยาว สีเข้มของชุดราตรีขลับผิวขาวอมชมพูให้เด่นสะดุดสายตาคนมอง
โคลตามมาทำหน้าที่บอร์ดี้การ์ด ชายหนุ่มถือวิสาสะเข้าไปในห้องรับรองที่จัดไว้ให้เมย่าแต่งตัว แล้วก็โดนไล่ตะเพิดด้วยเสียงแปดหลอดแบบที่เขาคุ้นหู ร่างสูงใหญ่ถอยกลับมาตั้งหลักแทบไม่ทันแต่ใบหน้ายังเปื้อนรอยยิ้ม
                บอกให้ออกไปรอข้างนอกไงเล่า ฉันสั่งไม่ได้ยินหรือไง รึว่านายโดนฉันพ่อตัดหูทิ้งไปแล้ว เมย่าแหววใส่ ดวงตาแวววับใส่ยามขัดใจ
                โอ๊ะ! คุณหนูไหงมาแช่งกันอย่างนี้ล่ะ ผมแค่ทำตามหน้าที่ของผม
                นี่ฉันมาทำงานนะโคล นายเห็นไหมว่าห้องนี้ออกได้ทางเดียว แล้วฉันก็ไม่มีแก่ใจจะปีนหนีจากหน้าต่างโรงแรมหรอก บ้าสิ้นดีเลยคิดได้ยังไง!” เมย่าสบท ใบหน้างดงามหงิกงอ โคลส่ายหน้าไปมาในความเจ้าอารมณ์ของเจ้านายสาวก่อนถอยร่นออกมา
บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเคยชินเสียแล้ว โคลเลิกถือสาคุณหนูแสนเอาแต่ใจที่เขาต้องติดตามดูแล ครั้งนี้เมย่าเดินทางมาทำงานที่ประเทศไทย ถือเป็นงานเดินแบบเพื่อการกุศลที่มีนางแบบต่างชาติเป็นฑูตสันติไมตรีถึงสองคน งานกาล่าดินเนอร์ พร้อมเดินแบบเครื่องเพชรล้ำค่าครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อประมูลเพชรหารายได้เข้าองค์กรที่ร่วมมือกันของประเทศในแถบอาเซี่ยน
นางแบบกิตติมศักดิ์เป็นตัวแทนจากสองประเทศคืออเมริกากับฝรั่งเศสมาเดินแบบ พร้อมเครื่องประดับเพชรชุดไฮไลท์นามว่า บลู อายส์ ไดมอนด์  ซึ่งเป็นเพชรน้ำดี สีฟ้าไอซเบริก นำมาเจียรทำเครื่องประดับอย่างมงกุฏเพชร กับต่างหูเข้าคู่กัน
นั่นเป็นคำตอบว่าเพราะอะไรคนที่ไม่เคยสนใจงานสังคมอย่างอชิระถึงต้องการมาร่วมงานนี้...
วัชระกับปราบมองหน้ากันเมื่อหยั่งรู้ความปรารถนาของผู้เป็นนาย อชิระไม่ได้อยากออกมาเปิดหูเปิดตาก่อนกลับประเทศอเมริกา ไม่ได้ต้องการมาดูแฟชั่นโชว์ หรือแม้แต่สนใจประมูลเพชร บุคคลที่จูงใจเขามาที่นี่ คือ เมย่า
 
บอลลูม โรงแรมพลาซ่า แอทธินี
                ณัฐมณข่มความตื่นเต้นในหัวใจเมื่อก้าวเคียงคู่เข้าไปในงานพร้อมกับอชิระ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ผู้บริหารแห่งเวลล์ กรุ๊ปเป็นที่สนใจของนักข่าวเพราะเป็นคนจำพวกไม่ชอบออกงานสังคม และค่อนข้างเก็บตัว จึงมีข่าวของบรูคส์ออกมาเยอะกว่าน้องชาย ในวันนี้ที่เขายอมตกเป็นเป้าสายตาของสื่อโดยการมาออกงานการกุศลในค่ำคืนนี้ จึงยากนักที่เหยี่ยวข่าวจะพลาด
อชิระปรายเรียวตาคมมองหญิงสาวข้างกาย ดวงหน้างดงามแม้จะดูขัดเขินเล็กน้อยเผยอยิ้มแตะแต้มนิดๆ พอน่ารัก ณัฐมณวางตัวได้เหมาะยามที่ต้องก้าวไปพร้อมๆ กับเขาบนพรมแดงที่ทอดยาวไปยังด้านใน วัชระรับรู้อารมณ์พอใจของเจ้านายเพราะใบหน้าของเขาจุดรอยยิ้มที่มุมปาก คนที่ไม่ชอบตกเป็นเป้าสายตา หรือเป็นข่าวอย่างอชิระกลับหยุดยืนให้นักข่าวถ่ายรูปได้นานสองนานราวดาราเจ้าบทบาท ทำให้คนนับสิบกรูกันจะข้ามแนวกั้นเข้ามาประชิดตัวเขา วัชระกับปราบจึงปราดเข้ามากั้นไว้
                กรุณาถอยไปด้วยครับ ขอทางให้คุณอชิระเข้าไปในงานหน่อยครับ วัชระร้องบอก
                เฮ้! คุณถอยไปก่อน อย่าดันสิครับ
ปราบเอ่ยเสียงดุ แววตาถลึงใส่นักข่าวหนุ่มที่พยายามดันทุรังเข้ามาใกล้ณัฐมณ หญิงสาวตกใจไม่น้อยเพราะไม่เคยต้องอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่ใครเล่าจะเคยถ้าไม่ใช่ดารา นักการเมืองหรือบุคคลสำคัญระดับประเทศ ใบหน้าคมเข้มเหลือบมองณัฐมณนึกเห็นใจเธอที่ต้องตกอยู่ในสภาพนี้ทั้งที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ด้วยสักหน่อย งานนี้ต้องโทษเจ้านายของเขาไปเต็มๆ จึงจะถูก
                พรมแดงถูกปูลาดเป็นทางยาวนำเข้าสู่ล๊อบบี้ และต่อไปยังห้องบอลลูมซึ่งอยู่ชั้นหนึ่งของตัวโรงแรม เมื่อผ่านพ้นกองทัพนักข่าวเข้ามาได้โดยปลอดภัย หญิงสาวก็เผลอพ่นลมหายใจยาวจนอชิระหันไปมอง ใบหน้าหล่อคมดุดันขึ้นเห็นได้ชัดในแววตาสีเข้ม หรือเขาจะหงุดหงิดที่โดนนักข่าวรายล้อม แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลทั้งหมด แค่ก้าวเข้ามาในที่แห่งนี้อารมณ์ของอชิระก็เปลี่ยนแล้ว เขารู้ว่าเมย่าอยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่กลับไปพบเธอไม่ได้อย่างใจเลยงุ่นง่านเพราะเจตนาที่มียังไม่บรรลุผล
ร่างโปร่งบางในชุดเกาะอกสีดำเป็นเหมือนแม่เหล็กดึงดูดสายตาของหนุ่มๆ ในงานให้จับจ้อง ยิ่งลำคอระหงของเธอประดับด้วยไข่มุกสีดำหายากอย่างแบล็คเพริลด้วยแล้ว ใครๆ ต่างก็หันมาสนใจคนธรรมดาๆ อย่างเธอเป็นตาเดียว รู้สึกอึดอัดที่โดนมองแต่จะทำอย่างไรได้เล่า จะให้หลบหนีไปไหนจึงจะพ้นสายตาใคร่รู้พวกนี้ ส่วนคนที่ทำให้เธอตกอยู่ในสภาพนี้กลับหายตัวไปตั้งแต่เมื่อหลายนาทีก่อน
ดื่มอะไรสักหน่อยสิครับ เห็นยืนหน้าซีดๆ จะเป็นลมหรือเปล่า?”
เครื่องดื่มสีฟ้าสวยใสถูกเคลื่อนมาใกล้มือบางที่กำลังยืนก้มหน้างุดหลบเลี่ยงสายตาจากผู้คนรอบข้าง ปราบก้าวมาใกล้พร้อมทั้งส่งแก้วทรงสูงที่บรรจุน้ำสีสวยให้เธอ นั่นมันแอลกอฮอล์ที่ณัฐมณไม่คุ้นชินสักเท่าไหร่ แต่ก็จำต้องรับไปเพราะกระหาย
ขอบคุณค่ะ บอกเสียงเบา
เมื่อดื่มเข้าไปอึกใหญ่ก็รู้ว่าไม่ควรเลย เพราะส่วนผสมของแอลกอฮอล์ค่อนข้างมาก รสชาดของมันเฝื่อนลิ้นต่างจากสีสวยสด
เหมือนปราบจะรู้ว่าเธอกำลังต้องการใครสักคนเป็นเพื่อนคุย หรือแค่ยืนใกล้ๆ แก้เก้อจะได้ไม่ขัดเขินนัก แม้จะไม่ได้อยากให้เป็นปราบแต่ดูเหมือนหญิงสาวจะไม่มีตัวเลือกอื่น ดวงตากลมโตมองหาชายหนุ่มอีกสองคน วัชระที่หายไปพร้อมๆ กับอชิระ
คุณรู้ไหมคะ ว่าคุณอชิระหายไปไหน?” เธอเปิดปากถามปราบเรื่องนี้เป็นคำแรก ชายหนุ่มร่างกำยำเบื้องหน้ายักไหล่หนาก่อนกระดกเหล้าเพียวๆ เข้าปากรวดเดียวหมด นัยน์ตาที่ส่งมากวนนิดๆ ไม่แน่ใจว่าเพราะฤทธิ์ของสุราที่เพิ่งดื่มเข้าไปหรือนิสัยกันแน่
คนจะตอบหลิ่วตามองณัฐมณหยั่งเชิง หญิงสาวอยากรู้เพราะอะไรกัน แค่อชิระไม่อยู่แค่ชั่วประเดี๋ยวก็มองหาแล้ว
คงจะไปหาแฟนมั้งครับ คุณเป็นห่วงด้วยหรือว่านายไปไหน แค่ห่วงแบบเลขาฯ หรือว่าหึงแบบผู้หญิงของเจ้านายล่ะครับ
คำตอบนั้นยียวนไม่น้อย ไม่น่าเลย ไม่น่าถามออกไปเลย
ณัฐมณพร่ำตำหนิตัวเองที่พลาด เผลอคิดไปว่าปราบจะเข้ามาช่วยแก้สถานการณ์ให้เธอไม่ต้องยืนแกร่วคนเดียวในงานเป็นอันพับไป ไม่ได้ช่วยแถมยังมากวนโทสะเสียอีก อย่างนี้นั่งคนเดียวยังดีกว่าเป็นไหนๆ ดวงหน้าอ่อนใสวูบร้อนด้วยอารมณ์โกรธที่พุ่งขึ้นสูงกระทันหัน เธอหันไปจ้องตาบอร์ดี้การ์ดหนุ่มที่จงใจยั่วเธอเล่น
ไม่ใช่ทั้งสองอย่างนั่นแหละค่ะ ปฏิเสธทันควัน
คำยืนยันส่งให้ปราบยินดีนักหนา ในแววตาของเขาวาดหวังอะไรสักอย่างที่ณัฐมณยังไม่เข้าใจ เธอสะบัดใบหน้าพรืดไปอีกทาง
                อย่าเพิ่งโกรธสิครับคุณเน็ท ผมก็แค่อยากรู้ เพราะถ้าไม่ใช่...ก็ดีแล้ว ลับลมคมใน
                ไม่ใช่อะไรคะ ฉันไม่เข้าใจ!”
ใบหน้าสวยหวานส่งดวงตาดำขลับขัดใจจ้องตอบ ริมฝีปากอิ่มนุ่มถูกเม้มสนิท แฝงแววขัดใจในรอยยิ้มกริ่มของเขา ปราบยักคิ้วเข้มๆ ชอบไปเสียทุกอย่างทั้งกริยาที่ไม่มีจริต โกรธจริง ไม่พอใจใส่เขาจริงๆ ของหญิงสาว มองแล้วเพลินทั้งที่อีกฝ่ายกำลังโกรธเขาด้วยซ้ำ ร่างสูงใหญ่ขยับตัวเข้ามาใกล้ร่างบางอีกนิดแล้วโน้มตัวลงมาหาจนณัฐมณแทบผงะ
                ฟังผมนะครับ ถ้าคุณเลือกที่จะอยู่ห่างๆ คุณชินเอาไว้คุณก็จะไม่เจ็บ แต่ถ้า...คุณเลือกสิ่งที่ตรงกันข้ามกัน โดยเฉพาะปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความหล่อร้ายนั่น ผมรับรองเลยว่าคุณจะเสียใจไปทั้งชีวิต ปราบพูดเสียงเยียบ นั่นเป็นอะไรที่ณัฐมณไม่เข้าใจเลยตั้งแต่ต้นจนจบแต่ใบหน้าเล็กร้อนวูบจนทั่ว คนฟังชักเลือดขึ้นหน้า ที่ปราบอุตส่าห์เตือนเพราะหวังดีแต่เธอไม่คิดเลยว่าใช่ ที่เห็นกันชัดๆ คือเขากำลังดูถูก
มีอะไรหรือเปล่า ทำไมคุณเน็ทเธอหน้างออย่างนั้น วัชระเอ่ยถามลูกน้องสนิทเมื่อเดินกลับมาหาคนทั้งสอง
ไม่เพียงแต่วัชระเท่านั้น เพราะอชิระกำลังสาวเท้ายาวๆ กลับมาจุดเดียวกัน แล้วเขาก็เห็นว่าดวงหน้าสีอ่อนกำลังแดงก่ำ เพราะฤทธิ์ของน้ำสีฟ้านั่นแหละที่เริ่มบรรเลงหลังจากส่งอาการวูบวาบที่ผิวหน้า กอปรกับณัฐมณกำลังโกรธเลยส่งผลเป็นเท่าทวี อชิระเหลือบมองร่างบอบบางที่หันหน้าไปคนละทิศละทางกับปราบราวกับกำลังขัดใจกัน คิดสงสัย!
เปล้า คนตอบส่งเสียงสูง แต่ไม่กล้าสบตาอชิระที่จ้องมองมา เขาไม่ชอบใจสายตาที่ปราบมองเลขานุการส่วนตัวของเขาเท่าไหร่ แต่วันนี้จะปล่อยไปก่อนเพราะเขามีเรื่องที่สำคัญกว่า และเรื่องนั้นต้องมีณัฐมณเป็นตัวเดินเรื่องเสียด้วย
 
เน็ท
เสียงห้าวๆ เอ่ยเรียกจากทางเบื้องหลัง ยังไม่ทันที่ณัฐมณจะได้หันไปตามเสียง สงสัยว่าจะไม่ทันใจผู้เรียกกระมัง เพราะเวลานี้อชิระเข้ามาประชิดตัวแล้วดึงรั้งร่างอ้อนแอ้นในชุดซึ่งเขาเลือกให้ด้วยเรียวแขนแกร่ง แค่เบาๆ ณัฐมณก็ถอยร่นมาชนร่างสูงใหญ่ภายใต้สูทสีเข้ม พอเงยดวงหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคร้ามซึ่งลอยเด่นอยู่ใกล้ๆ ก็ได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ยั่วยวน ใบหน้าหวานแดงเป็นริ้วๆ พร้อมเสียงหัวใจรัวเร็ว
คุณอชิระ!” อุทานเบา
เขาส่งเรียวตาดุๆ กำกับเมื่อเธอเอ่ยชื่อเขาซะเต็มยศ
ชิน ไม่ใช่อชิระ
น้ำเสียงห้าวห้วนคำรามหนักๆ ในลำคอ ใบหน้าคมสันโน้มลงมาใกล้ในระยะกระชั้น ดวงตาสีเข้มแข็งกร้าวฉายแววดุ สะกดจ้องราวสาดมนต์ใส่คนในอ้อมกอดเมื่อเธอกำลังละเมิดคำสั่งของเขา ณัฐมณลืมไปว่าเขาต้องการความสนิทสนมจอมปลอมนั่นจริงๆ  
คุณชิน...” เสียงหวานอ่อนยวบเมื่อโดนคำสั่งเผด็จการ ตามด้วยเรียวตาคมกริบมาติดๆ
แล้วก็ต้องอ่อนใจอีกระลอก เมื่ออชิระไม่ได้กลับมาตามลำพัง เพราะแสงวาบสว่างสาดเข้ามาพร้อมเสียงดังปึ่บปั่บ ณัฐมณตกใจเมื่อแสงแฟลชจากกล้องแข่งกันพร้อมเสียงรัวลั่นของชัตเตอร์ก่อนดับวูบลงเว้นจังหวะให้เธอกวาดดวงตาตื่นๆ มองไปทั่ว ฝูงนักข่าวชาวไทยและต่างชาตินับสิบตามอชิระมาแล้วรายล้อมตัวเขา นั่นก็คือตัวเธอด้วย เอวคอดบางที่ถูกรัดรึงด้วยชุดราตรีรู้สึกถึงไออุ่นร้อนๆ แผ่ซ่าน เมื่อมือหนาแตะประคองตัวเธอไว้อย่างถือสิทธิ์
นี่มันอะไรกัน? แต่อย่าว่าแต่อ้าปากถาม แค่เงยมองใบหน้าของเจ้านายหน้าดุยังไม่กล้าเลย
คุณผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะคุณอชิระ เธอมางานพร้อมกับคุณใช่ไหมคะ นักข่าวสาวใจกล้าโพล่งถามเป็นภาษาอังกฤษ ณัฐมณอึ้งไปกับคำถามนั้น เธอรู้ว่าตัวเองกำลังส่ายหน้าหงึกหงัก แต่ท่าทางที่เห็นภายนอก คือ ตัวแข็งเป็นหินไปแล้ว
ชีวิตรักของผมมันน่าสนใจมากนักหรือครับ พวกคุณถึงไม่ถามถึงหุ้นของผมสักคำ อชิระเปลี่ยนเรื่อง ยกแถบคิ้วหนาบนใบหน้าคม
เวลาที่เขาตั้งใจจะเป็นข่าว เขาเลือกวางตัวน่าเชื่อถือ ตอบคำถามยอกย้อนด้วยเสียงเนิบนาบอย่างมีชั้นเชิง แม้ไม่ใช่ดาราที่เลี่ยงคำถามเก่งก็ตามที แต่ชายหนุ่มก็มีวิธีหลบหลีกแยบยล เพื่อให้คนใคร่รู้ได้ทวีความกระหายต่อความอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นเท่านั้น
คนที่จดจ่อ ไม่มีได้มีแต่นักข่าวเท่านั้น แต่เป็นเธอด้วย ณัฐมณขมวดปมคิ้วเรียวสวยกับถ้อยคำของเขา อะไรก็ตามที่อชิระกำลังจะพูดก่อให้เกิดเป็นกระแสคลื่นราวลูกโซ่ที่พันผูกตัวเธอกับเขาไว้ เมื่อมือหนากระชับร่างโปร่งบางในอ้อมกอดแน่นขึ้น ไม่ได้ตอบคำถามนักข่าวในทันทีแต่กริยานั่นตอบแทนอย่างชัดเจนถึงความสัมพันธ์ที่แนบแน่นเฉพาะกิจของเขากับเธอ
                เรื่องหุ้นของเวลล์ กรุ๊ปมีแต่ขึ้น ฉลุยอยู่แล้วล่ะค่ะ แต่เรื่องนี้...ช่วยตอบหน่อยค่ะว่าเธอเป็นอะไรกับคุณ?” วิสัยนักข่าวต้องได้ข่าว
ยิ่งอชิระทำตัวเป็นคนลึกลับ ปิดตัวเองมากเท่าใด ข่าวของเขาก็เป็นที่อยากเปิดเผยมากเท่านั้น ชายหนุ่มเอียงใบหน้าคมคายปรายมองมาที่เธอ เรียวตาสีเข้มส่งประกายบางอย่างคล้ายพอใจที่เรื่องดำเนินมาถึงจุดนี้ได้ รอยยิ้มหยักยกที่มุมปากประกาศชัยชนะช่างเป็นสายตาที่เดายากซะจริง
                เธอเป็นใครครับ / คะ หลายเสียงยังแย่งกันคาดคั้น
          “ผู้หญิงคนนี้น่ะหรือครับ เธอ...เป็นคนสำคัญคนหนึ่งของผมเลยล่ะครับ ถ้าไม่มีเธอ เอ..ผมไม่รู้ว่าจะจัดการชีวิตอย่างไรดี
น้ำเสียงห้าวๆ แปรเป็นสนุกซะเหลือเกินเมื่อได้พูดอะไรที่ตรงกับความเป็นจริงแค่กึ่งหนึ่ง ส่วนครึ่งที่เหลือหรือเรียกว่าเศษสามส่วนสี่เลยก็ว่าได้ที่ไม่เป็นอย่างนั้น เธอเป็นคนจัดการชีวิตของเขาก็เพราะทำหน้าที่เลขานุการ ข้อนี้ไม่เถียงแต่ข้ออื่นไม่มีน้ำหนักเอาเสียเลย
ณัฐมณหน้าแดงสลับขาวซีดแม้ยังไม่ได้พูดอะไรสักคำเธอก็ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้า คลายไม่ออกแล้ว ปากช่างเจรจาที่ปกติพูดน้อยนำพาให้คนเข้าใจผิดยังคงทำหน้าที่ของมัน ส่วนมือหนาราวทากาวตราช้างแปะแน่นที่เอวบางจนเธอขยับไปไหนไม่ได้
หึ
เสียงเยาะๆ ลอดผ่านลำคอหนาของร่างสูงใหญ่ที่ยืนมองเจ้านายหนุ่มให้สัมภาษณ์อยู่ห่างๆ ปราบแสยะยิ้มเหยียด แล้วกระดกเหล้าเข้าปากสองแก้วติดๆ จากนั้นเปลี่ยนไปลิ้มลองเครื่องดื่มชนิดอื่นๆ ด้วยถือตัวว่าคอทองแดง วัชระมองหน้าลูกน้องปรามๆ ถ้าเมาหนักได้โดนอชิระเล่นงานแน่
เธอเป็นคนไทยครับ ชื่อคุณณัฐมณ บริบูรณ์วัฒน์
ชื่อเสียงเรียงนามของเธอถูกเปล่งออกจากปากชายหนุ่ม ชัดถ้อยชัดคำ แล้วทุกสายตาเบื้องหน้าก็เปลี่ยนเป้าหมายมาที่เธอ ซวยแล้ว! หากอุทานได้ณัฐมณคงเผลอพูดคำๆ นี้ออกไป คนซึ่งยืนหน้าซีดหน้าเซียวเพราะปรับใจไม่ทันหันขวับไปหาชายหนุ่ม อชิระกระตุกยิ้มที่มุมปากราวคนเจ้าเล่ห์นัก คราวนี้ทั้งมือถือแบบมีกล้องดิจิตอล กล้องถ่ายรูป และไมค์จ่อมาที่เธอเป็นจุดเดียว
คืออย่างนี้ค่ะดิฉันเป็น เอ้อ เป็นเลขาฯ ส่วนตัวของคุณอชิระน่ะค่ะ ที่เธออธิบายคงจะหมายถึงอย่างนี้ ไม่ใช่อย่างที่พวกคุณเข้าใจ
ณัฐมณเลือกอธิบายกับนักข่าวเป็นภาษาไทย อย่างน้อยอชิระก็ไม่ต้องมารับรู้ว่าเธอแก้ต่างว่าอย่างไร พูดจบก็ได้เห็นแววตาที่ลดอาการตื่นเต้นลงฉับพลัน หากเธอเป็นแค่เลขานุการของเขาจะไปสำคัญอะไร คนในเหตุการณ์เริ่มกระสับกระส่ายหันมองหน้ามองตากัน อชิระเป็นคนหนึ่งล่ะที่ดูจะทนไม่ได้ก่อนใครกับคำแก้ต่างของเธอ เขาเหลือบเรียวตาดุๆ มองหญิงสาวที่ละล่ำละลักอธิบาย เธอทำราวกับเขาไม่รู้ภาษา ฮึ!
คุณชินคงจะหมายความอย่างนี้ค่ะ เข้าใจแล้วนะคะ เธอสำทับ เกือบจะโล่งอกอยู่แล้วเชียว แต่...
อชิระเบือนใบหน้าติดดุมาที่เธอที่กำลังป่าวประกาศว่าเขาตีความผิด แล้วยังพูดอะไรผิดความหมายออกมาไปอีก ไม่ใช่ซะหน่อย! คนฟังรู้สึกหงุดหงิดเป็นทุนในเมื่อเขาสร้างความเชื่อเรื่องนี้ได้แล้ว แต่ณัฐมณกลับกำลังทำลาย
ผมหมายความอย่างที่พูดนั่นแหละครับ คุณๆ ทุกคน คุณณัฐมณเป็นคนสำคัญสำหรับผมจริงๆ สงสัยเธอจะเขินก็เลยไม่อยากเปิดตัวกับสื่อเท่าไหร่ คงเป็นเพราะผมยังไม่ได้บอกเธออย่างเป็นทางการละมังครับ
คนพูดรัวเป็นภาษาไทยที่พาคนทั้งบริเวณนั้นอึ้ง ทึ่งไปตามๆ กัน เป็นความรู้ใหม่ที่นักธุรกิจเลือดผสมคนนี้สื่อสารภาษาไทยได้ชัดแจ๋วราวเจ้าของภาษา แต่คงไม่แปลกถ้ามีคนรักเป็นคนไทยสักคน ก็คงจะสอนให้ซึบซาบได้ไม่ยาก รอยยิ้มคมฉาบทั่วเมื่อทำบรรดานักข่าวอ้าปากเหวอไปตามๆ กัน ณัฐมณต้องปวดหัวอีกครั้ง
เอ้อ...” ณัฐมณอึ้งกิมกี่ยิ่งกว่าใครในที่นั้น
อชิระไม่พูดเปล่าวงแขนแข็งแรงยังกระชับมั่นกว่าเดิม เขาเบือนใบหน้าซึ่งแลดุจนณัฐมณไม่กล้าขัดมามองสบทอดประกายหวานซึ้งที่ส่งความเย็นวาบไปถึงสันหลัง กริยาอาการหวานพร่ำเพรื่อราวกับจะแสดงให้ใครสักคนเห็นไม่มีที่มาให้เธอได้รู้ก่อน เมื่อใบหน้าคมคายโน้มมาใกล้แล้วฝังปลายจมูกโด่งเป็นสันลงที่ผิวแก้มของคนที่บอกว่าเป็นแค่เลขาฯ
อ๊ะ!”
หากคำพูดเป็นนัยส่งให้ตีความได้ยากเกินไปนัก ก็ต้องทำให้ดูให้มันสิ้นเรื่องสิ้นราวไปซะ

ขออนุญาตแก้คำผิดค่า ^ _ ^
โอ๊ะ! นี่มันพระเอกหรือผู้ร้ายหว่า... 
กะเอาว่าร้อยเปอร์เซ็นแล้ว ถ้าสั้นไปขอไปทบตอนหน้านะคะ 
ขอกำลังใจหนุนเนื่อง อ่านด้วย ช่วยเม้นท์หน่อยนะจ๊ะ 
                                                  ดาลัน   
                       
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #554 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2552 / 12:12
    อ่านกี่ทีก็เม้นน้า
    #554
    0
  2. #249 พี่แป๊ด (@naowarat_epp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 14:18
    คุณชินทำประชดคนรักแน่เลย สงสารเน็ทจังเลย
    #249
    0
  3. #228 memypuy (@mypuy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 14:01
    สรุป ปราบคิดไม่ดีกะนางเอกหรือว่ายังงัยเนี่ย


    แต่ก็สนุกดีค่ะ ติดตามตลอดนะค่ะ
    #228
    0
  4. #75 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2552 / 16:56
    เม้นให้กำลังใจจ้า อ่านรวดเดียวจบเลย อิอิ เลยเม้นให้ทีหลังไม่ว่ากันน้า สนุกมากค่ะๆๆๆๆๆ  และเป็นกำลังใจให้ค่ะ ตอนจบ รอน้า จะรอค่ะ
    #75
    0
  5. #74 a-mi (@keylynn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 เมษายน 2552 / 13:54
    เหอๆๆ  ตัวร้ายชัดๆเลย..

    แล้วตาปราบ..จริงๆต้องเป็นผู้ชายแสดดีคอยช่วยนางเอกสิ..

    แต่นี่ดูท่าจะร้ายพอกัน..เรื่องนี้มันมีแต่ผู้ชายร้ายๆแฮะ..

    (แต่ชอบนะคะขอบอก อิอิอิ  มาอัพไวๆนะคะ)
    #74
    0
  6. #73 mooda (@mooda) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 เมษายน 2552 / 09:28
    แกล้งเอาๆ แบบนี้ไม่น่ารักเลยนะคะคุณชิน
    #73
    0
  7. #72 Focheur (@focheur) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2552 / 22:22
    ชอบปราบค่ะ ให้ปราบเป็นพระเอกได้มั้ย

    ว้าย ขอกันดื้อๆเลย ถ้าคนเขียนไม่ยอมนะ
    จะสู่ขอมาเป็นพระเอกในใจแทนซะเลย
    #72
    0
  8. #71 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2552 / 20:26
    ยิ่งอ่านก็ยิ่งเครียดแทนหนูเน็ทค่า
    เป็นมิ้งก็คงทำตัวไม่ถูกวางหน้าไม่เป็นไปเหมือนกัน
    ผู้ชายแต่ละคนในเรื่องนี้เหลือร้ายกันทั้งนั้น
    ทั้งเจ้านายทั้งลูกน้อง
    ยังไม่นับรวมคนอื่นๆ
    เฮ้อ..เวรกรรมอะไรกันเนี่ยหนูเน็ทถึงต้องมาผจญกรรมกับผู้ชายพวกนี้

    ติดตามตอนต่อไปละกันค่า
    สนุกมากๆ
    แต่ขนาดนี้ไม่สั้นไปหรอกนะคะ
    ยาวดีแล้วค่าาาาา
    #71
    0
  9. #70 tan+ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2552 / 20:17
    สนุกมากๆค่ะ .
    #70
    0
  10. #69 tan+ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2552 / 20:17
    สนุกมากๆค่ะ .
    #69
    0
  11. #68 vodka ka (@dreaming) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2552 / 19:28
    มาอพต่อเร็วๆนะ
    #68
    0