เพลิงรักมายา (ตีพิมพ์กับสนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 27 : น้ำแข็งลนไฟ < up 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    2 ก.ค. 52

          “คุณเกลียดแต่ผมรัก
            ถ้อยคำหนักแน่นร้อยเรียงสะกดเป็นคำรักลึกซึ้งซึมลึกสู่ก้นบึ้งหัวใจ ณัฐมณนิ่งงัน...หยุดกระทั่งความคิด กระทั่งการผ่อนลมหายใจเข้าออกยามที่คำว่า รัก มากลบคำว่า เกลียด ของเธอจนมิด ซีกหนึ่งของความอ่อนไหวของร่างกายที่มีเลือดเนื้อเกิดอ่อนยวบ ส่วนเสี้ยวที่เหลือเกิดความไม่เชื่อถือ เพราะครั้งหนึ่งนางแบบสาวสัญชาติอเมริกันคือหนึ่งเดียวในดวงใจของอชิระ แล้วคำๆ นี้จะเชื่อมั่นได้มากแค่ไหน
ลมหายใจอุ่นร้อนสะท้อนผ่าน หยดน้ำตาใสๆ เอ่อคลอขอบนัยน์ตาเมื่อโดนความอ่อนไหวเข้าครอบงำ แม้ว่าเป็นแค่คำลวงหลอกณัฐมณกลับเผลอไผลเชื่อถือเหตุเพราะรักอชิระจนหมดใจ ชายหนุ่มตระหนกพาลลนลานเมื่ออีกฝ่ายร้องไห้เบาๆ ดวงหน้าที่กำความแดงซ่านเบือนหนีเพราะอับอาย นัยน์ตาหวานซึ้งคงเผลอบอกความในใจถ้าสบตาเขา แต่อชิระไม่ยินยอมให้หลบหนี ปลายนิ้วเรียวยาวเข้าประคองดวงหน้างดงามหันมาบรรจบเรียวตาคมเข้ม เอ่ยปากถามอ่อนโยน
ร้องไห้ทำไมครับ
เสียงห้าวทอดหวาน ยามที่จดจ่อเรียวตาคมสีเทาเข้มทรงอานุภาพร้อนเพ่งมองรูปหน้าเรียวสวยในความมืด ก่อนแนบเรียวปากซับรอยน้ำตาอย่างแผ่วเบา อ่อนโยนจนเรียกน้ำตาจากคนในอ้อมกอดได้อีกเท่าตัว คนใจไม่แข็งพอไม่ตอบกลับก้มหน้างุดอีกครั้ง เมื่อริมฝีปากอุ่นๆ ของอชิระเคลื่อนผ่านผิวแก้มเนียนเลื่อนต่ำสู่เรียวปากนุ่มอิ่ม
อย่าค่ะคุณชิน ปล่อยเน็ทเถอะเน็ทจะกลับ หญิงสาวปัดไล่ความวาบหวามที่เผลอซึมซับได้จากคนที่ตนหลงมอบหัวใจให้ไป ไม่อาจปล่อยหัวใจให้ลอยเตลิดไปติดกับซ้ำสอง รู้แก่ใจว่าบ่วงรักของเขานั้นแน่นหนา และดักเธอไว้ทุกทาง
เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย ผมไม่มีทางปล่อยคุณไป บอกก่อนสิว่าคุณจะเลิกเกลียดผมแล้วยอมให้ผมรัก น้ำเสียงนั้นรุกไล่คาดคั้นตามนิสัย แต่อีกฝ่ายยังไม่พร้อมถึงแม้ทั้งหัวใจจะมอบให้อชิระแต่ทุกอย่างต้องใช้เวลา ที่ผ่านมาการถูกทำร้ายยังฝังรากหยั่งลึกจนยากจะเชื่อใจใครง่ายๆ แม้นว่าเวลานี้ดูคล้ายเธอมีคุณค่าต่อเขา แต่จะจริงแท้แค่ไหนนั้นต้องให้เวลาตัดสิน เวลานั้นคนที่ไม่เคยต้องรอคอยใครอย่างอชิระคงต้องยอมแพ้ไปในที่สุด
เน็ทไม่ได้เกลียดคุณ แต่เน็ทก็ไม่ได้...รักคุณ ณัฐมณเลือกที่จะไม่เจ็บไปกว่านี้ด้วยการโป้ปด
หัวใจที่ถูกกระทำซ้ำซากจนปวดปร่าเลือกที่จะสร้างเกราะมิให้ใครมาตำหนิว่ายอมโง่งมซ้ำซาก ปากบอกว่า ไม่รัก แต่นัยน์ตาอ่อนไหวจนอชิระไม่เชื่อ ชายหนุ่มไม่ยอมให้คำทำลายหัวใจของเขาเปล่งออกมาจบคำ เพราะฝังมันไว้ด้วยการประกบปิดเรียวปากสีกุหลาบที่สั่นน้อยๆ แนบสนิท
จะมีใครไหมอยากได้ยินคำปฏิเสธจากคนที่ตนรัก แน่นอนว่าอชิระไม่ต้องการ
ความแข็งกระด้างไม่หลงเหลือ มีเพียงรอยจูบอ่อนหวานปานน้ำผึ้ง ที่ส่งกระแสซ่านลิ้นไปสู่ผู้ลิ้มลอง ครั้นจะให้หญิงสาวปฏิเสธสัมผัสนั้นคงยากเพราะร่างกายไม่เชื่อฟัง ซ้ำยังยินดีรับรอยจูบรัญจวนใจนั้นอย่างโหยหา
รัก
ณัฐมณไม่อาจปฏิเสธหัวใจว่ารักอชิระ รักทั้งๆ ที่ชายหนุ่มร้ายกาจ และเห็นเธอเป็นแค่เครื่องมือ ของเล่นหรืออะไรต่ออะไรอีกสารพัด รักทั้งๆ ที่ไม่อาจมีหวังจะได้หัวใจของเขา แต่ความรู้สึกนั้นเกาะกิน เพิ่มพูนจนเป็นตะกอนเหนียวแน่นในความรู้สึก
ถ้าไม่ได้รักผมแล้วคุณรักใคร อย่าบอกนะว่าเป็นนายกรณ์ เจ้าของที่นี่ อชิระถอนริมฝีปากชั่วแวบเพื่อเอ่ยถามคำถามค้างคา
แน่ล่ะ! ว่าภาพของความสนิทสนมวันก่อนก่อเกิดเป็นความหึงหวง ณัฐมณที่ถูกฉุดรั้งขึ้นสู่ที่สูงแล้วปล่อยลอยละล่องราวลูกโป่งที่มิได้รัดปลายถึงกับหายใจไม่ทัน ตอบคำถามของเขาก็ไม่ทัน ดวงหน้าหวานแดงก่ำ
ผมมาเพื่อรับคุณกลับ คุณไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่แล้ว ไม่ต้องทำงานอะไรให้เหนื่อย ไม่ต้องตามไปเป็นผู้ช่วยใครทั้งนั้น เพราะผมมารับคุณกลับไปแต่งงานกับผม อชิระเห็นเป็นโอกาสที่จะบอกทุกอย่างที่คั่งค้าง สิ่งที่เขาต้องกักเก็บไว้เพียงในใจนานราวสามเดือนตามคำสั่งของบรูคส์ พูดจบก็จับจ้องดวงหน้าหวานในเงามืด เริ่มประท้วงด้วยสายตาคมเมื่อหญิงสาวไม่ยอมตอบคำเอาแต่อึ้ง
หัวใจที่แสร้งว่าแข็งราวหินผากลับอ่อนยวบ กลายเป็นก้อนน้ำแข็งที่กำลังละลายเพราะไฟร้อน  
เน็ท เอ้อ กระนั้นหญิงสาวกลับอึกอัก ก้มหน้า
ว่ายังไงครับ ตอบเร็วว่าคุณจะกลับไปกับผมเร็วๆ นี้ ไม่อย่างนั้นจะจูบไปเรื่อยๆ จนถึงเช้าเลย อชิระขู่เข็นอย่างเอาแต่ใจ ส่งแววตาเป็นประกายซึ่งน่ากลัวน้อยเมื่อไหร่พร้อมโน้มใบหน้าที่สากด้วยไรเคราเข้าใกล้ ณัฐมณเอาแต่อึ้งมองเขาตาไม่กะพริบแล้วใบหน้าก็สลับสีจนน่าเอ็นดู
หากเขาจะเกเรบ้างก็ไม่น่าจะผิดอะไรในเมื่อหญิงสาวเป็นสิทธิ์ของเขาทั้งตัว ทั้งหัวใจ คนที่ตกอยู่ใต้ความกดดันฮึดฮัดในตอนสุดท้าย เร่งฉุดความใจแข็งกลับมาอีกครั้ง คนเอาแต่ใจแบบเขาคงได้อะไรง่ายๆ จนเคยตัว แต่ไม่ใช่เธอแน่!
เน็ทไม่ตกลงอะไรทั้งนั้น คุณมาคนเดียวก็กลับไปคนเดียวเถิด เน็ทจะทำงานที่นี่ต่อ
น้ำเสียงที่ปั้นให้แข็งไม่ได้เป็นอย่างที่คิดนักเมื่อเจอสายตาดุๆ ของอชิระ ณัฐมณกำลังประท้วงแล้วเบี่ยงใบหน้าแดงแจ๋หลบมือดีที่ใช้ปากเป็นอาวุธ รอยจูบเดิมยังไม่ทันจาง ซ้ำยังแดงเห่อเพราะเขา บ้าแท้ๆ
ณัฐมณสร้างแรงฮึดอีกคราด้วยการใช้เรี่ยวแรงที่มีดันคนซึ่งกอดก่ายบนร่างบางจนพลิกหงายไปอีกทาง ก่อนจะรีบร้อนหยัดกายที่มีเสื้อผ้ายับย่นขึ้นนั่ง พาให้ปรากฏรอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้าสีน้ำผึ้ง ชินไม่ได้โมโหโกรธาแต่กลับเอ็นดูแรงต้านน้อยนิดจากว่าที่เจ้าสาว หากเขาไม่ยินยอมมีหรือเจ้าหล่อนจะลุกขึ้นไปนั่งท่านั้นได้ ณัฐมณหันไปมองใบหน้าคมอีกครั้งฉุนๆ
นี่น่ะหรือคนเมา หญิงสาวเริ่มไม่มั่นใจในทุกอากัปกิริยาของเขา หากเมาหนักไหนเลยจะมีสติดีในเวลาอันรวดเร็วราวเป่าเสก คนเจ้าเล่ห์!
งั้นมาดูกันว่าคุณจะดื้อดึงอยู่ที่นี่ไปได้นานไหม คุณก็รู้ว่าเวลาผมร้ายน่ะเป็นยังไง แค่ผมบอกคำเดียวว่ามาตามหาคุณกลับไปแต่งงาน ผมเชื่อว่าคนที่มีเหตุผลอย่างคุณแก้วกับคุณมาลีนีต้องเห็นใจผมแน่ ไม่เชื่อก็ลองดูสิ คนที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่ายิ้มเจ้าเล่ห์ในตา ณัฐมณหน้างอง้ำไม่มีข้อโต้แย้งเวลานี้ 
                นี่ต้องตกเป็นเบี้ยล่างคนๆ นี้ไม่ตลอดหรือยังไง ตกเป็นทาสหัวใจยังไม่พออีกหรือ...
คุณไม่กล้าทำอย่างนั้นหรอก ณัฐมณค้านเสียงเบา ทั้งที่มั่นใจเลยล่ะว่าเขากล้าร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม
 
เสียงรถที่แล่นปราดเข้ามาจอดที่ลานโล่งด้านหน้าของเรือนหลังใหญ่ในตอนสาย ดึงสายตาของผู้สูงวัยซึ่งมีฐานะเป็นบิดามารดาของกรณ์ให้มองตาม ร่างสูงโปร่งของลูกชายคนโตก้าวลงมาจากรถพร้อมกระเป๋าสัมภาระใบเดิม รอยยิ้มแรกเป็นของพ่อกับแม่ ส่วนรอยยิ้มที่สองเป็นของณัฐมณเพื่อนรักของน้องสาว ตามมาด้วยร่างอวบที่กระโดดปุ๊ลงจากรถกระบะของกรณ์ พาให้ทุกคนร้องอุทานขึ้นพร้อมกัน
ปิ่น / อ้น คนเป็นเพื่อนอุทานในลำคอก่อนยิ้มกว้าง
แม่! นั่นมันไอ้ปิ่นนี่นา ผู้เป็นบิดาเป็นคนชี้มือไปยังลูกสาวคนเล็กที่มาปรากฏตัวแบบไม่บอกไม่กล่าว
เกษราวิ่งมากอดบิดามารดาแล้วกระพุ่มมือไหว้ หันไปกอดเพื่อนสาวที่ยืนยิ้มหวานให้ด้วยความคิดถึง ลูกสาวคนเล็กของบ้านหันกลับมาส่งสายตาปริบๆ ใส่คุณแก้ว เมื่อป๋าของหล่อนตั้งท่าจะเขกหัวแรงๆ หลังจากความซาบซึ้งผ่านไปก็ถึงเวลาตำหนิติเตียนที่เกษราไม่ยอมกลับมาเยี่ยมบ้านช่องหลังเรียนจบบ้าง คนเป็นลูกเลยวิ่งไปหลบหลังมารดา
ปิ่นก็มาแล้วนี่ไงป๋าก็ จะโกรธกันลงเร้อ ลูกสาวป๋าออกจะน่ารัก
คนเป็นลูกอ้อนได้เข้าทาง คุณมาลีนีที่ใจอ่อนง่ายกว่ายิ้มให้ลูกสาวพลางยื่นมือไปลูบศีรษะของคนที่กอดเอวนางอยู่ข้างหลัง ส่วนคุณแก้วยังแสร้งงอน พอดีกรณ์กับอภิชาติก้าวมาถึงคนกลุ่มใหญ่พอดี ชายหนุ่มจึงยกมือไหว้ผู้ใหญ่ คุณแก้วกับคุณมาลีนียกมือรับไหว้
ไหนๆ ก็ไหนแล้วน่ะพ่อ ยังไงไอ้ปิ่นก็มาแล้วจะเอาอะไรอีกล่ะ เหนื่อยไหมลูกแล้วนั่นเพื่อนรึ?” คุณมาลีนีถามไถ่ อ่อนโยนกว่าในฐานะแม่ผู้อุ้มชูบุตร นางไม่ลืมถามถึงชายหนุ่มที่เดินคู่มากับกรณ์เพราะเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าลงมาจากรถพร้อมกัน
จ๊ะแม่ นั่นอ้น เกษราตอบยิ้มแหยๆ
ไอ้หนุ่ม เราน่ะเป็นใคร?”
เสียงของผู้อาวุโสฝ่ายชายแข็งขึ้นทันควันพลันจ้องมอง อ้น เสียน่ากลัว ณัฐมณหันไปอมยิ้มให้เกษรานิดหนึ่ง นี่ละมังที่เพื่อนสาวเคยบอกเล่าว่าคุณแก้วหวงลูกสาวนักหนาชักจะการันตีได้แล้ว นายอ้นยกมือขึ้นลูบศีรษะแก้เก้อ
เอ้อ ผมเป็นเพื่อนเน็ท แล้วก็แฟนปิ่นครับ อภิชาติพาหัวใจกล้าๆ กลัวๆ เดินเข้ามาใกล้บิดาของเกษราอีกนิด ยืดอกยอมรับตรงๆ เรียกว่ากล้าไม่หยอกในสายตาของกรณ์ กับคุณมาลีนี ติดก็ตรงคนเป็นพ่อนี่แหละที่ยังตั้งแง่
กลัวไหม? เรียกว่าจับใจทีเดียวเพราะแฟนสาวเล่าสรรพคุณกับวีรกรรมของบิดาไว้เยอะ ตั้งแต่ไล่เพื่อนนักเรียนชายที่มาตามจีบสมัยประถม ไปดักรอหน้าโรงเรียนตอนมัธยมต้น กีดกันไม่ให้เกษรามีแฟน ซ้ำยังดักฟังลูกสาวคุยโทรศัพท์กับเพื่อนชายตอนมัธยมปลาย เพิ่งจะปล่อยให้ลอดหูลอดตาบ้างก็ตอนเรียนขั้นมหาวิทยาลัยนี่แหละ
คุณแก้วถลึงตาดุดันใส่เมื่อชายหนุ่มร่างผอมกล้ารับคำซึ่งๆ หน้า หมายจะเขียนเสือให้วัวกลัว ทั้งที่ที่จริงแล้วเป็นคนใจดี อารมณ์ดีเป็นนิจซึ่งลูกๆ ก็รู้ดี
ใช่แล้วจ๊ะป๋า / แม่ นี่แฟนปิ่นอย่าเพิ่งไปหาปืนมาขู่กันเลยนะป๋า สงสารไอ้อ้นมันเถอะตลอดทางมาเนี่ยนั่งรถจากเชียงใหม่มาถึงปายก็โดนพี่กรณ์หลอกจนปอดแหกไปแล้ว เกษราพูดขำๆ พลางเข้าไปเกาะแขนคุณแก้วเอาใจซบดวงหน้าเล็กออดอ้อน ได้ยินเสียงฮึดฮัดในลำคอย่นๆ ของบิดา แต่ท่านก็ยอมละสายตาจากที่เก็บอาวุธประจำตัวบนเรือนมาที่ลูกสาวแทน คู่พ่อลูกควงแขนกันเข้าไปยังเรือนไม้ที่อยู่ตรงหน้า
เข้าข้างในก่อนลูกแดดเริ่มจะร้อนแล้ว กรณ์กับอ้นมาเหนื่อยๆ ไปกินน้ำกินท่ากันก่อน คุณมาลีนีหันไปหาบุคคลที่เหลือชวนเข้าบ้าน
ด้วยรู้ว่าผู้ทำหน้าที่ขับรถทางไกลคงจะเหน็ดเหนื่อยเอาการ แม้ว่าจะคุ้นชินเส้นทางระหว่างปาย - เชียงใหม่ก็ตามที ช่วงเวลาต่อจากนั้นเป็นโอกาสให้อภิชาติถูกซักละเอียดยิบจากบิดาของแฟนสาวบ้าง พี่ชายบ้างตามแต่โอกาสจะอำนวยเพื่อความแน่ใจของผู้ชายในบ้านจันทร์มณีที่จะปล่อยให้เกษรามีแฟน ทั้งที่หญิงสาวน่ะคบหากับอภิชาติมานานแล้ว เกษราจึงหันไปขลุกอยู่กับณัฐมณแทน แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อรู้ภายหลังว่าอดีตเจ้านายของเพื่อนมาเที่ยวที่บ้านริมปาย และคุ้นเคยกับคนที่นี่เป็นอย่างดีโดยเฉพาะคุณแก้ว 
แปลก!
แต่เกษราไม่ได้ว่ากระไรนอกจากสังเกตสังกาเพื่อนสาวกับพี่ชายของตนมากหน่อย เกรงว่าอชิระมาเป็นตัวแปรในความรักของกรณ์ เรื่องแบบนี้ไม่ยอมกันง่ายๆ หรอก ก็หญิงสาวหวังไว้เยอะว่าจะได้ดองกับเพื่อนรัก ยกตำแหน่งพี่สะใภ้ให้ณัฐมณมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
กรณ์เข้าไปร่วมวงสนทนาที่มีเกษรากับณัฐมณที่ลานหน้าบ้าน คงจะไม่เกิดอะไรถ้าแขกประจำของบ้านริมปายไม่ได้ก้าวยาวๆ มาที่เรือนหลังใหญ่พอดี อชิระปรายเรียวตาคมเข้มมองบรรยากาศที่ดูจะครึกครื้นกว่าปกติ แล้วก็ได้ทักทายเกษราและอภิชาติซึ่งครั้งหนึ่งเคยพบหน้าที่สนามบินเมื่อครั้งไปส่งณัฐมณไปทำงานต่างประเทศ
สวัสดีครับ อชิระเอ่ยหากแต่สายตาจดจ้องไปที่ว่าที่เจ้าสาวของเขามากกว่า
สวัสดีค่ะ / ครับคุณอชิระ หนุ่มสาวทักทายตอบเป็นมิตร กรณ์ซึ่งยืนเยื้องร่างโปร่งระหงไปเพียงนิดก้มลงพูดคุยเบาๆ กับณัฐมณ ตั้งใจประกาศความสนิทสนมอย่างที่หญิงสาวเคยร้องขอก่อนที่เขาจะไปเชียงใหม่
กระแสความไม่พอใจฉายชัดในแววตาสีหม่นแต่อชิระยังนิ่ง สร้างมาดขรึมข่มใจ แม้จะถูกจิกกัดจนแสบๆ คันๆ ในหัวใจเพราะท่าทีนั้น ณัฐมณชำเลืองมองคู่กรณี แต่เลือกที่จะไม่ใส่ใจอาการขวางๆ ของอชิระแล้วหันไปพูดคุยกับกรณ์ต่อ เผลอเรอว่าชินคงไม่กล้าทำอะไรแผลงๆ กลางวงสนทนาหรอก สักครู่เดียวที่คิดไว้ก็ไม่ใช่ทั้งหมดเพราะอดีตเจ้านายหนุ่มก้าวเข้ามาใกล้ตัวจนณัฐมณหน้าเหวอเล็กน้อย ทำทีสนิทสนมกับหญิงสาวบ้างจนกรณ์รู้สึกถึงการประกาศสงครามซึ่งๆ หน้า
 
การกลับมาของเกษราทำให้ครอบครัวจันทร์มณีครึกครื้น ทั้งหมดตกลงใจกันจัดงานเลี้ยงเล็กๆ รวบไปกับมื้อค่ำของวัน โดยเชิญอชิระซึ่งเวลานี้เป็นแขกเพียงคนเดียวของบ้านริมปายมาร่วมด้วย คนที่รื่นเริงที่สุดเห็นจะหนีไม่พ้นคุณแก้ว ที่ครึ้มอกครึ้มใจขนาดยกขวดยาดองมาอวดลูกสาวลูกชายทั้งที่เพิ่งจะโดนฤทธิ์ของเหล้าต้มข้าวโพดเล่นงานไปเมื่อคืนวาน ทุกคนล้วนครื้นเครงจนไม่มีใครสังเกตท่าทีของผู้จัดการสาวกับแขกวีไอพีของเกสท์เฮ้าส์ว่าดูจะไม่แช่มชื่นเท่าไหร่นัก
ภาพของอชิระหลุดมาอยู่ในกรอบสายตาของณัฐมณโดยไม่รู้ตัว อาจเพราะเธออยากรู้ว่าเขาจะอาจหาญทดลองของใหม่กับคุณแก้วอีกไหม แล้วก็โล่งอกที่คราวนี้ชายหนุ่มปฏิเสธแล้วนั่งดื่มน้ำอัดลมแทน
เจ้าของยาดองชื่อแปลกชี้ชวนลูกชายกับแฟนของลูกสาวนั่งร่วมวง อาหารพื้นเมืองถูกลำเลียงออกมาจากครัวโดยฝีมือคุณมาลีนีแม่บ้านใหญ่ บนตั่งไม้จัดวางกับข้าวหลายอย่างที่เกษราโปรดปรานและหารับประทานถูกปากได้ยากในกรุงเทพฯ ร่างอวบจึงไม่ลุกไปไหน นั่งปั้นข้าวเหนียวเคี้ยวตุ้ยๆ ดูน่าอร่อย หนุ่มๆ อีกสี่นั่งล้อมวงขันโตก มีคุณแก้วกับกรณ์ อภิชาติ และถัดมาเป็นอชิระ ส่วนคุณมาลีนีกับณัฐมณยังง่วนกับการก่อไฟเตรียมอาหารปิ้งๆ ย่างๆ ตรงลานกว้างด้านหน้า
แม่ไปทานอะไรบ้างเถอะค่ะ เดี๋ยวตรงนี้เน็ทดูเอง อีกเดี๋ยวก็น่าจะใช้ได้ หญิงสาวอาสาด้วยรอยยิ้ม ที่จริงประวิงเวลาในการต้องไปนั่งเผชิญหน้ากับอชิระ
เอาอย่างนั้นเหรอจ๊ะ เดี๋ยวเน็ทก็วางมือบ้างนะลูก เดี๋ยวตามมาเลยนะ มารดาของเพื่อนบอกพลางเข้าไปล้างไม้ล้างมือที่เรือนใหญ่
เมื่อคุณมาลีนีเข้าไปนั่งลงข้างๆ คุณแก้ว กรณ์ก็เหลียวหลังชะเง้อมองณัฐมณจนออกนอกหน้า แววตาเจ้าของเกสท์เฮ้าส์หนุ่มดึงอชิระให้มองตาม พอเห็นว่าจุดหมายเป็นหญิงสาว (ของเขา) เท่านั้น ก็นึกอยากทำร้ายใบหน้าขาวตี๋ของอีกฝ่ายให้เสียหล่อที่บังอาจมองเธอ ใบหน้าคมสันขบกรามแน่นแล้วก็นั่งไม่ติดเมื่อกรณ์ลุกไปช่วยณัฐมณจนมีเสียงแซวเล็กๆ ของเกษราล้อเลียน คนในกลุ่มดูจะเข้าใจไปในทางเดียวกันว่ากรณ์กับณัฐมณชอบพอกัน ในสายตาผู้ใหญ่ยิ่งสนับสนุน แต่นั่นทำให้ชินร้อนไปทั้งตัว ในเมื่อความจริงมันใช่ซะที่ไหน!
เสียงครางกระหึ่มคงจะลอดผ่านลำคอหนาพาให้ทุกคนตระหนก ถ้าอชิระไม่ได้อดกลั้นอย่างถึงที่สุด ภายใต้ใบหน้าคมคร้ามเคร่งขึ้นเพียงนิดทั้งที่กำลังกำหนดใจให้เย็นที่สุด บางทีอาจต้องนับหนึ่งไปถึงพัน เกษราหันไปจึงเผลอสบเข้ากับนัยน์ตาดุดันของอชิระ หญิงสาวรู้สึกเสียวสันหลังวูบขึ้นมาเฉยๆ เมื่อมองตามสายตาคู่นั้นก็รู้สาเหตุว่าเป็นเพราะภาพของณัฐมณกับกรณ์นั่นเอง ที่ฉุดอารมณ์ชายหนุ่มลูกครึ่งคนนี้พุ่งสูงขึ้นจนปรอทอาจแตก
เกษราเริ่มมั่นใจว่าอชิระไม่ได้เป็นเพียงเจ้านายของณัฐมณ เพราะรอยตาหึงหวงที่ประกาศชัดของชายหนุ่ม เธอจึงสะกิดให้อภิชาติชวนชินคุยบ้างหลังจากนั่งเงียบกันมานาน แต่ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะอ้าปากพูดคำใดๆ ออกมา อชิระก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำเสียก่อน
อ้นอ่ะกว่านายจะเปิดปากได้ เดี๋ยวก็มีเรื่องกันพอดี เกษราบ่นอะไรที่อภิชาติไม่เข้าใจที่มาที่ไป หนุ่มสาวทำแค่มองตามร่างสูงที่ก้าวยาวๆ จากไปราวกับรีบร้อนนักหนา
มันเรื่องอะไรกันล่ะ ใครจะไปตามทันปิ่น นายอ้นท้วง
เกษราจึงชี้ไปที่ภาพเบื้องหลัง ที่จริงแล้วก็ไม่มีอะไรนอกจากภาพสวีทหวานของกรณ์กับณัฐมณ แฟนหนุ่มหันกลับมาอีกครั้งยังไม่เข้าใจอยู่ดี แฟนสาวพ่นลมหายใจในความบื้อปนซื่อของเขา ใช้ฝ่ามือตบลงบนบ่าของอ้น
เดี๋ยวนายคอยดู เกิดศึกแน่ๆ แต่ยังไงปิ่นก็เชียร์พี่กรณ์ล่ะน่า นายก็เหมือนกันนะอ้น เกษราพูดเองเออเอง
และกว่าที่อภิชาติจะเข้าใจถ่องแท้ ก็ห้านาทีถัดมา...
 
ลานด้านหน้าของเรือนหลังใหญ่กลายเป็นที่ตั้งของเตาบาร์บีคิว ซึ่งมักจะใช้ในโอกาสพิเศษอย่างช่วงที่มีแขกเข้าพักที่เกสท์เฮ้าส์เป็นกรุ๊ป หรือมีปาร์ตี้เล็กๆ สังสรรค์กลางสนามหญ้าอย่างเช่นวันนี้ ลมที่โหมแรงขึ้นในช่วงเวลาหัวค่ำกระพือเป็นแรงส่งให้ถ่านในเตาเรืองแสงสีส้ม ควันโขมงลอยฟุ้งตามด้วยกลิ่นไหม้ลอยมาเตะจมูก เรียกให้คนทั้งคู่ที่เผลอหันไปคุยกันนานทำตาโตใส่กัน
บาร์บีคิวไหม้แล้วนะน้องเน็ท ดูสิเกรียมเชียว พี่ไม่อยากเป็นมะเร็งนะครับนี่ กรณ์เย้า
น้ำเสียงแหย่เย้าเป็นกันเองราวกับตั้งใจจะให้คนที่เดินออกมาจากกลุ่มได้ยินชัดทุกถ้อยคำ แต่คำพูดไม่มากเท่าการยืนประชิดติดตัวหญิงสาวมากเกินจำเป็นหรอก พฤติกรรมนั้นเรียกรอยตาขุ่นๆ ของอชิระได้มากกว่าหลายเท่า ในมือของณัฐมณมีส้อมกับมีดที่พร้อมจะสำรวจดูว่าเนื้อด้านในสุกหรือยัง จึงไม่ได้สนใจบาร์บีคิวที่จัดเรียงสลับกับพริกหยวก ชิ้นสับปะรดจนน่ารับประทาน
จริงๆ ด้วยค่ะพี่กรณ์กลับให้หน่อยสิ เห็นไหมว่ามือเน็ทไม่ว่าง อุ้ย!” เสียงแจ้วๆ ของหญิงสาวร้องบอก แต่ปลายประโยคกลับอุทานด้วยตกใจ มือเล็กกระตุกกลับเมื่อเผลอไปแตะถูกตะแกรงเหล็กที่อังอยู่บนถ่านไฟแดงวาบ ดวงหน้าเล็กใต้กรอบผมยาวสลวยเหยเก อารามห่วงใยส่งให้กรณ์รีบรุดเข้ามาชิด ยื้อมือเล็กขึ้นดูใกล้ๆ แทบจะติดใบหน้าขาวสะอาด สำรวจอาการ
ขอพี่ดูหน่อยครับ เจ็บมากไหม?” น้ำเสียงห่วงใยเสียดหู ส่วนภาพหวานๆ ก็เสียดแทงใจจนฝีเท้าหนักๆ ที่กำลังจะก้าวผ่านต้องหยุดชะงัก
กรณ์จับมือเรียวบางขึ้นหงายดู คนหน้าเหยมองตามก็เห็นรอยแดงที่ปลายนิ้วทั้งสาม ไม่ถึงนาทีอาการปวดแสบปวดร้อนก็แล่นผ่าน ความเจ็บที่ปลายนิ้วเล็กๆ แล่นเข้าสู่หัวใจเมื่อเห็นนัยน์ตาสีเข้มเดือดดาลของอชิระ ชายหนุ่มไม่อาจกดอารมณ์โกรธลงลึกเท่าที่ใจอยาก ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าหนุ่มสาว บีบคั้นให้ณัฐมณค่อยๆ ดึงมือเล็กที่ถูกกุมไว้ออกจากกรณ์ช้าๆ ดวงหน้าเล็กจืดเจื่อน
เกิดอะไรขึ้นหรือครับ คุณกรณ์ / เน็ท อชิระแสร้งถามทั้งที่เห็นอยู่ตำตาว่าอะไรเป็นอะไร กรณ์หันไปมองตอบอย่างเสียไม่ได้ เวลานี้แขกวีไอพีกับเจ้าของเกสท์เฮ้าส์หนุ่มตั้งตนเป็นอริศัตรูอย่างเปิดเผยต่อกัน จนคนกลางอย่างณัฐมณวางตัวลำบาก รู้สึกผิดเสียแล้วที่ไปขอร้องให้กรณ์ช่วยกีดกันเธอจากชิน
แค่อุบัติเหตุน่ะค่ะเน็ทขอไปใส่ยาก่อนนะคะ หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบ พาตัวเองหลุดพ้นจากสงครามสายตาดุเดือด
ร่างโปร่งบางก้าวจากไปแล้ว ทิ้งไว้ก็แต่สองหนุ่มที่กำลังกลายเป็นแหล่งสะสมของประจุไฟฟ้าแบบแรงสูง ที่กำลังก่อตัวเกิดกระแสต่อต้านกันอย่างแรง กรณ์ปรายตามองตามณัฐมณแวบหนึ่งยังห่วงใย ก่อนหันกลับมาเผชิญกับเรียวตาสีเทาเข้มที่ทอดประกายวาวโรจน์อย่างไม่กลัวเกรง ในเมื่อเขามั่นใจว่าจะคอยช่วยเหลือ ดูแลหญิงสาวให้ปลอดภัยจากชายหนุ่มตรงหน้า
ผมว่า...คุณอชิระไปสนุกต่อเถอะฮะ เน็ทน่ะเดี๋ยวผมดูแลเอง
กรณ์พูดเสียงเรียบ ประกาศความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของใส่หน้าคนซึ่งคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของ (ตัวจริง) พี่ชายของเกษราเน้นย้ำในตอนท้ายของประโยค กระตุ้นให้คนฟังเดือดดาลถึงขีดสุดได้ไม่ยาก กายหนาสั่นเทิ้มจนต้องกำกดฝ่ามือหนาจนกลายเป็นหมัดลุ่นๆ ที่แนบอยู่ข้างตัว
ผมไม่เห็นด้วยกับคุณเท่าไหร่ ผมคิดว่าเธอดูแลตัวเองได้ หากผมควรจะหาความสนุกใส่ตัว คุณเองก็น่าจะไปด้วยกันไม่ใช่เหรอ เล่นยืนเฝ้าหน้าเตาไฟอยู่อย่างนี้จะมีก็แต่ร้อนรน และไฟอาจไหม้มือเข้าก็ได้ หึๆ ถ้อยคำระรานโต้กลับ
แววตาสีเข้มเยียบเย็นของอชิระกวาดมองกรณ์ขึ้นๆ ลงๆ แล้วแสยะยิ้มมุมปาก สงครามสายตาปะทุท่ามกลางลมหนาวพัดยะเยือกลามเลียไปทั่วขุมขน ร่างสูงประจันหน้า อชิระตวัดเรียวตาคมท้าทาย
ผมว่าเน็ทเขาไม่ใช่ประเภทไฟร้อนที่เผาใครได้หรอก ถ้าจะเป็นก็คงเป็นน้ำฝนชะโลมหัวใจกระมังคุณชินเป็นอดีตเจ้านายของเขาก็คงจะรู้จักเน็ทแค่ผิวเผิน การที่คุณมายืนตรงนี้ผมจึงไม่เห็นประโยชน์เพราะเท่าที่ทราบ เน็ทไม่อยากเผชิญหน้ากับคุณ หากรู้ตัวผมว่าคุณควรกลับไปนั่งที่ของคุณนะครับ เพื่อความสงบ กรณ์เอ่ยเสียงราบเรียบ
แล้วถ้าผมไม่ต้องการ ความสงบ ล่ะ อชิระข่มปลายเสียงเหี้ยมเกรียมลอดไรฟัน แววดุมาออตรงเรียวตาสีเทาเข้มร้อนแรงคู่นั้น
แล้วคุณต้องการอะไรคุณอชิระ การตามตอแยผู้หญิงไม่ใช่เรื่องน่าทำ ยิ่งหน้าตาแบบคุณคงมีผู้หญิงหลายคนอยากได้ เลิกตื้อเธอซะเถอะ
คุณใช้คำพูดผิดแล้วล่ะ ผมไม่ได้ตามตื้อใคร แต่มาทวง ผู้หญิงของผม คืนต่างหาก อชิระประกาศกร้าว
พลั่ก! โครม!
คนพูดกล้าหาญ แต่ลืมปัดป้องอันตรายที่อาจเป็นผลตามมาหลังจากเปิดปากพูดเรื่อง สิทธิ์  ที่พาให้สติของกรณ์ขาดผึง เพราะอชิระกำลังพาดพิงถึงณัฐมณให้เสียหาย อาจเป็นเพราะฤทธิ์สุราที่กรณ์ดื่มเป็นเพื่อนบิดาเมื่อเย็นพาให้ห่ามกว่าปกติ
เสียงหมัดหนั่นแน่นกระทบใบหน้าคมคร้ามสีน้ำผึ้งเต็มแรง ร่างสูงผงะหงายไปเล็กน้อยก่อนถูกต่อยซ้ำเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลาจนปลายคางสะบัด แต่ก่อนที่กรณ์จะก้าวอาดๆ เข้าไปหาอชิระ คนกลางโต๊ะอาหารพร้อมใจกันลุกฮือมายังที่เกิดเหตุ ตกใจที่จู่ๆ เจ้าของเกสท์เฮ้าส์หนุ่มก็กลายเป็นอันตพาลอย่างที่ไม่เคยมีในประวัติ ณัฐมณกลับเป็นคนสุดท้ายที่วิ่งมายังที่เกิดเหตุ ดวงตาดำขลับตระหนก
หยุดได้แล้วเจ้ากรณ์ รู้ไหมว่าทำอะไรลงไป!” เสียงคุณแก้วตวาดลั่น
สติสตังค์ของลูกชายคนโตถูกกระตุกรั้งกลับมา คุณแก้วคว้าตัวกรณ์แล้วกระชากแรงๆ ให้ได้สติ การจับชายหนุ่มฉกรรจ์ทั้งสองแยกออกจากกันเป็นไปอย่างทุลักทุเลเพราะทั้งสองยังสุมด้วยโทสะ คนอื่นๆ อย่างเกษรา อภิชาติตรงเข้าพยุงร่างสูงที่ทำทีเซเหราไปทรุดลงนั่งแอ้งแม้งบนพื้นหญ้าอย่างไม่เหลือฟอร์ม อชิระปรายเรียวตาคมดุมองกรณ์อาฆาตมาดร้าย ทั้งที่สู้ได้หมัดต่อหมัดแต่เขากลับนิ่งเฉยยอมเจ็บฟรีๆ ราวกับมีแผน
อชิระพอใจที่ได้เห็นรอยตาแปลกปร่าของณัฐมณ ที่มองไปที่กรณ์ที อชิระที
พี่กรณ์... ณัฐมณครางชื่อของชายหนุ่มรุ่นพี่เบาๆ ออกมาทันเห็นเหตุการณ์ตอนปลายเรื่องจนเดาเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไม่ออก
เจ้ากรณ์ตามพ่อมาเดี๋ยวนี้ เสียงคุณกรณ์ออกคำสั่งห้วนอีกครั้ง
ผู้เป็นบิดามีเรื่องต้องชำระความกับลูกชาย ซึ่งยังความสะใจในหน้ามาสู่ใบหน้าคมคร้ามของอชิระแต่ซ่อนไว้ใต้ความนิ่งเฉย
เน็ทไม่ต้องตามพี่กรณ์ไปหรอกลูก มาใส่ยาให้คุณอชิระทางนี้เถอะ คุณมาลีนีเป็นคนรั้งฝีเท้าเล็กๆ ที่จะก้าวตามไปเพราะเป็นห่วงกรณ์ ส่งให้เกษรามองอภิชาติหน้าแห้งเมื่อมารดาสั่งให้เธอไปช่วยดูแลแขกพิเศษด้วยเช่นกัน แล้วกัน!
เจ้าเล่ห์ชะมัด คนอะไร!”
เกษราบ่นงึมงำเมื่อค้นพบรอยพอใจที่ฉายชัดในแววตาของคนเจ็บ รอยเยาะหยันซึ่งไม่เข้ากันกับใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรสักนิดเดียว 

จบตอนครับผม งานนี้ใครดีใครได้เนอะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #574 kasinee2526 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2552 / 13:18

    นั้นนะซิ

    #574
    0
  2. #456 prarotna (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2552 / 11:58
    พี่กรณ์แมนมาก ๆ ค่ะ ปกป้องศักดิ์ศรีของเน็ท
    นายชินแผนสูงจริง ๆ ยั่วโมโหพี่กรณ์ได้ ร้ายจริง ๆ
    #456
    0
  3. #455 นางมารร้าย 2 ใจ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2552 / 10:18
    อยากรู้ว่า คุณชิน จงจงเผลอให้โดนต่อย ให้หนูเน็ทดูแล รึว่าพลาดจริงๆ เนี่ย ถ้าไม่พลาดเอง ก็เจ้าเล่ห์มาก ที่ลงทุน



    เจ็บตัวขนาดนี้ ชักเริ่มเห็นใจมากขึ้นอีกนิดแล้ว อย่างว่าเนอะ ใครจะทนดูเมียตัวเองจับมือถือแขนหวานแหววกับ



    ผู้ชายคนอื่นได้ละ คนมันหวง+หึง อ่ะ แต่อีกใจ ก็สมน้ำหน้านิดๆ และสะใจหน่อยๆ เหมือนกัน
    #455
    0
  4. #454 dreaming (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2552 / 10:03
    อยากเป็นแฟนพันแท้บ้างทำไงแนะนำหน่อยได้ไหมค่ะ
    #454
    0
  5. #453 minkkiez (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2552 / 05:12
    ใครดีใครร้ายไม่รู้อ่ะค่ะ
    แต่ว่ามิ้งชอบ...คุณชินลุกขึ้นสู้แล้วเย้ๆๆๆๆ
    มิ้งชอบผู้ชายร้ายกาจ โหด โฉด เถื่อน มันเร้าใจดี
    แถมเจ้าเล่ห์มากแผนการแบบนี้ด้วยล่ะก็ เป๊คเลยอ่ะ
    เพราะฉะนั้น....วันแมนวันโหวตของมิ้ง
    อุทิศแด่คุณชินคนเดียว...เย้!!!!
    #453
    0
  6. #452 จอย (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2552 / 00:29
    ใครดีใครได้...ไม่ใช่มั้ง น่าจะเป็นใครไม่ดีถึงจะได้ซะมากกว่า หึหึ
    #452
    0
  7. #451 nishiae (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2552 / 23:08
    แง้ๆๆ แบบนี้ไม่ไหว  อีตาตัวร้ายนั่นนายมาารร้ายชัดๆๆ
    #451
    0
  8. #450 naowarat_epp (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2552 / 21:59
    คุณกรณ์ก็ดีมากๆเหมือนกัน จะหันไปเชียร์พี่กรณ์ก็ไม่ได้ เพราะคุณชินเขาเป็นพระเอก
    แต่คุณชินคงต้องพิสูจน์ตัวเองก่อนแล้วละ จะเอาแต่ใจไม่ได้แล้วนะคะ 
    #450
    0
  9. #449 yuechan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2552 / 20:00
    ดรณ์น่ะ แค่หมัดเดียวเอง ไม่คุ้มเคย ตื้บมันหลายๆทีก็ได้ เจ้าคนกินที่ลับไขที่แจ้งพรรค์นี้อ่ะ
    #449
    0
  10. #448 sangrawee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2552 / 19:25

    เก่งมากนายชิน

    #448
    0
  11. #444 sweetynt299 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2552 / 11:52

    ลุ้นอยู่น่ะว่าจะเป็นไงต่อไป  สู้ ๆ น่ะ ค่ะ

    #444
    0
  12. #443 srima (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 22:29
    ขอเอาใจช่วยอชิระค่ะ
    #443
    0
  13. #441 ฮันนี่ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 17:37
    ชิน เราเชียร์นายสู้!สู้!นะ อย่ายอมแพ้เค้านะ
    #441
    0
  14. #440 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 17:23
    ชินสู้ๆ อย่าไปกลัว ยังไงเนทก็เมืยเรา

    #440
    0
  15. #439 dreaming (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 15:17
    เป็นเราดีไปแล้วคนเค้ามาง้อทั้งที
    #439
    0
  16. #438 yuechan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 14:57
    ให้ดีแค่ไหนแต่เอาแต่ใจก็ไม่ไหวโว้ย เห็นไหมหนูเนท ได้คืบจะเอาศอก หนูให้ฝ่าพระบทมันไปเลย จะได้หายบ้า ไปใจอ่อนกับมันดันเข้าตัว
    #438
    0
  17. #437 นางมารร้าย 2 ใจ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 12:30
    นายชินจะใช้เล่ห์มนต์บทใด ชิงหนูเน็ทกลับมาละเนี่ย



    แต่อย่าใช้บทร้ายๆ นะ แทนที่จะได้ หนูเน็ทกลับไป จะกลายเป็นโดนผลักไสแทน



    ตอนนี้ชินน่ารัก เลยกลับมาเริ่มเชียร์ใหม่อีกรอบ
    #437
    0
  18. #436 prarotna (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 12:04
    พี่กรณ์ขวางไว้ก่อนเร็ว อย่าให้นายชินสมหวังง่าย ๆ
    ไม่ได้ ไม่ได้ เคยตัว
    #436
    0
  19. #435 ananyaa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 11:34
    เอาละเหวย พี่กรณ์งานเข้าค้า คอยดูต่อไปว่านายชินจะแผลงฤทธิ์ยังไง นิสัยตานี่ยังไง๊ ยังไง คงไม่มีเกรงใจใครหน้าไหนแหง ๆ
    #435
    0
  20. #434 sangrawee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 11:30
    ชิน  ลุย
    #434
    0
  21. #430 nishiae (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 00:01
    พึ่งอ่านรอบเดียวมาถึงตอนนี้ได้ แบบหืดจับเลยทีเดียว เป็นเรื่องที่อ่านแล้วหืดจับจริงๆนะ เหมือนหายใจไม่ทั่วท้องเลย 5555

    จะรอติดตามตอนต่อไปอย่างใกล้ชิด
    #430
    0
  22. #428 นางมารร้าย (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2552 / 22:04
    เอามาลงไวไวนะคะ รออยู่ค่ะ
    #428
    0