เพลิงรักมายา (ตีพิมพ์กับสนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 19 : สิทธิ์ที่ไม่ชอบธรรม < up 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    10 มิ.ย. 52

                เจ้าของหัวใจที่กำลังเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ก้าวตามแรงประคองของบรูคส์ไปราวกับตัวตนไร้น้ำหนัก หนุ่มสาวทั้งสองก้าวผ่านพ้นซุ้มประตูทรงโค้งเข้ามาในห้องโถงเพดานสูงซึ่งประดับแชนเดอเลียทำจากคริสตัลสีเขียวมรกตห้อยระย้าทิ้งตัวลงกลางห้อง เป็นกึ่งกลางของโต๊ะอาหารทรงยาวสำหรับรับประทานได้สิบที่พอดี แขกคนสำคัญที่มารอพบณัฐมณเป็นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สองคน พวกเขานั่งตรงเก้าอี้ซึ่งเรียงจากด้านซ้ายมือของเก้าอี้หัวโต๊ะ
                ขอโทษที่ปล่อยให้แขกคนสำคัญต้องรอนาน เจ้าบ้านหนุ่มออกตัวกับผู้มาเยือนทั้งสอง
ผู้ซึ่งหันมาตามเสียงทักทายทำให้ณัฐมณโล่งอกที่พบว่าเป็นโรเซนกับบาค ชายหนุ่มชาวเม๊กซิกันที่เคยพบกันที่เมืองไทย ไม่ใช่คนที่เธอกำลังหวาดกลัว หญิงสาวทักทายเขาด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนผละจากบรูคส์ไปนั่งที่เก้าอี้ทางด้านขวามือ การได้พบกับณัฐมณเรียกรอยตาพอใจของบาคได้มาก เขาติดสอยห้อยตามโรเซนมาที่คฤหาสน์สีขาวก็เพราะเหตุนี้ โรเซนกับบรูคส์สนทนาประสาเพื่อนเก่า ในขณะที่บาคหาโอกาสพูดคุยกับหญิงสาวไม่ขาดปาก
น่ายินดีจริงๆ นะที่คุณมาอยู่ที่นี่ บาคเอ่ยขึ้น ใบหน้าเกลื่อนยิ้มแฝงนัยน์ตาเจ้าชู้
ค่ะ ยังดีที่อีกฝ่ายฟังมาก พูดน้อยซึ่งบรูคส์ก็พอใจ
เรียวตาสีอำพันชำเรืองมองสายตาของบาค ก่อนกระแอมขึ้นเบาๆ เขามีหน้าที่เป็นคิวปิดจับคู่ให้น้องชาย ทั้งยังเป็นบอร์ดี้การ์ดอย่างดีให้ว่าที่คู่หมั้นของน้องชายด้วย โรเซนเหลือบมองเพื่อนเก่าที่คล้ายมีบางอย่างจะป่าวประกาศ เขากับน้องชายจึงหยุดฟัง
ผมมีเรื่องยินดีต้องบอกคุณนะ เรื่องที่อชิระจะหมั้นกับคุณเน็ท ผู้หญิงคนนี้เป็นเหมือนดวงใจของน้องชายผมเลยล่ะ บรูคส์จำเป็นต้องเอ่ยกันก่อนที่บาคจะถลำลึกแล้วเจรจาพาทีกับหญิงสาวที่เขาหมายตาไว้เป็นว่าที่น้องสะใภ้เกินเลย แก้วไวน์ในมือของบาคแทบล้มคว่ำก็ตอนที่ได้ยินอะไรแปร่งหูจากเจ้าบ้านหนุ่ม สีหน้าของเขาจืดเจื่อนรู้ว่าไม่ใช่การล้อเล่นแน่ๆ
อย่างนี้นี่เอง คุณถึงเปิดคฤหาสน์สีขาว หวังจะจัดงานที่นี่ใช่ไหม ยังไงผมก็แสดงความยินดีด้วยนะครับ โรเซนชิงพูดก่อน แล้วหันมายิ้มให้ณัฐมณ เวลานี้บาคเกิดอาการใบ้รับประทาน ใบหน้าคมคร้ามเกิดสีเข้มขึ้นแวบหนึ่งเรียกว่าผิดหวังกลางอากาศ
จริงหรือครับ บาคถามเพื่อความแน่ใจ เจ้าของงานเองกลับนิ่งงันจนบรูคส์ต้องยืนยันเสียเอง ทั้งยังแก้ต่างว่าณัฐมณคงจะอายจึงไม่ได้ตอบ
อย่าเสียมารยาทน่าบาค แสดงความยินดีกับคุณเน็ทเสียสิ โรเซนปรามน้องชายที่ส่งสายตาว่าไม่เชื่อไปยังหญิงสาว
ยินดีด้วยนะฮะ เสียงนั้นแกว่งอยู่ไม่น้อย แต่ยังเปิดยิ้มกว้างอย่างน้ำใจลูกผู้ชาย
บรรยากาศของการสนทนาแม้จะไม่ชื่นมื่นมากนักแต่ก็มิได้เสียไปเท่าตอนที่บุคคลคนหนึ่งปรากฎตัว ร่างสูงใหญ่ก้าวอาดๆ เข้ามาภายในห้องอาหารโดยมิได้รับเชิญ อชิระปรายนัยน์ตาคมเข้มจ้องมองทุกคนแล้วไปหยุดลงที่บาค ก่อนก้าวไปทรุดลงนั่งข้างๆ ร่างแบบบางของหญิงสาวคนเดียวในที่นั้น ความอึดอัดเข้าครอบงำจนณัฐมณหายใจลำบาก สีหน้าตื่นๆ ของเธอกระจ่างยิ่งขึ้นเมื่อชายหนุ่มที่เธอกลัวเกรงมาแสดงตัวในค่ำคืนนี้
ข่าวเร็วเหมือนเคยนะ นายมาแสดงความยินดี หรือว่ามาดูตัวคู่หมั้นของฉันล่ะบาค อชิระทักด้วยถ้อยคำเสียดสี นัยน์ตาเย้ยเยาะ
ที่จริงน่ะอย่างหลัง เพราะฉันเพิ่งจะรู้เมื่อกี้ว่าเธอเป็นคู่หมั้นคู่หมายของนาย บาคตอบข่มอารมณ์ขุ่นๆ เอาไว้ ตอนแรกก็ทำใจได้อยู่หรอกแต่พอเห็นหน้าตากวนประสาทของอชิระก็นึกอยากยั่วขึ้นมา คนเป็นไม้เบื่อไม้เมาก็เลยไม่ยอมลงให้กันง่ายๆ
ฮึ! รู้ก็ดี แล้วยังจะมานั่งหน้าสลอน กวนอารมณ์อยู่ได้
นึกยังไง ถึงมาที่นี่ได้ล่ะชิน บรูคส์หันไปถามน้องชายที่มักขลุกตัวอยู่ที่คอนโดกลางใจเมืองมากกว่าจะมาที่คฤหาสน์แห่งนี้
ผมอยากเปลี่ยนบรรยากาศมั่งน่ะ อีกอย่างบรูคส์เก็บคู่หมั้นของผมไว้ที่นี่ ผมก็ต้องย้ายตัวเองมาอยู่ใกล้ๆ นะสิ คนพูดเยาะใส่บาค แต่ไม่ได้คิดถึงคนฟังที่กระทบไปยังณัฐมณเต็มๆ หญิงสาวหน้าเจื่อนเมื่อโดนพาดพิง ไม่ได้ยินดี ไม่ได้หัวใจเต้นแรงเพราะคำๆ นั้น ดวงหน้าสวยหวานก้มงุดอยากย้ายตัวเองออกไปจากห้องนี้ซะ
นั่นเป็นแค่คำที่อยากประหัตประหารบาคเท่านั้น อชิระไม่มีทางคิดอย่างที่พูด...
เอ่อ ทุกๆ คนคะเน็ทขอโทษที่เสียมารยาท เน็ทขอตัวก่อนนะคะ เอ่ยเสียงเบา หญิงสาวตัดสินใจไม่ทนอีก
ณัฐมณเขยิบเก้าอี้ไปข้างหลังก่อนพาตัวเองออกไปจากวงสนทนาที่พาให้กระอักกระอ่วนใจ โดยไม่รอให้ใครอนุญาต แววตาของชายหนุ่มทั้งสองที่มองตามหลังร่างโปร่งระหงคละเคล้ากันไป ทั้งความอาลัยอาวรณ์ของบาค ทั้งความหงุดหงิดของอชิระ
เฮ้อ...’ เสียงพ่นลมหายใจทอดยาว เมื่อพ้นจากสายตาดุดันของเขาเสียได้ แต่ยังไม่รู้ว่าจะพ้นมือมารได้หรือไม่?
บานประตูยังไม่ทันได้ปิดสนิท ท่อนแขนข้างหนึ่งก็ยื่นมาขวางแล้วออกแรงผลักจนร่างแบบบางที่อยู่เบื้องหลังบานประตูนั้นเซหลุน อชิระแทรกตัวผ่านเข้ามาภายในห้องนั้น เอื้อมมือคว้าข้อมือบางเอาไว้แล้วดึงรั้งร่างเล็กอ้อนแอ้นเข้ามาปะทะแผงอกดังอั่ก ดวงตาดำขลับตื่นตระหนกแต่ไม่กล้ากรีดร้องเมื่อเห็นแววตาดุๆ ของเขา มันมืดสนิทและยากจะเดา
คุณชิน!”
คิดจะทำอะไร ถามจริงๆ เถอะคิดจะปั่นหัวผมใช่ไหม จู่ๆ ก็หนีกลับมาเฉยๆ คิดว่าทำอย่างนี้แล้วจะเรียกร้องความเวทนาสงสาร หรือรู้สึกผิดจากผมใช่ไหม ไม่เลยณัฐมณคุณคิดผิดมหันต์ เสียงห้าวคำรามในลำคอ น่ากลัวกว่าที่เคยพบเจอหลายเท่านัก หญิงสาวที่ถูกกอดรัดส่ายหน้าพัลวัน รอยน้ำตาใสๆ รินอาบผิวแก้ม ไม่เข้าใจที่เขาขู่เข็น ยิ่งได้เห็นน้ำตาอชิระก็ยิ่งหงุดหงิด
ในเมื่อมันไม่มีผลกับคุณ คุณชินมายุ่งกับเน็ททำไมล่ะคะ ปล่อยสิคะปล่อยแล้วก็ออกไปได้แล้ว ณัฐมณฝืนทำใจกล้าไล่เขา แล้วก็โดนเอาคืนด้วยการกอดรัดเอวคอดบางแน่นขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก มือหนาตรงเข้าบีบคางมนจนอีกฝ่ายหน้าเบ้เพราะเจ็บ
เธอกล้ามากที่ไล่ผมออกจากบ้านของผม จะบอกให้นะที่ทำอย่างนี้ไม่ได้ทำให้คุณมีค่ามากขึ้น มีแต่จะทำให้ผมชิงชังที่บังคับให้ผมต้อง...”
เขาละคำว่า หมั้นหมาย ซึ่งกำลังจะกลายเป็นงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่แห่งปีไปเสียแล้ว ดวงตาเศร้าซึ้งไหวสั่นแต่ริมฝีปากอิ่มถูกเม้มแน่น  
คุณไม่ต้องสนใจอะไรทั้งนั้นนั่นแหละค่ะ ที่พี่ชายคุณพูด ฉันสาบานว่าจะไม่ทำตามที่คุณบรูคส์ต้องการ จะไม่มีงานหมั้น ไม่มีงานอะไรเกิดขึ้นที่นี่ พอใจแล้วใช่ไหมคะ ใบหน้าที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาเบือนหนีไปอีกทางราวกับสะบัดใบหน้าใส่ อชิระกัดฟันกรอด ไม่คิดยอมให้ใครทำกริยาอย่างนี้ใส่เขา คนเอาแต่ใจไม่ยินยอมให้ณัฐมณหลบสายตาหรือเมินหนี มือหนาบังคับใบหน้าเล็กให้หันกลับมาสบนัยน์ตาเข้มขุ่นของเขา มันน่ากลัว ไร้ความปรานี ไร้ซึ่งหัวใจ
คนใจร้าย...’
เธอไม่มีสิทธิ์ประชดประชันผม เข้าใจไหมเน็ท เธอไม่มีสิทธิ์ทำตัวเหนือกว่าแล้วมาสั่งผม จำเอาไว้ด้วย คำพูดนั้นตวาดใส่หน้า พร้อมการผลักตัวหญิงสาวออกห่างกระแทกกระทั้นจนณัฐมณทรุดลงบนที่นอนนิ่มหยุ่น ร่างสูงใหญ่ยืนค้ำร่างบอบบางเอาไว้ คิดอยากกระทำอะไรก็ได้ที่พาให้อีกฝ่ายเข็ดขยาดไม่กล้าปากดีกับเขาอีก แต่สิ่งที่เขาเคยทำลงไปก็มาก มากพอที่จะย้อนมาให้สำนึกในเวลาชั่วครู่แล้ว
หญิงสาวที่นอนแผ่หราบนที่นอน เอียงใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยน้ำตาไปอีกทาง มือเรียวบางขยุ้มผ้าปูจนยับยู่
ฉันจะจำเอาไว้ คุณก็จำเอาไว้เหมือนกันนะคะคุณชิน ณัฐมณรับคำของเขาแต่เพียงในใจ
หัวใจบางๆ ที่โดนทำร้ายซ้ำรอยจนระบมปวด รอยตาที่บอบช้ำไปด้วยน้ำตากลับระริกไหวด้วยแววน้อยใจและแปรเปลี่ยนเป็นแข็งขึ้นในตอนท้าย ความอ่อนแอมีไว้สำหรับคนที่ยอมแพ้ ไม่คิดจะสู้ต่อ แต่ณัฐมณคิดจะพาตัวเองออกไปจากวิมานที่เป็นดังขุมนรกทั้งเป็นให้ได้ อชิระยืนนิ่งมองหญิงสาวที่จมอยู่กับภวังค์ของตนเอง ร้องไห้เงียบๆ และไม่แม้จะเหลียวแลเขาอีก ก่อนก้าวออกมาจากห้องนั้นด้วยความฉุนเฉียว โดยมีสายตาของบรูคส์จับจ้อง เป็นไปไม่ได้เช่นกันที่เขาจะยอมล้มเลิกความคิดที่จะรับผิดชอบหญิงสาวคนหนึ่ง ในเมื่อเธอเสียเกียรตินั้นให้แก่อชิระไปแล้ว   
 
มือเรียวบางเอื้อมไปแตะไล้กลีบดอกกุหลาบสีขาวดอกใหญ่ในสวน แบบที่พบได้ทางเหนือของประเทศไทย เห็นแล้วยิ่งคิดถึงบ้านเกิด...
แม้จะถูกคมของหนามกุหลาบเกี่ยว แต่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้สึก แม้หยดเลือดสีแดงฉานจะไหลซึมที่ปลายนิ้วเรียวเล็ก ความเจ็บแปลบน้อยๆ ไม่ได้ดึงณัฐมณออกจากมโนนึก หญิงสาวเฝ้าตริตรองว่าทำอย่างไรจึงจะกลับประเทศไทยได้ แล้วใครคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาหวังจะถามสารทุกข์สุกดิบประสาเพื่อน เมื่อเห็นหน้าเขาณัฐมณกลับมีความหวังเล็กๆ ส่องประกายในดวงตา โดยที่ยังไม่รู้ว่าบอร์ดี้การ์ดที่ภักดีต่อนายเท่าชีวิตอย่างปราบจะยอมช่วยเหลือเธอไหม แต่อย่างน้อยก็ต้องลองดูไม่ว่าจะมีความหวังริบหรี่เหลือเกินก็ตามที
คุณเน็ท! ท่าทางคุณไม่ค่อยสบายนะ แล้วนั่นเลือดออกนี่นา
สีหน้าของปราบตื่นตัวเมื่อพบว่ารอยเกี่ยวเล็กๆ ของหนามกุหลาบบาดยาวทำให้เลือดข้นๆ ชโลมมือเล็ก ความรู้สึกแปล๊บๆ เพิ่งบังเกิดตรงรอยแผล ณัฐมณหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นเลือดจนร่างสูงใหญ่ที่ชุดสูทสีดำสนิทต้องเข้าไปประคองไว้ เขาคว้ามือบางไปดูใกล้ๆ ส่งความห่วงใยในแววตา ความไม่เจียมตัวกับเผลอไผลทำให้ปราบมองผู้หญิงของเจ้านายอย่างลึกซึ้ง
ณัฐมณมองสบนัยน์ตาสีเข้มที่ยังเจือจานความปรานี มีน้ำใจมายังเธอ เขาอาจเป็นคนนั้น คนที่ช่วยเธอได้!
คุณปราบ คุณช่วยฉันได้ไหมคะช่วยพาฉันกลับบ้านที น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยขอร้อง ส่งแววตาอ้อนวอน ปราบยืนอึ้งมองดวงหน้าอ่อนหวานที่เคล้ารอยน้ำตา แต่เขากำลังฆ่าตัวเองชัดๆ หากใจอ่อนไปกับหญิงสาวผู้นี้ แน่นอนว่าอชิระกับบรูคส์ไม่ปล่อยเขาแน่ เมื่อชายหนุ่มเบื้องหน้าอิดเอื้อน แต่ยังจ้องมองเธออยู่ทำให้ความหวังที่มีหดหาย ปราบคงจะไม่ช่วยเธอเพราะมันเสี่ยงเกินไปสำหรับตัวเขาและหน้าที่การงาน
เพราะอะไร ทำไมคุณต้องกลับไปด้วย เขาเลือกจะถามถึงเหตุผล เพื่อนำมาประมวลในใจว่าควรต้องเสี่ยงเพื่อเธอคนนี้ไหม
ฉันไม่ต้องการหมั้นกับคุณชิน เน็ทอยากกลับเมืองไทยค่ะ ขอร้องเถอะค่ะมีคุณเท่านั้น... อ้อนวอน
นัยน์ตาอ่อนใสวิงวอนขอจนปราบจำต้องเบือนใบหน้าหนี ครุ่นคิดจนแถบคิ้วหนาเข้มขมวด มือเรียวบางยังยื้อมือหนากร้านของเขาเอาไว้ ส่งผ่านบางความรู้สึกมาเขย่าจิตใต้สำนึกของชายหนุ่ม หากณัฐมณรักอชิระ เธอคงไม่ปฏิเสธที่จะหมั้นกับเขา แต่ถ้าไม่ใช่...
ประกายวาบพราวในหัวใจของบอร์ดี้การ์ดหนุ่ม เขายังมีหวังบ้างไหม?
ผมไม่รู้ว่าจะช่วยคุณได้ไหม แต่จะพยายามก็แล้วกัน ถึงผมจะอยากให้คุณอยู่ที่นี่ต่อก็ตาม ปราบบอกความในใจได้เพียงเท่านั้น หญิงสาวพยักหน้าขอบคุณในน้ำใจจากเพื่อนใหม่ ดีที่เขายอมรับปากแม้จะเป็นแค่สัญญาปากเปล่าก็ตาม มือบางปล่อยลงข้างตัวเกรงคนอื่นจะมาเห็นเข้าแล้วเผยรอยยิ้มบางๆ บนดวงหน้าเซียวๆ ให้เขาแทน อย่างน้อยทุกวันต่อจากนี้ยังมีหวังที่จะได้กลับบ้าน โดยที่อีกฝ่ายอยากยื้อเธอไว้เป็นดวงใจที่นี่นิจนิรันดร์
 
ไอ้ปราบ...
เสียงกัดฟันกรอดบนใบหน้าสีน้ำผึ้งแลเหี้ยมเกรียม พาให้เด็กรับใช้ที่ผ่านทางมาก้มหน้างุด เดินยอบตัวผ่านเจ้านายคนรองไปแบบขาแทบขวิด อชิระกดกำมือหนา ความโกรธเข้ามาสุมในรอยตาสีเทาเข้มจนสั่นระริก หมายมาดจะเอาโทษปราบที่กล้าแตะต้อง ทั้งกอดประคองและจับมือณัฐมณโดยลืมไปว่ามีสิทธิ์ใดที่จะโกรธเกรี้ยวเพียงนี้ สิทธิ์ของความเป็นว่าที่คู่หมั้น หรือฐานะอื่นที่เขาแย่งชิงมาจากหญิงสาวโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม
หญิงสาวที่ผละจากปราบก้าวเข้ามาในตัวคฤหาสน์ ต้องตกใจเมื่อพบว่าอชิระยืนเด่นราวกับรอคอยใครอยู่ ดวงหน้านวลเนียนก้มลงต่ำหวังจะเดินผ่านเขาไปโดยไม่ต้องหยุดทักทาย ไม่มีคำพูดจา ไม่มีแววตาที่มองมาแล้วตัดพ้อ ความหมางเมินที่อชิระได้รับในขณะที่เขาเห็นกับตาว่าไอ้ปราบได้อะไรไปบ้าง ทั้งรอยยิ้มอ่อนหวาน แล้วยังจะถือโอกาสกอดร่างบางนั่นอีก แล้วจะให้อารมณ์ของคนเอาแต่ใจอย่างอชิระสงบได้อย่างไร
ร่างอ้อนแอ้นในชุดเอี๊ยมแบบกางเกงขาสั้นสีขาว เสื้อตัวในสีชมพูบานเย็นกำลังจะก้าวผ่านเขาไป ขนอ่อนๆ ลุกเกรียวเพียงแค่ผ่านเบื้องหลังหนาใหญ่ที่แผ่ความกดดันมาถึง ณัฐมณแทบจะกลั้นลมหายใจไปพร้อมกัน แล้วก็ต้องถอยกรูดเมื่อชินก้าวยาวๆ เพียงก้าวเดียวมาถึงตัว
เอ๊ะ!” ณัฐมณเงยใบหน้าตื่นๆ ขึ้นมองร่างสูงใหญ่ที่ขวางทาง
ดวงตากลมโตตระหนกยามสบนัยน์ตาวาวโรจน์บนใบหน้าหล่อเหลา อชิระเค้นมองดวงตาดำขลับของเธอ ซ้ำยังก้าวเข้าไปประชิด มือหนาผลักไหล่บางให้ถอยไปติดผนังอย่างไม่ออมแรง นี่มันห้องรับแขก! หญิงสาวกรอกนัยน์ตาสั่นไหวมองหาคนช่วย แต่ไร้เงาของเด็กสาวรับใช้ที่มักเดินกันขวักไขว่ เพราะอชิระคนเดียวเท่านั้น ที่ไปอยู่ที่ใดก็ทำให้พื้นที่นั้นปราศจากผู้อื่น เป็นคนที่อันตรายโดยแท้
คุณชิน คุณต้องการอะไร ถอยออกไปนะคะ เสียงสั่นตวาดแว้ด
หืม ว่าอะไรนะ อชิระแกล้งหูทวนลม เรียวตาคมกริบวาวโรจน์
ฉันบอกให้คุณถอยไป...  
ณัฐมณละล่ำละลักออกคำสั่งทั้งเสียงยังสั่นพร่า ร่างกายบอบบางสั่นเทิ้มเมื่อมือหนาใหญ่กดบ่าบางออกแรงบีบแล้วดันไปจนติดระนาบของกำแพง จ้องมองเธอด้วยแววตาโกรธเกรี้ยวทั้งที่เจ้าตัวยังไม่รู้สักนิดเดียวว่าไปเผลอทำอะไรในเขาขัดใจ ชินส่ายหน้าไปมาเอียงใบหน้าหล่อคมมองหญิงสาวคาดโทษ แล้วเรียวตาคมกริบก็ปรายไปเห็นบอร์ดี้การ์ดหนุ่มที่กำลังก้าวเข้ามา ไม่ต้องเดาว่าเป็นใครที่อชิระจงใจให้เห็นฉากรักขื่นๆ ฉากนี้
ไม่ถอย จะทำไม?” รูปปากหยักสวยค้านกวนๆ
ใบหน้าสีน้ำผึ้งก้มลงมาชิด ประกบปิดเรียวปากฉ่ำนุ่มของหญิงสาวที่ตกอยู่ใต้พันธนาการของเขา เรียวแขนแกร่งทั้งสองยกขึ้นค้ำร่างแบบบาง แนบแผ่นอกหนาใกล้ชิด ก่อนเคลื่อนมือมาประคองดวงหน้าเล็กที่พลอยหลบหนีให้หยุดนิ่งรับรอยจูบจู่โจมแต่โดยดี ปราบชะงักฝีเท้าไม่อาจก้าวต่อ ใบหน้าของคนที่เห็นเหตุการณ์แดงซ่านก่อนก้มลงต่ำเรี่ยพื้น เขาโดนดีเข้าแล้ว อชิระกำลังประกาศตนว่าเป็นเจ้าของณัฐมณทั้งร่างกายและจิตใจ
หึๆ จูบของคุณนี่มันจืดชืดจริงๆ ถามจริงๆ เถอะ นี่จริงหรือว่าแกล้งทำว่าไม่ประสา ผมจะได้ไม่หลงคิดว่าได้คู่หมั้นที่แสนบริสุทธิ์
เมื่อถอนจูบที่ชืดชาออกจากริมฝีปากบอบบาง อชิระก็พรั่งพรูคำพูดกัดกร่อนหัวใจพร้อมทั้งถ้อยคำดูถูกหญิงสาว รอยตาของเขายิ้มเยาะพอใจที่ทำให้ปราบกระเด็นกลับออกไปทางเดิมด้วยโดนแรงสะท้อนจากภาพบาดตา กรีดหัวใจ และทำร้ายณัฐมณไปพร้อมกัน หญิงสาวปรือดวงตาที่เจ็บช้ำขึ้นมองเขาอย่างผิดหวัง ขบเม้มริมฝีปากเห่อแดงอย่างอดกลั้น
เลวร้าย...
ชายหนุ่มที่เธอเคยมองในแง่ดี โหดร้าย หยาบคายอย่างที่สุด อชิระผู้ซึ่งพรากทุกอย่างไปจากเธอ ที่น่าเสียใจ คือ การที่ครั้งหนึ่งณัฐมณหลงมอบหัวใจให้คนๆ นี้ไป เรียวปากอวบอิ่มสั่นระริกสะกดกลั้นคำพูดให้ปล่อยออกไปโต้ตอบเขาบ้าง
แล้วแต่คุณจะคิดเถอะค่ะเพราะไม่ว่าฉันจะพูดอะไรคุณก็ตีความไปได้อีกแบบ ถ้าคุณคิดว่าฉันไม่คู่ควรกับคุณ ก็บอกพี่ชายของคุณให้ยกเลิกงานหมั้นที่กำลังจะเกิดขึ้น แล้วคุณเองก็ช่วยปล่อยมือจากฉันอยู่ให้ห่างกัน ฉันรับรองว่าจะไม่อยู่ให้รกหูรกตาคุณแน่ ณัฐมณกำหนดแรงกายแรงใจที่มีเอ่ยคำพูดห้วนๆ แข็งๆ ใส่อชิระ ฉุดให้กระแสกรุ่นโกรธในแววตาของอีกฝ่ายพุ่งขึ้นเกินขีดร้อย รอยตาน่ากลัวของเขาจ้องลึกในนัยน์ตาสั่นๆ ที่แสร้งว่าเข้มแข็งของเธอ ทั้งที่อยากทรุดลงไปกองกับพื้นใจแทบขาด
อ้อ! เดี๋ยวนี้ปากเก่งดีนี่ ไอ้ปราบมันสอนมาหรือไงถึงได้เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้ขนาดนี้ หรือว่าที่ผมกับคนอื่นๆ เห็นมาตลอดมันเป็นภาพลวงตาของคุณ อชิระสบท ส่งรอยตาเคียดแค้นไปถึงชายหนุ่มอีกคน
คุณต่างหากล่ะคุณชิน ที่เป็นภาพลวงตาตั้งแต่วันแรกที่เราพบกัน
จะไม่มีการยกเลิกอะไรทั้งนั้น จำเอาไว้นะเน็ท คุณเป็นผู้หญิงของผม และไม่มีวันที่ผมจะเสียสละให้ไอ้ลูกน้องหน้าโง่อย่างไอ้ปราบ อย่าคิดไปจากที่นี่ หรือคิดจะทำอะไรโดยที่ผมไม่ได้สั่ง เขาออกคำสั่งราวกับเป็นเจ้าชีวิต เจ้าของร่างบอบบางที่โดนตะคอกใส่สั่นจนตัวโยน หยาดน้ำตาที่กลั้นไว้พร้อมจะไหลมาทุกเมื่อ ณัฐมณส่ายหน้าปฏิเสธ ไม่ยอมรับการตัดสินแต่เพียงฝ่ายเดียวของคนไร้เหตุผลอย่างเขาเป็นแน่
ฉันไม่ใช่ของเล่นของคุณ ไม่ใช่ผู้หญิงของคุณ ไม่ใช่!” ร่างบางดิ้นเร่าจะออกจากอ้อมแขนนั้น
ทำไมจะไม่ใช่ อยากให้ผมป่าวประกาศกับใครต่อใครไหมว่าคุณเป็นผู้หญิงของผม เริ่มจากไอ้ปราบก่อนเป็นไง มันจะได้หยุดละเมอเพ้อพกกับ เมีย คนอื่นสักที
คุณชิน!” สถานะที่เขาประเคนให้ทำให้ณัฐมณหยุดนิ่ง ดวงตาเบิกกว้าง ทั้งที่ชายหนุ่มเป็นผู้ยัดเยียดสิ่งนั้นให้เธอ เขายังกล้าท้าทายนำกลับมาขู่เข็นไม่อายปาก มือเล็กๆ กำแน่นแล้วทุบรัวลงบนแผงอกกว้างไม่ยั้งทั้งน้ำตา คงไม่มีใครในโลกนี้แล้วกระมังที่จะร้ายกับเธอได้เท่าเขา
เสียงอึ่กอั่กดังรัว แต่ไม่ได้ระคายแผ่นอกกว้างกำยำของร่างหนาใหญ่ นัยน์ตาสีเทาเข้มวาบด้วยประกายกร้าว อชิระขบกรามกรอดรวบมือบางมากุมไว้
หยุด! บอกให้หยุดไงเล่า อย่าให้ผมต้องทำอย่างที่พูดสิ เตรียมตัวเตรียมใจกับงานหมั้นที่จะเกิดขึ้นดีกว่า คงไม่ดีถ้าคู่หมั้นของผมหน้าตาเปรอะเปื้อนน้ำตาแบบนี้ แล้วก็จำไว้นะอย่าคิดไปยุ่งเกี่ยวกับไอ้ปราบ หรือผู้ชายหน้าไหนอีก เพราะถ้าคุณไม่เชื่อคุณจะรู้ว่าผมยังร้ายได้มากกว่านี้อีกเยอะ
                เสียงข่มขู่ของอชิระยังไม่จางหาย แม้ว่าชายหนุ่มจะก้าวพรวดๆ ออกห่างไปด้วยอารมณ์ฉุนหนักทั้งๆ ที่ระบายใส่ณัฐมณไปมากมาย ปล่อยให้ร่างบางทรุดลงนั่งกับพื้นหมดแรงจะต่อกร หมดกำลังจะฝืนต่อไป
เรียวปากแดงฉ่ำถูกเม้มสนิทเป็นเส้นตรงกับทุกวาจาว่าร้ายของเขา อชิระอ้างสิทธิ์ของการเป็นเจ้าของตัวเธอ สิทธิ์ที่ไม่ชอบธรรมเลยสักนิดเพราะเขาได้ครอบครองร่างกายของหญิงสาวด้วยพละกำลังมิใช่...ความรัก
 
ศรันยาได้รับมอบหมายให้เป็นแม่งานในการจัดพิธีหมั้นระหว่างอชิระกับณัฐมณ ทุกอย่างยังดำเนินต่อ แม้จะรู้ว่ามีเสียงคัดค้าน ทั้งผู้ที่คัดค้านยังเป็นผู้ที่ต้องเข้าร่วมพิธีแต่ไม่มีใครใส่ใจเสียงเล็กๆ นั้น อีกคนหนึ่งที่ควรต้องค้านหัวชนฝาอย่างอชิระที่ยังหลงรักหัวปักหัวปำกับหญิงสาวคนอื่นกลับไม่ขัดข้อง ยินยอมหมั้นหมายซึ่งบรูคส์กลับตีความว่าเป็นเพราะชายหนุ่มเปลี่ยนใจมาสร้างรักครั้งใหม่กับณัฐมณ และลืมเมย่าได้หมดใจแล้ว
แท้จริงแล้วเหตุผลใดที่ทำให้ชินยินยอมกันล่ะ ยังไม่มีใครรู้ความจริงเรื่องนี้
อีกเพียงสองวัน...
แต่หญิงสาวที่กำลังจะเข้าพิธีหมั้นนั่งจมอยู่กับความคิดที่วนเวียนราวหลงในเขาวงกต ไม่ว่าศรันยาจะนำเดรสขาวสะอาดตาตัดเย็บด้วยไหมอิตาลีเนื้อดี กับเครื่องประดับเพชรมาให้เลือกดูก็ไม่อาจดึงรั้งคนที่เหม่อลอยออกจากภวังค์ได้ ส่งให้รู้ว่าณัฐมณไม่อยากให้จัดงานนี้จริงๆ มือเรียวบางแตะลงบนบ่าเล็กของหญิงสาวรุ่นน้อง ที่เปลี่ยนฐานะจากพนักงานสาวไปเป็นคู่หมั้นของหนุ่มนักธุรกิจแห่งเวลล์ กรุ๊ป
คุณเน็ทคะทำไมเศร้าสร้อยอย่างนี้ล่ะคะ มาลองชุดกันเถอะค่ะ ศรันยาเอ่ยชวนด้วยรอยยิ้ม ปลอบประโลมให้อีกฝ่ายเบิกบานขึ้นด้วยการหยิบจับเดรสสั้นมาแนบร่างอ้อนแอ้นของตนอวดๆ แต่ณัฐมณยังคงเหม่อลอย คนไม่มีแก่ใจเบือนใบหน้าเซียวๆ กลับมาหา รอยตาคล้ำๆ บ่งบอกว่านอนไม่เต็มตามาหลายคืน บ้างร้องไห้ และคิดวกวนจนไม่อาจข่มตา
พี่โรสคะ เป็นไปไม่ได้ใช่ไหมคะที่วันพรุ่งนี้จะไม่มีงานหมั้น
ค่ะ คงเป็นไปไม่ได้ คุณเน็ทรังเกียจคุณชินเหรอคะ
มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ คุณชินยอมหมั้นเพราะเหตุผลอะไรเน็ทไม่รู้จริงๆ แต่เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเน็ทหรอกค่ะ แล้วความสัมพันธ์แบบนี้มันควรเกิดขึ้นเหรอคะ ณัฐมณเอ่ยถามราวรำพึงรำพันเลื่อนลอย ไม่ได้รัก ไม่ได้ต้องการ แต่ปรารถนาจะได้มาเพื่อการเอาชนะเท่านั้น นั่นที่ทำให้เธอเจ็บ ศรันยาพ่นลมหายใจเบาๆ ทรุดลงนั่งเคียงข้าง เอื้อมมือไปกุมมืออีกฝ่ายให้กำลังใจ
คุณเน็ทจะผ่านมันไปได้ค่ะ เชื่อพี่นะคะ
คำปลอบโยนของศรันยาเลือนหายไปแค่พริบตาเดียว เพียงแค่ณัฐมณหลับตาแล้วตื่นขึ้นมาพบเช้าวันใหม่...
 
คฤหาสน์สีขาวของตระกูลเวลล์เนอร์ถูกเนรมิตให้กลายเป็นงานเลี้ยงน้ำชาในสวน เตรียมพร้อมไว้หลังเสร็จสิ้นกระบวนพิธีหมั้นตามกำหนดการ ซึ่งเปิดให้แขกวีไอพีเท่านั้นเข้าไปเป็นสักขีพยานภายในตัวคฤหาสน์ หลังจากนั้นจะออกมาให้ถ่ายภาพกันบริเวณด้านนอก แขกในสายธุรกิจน้ำมัน และกิจการหุ้นกว่าห้าสิบคนมาร่วมเป็นเกียรติเพราะบรูคส์ เสือหนุ่มนักธุรกิจซึ่งเป็นที่รู้จักในวงสังคม ส่วนอชิระนั้นออกงานน้อยกว่า และค่อนข้างเก็บตัว กับนักข่าวต่างชาตินับสิบต่างทยอยเข้ามาในงานก่อนเวลาเป็นระลอก และรับการตรวจโดยบอร์ดี้การ์ดร่างโตที่กระจายอยู่ภายในงาน ดูแลความเรียบร้อยภายใต้การกำกับของวัชระ ในขณะที่ทุกอย่างดำเนินไปตามทางของมัน
ใครบางคนที่ควรจะสวมเดรสสีขาวกลับหายตัวไป!

มาส่งแบบดึกดื่นแล้วนะคะ
ยังไม่มีทีท่าจะกู้ความเมตตากลับมาให้อชิระได้เลย
มีแต่...เกลียดเข้าไส้ เอาล่ะค่ะ ยังไงก็ฝากติดตามกันได้แบบใกล้ชิด 
ไม่นานๆ ดาบนั้นคืนสนองพ่อคนใจร้ายแน่ๆ หุหุ เม้นท์กันได้นะคะ
                                                                    ดาลัน   
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #566 kasinee2526 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2552 / 12:52
    สมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #566
    0
  2. #469 boubou77 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2552 / 04:02
    อืมๆหายไปไกลๆเลยนะ
    #469
    0
  3. #264 naowarat_epp (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 17:35
    สาุธุ !!  ดาบนั้นคืนสนองคุณชินทีนะคะ  ร้ายมากๆ
    #264
    0
  4. #204 sangrawee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2552 / 20:33
    ขอไห้หาไม่เจอ
    #204
    0
  5. #203 yuechan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2552 / 16:36
    อ่านแล้วเจ็บจี้ดๆที่ใจ ทำไมมนุษย์เรามันถึงใจร้ายอย่างนี้ 

    คนที่คิดเอาเองโดยไม่คำนึงถึงความรู้สึกของคนอื่น ไม่เคยที่จะเข้าจคนอื่นแถมยังทำลายทุกสิ่งของเขายังมีหน้าจะมาเรียกร้องสิทธิ์อีกหรอ โอ้ยให้ตายเถอะ

    เขาว่ากันว่าฆ่าตัวตายเป็นบาปใช่ไหม แล้วก็เป็นวิธีการที่โง่ หนีปัญหา ถึงจะมีคนบอกว่าถ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปอาจจะเจอเรื่องอะไรดีๆขึ้นก็ได้ แต่หากลองคิดดู คนที่ตกอยู่ในสภาพเลวร้ายเหมือนตายทั้งเป็น ถึงจะบอกให้ปล่อยวาง แต่นั้นก็ใช่เรื่องที่จะทำได้ง่ายๆ กว่าที่จะปล่อยวางและหลุดพ้นได้ เน็ทก็คงจะมีเพียงแค่ลมหายใจรวยระรินแล้วมั้ง เห้อ จะว่าโง่หรืออะไรก็เถอะ บางครั้งคนเราย่อมมีศักดิ์ศรีพอ ยอมสูตายดีกว่าตายทั้งที่ยังไม่ได้สู้
    #203
    0
  6. #199 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2552 / 16:33
    สงสารนู๋เน็ทจังเลย ชินใจร้าย
    #199
    0
  7. #197 prarotna (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2552 / 12:47
    เน็ทไปไหน หนีให้พ้นนะ
    อ่านแล้วลุ้น อยากรู้ว่าเมื่อชินหลงรักเน็ทแล้วจะเป็นไง
    #197
    0
  8. #196 kasinee2526 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2552 / 11:48
    งานเข้าแล้วละซิ
    #196
    0
  9. #194 super_p (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2552 / 10:22
    ใครพาหนี เชียร์ปราบๆๆๆ
    #194
    0
  10. #193 minkkiez (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2552 / 09:56
    ลืมบอกไปว่า "บอดี้การ์ด" ไม่มี ร.เรือการันต์ตรงคำว่า บอ นะคะ
    มันทับศักพท์ภาษาอังกฤษ "Bodyguard" อ่ะค่ะ

    แต่มิ้งกลับมาอ่านตอนนี้ในช่วงท้ายๆ ใหม่
    มันเหมือนกับว่าหนูเน็ทไม่ได้จงใจหนีไปเอง
    แล้วก็เหมือนกับว่าหมั้นกันตามพิธีการเรียบร้อยไปแล้วด้วยหรือเปล่าคะ
    เหมือนว่าจะรอพิธีเลี้ยงฉลองหมั้นแล้ว..แต่ไม่แน่ใจน่ะค่ะ
    รอดูเหตุการณ์ต่อไปว่าจะเกิดอะไรชึ้นอย่างตื่นเต้นมากๆ เลยค่ะ
    #193
    0
  11. #192 deuanpeng (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2552 / 04:00
    ไม่รู้ว่านายปราบพาหนูเน็ทหนีกลับไทยหรือว่าพ่อตัวดีทำพิษอุ้มว่าที่คู่หมั้นหนีซะเองน้อ
    ใครๆ อาจจะเกลียดชิน แต่เรายังรักชินซาเหมอ ถึงแม้ชินจะเลวเล้วเลวก็เหอะ หล่อเลว โดนใจ ใช่เลย
    #192
    0
  12. #191 annita_1110 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2552 / 01:15
    หนอย  อตาชิน อย่าให้เจอนะ จะ กระโดยัน แบบขาคู่เลย  ชิ ชิ

    เน็ท หนีไปให้ไกลๆเลยนะ 
    #191
    0
  13. #190 minkkiez (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2552 / 21:18
    อย่าบอกนะคะว่านอกจากจะพาลใส่เขาแบบไม่มีเหตุผลแล้วนี่
    คุณชินยังคิดจะลักพาตัวคู่หมั้นตัวเองหนีออกจากงานเพื่อเลี่ยงการหมั้น
    โอววว ถ้าเป็นอย่างนั้นละก้อ..ไม่ใช่ใจร้ายธรรมดาแล้วเนี่ย
    ใจร้ายโ...เลยอ่ะ
    #190
    0
  14. #189 keylynn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2552 / 21:10
    เพราะเขียนดีจัดไงคะคนอ่านเลย(โคด)จะอิน...

    แบบว่าหมั่นไส้ตานี่สุดๆไปเลย....

    แต่ไม่ได้อยากให้เปลี่ยนพระหรอกเอกนะคะ..

    แค่ขอให้ทรมานตานี่เยอะ(ๆๆ)หน่อยจะดีมากค่ะ (55+)

    หลังพิธีกรรมลงดาบแล้วอิชั้นคงทำใจสงสารตานี่ขึ้นมาได้แน่ๆค่ะ (หึหึหึหึ)
    #189
    0
  15. #187 super_p (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2552 / 13:36
    ไปเริ่มชีวิตใหม่กับปราบดีกว่าเน๊อะ
    #187
    0
  16. #186 prarotna (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2552 / 12:42
    ตอนแรกก็แค่เกลียด
    ต่อมาก็เกลียดเข้าไส้
    ตอนนี้เกลียดเข้ากระดูกเลย นายชินอย่ามาแถวบ้านนะ
    จะสั่งน้องหมาเราไปกัดเลย ชิ ทำเน็ทของเราได้
    นายปราบนายคงไม่เห็นเจ้านายดีกว่าหญิงในดวงใจนะ
    ช่วยเน็ทของเราด้วยนะ
    #186
    0
  17. #184 dreaming (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2552 / 08:05
    สู้ๆ เน็ท
    #184
    0
  18. #183 deuanpeng (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2552 / 06:35

    คุณดาลันคะ ได้โปรด เอาอีก 60 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือมาลงต่อเถอะนะคะ พลีสสๆๆๆๆๆ จะลงแดงอีกแล้วอ่ะ ช่วยทีเถอะเจ้าค่ะ

    #183
    0
  19. #182 minkkiez (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2552 / 03:11
    แหะๆ แต่มิ้งชอบนะ ความโหด โฉด เถื่อนใจร้ายเนี่ย
    ใจร้ายเข้าไป เดี๋ยวตอนหัวใจหายโง่ กลับมาหลงรักเขาโงหัวไม่ขึ้น
    จะได้รู้ว่าที่ทำร้ายไปน่ะ หัวใจตัวเอง หุหุ
    #182
    0
  20. #180 keylynn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2552 / 23:42
    คาดว่าคงจะมีแต่คนตั้งตารอรายการลงดาบนายชินแน่ๆเลย

    (หนีให้ได้นะเน็ท go go go!!!!)
    #180
    0
  21. #179 นุช (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2552 / 23:32
    สงสัยชินจะแอบมีในกับเน็ทแล้วละซิ

    แต่จะบอกว่าสายไปแล้วนะชิน

    เราย้ายข้างไม่เชียร์นายแล้ว

    ต้องให้ปราบช่วยเน็ทหนีไปให้ได้นะ

    เอาใจช่วยเน็ท สู้ สู้
    #179
    0