เพลิงรักมายา (ตีพิมพ์กับสนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 12 : โดนปั่นหัว(ใจ) < up 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    12 พ.ค. 52

                เสียงตะลุมบอนแลกหมัดนัวเนียของสองหนุ่มทำให้โรเซนทราบสร่างเมา เขากับลูกน้องเข้าห้ามปรามจับบาคแยกออกจากอชิระ มือหนาตบลงที่บ่าของทั้งสองหนุ่มอ่อนวัยกว่าแรงๆ เรียกสติพร้อมชี้หน้าน้องชายสั่งให้ขอโทษที่แสดงกริยาไร้มารยาทต่อณัฐมณ แต่อีกฝ่ายยังฮึดฮัด อชิระปรายนัยน์ตาเรืองวาวสบกับโรเซนเมื่อเขาขอร้องให้เลิกแล้วต่อกัน แต่คู่กรณีทั้งสองหัวรั้นทั้งคู่จึงส่งแววตามาดร้ายไม่หยุดหย่อน

                งั้นก็ปล่อยให้ต่อยกันให้ตายไปข้างหนึ่งเอาเลย ส่วนคุณมากับผมเถอะอย่าอยู่กับเด็กที่ไม่รู้จักโตพวกนี้เลย โรเซนเอ่ยตัดรำคาญ พลางรั้งข้อมือเล็กของณัฐมณไปอีกทาง แต่ร่างสูงใหญ่มาขวางไว้เสียก่อน
พวกผมจะกลับแล้ว เรื่องงานค่อยคุยต่อตอนมีอารมณ์ก็แล้วกัน เสียงห้าวๆ ตัดสินแทนณัฐมณที่ถูกโรเซนลากจูงไป
มือหนาตรงเข้าไปฉุดรั้งดึงคนของเขาออกห่างจากโรเซน สายตาคมดุดันที่มองหนุ่มแม๊กซิกันทั้งพี่ทั้งน้องนิ่งอย่างประกาศตัวว่าเขาเท่านั้นที่มีสิทธิ์พาณัฐมณไปไหนต่อไหนได้
อชิระกึ่งลากกึ่งจูงข้อมือเล็กของณัฐมณ แม้จะพ้นมาจากผับแห่งนั้นแล้ว เขาเดินดุ่มๆ ไปที่รถซึ่งขับไม่ถึงสิบนาทีก็ถึงโรงแรมที่พัก ดวงตาสวยซึ้งชำเรืองมองเสี้ยวหน้าคมคายแดงช้ำ แตกยับที่ริมฝีปากหยักสวยมีเลือดไหลซึมจนชายหนุ่มต้องใช้มือปาดเช็ดรวกๆ เธอถึงกับห่อปากรู้สึกเจ็บตามไปด้วยจนคนเจ็บตัวจริงเบือนใบหน้ากลับมามองจึงได้เห็นชัดๆ ว่าเขาโดนต่อยไม่ใช่น้อย เมื่ออชิระก้าวลงจากรถก็ห่อตัวน้อยๆ เพราะบาคฝากรักไว้ด้วยการต่อยเข้าที่ท้องน้อยสองหมัด เสียงครางเบาๆ ไม่ได้เล็ดลอดแม้จะจุกเสียดมากก็ตามที
คุณไหวหรือเปล่าคะ?” เธอตรงเข้ามาช่วยพยุงเขา ส่งแววตาห่วงใยมาถึง ชินไม่ได้ตอบแต่ยอมให้หญิงสาวร่างเล็กกว่ามากช่วยพยุงถึงจะทุลักทุเลเต็มทีที่ณัฐมณจะประคองเขาไปจนถึงห้องพัก
ดวงตากลมโตติดหวานซึ้งจ้องมองรอยฟกช้ำ แดงเห่อบนใบหน้าหล่อเหลาที่แฝงเสน่ห์เหลือร้ายทั่วทุกมุมด้วยแววตากังวล หลังจากคนทั้งสองมาถึงห้องพักอชิระก็พาตัวเองไปนอนแหม่บบนเตียงราวกับแทบหมดแรง บาคเป็นชายร่างใหญ่กำลังแรงดี และหมัดหนัก เรื่องนี้ชินรู้ดีเพราะเคยไล่เตะต่อยกันมาตั้งแต่สมัยเด็ก ต้องยอมรับว่าคราวนี้บาคหมัดหนักขึ้นเยอะเพราะทำเขาปากแตก ไหนจะอาการจุกแทบกระอักที่ท้องน้อยนั่นอีก คนคิดขบกรามแน่นจนเป็นสันนูนบนรูปหน้า หากบาคไม่ปากเสียขออะไรง่ายๆ ก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก เขารู้ว่าอีกฝ่ายก็คงเจ็บไม่น้อยเพราะเขาก็ไม่ยั้งมือเช่นกัน
คุณชิน จู่ๆ ลุกไปต่อยกับคุณบาคทำไมคะ?” คนถามไม่รู้เรื่องรู้ราว ดวงตาใสแจ๋วมองเขา
ก็เห็นอยู่ว่าอชิระกำลังเพลิดเพลินกับสุรานารี เขาไม่ได้เห็นด้วยซ้ำว่าเธอตกอยู่ในสถานการณ์ใดแล้วอยู่ๆ เขากลับเข้ามาช่วยเหลือราวกับเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด คนถูกถามทำเพียงปรายนัยน์ตาขุ่นๆ ขึ้นมองดวงหน้าหวานเงียบๆ ขณะที่เธอบรรจงใช้ผ้าชุบน้ำสะอาดแตะเบาๆ ที่รอยแผลจนเขากระตุก
                ไม่รู้จริงๆ หรือ...” เขายอกย้อน
                ถ้ารู้ฉันก็คงไม่ถามคุณหรอกค่ะ คุณชิน ณัฐมณประชดให้บ้าง ด้วยหมั่นไส้คนปากแตกแต่ยังทำปากเก่ง
เจ้าบาคมันปากไม่ดี ผมไม่ชอบ อยากสั่งสอนบ้างก็...แค่นั้นอชิระพูดพลางเมินมองไปทางอื่น ไม่ได้ขยายความทั้งหมดว่าบาคพูดอะไรยั่วประสาทเขาขนาดที่ต้องลุกไปอาละวาดอย่างนั้น ณัฐมณถอนใจเบาๆ ในความมุทะลุของเจ้านายโดยไม่รู้สักนิดว่าต้นเหตุเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์เกิดจากเธอ มือบางยังคงแตะซับรอยแตกที่มุมปากหยักสวยเบาๆ แต่ก็ยังส่งผลให้คนเจ็บสะดุ้งและเบือนหน้าหนี เธอยิ้มบางๆ กับหน้ามู่ทู่ของเขา
                นี่ยาแก้ปวดกับแก้อักเสบค่ะ ทานซะก่อนค่ะคืนนี้แผลคงจะระบม
พูดจบก็วางเม็ดยาบนฝ่ามือของเขาสองเม็ด เมื่ออชิระแบมือออกก็พบว่าใหญ่กว่ามือบอบบางของเธอนัก เขารับเม็ดยาไปแล้วรับน้ำไปดื่มกลืนอย่างว่าง่าย อชิระจ้องมองทุกกริยาอาการของเลขานุการส่วนตัวที่เฝ้าดูแล เช็ดแผลใส่ยาให้เขาเงียบๆ ไม่ปฏิเสธว่าณัฐมณช่างอ่อนหวาน หรือว่าทั้งพี่ชายของเขา และปราบจะมองเห็นสิ่งนี้ อชิระใคร่ครวญว่าเขามองข้ามอะไรไปมากอย่างนั้นสินะ
เรียบร้อยแล้ว คุณชินนอนพักนะคะ คนพูดคิดว่าเสร็จภารกิจ
แต่เมื่อร่างโปร่งบางจะลุกห่างออกไปจากเตียง คนเจ็บก็ยึดมือบางเอาไว้จนความร้อนจากฝ่ามือหนาใหญ่แผ่ซ่านมาถึงจนขนลุกเกรียว
คะ!”
          “คุณว่าตัวผมร้อนไหม เหมือนจะเป็นไข้เลย อชิระเอ่ยเสียงอ่อน
ร่างกำยำที่โดนทำร้ายเสียน่วมขยับตัวลุกขึ้นนั่งในระดับเดียวกับหญิงสาวจนผืนที่นอนยวบลง มือข้างหนึ่งของเขาวางทาบเกาะกุมมือของเธอไว้อย่างจงใจ ณัฐมณใจเต้นแรงขึ้นสีหน้าแดงระเรื่อ ยิ่งใบหน้าหล่อคมโน้มมาใกล้ดวงหน้าอ่อนหวานของเธอจนรู้ถึงลมหายใจเป่า ใกล้...จนกระทั่งชิดหน้าผากอุ่นๆ ของเขาจรดสัมผัสหน้าผากของเธอ ปลายจมูกโด่งแหลมชนกับจมูกโด่งเล็กเบาๆ หญิงสาวต้องเขินอายกับวิธีวัดไข้ของชายหนุ่ม คนที่ตัวแข็งทื่อไปแล้วปรับสีหน้าไม่ถูกตอบไม่ถูกเอาเสียเลย  
ว่าไง ร้อนไหม?” อชิระทวงถาม ดวงตากลมโตพราวระยับรีบปรับสีหน้าและเรียกสติที่ถูกปลุกปั่นกลับมา 
          “ไม่ ไม่ร้อนค่ะ พูดพร้อมกับส่ายหน้า คำตอบตะกุกตะกักลอดแผ่ว เขาทำให้เธอไม่กล้าสบตาคมกริบนั้นอีก หากอชิระคิดว่ามันเป็นเกมส์วันนี้เขาถือว่าชนะที่ทำให้ณัฐมณหวั่นไหวไปกับสัมผัสนั้น
          อชิระไม่ได้คิดพิศวาสหญิงสาวที่นอนร่วมห้องกับเขาในคืนนี้แม้แต่น้อย เขาจำกัดความเธอเป็นแค่ เครื่องมือ ที่จะพาให้เมย่ากลับมาเรียกร้องสิทธิ์ในตัวคนรักคืน ณัฐมณเหมาะสมที่สุดที่จะทำให้เมย่าหึงหวงเขาจนต้องทิ้งคู่หมั้นแก่ๆ นั่น ชายหนุ่มทำสิ่งนั้นได้ไม่ยากเรื่องการควบคุมคนให้เป็นไปอย่างที่เขาต้องการโดยไม่คำนึงถึงจิตใจ หัวใจที่เย็นชาของเขาทำได้ทุกอย่างเพื่อจุดมุ่งหมาย 

และเวลานี้เขาต้องการดึงหญิงสาวเข้าสู่ห้วงแห่งรัก เพราะเมื่อรักแล้วณัฐมณจะยอมติดตามเขาไปอเมริกา และก่อนที่จะได้รับรักก็ต้องมอบความรักไปให้ก่อนไม่ใช่หรือ...เรียวตาดุคมมาดหมายมองไปยังร่างบอบบางที่นอนอยู่อีกฟากของห้อง

เขาไม่ใช่มือของพระเจ้าที่เสกสรรค์ปั้นแต่งชีวิต แต่พร้อมจะเป็นแววตาซาตานที่กำหนดชะตาของเธอ...

 

ที่เตียงเสริมว่างเปล่าแสดงถึงผู้ที่ใช้อาศัยพักพิงเมื่อคืนลุกไปแล้ว ที่เป็นเช่นนั้นเพราะณัฐมณไม่อาจข่มตาหลับได้สนิท การมีชายหนุ่มอีกคนที่ไม่ใช่บิดาหรือญาติสนิทอยู่ร่วมห้องทำอย่างไรก็ไม่สนิทใจ เธอจึงตื่นแต่เช้าตรู่พาตัวเองออกไปเดินเล่นที่ชายหาดจนได้พบกับบาคโดยบังเอิญ ร่างสูงใหญ่ต่างเชื้อชาติภาษาพาใบหน้าเฟิ้มไปด้วยไรเคราเขียวเข้ามาหาในขณะที่อีกฝ่ายถอยร่นด้วยความไม่แน่ใจในความปลอดภัย เรื่องที่เขารุ่มร่ามใส่เมื่อคืนยังตอกย้ำ บาคเปิดยิ้มนำมาก่อนตัวแล้วโค้งให้เธอเป็นการไถ่โทษ

คุณผู้หญิง เรื่องเมื่อคืนผมขอโทษด้วย เพราะเหล้าแท้ๆ เลย บาคเอ่ยขึ้นเสียงอ่อย

แววตาเขาจริงใจและรับผิดจนณัฐมณมองข้ามไปไม่ได้ เธอจำต้องตอบรับเสียงเบาในลำคอ ดวงตากลมโตพราวไปด้วยแสงระยิบที่สะท้อนจากผิวน้ำทะเลสบเข้ากับนัยน์ตาสีอ่อนของเขาแลดูสวยจับใจคนมองแปลกหน้า สังเกตเห็นใบหน้าเรียวยาวที่มีเคราคลุมจากจอนไปจนถึงปลายคางหลอมแหลมมีรอยแดงช้ำเป็นปื้นอยู่หลายแห่งไม่ต่างไปจากเจ้านายของเธอโดยเฉพาะที่แก้มซ้าย

เจ้านายของคุณเป็นอย่างไรบ้างฮะ?” เขาถามถึงคู่กรณีเมื่อคืนนี้ ส่วนตัวเขาไม่ต้องสาธยายก็เห็นชัดสะบักสะบอมกว่าจะฟื้นออกมาเดินเล่นปร๋อก็แทบโงศีรษะจากเตียงไม่ขึ้น แต่ด้วยร่างกายกำยำแข็งแรงกว่าทำให้บาคดูจะอึดกว่าอชิระ

ยังนอนพักอยู่ค่ะ

คนฟังยิ้มรับที่มุมปากเมื่อรับรู้ได้ว่าอชิระมีคนดูแลใกล้ชิด ก็อย่างที่เพื่อนสมัยเด็กของเขาบอกว่าเธอคนนี้เป็นเลขาฯ ส่วนตัว นี่หรือเปล่าเหตุผลที่ทำให้อชิระลุกขึ้นต่อยปากเขาเพราะว่าณัฐมณไม่ได้เป็นแค่เลขาฯ แต่ลึกซึ้งและมีความสำคัญกว่านั้น บาคได้แต่คาดเดาซึ่งก็ห่างไกลจากความจริง แต่ที่เขารู้แน่ๆ ก็คือ อชิระมีหญิงสาวในหัวใจซึ่งก็คือเมย่าเพียงคนเดียวนี่นา แล้วหญิงสาวตรงหน้านี่ล่ะเป็นอะไรสำหรับเขา?

บาคสะดุดความคิดตัวเองเพราะเดาไปเรื่อยเปื่อย เขาไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสีย ถ้าจะมีก็ตรงที่เสียดายหญิงไทยสวยๆ คนนี้เท่านั้น เขาจึงเลิกคิด

ยังไงก็ฝากไปบอกเจ้านายของคุณด้วยว่าเขาหมัดหนักชะมัดทำเอาฟันผมเกือบโย้ ส่วนเรื่องงานโรเซนจะกลับไปคุยกับบรูคส์เองเมื่อกลับไปถึงอเมริกา เขาจะยังไม่ตัดสินใจอะไรตอนนี้ บาคเอ่ย คล้ายเป็นผู้มาส่งข่าวทั้งหมดแทนโรเซนพี่ชาย ซึ่งดูจะเป็นข่าวร้ายสำหรับณัฐมณสำหรับงานแรก

นั่นหมายความว่าการเจรจาครั้งนี้ไม่สำเร็จ เป็นเพราะเธอที่ทำให้ทั้งหมดผิดแผนแม้จะไม่มีใครเอ่ยโทษออกมาเต็มปากก็ตามที ดวงหน้าอ่อนใสสลดวูบจนบาคนึกเอ็นดูอยากปลอบประโลม มือเจ้ากรรมเอื้อมไปใกล้อย่างถือวิสาสะแต่อีกฝ่ายชะงักถอยหลังไปอีกก้าวจนเขาไม่กล้าแตะต้องเธอ

ฉันจะบอกคุณชินให้ค่ะ

บาคต้องหยุดความเห็นอกเห็นใจไว้แค่นั้น ยืนพูดคุยกันอีกไม่กี่คำหญิงสาวก็ขอตัวกลับไปดูแลอชิระที่ห้องพัก และเมื่อก้าวเข้ามาภายในห้องก็พบว่าเจ้านายหนุ่มตื่นแล้ว เขานั่งงัวเงียอยู่ที่ปลายเตียงแต่ก็เงยหน้ามองเธอที่เพิ่งกลับเข้ามาในตอนสายของวันด้วยแววตาขุ่นๆ

คุณชิน รู้สึกอย่างไรบ้างคะ?” ณัฐมณเอ่ยถามทันทีที่พบหน้า ดีใจที่เขาดูดีกว่าเมื่อคืนบ้างแล้วสังเกตจากการที่ชายหนุ่มลุกขึ้นมานั่งโดยไม่ต้องกุมท้องที่จุกเสียดจนทำร้ายเขาอีก

ก็ยังเจ็บอยู่เป็นธรรมดาไม่ใช่รึ ก็ผมเพิ่งต่อยกับเจ้าบาคเมื่อคืนนี้นี่ แล้วนี่คุณไปไหนมา?”

คำพูดรวนๆ ย้อนใส่จนคนฟังรู้สึกเหนื่อยใจไม่น้อย ความหงุดหงิดก่อตัวแต่เช้าโดยไม่มีเหตุเอาเสียเลย ณัฐมณนึกค่อนขอดในใจว่าเธอมีเจ้านายที่เข้าใจยาก อารมณ์แปรปรวนราวพายุบุแคม อชิระไม่ได้ปริปากว่าฉุนเฉียวเพราะตื่นมาแล้วไม่พบณัฐมณในห้องนี้

โอเคค่ะเจ็บก็เจ็บ คุณชินหิวไหมคะเน็ทสั่งอาหารมาให้แล้วนะคะ หญิงสาวไม่ถือสาแล้วเปลี่ยนเรื่อง คิดในแง่ดีว่าเขาอาจจะเจ็บแผลกระมังก็เลยพาลใส่

จะว่าไปแล้วชินก็เหมือนเด็กเอาแต่ใจ ไม่ยอมโต และอีกนัยคือเรียกร้องความสนใจ บางมุมเธอรู้สึกว่าเขาช่างคล้ายพี่สาวของเธอซึ่งรับมือยากพอดู อาหารเช้าถูกลำเลียงมาวางบนโต๊ะเล็กๆ พร้อมอาการเชื้อเชิญให้เขามานั่งรับประทาน แต่เรียวตาสีเทาเข้มแลดุยังไม่ละไปจากใบหน้าหวานสักนาทีก็เพราะคำถามของเขายังไม่ได้รับคำตอบที่ต้องการ

ตกลงว่าคุณไปไหนมาแต่เช้า?” เสียงนั้นขุ่นข้อง

ไปเดินเล่นที่ชายหาดค่ะ พอดีพบคุณบาคเขาฝากบอกเรื่องที่เจรจาค้างไว้ ทางคุณโรเซนจะคุยต่อกับคุณบรูคส์เองเมื่อกลับถึงอมริกาค่ะ

ณัฐมณถ่ายทอดข้อความจากลูกค้าหนุ่มที่เมื่อคืนประมือจนนายของเธอสะบักสะบอม ชื่อของบาคส่งในนัยน์ตาสีหม่นราวรัตติกาลของเขาเต้นระยับ มือหนากำแน่นขึ้นเป็นลำดับ อีกด้านคนซึ่งจัดแจงเปิดฝาข้าวต้มที่ยังเก็บความอุ่นร้อน พร้อมรินน้ำเปล่าใส่แก้วพร้อมเสิร์ฟรอก็เพียงอชิระ  ร่างบางในชุดลำลองก้าวเข้าไปหมายจะพยุงอชิระเพราะเห็นเขาไม่ขยับสักที ใบหน้าหล่อคมขบกรามแน่นแฝงไว้ด้วยความขัดใจ

ทั้งที่เมื่อคืนเขาอุตส่าห์พาเธอรอดปากแร้งปากกามาได้ แต่วันนี้ณัฐมณกลับเดินเข้าไปหาบาคเสียเอง

เสียแรงจริงๆ ที่เขาต้องมาเจ็บเพราะเธอคนนี้  แววตาของชินนิ่งสนิทราวเหยี่ยวมองเหยื่อเต็มไปด้วยแววเย้ยหยัน

แล้วสรุปว่าคุณพอใจเจ้าบาคไหม?” คำถามนั้นหยันในที จนคนฟังถึงกับชะงัก ไม่เข้าใจยามหันมาสบตา

คุณหมายถึงอะไรคะ!”

หึ ผมเริ่มคิดว่าผู้หญิงอย่างคุณนี่รู้หน้าไม่รู้ใจ เพราะเมื่อวานยังตัวสั่นงันงกที่ถูกไอ้หมอนั่นกอด มาวันนี้กลับสนองมันได้ด้วยรอยยิ้มเชิญชวน อยากรู้ซะจริงว่าคุณใช้วิธีนี้กับพี่ชายผมด้วยหรือเปล่า?”  อะไรบางอย่างร้ายๆ ในตัวดลใจให้เขาคิด แต่ไม่ได้พูดโพล่งออกมา  

ผมหมายถึงเขาฝากบอกแค่นั้นหรือ...” อชิระกลับพูดและทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม ร่างหนาใหญ่ของคนบาดเจ็บขยับลุกขึ้น ยอมให้เธอช่วยพยุงไปนั่งลงที่เก้าอี้ ลงมือทานมื้อเช้าเงียบๆ โดยไม่ปริปากเกรี้ยวกราดทั้งที่อยากทำ เก็บกดความคิดทั้งมวลไว้ข้างในเพื่อรอเวลา

ภาพใสซื่อของณัฐมณมลายไปจนหมดเหลือก็แต่ภาพที่อชิระจินตนาการและเข้าใจไปเองว่าเธอไม่ต่าง ท้ายที่สุดก็เหมือนผู้หญิงทั่วๆ ไปไม่ได้ขาวสะอาด ซื่อบริสุทธิ์จนต้องรู้สึกผิดปาบหากเขาจะทำร้ายๆ กับเธอ นั่นเป็นแค่ข้ออ้างที่อชิระหามาเพื่อเข้าข้างตัวเองไม่ให้รู้สึกผิดมากไปกว่านี้

เรื่องคุณโรเซนจะมีผลเสียมากหรือเปล่าคะที่ยังไม่ตกลงเซ็นสัญญากับเรา แล้วคุณจะทำอย่างไรต่อ...คนถามรู้สึกกังวลเต็มที ทุกอย่างปรากฎทางสีหน้า แววตา

ก็ไม่ทำยังไงหรอก ไม่เซ็นก็ไม่เซ็นสิ ผมคงไปจับมือเขามาบังคับเซ็นไม่ได้อชิระค่อนอดหัวเสียไม่ได้ ทุกอย่างผิดแผนแจ่เขาก็ไม่ยี่หระหรอก เพราะเวลานี้หมั่นไส้บาคเกินกว่าจะลงทุนร่วมหุ้นทำงานร่วมกัน

แต่บริษัทเสียลูกค้าไป เงินเป็นล้านๆ คุณบรูคส์จะไม่...

ผมรับผิดชอบเองหล่ะน่า ผมเป็นคนต่อยปากเจ้าบาคเองนะ คุณจะกลัวไปทำไม?” แววตาดุดันส่งมาปรามเธอว่าเขากำลังรำคาญ  

ฉันก็แค่...” อิดเอื้อนและหยุดเพียงแค่นั้น

คุณเป็นแค่พนักงานคนหนึ่ง ไม่ต้องคิดเอาศักดิ์ศรีเล็กๆ น้อยๆ ที่มีมารับผิดชอบหรอก เรื่องนี้อยู่ในความรับผิดชอบของผมผมจัดการเอง

อชิระทำให้ณัฐมณเงียบกริบ ใช่! ศักดิ์ศรีของเธอมีค่าน้อยนิด และมันคงทดแทนเงินมูลค่ามหาศาลนับหลายสิบล้านไม่ได้

มือหนายกขึ้นห้าม ปรามความคิดและคำพูดที่จะก่อโทสะให้เขา ดวงตาเศร้าซึ้งมองเขาอย่างไม่เข้าใจนัก เวลานี้เธอมั่นใจว่าชายหนุ่มตรงหน้าเป็นคนอ่านยาก และรับมือยากกว่าณฐิกาหลายขุม บทจะดีก็ดี บทจะร้ายไร้เหตุผลก็เหลือจะรับ

หากหลวมตัวไปหลงรักเขาล่ะก็ ทุกๆ วันอาจมีแต่น้ำตาแน่ๆ

ความคิดฟุ้งซ่านทำให้ณัฐมณเผลอเปรียบเทียบเขาด้วยเรื่องรัก ราวกับมันถูกฝังรากลึกในใจโดยไม่ทันรู้ตัว ถ้าหลงกลไปรักคนร้ายกาจอย่างอชิระจริงๆ อะไรจะเกิดขึ้นเล่า? คำตอบมีให้เห็นรำไรในห้วงคำนึงจนหญิงสาวลอบถอนหายใจ

 

เวลาที่เหลือหนึ่งวัน กับอีกหนึ่งคืนทำให้ณัฐมณต้องหาอะไรทำฆ่าเวลาเพื่อปล่อยให้เจ้านายเจ้าอารมณ์ของเธอได้พักผ่อนตามลำพังซึ่งเขาก็ต้องการอย่างนั้น แต่ที่สุดท้ายที่เธอต้องกลับมาก็คือห้องพักไม่ว่าจะออกไปเถลไถลที่ไหนมาทั้งวันก็ตาม หญิงสาวเข้าไปชำระกาย ก้าวพ้นออกมาจากห้องน้ำภายในตัวโดยสวมชุดนอนทับด้วยเสื้อคลุมสีขาวมิดชิด เพราะโชคไม่เข้าข้างทำให้เจ้านายหนุ่มกับเลขานุการสาวต้องค้างคืนที่ห้องเดียวกันเช่นคืนที่ผ่านมา

ในตอนแรกที่อชิระไม่พอใจเรื่องห้องพัก แต่เวลานี้เขาไม่ปริปากบ่นอีกเพราะเป็นผลพวงให้ได้ใกล้ชิดณัฐมณมากขึ้นโดยไม่ต้องพยายามใดๆ ไม่ต้องหาสถานการณ์ ไม่ต้องหาที่ๆ โรแมนติกหากคิดจะสร้างบรรยากาศ เวลานี้เขามองเธอราวลูกไก่ในกำมือที่ไม่อาจปฏิเสธสิ่งที่เขาจะมอบให้ เรียวตาสีเทาเข้มจ้องมองตั้งแต่หญิงสาวก้าวออกมา ใช้สายตามองกวาดขึ้นๆ ลงๆ พลังแปลกๆ ภายใต้นัยน์ตาทรงอำนาจนั้นส่งให้เธอก้าวเท้าไม่ค่อยออกและรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ จนต้องรีบเดินไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง ทั้งที่คิดว่าเขาจะหลับไปแล้วเพราะฤทธิ์ยาแต่เธอก็เดาผิดถนัด

มานี่สิ ช่วยทายาให้ผมหน่อย อชิระร้องเรียก

ใบหน้าที่โดนทำร้ายมายังเห่อแดงอยู่มาก บางจุดบวมและเผยรอยแตกชัดเจนอาจเพราะใบหน้าเขาอ่อนบางกว่าบาคซึ่งดูจะช้ำน้อยกว่า ลมหายใจที่ขาดๆ หายๆ ยามจ้องหน้าเขาถูกสะกดให้เข้าออกอย่างเป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่กระนั้นเธอก็ยังรู้สึกว่าประหม่า เพราะนัยน์ตาเย็นชาคู่นี้ที่ปรายมอง

ณัฐมณบอกตัวเองให้ระวังตัว ระวังหัวใจไม่ให้เตลิดไปกับใบหน้าสวยๆ ที่หญิงสาวบางคนยังต้องอาย เพราะหล่อเหลาหาที่ติไม่ได้ โดยเฉพาะดวงตาดำสนิทที่ขาดชีวิตชีวาคู่นั้นกลับมีเสน่ห์ยามที่จ้องมองเธอ มันสวยงดงามในเวลากลางคืน

ยังเจ็บมากไหมคะคุณชิน ที่ต้องถามแก้เก้อ เพราะหากปล่อยให้มีเพียงลมหายใจของเธอคงติดขัดจนหายใจไม่ออก

ดวงตาคนถามสะกดนิ่งบนใบหน้าเรียวสีน้ำผึ้ง ในขณะที่มือเล็กทำหน้าที่แตะยาแก้ฟกช้ำบนมุมปากที่ยังเหลือรอยแตกช้ำตอกย้ำหมัดหนักๆ ของบาคเบามือ กระนั้นชินก็ยังสะดุ้ง มือหนากุมทับมือเล็กเพื่อกระชับให้ยั้งมือ เรียวตาลึกลับสีหม่นล้นไปด้วยเสน่ห์จ้องนิ่งในดวงตาสวยซึ้งราวกับเป่ามนต์ใส่ เพราะตรึงทั้งมือ ทั้งคนให้อยู่กับที่ในวินาทีนั้น

กว่าจะรู้ตัวก็หลายวินาทีต่อมา...

ตอนที่ใบหน้าคมคายนั้นโน้มเข้ามาใกล้จรดชิด รินรดด้วยลมหายใจอ่อนๆ ที่เป็นกลิ่นเฉพาะตัวจากอาฟเตอร์เชฟที่ชายหนุ่มใช้ เรียวจมูกที่เคยมองไกลๆ ว่าสวยอยู่ประชิดดวงหน้า อชิระแนบริมฝีปากหยักหยันที่คล้ายจะยิ้มทาบเรียวปากอิ่มที่ไม่ทันได้เผยอห้าม แล้วมนตรานั้นก็พร่างพรายได้ร้ายกว่านัยน์ตาเยือกเย็นของเขาให้ความรู้สึกฉงนฉงายเมื่อได้รับจูบนุ่มนวลรัญจวนใจ จูบแรกถูกสัมผัสและเรียกร้องโดยผู้ที่เชี่ยวชาญเหนือกว่า แล้วมีหรือที่ณัฐมณจะพาตัวเองออกจากมนต์เสน่หานั้นได้ดังใจ จนกระทั่งอีกฝ่ายยอมถอนจูบที่เผลอคิดว่าหวานจากกลีบปากสีกุหลาบ เธอจึงมีโอกาสหายใจ

อื้อ

ใบหน้านวลเนียนแดงก่ำไปถึงลำคอระหง ความอายฉาบหน้าจนร้อนฉ่าเมื่อพบว่าเขาประคองกอดเธออยู่ รอยยิ้มหยันปรากฎเมื่อซึมซาบกับรสสัมผัสที่ไม่คิดว่าจะมีผลต่อคนแบบเขาที่ผ่านผู้หญิงมามากหน้า ทั้งความอ่อนหวานละมุนที่ได้จากเรียวปากฉ่ำสวยจนไม่อยากละออกห่าง แต่ก็ยอมปล่อยมือโดยง่ายหลังจากฝากความรู้สึกซ่านซึ้งไว้ให้ตรึงตรา หากณัฐมณเป็นผู้หญิงใจง่ายแบบที่เขาคาดเธอคงจะไม่ยี่หระกับจูบเล็กๆ น้อยๆ เช่นนี้แต่นี่ไม่ใช่...เพราะรอยน้ำตามาเยือนแต่ก็แค่เอ่อคลอที่ปลายหางตา

หญิงสาวโกรธที่ตัวเธอเองไม่ได้ปฏิเสธเขา อายที่จะมองหน้า เสียงหัวใจลั่นระทึกหรือว่า...สมมุติฐานที่ว่าถ้าเผลอรักเขาเข้าจะเป็นทุกข์แค่ไหนนั้นจะเป็นความจริง

แม้อีกฝ่ายจะถอยห่างไปทรุดตัวนั่งลงเงียบๆ ที่มุมโซฟาห่างจากเขา แต่ก็ยังปัดความรู้สึกสับสนออกไปไม่พ้นตัว หัวใจหวิวไหวแทบออกนอกร่างเมื่อโดนพรากจูบแรกไปแบบไม่ทันตั้งตัว เธอพ่นลมหายใจครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ก่อนตัดสินใจพาร่างบอบบางผุดลุกขึ้นจากโซฟาหมายจะไปสงบสติอารมณ์ข้างนอก ปรับสีหน้าที่แดงฉานให้เป็นปกติ หากยังคงประจันหน้าอยู่ภายในห้องนี้กับชินเธอคงละลายไปกับสายตาของเขา  

คุณจะไปไหน นี่มันดึกแล้วนะ ร่างสูงใหญ่เข้ามายืนจังก้าขวางเธอไว้ แผ่นอกกว้างประชิดติดร่างของเธอจนต้องแหงนเงยดวงหน้าขึ้นมองแล้วก็รีบหลบวูบ!

ฉันอยากออกไปสูดอากาศข้างนอกค่ะ อ้อมแอ้มบอกไปแล้วหลุบดวงตาสั่นไหวลงต่ำ

ตอนนี้น่ะรึ! เพราะผมทำให้คุณหายใจไม่ออกหรือไง แค่หายใจลึกๆ เลิกปิดกั้นตัวเองแล้วคุณจะรู้สึกดีขึ้น เสียงของเขานุ่มนวลขึ้นคล้ายรอยจูบเมื่อครู่ แต่กลับทำให้ณัฐมณแทบกัดลิ้นตัวเอง เพราะเขากำลังตอกย้ำพฤติกรรมเมื่อครู่ที่พาให้เธอเกิดอาการอยากได้ออกซิเจนข้างนอก

เชื่อผมสิ มันไม่ยากที่จะมองผมให้ลึก แล้วจูบเมื่อกี้ก็ไม่ได้เลวร้ายสักหน่อย ผมพอใจมากจนอยากจูบคุณอีก

คนพูดไม่พูดเปล่ากลับโน้มใบหน้าลงมาใกล้อีกครั้ง ณัฐมณหลับตาปี๋แต่ยันเขาไว้ด้วยมือเล็กทั้งสองข้าง หัวใจระทึก แต่ไม่มีสัมผัสหวานๆ กับลมหายใจเป่าอย่างเมื่อครู่ฉายซ้ำ มีเพียงเสียงหัวเราะเบาๆ ขันกับท่าทีของเธอจนต้องลืมตาในที่สุด

คุณชิน... เธอครางชื่อแทบไม่ได้ยินเขาในลำคอเมื่อโดนหลอก

ไปนอนซะเถอะ พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางแต่เช้า กู๊ดไนท์ครับ เขาบอกพร้อมกดจูบเร็วๆ ที่หน้าผากเนียน ก่อนผละไปยังที่นอนของตน

ชายหนุ่มฉลาดเป็นกรดทิ้งทุ่นที่อาจทำให้ณัฐมณไม่อาจข่มดวงตาลงทั้งคืน มันหนักหนายิ่งกว่าคืนแรกเสียอีก และแล้วเสน่หามนตราที่เขาก่อก็ครอบงำทุกอณูความรู้สึกของหญิงสาวที่ห่างชั้นเรื่องเล่ห์เหลี่ยมเรื่องรักจากเขาสมดังปรารถนาของซาตาน  

ออกแนวเลวร้ายซะแล้ว พระเอกช้าน!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #557 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2552 / 12:27
    โห มารร้ายตัวจริง
    #557
    0
  2. #255 พี่แป๊ด (@naowarat_epp) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 16:10
    ร้ายเพราะรักคงไม่เป็นไรมั้งคะ  นางเอกเราจะหลงกลป่าวน๊า
    เด๋วอ่านต่อก่อน อิอิ
    #255
    0
  3. #107 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2552 / 10:42
    สรุปว่าคุณชินเป็นพระเอกชิมิคะ
    ว้าววว...พระเอกใจร้ายจัง
    ตอนหลังขอแช่งให้หลงรักหนูเน็ทจนหมดหัวใจ
    ไปไหนไม่รอดต้องวิ่งตามหนูเน็ทต้อยๆ
    เหมือนเจ้าตูบน้อยคอยรักเลย..เพี้ยงงงงง
    #107
    0
  4. #106 mooda (@mooda) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2552 / 11:38
    คุณชินน่ากลัวมากเลย
    #106
    0
  5. #105 โอเล่รสส้ม (@prarotna) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2552 / 12:26
    นายชินร้ายจริง ๆ หลอกใช้เน็ทแบบนี้ได้ไง
    #105
    0
  6. #104 deuanpeng (@deuanpeng) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2552 / 22:57

    ซาตานเจ้าเสน่ห์แอบขโมยจูบแรกของนางฟ้าไปซะแล้ว
    แถมเจ้าซาตานตัวดียังเป่ามนตร์ให้หัวใจนางฟ้าสับสนอีก
    อย่าเพิ่งไปหลงกลเจ้าซาตานนะนางฟ้า
    เป็นกำลังใจให้คุณผู้แต่งนะคะ
    ชอบเจ้าซาตานมากค่ะ

    #104
    0
  7. #103 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2552 / 16:57
    เม้นให้กำลังใจจ้า อ่านรวดเดียวจบเลย อิอิ เลยเม้นให้ทีหลังไม่ว่ากันน้า สนุกมากค่ะๆๆๆๆๆ  และเป็นกำลังใจให้ค่ะ ตอนจบ รอน้า จะรอค่ะ
    #103
    0
  8. #102 tan+ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2552 / 13:09
    อยากรุจังถ้านายชินเเพ้ภัยตัวเองจะเปนยังงัย



    5 5 5
    #102
    0
  9. #101 a-mi (@keylynn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2552 / 13:02
    ใช่ค่ะขอให้อีตาชินแพ้ภัยตัวเองด้วยเท้อญ
    #101
    0
  10. #100 deuanpeng (@deuanpeng) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2552 / 09:55
    นายชินซาตานตัวร้ายกำลังจะทำร้ายนางฟ้าตัวน้อยของเรา
    พระเอกนี่มันใจโคตรดำเลยแค่จะหลอกใช้นางเอกแสนน่ารัก
    เพี้ยงขอให้แพ้ภัยตัวเองเร็วๆ ใช่ไหมคะคุณผูแต่งขา
    #100
    0
  11. #99 tan+ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2552 / 17:50
    นายชินร้ายจัง .
    #99
    0
  12. #98 a-mi (@keylynn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2552 / 15:48
    โอ้โห..ชั่วร้ายมากเลยชิน
    #98
    0
  13. #97 vodka ka (@dreaming) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2552 / 15:12
    เฮ้อสร้างแต่ปัญหานะชิน
    #97
    0
  14. #96 โอเล่รสส้ม (@prarotna) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2552 / 12:45
    ชินใจร้ายจัง สงสารแต่นางเอก
    #96
    0
  15. #95 นูอ๋อง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2552 / 11:41
    ร้ายจริง ๆ ชิน นางเอกอย่ายอมนะ อย่าใจอ่อน
    #95
    0