เพลิงรักมายา (ตีพิมพ์กับสนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 11 : ดอกไม้ต่างสี < up 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,702
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    7 พ.ค. 52

ห่างหายหน้าไปนานเลยค่ะ คิดถึงกันบ้างไหม
วันนี้ภูมิใจนำเสนอตอนใหม่ 
ฝากติดตาม และเม้นท์ฝากกำลังใจกันได้นะคะ 
                                          ดาลัน   

          ณฐิกา บริบูรณ์วัฒน์
พี่สาวเพียงคนเดียวของณัฐมณ ต่างกันคนละขั้วด้วยอุปนิสัยและการวางตัว ซึ่งค่อนไปทางเอาแต่ใจ เย่อหยิ่งกับไว้ตัว ตัวตนของเธอเกิดจากการถูกประคบประหงมเอาใจดังไข่ในหินที่มารดาทะนุถนอมตั้งแต่เยาว์วัย เกิดเป็นความมุ่งมั่นในทุกเรื่องที่เกิดแล้วยากจะเปลี่ยนใจของณฐิกา เพราะในที่สุดหญิงสาวจะดื้อแพ่งทำทุกทางจนได้มาไม่เว้นแม้แต่เรื่องของณัฐมณ ถึงแม้คนเป็นน้องจะยืนยันคำมั่นของคุณนุชนาถที่อนุญาตให้เธอทำงานหาประสบการณ์ภายนอกได้สามปีก่อนเข้าทำงานให้กิจการของครอบครัว กระนั้นณฐิกาไม่คิดยอมรับ
นั่นเป็นเหตุผลที่เธอมาปรากกฎตัวที่ บริษัทเวลล์ เอ็นจิเนียริ่ง คอร์ปอเรชั่นในวันนี้
ความอดทนสิ้นสุดลง! ณฐิกาผุดลุกขึ้นเต็มความสูงประเปรียว ก้าวฉับๆ เข้าไปหาศรันยา เลขานุการสาวซึ่งเป็นคนรับหน้าต้อนรับแขกสาวที่มาขอพบเจ้านายเมื่อตอนสาย ณฐิกาเพียงแค่ทราบว่าน้องสาวทำงานให้ผู้บริหารของเวลล์ กรุ๊ปในฐานะเลขาฯ แต่มิได้รู้ลึกว่าเป็นผู้บริหารท่านใด ณฐิกาเข้าใจไปว่าบรูคส์เป็นคนที่เธอรอต้องเจรจาด้วย ทั้งศรันยาและชายหนุ่มร่างสูงใหญ่แบบคนยุโรบชะงักฝีเท้าที่ก้าวเร็วๆ ไปยังโถงยาว เพราะโดนดักหน้า
ณฐิกาเงยขึ้นหน้าขึ้นสบนัยน์ตาสีอำพันอย่างมาดมั่น ไม่คิดว่าการขวางทางเขาเป็นการผิดมารยาทสักนิด ศรันยาโน้มตัวเข้าไปกระซิบบอกผู้เป็นนาย บรูคส์เบือนใบหน้าเรียวได้รูปกลับมามองหญิงสาวกล้าเก่งตรงหน้า หรือเรียกได้ว่าถือวิสาสะเกินไปก็ได้ มาดนิ่งๆ กับท่าทีน่าเกรงของเขาส่งให้ณฐิกาขาดความมั่นใจไปชั่วขณะ แล้วเธอก็เรียกมันกลับมาเต็มเปี่ยมให้เวลาไม่ถึงครึ่งนาที
คุณมีอะไรกับผมหรือครับ ผู้บริหารหนุ่มเอ่ยถามกลับเป็นภาษาไทย คงไว้ซึ่งความสุภาพกับแขกแปลกหน้าจนอีกฝ่ายต้องทึ่ง
มีสิคะ ดิฉันขอพบคุณเป็นการส่วนตัว ดิฉันณฐิกา บริบูรณ์วัฒน์ นี่ค่ะนามบัตร
หญิงสาวพูดเป็นการเป็นงาน พร้อมยื่นนามบัตรซึ่งเป็นการ์ดใบเล็กมุมมนให้ไป นั่นยังไม่ได้ให้ความกระจ่างแก่เขานัก เพราะได้รับรู้ว่าเธอเป็นผู้บริหารบริษัทเอ็นทีเอส เท็กซ์ไทล์ ซึ่งทำธุรกิจประเภทผลิตเส้นใยสิ่งทอ แล้วมีเหตุจำเป็นใดที่ณฐิกาต้องมาที่นี่เพื่อพบเขาเล่า ศรันยาเดินนำบรูคส์กับแขกของเขาไปยังห้องรับรอง ผายมือเชื้อเชิญณฐิกาให้ก้าวตามเจ้านายของเธอไป
เจตนาหลักของหญิงสาวพรั่งพรู แต่ทุกคำกลับทำให้บรูคส์ฉงนสงสัย หญิงสาวคนนี้เป็นพี่สาวของพนักงานใหม่ที่เขาเพิ่งรับไว้ ดูเหมือนความปรารถนาของเธอจะสวนกระแส เพราะณฐิกาต้องการให้ทางบรูคส์ยกเลิกสัญญาว่าจ้างณัฐมณเสีย
ว่าแต่...ทำไมผมต้องทำอย่างนั้นด้วยล่ะครับ คุณณฐิกา เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาปรายมองหญิงสาวที่นั่งไขว่ห้างบนโซฟาตัวโปรดของเขา แค่คำถามเดียวกับแววตาเย้าๆ ยอกย้อนส่งให้ณฐิกาเกิดอาการโกรธปรี๊ดขึ้นที่ขมับ เธอบอกชัดว่าต้องการอะไร แต่บรูคส์กลับทำว่าไม่เข้าใจ
ก็เพราะดิฉันขอร้องยังไงล่ะ น้องสาวของฉันยังเด็ก ตัดสินใจอะไรผิดๆ ไปบ้าง ดิฉันจึงต้องมาจัดการแทน เธอไม่เหมาะจะทำงานที่นี่หรอก ณฐิกาพูดอย่างข่มอารมณ์ น้อยครั้งที่เธอจะโดนขัดใจ แล้วชายหนุ่มตรงหน้าก็กล้าขัดเพราะเขาไม่ใช่ลูกน้อง หรือเบี้ยล่างที่ต้องตามใจผู้หญิงคนนี้ ใบหน้าสวยๆ หงึกงอซ้ำแล้วซ้ำอีกเพราะนัยน์ตากวนๆ ของเขา
ผมไม่เห็นว่าคุณณัฐมณจะตัดสินใจผิดตรงไหนเลย หากเขาต้องการลาออก เขาน่าจะมาคุยกับผมด้วยตัวเองนะครับ ไม่ใช่ฝากญาติมาบอกแบบนี้ ผมถือว่าเสียมารยาท เจ้าของนัยน์ตาสีสวยมองเธออย่างตำหนิ ณฐิกาหน้าร้อนฉ่า ทั้งโกรธทั้งอาย
เอ๊! คุณนี่ ดิฉันบอกแล้วไงว่าดิฉันเป็นตัวแทนของน้องสาว นี่ค่ะจดหมายลาออก ช่วยเซ็นอนุมัติเสียด้วย เธอบอกแกมสั่ง แล้วคนอย่างเขาหรืออจะทำตามง่ายๆ
มือเล็กวางซองยาวสีขาวลงบนโต๊ะกระจกเบื้องหน้า เจ้าของห้องรับรองโอโถงแค่ชำเรืองมองมันแล้วเลิกสนใจ เขาปรายสายตาคมกริบกลับมาจ้องมองณฐิกาหมิ่นๆ ผู้หญิงไทยคนนี้จัดว่าสวยเฉี่ยว น่าสนใจมากกว่าณัฐมณหลายขุม ทั้งเครื่องประดับเพชรแพรวพราว การแต่งกายที่ดูมีรสนิยมหรูเลิศ แต่เขากลับรู้สึกว่าเธอไม่น่ามองสักนิด คงเพราะแววตาเชือดเฉือนกับอารมณ์ฉุนเฉียวที่แฝงในนัยน์ตารั้นๆ คู่นั้น
บรูคส์เรียกกริยานี้ว่า ไม่น่ารัก
ผมคงช่วยอะไรคุณเรื่องนี้ไม่ได้ สัญญาว่าจ้างระบุแล้วต้องทำงานตามระยะเวลาที่กำหนดซึ่งคุณณัฐมณรับทราบดี หากผิดสัญญากับเราข้อใดข้อหนึ่งจึงไม่ใช่แค่โดนปรับเงินแล้วจะลอยตัวออกไปจากที่นี่ง่ายๆ ผมก็เสียหายเช่นกัน แต่ยังไงก็เถอะผมคิดว่านี่ไม่ใช่กิจการอะไรของคุณที่จะมาลาออก มากำหนดชีวิตน้องสาวแทนเจ้าตัว ถ้าให้ผมแนะนำผมว่าคุณกลับไปเถอะครับ อย่าเสียเวลากับผมเลย ทุกคำพูดสุขุมนุ่มลึก แต่ความหมายกลับบาดลึกจนณฐิกาแทบเต้น ใบหน้าสวยสะบิดเบี้ยวเมื่อตีความหมายได้ว่า
บรูคส์เองต่างหากที่ไม่ต้องการเสียเวลากับเธอมากไปกว่านี้
เกิดมาณฐิกามั่นใจว่าไม่เคยถูกใครเอ่ยปากไล่ ไม่เคยถูกมองข้าม และขาดซึ่งการเกรงใจเธอมาก่อน แล้วที่เกิดขึ้นตอนนี้จะทนไหวได้อย่างไร เสียงกรี๊ดๆ ดังขึ้นในใจ ที่หญิงสาวต้องเหยียบกลบจนมิดเพราะเกรงเสียหน้า
ฉันมาเจรจาดีๆ คุณกลับไม่ฟัง แล้วคุณจะรู้ว่าคิดผิด ยังไงฉันก็ต้องได้น้องสาวกลับไปทำงานกับฉัน บริษัทนี้ออกใหญ่โตแต่เจ้าของกลับไร้ความคิด หาคนดีๆ เข้าทำงานไม่ได้ถึงได้ต้องแย่งยื้อคนของฉัน จำไว้นะคุณบรูคส์ว่าฉันจะไม่มีวันยอมแพ้ ยัยเน็ทต้องลาออกจากที่นี่เร็วๆ นี้แน่
ความโกรธเคืองส่งให้สติขาดผึง ณฐิกาปรามาสใส่ชายหนุ่มซึ่งนั่งหัวโด่ในฐานะคนใหญ่โตที่สุดในเวลล์ กรุ๊ปอย่างไม่เห็นหัว เธอทำให้เขาได้ทึ่งในท่าทาง มารยาทไม่น่ามองภายใต้ชุดสวยหรู ซึ่งแท้จริงก็แค่อาภรณ์เคลือบฉาบที่แตกต่างจากตัวตน ร่างโปร่งเพรียวฉุนเฉียว ผุดลุกขึ้นคว้ากระเป๋าถือแบรนด์เนมแรงๆ จนแทบจะตวัดใส่หน้าบรูคส์ เรียวตาคมกล้าบนใบหน้าหล่อเหลามองปราดอาการกระฟัดกระเฟียด แล้วส่ายหน้าระอาเอือม
ณฐิกาสวยแต่รูป ช่างน่าเสียดาย และก่อนที่ร่างระหงจะผลุนผลันผ่านประตูไม้บานใหญ่ออกไป เสียงทุ้มก็ลอยมาให้ได้ยิน  
ถ้าหากคุณณัฐมณมีลักษณะท่าทาง อุปนิสัยเหมือนคุณเป๊ะ ผมคงจะคืนให้โดยไม่คิดค่าผิดสัญญาสักบาทเดียว น่าเสียดายที่เธอไม่ได้เป็นอย่างนั้นผมจึงต้องให้เธอทำงานจนครบสัญญา หากผมเดาไม่ผิดกระทั่งพี่น้องท้องเดียวกันยังทนกริยามารยาทของคุณไม่ได้ การที่เธอจะมาทำงานให้ผมจึงไม่แปลก ผมว่าคุณน่าจะลองคิดๆ เรื่องนี้ดูมั่งนะ
อ๊าย! ผู้ชายอะไรปากหมาที่สุด ณฐิกาข่มคำบริพาทไว้ในใจ แสดงออกมาแค่แววตาเขียวปั๊ด เธอสะบัดใบหน้าพรืดจนเรือนผมพริ้วสลวยก่อนจ้ำออกไปจากห้องรับรองนั้นโดยสวนกับศรันยาที่กำลังนำน้ำส้มเข้ามาเสิร์พ บรูคส์พ่นลมหายใจแล้วทอดกายหนาพิงพนักโซฟา ปล่อยเสียง หึ ลอดดังในลำคอ นานๆ ทีจะมีผู้หญิงไทยที่ดูไม่เป็นกุลสตรีมาให้เห็นบ้าง เพราะเท่าที่คลุกคลีกับเมืองไทย เขาคุ้นกับมารยามอ่อนน้อม โอนอ่อนผ่อนตาม แต่ก็แฝงความเป็นผู้นำของหญิงสาวชาวไทย ตัวอย่างดีๆ อย่างเช่นศรันยา และอีกคนอาจจะเป็นณัฐมณ
คนซึ่งเข้ามาทีหลังหน้าเหวอ เหลียวไปมองณฐิกาที่เดินเบียดเธอออกไปงงๆ
คุณศรันยา คราวหน้าคุณบอกผมให้ตั้งตัวหน่อยก็ดี ดูสิมาอย่างกับพายุเฮอริเคน เขาค่อนเลขานุการสาวยิ้มๆ
ดิฉันว่าคุณบรูคส์สนุกออกที่ได้คุยกับเธอ หรือจะปฏิเสธล่ะคะ คนรู้ทันเอ่ยถามหน้าตาย ขึ้นชื่อว่าผู้ชายมีหรือจะไม่ชอบมองผู้หญิงสวยแล้วณฐิกาก็สวยมาก ศรันยารู้ใจเจ้านายหนุ่มดีว่าเขาชอบไม่ชอบอะไร บรูคส์กลั้วหัวเราะเบาๆ ในลำคอก่อนส่ายหน้าไปมา สวยแต่รูปแบบนี้คงไม่ไหว!
และก่อนที่ศรันยาจะพาตัวเองพร้อมกับแก้วน้ำส้มที่ไร้คนไยดีออกไปเก็บ บรูคส์ก็พูดขึ้น
เชิญคุณณัฐมณมาพบผมด่วนด้วยนะ ก่อนที่ผมจะบินกลับพรุ่งนี้
ได้ค่ะเจ้านาย ศรันยารับคำ แล้วเดินฉับๆ ออกไปจากห้อง
 
รถเอสยูวีสีเทาเมทาลิคเป็นพาหนะที่กรณ์ขับมาจากจังหวัดแม่ฮ่องสอน แทนเจ้ารถกระบะเก่าเขรอะที่ใช้งานในไร่เพื่อความสะดวกสบายในการเดินทางในกรุงเทพฯ วันหยุดพักผ่อนเป็นอันต้องจบลงเมื่อณัฐมณได้รับการติดต่อจากศรันยา กรณ์ขับรถออกจากห้างสรรพสินค้าในตอนบ่ายแก่ๆ  ไปส่งเกษราที่คอนโดจากนั้นอาสาไปส่งณัฐมณที่อิสรา ทาวเวอร์ เหตุเพราะหญิงสาวถูกเจ้านายเรียกพบตัวด่วน ทั้งๆ ที่วันนี้เป็นวันหยุด
มีเรื่องอะไรเหรอ น้องเน็ท?” กรณ์เอ่ยถาม ไม่เห็นด้วยนักกับการถูกใช้เรียกใช้งานในเวลาส่วนตัวอย่างนี้ ถึงแม้จะเป็นหน้าที่ก็ตาม
ยังไม่ทราบเลยค่ะว่ามีอะไร แววตาคนพูดกังวลหน่อยๆ แต่ก็ยังยิ้มได้
พี่รอเน็ทในรถนะครับ กรณ์เอ่ย เมื่อเลี้ยวรถเข้าจอดที่ด้านหน้าซึ่งเป็นลานซีเมนต์ ตึกแห่งเวลล์ กรุ๊ป ตั้งเด่นตง่านแก่สายตาของคนทั้งสอง
ณัฐมณหยุดพูดคุยกับกรณ์ไม่กี่คำก็ก้าวลงจากรถ หวังจะรีบไปทำธุระให้เสร็จสิ้น จังหวะเดียวกันรถซีดานสีขาวที่ปราดเข้ามาจอดเทียบเคียงหลังจากณัฐมณก้าวลงจากรถไปชั่วครู่ รถคันนั้นเรียกความสนใจให้ทั้งคนขับกับผู้ซึ่งนั่งอยู่เบื้องหลังได้ไม่น้อย สายตาของปราบจ้องเขม็งไปที่ชายหนุ่มที่ยังคงนั่งอยู่ภายในรถ ส่วนผู้เป็นนายมองตามร่างโปร่งระหงที่เดินลิ่วๆ ลับสายตาไป
นั่นมันคุณเน็ทนี่ครับ
เสียงแหบห้าวของปราบดังแว่วๆ คล้ายคนใจลอย ภาพที่เห็นกระทบใจอยู่ไม่น้อยที่พบว่าณัฐมณอาจมีเพื่อนชายหรือคนสนิทอยู่ก่อน ต่างจากอชิระที่รู้มาก่อนว่ากรณ์เป็นใคร เขายังจำหน้าลูกชายเจ้าของรีสอร์ทที่ปายได้ดี ในตอนนั้นเขายังเข้าใจด้วยซ้ำว่าณัฐมณเป็นคนรักไม่ก็...ว่าที่คนรักของกรณ์ ชายหนุ่มส่งแววตาเยาะๆ ใส่บอร์ดี้การ์ดที่ทำตาละห้อยไห้หลังจากรู้ความจริง
ใช่ แล้วนั่นก็...ผู้ชายของเขา น้ำเสียงเย็นๆ เอ่ยบอก คำพูดเหมือนรู้ดีของอชิระทำให้ปราบหันขวับไปพบนัยน์ตาดุๆ ของเจ้านาย
คุณชินพูดเหมือน... ปราบเอ่ยต่ออย่างลืมตัว นี่ไม่ใช่เวลามานั่งปรึกษาปัญหาหัวใจ อชิระคิดว่าไร้สาระ รกสมองเต็มทน ที่ถูกเรียกกลับมากระทันหันก็หงุดหงิดพออยู่แล้ว ยังจะมาเจอยี่สิบคำถามของปราบอีก  
ไม่เหมือนอะไรทั้งนั้น จะเข้าไปได้รึยังวะไอ้ปราบ อชิระส่งเสียงคำรามฮึ่มๆ ในลำคอ เรียกสติลูกน้องพร้อมใบหน้าดุกราด
ครับๆ นาย ไม่เหมือนก็ไม่เหมือน เชิญครับคุณชิน ปราบหน้าเหวอ รีบร้อนก้าวลงไปเปิดประตูให้เจ้านายแสนเอาแต่ใจพร้อมโค้งให้ ร่างสูงใหญ่กระชับเสื้อสูทให้เข้าที่เข้าทางก่อนก้าวลงจากรถมายืนผึ่งผาย และไม่วายส่งแววตาคาดโทษลูกน้องตัวดีที่เดินเร็วตามประชิดที่เบื้องหลัง
ท่าทีสนใจณัฐมณออกนอกหน้าของปราบอาจไม่ใช่กงการอะไรของผู้เป็นนาย แต่ถ้าอชิระไม่เห็นด้วยเขาก็คงลำบากหน่อย
ระหว่างที่รอ...กรณ์ก้าวลงมาจากรถมายืนพิงที่ข้างประตูรถ แหงนใบหน้าขาวสะอาดขึ้นมองตึกสูงเบื้องหน้าทึ่งๆ ยอดตึกอิสรา ทาวเวอร์สูงเสียดตั้งเด่นตง่านในย่านธุรกิจ ถือเป็นโชคดีของบัณฑิตจบใหม่ไร้ประสบการณ์อย่างณัฐมณที่ได้เข้ามาทำงานที่นี่ เขายังคงรอต่ออย่างใจเย็นโดยไม่ได้รู้ว่าข้างในอาคารนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง
 
ภายในห้องทำงานส่วนตัวของอชิระที่ณัฐมณก้าวเข้ามาเปิดเครื่องปรับอากาศเย็นเฉียบ บอร์ดี้การ์ดคู่ใจหมายจะดับร้อนให้เจ้านายหนุ่มแต่ดูเหมือนจะไม่ได้ทำให้อารมณ์ที่กำลังขุ่นข้องคลายลง เหตุเกิดหลังจากอชิระเข้าพบบรูคส์ก่อนที่มาที่ห้องนี้หมาดๆ คนเป็นพี่เอ่ยอะไรหลายคำ ซึ่งล้วนแล้วแต่บีบให้โทสะของเขาประทุโดยที่ต้นตอของเรื่องทั้งหมดก็คือ ณัฐมณ
ผู้หญิงคนนี้สำคัญต่อพี่ชายของเขาอย่างไร?
บรูคส์จึงขวนขวายให้เธอทำงานต่อทั้งที่น่าจะโดนโทษหนัก คือ ไล่ออก เมื่อพี่สาวของเธอมาสร้างความวุ่นวายที่นี่ โดยเฉพาะคำพูดจาบจ้วงที่กล้าโต้ตอบกับผู้บริหารใหญ่อย่างบรูคส์ เมื่อความรู้สึกของบรูคส์คลุมเครือ คนเป็นน้องยิ่งกระหายที่จะรู้ว่าณัฐมณเป็นแค่ผู้หญิงไทยธรรมดาคนหนึ่ง แค่พนักงาน หรือที่จริงแล้วคือคนที่พี่ชายปรารถนา แม้ไม่ใช่กงการแต่อชิระกลับบอกตัวเองว่าเขาต้องรู้จักเธอคนนี้ให้มาก มากกว่าท่าทางติ๋มๆ เรียบร้อยที่มองเผินๆ แล้วไร้พิษสง แต่ถ้าณัฐมณทำให้บรูคส์ให้ความสำคัญได้มากนั่นเป็นเรื่องที่เขามองข้ามไม่ได้อีกต่อไป
แล้วคนที่ถูกมาดหมายก็มาเข้าพบอชิระที่ห้องทำงาน คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่มาก่อนมองเขาด้วยความฉงนฉงาย คิดว่าเป็นบรูคส์ที่เรียกตัวเธอเสียอีก เมื่อแววตาคู่นั้นแลดูผิดหวังอชิระถึงกับยักไหล่หนา เธอแปลกใจในท่าทีที่ดูต่างไปจากเขา อชิระในวันนี้ดูกร้าวกระด้างโดยเฉพาะแววตา  
ปราบ นายไปรอข้างนอก ส่วนคุณนั่งลงสิ เขาเอ่ยเสียงเรียบ บอกทั้งลูกน้องคนสนิทตามด้วยณัฐมณ เมื่อผู้ที่ก้าวเข้ามาทีหลังหยุดนิ่งที่หน้าโต๊ะทำงานของเขาราวกับเป็นเบื้อเป็นใบ้นานสองนานแล้ว  
ค่ะขอบคุณ คุณชินมีอะไรจะให้เน็ทรับใช้คะ
ซองกระดาษแบบยาวสีขาวปิดผนึกถูกวางลงแรงๆ แทบจะโยนใส่คนตรงหน้า แต่ยังไม่ได้สร้างความกระจ่างให้คนถามนัก
นี่ซองจดหมายลาออกของคุณ ที่ถูกพี่สาวคุณนำมายื่นให้แทน มันหมายความว่ายังไงไม่ทราบ น้ำเสียงที่ปกติห้าวห้วนดูจะแข็งขึ้น เรียวตาสีเทาเข้มที่มีเสน่ห์ร้ายกาจจ้องมองค้นคำตอบจากผู้ที่ไม่ได้ก่อ
คำพูดของเขาทำให้ณัฐมณเย็นวาบที่ฝ่ามือ พี่สาว  อชิระหมายถึง ณฐิกา  งั้นน่ะหรือ?
ขอโทษเถอะค่ะคุณชิน ฉันเองก็ตอบไม่ได้จริงๆ ถ้าคุณไม่กรุณาเล่าเรื่องทั้งหมดนี่ให้ฟัง แต่ถ้าจะให้ตอบสั้นๆ ก็คือพี่สาวของฉันอาจจะมาที่นี่แล้วก็ทำตามความต้องการของตัวเธอเองโดยที่ไม่ได้ถามความสมัครใจของฉัน ณัฐมณตอบอย่างข่มใจ สรรพนามที่เปลี่ยนไปส่งให้คนฟังรับรู้อารมณ์คนพูดบ้าง เธอเองก็กำลังไม่สบายใจหากณฐิกาทำเช่นนั้นจริงๆ และไม่ยุติธรรมเลยหากเขาจะไล่เธอออก
หมายความว่าคุณไม่ได้อยากลาออกจริงๆ ใช่ไหม อชิระถามเสียงเรียบ อีกฝ่ายส่ายหน้าส่งแววตาจริงจัง  
เพราะอยากหลีกหนีการตกเป็นทาสอารมณ์ของพี่สาว ณัฐมณจึงไม่มีทางคิดกลับไปทำงานให้ณฐิกาก่อนเวลาสมควรแน่ แต่ผลจากการกระทำอุกอาจอาจก่อเป็นชนวนให้เธอตกงานได้ และถ้าเป็นอย่างนั้นเล่า...ณัฐมณไม่อยากคิดเลย
ฉันไม่เคยคิดค่ะ
ฮื่อ คงจะเกี่ยวกับอะไรหลายๆ อย่างที่นี่ที่ดึงดูดคุณไว้สินะ อย่างเช่นคน อชิระเอ่ยขึ้นลอยๆ นัยน์ตาสีเข้มจดจ้องดวงหน้าหวานอย่างไทยเขม็ง เขาอยากจะโพล่งออกไปด้วยซ้ำว่านั่นใช่พี่ชายของเขาไหม แต่กลับพูดจากำกวมจนณัฐมณงงงัน
ไม่ใช่คน แต่เป็นงานค่ะแล้วตกลงคุณจะยังจ้างฉันอยู่หรือเปล่าคะ เรื่องนี้ต่างหากที่สำคัญ และจดจ่อฟังผลเมื่อคนเป็นนายพยักหน้าอย่างเสียไม่ได้เพราะถูกกำชับกำชาจากบรูคส์มาแล้ว 
ทุกอย่างเหมือนเดิมนั่นแหละครับ แต่เราต้องมาตกลงกันก่อน ในเมื่อคุณสมัครใจที่จะทำงานกับผมต่อ แต่ขอบอกไว้ก่อนว่ามันยาก และก็หินจนคุณอาจทนไม่ได้เชียวล่ะ อยากฟังข้อตกลงนั้นหรือยังคุณเน็ท?” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไว้ด้วยรอยร้ายๆ ในนัยน์ตาคู่นั้น ที่ณัฐมณบังเอิญเห็นแค่แว่บเดียว จนไม่อยากเชื่อว่าใบหน้าหล่อเหล่าราวเทพบุตรจะปรากฎแววเยาะหยันร้ายกาจได้เพียงนั้น บางทีตาอาจจะฝาดกระมัง...
ค่ะ เธอพร้อม
ข้อที่หนึ่ง ห้ามยุ่งเกี่ยวกับพี่ชายของผม!”
ข้อตกลงของเขาฟังแปร่งหูจนณัฐมณชะงักไป ไม่เข้าใจนักว่าเกี่ยวอะไรกับบรูคส์ และยิ่งสับสนเมื่อเห็นรอยตาเยาะหยันที่มองมา อชิระเข้าใจอะไรผิดไปกระมัง เมื่ออีกฝ่ายอึ้งไปอชิระกลับคิดว่าเพราะไปจี้ใจดำคนตรงหน้า เขาไม่รอช้าที่จะซ้ำเติมความรู้สึกนั้น
ข้อที่สอง คุณทำงานให้ผมเป็นเลขานุการส่วนตัวก็ต้องรู้จักตัวตนของผมให้มาก ต้องรู้จักให้ลึกซึ้งทุกเรื่อง ต้องทุ่มเทให้กับผมขนาดลืมหน้าแฟนคุณไปเลย เคยได้ยินไหมว่างานมาก่อนเรื่องส่วนตัวน่ะ
คำว่า ทุกเรื่อง  พาให้คนฟังคั่งค้างในใจ เธอเม้มริมฝีปากบางเฉียบสนิทแต่นิ่งไว้ ยังจะมีอะไรอีกไหมนะ
และข้อที่สาม ต้องทำตามที่ผมสั่ง ห้ามขัดใจผมทุกกรณี แค่นี้ทำได้ไหม?” ณัฐมณกระพริบตาถี่ๆ สลับกับมองหน้าคนเอาแต่ใจแบบที่เธอไม่เคยพบมาก่อน มือเล็กๆ บีบเข้าหากันคิดหนัก ก่อนเงยดวงหน้าขึ้นสบนัยน์ตาสีเทาเข้มที่กำลังส่งรังสีมายังเธอ อชิระถนัดที่จะควบคุมผู้อื่นด้วยแววตาเย็นชาเชือดเฉือน พาให้ร่างโปร่งบางตรงหน้าลีบเล็กลงไปถนัดใจ
ว่ายังไงล่ะ หรือว่าคุณจะถอดใจแล้วกลับไปทำงานให้ยัยป้าปากร้าย พี่สาวของคุณ อชิระค่อนไปถึงณฐิกา โดยลืมมองไปว่าที่เขาทำอยู่นั้นหาได้ต่างกันไม่ ชายหนุ่มฉลาดเป็นกรด คาดเดาสถานการณ์ไว้แล้วว่าขนาดที่ขวนขวายออกมาหางานทำก็เพื่อหลีกหนี แล้วมีหรือที่ณัฐมณจะเลือกกลับไปหาสิ่งนั้น เธอกำลังลำบากใจเกรงว่าจะหนีเสือปะจระเข้
ณัฐมณชั่งใจ รู้จักความร้ายกาจ เอาแต่ใจของพี่สาวดีเพราะพบพานมาตลอดชีวิต แต่คนตรงหน้านี้ก็ใช่ย่อย แต่เมื่อยังไม่ได้รู้จักอชิระดีจึงหวังว่าอาจข้ามผ่านวิกฤตตรงนี้ไปได้ ณัฐมณคิดอย่างมีความหวังจึงเลือกที่จะเผชิญกับเหตุการณ์ตรงหน้ามากกว่ากลับไปหาณฐิกา ถือเป็นการไปตายเอาดาบหน้าก็แล้วกัน การมองคนในแง่ดีซึ่งย้อนมาเป็นดาบสองคม กำลังกรีดเฉือนความรู้สึกของเธอโดยไม่รู้ตัว
ตกลงว่า... อชิระเอ่ยถาม เรียวคิ้วดกหนาเลิกขึ้นเป็นเชิงถาม
ฉันจะทำหน้าที่ของฉันอย่างเต็มที่ ส่วนจะทำให้คุณพอใจหรือเปล่านั้นฉันตอบไม่ได้หรอกค่ะ เอาเป็นว่าถ้าสามเดือนแล้วคุณไม่พอใจฉันยินดีจะลาออก ณัฐมณเอ่ยขึ้นเมื่อตกลงใจ คนฟังพยักหน้าหงึกๆ รอยพอใจเกิดขึ้นในเรียวตาคมกล้า
ผมจะอยู่เมืองไทยต่อ ลูกค้าเจ้าของกิจการน้ำมันจากเม็กซิโกจะมาที่นี่ ไปเตรียมตัวให้พร้อมเพราะคุณจะต้องเดินทางไปกับผมพรุ่งนี้
ไปไหนคะ?”
ผมจะพาเขาไปเอนเตอร์เทนที่ต่างจังหวัด ที่นั่นเรียกว่าอะไรก็ไม่รู้สิ เดี๋ยวให้เลขาฯ ของบรูคส์จัดการก็แล้วกัน
คนฟังพยักหน้าหงึกรับคำง่ายๆ โดยไม่ได้ถามสักคำว่าการเดินทางครั้งนี้มีใครบ้าง...
เพราะจากข้อตกลงดูเหมือนเธอจะไม่สิทธิ์ถามอะไรมากนัก เดี๋ยวพ่อเจ้าประคุณจะฉุนเฉียวขึ้นมาอีก อย่างหนึ่งที่ณัฐมณได้รู้ คือ อชิระมีหลายบุคลิก ก่อนหน้านี้ที่เธอพบเขาครั้งแรกอชิระเป็นแค่ชายหนุ่มหน้าตาดีที่มีอัธยาศัย แต่เวลานี้ เวลาที่เขาโกรธเกรี้ยวเอาแต่ใจ ทุกอย่างเปิดเผยทางแววตาว่าอาฆาตมาดร้ายจนน่ากลัว หากแต่แปลกเหลือเกินที่ณัฐมณกลับไม่อาจละสายตาไปจากเรียวตาสีหม่นคู่นั้นได้ง่ายๆ ราวกับเธอต้องมนต์ที่ดึงดูดให้เข้าใกล้เขาเข้าไปทุกที หัวใจที่เคยสงบนิ่งกระตือรือร้นทั้งที่ปราศจากมิตรภาพใด
ค่ะ แล้วก็นี่ค่ะสร้อยที่คุณให้ยืม ขอบคุณค่ะ เธอรับคำสั้นๆ และไม่ลืมที่จะคืนไข่มุกสีดำแก่เขา
เมื่อกลับออกมาจากห้องก็พบปราบซึ่งยืนคุมเชิงที่หน้าประตู ณัฐมณผงกศีรษะน้อยๆ เป็นเชิงทักทายก่อนจะผละจากไป ปราบจะเอ่ยอะไรก็ยังไม่ทันเมื่อร่างโปร่งบางพ้นสายตาเขาก็เผลอตำหนิตัวเองที่ชักช้าไม่ทันใจ
ไอ้ปราบเอ้ย! แกจะทันกินคนอื่นเขาไหมวะ ปราบสบทตัวเอง
 
เน็ทจะไปกับเจ้านายสองต่อสองจริงๆ อ่ะ มันจะดีเร้อ?” ปลายเสียงขึ้นสูงในตอนท้าย ขณะปรายตาไปมองพี่ชายถามความเห็น ถ้าถามกรณ์เขาไม่มีวันเห็นด้วยแต่...งานก็ต้องเป็นงาน ความเป็นผู้ใหญ่และมีความรับผิดชอบทำให้เขาพอจะเข้าใจข้อนี้ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ฮื่อ ไม่มีข้อแม้นี่ แต่ไม่รู้จะบอกคุณแม่ว่ายังไงดี ถ้ารู้มีหวังโดนบังคับออกจากงานอีกรอบแน่ คำพูดคล้ายบ่นออกจากเพื่อนสาวที่นั่งเอกเขนกบนโซฟายาวข้างๆ เกษรา เธอกอดหมอนทรงสี่เหลี่ยมนุ่มนิ่มท่าทางผ่อนคลายมองเพื่อนสาวที มองกรณ์ที
บอกว่ามาค้างกับฉันนี่แหละ ถ้าพลาดงานดีๆ แบบนี้ก็แย่ดิ่ เท่าที่เข้าเว็บดูนะบริษัทที่เน็ททำก็มั่นคง มีสาขาที่ต่างประเทศด้วย งานดีๆ แบบนี้ไม่ได้หากันง่ายๆ นะ เกษราสนับสนุน เรื่องนั้นมันก็ใช่ ที่ว่าเวลล์ กรุ๊ปยิ่งใหญ่และมั่นคง แต่คนของเวลล์ กรุ๊ปนี่สิ
ขอบใจนะปิ่น คงต้องยืมชื่อปิ่น
แล้วเจ้านายที่จะไปด้วย เขาดูท่าทางเป็นยังไงล่ะน้องเน็ท ดูไว้ใจได้หรือเปล่า?” กรณ์อดห่วงไม่ได้ ถึงแม้เวลานี้เขาจะเป็นแค่พี่ชายของเพื่อนสนิทก็ตาม ณัฐมณนิ่งไปอึดใจไม่รู้จะอธิบายถึงอชิระอย่างไรดี เธอจึงตอบไปแบบกลางๆ ว่า...
ก็ดีค่ะ พูดแล้วก็ตะขิดตะขวงใจเพราะคำว่า ดีของเธอมันตรงกันข้ามชนิดดำกับขาว
ยังไงก็ระวังตัวบ้างนะครับ กรณ์ส่งความห่วงใยมาถึง ในแววตาอ่อนโยนที่เธอคุ้นเคย หนุ่มหน้าตี๋เขินน้อยๆ เมื่อเอ่ยปาก เกษราอมยิ้มรู้ว่าพี่ชายของเธอรู้สึกดีๆ ปิดไม่มิด ส่วนเพื่อนของเธอก็ไม่ได้ตัดรอนไมตรีซะทีเดียว หญิงสาวลุกขึ้นบิดตัวไปมา พร้อมหาววอดๆ ทำเปลือกตาบางๆ หรี่เล็ก
โอย ปิ่นง้วงง่วง พี่กรณ์นั่งคุยกับไอ้เน็ทไปล่ะกันนะ น้องสาวเปิดโอกาสให้เต็มที่ ก่อนที่ณัฐมณจะไปต่างจังหวัด และก่อนที่กรณ์จะกลับแม่ฮ่องสอนวันมะรืนนี้ คนเป็นน้องอมยิ้ม ขยิบตาใส่พี่ชายที่นั่งเก้อๆ ยามที่เหลือแค่เธอกับเขา
กู๊ดไนท์จ๊ะปิ่น
 
ใบหน้าคมคร้ามปกปิดด้วยกรอบแว่นกันแดดสีเทาเข้ม เบือนหน้าไปทางปราบที่กำลังตรวจเช็คความพร้อมของสมรรถภาพเจ้ารถเอสยูวีสีดำราคาร่วมสิบล้านอย่าง BMW X5 ป้ายแดง ณัฐมณซึ่งเพิ่งก้าวลงจากรถของกรณ์หันไปบอกลาเขา แล้วรีบเข้าไปหาชายหนุ่มทั้งสองที่ลานจอดรถหน้าอิสรา ทาวเวอร์ กรณ์เขม้นมองเพราะรู้สึกคุ้นกับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองแสนเนี๊ยบคนนั้น เมื่อเขาหันไปสนทนากับณัฐมณจึงไม่ใช่มุมที่กรณ์จะระบุได้ว่าเคยพบอชิระมาก่อนหรือไม่ เขาจึงตัดสินใจถอยรถออกไปทางเดิมเมื่อณัฐมณหันมาโบกมือลาเขาอีกครั้ง
ไปกันได้แล้ว กุญแจล่ะปราบ ชินทวงถาม เมื่อได้รับกุญแจก็เดินไปยังฝั่งคนขับทันที ณัฐมณถึงกับงงหลงคิดไปว่าปราบจะตามไปดูแลเจ้านายของเขาด้วย ถ้าเป็นอย่างนั้นก็หมายความว่า...มีแค่เธอกับเขาน่ะสิ
ปราบเดินไปขึ้นรถซีดานอีกคันแล้วขับปราดออกไป ณัฐมณมองตามบอร์ดี้การ์ดหนุ่มสงสัย อชิระตวัดสายตาดุๆ มองหญิงสาวแล้วเร่งเธอให้ขึ้นรถ การเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปยังจังหวัดชลบุรีใช้เวลาไม่นานนัก แต่สำหรับคนที่นั่งนิ่งเงียบเพราะขาดหัวข้อสนทนาอย่างณัฐมณคิดว่านานเต็มที ร่างโปร่งเพรียวในชุดเสื้อยืด กางเกงยีนส์ขยับตัวเมื่อเมื่อยขบ เพราะนั่งตัวตรงแหนวท่าเดิมมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว อชิระปรายตามองเธอ
หึ  เขาทอดเสียงในลำคอหนา นึกเวทนาคนข้างๆ
หากจะมองดูให้ดีวันนี้เลขานุการหน้าใสปล่อยผมยาวประบ่า ใบหน้าไร้การแต่งเติมแลสดใส ดูน่ามองไปคนละแบบกับที่เห็นในงานกาล่าคืนนั้น แล้วอชิระก็รู้สึกตัวว่าเขามองเพลินโดยไม่รู้ตัว ทั้งที่เคยคิดว่าหน้าตาจืดๆ อย่างนี้ไร้การดึงดูดเพราะต่างกันคนละขั้วกับผู้หญิงที่รายล้อมตัวเขา และยิ่งห่างกันหลายขุมนักกับเมย่า ซ้ำร้ายคนที่เขาเคยคิดมองข้ามกลับเรียกสายตาเขาได้นานเกินนาทีจนน่าประหลาดใจ
ตี๊ด ตี๊ด
เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือดึงเขากลับมา เป็นบรูคส์ที่เปิดประโยคทักทายได้ขุ่นใจที่สุดตั้งแต่มาถึงเมืองไทยคราวนี้
ชิน นายไปทำอะไรไว้ในงานการกุศลคืนนั้น?” น้ำเสียงของคนถามขุ่นไม่น้อย ในมือเปิดหน้าข่าวที่ขึ้นภาพของอชิระกับณัฐมณหรา แถมหัวข่าวยังเป็นการเอ่ยทำนองหยอกเย้าเรื่องคู่ควงคนใหม่ที่ไม่ใช่นางแบบสาว อชิระขบกรามแน่น สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที
ก็ประมูลเพชรไงบรูคส์ เพชรนั่นน้ำดีมาก แล้วผมก็ถูกใจ เขาตอบกลับเป็นภาษาญี่ปุ่นเพื่อตัดการรับรู้ของคนที่นั่งข้างๆ
ฉันหมายถึงเรื่องนายกับณัฐมณ ทำไมออกข่าวไปแบบนั้น แล้วยังรูป รูปที่นาย...”
กรอบภาพใหญ่และชัดพอที่จะเห็นว่าอชิระจูบแก้มหญิงสาวในภาพ แม้ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์เขารู้ดีว่าคงวุ่นวายน่าดู ที่จู่ๆ นักธุรกิจหนุ่มซึ่งไม่ยอมเปิดเผยตัวสักเท่าใดกลับทำเรื่องประเจิดประเจ้อเช่นนี้ นั่นก็เพราะว่ามีเหตุจูงใจ บรูคส์รู้ในภายหลังจากวัชะว่าเมย่าไปที่งานคืนนั้นด้วย  
อ๋อ เป็นการเข้าใจผิดกันเท่านั้นเอง พวกนักข่าวแส่ไม่เข้าเรื่อง เห็นผมมากับใครก็อยากทำข่าว ผมก็แค่ตามใจเขาบ้างเท่านั้น บรูคส์เป็นคนที่อยากให้ผมเข้าหาสื่อบ้างไม่ใช่เหรอ?” ชินย้อนถาม แถไปแบบน้ำขุ่นๆ ซึ่งคนเป็นพี่ไม่มีทางเชื่อ
อชิระ ฉันรู้ว่านายไม่ได้มีเจตนาอย่างนั้นสักนิดเดียว นายกำลังจะทำอะไร คิดจะใช้เขาเป็นเครื่องมือในการดึงเมย่ากลับมาใช่ไหม?” คนเป็นพี่อ่านเกมส์ออก แต่ไม่คิดเท่านั้นว่าอชิระจะทำจริงๆ เสียงเยาะลอดดังในลำคอถึงบรูคส์จะรู้เท่าทันก็ไม่ได้หมายความว่าจะห้ามเขาได้ อชิระเหลือบมองคนที่กำลังเป็นเครื่องมือด้วยแววตาเย็นชา
บรูคส์โทรมาด่าผมด้วยเรื่องแค่นี้น่ะรึ ถามจริงๆ เถอะผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่ แล้วทำไมผมจะแตะต้องไม่ได้ คนถามเริ่มจะพาล
จะเป็นอะไรก็แล้วแต่ นายห้ามทำอะไรตามใจตัวเองมากไปกว่านี้ บรูคส์ออกคำสั่ง แม้จะไม่ได้รู้จักณัฐมณลึกซึ้งแต่บรูคส์ชอบพอความตั้งใจและอัธยาศัยที่เธอมี อีกทั้งความจริงใจที่สัมผัสได้ในดวงตาสวยซึ้ง การที่น้องชายของเขาจะทำตัวเอาแต่ใจจึงไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง แต่อชิระกลับเข้าใจว่าบรูคส์ออกรับและปกป้องณัฐมณ เขาปรายตาดุดันกลับมาหาหญิงสาวแต่ภาษาญี่ปุ่นที่เขาสื่อสารกับคนปลายสายทำให้ณัฐมณไม่รู้ความหมายของนัยน์ตาคู่นั้น
จะอะไรกันนักหนาวะ!” คำสบทสุดท้ายพาให้ณัฐมณสะดุ้ง หันไปมองคนเจ้าอารมณ์งงๆ
ไม่มีอะไรขุ่นใจไปกว่า การที่บรูคส์ใส่ใจคนที่เรียกว่าพนักงานออกนอกหน้าโดยไม่มีสาเหตุ จู่ๆ คนซึ่งไม่เคยสนใจชีวิตส่วนตัวของพี่ชายอย่างเขากลับคิดเอาเป็นเอาตายว่าณัฐมณเป็นใคร และสำคัญอย่างไร กับอีกหนึ่งสายตาของลูกน้องจอมกวนบาทาที่ร้อยวันพันปีจะเสเพลแต่นี่กลับเทความสนใจมาที่ผู้หญิงคนเดียวกัน คนซึ่งเขามองว่าไม่น่าสนใจ แต่กรวดทรายไร้แสงกลับส่องแววระยับในสายตาคนอื่น นั่นทำให้เขาเกิดความรู้สึกขัดแย้งในใจ
 
Royal Blue Beach Resort & Spa Hotel
อชิระตรงเข้าไปเช็คอินที่เคาน์เตอร์ประสัมพันธ์ทันทีที่มาถึง พูดคุยอยู่สองสามคำเสียงของเขาก็ดังขึ้น เกิดความผิดพลาดเรื่องการจองห้องกับเซลล์เพราะห้องพักที่ศรันยาจองไว้ล่วงหน้ากลับมีคนเข้าพักซ้อนกัน หน้านี้เป็นช่วงไฮซีซันทำให้ทางโรงแรมหาห้องใหม่ให้เขาไม่ได้จนณัฐมณต้องเข้าไปไกล่เกลี่ยแทนคนใจร้อน สุดท้ายก็ได้ห้องพักแบบสตูดิโอที่อชิระไม่พอใจนัก เมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มปึงปังโกรธาจนหน้าเขียว เธอจึงไม่กล้าออกอาการใดๆ แม้จะหนักใจที่ต้องพักห้องเดียวกันกับเขา
ตุ้บ
เสียงร่างหนาใหญ่ผลุบนอนลงบนฟูกหนา ยกเรียวแขนขึ้นก่ายหน้าผาก ในขณะที่ณัฐมณก้าวตามเข้ามาในห้องสตูดิโอขนาดกลางที่ต้องจัดเตียงเสริมมาเพิ่ม หญิงสาวสำรวจดูน้ำ ไฟฟ้า และเครื่องอำนวยความสะดวกว่าใช้ได้ครบถ้วนก่อนที่อชิระจะโวยวายอะไรขึ้นมาอีก แล้วจะไปทรุดลงนั่งบนเตียงเสริมที่ดูจะนอนไม่สบายนัก ชายหนุ่มปรายเรียวตาขุ่นครั่กมองณัฐมณที่ยังใจเย็นอยู่ได้
คุณไม่คิดอะไรเลยใช่ไหม เรื่องที่ต้องค้างคืนที่ห้องนี้ อชิระถามขึ้น ณัฐมณส่ายหน้าไปมา
ก็จะให้เธอคิดอะไรได้ ในเมื่อสถานการณ์มันจำเป็น 
 แค่คืนนี้คืนเดียวนี่คะ รีเซฟชั่นบอกแล้วว่าจะรีบแจ้งทันทีที่มีห้องพัก เน็ทว่าเราคงไม่โชคร้ายจนเกินไป คนตอบๆ ราวรำพัน ไม่คิดเก็บอะไรมาคิดให้ปวดหัวอย่างเขา เพราะคิดมากก็มีแต่ฟุ้งซ่าน
ที่ไม่คิดอะไรมากเพราะไม่ถือตัว ไม่ถือสาที่จะนอนร่วมห้องกับใครก็ได้งั้นสินะ
ท่าทางภายนอกเดียงสา แต่ภายในกลับไม่ใช่ อชิระกำลังคาดเดาอะไรเอาเองตามแต่ใจ คล้ายกำลังจับผิดว่าคนที่ใครต่อใครมองแค่เปลือกว่านอกว่าดีนั้นแท้จริงธาตุแท้เป็นอย่างไร ณัฐมณหันไปมองสายตาเขาอีกทีเมื่ออชิระไม่โต้ตอบ
เอ่อ ถ้าอย่างนั้นเน็ทขอตัวนะคะ เธอบอกพร้อมจะกับลุกไปเข้าห้องน้ำ อย่างนั้นก็ดีกว่านั่งอยู่ที่เดิมแล้วโดนสายตาคมปลาบนั้นจ้องมอง
ผมนัดลูกค้าไว้ตอนสองทุ่ม ก่อนหน้านี้คุณจะทำอะไรก็ตามสบาย ส่วนผมจะนอน  
อชิระตะแคงร่างสูงที่นอนเหยียดหันหลังให้ เลิกสนใจว่าณัฐมณจะใช้เวลาที่เหลือทำอะไร หญิงสาวกลับออกมาอีกทีก็พบว่าเจ้านายหนุ่มหลับสนิทเธอจึงถือโอกาสนั้นออกไปเดินเล่นแถวชายหาดที่อยู่ติดโรงแรม
 
ลูกค้าวีไอพีของอชิระเป็นชาวเม็กซิกันวัยสามสิบต้นๆ ซึ่งสนิทกับบรูคส์เพราะทำธุรกิจน้ำมันร่วมกันมาหลายปี พอดีสบโอกาสที่ โรเซน กับ บาค ผู้เป็นน้องชายมาเมืองไทย อชิระจึงต้องรับรองพวกเขาแทนพี่ชายซึ่งเพิ่งจะบินกลับประเทศอเมริกา โรเซน บาค กับลูกน้องอีกหนึ่งคนนั่งล้อมวงดื่มเหล้าไปพลาง เจรจาธุรกิจไปพลาง สายตาของบาคกลับสนใจมองหญิงสาวคนเดียวในโต๊ะมากกว่า รอยตาละลาบละล้วงเป็นประกายเมื่อโดนฤทธิ์แอลกอฮอล์มอมเมา ณัฐมณหน้าร้อนจนวางสีหน้าไม่ถูกเมื่อโดนดวงตาสีอ่อนจ้องเขม็ง
เลขาคุณชินสวยดีนะ ผมชักอิจฉาคุณแล้วสิ บาคพูดรวนๆ ด้วยอาการลิ้นพัน
นั่นเลขาส่วนตัว ผมขอเขามาทำงานนอกเวลาน่ะ อชิระตอบ พลางยกแก้ววิสกี้เพียวขึ้นดื่ม ปรายมองคนซึ่งถูกสนใจเฉยชา บรูคส์กับโรเซนรู้จักก่อนที่จะมาร่วมหุ้นทำธุรกิจการขุดบ่อน้ำมัน ส่วนอชิระก็รู้จักบาคดี พวกเขาเป็นเพื่อนนักเรียนสมัยเด็กด้วยกันมา นั่นทำให้เขาพอจะรู้สันดานเพื่อนเก่าที่ชอบนารีเคล้าสุราเป็นที่สุดแห่งความสุข
แค่เลขาคุณใช่ไหม ถ้าผมบอกว่าผมชอบมากๆ เลยล่ะ เสียงอ้อแอ้กระซิบใกล้ใบหน้าคมคร้ามที่ขบกรามแน่นทีละน้อย
และก่อนที่อชิระจะทันได้เอ่ยอะไร คนที่ถูกบอกว่า ชอบมากๆ  ก็ถูกดึงรั้งเข้าไปใกล้ด้วยลำแขนหนาใหญ่เต็มไปด้วยไรขน
นี่คุณ!”
ณัฐมณอุทานหน้าถอดสีเมื่อโดนกักกันในอ้อมแขนของคนแปลกหน้า ดวงหน้าขาวซีดแต่จะทำอะไรได้ก็เขาเป็นลูกค้า รอยยิ้มกระอักกระอ่วนพร้อมกับเบี่ยงตัวออกห่างโดยที่อชิระไม่ได้เห็น ขณะนั้นเขาโดนห้อมล้อมด้วยหญิงสาวที่เฝ้าเอาใจไม่ต่างไปจากโรเซน จนลืมมองว่าคนที่มาด้วยอยู่ในสถานการณ์ใด
ผมขอ...” บาคสะกิดแล้วพูดต่อ
หืม คุณจะขออะไร?” อชิระเอ่ยถาม พร้อมส่งแก้วเหล้าให้บริกรเพิ่ม
ก็ขอเลขาฯ ของคุณไง
คนพูดยิ้มกริ่มพร้อมกับคว้าข้อมือของหญิงสาวที่เบี่ยงกายออกห่างเกือบเป็นผลสำเร็จ แล้วก็ถูกกระชากกลับมาปะทะอก
ว๊าย! คุณชิน ณัฐมณอุทานตกใจ เมื่อถูกมือหนาดึงรั้งเธอออกมาจากบาคจนตกอยู่ในอ้อมกอดของคนเป็นนาย เขาผลักอีกฝ่ายจนผงะหงาย ดวงหน้าของเธอชนเข้ากับสาบเสื้อคลุมสีดำเต็มแรง จากนั้นอชิระจึงเบี่ยงร่างบอบบางไปอยู่ข้างหลัง ตามด้วยหมัดหลุนๆ ที่ตะบันเข้าที่ใบหน้าของบาคแบบไม่พูดพร่ำทำเพลง
พลั่ก!’
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #556 กระปุกออม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2552 / 12:24
    ชิน จะเก็บ ไว้ เองซิ
    #556
    0
  2. #253 พี่แป๊ด (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 14:51
    คู่พี่เถียงกันดีจริงๆเลยนะคะ จะเป็นมวยคู่เอกอีกคู่หรือป่าวคะ
    คุณชินเริ่มออกอาการหวงเน็ทแล้ว เย้ๆๆๆๆ ( โรคจิตแน่เลยเรา อิอิ )
    #253
    0
  3. #94 **~Mink~** (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2552 / 10:36
    แง่มมมม
    ชายหนุ่มเยอะจริงๆ เลยเรื่องนี้
    เป็นหนูเน็ทคงปวดกะโหลกพิลึกนะเนี่ย
    #94
    0
  4. #93 กระปุกออม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2552 / 16:57
    เม้นให้กำลังใจจ้า อ่านรวดเดียวจบเลย อิอิ เลยเม้นให้ทีหลังไม่ว่ากันน้า สนุกมากค่ะๆๆๆๆๆ  และเป็นกำลังใจให้ค่ะ ตอนจบ รอน้า จะรอค่ะ
    #93
    0
  5. #92 tea-w (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2552 / 12:24

    มีวางมวยลงไม้ลงมือกันด้วยอะ

    #92
    0
  6. #91 tan+ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 20:07
    ว้าวๆ ๆ . มีหวงด้วย
    #91
    0
  7. #90 โอเล่รสส้ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 10:31
    ชิน อายุกี่ขวบ
    #90
    0
  8. #89 vodka ka (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 09:49
    หวงเหรอชิน
    #89
    0
  9. #88 a-mi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2552 / 01:03
    เอาแล้วไง ทำตัวเป็นเด็กหวงของเล่นจริงๆเลยตาชินนี่
    #88
    0
  10. #87 vodka ka (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2552 / 10:22
    เจ้าชินหวงไว้เองเหรอ
    เฮ้อ
    #87
    0
  11. #86 a-mi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2552 / 01:35
    เอ๊ะ..น่านน่ะสิ ชินเป็นพวกติด(หวง)พี่รึปล่าว...
    #86
    0
  12. #85 โอเล่รสส้ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2552 / 21:03
    คุณชินเป็นโรคติดพี่ชายเหรอ
    ถึงมากันเน็ทแบบนี้
    นางเอกของดาลันน่าสงสารทุกเรื่องเลย
    #85
    0
  13. #84 tan+ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2552 / 20:31
    ขอข้อเเรกมาโดนเลย



    5 5 5
    #84
    0