LOVE FRIENDLY รักได้ไหมผู้ชายของพี่?

ตอนที่ 6 : Chapter 2 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    19 เม.ย. 58

 




(ต่อ)


(เห้ยยย ไอ้ลี่ไปเข้าห้องน้ำหรือไปขัดห้องน้ำวะ ช้าโครต)

ทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงที่แสนคุ้นหูของปลายสาย ร่างกายของฉันก็ชาวาบขึ้นมาร่างกายเหมือนถูกสูบวิญญาณออกไปเมื่อน้ำเสียงของปลายสายที่แสนคุ้นหูบอกให้ฉันรับรู้ว่า...

ใครคือคนโทรมา


ฉันกัดริมฝีปากตัวเองแน่นขึ้นก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองกลั้นเสียงที่อาจเล็ดลอดออกไปแล้วทำให้พี่ชายจับได้ว่าตอนนี้ฉันกำลังอยู่ในอ้อมกอดของแฟนเขา


เข้าห้องน้ำ

คนตรงหน้าของฉันตอบกลับเสียงเรียบแววตาของเขายังคงนิ่วสงบราวกับไม่รู้สึกยินดียินร้ายกับเรื่องที่ตัวเองทำสักนิด ฉันกำมือที่กำลังปิดปากตัวเองแน่นเมื่อความรู้สึกเจ็บแปลบที่กลางอกกำลังเล่นงานเมื่อฉันคิดได้ว่า... 

ฉันกำลังทรยศพี่ชายตัวเอง


เมื่อเห็นว่าฉันกำลังทำให้ตัวเองเจ็บคนตรงหน้าก็สะกดการกระทำของฉันด้วยสายตาดุๆองเขา ฉันลดมือลงก่อนจะพยายามดันแผงอกของเขาอีกครั้ง แต่เขาก็ยังคงขืนตัวแล้วออกแรงกอดรัดฉันมากขึ้น


(กวนตรีนนะครับ แล้วนั่นทำอะไรอยู่วะ เสียงกระเส่าเชียว)

ประกวนๆและน้ำเสียงติดตลกของพี่อาชิ ทำให้ฉันชะงัก เมื่อเห็นว่าฉันนิ่งไปคนตรงหน้าจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ พร้อมกับที่ฉันสังเกตเห็นว่าตอนนี้หน้าและลำคอของเขาขึ้นสีแดงเต็มไปหมด ราวกับคนเมายังไงยังงั้นเลย


หมอนี่กำลังเขินงั้นหรอ


เสือก!!!”ไอ้หัวหงอกสบถออกไปเสียงดัง แต่กลับทำให้คนฟังหัวเราะร่าราวกับเดาทางออก


(แหนะ คงไม่ได้แอบพาชู้เข้าไปทำอะไรกันในห้องน้ำหรอกนะเว้ย จับตายกูกระทืบตายเลยนะ)


O.O ฉันกลืนน้ำลายดังเอือกเมื่อได้ยินสิ่งที่พี่ชายของตัวเองพูด ประโยคคาดโทษได้ยินไหลวนกลับมาฉายซ้ำในหัวของฉันทันที แง ถ้าเฮียรู้ว่าชู้คือน้องสาวตัวเองเฮียจะทำยังไงกับหนูเนี่ย T^T


ไอ้หัวหงอกถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะกระแทกเสียงกลับไปด้วยอารมณ์ที่เริ่มขุ่นมัวเต็มที่


เออ!!!”


ติ๊ด เขากดตัดสายโดยไม่ฟังคำตอบจากปลายสายอีกเลย


ฉันอาศัยจังหวะที่เขากำลังเก็บโทรศัพท์มือถือของตัวเองเข้าที่อยู่ออกแรงสะบัดตัวเพื่อหนีออกจากอ้อมกอดเขาสักทีเพราะเริ่มรู้ว่าตัวเองเลวมากเกินไปแล้ว ฉันรีบเปิดประตูห้องน้ำออกมา แต่ขายังก้าวไปไหนไม่ถึงสองก้าว คนที่ฉันไม่คิดว่าจะตามออกมาทันก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของฉันแล้วออกแรงดึง


ผลัก!


ว้ายฉันร้องลั่นด้วยความตกใจเมื่อไม่คิดว่าเขาจะตามออกมาทันและรวดเร็วขนาดนี้ ฉันสะบัดข้อมือไปมาพร้อมส่งสายตราไม่พอใจให้อีกฝ่ายแต่เขาก็ยังมึน อึน และด้าน ไม่ยอมปล่อยมือฉันแถมจับแน่นขึ้นอีก


บ้าชะมัด ไอ้บ้า!!!


ปล่อยนะฉันว่าก่อนจะสะบัดหน้าหนีเขาแรงๆ แต่ไอ้บ้าที่ฉันด่าอยู่ในใจก็ยังไม่ยอมปล่อยมืออีก นอกจากจะเฉยไม่ยอมปล่อยเขายังส่งยิ้มหวานมาให้อีก อ๊าก เห็นแล้วมันกระตุ้นต่อมโมโหของฉันจนจะระเบิดอยู่แล้ว ไอ้@#$%^&*()_


จุ๊บ!!!


เพราะฉันเบือนหน้าหนีเขาไปแบบนั้นมันถึงเป็นโอกาสให้เขาหาจังหวะเอาเปรียบฉันอีกครั้ง!


อ๊าก ไอ้หัวหงอก ไม่ตอบอะไรแต่หอมแก้มฉันแทน ไอ้คนบ้า ไอ้เกย์โรคจิต ไอ้เกย์หื่น ไอ้2#$%^&*()


ฉันเบิกตากว้างเพราะตกใจ ก่อนจะรีบสะบัดตัวหนีเขาอีกครั้ง แต่ก่อนไปขอด่ามันสักหน่อย


ไอ้บ้า!!”ฉันว่า ก่อนจะหมุนตัวเพื่อจะออกจากห้องน้ำเฮงซวยนี้สักที แต่เหมือนเจ้ากรรมนายเวรจะเยอะเพราะทันทีที่ฉันหันหน้ากลับมาก็ต้องตกใจจนตาแทบหลุดจากเบ้า เมื่อเห็นผู้ชายตัวสูง ผิวขาว หน้าหล่อที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงส่งยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่หน้าห้องน้ำตอนนี้ คือ แง T^T


พะ พี่ทิวสน T^T”พี่ทิวสนยิ้มกว้างแล้วค่อยๆ เดินตรงมาหาฉัน ก่อนจะมองหน้าฉันสลับกับหน้าไอ้หัวหงอกไปมา แล้วยิ้มมีเลศนัยอีกครั้ง


ฮะ เฮียทิว สะ สน หะเห็น เอ่อ เห็นหมดเลยหรอ? T^T


ฉันยืนเก้กังทำหน้าไม่ถูกอยู่ตรงกลาง สายตาของพี่ทิวสนทำให้ฉันขนลุก แง ความลับแตกกระขายกลายเป็นโกโก้ครั้นซ์เลย ฮืออ


หึเสียงหัวเราะในลำคอของผู้ชายที่มาใหม่ดังขึ้นพร้อมๆ กับรอยยิ้มที่มุมปากที่ดูแล้วแสนจะน่ากลัว แต่ก่อนจะกลัวรอยยิ้มฉันควรกลัวสีหน้าของเขาก่อนดีกว่า สยองมาก


พี่ทิวสนกระตุกยิ้มที่มุมปากก่อนจะปรายตามองไปที่ไอ้หัวหงอกด้านหลังขงฉัน ฉันก้มหน้าลงทันทีเมื่อสายตานั้นกำลังเคลื่อนมาที่ฉันบ้าง T^T ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อหมอกควันที่มองไม่ทันเริ่มปกคลุมไปรอบๆ ตัว


นี่มึงคิดจะเป็นชู้กับน้องผัวหรอวะไอ้ลี่


ประโยคราบเรียบของพี่ทิวสนที่ฉันได้ยินทำให้ใบหน้าฉันเห่อร้อนขึ้นมา ฉันรีบสะบัดมือของไอ้หัวหงอกออกแล้วรีบวิ่งหนีออกมาจากตรงนั้นทันที ฉันไม่ยอมหันกลับไปมองผู้ชายสองคนด้านหลังอีกเลย เพราะฉันกลัวว่าถ้ายืนต่อไปอีกสักนาที ฉันอาจจะช็อคตายไปเลยก็ได้ ฮืออ


ฉันวิ่งหนีออกมาอย่างไม่คิดชีวิต วิ่งมาไกลจนมาถึงโรงอาหาร ก่อนจะรีบปรับสีหน้าของตัวเองให้เป็นปกติเมื่อเห็นว่าทั้งไอ้รอยยิ้มและไอ้สไบนั่งรออยู่ที่โต๊ะประจำของเราแล้ว ฉันเดินตรงไปนั่งที่โต๊ะโดยไม่พูดอะไรและพยายามทำตัวให้ปกติที่สุดเพื่อให้ไอ้สไบไม่สงสัยอะไร


เป็นอะไรวะมิ ทำไมหน้าแดงๆสไบนางหรี่ตามองวฉันด้วยสายตาจับผิดแบบสุดๆ ฉันรีบยกมือขึ้นขับหน้าตัวเองทันที หน้ายังแดงอีกหรอเนี่ย แง


ฉันถามว่าแก เป็น อะ ไร ทำ ไม หน้า แดง!”สไบนางเน้นคำถามด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้นเพราะจากแค่สสงสัยมันได้กลายเป็นโครตสงสัยไปแล้ว แง นี่ฉันจะปิดบังอะไรคนอย่างสไบนางไม่ได้เลยหรอ T^T


นั้นดิ ไม่สบายหรออามิรอยยิ้มถามขึ้นมาอีกคน ฉันเม้มปากแน่นเมื่อคิดหาข้อแก้ตัวกับเพื่อนๆไม่ออก พวกแกจะให้ฉันบอกพวกเธอว่าฉันเพิ่งถูกแฟนเกย์ของพี่ชายตัวเองพรากจูบแรกไปแถมยังโดนขโมยหอมแก้มอีกงั้นหรอ ฮืออออ ฉันบอกไม่ได้ T^T


ไอ้มิ!!”


ห๊ะ!!?ฉันสะดุ้งตกใจ เมื่ออยู่ดีๆ สไบนางก็ตะโกนเรียกเสียงดัง มันจะตะโกนทำไมฟะ พูดเบาๆ ก็ได้ยิน


เป็นอะไรของแกเหม่อเชียวสไบหรี่ตามองฉันเหมือนกำลังจับผิดอีกรอบ ฉันกระพริบตาปริบๆ เมื่อไม่รู้จะตอบคำถามเพื่อยังไงดี ตอนนี้ทั้งสไบและรอยยิ้มกำลังจ้องฉันตาไม่กระพริบ


โอ๊ย ไอ้เพื่อนบ้า เลิกถามเรื่องหน้าฉันสักทีได้ไหม ฟังแล้วมันสะเทือนใจ T^T


อามิแกไปไหนมากันแน่ คาบเมื่อกี้ก็โดดรอยยิ้มถามอีก ก่อนจะใช้มือจับปลายคางฉันให้ไปสบตากับมัน ฉันกรอกตาไปมาเพื่อหลบสายตาจับผิดของเพื่อน


อ๊าก นี่แกสองคนเป็นนักศึกษาหรือว่าเป็นตำรวจ FBI ซักจังเว้ยขาวหมดแล้วเนี่ย คนยิ่งมีคดีติดตัวอยู่ T^T


ปะ ป่าว ฉันรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้นะแกไข้ใจชัดๆ แง T^T ฉันตอบเสียงอ่อนเมื่อเจอสายตาจับผิดจากเพื่อนรักทั้งสองคน และที่ฉันยอมตอบแบบนั้นออกไปเพราะถาฉันยังขืนนิ่งไม่ยอมตอบอะไรวันนี้ทั้งวันคงโดนสอบสวนยิ่งกว่าฆาตกรคดีฆ่าข่มขืนอีก


ยิ้มเมื่อกี้เรียนเรื่องอะไรหรอ?

ฉันรีบเปลี่ยนประเด็นสนทนาทันทีเพราะรู้ตัวดีว่าตัวเองก็โกหกใครไม่ได้ โกหกได้ก็ไม่เนียนพอๆ กับรอยยิ้ม เพื่อความสบายใจของเพื่อนๆและความปลอดภัยของชีวิตฉันต้องปกปิดเรื่องบ้าๆ นั้นเอาไว้


และฉันจะไม่ยอมให้ใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องน้ำชายชั้นสอง ณ ตึกคณะนิเทศศาสตร์!!!

 

 

FRIENDLY PAST

นี่มึงคิดจะเป็นชู้กับน้องผัวหรอวะไอ้ลี่

ตอนแรกผมก็ตกใจมากนะที่เห็นหน้าหล่อๆ ของเพื่อนตัวเอง แต่ตอนนี้มันรู้สึกโกรธมากกว่า มันพ่นประโยคที่บัดซบแบบนั้นออกมาได้ยังไงต่อหน้าอามิ ผมกำหมัดแน่น มองตามแผ่นหลังของผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่วิ่งออกไปโดยไม่หันกลับมามองหน้าผมอีก


ผมเดินชนไหล่ไอ้ทิวสนออกมาจากห้องน้ำเพราะรู้สึกว่าตัวเองกำลังหงุดหงิดสุดๆ แม้จะทำหน้าปกติ แต่ข้างในผมร้อนเป็นไฟ พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ ผมเดินหนีมันออกมาจากตรงนั้นทันที

 

ว่าไงครับไอ้คุณชายเฟรนลี่ไอ้ทิวสนยังคงถามคำถามกวนอวัยวะเบื้องล่างของผมแบบนี้ นี่เป็นรอบที่สามได้แล้ว นับตั้งแต่ที่มันไปตามผมในห้องน้ำแล้วเห็นผมกำลังหอมแก้มอามิอยู่ ให้ตายเถอะผมอยากจะถอดรองเท้าADIDASรุ่นใหม่ล่าสุดที่แม่เพิ่งซื้อให้ฟาดปากมันจริงๆ


ผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นมัน ทำไมไม่เป็นไอ้เคน ไม่ก็ไอ้แมท แต่ไม่เอาไอ้อาชินะเพราะรายนั้นมันหวงน้องสาวยิ่งกว่าอะไรและที่สำคัญมันดำรงตำแหน่ง แฟน ของผมด้วย แล้วทำไมถึงไม่เอาไอ้ทิวสนด้วยก็ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่คนปากสว่าง แต่มันก็ชอบทำตัวเป็นพวก ทำให้อยากแล้วจากไป ยิ่งมันกุมความลับของใครไว้มันจะใช้สิ่งนั้นเป็นข้อต่อรองเพื่อหาผลประโยชน์จากเจ้าของความลับ


แล้วนี่มันดันมาเห็นผมหอมแก้มอามิเต็มๆ ตาแบบคาหนังคาเขา

คราวนี้ชีวิตผมคงไม่รู้จักคำว่าสงบสุขอีกต่อไปแน่
=_=


เงียบ คิดว่าจะจบหรือไงมันยังคงกวนอวัยวะเบื้องล่างของผมต่อไป ผมไม่อยากตอบแล้วก็ไม่อยากพูดอะไรกับมันอีก


ผมหงุดหงิด ไม่รู้ป่านนี้อามิจะเป็นยังไงบ้าง เธอคงจะอายมาก แล้วที่สำคัญเธอคงกำลังโกรธผมมากแน่ๆเพราะผมเพิ่งจะไปขโมยจูบแรกของเธอมาแบบนั้น แต่จะให้ผมทำยังไงได้ก็สถานการณ์มันเป็นใจ แถมอารมณ์ก็ได้ แม้บรรยากาศจะไม่โรแมนติกอย่างที่เคยคิดไว้แต่ผมก็ยอมรับเลยว่าฟินสุดๆ คิดแล้วก็อยากจะยิ้มให้หน้าบาน แต่มันติดที่มีไอ้ควายเผือกตัวข้างๆ ที่เดินตามขวิดอยู่นี่สิ เซงชะมัด!!!


หุบปากไปเลยหนวกหูผมหันไปตอบมันด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เพราะตอนนี้ผมเริ่มจะรำคาญมันมากขึ้นในทุกวินาทีแล้ว


หนวกหูหรอ เอ๋? ถ้าเรื่องนี้ถึงหูไอ้อาชิสามีของแกที่เป็นพี่ชายแท้ๆของน้องอามิมันจะเกิดอะไรขึ้นน๊าไอ้ทิวสนทำหน้าตาที่เรียกได้ว่ากวนที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น ผมหยุดเดิน ก่อนจะหันไปมองหน้ามันอย่างเอาเรื่อง มันแค่ขู่ผมรู้ แต่ถ้าเกิดเรื่องนี้หลุดไปเข้าหูไอ้อาชิจริงๆ ละก็

ผมไม่อยากจะคิดสภาพตัวเอง =_=


แต่เรื่องที่สำคัญกว่านั้นคืออามิจะเสียหาย ผมไม่กลัวโดนไอ้อาชิกระทืบหรอก เอ่อ กลัวอยู่บ้างนิดหน่อย แต่สิ่งที่ผมกลัวมากกว่า คือ อามิจะไม่มองหน้าผมอีก แค่ตอนนี้เธอก็แทบจะไม่มองหน้าผมอยู่แล้ว


ไอ้ทิว แกจะเอายังไงวะผมถามเสียงเครียด ก่อนจะผลักไหล่มันแรงๆเพราะตอนนี้ผมเริ่มอารมณ์เสียขึ้นมาจริงๆแล้ว


แหนะๆ ไม่เอาๆ อย่าอารมณ์เสียสิครับคุณเฟรนลี่ เดี๋ยวผมก็เผลอหลุดปากบอกเรื่อง นั้นให้คนอื่นรู้หรอกครับไอ้ทิวสนชูนิ้วชี้แล้วกระดิกไปมา พร้อมจิ๊ปากเป็นนัยว่าไม่ชอบ บ้าเอ้ย ผมละอยากต่อยปากเพื่อนตัวเองจริงๆ ทำไมผมถึงได้รู้สึกว่ามันกวน ผมนักวะ


ไอ้ทิว!!!”ผมขึ้นเสียง เพื่อเตือนมันว่าผมไม่เล่นแล้ว เพราะเห็นท่าทีจริงจังของผมไอ้ทิวสนมันถึงได้ถอนหายใจก่อนจะที่มันหลุบตามองพื้นแล้วเงยหน้าขึ้นมองผมจริงจัง


แกคิดอะไรอยู่วะลี่ไอ้ทิวสนถามเสียงเข้ม แววตาไม่มีแววขี้เล่นอยู่ในนั้นแล้ว ผมถอนหายใจไม่รู้จะตอบมันยังไงให้มันเข้าใจความรู้สึกของผมได้


ไอ้ลี่ฉันจะเตือนแกอย่างนึงนะ ไอ้อาชิมันเป็นโรคร้ายรักษายังไงก็ไม่หายผมถึงกับตาโตเมื่อได้สิ่งที่เพื่อนบอก


โรคร้าย O.O นี่ไอ้อาชิเพื่อนผมมันป่วยหรอ


โรคร้าย อาชิมันป่วยหรอ ป่วยเป็นอะไรวะผมถามกลับเสียงเรียบ ไอ้ทิวสนถอนหายใจอีกครั้งแล้วเอ่ยตอบ


มันป่วยเป็นโรคหวงน้องสาว หวงมาก หวงที่สุด หวงยิ่งกว่าอะไร ขนาดฉันที่คบกับมันมาทั้งชีวิตยังแทบเข้าใกล้อามิไม่ได้เลย แล้วนี่แกบังอาจล่วงเกินน้องสาวมันถึงขั้นหอมแก้มบอกเลยว่า...ถ้าไอ้พี่ชายมหาโหดขี้หวงอาชิรู้เรื่องละก็…. บรรลัย!”ผมกระพริบตาปริบๆ มองไอ้ทิวสนก่อนจะลอบกลืนน้ำลายลงคอ


ผมพอจะรู้มาบ้างว่าไอ้อาชิมีน้องสาวและมันหวงของมันมาก แต่ใครจะไปคิดว่าน้องสาวของมันจะกลายเป็นสาวน้อยหมีพูห์ของผม โลกมันจะกลมไปไหน?

เอ่อผมอึกอักพูดอะไรไม่ออก ความจริงคือผมกำลังเครียดมากเลยตอนนี้ ถ้าไอ้อาชิรู้ความจริงทั้งหมดมีหวัง

ผมต้องจองวัดล่วงหน้าแน่ๆ T^T เพราะผมไม่ได้แค่หอมแก้มอย่างที่ไอ้ทิวสนมันเห็นแต่ผมทำมากกว่านั้น มากถึงขั้นขโมยจูบแรกของน้องสาวมันมา ถ้าไอ้อาชิรู้ลาก่อนโลกนี้ที่สดใส T^T


แล้วฉันจะเตือนแกไว้อีกอย่างนะ…”ไอ้ทิวสนเงียบ ก่อนจะถอนหายใจแล้วพูดต่อเสียงเครียด


อย่าลืมละว่าตอนนี้แกมีสถานะเป็นแฟนของพี่ชายอามิ จะทำอะไรคิดให้มันดีๆพูดจบมันก็กระชับเสื้อแจ๊คเก็ตหนังสีดำของตัวเอง ก่อนจะเดินนำหน้าผมไป


ผมยืนกำหมัดแน่นเมื่อเข้าใจความหมายของคำพูดที่มันต้องการจะสื่อสาร


ใช่ ตอนนี้ผมเป็นแฟนไอ้อาชิเป็นแฟนของพี่ชายเธอ ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอจะคิดยังไงบ้าง ถ้าผมย้อนเวลาไปได้ ผมจะไม่ยอมพลาดท่าเสียทีไอ้อาชิ ผมพลาดเองแท้ๆ พลาดที่เสียรู้ไอ้เพื่อนเฮงซวยพวกนั้น บ้าชะมัด


ผมยังจดจำใบหน้าของอามิได้ วินาทีที่ไอ้อาชิจับมือผมพร้อมๆ กับเอ่ยบอกพ่อกับแม่ของมันว่า แม่ครับพ่อครับนี่ เฟรนลี่ แฟนผมครับ อามิตาค้าง หน้าซีดเผือด มือไม้สั่น แต่ผมนี่สิไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองและไม่คิดว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้


คนที่ผมพยายามตามหากลับเป็นคนใกล้ตัวผมแค่นี้เพราะตอนนั้นผมไม่รู้ว่าสาวน้อยที่เดินชนผมคืออามิน้องสาวของไอ้อาชิ ผมไม่รู้ชื่อของเธอ ผมรู้แค่ว่าเธอเรียนปีหนึ่ง สถาปัต มีสิ่งเดียวที่เธอทิ้งไว้ให้ผมได้คิดถึงคือพวกกุญแจหมีพูห์ตัวเล็ก และตอนนี้ผมก็ยังคงเก็บมันไว้อย่างดี พกติดตัวตลอดเวลา


หลังจากวันนั้นผมก็คิดมาตลอดว่าจะทำยังไงให้อามิเข้าใจผมมากขึ้น ผมจะสารภาพกับเธอดีไหม ถ้าทำแบบนั้นจะโดนบาทาเพื่อนหรือป่าว ผมโครตเครียดเลยนะ แต่เหมือนว่าสวรรค์จะยังปราณีผมอยู่บ้าง ถึงได้ดลใจให้ผมอยากเข้าห้องน้ำเวลานั้น ทำให้ผมได้มีโอกาสอยู่กับอามินานๆ แถมได้เป็นเจ้าของจูบแรกของเธอ ได้หอมแก้มเนียนๆ หอมๆ ของเธอด้วย คืนนี้ผมคงหลับฝันดีแน่นอน


ไอ้คุณเฟรนลี่ จะยืนเขินคนเดียวอีกนานไหมวะ!!!เสียงตะโกนของไอ้ทิวสนทำให้ผมต้องกลับเข้ามาสู้โลกของความเป็นจริงอีกครั้ง โลกที่แสนโหดร้ายกับผู้ชายสวยๆอย่างผม ผมถอนหายใจเมื่อไอ้ทิวสนเดินมาลากคอเสื้อนักศึกษาของผมให้เดินตามมันให้ทัน

 

ให้ตายเถอะ ผมเกลียดพวกมัน!!!

Cute Sprout Pot
 


ปล.หากผิดพลาดประการใดขอภัยไว้ ิณ ที่นี้ด้วยนะคะ
แนะนำและสั่งสอนได้เลยนะคะ

 

ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนิยายของไรเตอร์นะคะ ^^
รบกวนนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่แวะมาอ่านนิยายของนักเขียนมือใหม่ช่วยคอมเม้นเป็นกำลังให้ด้วยนะคะ






 

นี่มันบังเอิญ โลกกลม หรือเวรกรรม!!
ยัยอามิจะทำยังไงต่อไปเมื่อตัวเองเพิ่งจะเสียจูบแรกให้พี่สะใภ้!
เปิดตัวพี่ทิวสนอย่างเป็นทางการ #ปูพรมแดงเต็มทางเดิน

มาร่วมลุ้นและให้กำลังใจนางเอกไม่เต็มของไรท์ด้วยนะคะ อิอิ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

174 ความคิดเห็น

  1. #59 Tann Tanin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 21:32
    รอคอนต่อไป
    ก๊ากๆๆๆ นางเอกโดนแล้วไง
    #59
    0
  2. #58 Focassanova (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 21:12
    เหอะๆ ความลับแตกซะละ
    #58
    0
  3. #57 เพลง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 16:11
    ว้ายยยยยยยย มีคนมาเห็น
    #57
    0