LOVE FRIENDLY รักได้ไหมผู้ชายของพี่?

ตอนที่ 28 : Chapter 13 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 ส.ค. 58


 


 


(ต่อ)

ไอ้ลี่ อย่าเงียบแบบนี้สิวะ


ฮึก


ผมสะอื้นออกมาเบาๆ เมื่อความรู้สึกตีบตันในอกสุดจะท้านทน เจ็บมาก เจ็บเจียนตาย นี่คงเป็นบาปกรรมจากการที่ผมทำเรื่องเลวๆ กับอามิลับหลังพี่ชายของเธอแฟนของผม ผมถึงต้องเป็นแบบนี้ เจ็บปวดแบบนี้


ผมกำหมัดแน่นเมื่อหัวใจบีบรัดกันจนผมแทบขาดใจ อามิ คนเดียวที่ผมโหยหา ทั้งๆ ที่ควรจะเป็นไอ้อาชิ แฟน ของผม


โอ๊ย น้องอามิ อย่าทำพี่เลยค่ะ พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้น้องอามิไม่พอใจเลยนะคะ


เสียงหวีดร้องและโวยวายดังมาจากด้านบนของบ้าน ผมมองขึ้นไปที่บันไดชั้นสองของบ้านก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อนึกถึงคนที่นอนหลับอยู่บนนั้น


อามิ


ผมลุกพรวดแต่ก็ช้าไปกว่าไอ้อาชิที่วิ่งพรวดพลาดเข้ามาจากหน้าบ้านแล้วตรงขึ้นไปบนบ้านทันที ผมวิ่งตามมันไปติดๆ โดยไม่รอไอ้พวกนั้น


กรี๊ด อามิ อามิตบพี่ทำไมค่ะ


เสียงเล็กแหลมกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับประโยคที่ทำให้ผมชะงัก ตบหรอ? อามินะหรอจะตบใคร?


ผมหยุดคิดแล้ววิ่งตรงไปยังประตูห้องของอามิ ไอ้อาชิวิ่งพรวดเข้าไปตามด้วยผมและเสียงฝีเท้าของไอ้พวกนั้นก็ดังตามมา


เกิดอะไรขึ้น?/อามิ


ประโยคแรกคือคำถามของไอ้อาชิหลังจากที่มันเดินเข้าไปพยุงร่างของไอเดียขึ้นมาแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเอนตัวซบไปที่ไหล่ของไอ้อาชิก่อนที่เธอจะสะอื้นออกมา

ส่วนเสียงที่เอ่ยเรียกชื่อคนตัวเล็กที่ยืนหันหลังอยู่คือผม


ผมมองเห็นแผ่นหลังของอามิที่นิ่งอึ้งอยู่ตรงหน้า อามิไม่กระดุกกระดิก โวยวาย หรือร้องไห้อะไร เธอแค่ยืนหันหลังนิ่ง และนิ่งมองไปยังพี่ชายของตัวเองที่วิ่งผ่านเลยเธอไปหาคนอื่นโดยไม่สนใจเธอ


คะ คือ


ฮืออออ


เสียงแหบแห้งของอามิเอ่ยออกมายังไม่ทันจบ เสียงร้องไห้โฮของไอเดียก็ทำลายทุกอย่าง อามิชะงักอีกครั้ง ผมมองใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของผู้หญิงในอ้อมกอดของไอ้อาชิแล้วมองแผ่นหลังของคนตัวเล็กเด็กดีของผมอย่างพินิจ อามิยังคงนิ่ง เธอไม่ได้โวยวายตัดพ้อให้ไอ้อาชิเข้าใจแต่เธอนิ่ง นั่นทำให้ผมใจหาย


เราแค่จะเข้ามาดูอาการของอามิ แต่ว่าน้องอามิก็ต่อว่าเราว่ายุ่งไม่เข้าเรื่อง แถมยังผลักเราตกเตียงแล้วตบหน้าเราด้วยเราแค่ถาม เอ่อ ถามเรื่องนั้นนิดเดียวเอง ฮืออ


เรื่องนั้น ผมแค่นหัวเราะก่อนจะปรายตามองผู้หญิงที่กำลังเอนตัวซบอกไอ้อาชิตั้งแต่หัวจรดเท้าหลังจากได้ยินสิ่งที่เธอพูด ผู้หญิงคนนี้คิดว่าตัวเองเล่นละครอยู่หรอ ผมรู้จักอามิดีแม้จะไม่ดีเท่าไอ้อาชิและไอ้ทิวสน แต่ผมรู้ดีว่าเธอไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นแน่นอน อามิไม่มีวันร้ายกาจกับคนอื่นแบบนั้น!


ผมรู้จักอามิไม่นานยังรู้เลยว่าเธอไม่มีวันทำเรื่องแบบนั้นแล้วไอ้อาชิที่รู้จักอามิมาทั้งชีวิตย่อมรู้ดีกว่าใครว่าน้องสาวคนเดียวที่มันรักแสนรักหวงแสนหวงมีนิสัยยังไงเพราะฉะนั้นมันไม่มีทางเชื่อแน่นอน!


อามิ!”


ผมมองตาขวางไปยังคนพูดเสียงดังตรงหน้า อามิสะดุ้งเมื่อได้ยิน ไอ้ทิวสนเบิกตากว้างเช่นกัน ส่วนไอ้ริวเซและไอ้โจชัวมองหน้ากันเมื่อพวกเราได้ยินไอ้อาชิตะคอกใส่อามิเสียงดังลั่นเป็นครั้งแรก ทุกคนนิ่งและอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น


นี่ไอ้อาชิมันเชื่อผู้หญิงคนนั้นมากกว่าน้องสาวตัวเองหรอ?

นี่มันไม่เชื่อใจอามิแล้วหรอ?


โอ๊ย


ไอเดียยังคงทำท่าราวกับเจ็บปวดแสนสาหัสจนผมเห็นแล้วรู้สึกแย่กับเธอ ผู้หญิงดีๆที่ไหนจะพูดจาใส่ร้ายคนอื่นได้หน้าไม่อายแบบนี้ ผมรู้เพราะว่าอามิคือคนของผม ผมรู้จักคนของตัวเองดี!


พี่อาชิหนูมะ/นิสัยเสีย!”


อามิชะงักเมื่อได้ยินคำบริภาสจากปากพี่ชาย ไอ้อาชิตะวาดใส่น้องสาวตัวเองอีกครั้งก่อนที่เธอจะพูดอะไรจบมันพาตัวไอเดียออกไปโดยเดินเลยผ่านอามิไปอย่างไม่ใยดี สายตาตำหนิต่อว่าฉายชัดในดวงตาของมัน ร่างเล็กตรงหน้าสั่นสะท้านเบาๆ ก่อนที่ไอ้ทิวสนจะก้าวขาเข้าไปในห้องแล้วเอ่ยเสียงเบา


อามิ


อามิไม่ตอบอะไรแต่ส่ายหน้าเป็นคำตอบ เธอขยับขาเดินซวนเซกลับไปที่เตียงแล้วทรุดลงนอนหันหลังตะแคงข้างให้เรา ทุกคนถอนหายใจออกมาแล้วทยอยเดินออกไป ถ้าอามิทำแบบนี้แสดงว่าเธอไม่พร้อมเจอใคร ไม่พร้อมคุยกับใครสินะ


ผมชั่งใจอยู่นานก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องของเธอแล้วนั่งลงข้างเตียงพร้อมเอื้อมมือไปลูบหัวคนตัวเล็กอย่างปลอบโยน อามิเสียใจมากผมรู้สึกได้ แผ่นหลังสั่นเทาเบาๆ บ่งบอกได้ว่าคนตัวเล็กเจ็บปวดมากแค่ไหน


อามิ


ผมเอ่ยเสียงเบาเมื่อคนตัวเล็กหลับตาแน่น อย่าร้องนะครับคนดี พี่อยู่นี่แล้วนะ ผมอยากจะตะโกนพูดออกไปแล้วดึงร่างเล็กตรงหน้าเข้ามากอดปลอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นมาวันนี้ แต่ตอนนี้ผมทำไม่ได้ ผมทำแบบนั้นตอนนี้ไม่ได้


บ้าเอ้ย ทำไมผมมันขี้ขลาดแบบนี้วะ!


พักผ่อนนะครับ


ผมเอ่ยเสียงทุ้มก่อนจะก้มลงจุมพิตแก้มช้ำเลือดเบาๆ อย่างห่วงใย ไม่มีเสียงตอบรับ มีเพียงร่างสั่นเทาจากการสะอื้นตอบรับ ผมผ่อนลมหายใจแล้วเดินออกจากห้องในที่สุด


แม้จะไม่อยากไปไหน แม้ว่าหัวใจจะไม่ยอมไปด้วย แต่ผมก็ต้องออกไป ออกไปเคลียร์ทุกอย่างให้เข้าใจ


ผมเดินลงมาจากห้องอามิคนสุดท้าย ที่ห้องรับแขกมีไอ้ริวเซนั่งกุมมือหน้าเครียดอยู่มุมสุด ไอ้โจชัวยืนพิงผนังข้างๆ ไอ้ทิวสน สายตาทั้งสามคู่มองมาที่ผมอย่างตั้งคำถาม ผมไม่ได้พูดอะไรแล้วเดินกลับไปนั่งที่เดิม ไม่นานไอ้อาชิก็พาไอเดียเดินออกมาจากห้องน้ำ ผมมองภาพออดอ้อนของไอเดียที่พยายามทำต่อหน้าผมด้วยสายตาเรียบนิ่ง อยากจะกอดจะจูบก็ตามสบายผมไม่รู้สึกอะไรอยู่แล้ว


ไอ้อาชิพาร่าง(แกล้ง)อ่อนแรงของไอเดียมานั่งลงที่โซฟาตัวยาว ไอ้ทิวสนเบนหน้าหนีไปมองกระจกพี่มองทะลุเห็นหน้าบ้านแล้วถอนหายใจออกมา ผมเองก็เอนตัวพิงพนักโซฟาแล้วยกมือขึ้นจับมุมปากตัวเองเมื่อความรู้สึกแสบๆ เริ่มเล่นงาน ไม่มีใครอยากเห็นภาพ ไม่สิ เห็นใบหน้าแกล้งสำออยของผู้หญิงคนนั้นหรอก ผมรู้สึกได้


เราขอโทษนะที่ทำให้น้องสาวของอาชิรู้สึกแย่


น้ำเสียงเล็กเอ่ยออกมาอย่างออดอ้อนพร้อมกับที่เธอเบะปากทำท่าจะร้องไห้แต่ทำไมผมเห็นแล้วรู้สึกรกหูรกตายังไงไม่รู้ ไอ้ริวเซเบ้หน้าแล้วหันหนีไปทางอื่นเมื่อทนดูฉากต่อไปไม่ไหว


ทำไมพูดแบบนี้ เราสิต้องขอโทษที่อามิทำร้ายเธอ ขอโทษนะ


ไอ้อาชิเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มแดงช้ำของไอเดียอย่างเบามือ นั่นทำให้ผมต้องแค่นหัวเราะออกมา


หึ


ผมแค่หัวเราะออกมาเบาๆ ทำให้คนอื่นๆในห้องต้องหันมามองผมเป็นตาเดียว ไอเดียตวัดสายตามองผมด้วยความไม่พอใจแต่ก็แว๊บเดียวแล้วหายไป หึ หลุดออกมาจนได้นะ ความร้ายกาจในตัวของเธอน่ะ ไอ้อาชิมองผมตาขวางเมื่อมันได้ยินเสียงแค่นหัวเราะของผม ผมไม่ได้สนใจแค่เบนหน้าหนีสายตาวาวโรจน์ของมันเท่านั้น


เจ็บหรอ รอยแดงนั่นนะเล็กกว่าของอามิล้านเท่าได้มั้ง แก้มบางใสของอามิบวมช้ำจนเขียวไอ้อาชิกลับไม่ใยดี ไม่แม้แต่จะเข้าไปดูอาการของเธอหลังจากที่ผมและไอ้ทิวสนพาเธอขึ้นไปบนห้องด้วยซ้ำ


หึ นี่นะหรอ พี่ชายของอามิ พี่ชายที่เธอแคร์นักแคร์หนา รักมากรักมาย มันไม่เห็นจะสนใจใยดีเธออย่างที่มันพูดเลย!


อาชิ

เสียงแข็งๆ ของไอ้ทิวสนดังขึ้นพร้อมกับที่มันเดินตรงมาที่ไอ้อาชิแล้วหยุดยืนยกมือขึ้นกอดอกมองตาเขียว


ขอเวลาสิบนาที

มันบอกพร้อมปรายตาไปที่ไอ้ริวเซเป็นเชิงเข้าใจกัน ไอ้ริวเซลุกขึ้นแล้วลากตัวไอ้อาชิออกไปก่อนที่ไอ้ทิวสนจะเดินตามออกไป ผมนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมก่อนที่ไอ้โจชัวจะเดินมาที่ผมแล้วเอ่ยเสียงเครียด


เดี๋ยวฉันตามไปดูพวกนั้นหน่อยนะ แกทำแผลอยู่ในห้องนี้แหละ


ผมพยักหน้าเข้าใจแล้วเอนตัวพิงโซฟาอย่างเคย ไอ้โจชัวเดินจ้ำอ้าวตามพวกนั้นออกไปอย่างเร็ว ผมลอบถอนหายใจเมื่อสถานการณ์ตอนนี้เริ่มแย่ลง ผมไม่รู้ว่าไอ้อาชิรู้เรื่องพวกนั้นมากแค่ไหน ไม่รู้ว่ามันรู้ว่าผมกับอามิกิ๊กกันมากแค่ไหน แต่ภาพเหตุการณ์หน้าบ้านตอนที่ผมยืนกอดอามิแน่นคงทำให้มันโกรธมากและผมคิดว่าผู้หญิงที่นั่งมองผมด้วยสายตาขุ่นเคืองตอนนี้คงจะเล่าอะไรไม่มากก็น้อยให้ แฟน ของผมฟังไปบ้างแล้วแน่นอน


หึ

เสียงแค่นหัวเราะของเธอทำให้ผมหันไปมอง ใบหน้าสวยที่เคยบิดเบ้และเปื้อนน้ำตาแสยะยิ้มหยันออกมาในที่สุด ผมมองเธอนิ่งๆไม่ได้แสดงท่าทางตกใจอะไรแม้จะรู้สึกตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตกใจมากเพราะจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นบนห้องอามิคงจะบอกผมได้ดีว่าเธอไม่ได้มาดีแน่นอน แต่ที่ผมยังไม่แน่ใจก็คือใครคือเป้าหมายของเธอ


ผมหรืออามิกันแน่


ไงค่ะ เจ็บมากล่ะสิเธอถามด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยอย่างไม่ปิดบัง ผมไหวไหล่แล้วตอบออกไป


ไม่เท่าไหร่


หึ แน่ล่ะหน้าคง หนา เหมือนกับ ชู้ ตัวเองสินะ


ผมหันขวับไปมองใบหน้าสวยที่มีรอยยิ้มหยันด้วยสายตาไม่พอใจทันที ถ้าจะด่าหรือว่าที่ตัวผมผมทนได้และคงไม่รู้สึกอะไร แต่นี่เธอกล้าเอ่ยถึง ชู้ ซึ่งคงหมายความถึงคนตัวเล็กที่นอนหลับอยู่ข้างบนของผม น้ำเสียงน่าขยะแขยงที่ได้ยินทำให้ผมอยากจะลุกขึ้นไปกระชากเธอจากโซฟา


ทำไมค่ะ โกรธ แทนชู้หรอผมกำหมัดแน่นหลับตาลงเพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่น


อดทน ผมต้องอดทน ยัยนี่เป็นผู้หญิง เธอเป็นผู้หญิง!


อามินี่โง่สมคำล่ำลือนะคะ สมแล้วที่ถูกพี่ชายตัวเองด่า


หุบปาก


ผมตะหวาดลั่นเมื่อได้ยินสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้พูด น้ำเสียงดูถูกเหยียดยามที่ได้ยินทำให้ผมอยากจะฆ่าเธอ ไอเดียสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากแล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงข่มขู่


ถ้าไม่อยากให้ภาพอุบาทว์ของแกกับนังอามิที่ห้าง อาคารเก่าหลังมหาลัย และที่อื่นๆ หลุดออกมาให้อาชิเห็นแล้วละก็…”


“…!!!”ผมกำหมัดแน่นขึ้น เมื่อสติกำลังจะแตกแล้วลุกขึ้นชกหน้ายัยผู้หญิงสารเลวคนนี้


อย่ามาขวางทางฉัน!”


หึ


“…!!?”


ผมแค่นหัวเราะออกมาเมื่อได้ยิน ผู้หญิงคนนี้ต้องการกำจัดทั้งผมและอามิสินะ เธอคิดว่าถ้าเอาเรื่องการเปิดเผยความสัมพันธ์ลับๆของผมกับอามิที่ไอ้อาชิกำลังระแคะระคายอยู่มาข่มขู่ผม ผมคงจะปล่อยเธอให้มาเกาะแกะแฟนผม และที่เธอแกล้งแสดงอาการเจ็บปวดแล้วกล่าวหาว่าอามิทำร้ายเธอก็คงเพราะอยากกำจัดอามิออกไปให้พ้นทางสินะ!


หึ นางร้ายในละครไทยยังต้องหลบให้ผู้หญิงคนนี้ ผมไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะพบเจอผู้หญิงแรดเงียบอย่างที่เพื่อนเคยพูดถึง


รู้ไหมไอเดีย ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหนเธอก็ไม่มีวันชนะอามิหรือฉันเพราะคนเลวไม่มีวันชนะคนดี!”


พูดจบผมก็เดินออกจากตรงนั้นทันที่เสียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันของไอเดียดังตามมาเบาๆ ทำให้ผมรู้สึกสะใจ นี่เธอคงจะต่อว่าอามิแบบที่เธอพูดกับผมแน่ๆ อามิถึงได้ทำแบบนั้นกับเธอ แต่อามิไม่น่าจะถึงขึ้นลงไม้ลงมือกับเธอได้แต่ถ้าอามิทำจริงๆ ผมก็ไม่รู้สึกผิดหวังนะดีใจซะอีกที่อามิหัดสู้คน


แต่ผมรู้ดีว่าอามิของผมเป็นคนยังไง ผมไม่เคยต้องกังวลอะไรเพราะผมเชื่อในตัวของเธอ



ผมไม่เคยผิดหวังในตัวอามิเพราะผมเชื่อใจคนที่ผมรัก

อามิไม่มีวันทำเรื่องแบบนั้น ผมรู้จักคนที่ตัวเองรักดี
!
 

 

 

ปล.หากผิดพลาดประการใดขอภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
แนะนำและสั่งสอนได้เลยนะคะ

 

ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนิยายของไรเตอร์นะคะ ^^
รบกวนนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่แวะมาอ่านนิยายของนักเขียนมือใหม่ช่วยคอมเม้นเป็นกำลังให้ด้วยนะคะ






 

#คนไว้ใจร้ายที่สุด

คนบางคนสวยใสแต่ข้างในเป็นโพรง O>O!

ไรท์จะมาอัพนิยายได้เฉพาะวันอาทิตย์นะคะ

#อามิคุณติ่งผู้เหนือโลก




มาร่วมลุ้นและให้กำลังใจนางเอกไม่เต็มของไรท์ด้วยนะคะ อิอิ


=

Cute Sprout Pot

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

174 ความคิดเห็น

  1. #135 กระต่ายน้อย!!" (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 19:43
    อามิหนีออกจากบ้านเลยยยยยดูซิอาชิจะทำไง
    #135
    0