LOVE FRIENDLY รักได้ไหมผู้ชายของพี่?

ตอนที่ 18 : Chapter 8 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 มิ.ย. 58

Cute Sprout Pot





(ต่อ)

"อ๊ะ!"
อามิ


เสียงคุ้นหูของใครบางคนเอ่ยเรียกชื่อฉันพร้อมกับที่ร่างกายของฉันสัมผัสกับร่างกายของเขา ฉันเอนตัวซบกับอกแกร่งของใครสักคนที่แม้แต่หน้าฉันยังลืมตามองเขาไม่ได้ แรงจะขยับเปลือกตายังไม่มี แง


ตัวร้อนจัง

ฉันปรือตาขึ้นเมื่อหน้าผากสัมผัสเข้ากับหลังมือของเขา ฉันพยายามเงยหน้าขึ้นเพื่อจะมองใบหน้าของคนมาใหม่ให้ชัดแต่พอเงยหน้าขึ้นยังไม่ทันได้เห็นหน้าเขา คนมาใหม่ก็ช้อนตัวฉันขึ้นแล้วเดินกลับออกมาจากในห้องน้ำทันที


เดี๋ยวสิ! นายเป็นใคร แล้วเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง

นี่ไม่ได้ล็อกห้องหรอฟะ โอ๊ย จำไม่ได้ ใครก็ได้ทบทวนความจำให้ที แง


ฉันพยายามลืมตาและเงยหน้ามองคนที่กำลังอุ้มตัวเองอยู่แต่ก็ทำได้แค่พยายามเพราะยิ่งเพ่งตายิงพร่ามัว ลมหายใจร้อนๆของฉันที่กำลังเบารดแผงอกของเขาทำให้ฉันรู้ตัวแล้วว่าอาการปวดหัว คลื่นไส้ หน้ามืดมันเกิดจากอะไร


นี่ฉันเป็นไข้เลยหรอ T^T


คนมาใหม่วางฉันลงบนเตียงอย่างเบามือ เขาขยับผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายที่มีแค่ผ้าขนหนูห่อตัวของฉันอย่างอ่อนโยน


สงสัยจะมีไข้

น้ำเสียงที่ดูห่วงใยของคนมาใหม่ทำให้ฉันต้องพยายามปรือตามองใบหน้าของเขาอีกครั้ง สัมผัสจากร่างกายของเขาบอกถึงความคุ้นเคยของเราได้ดี ไม่รู้ทำไมฉันไม่รู้สึกกลัวหรือรังเกียจเขาทั้งๆ ที่ไม่เห็นหน้า และรู้ดีว่าเขาไม่ใช่พี่อาชิแน่นอนแต่ฉันกลับไม่รู้สึกว่าเขาอันตราย


อืม ไข้สูงแน่เลย

เขาบอกพลางวางมือลงบนหน้าผากของฉันอีกครั้งเพื่อวัดอุณหภูมิ ฉันพยายามปรือตาเพ่งมองคนตรงหน้าให้ชัดขึ้นแต่สายตาก็พร่ามัวเกินกว่าจะมองเห็นเขาได้ มือนุ่มนิ่มไล่ลงมาสัมผัสที่แก้ม คอและแขนเพื่อตรวจเช็คอุณหภูมิร่างกายของฉันให้แน่ใจ ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังมึนเบลอและรู้สึกครึ่งหลับครึ่งตื่นมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกลับว่าเรี่ยวแรงหายไปไหนหมดก็ไม่รู้


อือ ปวดหัว

ฉันเอ่ยบอกคนตรงหน้าเมื่ออาการปวดหัวกลับมาเล่นงานอีกครั้ง โอ๊ย ฉันรู้สึกเหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบหัวมันปวดจนแทบจะระเบิด


รอพี่ก่อนนะ

ฉันได้ยินเสียงของเขาแว่วๆ ก่อนที่จะมองเห็นแผ่นหลังที่หายเข้าไปในห้องน้ำที่เขาเพิ่งอุ้มฉันออกมา ฉันกระพริบตาเผื่อปรับสายตาของตัวเองให้เข้าทีและมันได้ผลแม้จะยังมีอาการตาพร่าและปวดหัวแต่ก็ยังพอมีแรงมากกว่าก่อนหน้านี้ ฉันมองไปที่ประตูห้องน้ำเพื่อรอคนที่เพิ่งเดินเข้าไป และไม่นานคนที่เดินเข้าไปก็เดินกลับออกมาพร้อมอ่างแก้วและผ้าขนหนูในมือ


ฉันพยายามหรี่ตาเพื่อปรับโฟกัสของภาพตรงหน้าให้ชัดเจนและในที่สุดภาพของคนที่ฉันอยากเห็นหน้าที่สุดก็ปรากฏขึ้นมา


O.O

ฉันเบิกตากว้างเมื่อมองเห็นชัดแล้วว่าใครคือคนมาใหม่และดูเหมือนเขาก็รู้แล้วว่าฉันมองเห็นหน้าของเขาแล้วเขาถึงได้โปรยยิ้มหวานส่งมาให้ อ๊ากก ฉันไม่หลงรอยยิ้มหื่นๆของแกหรอก


พะ พี่เฟรนลี่

ฉันเอ่ยเสียงเบาเมื่อเจ้าของชื่อเดินยิ้มตรงมาที่ฉัน พี่เฟรนลี่เดินมานั่งลงข้างเตียงก่อนที่เขาจะวางอ่างแก้วที่มีน้ำครึ่งนึงลงที่โต๊ะข้างหัวเตียง มือเรียวสวยวางลงบนหน้าผากของฉันอีกครั้ง ครั้งนี้นานขึ้น แววตาของเขาไม่ไหวติงราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างและไม่นานริมฝีปากเรียวสวยก็ขยับพูด


พี่ว่าอามิต้องเช็ดตัวแล้วแหละ

เขาบอกพร้อมรอยยิ้มกว้างที่ฉันมองแล้วไม่ค่อยชอบ โดยไม่รอฟังคำตอบจากฉันที่เป็นเจ้าของร่างกายคนมาใหม่ที่หวังดี(?)ก็เลิกผ้าห่มที่คลุมกายของฉันออกทันที


อ๊าก ถึงฉันจะไม่มีแรงแต่ฉันก็มีสตินะเฟ้ย แล้วตอนนี้ร่างกายของฉันก็มีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวห่ออยู่นะ T^T


ฉันไม่เรียกพี่เฟรนลี่แล้ว ฉันจะเรียกแกว่าไอ้หัวหงอกเหมือนเดิม! ฮืออ


เดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้นะครับไอ้หัวหงอกบอกพร้อมรอยยิ้มหื่นกามก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมมาที่ปมผ้าขนหนูบนอกของฉัน


อ๊าก หยุดนะแกคิดจะแก้ผ้าฉันหรือไง ไอ้บ้า T^T


ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะโดนเอาเปรียบอีกแล้วเลยรีบยกมือที่แทบจะไม่มีแรงไปจับมือของเขาไว้ได้ทัน!


หืม

ไอ้หัวหงอกขมวดคิ้ว ก่อนจะปรายตาขึ้นมามองสบตาของฉันนิ่งๆ อ๊าก มองทำไม คิดว่ามองแล้วฉันจะกลัวหรือยังไง อย่าแม้แต่จะคิดมาลวนลามฉันนะเฟ้ย ถึงจะป่วยแต่อามิคนนี้สู้ตาย!


หมับ!


T^T สู้แล้วก็ตายตามเคย แง

ไอ้หัวหงอกใช้มืออีกข้างมาดึงมือที่ฉันอุตส่าห์รวบรวมเรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดไปจับเขาไว้ออก เขายิ้มกว้างก่อนจะออกแรงดึงมือของฉันไปวางไว้ข้างตัว อย่าเรียกว่าออกแรงเลยเพราะเขาแค่ฉวยมือของฉันไปเบาๆ เท่านั้นเองเพราะฉันไม่มีแรงพอจะขัดขืน
T^T


อย่าดื้อนะครับ

ไอ้หัวหงอกบอก ก่อนจะเอื้อมมือมาคลายปมผ้าขนหนูของฉันออกอย่างเบามือ แง ฉันเม้มปาก กำมือเข้าหากันแน่น และหลับตาลงทันทีเมื่อรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองกำลังจะไร้สิ่งปิดบัง


อ๊าก ไอ้เกย์หัวหงอกแกมาแก้ผ้าฉันแบบนี้ได้ยังไง ฮือออ เกิดมายังไม่เคยยอมให้ใครได้สัมผัสแต่ไอ้นี่มาไม่กี่วันได้ทั้งสัมผัสได้ทั้งมองเห็น กรี๊ดด อามิจะทำยังไงต่อไปดี ไคโอป้าต้องโกรธฉันแน่เลยที่ทำตัวแบบนี้ โอป้าค่ะฟังเมียอธิบายก่อนนะอย่าเข้าใจเมียผิด ฮืออ เมียไม่เคยนอกใจเลยนะ T^T


มะ ไม่เอา

ฉันพยายามเปล่งเสียงร้องห้าม แต่คนตรงหน้ากลับนิ่งเฉยและลงมือคลายปมผ้าขนหนูบนตัวของฉันออก

อ๊าก ฉันจะทำยังไงต่อไปดี เรี่ยวแรงของฉันแทบจะไม่มีเพราะพิษไข้เริ่มรุมเร้า สุดท้ายฉันก็พ่ายแพ้ให้ผู้ชายสวยคนนี้อีกครั้ง ไอ้หัวหงอกคลายปมผ้าเช็ดตัวของฉันออก


ฉันยังคงหลับตาแน่นมือกำเข้ากันจนเจ็บระบม ความรู้สึกอับอายแทบจะมุดดินหนีหายไปจากโลกนี้ผุดขึ้นมาทันที นี่ฉันกำลังนอนแก้ผ้าให้พี่สะใภ้ของตัวเองมอง แถมมันยังเคยสัมผัสและเป็นเจ้าของจูบแรกของเราด้วย แง ฉันจะทำยังไงต่อไปดีจะสู้หน้าพี่อาชิได้ยังไง T^T


หึ

ฉันได้ยินเสียงหัวเราะน้อยๆ ดังมาจากเขา แต่ฉันยังคงหลับตาไว้แน่นไม่ยอมลืมตามองคนบ้าที่กำลังจ้องมองเรือนร่างเปล่าเปลือยที่ฉันแสนหวงแหน อยากจะยกมือดึงผ้าห่มกลับมาปิดบังร่างกายก็ไม่มีแรงพอ


ฮือออ ทำไมไอ้บ้านี่ต้องเข้ามาตอนนี้ด้วย แล้วนี่บ้านหลังนี้ไม่มีใครอยู่เลยหรือไง ทำไมพี่อาชิปล่อยให้แฟนตัวเองเข้าออกห้องน้องสาวได้ง่ายๆแบบนี้ฟะ


ไอ้ชิวาว่าหัวหยิกมันไปหมุดหัวอยู่ในซอกลืบรูไหนฟะ น้องสาวกำลังโดนรังแกอยู่นะเฟ้ย ฮืออ!!


แปะ


สัมผัสจากมือเรียวสวยที่เย็นจัดทำให้ฉันต้องลืมตาพรวดขึ้นทันที และนั่นทำให้ฉันมองเห็นใบหน้าเรียวสวยของเขาแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อยแต่แววตาของเขายังคงนิ่งสงบ ฉันกลืนน้ำลายลงคอเมื่อสังเกตเห็นรอยแดงๆ ที่คล้ายกับของตัวเองโผล่พ้นคอเสื้อของเขาออกมาเล็กน้อย

ระ รอยนั่นมันเหมือน เอ่อ รอยบนหน้าอกฉันเลย ไม่หรอกน่า ฉันคงไม่ใช่คนทำหรอก ฉันหรี่ตามองรอยแดงบนตัวคนตรงหน้าอย่างจริงจังจนทำให้เจ้าของรอยต้องมองตาม


ไอ้หัวหงอกก้มหน้าลงมองรอยแดงบนตัวของเขาที่โผล่พ้นคอเสื้อตัวเอง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม ฉันเบิกตากว้างเมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จากเขา


รอยนี่…”

เขาหยุดประโยคเอาไว้แค่นั้น แต่ยกมือเรียวสวยของตัวเองขึ้นไปจิ้มบนรอยแดงบนตัวของเขา ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยรอยยิ้มที่ฉันมองว่ามันแสนจะน่ากลัวและเจ้าเล่ห์


อามิเป็นคนทำ

เขาบอกเสียงเรียบแต่ใบหน้าสวยกับยิ้มแย้มแสนร้ายกาจ แต่ฉันกลับทำได้แค่เบิกตากว้างขึ้นไปอีกพร้อมกับที่สมองเต่าคลานกำลังประมวลผลและบทวนความทรงจำเมื่อคืนขึ้นมาทีละน้อย


อ๊าก แกอย่ามาพูดมั่วๆ นะเฟ้ย ฉันไม่ใช่คนทำ ไอ้บ้า แกอาจจะเข้าใจผิดก็ได้คือพี่อาชิอาจจะเป็นคนทำแล้วแกเมาไง แกสับสน ฉันป่าวทำนะ ฉันไม่ได้ทำ แง


มะ ไม่จริง

ฉันตอบเลิ่กลั่กเมื่อเริ่มกลัวว่าสิ่งที่เขาพูดจะเป็นความจริง ถ้าฉันทำรอยบ้าๆ นั่นบนตัวของเขาแล้วรอยบ้าๆ นี่บนตัวของฉันก็เป็นฝีมือของ


ส่วนรอยนั่น…”

ไอ้หัวหงอกชี้มือเรียวสวยมาที่รอยแดงเป็นจ้ำบนหน้าของฉัน ฉันมองตามปลายนิ้วเรียวสวยของเขาและเมื่อสายตาหยุดลงตรงที่รอยแดงต้องสงสัย รอยยิ้มเลวๆก็ปรากฏบนหน้าไอ้หัวหงอก!!!


พี่เป็นคนทำ


O.O พะ พี่เป็นคนทำงั้นหรอ

ฉันเบิกตากว้างจนลูกตาแทบจะหลุดออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่คนตรงหน้าบอก เรี่ยวแรงที่แบไม่มีกลับคืนมาทันที ฉันหมุนตัวหันหลังให้เขาก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวทันที


T^T มะ ไม่จริง ฉันฝันไป แง

ระ รอยบ้าๆ บนตัวของฉันมันมีแค่สองสามรอยแต่ไอ้รอยบ้าบนตัวของเขานั่นมันน่าจะมีมากกว่าสามและดูท่าว่าจะเยอะมากเพราะมันโผล่พ้นคอเสื้อของเขาออกมาหลายจุด


นะ นี่ฉันกับเขา เอ่อ มีความสัมพันธ์กันหรอ อ๊ากกก ไม่จริง ถ้ามีรอยแบบนี้ก็แสดงว่าเมื่อฉันกับพี่สะใภ้ตัวเอง

กรี๊ด ไม่จริง ฉันไม่เชื่อ แง
T^T


ความเงียบเข้าปกคลุมห้องนอนของฉันอีกครั้ง และฉันไม่กล้าแม้แต่จะหันไปสบตาเขา ไม่กล้าแม้แต่จะขยับร่างกายจนเกิดเสียงอะไรทั้งนั้น หัวใจของฉันเริ่มเต้นรัวและมันบีบรัดจนเจ็บหนึบ น้ำใสไหลรินออกมาจากดวงตาหยดลงบนหมอน ฉันกัดริมฝีปากตัวเองจนเลือกซิบเมื่อความรู้สึกผิดจู่โจมเข้าหาอย่างมากมาย ความรู้สึกแน่นหน้าอกและตีบตันจนจุกกำลังเล่นงาน


ฉันเป็นชู้กับพี่สะใภ้ของตัวเองจริงๆ งั้นหรอ ฉันพลาดท่าเสียทีให้กับผู้ชายที่เป็นแฟนของพี่ชายตัวเองจริงๆ งั้นหรอ


ฮืออ ไม่จริง ฉันไม่ใช่คนเลวแบบนั้น ฉันไม่มีทรยศพี่อาชิ ไม่มีทาง!


หยดน้ำตาของฉันเริ่มมากขึ้น มากขึ้นและมันเริ่มมากจนฉันเริ่มกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ไม่ได้อีกต่อ ฉันเริ่มสะอื้นไห้เบาๆ แต่ยังคงพยายมกัดริมฝีปากตัวเองเอาไว้เพื่อปิดกลั้นเสียงสะอื้นของตัวเองรู้ว่ามันไม่มีทางกลิ้นได้ แต่ฉันก็อยากจะทำ ฉันไม่อยากให้ไอ้คนเลวที่นั่งอยู่ข้างเตียงมันได้ยินเสียงสะอื้นของฉันหรือได้เห็นน้ำตาบนหน้าของฉัน


ฉันเกลียดเขา เกลียดผู้ชายคนนี้!


อามิ

เสียงเรียกเบาหวิวพร้อมมือเย็นจัดที่สัมผัสบนไหล่ทำให้ฉันต้องห่อตัวเข้าหากัน มือกำผ้าห่มไว้แน่น ทั้งที่ควรจะต้องเกลียดจนไม่อยากพบหน้า ทั้งๆ ที่ควรจะไล่ไปให้ไกล แต่ทำไมเพียงสัมผัสจากมือของเขากลับทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น ทั้งๆ ที่เขานั่นแหละคือคนที่ทำให้ฉันต้องเจ็บปวดและร้องไห้แบบนี้


นี่ฉันกำลังเป็นอะไรกันแน่ ฮืออ ฉันเป็นอะไร!


อามิครับ

ฉันได้ยินเสียงเรียกของเขาแต่ไม่ยอมหันกลับไปหรือเอ่ยตอบ ความรู้จุกและเจ็บกำลังแล่นไปทั่วร่างกาย มือนุ่มนิ่มกำลังออกแรงดึงรั้งร่างกายของฉันให้หันไปตามเสียงเรียกของเขา ฉันขืนตัวและพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่แทบไม่เหลือขยับปากเอ่ยตอบออกไปในที่สุด


ออกไป

ฉันบอกเสียงสะอื้น ความรู้สึกเจ็บแล่นมาที่อกอีกครั้ง หัวใจเต้นตุบๆ ราวับว่ามันกำลังถูกเข็มนับรอยทิ่มแทงลงมาพร้อมกัน ฉันเสียใจและเจ็บใจที่ตัวเองเลว ไม่สิ ต้องเรียกว่าสารเลว เลยต่างหาก ที่กล้านอนกับผู้ชายที่รู้ทั้งรู้ว่าเป็นแหนของพี่ชาย ที่สำคัญฉันเคยสาบานกับตัวเองว่าจะทำให้เขาต้องกระเด็นออกไปจากชีวิตของพี่อาชิ แล้วทำไมตอนนี้คนที่ต้องกระเด็นออกไปกลายเป็นฉันได้ล่ะ ฉันจะยังมีหน้ามองสบตาพี่ชายตัวเองได้ยังไง ในเมื่อฉันเพิ่งจะทำลายความไว้ใจ ความเชื่อใจที่พี่อาชิมีให้ฉันมาตลอดจนพังไปเหลือชิ้นดี


อามิน้ำเสียงของคนด้านหลังเริ่มอ่อนลง และเป็นตอนนั้นเองที่เรี่ยวแรงสุดท้ายที่ฉันมีถูกส่งออกไปในมี่สุด


ฉันบอกให้ออกไป!”


เห้อเสียงถอนหายใจของเขาดังขึ้น ก่อนที่มือเย็นจัดที่วางบนไหล่ของฉันจะถูกดึงกลับ ฉันได้ยินเสียงกุกกักดังขึ้นสองสามครั้ง ก่อนที่จะได้ยินเสียงของเขาอีกครั้ง


พี่จะลงไปทำข้าวต้มไว้ให้นะครับ อามินอนพักผ่อนนะ


ฉันหลับตาลงเมื่อได้ยินประโยคธรรมดาที่แสนจะเย็นชาจากปากของเขา น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบเช่นเคยและมันดูไม่ทุกข์ร้อนหรือรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลยสักนิด


ทั้งๆที่เขาทรยศพี่อาชิแอบมีความสัมพันธ์กับฉันที่เป็นน้องสาวแท้ๆของแฟนตัวเอง แต่ผู้ชายคนนี้กลับยังมีทีท่าปกติไม่ทุกข์ร้อนหวาดกลัวกับเรื่องบ้าๆ ที่ตัวกำลังทำ ไหนไอ้สไบเคยบอกว่า

เวลาคนเราทำความผิด มันก็เหมือนวัวสันหลัวหวะ ต้องคอยไล่แมลงวันที่มาตอมแผลอยู่ตลอดเวลา และต้องอยู่ด้วยความหวาดระแวงตลอดไป


แล้วทำไมถึงเป็นฉันคนเดียวที่รู้สึกแบบนั้น ทำไมถึงเป็นฉันคนเดียวที่ต้องรู้สึกแบบนี้ ฮือออ


แอ๊ด


พี่จะออกไปแล้วนะครับ


เสียงเปิดประตูพร้อมเสียงสั่งลาของเขาดังผ่านหูของฉันไป ฉันไม่ยอมเอ่ยตอบแต่สะอื้นไห้แทนคำพูดทุกอย่างให้เขาเข้าใจ วิยาทีต่อมาเสียงถอนหายใจและเสียงปิดประตูก็ดังขึ้น เมื่อได้ยินเสียงปิดประตูสนิทแล้วน้ำตาที่เพิ่งจะเหือดแห้งก็ไหลรินออกมาอีกครั้ง ฉันปล่อยโฮออกมาทันทีเมื่อไม่มีเหตุผลให้ตัวเองต้องอดกลั้นเพื่อใครอีกแล้ว


ความรู้สึกเจ็บแปลบวิ่งมาที่อกข้างซ้ายของฉันทุกวินาที หัวใจบีบรัดกันแน่น ความเจ็บปวดจากการทรยศหักหลังพี่ชายมันแสนสาหัสราวกับว่าหัวใจของฉันถูกค้อนทุบแล้วตามด้วยเข็มเล็กสักล้านเล่มทิ่มแทงลงมาพร้อมกันฉันเจ็บปวดกับความหน้าด้านและสารเลวของตัวเอง เจ็บที่ตัวเองคือคนทรยศ เจ็บที่ฉันกล้าแทงข้างหลังพี่ชายตัวเอง

 

ฉันมันคนเลว ไม่สิ ฉันมันผู้หญิงสารเลว!

 

 

ปล.หากผิดพลาดประการใดขอภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
แนะนำและสั่งสอนได้เลยนะคะ

 

ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนิยายของไรเตอร์นะคะ ^^
รบกวนนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่แวะมาอ่านนิยายของนักเขียนมือใหม่ช่วยคอมเม้นเป็นกำลังให้ด้วยนะคะ






 

ใครก็ได้เคาะเรียกสติให้นางเอกของไรท์ที
หยุดมะโนนะคะอามิ 
แกจะบ้าเรอะ ถ้าอะบาเดเฮกันจริงๆ แกต้องรู้สึกไหม?
ไรท์เริ่มระอานางเอกตัวเอง 555

ไรท์มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบนะคะ
เนื่องจากต้องไปทำงานในป่าในเขาแล้วงานใหม่เนี่ยที่ทำงานกันดานมาก
อาทิตย์นึงถึงจะออกจากฟาร์มได้
ไรท์จะมาอัพนิยายได้เฉพาะวันอาทิตย์นะคะ
แต่ถ้าไรท์ทำเรื่องขอใช้แอร์การ์ดในหอพักได้ ไรท์จะอัพนิยายทุกวันเลย
อย่าทิ้งกันไปไหนนะคะ

#อามิคุณติ่งผู้เหนือโลก




มาร่วมลุ้นและให้กำลังใจนางเอกไม่เต็มของไรท์ด้วยนะคะ อิอิ


=


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

174 ความคิดเห็น

  1. #96 กระต่ายน้อย!!" (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 17:32
    โห.....นางเอก - - รอๆๆ
    #96
    0
  2. #95 บังเอินอ่าน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 11:38
    นางมโนได้สุดๆ5555 มาต่อด่วนๆคร้าาาาาา
    #95
    0
  3. #94 Focassanova (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 20:35
    สงสารก็สงสาร ขำก็ขำ
    นางเอกสติไม่ค่อยมี 55555555
    #94
    0
  4. #93 Kawin Sukiam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2558 / 19:39
    นางเอกนี่ระดับมะโนเลเวลตันแล้วนะ 5555555
    #93
    0