LOVE FRIENDLY รักได้ไหมผู้ชายของพี่?

ตอนที่ 15 : Chapter 7 (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 พ.ค. 58

Cute Sprout Pot






 



บทที่ 7 เพราะหัวใจเรียกร้อง...
 

 

ไอ้ลี่มึงทำอะไรอามิ!!!

สิ้นสุดประโยคคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบพี่ทิวสนก็ออกแรงดันตัวฉันออกเล็กน้อยก่อนที่พี่ชายอีกคนของฉันจะกระโจนเข้าไปหาคนทียืนหน้านิ่งอยู่ด้านหลังของฉัน


หมับ!!!

พี่ทิวสนคว้าคอเสื้อของคนที่อยู่ด้านหลังของฉันทันทีที่กระโจนถึงตัวอีกฝ่าย ไอ้หัวหงอกผงะเล็กน้อยแววตาไหววูบแว๊บเดียวเพราะไม่ทันตั้งตัวแต่เมื่อเขาตั้งสติได้แล้วแววตาก็กลับมานิ่งสงบเหมือนเคย เขาถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะปรายตามองมือของพี่ทิวสนที่กำลังกำคอเสื้อของเขานิ่งๆ


นี่นายไม่ตกใจอะไรบ้างเลยหรอ!


กูถามว่ามึงทำอะไรอามิ!


พี่ทิวสนตะเบ็งเสียงกร้าวกรามแกร่งขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ยิ่งเมื่อเห็นสีหน้าไม่ทุกข์ไม่ร้อนของใครอีกคน ความโกรธยิ่งทวีมากขึ้น ฉันตกใจเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี หากพี่ทิวสนเกิดมีเรื่องชกต่อยกับคนตรงหน้าความลับที่ฉันพยายามปกปิดและเก็บรักษาคงจะหลุดออกไป


และเมื่อความลับเลวๆเรื่องนั้นรู้ถึงหูพี่อาชิ รอยยิ้ม สไบ หรือคนอื่นๆ ทุกคนจะต้องผิดหวังในตัวฉันและคงจะเกลียดฉันแน่ๆ ฉันกัดริมฝีปากตัวเองจนรู้สึกถึงรสเค็มปร่าของเลือด เมื่อฉันตัดสินใจจะห้ามสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น


พะ พี่ทิวสน

ฉันเอ่ยเรียกพี่ทิวสนเสียงสั่น ยิ่งรวบรวมความกล้าฉันยิ่งแทบหามันไม่เจอ พี่ทิวสนหันกลับมามองฉันดวงตาวาวโรจน์อ่อนแสงลงเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถาม


ว่าไง

น้ำเสียงติดแข็งของพี่ทิวสนทำให้ฉันทำอะไรไม่ถูกอีกครั้ง ยิ่งเห็นสีหน้าเรียบนิ่งของไอ้หัวหงอกฉันยิ่งทำอะไรไม่ถูก พี่ทิวสนจดจ้องใบหน้าเปื้อนน้ำตาของฉัน สายตาเริ่มแข็งกร้าวมากขึ้นเมื่อฉันไม่ยอมพูดอะไรต่อ


ไอ้ลี่!!!


ยิ่งพี่ทิวสนเห็นว่าฉันตัวสั่นและหวาดกลัวเขายิ่งโกรธและมันยิ่งลุกลามเมื่อเขาหันหน้าไปหมายจะเอาเรื่องใครอีกคนให้ได้ ฉันกัดริมฝีปากตัวเองอีกครั้งก่อนจะตะเบ็งเสียงบอกเรื่องโกหกออกไป


หนูแค่ตกใจกลัวแมลงสาบค่ะ พี่เฟรนลี่เขาแค่เข้ามาช่วยหนูฆ่าแมลงสาบ


=_=!! ฆ่าแมลงสาบ

แกคิดได้ยังไงอามิ ฉันอยากจะเขกหน้าผากตัวเองแรงๆ ให้ความคิดตื้นๆ ของตัวเอง แง เฮียทิวสนแกจะเชื่อฉันไหมเนี่ย


ห๊ะ!!?”

ทันทีที่ได้ยินสิ่งที่ฉันตะโกนบอกออกไปทั้งพี่ทิวสนและไอ้หัวหงอกต่างหันมามองฉันเป็นตาเดียว อะไรฟะมันไม่เห็นจะต้องตกใจอะไรขนาดนั้นเลย เหตุผลของฉันมันไม่ดีตรงไหน


O_O!!? >>> ใบหน้าของพี่ทิวสน

-_-!!? >>> ใบหน้าของไอ้หัวหงอก

=_=!! >>> ใบหน้าของฉัน


อะ เอ่อ จะ จริงหรออามิ

พี่ทิวสนปล่อยมือออกจากคอเสื้อของไอ้หัวหงอกทันที ก่อนจะยกมือขึ้นเกาหัวตัวเองแก้เก้อ ส่วนไอ้หัวหงอกอมยิ้มส่งมาให้ฉันเหมือนขอบคุณแต่ฉันแยกเขี้ยวส่งคืนให้เขาแทน


ฉันไม่ได้ช่วยนายเฟ้ย ฉันช่วยตัวเอง!!


อือ

ฉันพยักหน้าเร็วๆแทนคำตอบ พี่ทิวสนเบนหน้าหนีไปมองทางอื่นก่อนจะทำเป็นเกาหน้า เกาคอ จนไปถึงเกาแขนแก้เขินเพราะรู้ว่าตัวเองมโนไปไกล ทั้งๆ ที่ความจริงไม่ได้มโนสักนิด แง


เออ โทษทีวะไอ้ลี่พอดีเท้า เอ่อ มือมันไวไปหน่อยน่ะ

พี่ทิวสนบอกก่อนจะเดินเร็วๆ ออกมาจากห้องของฉันแล้วเดินตรงดิ่งไปยังบันไดทางลงชั้นล่างด้วยความอายโดยไม่หันกลับมามองใครอีก ฉันกระพริบตาปริบๆมองอาการเขินอายของพี่ชายอีกคนด้วยความมึน


นี่เฮียเขินหรอน่ะ เวลาผู้ชายเขินนี่มันก็น่ารักแบบแปลกๆดีนะ


ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ เมื่อทุกอย่างกลับคืนสู่สภาวะปกติ แต่ยังถอนหายใจไม่จบพี่ทิวสนก็วิ่งหน้าแดงกลับขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะรีบเอ่ยรัวเร็วแล้วก็หมุนตัวหนีไปอีกรอบ


อ่อ พี่ลืมบอกไป ไอ้โหดให้มาตามลงไปกินหมูกะทะเห็นไอ้ลี่ขึ้นมาตามเรานานแล้วแต่ยังไม่เห็นลงไป

 

ฉันมองตามแผ่นหลังของพี่ชายอีกคนไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย อยากจะขอโทษที่โกหกจนทำให้พี่ทิวสนรู้สึกอับอาย อยากจะขอบคุณสำหรับอ้อมกอดของเขาในยามที่ฉันต้องการ และสุดท้ายอยากจะบอกว่าเวลาเฮียแกเขินน่ารักเป็นบ้า!!!


จุ๊บ!!


O_O


ฉันเบิกตากว้างเพราะขณะที่ตัวเองกำลังมองตามหลังพี่ทิวสนอยู่ดีๆ คนที่ฉันลืมไปแล้วว่ามันยืนหัวโด่อยู่หน้าประตูห้องก็ได้โอกาสฉวยโอกาสกับแก้มของฉันอีกครั้ง


อ๊าก ไอ้หัวหงอกเฟรนลี่ขโมยหอมแก้มฉันอีกแล้ว


กรี๊ด ฉันจะฟ้องไคโอป้า แง


ฉันหันขวับไปหมายจะด่าให้เละ แต่ไอ้หัวหงอกกลับส่งยิ้มบางๆมาให้พร้อมเอ่ยประโยคที่ทำให้ฉันแทบจะกรี๊ดออกมาให้บ้านแตก ไอ้บ้า!!!


ทำโทษ ข้อหามองตามผู้ชายคนอื่น

เขาบอกก่อนจะเดินนำฉันไปที่บันไดทางลงชั้นหนึ่ง ฉันอ้าปากค้างกระพริบตาปริบๆมองตามหลังของเขาไปด้วยความงงคูณสอง


อะไรของแกฟะ ฉันจะมองตามใครมันก็เรื่องฉันปะวะ


ไอ้เกย์หื่น ไว้คืนนี้ก่อนเถอะฉันจะจัดการตัดหัวแกมาปักประจานไว้หน้าบ้าน!!!


อามิตามมาเร็วๆ สิครับหรืออยากให้พี่ทำโทษอีกที

ไอ้หัวหงอกหันกลับมาตะโกนเรียกฉันเสียงไม่ดังมาก ก่อนที่เขาจะส่งยิ้มกรุ่มกริ่มที่ฉันเกลียดแสนเกลียดมาให้ ฉันเม้มปากแน่นเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูดแต่เมื่อเห็นท่าทางที่เหมือนกำลังจะเดินกลับมาของเขาทำให้ฉันต้องรีบเอื้อมมือไปปิดประตูห้องตัวเองแล้วเดินเร็วๆ จนแซงหน้าเขาไปทันที


บ้าชะมัด ทำไมต้องกลัวคำขู่ของไอ้บ้านี่ด้วยนะ


โอ๊ย แล้วนี่ฉันต้องเป็นทาสอารมณ์ของไอ้เกย์หื่นนี่ไปถึงเมื่อไหร่กันเนี่ย T^T

 

เห้ย เมาแล้วหราไอ้ฝรั่งดอง

เสียงเอ่ยยานครางของพี่ริวเซทำเอาฉันต้องกลั้นหัวเราะทั้งเสียง ทั้งหน้า ทั้งท่ายืน ทำให้ฉันต้องยิ้ม คนอะไรเมาแล้วแอ๊บแบ๋วแถมชอบทำหน้าน่ารักคิกขุจนไม่เหลือเค้าหลานชายยากูซ่าเลย


ฉันหัวเราะคิกให้อาการเมาของเพื่อนๆของพี่ชายอย่างอารมณ์ดี


ใครเมา ยูแหละเมาไอ้ปลาดิบ

เสียงตอบรับยานครางไม่แพ้กันของพี่โจชัวทำเอาฉันต้องระเบิดเสียงหัวเราะออกมา เพราะตอนที่ตอบขาเฮียแกพาดอยู่บนลำโพงเครื่องเสียงส่วนคนนอนกลิ้งอยู่บนสนามหญ้าหน้าบ้าน


ฮ่าๆๆ

ฉันหัวเราะให้พี่ๆทั้งสี่ที่เริ่มมีอาการเมา ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ส่วนสภาพของแต่ละคนถ้าต้องอธิบายคงยาวเอาเป็นคร่าวๆดังนี้นะ


พี่ทิวสนเวลาเมาแล้วมักอินดี้นั่งคุยกับสิ่งไม่มีชีวิตเช่นตอนนี้เฮียทิวสนคนดีของฉันกำลังนั่งเถียงกับแก้วเหล้าอยู่ใต้ต้นไม้แถมมีบางครั้งแอบเถียงกับต้นไม้ด้วย

พี่ริวเซแม้จะกล่าวหาว่าคนอื่นเมาแต่ดูสภาพหลานชายยากูซ่าข้างหน้าฉันซะก่อน นอนกอดขวดเหล้าแถมร้องเพลงคนเดียวอย่างนี้เฮียแกยังจะกล้าว่าคนอื่นเมาอีกหรอ ดูแล้วคนที่เมานะเฮียแกนั้นแหละ!

ส่วนพี่โจชัวคนที่ตอบคำถามของพี่ริวเซที่บอกว่าตัวเองไม่เมาตอนนี้กำลังนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนสนามหญิงหน้าบ้านขาพาดอยู่บนลำโพง มืออีกข้างกอดไมค์เอาไว้แน่น นั่นเฮียกะจะไม่ให้ใครจับไมค์จริงๆแล้วใช่ไหม

ส่วนพี่ชายคนดีของฉันเวลาเมาแล้วหลับ ใช่ ตอนนี้ไอ้หยิกกำลังปรือตามองแก้วเหล้าในมือตัวเองด้วยท่านั่งหลังค่อม เห็นสภาพแต่ละคนแล้วฉันคิดว่าคืนนี้คงไม่มีใครลุกไปซ้อมไหวสักคนแน่ๆ


อามิไม่ง่วงหรอ?”

น้ำเสียงราบเรียบของคนด้านหลังทำเอาฉันสะดุ้งไอ้หัวหงอกเดินมากระซิบถามฉันจากด้านหลัง ลมหายใจอุ่นๆผสมกลิ่นแอลกอฮอล์ของเขาทำให้ฉันต้องหดคอหนี


ฉันส่ายหัวเร็วๆ ตอบ ก่อนจะหันกลับมาสนใจพี่ชายที่นั่งข้างๆแทน


ถ้าง่วงก็บอกพี่นะ พี่จะได้พาไป นอน

เขาบอกเสียงเรียบแต่เน้นคำว่า นอน พร้อมส่งสายตาสื่อความหมายที่ทำให้ฉันต้องหน้าแดง


ไอ้บ้า ฉันไม่ใช่เด็กห้าขวบนะเฟ้ย นอนเองได้ไม่ต้องให้ใครพาไปนอน


ฉันเสมองไปทางพี่ริวเซทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด เมื่อเห็นว่าฉันแกล้งไม่ได้ยิน เขาจึงถือวิสาสะมานั่งข้างฉันแทนที่พี่ทิวสน ก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้จนจะสิงฉัน ฉันผละตัวออกห่างจากเขาเพื่อจะนั่งให้ห่างจากเขามากขึ้นแต่ก็ถูกมือเรียวของเขารั้งเอวเอาไว้แล้วไอ้บ้าเฟรนลี่ก็ออกแรงดึงตัวฉันเข้าไปใกล้เขาอย่างเอาแต่ใจ


อ๊าก ฉันแพ้อีกแล้ว T^T


ฉันหันไปมองใบหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อของเขาไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือว่าเพราะเขาเขินแต่ฉันเห็นความอบอุ่นในแววตาที่เขามองมา ฉันก้มหน้าลงเมื่อรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองเริ่มร้อนและฉันกลัวว่ามันจะแดงแล้วคนที่นั่งข้างๆจะเห็นมัน


บ้าชะมัด ทำไมหัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นมาอีกแล้วเนี่ย T^T


หัวใจไม่รักดีของฉันกำลังเริ่มทำงานหนักอีกครั้ง มันเต้นรัวแรงและเริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆราวกับว่ายิ่งใกล้ชิดเขามากเท่าไหร่หัวใจของฉันจะยิ่งเต้นแรงมากขึ้นเท่านั้น ฉันระงับความรู้สึกแปลกๆของตัวเองด้วยการยกแก้วโค้กตรงหน้าเข้าปากทันที


อึก!!


ฉันดื่มมันรวดเดียวหมดแต่เมื่อดื่มหมด รสสัมผัสที่ปรายลิ้นของฉันกลับเปลี่ยนไป มันควรจะหวาน ใช่ น้ำโค้กควรจะหวาน แต่นี่ทำไมรสชาดของมันถึงได้ขมแบบนี้ล่ะ ดวงตาของฉันเริ่มพร่ามัว หัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วยิ่งเต้นแรงมากขึ้นจนฉันตกใจ ใบหน้า ใบหูร้อนวูบวาบราวกับคนเป็นไข้ ฉันกลืนน้ำลายลงคออีกครั้งเมื่อตะหนักได้ว่าตัวเองเพิ่งจะกระดกเหล้าเข้าปากแบบรวดเดียวหมด!!!


แง ฉันไม่อยากจะคิดว่าเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ไปมันจะเละเทะขนาดไหน


แกอย่าไปดื่มเหล้าที่ไหนคนเดียวนะเว้ย ไม่งั้นแกโดนลากไปรุมยำแน่เสียงของสไบดังผ่านเข้ามาในความทรงจำของฉัน

อามิแกเมาแล้วเกรียน อย่าดื่มอีกนะเสียงห่วงใยของรอยยิ้มดังตามมาอีกคน


แง เพื่อนๆที่รัก พวกแกอยู่ไหน

ตอนนี้อามิต้องการความช่วยเหลือจากทุกคนโดยด่วน!!!


อามิ!


เสียงร้องอย่างตกใจของไอ้หัวหงอกทำให้ฉันต้องหันหน้าไปมองเขา และทันทีที่เห็นหน้าฉัน ดวงตาเรียบนิ่งเบิกกว้างขึ้นทันที ฉันพยายามขยับปากเพื่อจะพูดอะไรสักอย่างกับเขาแต่อยู่ดีๆโลกก็หมุนไปมาจนน่าเวียนหัว อาการพะอืดพะอมตีรวนจนฉันแทบจะทนไม่ไหว ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นม้าโยกเพราะร่างกายเอนไปเอนมาราวกับจะล้มลงแต่มันก็ไม่ยอมล้มสักที ไอ้หัวหงอกเห็นอาการแปลกๆของฉันทำให้เขารีบยกมือขึ้นมาจับไหล่ของฉันก่อนจะรีบรับตัวของฉันไปไว้ในอ้อมกอดทันที


ฉันถูกดึงตัวเข้าไปในอ้อมกอดของพี่สะใภ้อีกครั้ง และครั้งนี้ฉันไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะต่อต้านเขา ม่านตาหนักอึ้ง ดวงตาของฉันเริ่มพร่ามัว สมองเริ่มมึนเบลอและขาวโพลนในที่สุดประสาทสัมผัสทั้งหมดของฉันกำลังเลือนหายไป มือไม้ของฉันเริ่มทำงานผิดปกติ มันเริ่มทำทุกอย่างเองมั่วไปหมด ปากเริ่มขยับพูดเองโดยที่สมองไม่ได้สั่ง ฉันพยายามบังคับร่างกายให้หยุดทำงานมั่วๆ แต่ยิ่งพยายามควบคุมมันทุกอย่างยิ่งแย่ลง

ตอนนี้ใบหน้าของฉันกำลังซุกไซร้ซอกคอของผู้ชายที่ฉันเรียกว่าพี่สะใภ้!

แง นี่อาการของฉันมันแย่กว่าสองปีที่แล้วอีกนะ

ฉันพยายามยกมือขึ้นมาเพื่อผลักใสร่างกายของตัวเองออกจากตัวของเขาแต่เมื่อมือของฉันสัมผัสกับแผงอกของเขามันกลับไม่ยอมผลักใสเขาออกไปแต่มันกลับลูบไหลบนแผงอกของเขาไปมาจนคนถูกกระทำต้องสะดุ้ง


อ๊าก ใครเปลี่ยนแก้วโค้กของฉันให้เป็นแก้วเหล้า

เห็นไหมว่าตอนนี้ฉันเป็นอะไร เห็นไหมว่าตอนนี้อามิคนนี้กำลังเมา!!!

กรี๊ด ฉันเมาแล้วเกรียนแล้วตอนนี้ฉันก็กำลังเกรียนใส่พี่สะใภ้ตัวเอง!




 

 

 

ปล.หากผิดพลาดประการใดขอภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
แนะนำและสั่งสอนได้เลยนะคะ

 

ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนิยายของไรเตอร์นะคะ ^^
รบกวนนักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่แวะมาอ่านนิยายของนักเขียนมือใหม่ช่วยคอมเม้นเป็นกำลังให้ด้วยนะคะ






 

กรี๊ดดด มิมิเมา นางเมาแล้วเกรียนแล้วตอนนี้นางก็กำลังเกรียนใส่พี่สะใภ้ตัวเองแหละ ก๊ากกกก

ไรท์มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบนะคะ
เนื่องจากต้องไปทำงานในป่าในเขาแล้วงานใหม่เนี่ยที่ทำงานกันดานมาก
อาทิตย?นึงถึงจะออกจากฟาร์มได้
ไรท์จะมาอัพนิยายได้เฉพาะวันอาทิตย์นะคะ
แต่ถ้าไรท์ทำเรื่องขอใช้แอร์การ์ดในหอพักได้ ไรท์จะอัพนิยายทุกวันเลย
อย่าทิ้งกันไปไหนนะคะ

#อามิคุณติ่งผู้เหนือโลก




มาร่วมลุ้นและให้กำลังใจนางเอกไม่เต็มของไรท์ด้วยนะคะ อิอิ


=


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

174 ความคิดเห็น

  1. #85 Focassanova (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2558 / 14:40
    ไรท์มาอัพบ่อยๆ นะ รอๆๆๆๆๆๆ
    #85
    0