ใครเป็นภรรยาแกฟะ (Yaoi)

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 = ไอ้ริวไม่สบายคร๊าบบบบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    2 พ.ค. 51




ตอนที่ 7

 

 

 

 

 

            เฮ้อ...หลวมตัวจนได้ ไอ้ริวเอ๊ย มึงปล่อยตัวปล่อยใจให้ไอ้ศัตรูคู่อาฆาตของมึงจนได้ ปากก้อบอกว่าไม่มีทางให้ไอ้ราฟทำเมีย แต่ไหนล่ะ นอนแผ่หลาบนที่นอนกับมันจนได้

 

                หลังจากที่ผมกับมันทำกิจกรรมเข้าจังหวะเสร็จ ไอ้ราฟก้อลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้า มันเอาผ้าเช็ดตัวมาเช็ดตัวผม แล้วมันก้อจัดการดึงเสื้อผมที่กองอยู่ที่คอ ให้ลงมาปิดทั้งหมดตามเดิม แต่มันไม่ใส่กางเกงให้ผมนะครับ มันดึงผ้าห่มมาห่มตัวผมแทน ก่อนที่มันจะใส่เสื้อผ้าให้กับตัวเอง และเดินออกไปจากห้องผม

 

                ซักพักมันก้อกลับเข้ามาพร้อมกับหลอดยาอะไรซักอย่าง และขวดน้ำเย็นๆอีกขวดนึง ไอ้ราฟมันเดินเข้ามาหาผม มันวางขวดน้ำที่โต๊ะข้างๆเตียง ก่อนที่จะเดินเข้ามานั่งข้างๆผม แล้วจู่ๆมันก้อดึงผ้าห่มออก ก่อนที่มันจะจับขาทั้งสองข้างของผมชันเข่าอีกครั้ง

 

                จะทำอะไรน่ะผมถามเมื่อมันทำแบบนั้น อายอ่ะครับ มันมองช่วงล่างผมตาเป็นมันเลย (อย่าบอกนะว่ามึงจะต่ออีกรอบ)

 

                แค่ทายาน่ามันตอบปัดๆ ก่อนที่จะบีบยาในหลอดนั่น และป้ายที่ช่องทางด้านหลังของผม ไอ้ยานี่แม่งเย็นอ่ะครับ ยาอะไรก้อไม่รู้ ไอ้ราฟมันบรรจงทาเบาๆให้ผม มือมันเบามาก ไม่เจ็บเลยครับ แต่ผมกลับแสบที่ข้างในมากกว่า

 

                และเมื่อมันทาเสร็จ มันก้อสวมกางเกงให้ผม (แต่ไม่ใส่กางเกงในให้นะ) ก่อนที่มันจะเอื้อมไปหยิบขวดน้ำมาให้ผมดื่มแก้กระหาย ผมพยายามลุกขึ้นนั่งครับ แต่ไม่ไหวอ่ะ ปวดไปหมดทั้งตัวเลยครับ ไอ้ราฟมันคงเห็นผมลุกขึ้นไม่ไหว มันก้อเข้ามาพยุงช่วยผมให้ลุกขึ้นกินน้ำ พอผมกินเสร็จ มันก้อค่อยๆวางผมลงไปนอนที่เดิม ตามมาด้วยห่มผ้าห่มให้

 

                พวกพี่เขาอ่ะผมเอ่ยถามมัน แต่สิ่งที่ได้กลับจากมันคือสายตาพิฆาตครับ จึ๋ย ไอ้ริวสะดุ้งครับ

 

                แดกเหล้าอยู่ข้างนอกแหละ พวกมันไม่ทะเลาะกันแล้วมันตอบครับ แต่เสียงมันอ่ะ น่ากลัวอ่ะครับ

 

                เหรอ...แล้วพวกพี่เขาไม่สงสัยพวกเราเหรอ...ผมก้อถามต่ออ่ะครับ ก้อพวกเราเข้ามาอยู่ในห้องสองต่อสองแบบนี้ กลัวว่าจะมีคนสงสัยเราอ่ะครับ

 

                ทำไม กลัวว่าพวกมันรู้ว่ากูเป็นผัวมึงรึไงไอ้ราฟมันตวาดครับ ไอ้ริวมองมันงงๆครับ เป็นบ้าอะไรของมันเนี่ย กูยังไงไม่ได้พูดอะไรแบบนั้นซะหน่อยนิ

 

                มึงไปแดกอะไรมาวะ ถึงบ้าขนาดนี้ห่ะผมตวาดมันกลับไปอ่ะครับ เคืองอ่ะนะ กูไม่ได้พูดซะหน่อย ว่ากลัวอ่ะ ไอ้นี่นิ เดี๋ยวตบหน้าหันเลยนิ

 

                กูก้อแดกมึงไง กูถึงบ้าแบบนี้น่ะไอ้ราฟมันพูดแล้วก้อเข้ามาคร่อมตัวผมครับ แดกกู? ไอ้บ้า กูอายนะมึง มึงจะย้ำอะไรนักหนา กูรู้ล่ะน่าว่ากูเป็นเมียมึงแล้ว กูเขินโว้ยยยยยย (สรุปว่าผมไม่ได้โกรธมันอ่านะ)

 

                แม่ง กูไม่อยากจะพูดกับมึงแล้ว จะไปไหนก้อไปเลยไป๊!!!”ผมรำคาญที่จะพูดกับมันแล้วครับ ถึงจะพูดยังไงมันก้อคงจะบ้าอยู่อย่างนั้นแหละ สันดานไอ้เหี้ยราฟมันก้ออย่างนี้แหละครับ

 

                อ๋อ ไล่ผัวเหรอ แต่เสียใจนะ กูไม่อยากจะทิ้งเมียกูตอนนี้โว้ย กูพึ่งได้มันหมาดๆว่ะ ยังไม่เบื่ออ่ะ เบื่อก่อนค่อยจะไปผมพูดแล้วก้มลงหอมแก้มผมครับ แม่ง ได้กูแล้วเอาใหญ่นะ ไอ้ชั่ว แค่ครั้งเดียวทำเป็นหวง สาดดดดดดดดด

 

                ไอ้ราฟ หยุดนะ กูเจ็บ...แต่ไอ้ราฟมันไม่ได้เพียงแค่หอมแก้มผมนะครับ มันอ่ะจูบไล้ใบหน้าผมและขบติ่งหูอ่ะ มือสากๆของมันก้อล้วงเข้าไปในเสื้อผมอ่ะ ฮือๆ ไอ้ราฟฟฟฟฟ กูยังไม่ทันจะหายเจ็บเลย มึงจะต่ออีกรอบรึไงวะ กูหมดอารมณ์แล้วนะโว้ย

 

                อือ...แค่จูบนิดจูบหน่อยเอง ซืด...แม่งเอ๊ย ทำไมตัวมึงหอมแบบนี้ว๊าไอ้ราฟมันเอ่ยด้วยเสียงกระท่อนกระแท่นครับ มันทั้งพูดและจูบสลับกันไป มันกอดผมแน่นอ่ะ ผมดิ้นยังไงก้อไม่หลุด ยิ่งแรงไม่มีหลังจากที่ผมเสร็จมันด้วย ไอ้ริวก้อเลยได้แต่นอนนิ่งให้ไอ้ราฟฟัดแก้ม และปากจนหนำใจมัน

 

 

                ก๊อก! ก๊อก!

 

 

            เฮียราฟ นอนแล้วเหรอ พี่ริกให้มาตามไปแดกเหล้าอ่ะเสียงเคาะประตูกับเสียงของไอ้บ่าวดังขึ้นครับ ไอ้ราฟมันมองไปที่ประตู ทั้งๆที่มันกำลังกอดผมอยู่ ส่วนผมนั้น หมดแรงกับที่ไอ้ราฟมันฟัดผมเมื่อกี้ (ฟัดด้วยจูบอ่ะครับ) ผมนอนนิ่งใต้ร่างมัน แต่ก้อกลัวว่าไอ้บ่าวจะเข้ามาเห็นภาพนี้อ่ะครับ มันบาดตา

 

                เออๆ เดี๋ยวกูออกไป...ไอ้ราฟมันตะโกนกลับไป ก่อนที่จะหันมาฟัดผมอีกรอบ ฮือๆ ไอ้ริวจะตายเอา

 

                พะ...พอแล้วน่า ออกไปได้แล้ว เดี๋ยวพวกมันสงสัยผมเอ่ยบอกมันด้วยเสียงเบาๆครับ ไอ้ราฟขยับมาจูบปากกผมอีกครั้ง ผมเลยตบหน้ามันไปทีนึง ไอ้ราฟเลยหยุดครับ

 

                ก้อได้ ก้อได้...แล้วมึงจะออกไปกับกูป่าวล่ะมันถามผม พลางยืดตัวขึ้น ผมมองตามมันด้วยสายตาละห้อย แอบเสียดายอ่ะครับ แหะๆ

 

                ไม่อ่ะ ขอนอนพักดีกว่าผมพูดแล้วก้อนอนตะแคงครับ เหนื่อยจริงๆ ปวดไปหมดทั้งตัวเลยครับ

 

                นั่นสินะ โดนกูเอาซะตูดแหกแบบนั้น จะไปมีแรงนั่งได้ไง หึหึ...ง่ะ ไอ้ชั่ว พูดอะไรของมึงเนี่ย กูอายนะมึง ไอ้หื่น ไอ้โรคจิต ไอ้ริวแทบจะนอนชักดิ้นชักงอเลยครับ มึงไม่อายปากก้อสงสารกูมั่งเหอะ ไอ้เลวววววววว

 

                โว้ยยยย จะไปไหนก้อไปเลยไป๊ กูจะนอนผมตวาดแก้เขินครับ ก้อดูมันสิครับ ฮือๆ ผมไม่น่าหลวมตัวให้มันเอาเลย เป็นไงล่ะ พอมันได้ผม มันก้อเย้ยหยันผม แม่งเอ๊ย มึงจะเสียใจทำซากอะไรวะ งอนครับงอน งอนมัน มึงไม่ต้องมายุ่งกะกูเลย สาดดดดดดด

 

                โอ๋ๆ งอนหรอครับ เมียจ๋าอย่างอนน๊าไอ้ราฟมันก้มลงถูแก้มของมันเข้ากับแก้มของผม แหม ดูวิธีง้อของไอ้โรคจิตนี่สิครับ มันน่าเตะจริงๆ

 

                พอแล้ว จักกะจี๊ รีบไปเหอะ เดี๋ยวพี่เขาสงสัยผมรีบผลักแก้มมันออกไปครับ คือว่าคนมันเขินอ่ะครับ เดี๋ยวมันจับได้ว่าผมเขิน มันจะล้อผมอีก

 

                จ้าๆ ไปแล้วๆ นอนซะนะคร๊าบ กูไม่กวนและว่าแล้วไอ้ราฟก้อเอามือใหญ่ๆของมันมาขยี้หัวผม ก่อนที่จะลุกขึ้นออกไป แล้วผมได้ยินเสียงปิดประตูตามหลัง ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่จะดึงผ้าห่มคร่อมหัวตัวเอง นอนสะลึมสะลืออยู่ซักพัก ผมก้อหลับครับ เหนื่อยจริงๆอ่ะ ไม่ไหวแล้ว....

 

 

 

                        ..........................................................................................................

 

 

 

            พี่ริว...

 

            พี่ริว...

 

            ไอ้พี่ริว....สะดุ้งเลยครับไอ้ริว

 

                อะไรว๊ะ เรียกหาพ่อแกเรอะ คนจะนอนโว้ยยยยย....ผมตวาดเสียงลั่นและลุกขึ้นนั่งพรวดเลยครับ คนกำลังหลับสบาย ใครเสือกมาเรียกกูวะเนี่ย

 

                พ่อหนู ก้อพ่อพี่น่ะแหละ...ปากหมาตั้งกะเช้าเลยกะนะเสียงแจ๋นๆของน้องสาวปากมากดังเข้ามาในโสตประสาทผมครับ ไอ้ริวก้อเลยสะลึมสะลือ ก้อเห็นไอ้รินที่กำลังยืนเท้าสะเอว มันมองผมด้วยสายตาคาดคั้น (มันทำแบบนี้แล้วนึกถึงแม่ครับ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเหมือนใคร)

 

                ตกลงที่ปลุกเนี่ย ชวนทะเลาะใช่มะ ไปๆ ไปเลยไป จะไปทำอะไรก้อไป แต่อย่ามากวนตีนกูตั้งแต่เช้า กูง่วงโว้ยผมขยี้หัวตัวเองสองสามที ก่อนที่จะสะบัดมือไล่มัน และล้มตัวนอนอีกครั้ง แต่ไอ้รินก้อเข้ามาดึงผมให้ลุกขึ้น มันจะอะไรนักหนาวะเนี่ยยยยย

 

                เดี๋ยวซี่ พี่จะไม่ไปโรงเรียนเหรอ นี่มันเจ็ดโมงครึ่งแล้วนะไอ้รินแว้ดใส่ผมครับ ผมขยี้ตาตัวเองแล้วเงยหน้ามองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนฝาผนัง เออว่ะ เจ็ดโมงครึ่งแล้ว อ่าว เฮ้ย!!! ชิบหายแล้วกู

 

                เฮ้ย ทำไมไม่ปลุกให้เร็วกว่านี้วะ สะ.....ว๊ากกกกกกด้วยความที่รีบเกินครับ ไอ้กระผมก้อเกิดอาการหน้ามืด ไอ้ริวเลยสะดุดผ้าห่ม ล้มคว่ำหน้าลงข้างเตียงดังโครมใหญ่เลยครับ โอ้ยยยย....ดั้งกูหักมั้ยเนี่ย

 

                ว้าย พี่ริว เป็นยังไงมั่งเนี่ยไอ้รินมันเข้ามาประคองผมให้ลุกขึ้นครับ แต่ไม่ทราบเกล้าว่าแรงของไอ้ริวมันอันตรธานหายไปไหนหมด วูบครับ หน้ามืด ขาทรุดฮวบ และแทนที่ผมจะลุกขึ้นยืนได้ กลับล้มก้นกระแทกซ้ำ เจ็บคูนสองเลยครับ ฮือๆ เจ็บก้นจังง่ะ

 

                พี่ริก พี่ริก มาช่วยกันหน่อยเร็วไอ้รินมันตะโกนเรียกพี่ชายสุดที่เลิฟของผมครับ มันพยุงผมไม่ไหวอ่ะครับ ผมตัวใหญ่กว่ามันมากโขอยู่ พี่ริกวิ่งเข้ามาในห้องผม  หน้าตื่นมาเลยครับ พี่ผมแต่งชุดนักเรียนเรียบร้อยแล้วครับ สงสัยกำลังจะเตรียมตัวออกจากบ้านมั้ง ก้อเห็นใส่รองเท้าเข้ามาด้วยนิ

 

                เฮ้ย ไอ้ริว เป็นอะไรไปวะพี่ผมผลักให้ไอ้รินหลีกทาง ก่อนที่จะเข้ามาพยุงผมให้ลุกขึ้น แต่ไอ้ริวขาอ่อนครับ ลุกขึ้นไม่ไหว ได้แต่ส่ายหัวไปมา พี่ผมก้อเลยเอามือแตะหน้าผากผมดู

 

                โหย ตัวร้อนจี๋เลยนี่ ไปทำอะไรมาวะ มาๆ เดี๋ยวพี่พาขึ้นนอนบนเตียง เกาะคอไว้พี่ผมพูดอย่างร้อนรน จับแขนผมให้กอดคอ ก่อนที่จะอุ้มผมตัวลอย และวางผมลงบนเตียงเบาๆ เออว่ะ ถึงว่าทำไมครั้นเนื้อครั้นตัว เป็นไข้นี่เอง กำเลยตู

 

                ริน ไปเอากะละมังใส่น้ำ กับผ้าขนหนูผืนเล็กๆมาทีปะพี่ผมหันไปบอกไอ้ริน ไอ้รินพยักหน้าก่อนที่จะวิ่งปร๊าดดดดออกจากห้องผมไป

 

                พี่ไปเรียนเหอะ ผมไม่เป็นไรหรอกผมบอกพี่ด้วยเสียงอ่อยๆ (ไม่ได้อ่อยนะครับ แค่หมดแรง) พี่ผมลูบหน้าผม และเขี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผมออก

 

                บ้าดิ มึงไม่สบายแบบนี้ จะให้พี่ไปเรียนได้ไงล่ะพี่ผมพูดอย่างอ่อนโยนครับ แต่มือพี่เขายังคงลูบแก้มผมเบาๆ

 

                โหย ไม่ต้องห่วงหรอก แค่นี้ชิวๆ เดี๋ยวนอนซักพักก้อดีขึ้นแล้วล่ะผมบอกปัดๆครับ ไม่อยากให้พี่เสียการเรียนเพราะผม (ประเสริฐมั้ยครับ น้องชายคนนี้ อิอิ) ยิ่งพี่ผมเกรดเฉียดฉิวอยู่แล้ว ถ้ามาหยุดเพราะมาเฝ้าไข้ผม เดี๋ยวก้อได้ตัวแดง ทั้ง 0 และ ร ไปเชยชมหรอกครับ

 

                เอางั้นเหรอ พี่ว่าให้ไอ้รินอยู่เฝ้าดีกว่านะแหง่ะ ห่วงกูจริงๆ ตัวเองอยู่ไม่ได้เลยให้น้องเฝ้าแทน อยู่กะมันเดี๋ยวก้อไม่ได้นอนกันพอดี

 

                ไม่ต้องหรอกพี่ ให้มันไปอ่ะดีแล้ว เดี๋ยวแทนที่ว่าผมจะหาย มันจะกลับทำให้ผมไข้ขึ้นซะเปล่าๆผมรีบส่ายหน้าปฏิเสธครับ

 

                นินทาอะไรหนูอ่ะพวกพี่ไอ้รินมันเข้ามาพร้อมกับกะละมังใส่น้ำและผ้าขนหนูครับ มันวางลงบนเตียงผม และมานั่งข้างๆ พี่ริกหัวเราะหึหึ ก่อนที่จะหันมาสนใจถอดเสื้อผม ตอนแรกไอ้ริวก้อยอมให้ถอดโดยดีครับ แต่นึกขึ้นได้กับเรื่องเมื่อคืน แหง่ะ ถอดเสื้อก้อชิบหายสิวะ รอยจูบที่ไอ้ราฟทำไว้เต็มไปหมดอ่ะ ถ้าพี่เห็นต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ

 

                พวกพี่ไปเรียนเหอะ เดี๋ยวผมเช็ดตัวเองได้ผมไล่ครับ รีบดึงเสื้อไว้ก่อนที่จะถูกถลกขึ้นถึงหน้าท้อง พี่ผมขมวดคิ้วเลยครับ

 

                เช็ดคนเดียวมันจะทั่วได้ไง มาๆ อย่าดื้อดีกว่าน่าเอาล่ะสิครับ ไหงวันนี้พูดยากอย่างนี้วะ ประจำไม่เคยดื้อขนาดนี้นี่ พี่ผมพยายามเข้ามาถอดเสื้อผม แต่ไอ้ริวไม่ยอมครับ พยายามยื้อไว้ให้สุดแรงที่มีอยู่

 

                พี่ริ๊กกกกกก...อีกห้านาที แปดโมงแล้วววววววจู่ๆไอ้รินก้อแหกปากขึ้นครับ พี่ผมสะบัดหน้าไปมองนาฬิกา ก่อนที่จะแหกปากลั่นตามไอ้รินด้วย

 

                ชิบหาย คาบแรกไอ้หนวดเหล็กด้วย ไอ้ริวมึงเช็ดตัวเองได้ใช่มะพี่ผมถามอย่างร้อนรนครับ ส่วนไอ้รินก้อวิ่งตึงตังออกไปจากนอกห้องก่อนหน้านี้แล้ว

 

                ได้ๆ พี่ไปเหอะ ไม่ต้องห่วงผมรีบตอบ พอพี่ผมได้คำตอบจากผมก้อวิ่งออกนอกห้องไปทันทีครับ ไอ้ริวก้อเลยโล่งใจไปปรอะหนึ่ง ความลับไม่แตกครับ เฮ้อ...

 

                ผมก้อเลยต้องอุตริเช็ดตัวเองครับ พอผมถอดเสื้อก้อแทบจะเป็นลมอ่ะ รอยจูบเพียบเลย ตั้งแต่ซอกคอยันท้องน้อย ไม่รู้ว่าข้างล่างมันจะมีรึเปล่า แต่ไอ้ริวไม่กล้าเปิดดูอ่าครับ กลัวทำใจไม่ได้ (มันเป็นเครื่องตอบย้ำอย่างดีเลยครับ กาซิก กาซิก)

 

                พอผมเช็ดตัวเสร็จ ก้อค่อยๆกระดึ๊บกระดึ๊บไปที่ตู้เสื้อผ้า แล้วคว้าเอาเสื้อยืดหลวมๆมาตัวนึง ก่อนที่จะสวมที่หัว และพุ่งหลาวตัวเองนอนแผ่หลาบนเตียงเลยครับ ทุกอย่างที่ทำก้อใช้เวลานานมากโข เล่นเอาผมหมดแรงที่จะทำอะไรต่อแล้ว สติผมก้อเลยดับวูบ นอนหลับด้วยความเพลียครับ

 

 

 

                        ..............................................................................................

 

 

 

                ชีวิตแค่โดนทำร้าย...แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำร้าย...แค่วันนี้หัวใจสลาย...เตือนตัวเองว่าถึงยังไง...ฉันยังต้องอยู่...ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด...ไม่มีค่า...แต่มันทำลายชีวิตไม่ได้....

 

 

                ในขณะที่ผมกำลังฝันหวานว่าได้ไปเฝ้าพระอินทร์ ที่บนสวรรค์ชั้นเจ็ด ไอ้โทรศัพท์สุดที่รักของผมมันก้อร้องลั่นบ้าน ผมสะดุ้งตื่นเลยครับ มองไปที่ไอ้โทรศัพท์ของผมที่สั่นตื๊ด ตื๊ด อยู่บนโต๊ะข้างเตียง โอ้ย...อะไรวะ ยิ่งปวดกบาลอยู่ ใครเสือกโทรมากวนการนอนกูอยู่ได้เนี่ย ไม่สนโว้ย คนยิ่งไม่สบายอยู่ กูจะนอน ปล่อยแม่งให้ดังไปเลย ผมก้อเลยเอาผ้าห่มคร่อมหัว แล้วนอนต่อ...

 

 

                ชีวิตแค่โดนทำร้าย...แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำร้าย...แค่วันนี้หัวใจสลาย...เตือนตัวเองว่าถึงยังไง...ฉันยังต้องอยู่...ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด...ไม่มีค่า...แต่มันทำลายชีวิตไม่ได้....

 

                ง่ะ มันยังไม่หยุดอีกครับ หงุดหงิดโว้ย หงุดหงิด จะโทรหาพ่อมึงรึไง ญาติฝ่ายไหนตายวะ ทำไมต้องมาบอกกูด้วยนี่ยยยย (มึงรำคาญนักก้อรับไปสิวะ)

 

                ด้วยความรำคาญแสนสุดซึ้ง ไอ้ริวก้อเลยต้องหอบสังขารที่จะตายแหล่มิตายแหล่ เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียง ก่อนที่จะกดรับครับ

 

                ฮาโหลลลลล...ผมตอบรับด้วยเสียงยานคาง ไม่ได้ดูหรอกครับว่าใครโทรมา ตอนนี้อารมณ์เสียสุดๆ

 

                เป็นไงมั่งน่ะ ได้ข่าวว่าไม่สบายเหรอไอ้ริวเซ็งเลยครับเมื่อปลายสายตอบมา จะใครซะอีกล่ะครับ ก้อไอ้ชั่วราฟ ผัว เอ๊ย!!! ไม่ช่ายยยยย ไอ้ตัวดีที่ทำให้ผมต้องมานอนซมแบบนี้อ่ะครับ ผมเลยฉุนขึ้นมาเล็กน้อย

 

                เออ ไม่มีอะไรแล้วใช่มะ แค่นี้นะว่าแล้วไอ้ริวก้อกดวางไปเลยครับ จะนอนต่ออ่ะ ง่วงครับ

 

 

                ชีวิตแค่โดนทำร้าย...แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำร้าย...แค่วันนี้หัวใจสลาย...เตือนตัวเองว่าถึงยังไง...ฉันยังต้องอยู่...ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด...ไม่มีค่า...แต่มันทำลายชีวิตไม่ได้....

 

 

                อะไรอีกล่ะ จะโทรอะไรนักหนาเนี่ย กูยิ่งง่วงๆอยู่ ทำไมมันต้องโทรมาตอนนี้ด้วยนะ

 

            อะไรอีกวะผมถามด้วยเสียงเชิงรำคาญสุดๆครับ

 

                กินข้าว กินยาหรือยังมันถามครับ เออว่ะ ยังไม่แดกอะไรเลยวันนี้

 

                ยัง ทำไมอ่ะผมพูดพลางนอนหงายลงบนเตียงครับ นั่งนานๆไม่ได้อ่ะ เจ็บก้นครับ

 

                เหรอ แค่นี้นะว่าแล้วไอ้ราฟมันก้อวางสายไปเลยครับ ผมมองโทรศัพท์งงๆ อะไรของมัน วางเฉยเลย ผมก้อเลยโยนโทรศัพท์ข้างๆหมอนด้วยความโมโหนิดๆ ก่อนที่จะขยับตัวนอนคว่ำพร้อมผ้าห่มคลุมตัว แล้วผมก้อเลยไปเฝ้าพระอินทร์ต่ออีกรอบครับ

 








               ฮู้ ไม่นึกเลยว่าจะโดนแบนยกทัพ ดีนะคะ ที่มาแก้ทัน อิอิ ไอ้หน้าหวานก้อทำการแก้แล้วนะจ๊ะ ไปอ่านด้วยน๊า แต่ลงแค่ 40% นะ แหะๆ

               เรื่องราวตอนนี้กำลังเริ่มสนุกแล้ว ตอนหน้า ไอ้ริวของเราเปลี่ยนไปแล้วนะจ๊ะ คิคิ



               เม้นให้ด้วยนะคะ จุ๊บๆๆๆๆๆ

              ปล.ๆๆๆๆ ตอนนี้เรื่องนี้เจ๊พิมพ์เสร็จไปแล้ว 10 ตอนจ้า ถ้าเม้นเยอะๆ จะเอามาลงให้ทีเดียว 2 ตอนรวดน๊า อิอิอิ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

16,267 ความคิดเห็น

  1. #16124 you'remine (@yuyulove) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2556 / 19:38
    ขอบคุณค่ะ
    #16124
    0
  2. #16115 +Saki☆Mayom+ (@mayommy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 15:34
    ราฟจัดหนักจริงๆ555
    #16115
    0
  3. #15973 Youmiko Jung (@youmikojung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 03:32
    พี่ราฟฟฟฟพี่แรงไปนะ
    #15973
    0
  4. #15870 porukimi (@zentee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มกราคม 2556 / 07:53
    พี่ราฟนิรุนแรง
    #15870
    0
  5. #15834 Ma~Nell (@mayorra) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 20:35
    ราฟ นายแบบรุนแรงมากอ่ะ 5555
    ทำรริวเป็นไข้เลย
    #15834
    0
  6. #15712 KiHae*129 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 01:52
    มาเร็วๆๆๆๆๆราฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    #15712
    0
  7. #15590 -Potta- (@minaminamo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 21:29
    คนทำน่ะมาดูแลเลย >_______<
    #15590
    0
  8. #15485 RUSSIA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 22:17
    หนุกอะคะ>
    #15485
    0
  9. #15349 fuef (@fue1987) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 17:58
    ขอบคุณครับ 
    #15349
    0
  10. #15164 Pan 28167 (@p28167) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2555 / 13:52

    ไอริวป่วย...
    แบบงี้ก็เข้าทางไอราฟสิ owo

    #15164
    0
  11. #15073 julin-c (@21281) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:21
    ราฟเหาะมาเล้ยยยย

    ป.ล.  มันมากกกกก ~ 
    #15073
    0
  12. #14915 Eบร้ากลางซอย (@earn-1827) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 18:34
     โดนคุณสามีหนักจริงอะไรจริง
    ถึงกับไม่สบายเลย
    #14915
    0
  13. #14836 ^_^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 17:30
    ถ้าจะหนักจริงอะไรจริง ไข้ขึ้นเลย~
    #14836
    0
  14. วันที่ 20 ธันวาคม 2554 / 22:22
    ครั้งแรกก็แหมมมมมมมม......เอาซะไข้ขึ้น
    #14819
    0
  15. #14684 Ap'aQPr (@pray2626) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 02:09
     ถึงขั้นไข้ขึ้นเลย o_O ของเค้าแรงจริงๆ
    #14684
    0
  16. #14463 อารายว้า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 18:56
    โห ไข้ขึ้น
    #14463
    0
  17. วันที่ 27 ตุลาคม 2554 / 12:46
     ผัวราฟรีบมาดูแลเมียนะคะ !
    #14385
    0
  18. #14216 F!ShR@iNBo.OW (@rainbowfairy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 21:25

    ริว ไข้ขึ้น เฮ้ย >< ราฟมาดูแลภรรยาหน๋อย~ อิๆ

    #14216
    0
  19. #14164 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2554 / 22:05
     กร้ากก ผัว
    ชอบอะ ชอบบ ><
    #14164
    0
  20. #14073 E.L.F.&SUJU13~~ (@perfection-13) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2554 / 20:19
     ท่าทางจะหนักมาก 5555 ไข้ขึ้นเลย
    #14073
    0
  21. #14014 MoOnBlaCk (@moon-black) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 14:29
    *0* ไข้ขึ้นเลยหรอจ้ะ ริว หุหุ 
    #14014
    0
  22. #13982 Qbec. (@qbec13) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2554 / 20:24
    โอ้!!!ถึงกับไข้ขึ้นเลย><

    ราฟมาดูเเลเมียมุงบัดเดี๋ยวนี้ เมียป่วยอยู่ ชัดม่ะ!!
    #13982
    0
  23. #13922 *CassEM~! (@em_oh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 18:13
     โอ๊ะ ถึงขั้นป่วยย 55 5
    #13922
    0
  24. #13876 Sia... (68 8018 BF) (@sia-noritz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2554 / 17:26
    เวร!ริวไข้ขึ้นนน
    #13876
    0
  25. #13472 ว่าน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 23:56
    - -

    ครั้งแรกเป็น()คุนราฟ

    ครั้งต่อไปขอเป็นพี่ริกน่าจะมัน
    #13472
    0