ใครเป็นภรรยาแกฟะ (Yaoi)

ตอนที่ 63 : ตอนที่ 50.3 = BlackList......เลวสุดโต่ง (คนเขียนปลงกะข้อสันนิฐานสามีริก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    11 ก.พ. 52

ตอนที่ 50.3


 พวกเรามาถึงโรงพยาบลาลปุ๊บ ก็พากันแยกย้ายไปตามที่ต่างๆ พี่ผมพาไอ้คามกับเด็ก ม.3 ไปยังแผนกกระดูกครับ เพราะไม่แน่ใจว่าพวกมันจะกระดูกหักหรือเปล่า ส่วนไอ้ราฟก็พาผมไปที่ห้องทำแผลทั่วไปครับ

 แล้วก็ไม่รู้ว่าโชคดียังไงนะครับ หมอที่ทำแผลให้โคตรสวยเลย (ไอ้ริวหน้าหม้อฉับพลันครับ) หน้าอกสะบึ้มได้ใจอีก พอพี่หมอคนสวยเขาทำท่าจะเย็บแผล ไอ้ริวก็อ้อนอย่างนู้นอย่างนี้ คือว่า พอเห็นเข็มเย็บแผลมันรู้สึกร้อนๆหนาวๆเหมือนผีเจอพระ คือหมอบอกว่าต้องเย็บสดอ่ะครับ ยาชาฉีดไม่ได้เพราะว่าแผลมันเกิดที่หน้า ไอ้ริวจะร้องไห้เอา

 และการที่ผมอ้อนหมอ ทำให้ไอ้ราฟที่ยืนอยู่ใกล้ๆเกิดอาการหึงขึ้นมาครับ มันมองผมซะเขม็งเลย ไอ้ริวนี่แทบจะตัวหดเล็กลงเหลือแค่นิ้วนึงครับ น่ากลัวชิบ...

 กว่าที่ผมจะเย็บแผลเสร็จก็ใช้เวลานานมากโขครับ เพราะตอนที่เย็บ อ๊ากกกกกกกก!!!! นรกกินกบาลผมครับท่านผู้ชม เจ็บชิบหายเลย เห็นสวยๆแบบนั้น แต่มือหนักโคตรของโคตร นี่หนังคนนะครับ ไม่ใช่หนังควายสำหรับทำกลองยาว เย็บปื๊ดเย็บปื๊ดอย่างกะเจ๊แกกำลังเย็บผ้า ผมน้ำตาไหลซิก ไอ้ราฟที่ยืนดูอยู่ข้างๆมียิ้มเยาะครับ รายนั้นพอใจที่ผมทำหน้าแหยงพอเจ๊แกเย็บเสร็จ


 “เป็นไงเรา หายซ่าส์รึยังล่ะ”ไอ้ราฟมันยิ้มเยาะได้น่าถีบมากครับ รู้ว่าหึง แต่ไม่ยักกะรู้ว่าไอ้นี่ก็ยมบาลเหมือนกัน ถ้าหากมีเขากะหางนี่ครบเซ็ทเลยครับ เหอๆ

 “อะไรๆ แค่นี้ก็ทำเป็นหึง ถ้าพี่ราฟสวยได้เหมือนพี่หมอคนนั้นก็ว่าไปอย่าง”ผมพูดลอยหน้าลอยตาสุดๆครับ เหอๆ จริงๆนะ ถ้าไอ้ราฟสวยเหมือนพี่เขา ผมจะรับไว้พิจารณาเป็นพิเศษเลย

 “หึหึ...งั้นถ้าหากพี่สวยแล้วล่ะก็ พี่ไม่เอาน้องหรอกครับ”ไอ้ราฟหัวเราะหึหึครับ มันพูดประชดใช่มั้ยเนี่ย

 “เออ...ไม่เอาก็ไม่ต้องเอา จะไปไหนก็ไปเลยป่ะ”งอนครับ งอนตุ๊บป่องเลย ผมเดินหนีมันเลยครับ จะประชดหรือไม่ ก็ไม่รู้ล่ะ มาพูดแบบนี้ใครเขาไม่งอนกันล่ะ

 “อ่าวๆ งอนซะงั้น...เดี๋ยวสิครับ พี่แค่ล้อเล่นหรอก”ไอ้ราฟมันหัวเราะร่ามาแต่ไกลครับ ไอ้ริวไม่สน เดินหน้าตั้งออกจากตึกโรงพยาบาลเลยครับ

 “ว่าแต่ริวมากับไอ้พั๊นซ์ได้ไงน่ะ”

 “ห๋า? อะไรนะพี่ราฟ”ยังงงกับคำถามครับ

 “เมื่อตอนเที่ยงอ่ะ ไหงน้องถึงมากับไอ้พั๊นซ์ล่ะ แถมไอ้ห่านั้นมันแบกน้องมาด้วยเนี่ย”ไอ้ราฟมันถามผมเสียงออกแนวเย็นยะเยือกครับ ผมกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ ชิบหาย เสียหายหลายล้านเลยนะครับ ถ้าหากไอ้ราฟรู้ว่า ไอ้พั๊นซ์มัน...จูบผม

 “เอ่อ...คืองี้ เมื่อตอนเที่ยงผมไปหาไอ้ข้าวมาอ่ะ ก็ถามเรื่องคลิปพี่ผมนั่นแหละ”ผมเริ่มอธิบายอย่างมีสติที่สุดครับ

 “แล้วไง.....”มันย้อน ใจเย็นเด่ะ T^T

 “แล้วไอ้ข้าวมันก็บอกว่า ไอ้พั๊นซ์นี่แหละ ที่เป็นคนปล่อยคลิป”

 “ไอ้พั๊นซ์เนี่ยนะ มันจะไปเอาคลิปมาจากไหนล่ะเนี่ย”ไอ้ราฟงงครับ อย่าว่าแต่มันเลย ผมก็งงครับ ว่าไอ้พั๊นซ์ไปเอาคลิปมาจากไหน ทั้งๆที่ไอ้พั๊นซ์ก็ไม่น่าจะยุ่งเกี่ยวกะพี่ผมเลยซักนิด

 “ก็นั่นน่ะสิ ผมเลยไปถามมัน แต่มันไม่ยอมบอก เอาแต่จะปล้ำจูบผมลูกเดียว พอไม่ยอมเข้า ไอ้พั๊นซ์มันก็คิดปล้ำผมทำเมีย....แล้วพอ.....ไอ๊หย๋า!”ซวยครับ เมามันส์ในอารมณ์ไปหน่อย ผมเล่าซะเตลิดครับพี่น้อง โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

 “อะไรนะ ไอ้พั๊นซ์มันทำอะไรน้องนะ”และแล้วไอ้ราฟมันก็เปลี่ยนร่างกลายเป็นปิศาจครับ


 แง้ ใครก็ได้ ช่วยผมที!!!!!!!!!!!!!!


   ....................................................................................


 เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วครับ หลังจากที่มีเรื่องวันนั้น นี่ก็ผ่านมาตั้ง 3 วันแล้ว ไอ้พวก BlackList เมื่อคราวก่อน โดนซิวเข้าห้องปกครองไปเกือบจะครึ่งแก๊งค์ครับ โดยที่แก๊งค์พวกเรา ชาว Demon Club สามารถหลุดพ้นจากมหันตภัยครั้งใหญ่ได้อย่างหวุดหวิด งานนี้ต้องขอบคุณพวกคนดูทั้งหลาย ที่ไม่เอาเรื่องศึกครั้งนั้นไปปูด ไม่งั้นก็ตายอย่างเขียดอ่ะครับ คงโดนซิวไปเป็นตับแน่ๆ

 แต่ในความรู้สึกของผมมันรู้สึกแปลกๆนะครับ เพราะว่า พวก BlackList มันไม่ขยับเขยื้อนอะไรเลยซักนิด เพราะเมื่อก่อนไอ้พวกนี้พอมีเรื่องกับพวกเรา แล้วแพ้ไม่เป็นท่า พวกมันจะชอบมาแก้แค้นกับพวกลูกระจ๊อกเล็กๆในแก๊งค์พวกผม มีหลายครั้งที่ผมโดนพวกมันแก้แค้น แต่ส่วนมากก็สามารถเผ่นมาได้สำเร็จ พอดีผมเป็นศิษย์ลูกลิงในวัดลิงขบอ่ะนะ 555+

 แต่มันก็แปลกจริงๆนะครับ มันเงียบผิดปกติจนเกินไป เหมือนกับว่า ศึกครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น!!!!


 (พูดอย่างกะเป็นหนังไตรภาคเลยตู - -*)

 แต่จากการที่วันนั้นผมหลุดพูดกับไอ้ราฟเรื่องที่โดนไอ้พั๊นซ์ปล้ำจูบ ไม่มีเที่ยงของวันไหนเลยที่ไอ้ริวจะไม่มีไอ้ราฟอยู่ข้างๆ พอถึงเวลาพักของโรงเรียนผมปุ๊บ ไอ้ราฟมันก็จะมาหาผมก่อนใคร มาดักรอแม่งหน้าห้องนั่นแหละครับ ไม่รู้ว่ามันจะขยันมาหาผมอะไรนักหนา แต่ก็ดีนะครับ รู้สึกปลอดภัยมากๆ เพราะช่วงนี้ดูท่าทางจะไม่ค่อยปลอดภัยสำหรับพวกผม ยิ่งโดยเฉพาะพวกผม ซึ่งเป็นเด็กแก๊งค์ Demon

 วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งครับ ที่ไอ้ราฟก็มาหาผมที่ห้องตามปกติ แต่ก็ไม่มีอะไรไปมากกว่าการนั่งกินข้าว ฟังพวกรุ่นพี่เขาโม้ (ไอ้ราฟพาผมไปนั่งกับพวกเด็ก ม.6 ครับ) หรือแม้กระทั่งเห็นสาวๆที่ส่งสายตาหวานย้อยให้กับเหล่าบรรดาสมาชิกในแก๊งค์ (ส่วนไอ้ราฟมันไม่กล้าครับ เพราะผมนั่งคุมเชิงอยู่ใกล้ๆ)

 มันก็ดีนะครับ สบายชะมัดเวลาอยู่กับไอ้ราฟ ผมแทบที่จะไม่ต้องกระดิกตัวทำอะไร เพราะมันจะหาให้ผมหมด ไม่ว่าจะข้าว น้ำ หรืออย่างอื่นที่ผมอยากได้ ผมก็ได้หมด ถ้าจะถามผมว่า ถ้าให้อยู่กะมันไปตลอดล่ะก็ ผมก็จะตอบคำเดียวครับ ไปสิ อยู่เลย!!!

 “ริวครับ แผลที่หัวหายเจ็บยัง”ในขณะที่มกำลังนั่งเฟ้อฝันน้ำลายยืดเป็นทางอยู่นั้น ที่รักของผมก็เอ่ยถามขึ้น หลังจากที่มันหันไปคุยกะพวกรุ่นพี่ได้ซักพัก

 “ก็มันยังเจ็บอยู่นะ แต่ไม่มากแล้วอ่ะ”แหงล่ะครับ หัวแตกนิ ไม่ใช่รอยขีดข่วน

 “แล้วนี่เมื่อไหร่หมอนัดไปเอาด้ายออกล่ะครับ”ยังถามอีกครับ แหม เป็นห่วงกูจังนะ

 “ก็...อีก 2-3 วันอ่ะ”ผมตอบ พลางเอาหัวซุกลงกับต้นแขนไอ้ราฟครับ พอดีขาดความอดอุ่นอ่านะ อิอิ

 “ว่าแต่ เมื่อวันก่อนน่ะ ไอ้หมาตัวไหนมันเป็นคนตีหัวน้องอ่ะ”และในระหว่างที่ผมกำลังเคลิ้มๆ (เพราะไอ้ราฟมันลูบหัวผมเล่น) มันก็เปลี่ยนเรื่องคุยซะงั้นครับ

 คือระยะเวลาที่ผ่านมาผมไม่ได้เล่าให้ใครฟังเลยครับ ว่าใคร หรือเวลาไหนตอนที่ผมโดนฟาดที่หัว เพราะดูเหมือนกับว่า พวกรุ่นพี่ดูยุ่งๆ ไหนจะเรื่องเรียน เรื่องศัตรูที่ดูท่าทางว่าจะไม่ยอมลดละไปง่ายๆ และเรื่องวงดนตรี ซึ่งตอนนี้พวกพี่กำลังหาผับเล็กๆเล่นครับ แล้วสำหรับไอ้ราฟเอง มันก็มีเรื่องที่ต้องมาคอยตามดูแลทุกฝีก้าว เวลาอยู่ในโรงเรียน ผมชักเป็นห่วงมันแล้วอ่ะจิครับ ดูมันเนือยๆยังไงก็ไม่รู้เนี่ย

 “เรื่องใครตีหัวผม ช่างมันไปเหอะ ว่าแต่พี่ราฟวันนี้พี่กลับไปก่อนก็ได้นะ”ผมพูดในขณะที่มือกำลังแกะถุงขนมครับ

 “อ่าว?...ทำไมล่ะครับ”น้ำเสียงของไอ้ราฟ ฟังดูก็รู้ครับ ว่ามันกำลังงง

 “คาบสุดท้ายของวันนี้ผมเรียนเกษตรอ่ะ อาจารย์เขาให้นักเรียนปลูกผัก ผมคิดว่า กว่าจะเสร็จก็คงอีกนาน”ผมบอก พลางเงยหน้าขึ้นมองไอ้ราฟครับ อา...มันช่างหล่อจริงๆ (เพ้ออีกแล้ว - -*)

 “ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่คอยก็ได้...”มันพูดพลางเอาจมูกซุกที่หัวผมครับ ง่าส์ มาอ้อนแบบนี้ผมก็ใจหวั่นไหวสิครับเนี่ย

 “แต่วันนี้พี่ราฟมีซ้อมดนตรีตอนเย็นไม่ใช่เหรอ?”ผมพูดพลางเอามือยันหน้าไอ้ราฟไว้ครับ เพราะตอนที่มันเอาจมูกดมหัวผม มือมันอยู่ไม่นิ่ง เลื้อยเข้ามาในเสื้อใหญ่เลยครับ ปล่อยไว้เดี๋ยวก็ได้เอ็นซีกันกลางโรงอาหารอ่ะดิ

 “เออว่ะ แล้วน้องจะกลับกับใครล่ะ ถ้าไม่ให้พี่รออ่ะ”

 “ผมกลับกะไอ้ปอนด์ไง ไอ้ปอนด์มันเอามอไซด์มานี่”

 “เอางั้นเหรอ ตามใจละกัน แต่ถ้ามีอะไรก็โทรหาพี่นะ พี่เป็นห่วง”มันว่างั้น แล้วก็เอาแขนโอบไหล่ผม พร้อมกับดึงผมเข้ามาในอ้อมกอดของมัน

 “อืม....รู้แล้วน่า ไม่ต้องห่วง ผมดูแลตัวเองได้....”ผมพูดด้วยเสียงเคลิ้มๆครับ ก็นะครับ อกของไอ้ราฟมันหอมมาก กลิ่นของโคโลญจ์บวกกับกลิ่นเหงื่ออ่อนๆของไอ้ราฟ นี่สิน้า...เวลาที่ผมเผลอมีอะไรกับไอ้ราฟ ผมมักจะแพ้มันเพราะกลิ่นของมันนี่แหละครับ ใครไม่ชอบก็แล้วแต่นะครับ แต่สำหรับผมแล้ว มันเป็นกลิ่นที่หอมที่สุดเลย อิอิ....


 “เฮ้ย! พวกมึงจะเอ็นซีกันกลางโรงอาหารอีกนานมั้ย? พวกกูจะได้ขึ้นห้องซะที”และหลังจากที่ผมกับไอ้ราฟนั่งคลอเคลียกันอยู่ซักพัก ไอ้พี่ชายผมมันเดินเข้ามาเป็น กขค. ก่อนที่จะยันหัวผมเข้าเต็มๆครับ ผมนี่หลุดจากภวังค์ หันไปมองค้อนพี่ผม ฮ่วย กำลังสบายเลย กวนอยู่นั่นแหละ.....


   .............................................................................

 “แม่ง ไม่รู้จะบ่นห่าอะไรนักหนาเนี่ย แค่นี้ก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว กูไม่ใช่เกษตรกรมืออาชีพนะเฟ้ยยยย”เสียงของไอ้ปอนด์ ที่โผล่หน้ามาจากน้ำก๊อกตะโกนออกมากอย่างไม่พอใจครับ


 หลังจากเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ช่วงสุดท้ายของคาบเกษตรก็มาถึงครับ วันนี้อาจารย์ธวัช อาจารย์ประจำวิชาเกษตรของพวกเรา สั่งให้นักเรียนชายทุกคนพรวนดิน ทำแปลงสำหรับปลูกผักครับ ซึ่งอาจารย์เขาจะแบ่งเป็นกลุ่มล่ะประมาณ 5-6 คน โดยที่ในกลุ่มต้องมีผู้หญิงอยู่ประมาณ 2-3 คนครับ กลุ่มผมมี ไอ้ปอนด์ ไอ้โจ๊ก และเพื่อนที่เป็นู้หญิงอีก 2 คนครับ

 หน้าที่ของเด็กผู้ชายเส่วนใหญ่ ก็เกี่ยวกับการใช้แรงนั่นแหละครับ ถากหญ้า พรวนดินทำแปลง เอาบัวไปตักน้ำซึ่งอยู่ในสระน้ำใกล้ๆ หาไม้มากั้นแปลงไว้ ดูงานแต่ละอย่างสิครับ เรียกเหงื่อได้สุดโค้ยจริงๆ แม่ง แดงก็แรงเปรี้ยงปร้าง พี่ท่านเล่นสั่งอย่างกะสั่งขี้มูก ทำกันไม่ทันเลยล่ะครับ

 ส่วนของเด็กผู้หญิงนี่ เอิ่ม...ไม่รู้ว่าอาจารย์จำลำเอียงจนตกสระกันเลยรึไงนะ ให้ทำแค่ ไปเอาพันธ์ผักจากอาจารย์ที่โรงฝึกเกษตร (แต่ก็เดินกันเหงือกบานอ่ะครับ เพราะโรงฝึกเกษตรกับแปลงผักอยู่ไกลขนาดมีสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดกั้นไว้) เอาพันธ์ผักที่ได้มาจัดการปลูกในแปลงที่พวกผู้ชายทำไว้ เอาน้ำในบัวที่พวกเราไปตักมารดน้ำ และทำการตรวจสุขภาพของมันทุกวัน

 แต่ผมว่า...งานที่แบ่งไว้มันก็แฟร์ดีนี่ครับ...เพราะพวกผมไม่ต้องมาดูผักทุกวันเหมือนพวกเด็กผู้หญิง เหอๆ

 แต่สาเหตุที่ไอ้ปอนด์มันบ่น ก็เพราะอาจารย์แกบ่นไอ้ปอนด์ตอนนที่มันขุดดินทำแปลงอ่ะครับ กลุ่มผมจะช้าหน่อย เพราะเสือกได้ทำเลที่มีดินแข็งอย่างกะก้อนคอนกรีต ขุดกันขี้แตกขี้แตนสิครับ เหนื่อยสัดๆเลย อาจารย์แกก็บ่นงุงงิงๆ บอกว่ากลุ่มผมทำงานช้า ไม่มีแรงขุดอะไรทำนองเนี๊ยะ อ่ะครับ ไอ้ปอนด์มันคงรำคาญ ก็เลยบ่นหลังจากที่ทำอะไรเสร็จกันแล้ว


 “เอาน่าไอ้ปอนด์ ยังไงก็เสร็จไปแล้ว มึงจะบ่นให้ได้อะไรขึ้นมาวะ”ไอ้โจ๊กที่กำลังยืนทำเท่ห์พูดแล้วยิ้มมุมปากครับ ไอ้ห่าโจ๊กก็โคตรสบายเกินไปครับ ไอ้นี่มันแค่ไปตักน้ำในสระก็แค่นั้นเอง

 “มึงหุบปากไปเลยไอ้โจ๊ก ทำงานนิดเดียวยังจะปากมากอีก คราวหน้ามึงมาขุดดินเหมือนกูมั้ยล่ะ สาดดด”ด้วยความที่ไอ้ปอนด์อยู่ในอารมณ์โมโห (มั้ง?) ก็หันไปด่ากับไอ้โจ๊กครับ

 และแล้วไอ้สองตัวนี้มันก็เถียงกันอย่างสุดโต่งครับ คนนึงก็ปากจัด อีกคนนึงก็ปากมาก เจอกันทีไรมือที่สามอย่างผมต้องหลีกครับ เพราะผมมันปากหมา จะทำงานเฉพาะเวลาเจอหน้าคนไม่ชอบเท่านั้น เป็นไงครับ แก๊งค์ 3 ป. ของพวกเรา เหอๆ

 ไอ้ริวที่ยืนดูไอ้สมาชิกที่เหลือ 2 คนเถียงกันซักพักหนึ่ง ผมก็ต้องส่ายหัวด้วยความเบื่อหน่าย (พวกมึงแต่งงานไปเลยมั้ย จะได้เถียงกันให้ฟันหลุด) ดังนั้น ผมจึงหยิบจอบ 2-3 อันที่พวกเราใช้ทำเกษตร แบกมันทั้ง 3 อันนั้นแหละครับ เดินเข้าไปเก็บในโรงฝึกเกษตรครับ ในโรงฝึกก็จะมีห้องเก็บของเล็กๆที่แยกไว้ต่างหากจากห้องเรียนครับ ผมโยนไอ้จอมทั้ง 3 อันที่แบนมากอย่างไม่ใส่ใจครับ มันหนักมาก ด้ามจอบที่บ้านผมเป็นด้ามไม้นะครับ แต่ด้ามจอบของโรงเรียนผมเป็นด้ามเหล็ก แบกกันขี้หักใน ไม่สงสัยเลยครับ ว่าทำไมไอ้ปอนด์มันถึงบ่น ผมเองก็อยากบ่นนะ เพราะผมรับหน้าที่ถาดหญ้าครับ จอมก็หนักแบกทีกล้ามขึ้น (ไม่อยากกล้ามเยอะครับ เดี๋ยวไอ้ราฟไม่รัก) อากาศก็ร้อนเหงื่อแตกเสื้อเปียกไปด้วยเหงื่อครับ


 เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

 (เสียงผมโยนจอบครับ)


 พอผมจัดการโยนจอมทั้งสามอันที่แบกมาเก็บเสร็จ ก็ทำท่าจะเดินออกจากห้องเก็บของครับ ฝุ่นมันเยอะ เดี๋ยวเป็นภูมิแพ้จะซวยเอา.....


 ผลัก!


 “โอ้ย!!!!!!”


 จู่ๆผมก็ได้ยินเสียงอะไรหนักๆ ก่อนที่จะตามมาด้วยเสียงคนร้องครับ ด้วยความที่ผมตกใจ รีบวิ่งออกไปดูครับ ไม่รู้นึกว่ามันสองคนจะเถียงกันจนถึงลงไม้ลงมือ เพื่อนผมทั้งคนนี่ครับ ไม่ห่วงได้ไงล่ะ


 แต่แล้วพอผมออกไปดูปรากฏว่าไอ้สองเพื่อนซี้สองคนของผมไม่ได้ทะเลาะกันเองครับ คือตอนแรกผมนึกว่าจะเห็นภาพที่ไอ้ปอนด์กับไอ้โจ๊กต่อยกัน แต่ผมคิดผิดครับ เพราะสิ่งที่ผมเห้นคือ ภาพของเพื่อนสองคนของผมนอนอยู่บนพื้น โดยที่มีกลุ่มคนประมาณ 5-6 คนยืนรายล้อมอยู่ครับ และมีคนนึงในกลุ่มนั้นกำลังเอาตีนเขี่ยเพื่อนผมอยู่ครับ

 เห็นแบบนั้นผมก็ปรี๊ดเลย.....


 “เฮ้ย! พวกมึงทำอะไรเพื่อนกูน่ะ!!!”ไอ้ริวซึ่งปากไวและมือไว รีบคว้าท่อนไม้ที่อยู่ใกล้ๆ พร้อมกับตะโกนเลยครับ ไม่สนหรอกว่ามันจะมาเท่าไหร่ ที่แน่ๆ ผมต้องช่วยไอ้สองคนนั้นออกมาก่อนครับ

 แต่หารู้ไม่ว่า.....


 หมับ!

 “เฮ้ย!”


 ผมไม่นึกเลยครับ ว่านอกเหนือจากพวกมันอีก 5 คน ยังมีอีกคนนึงที่อยู่ด้านหลังผม มารู้ตัวอีกที ก็โดนไอ้คนที่เหลือรวบหัวรวบหางเรียบร้อยแล้วครับ ไม้ที่ผมถือเมื่ออีตอนแรกก็โดนแย่งไปซะแล้ว ดิ้นสิครับ จู่ๆก็มาล๊อกกันแบบนี้ เป็นใครก็ตกใจล่ะ


 “เป็นไง แค่นี้ก็สิ้นฤทธิ์แล้วงั้นเหรอ?”เสียงของไอ้คนที่กำลังล๊อกผมพูดขึ้นครับ มันเล่นพูดซะใกล้หู สยิวกิ้วเป็นบ้าเลย แต่เสียงของมัน โคตรคุ้นเลยครับ

 “ไอ้พั๊นซ์?”ผมหันไปมองหน้าไอ้คนที่กำลังล๊อกผม ก็พบว่าเป็นไอ้พั๊นซ์ครับ

 “เออ กูเอง วันก่อนแสบมากนักนะ ที่พวกมึงทำกับแก๊งค์พวกกูเนี่ย”ไอ้พั๊นซ์พูดแบบกัดฟันกรอดๆอ่ะครับ ผมที่รู้ว่าไอ้นี่คือไอ้พั๊นซ์ ก็เสียวสันหลังวาบเลยครับ มันเคยจูบผมนี่

 “พวกมึงอยากหาเรื่องพวกกูก่อนทำไมล่ะ ปล่อยได้แล้ว มึงจะกอดกูไปถึงไหนวะ”ผมโวยวายสุดเสียงครับ แต่ตอนนี้รอบข้างมีแต่ไอ้ปอนด์กับไอ้โจ๊ก ที่โดนพวกไอ้พั๊นซ์ซ้อมจนลงไปนอนกองบนพื้นให้เปื้อนฝุ่นเล่นๆ กับไอ้พวกแก๊งค์ BlackList ที่เหลืออีก 5 คน ที่กำลังยืนค้ำเพื่อนผมทั้งสองคน

 “หึ ใครกันแน่ที่โดดถีบกูก่อน”มันพูดจบ มันก็ดึงตัวผมกระแทกเข้ากับฝาฝนังของโรงฝึกครับ หลังผมกระแทกกับฝาฝนังแรงมาก จนจุกเลยล่ะ

 “ก็กูบอกแล้วไง มึงมาหาเรื่องกูก่อนนิ กูถามมึงดีดีมั้ย ตอนที่อยู่บนห้องอ่ะ พูดผิดพูดใหม่ได้นะเว้ย”ไอ้ริวย้อนครับ ใครกันแน่ที่หาเรื่องพวกผมก่อน แม่ง มาถึงก็ตู่ซะเต็มช็อต

 “กูไม่สน ยังไงซะ วันนี้กูก็ต้องแก้แค้น เฮ้ย! พวกมึง เล่นมันให้น่วม!”ไอ้พั๊นซ์พูดเสร็จปุ๊บ มันก็หันไปสั่งเพื่อนมันอีก 5 คนครับ ไอ้ทั้ง 5 คนยิ้มกริ่ม ก่อนจะลงตีน (ขอใช้คำว่าตีนนะครับ) กระทืบเพื่อนผมทั้งสองคน


 “ไอ้สัด หยุดนะ อย่าทำเพื่อนกูนะ ไอ้พวกเหี้ยยยย!!!!”พอเห็นเพื่อนผมโดนยำ ต่อมรักเพื่อนของผมก็ทำงานครับ ผมแหกปากลั่นพยายามให้พวกมันหยุด แต่พวกมันไม่หยุดครับ เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาง้างขาเตะเพื่อนผมดังปั๊กๆ มีบางทีที่พวกมันเตะเข้าที่หน้าท้องเพื่อนผม จนตัวลอยเลยครับ

 “หึ...เอาเลยพวกมึง เอาให้ตาย พวกมันจะได้รู้ ว่าพวกเราแก๊งค์ BlackList ไม่ใช่ธรรมดาๆอย่างที่พวกมันคิด ฮ่า ฮ่า”ไอ้พั๊นซ์ที่พยายามยื้อตัวผมไว้หัวเราะชอบใจครับ ผิดกับผมที่ตอนนี้น้ำตาจะไหล เพื่อนผมทั้งคนนะครับ จะให้ผมอยู่เฉยๆได้ยังไงกัน

 “อั๊ก!”

 “โอ๊ย!!!!”

 นานมากครับ มันเหมือนกับเวลามันผ่านไปนานมาก ทั้งๆที่มันไม่กี่นาทีที่ไอ้ปอนด์กับไอ้โจ๊กโดนรุมกระทืบ แต่สำหรับผมมันนานมากครับ คนที่รักเพื่อนแบบผม คงรู้สึกนะครับ ว่าสถานการณ์แบบนี้รู้สึกยังไงมันเจ็บขนาดไหน ผมอ่ะ น้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บปวดไปหมดแล้วครับ....

 “ปล่อยพวกมันนะ มึงจะทำอะไรกู มึงก็ทำไป...แต่ขอเหอะ...ปล่อยพวกมันไป....”ผมพูดด้วยสียงที่อ่อนแรงสุดๆครับ ใครจะหาว่าผมตอแหลก็เชิญ แต่ความรู้สึกของผมมันเป็นแบบนี้จริงๆครับ ไม่มีสะตอเด็ดขาด

 “ไอ้ริว....อึก...”เสียงไอ้โจ๊กครางเรียกผมครับ ผมถึงกับปล่อยโฮ เพราะสายตาที่พวกมันสองคนมองผมอ่ะ

 “หึหึ...อย่างนี้สิ ถึงจะน่ารัก...อืม...”ไอ้พั๊นซ์พูดเสียงเหี้ยมสุดๆ พลางจับคางผมให้หันหน้าไปหามันครับ และมันก็เลื่อนใบหน้าเข้ามาจูบผม...

 “อือ....”ผมส่งเสียงครางในลำคอเล็กน้อยครับ เพราะผมกำลังร้องไห้ บวกกับประท้วงจูบของไอ้พั๊นซ์อยู่ประปลาย

ไม่ใช่ว่ารู้สึกดี...

 แต่มันขยะแขยงจนผมพูดไม่ออก....


 “เฮ้ย! ไอ้พั๊นซ์ มึงเลิกแลกลิ้นกันซักพักได้มั้ยวะ ตกลงมึงจะเอายังไงกับไอ้สองตัวนี่วะ”เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มนั้นเอ่ยถามไอ้พั๊นซ์ที่กำลังระเรียดริมฝีปากผมอย่างหนักหน่วง ไอ้พั๊นซ์มันส่งเสียงจิจ๊ะนิดหน่อย ก่อนที่จะผละริมฝีปากจากผมอย่างรุนแรง

 “ปล่อยแม่งให้นอนตายอยู่ตรงนั้นแหละ...”ไอ้พั๊นซ์มันพูดพลางเอาคางเกยบนไหล่ผมครับ ผมรู้สึกขยะแขยงแบบสุดๆครับ มันเหมือนกับว่า มีตัวอะไรก็ไม่รู้มากอดผมอ่ะ ว่าแต่ ปล่อยให้นอนตายงั้นเหรอ จะบ้ารึ นั่นเพื่อนผมนะ!!!

 “ไอ้พั๊นซ์ ปล่อยกูนะ!!!”ผมเริ่มมีเรี่ยวแรงขึ้นมาอีกครั้งครับ ด้วยจนนยาบรรนการรักเพื่อนของผมมันประทุขึ้นมา เรื่องอะไรจะปล่อยให้เพื่อนผมนอนเจ็บอยู่อย่างนั้นกันล่ะ

 “หึย...พอแบบนี้มีแรงขึ้นมาเชียวนะ ไอ้เป้ง มึงขึ้นไปขับรถกูแทนนะ กูจะจัดการกับไอ้ตัวเล็กนี่ก่อน”ไอ้พั๊นซ์มันพูดทั้งๆที่พยายามยื้อผมไว้อย่างแน่นหนา แต่ว่าผมมันเป็นคนที่ไม่ยอมอะไรง่ายๆ ถ้าผมไม่หมดแรง อย่าหวังเลยครับ ว่าผมจะยอมอ่ะ

 “ทำไมวะ มึงจะเอาไอ้เด็กนั่นไปไหน...”ไอ้คนที่ชื่อเป้งหันมาพูดกับไอ้พั๊นซ์อย่างไม่สบอารมณ์เล็กๆครับ เพราะว่าพวกแก๊ง Demon กับแก๊ง BlackList ไม่ถูกกันอย่างแรงครับ จึงทำให้พวกลูกน้องในแก๊งของแต่ละแก๊ง เขม่นกันสุดๆ เจอหน้าทีไรมีอันต้องลงไม้ลงมือกันทุกครั้งไปครับ

 “พวกมึงอยากจะทำอะไรสนุกๆมั้ยวะ...”ไอ้คนที่กำลังยื้อตัวผมเอ่ยถามเพื่อนในกลุ่มทั้ง 5 คน เพื่อนไอ้พั๊นซ์เลิกคิ้วมองมันอย่างสงสัย ส่วนผมอ่ะ เข้าใจเลยครับ ว่ามันจะทำอะไร

 “อะไรของมึงวะ ที่สนุกๆอ่ะ”ไอ้เพื่อนของมันอีกคนพูด พลางลูบคางทำเท่ห์อย่างกับนักการเมืองเวลาคิดอะไรไม่ออกครับ แต่สายตาแม่งโคตรเจ้าเล่ห์เลย

 “มึงก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอ? ว่ากูจะทำอะไรน่ะ”ไอ้พั๊นซ์มันพูดอย่างเจ้าเล่ห์ครับ ผมอ่ะซีดแล้ว...

 “ปล่อยกูนะไอ้พั๊นซ์ มึงจะทำอะไรน่ะ....”ผมแหกปากเลยครับ เมื่อไอ้พั๊นซ์มันพยายามจะอุ้มผมแบกขึ้นบ่า ผมดิ้นสุดแรงเกิด เข่า ศอก หมัด ประเคนใส่ไอ้ห่าพั๊นซ์ไม่ยั้ง กะจะเอาให้ตายกันไปข้างนึง เพราะมันกำลัง...

 “อย่าดื้อสิครับ เดี๋ยวเราจะได้ไปสนุกกัน ไม่ดีเหรอ”มันพูดใกล้ๆหูผม เล่นเอาขนแขนแสตนอัพกันอย่างพร้อมเพรียงเลยครับ ใครอยากจะไปสนุกกับมึงก๊านนนนนน

 “ไปสนุกกับพ่อมึงแทนสิวะ ปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะไอ้พั๊นซ์ ไม่งั้นมึงต้องโดนพี่กูเล่นแน่”เอาสิครับ เล่นเอาพี่มาอ้างเลย ดูสิว่ามันจะกลัวบ้างมั้ย พี่กูขาใหญ่นะมึง

 “โอ้ย...กลัวครับ กลัวมากๆเลย อย่างพี่มึงอ่ะ เป็นได้แค่ลูกพี่กระจอกๆที่คอยตามตูดลูกน้องเท่านั้นแหละว๊า....”ไอ้พั๊นซ์มันเยาะเย้ยพี่ผมสุดๆครับ จี๊ดดิ พี่ชายคนสำคัญนี่หว่า

 “หมายความว่าไงวะ!!! พูดอย่างนี้มึงมาตัวต่อตัวกะกูดีกว่า”ท้าครับ ไม่ดูสารรูปตัวเองเลยว่าอยู่ในจังหวะไหน

 “เอาซี่ ตัวต่อตัวก็ได้ แต่ต้องบนเตียงนะมึง แต่ถ้าตรงนี้ ในห้องเก็บของโรงฝึกกูก็ไม่ขัดศรัทธานะ”มันอย่างเดียวไม่ว่า ยังมีลูบก้นผมอีก ไอ้ชั่วววววว

 “ไปตัวต่อตัวกะหมาข้างบ้านไป!!! กูไม่ชอบผู้ชายเว้ยยยยย”ไอ้พั๊นซ์เลว กูเกลียดมึง สาดดดดดดด

 “หึ พูดมาได้ว่าไม่ชอบผู้ชาย กูรู้หรอกน่า ว่ามึงเป็นเมียไอ้ห่าราฟนั่นอ่ะ อย่าปิดกูพวกกูซะให้ยากเลย”


 O.o


 มันรู้ได้ไงฟะ นี่ความลับสุดยอดเลยนะเฟ้ย!!!


 “มึง....”พูดไม่ออกกันเลยทีเดียวครับ จิตตกแล้วสิ มันรู้ได้ไง แล้วมันรู้เมื่อไหร่กันล่ะนี่

 “เอาน่า...มีผัวเพิ่มอีกซัก 5-6 คนมันจะเป็นอะไรไป เชื่อกูดิ ว่าลีลากูเด็ดกว่าไอ้ราฟเยอะ...”มันพูดได้ไม่อายปากเลยครับ ผัวเพิ่มบ้านพ่อมึงสิ ไอ้ห่านี่

 “สัด กูไม่ใช่หมาตัวเมียนะ ที่จะเอาตัวผู้ตัวอื่นได้หลายๆตัวน่ะ มึงไปหาคนอื่นเซ่ ถ้าอยากนัก ก็นู้นนนนน....อิห่าตั้มเด็ก ม.6 อ่ะ มันอยากหาคนเอาอยู่แล้วนี่ ไปหามันเลย มันไม่ปฏิเสธมึงหรอก เชื่อกู”ใครจะไปยอมกันล่ะครับ ร่างกายผม คนที่มีสิทธิ์ทำทุกอย่างได้ คือไอ้ราฟเท่านั้น ถ้าคนอื่นมายุ่มย่ามล่ะก็ ขอตายดีกว่า

 “ไม่เอา กูจะเอามึง....”ไอ้พั๊นซ์มันปฏิเสธได้นิ่งมากครับ ไอ้ริวก็ต้องอ้าปากค้างสิครับ ไอ้เอี้ยนี่!!!!!!


 ไม่ทันที่ผมจะอ้าปากด่ามัน ไอ้พั๊นซ์มันก็สามารถใช้แรงถึกมหาศาลของมัน อุ้มผมแบกขึ้นบ้าได้สำเร็จ หลังจากที่ผมยื้ออยู่นาน ไอ้ริวตกใจสุดขีดครับ ตอนที่มันแบกผมขึ้น เมื่อรู้ว่าตัวเองลอยขึ้นเหนือจากพื้น ผมก็ประเคนคำปั้นทุบหลังมันอย่างบ้าคลั่ง

 “ปล่อยกู ไอ้พั๊นซ์ ปล่อยกูสิเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!”ผมแหกปากลั่น ลั่นเสียจนนกแถวนั้นพากันบินหนีเลยอ่ะครับ


 ไอ้พั๊นซ์มันไม่สนใจเสียงของผม หรือไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไรเลยซักนิด เมื่อผมระดมทุบหลังมันเต็มที่ ไอ้พั๊นซ์มันพาผมไปที่รถเก่งคนหนึ่งครับ มันเป็นรถรุ่นอะไรก็ไม่รู้ ผมไม่ได้สังเกตอ่ะ แล้วทีนี้ไอ้พั๊นซ์มันก็จัดการเปิดประตูรถ แล้วโยนผมลงที่เบาะด้านหลังคนขับเต็มแรงครับ

 แต่ก็นั่นแหละ พอก้นถึงเบาะ ผมก็ยกเทาถีบมันเลยครับ ไม่สนแล้ว ตอนนี้รักษาประตูหลังให้ได้เป็นพอ เพราะผมรู้ตัวดีว่า ตอนนี้ตัวเองกำลังจะโดนฉุดครับ มีที่ไหน ผู้ชายโดนผู้ชายด้วยกันฉุดเนี่ย ใครรู้เข้า อายตายชัก


 ผลัก!!

 ตีนผมเต็มอกไอ้พั๊นซ์เลยครับ.....

 พอไอ้พั๊นซ์มันเผอเรอ ผมก็รีบกระโจนตัวออกจากรถเลยครับ แต่อนิจจา ลูกน้องที่เหลือของไอ้พั๊นซ์เข้ามาประกบข้างผมไว้แน่น แขนทั้งสองข้างของผม โดนไอ้เป้ง กะอีกคนนึงที่หน้าหื่นๆล็อคไว้ซะแล้ว...


 “แสบมากนะมึง...อยู่เฉยๆไม่เป็นรึไงวะ”ไอ้พั๊นซ์มันยื่นมือเหี้ยๆของมันมาบีบคางผมครับ เจ็บใจชิบ

 “กูอยู่เฉยๆไม่เป็น มึงจะทำไม ไอ้สัด”ด่ากระจายครับ (แต่ไม่ดูสถานการณ์เลยซักนิดอ่า)

 “เออ ดี งั้นมึงก็ค่อยมาเจอกูตอนที่มมึงเสร็จกูละกัน....”มันพูดยิ้มกริ่มแหม่งๆครับ ยิ่งคำพูดของมันด้วยแล้ว ทำให้ผมรู้ตัวว่า มันต้องทำอะไรแน่ๆ

 “มึงจะ....อั๊ก!”ผมไม่ทันที่จะพูดจบ กำปั้นใหญ่ๆของไอ้พั๊นซ์ก็เสยเข้าที่หน้าท้องผมเต็มๆ จะพูดว่าหน้าท้องก็ไม่ถูกนะครับ เพราะมันเป็นตรงลิ้นปี่พอดีเด๊ะ....

 ด้วยความที่ผมตัวเล็ก โดนชกเข้าที่ลิ้นปี่ก็เล่นเอาพูดออก เพราะความจุกที่หน้าท้อง ยิ่งตอนนี้มันทำให้ผมสะลึมสะลือ จนแทบจะสลบ ก่อนที่ผมสลบ ผมก็เห็นใหบน้าของไอ้พั๊นซ์ได้ชัดครับ

 ว่ามัน....

 กำลังยิ้มกริ่มอย่าสะใจ....











         ปลง.......= = วันหลังจะมาเปลี่ยนฟร้อนท์ให้นะงับ วันนี้ ขอเวลาไปทำใจต่อหน่อยล่ะ


                    สำหรับน้องที่ถามมาว่า โปรเจ็คคืออะไร โปรเจ็คคืองานท้ายเทอมที่อาจารย์เขาจะสั่งให้นักศึกษาทำก่อนจบปีค่ะ ซึ่งที่อื่นๆและคณะอื่นๆอาจจะไม่มี แต่ สาขาของพี่ เป็นสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ หรือเรียกง่ายๆว่า โปรแกรมเมอร์ ต้องทำการเขียนโปรแกรมส่งอาจารย์ ซึ่งโปรแกรมนึง ไม่ใช่ง่ายๆ เพราะหลักการทำงานของแต่ละที่ไม่เหมือนกัน ดังนั้น กว่าพี่จะได้โปรแกรมซักโปรแกรม ต้องใช้เวลาเกือบเดือนในการทำ เพราะเราต้องศึกษาอะไรหลายๆอย่างๆให้ละเอียด....


                     แล้วก้อ สำหรับคนที่เข้ามาอ่านแล้วไม่พอใจ กรุณาช่วยเก็บความไม่พอใจนั่นไว้ในใจของตัวเองนะคะ อย่าเอามาลงเม้นต์ เพราะว่า วันนั้นพี่อยู่ในช่วงกำลังเหนื่อย เจอข้อความแบบนั้นไปปุ๊บ ก็ใจหายล่ะค่ะ พี่ไม่คิดอะไรมาก ลบซะเลย พี่รู้นะ ว่าน้องอยากจะอ่าน อยากจะติดตาม อยากจะรู้ว่า สามีริกเป็นใคร ทำไมตัวละครมันมากจัง


                     พี่เคยบอกแล้วนะคะ ในตอนพิเศษอ่ะ สำหรับคนที่อยากรู้ ให้อ่านเอาในตอนพิเศษ เพราะตอนพิเศษของริก ถ้าน้องอ่านดูดีดี ก้อจะเจอคำตอบได้ง่ายแสนง่าย พี่จะไล่ให้ดูนะคะ


                    สันนิฐานสามีริก

 
                     ตัวละครที่ออกมาในตอนที่ 1 ถึง ตอนที่ xxx >>>> ริว พี่ราฟ พี่วิน พี่แชมป์ พี่พีช ข้าว หลง+หยก พั๊นซ์ ธีม พี่แบงค์ พี่ลี พี่โอห์ม พี่คีย์ พี่ซี โม พี่สอง พี่โดม พี่เคียว พี่กร ปอนด์ โจ๊ก คาม ตาล ดีน โจ อัน แทน เจน วัท โรม ปิค แจ้ ฯลฯ (ที่เหลือยังเป็นความลับ) 

                    คนที่เคยจีบริว >>>> อันได้แก่ วิน แชมป์ พีช ข้าว หลง หยก (อิพั๊นซ์ไม่เกี่ยวเพราะมันเป็นคนที่ต้องการได้ริวเฉยๆ ไม่ได้จีบ ส่วนอิธีม ไม่เกี่ยวกะริกเลยซักนิด ยกเว้นเป็นศัตรูกัน)

                    อายุเท่าริก >>>> อันได้แก่ วิน แชมป์ พีช (ตัด ข้าว ม.5 กะ หลง+หยก ม.2 ออกไป)

                    รู้จักกันตอน ม.1 แต่อยู่คนละห้องกัน >>>> ตัด วินกับแชมป์ออกไป เพราะสองคนนี้อยู่ห้องเดียวกับริกตั้งแต่ตอน ม.1



                    ที่เหลือก็.......>>>>>>> คิดเอาเองนะ จะเถียงมั้ย!!!!




               หวังว่าคงไม่ต้องถามแล้วนะคะ พี่ขี้เกียจตอบและ อ่านดีดี บอกแล้ว ว่ามันชี้ชัดว่าไอ้คนนี้คือสามีริก หวังว่าคงไม่มีคนอื่นแลบออกมา อิเจ๊มดงอนจริงๆด้วย ฮึ่มๆๆๆๆ





                  เม้นต์ด้วยนะคะ จุ๊บๆๆๆๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

16,267 ความคิดเห็น

  1. #15960 J.Jay (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:08


    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก พั้นอย่าเลวคนเค้ากำลังรักกันอยู่ดีๆ อย่ามาเป็นอุปสรรคได้มะ ห่ะ



    ริว น่าสงสารจัง



    พี่ราฟต้องเชื่อใจริวนะ





    อ่าาา~ คิดไว้ตั้งแต่ตอนที่มีตอนพิเศษแล้วอ่ะค่ะว่าต้องเป็นคนนี้แน่นอนที่เป็นผ สระ อัว ของพี่ริกสุดโหด



    #15960
    0
  2. #15943 pinpinjung (@pinpinjung) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:38
    ม่ายยยยยยยยยยยยยย
    _ิบ_ายแล้วหนูริว
    #15943
    0
  3. #15925 porukimi (@zentee) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 23:48
    อย่ามาทำอะไรริวนะ
    #15925
    0
  4. #15767 KiHae*129 (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 00:44
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    ห้ามใครทำอะไรริวนะเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #15767
    0
  5. #15638 DrakRiN (@naho-sang) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2555 / 15:18
    พี่พีช สามีริก
    #15638
    0
  6. #15531 nat-up110 (@nat-up110) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2555 / 21:53
    ทำไมซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้างว่า 
    #15531
    0
  7. #15400 fuef (@fue1987) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 13:21
     ขอบคุณมากครับ
    #15400
    0
  8. #15331 lambo_15236 (@lamboy) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 12:31
    ราฟช่วยริวเร็วๆน้า
    #15331
    0
  9. #15242 Eบร้ากลางซอย (@earn-1827) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 23:02
     อิพั้นซ์แกจะทำอะไรลูกชานฉันนนนนนนนนน
    ชัดเจน พีชจิงๆด้วย
    #15242
    0
  10. #14912 ^_^ (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 00:14
    ใครก็ด้ายมาช่วยริวทีดิ๊!!!
    #14912
    0
  11. วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 16:45
    ไม่ได้น้อง แล้วมา....พี่ซะงั้นหราาาาาาา
    #14869
    0
  12. #14746 Ap'aQPr (@pray2626) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 15:54
    ชัดแล้วๆ พี่พีช สามีริก 55555555555. 
    #14746
    0
  13. #14573 F!ShR@iNBo.OW (@rainbowfairy) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2554 / 20:10
    ราฟ อยู่ไหนนิ มาช่วยเร็ว ...= =
    #14573
    0
  14. #14522 อารายว้า (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2554 / 21:33
    ไอ่พั้นซ์

    แกจาทามอารายยยยยยยยยยยยยยย
    #14522
    0
  15. วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 12:24
     เลว!  อิหนูริวจะรอดตายไหมเนี่ย 
    #14438
    0
  16. #14253 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 18:26
    อ้ากกก ไอ่เวร!
    #14253
    0
  17. #14215 *CassEM~! (@em_oh) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 21:05
    ไม่น้าาาาาาาาาาาา า า TT' ps.ขอบคุณนะคะ
    #14215
    0
  18. #13476 PP7RI4M (@pp7ri4m) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2554 / 00:19
    พั้นแมร่งซุยแง่งๆ.  เด่วกัดหูซะเลย ชิส์ แล้วแบบนี้ใครจะมาช่วยริวอ่ะเนี่ยยยย
    #13476
    0
  19. #13338 Oo FireFly oO (@minor-role) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 17:05
    โฮกกก เกลียดมันน พั้นซ์ = =*

    พี่ราฟอยู่ไหนนนน มาช่วยทีเด้

    สรุปสามีพี่ริก = พี่พีช ^^
    #13338
    0
  20. #12955 pear (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 23:04
    พั้นซ์ so baddd
    #12955
    0
  21. #12840 earthloveritz (@earthzezezaza) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 14:41
    ใช่พี่พีชป่ะค่ะ
    #12840
    0
  22. #12731 แฟนฟิค sj (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 09:04
    อยากรู้ว่าใครเป็นสามีริก แต่มาอ่านสันนิษฐานแล้วงงอ่ะ ยากกว่าสอบอีก
    #12731
    0
  23. #12700 Lookkaew :p (@jakkajan09) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 00:34
    แต่อย่างที่เจ้มดพูดก็จริงนะ หนูอ่านตอนนั้นจบก็เริ่มรู้รางๆหล่ะ (แงๆ ช้าไปมั้ยอ่ะ) >_<V
    พั้นธ์ทำอย่างนี้ได้งายยยยยยยยยยย 
    #12700
    0
  24. #12601 NR [[ '; *๖๘ (@hero-fayzii) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 17:55
     อ้ากก  !   บ้าพั้นซ์ !!
    ราฟยำทีนมันที !!

    ''   ตัดหมดแล้วเหรือ...   พีชช  ! 
    #12601
    0
  25. #12032 เจ้าชายน้ำแข็ง (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 06:55
    ราฟช่วยด้วย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    .

    .

    #12032
    0