ใครเป็นภรรยาแกฟะ (Yaoi)

ตอนที่ 56 : ตอนที่ 45 = ไอ้ตาลเปี๊ยนไป๋....T^T

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    16 ธ.ค. 51

ตอนที่ 45

 

 

 

 

 

 

                ในที่สุดพวกเราแก๊งค์ Demon รุ่นที่ 2 ก็ยกขบวนกันไปอ้อร้อที่โรงเรียนวิทยาเรืองวิทย์ครับ เพราะวันนี้เป็นวันแข่งกีฬาสีวันสุดท้ายของโรงเรียน ดังนั้น บรรดาเหล่านักเรียนจึงมากมายกว่าวันอื่นๆ ใช่ว่าจะมีเฉพาะเด็กนักโรงเรียนโรงเรียนผมเท่านั้นนะ ยังมีนักเรียนจากโรงเรียนอื่นๆเข้าร่วมมาด้วย ทำให้เวลานี้ในโรงเรียน เต็มไปด้วยเด็กนักเรียนจากหลายๆโรงเรียนเลยทีเดียวครับ

 

                ซึ่งโดยเฉพาะเด็กนักเรียนโรงเรียนวิทยาเรืองวิทย์จะใส่เสื้อสีของแต่ละคนกันคละกันไปทำให้โรงเรียนผมนี่เต็มไปสีสันสดใสเชียวครับ

 

                แต่ผิดกับพวกแก๊งค์รุ่นที่ 2 อย่างพวกผม วันนี้พวกผมใส่ชุดไปเที่ยวธรรมดาครับ เพื่อความปลอดภัยในการเผ่หนีเมื่อถึงเวลาที่ผมต้องหนี คือ มันต้องป้องกันไว้ครับ เพราะพวกอาจารย์เขาจะดักจำนักเรียนที่หนีกิจกรรม ดังนั้นการปลอมตัวถึงเป็นความคิดที่ดี ผมไม่ได้คิดหรอกนะครับ ว่าวันนี้จะมีการหนีหรือเปล่า ทางที่ดีกันไว้ก่อนดีกว่าแก้ครับ

 

                อีกอย่าง เวลาที่ผมแอบเข้าไปสืบที่หลังเวที จะได้ไม่มีใครเอะใจยังไงล่ะครับ.....

 

 

            และสาเหตุอีกประการหนึ่งที่ทำให้การแข่งขันกีฬาสีวันสุดท้ายของโรงเรียนผมเป็นที่น่าสนใจ นั่นก็คือ วันนี้จะเป็นการแข่งขันการแสดงในที่ร่มครับ ซึ่งแต่ละสีทั้ง 7 สีได้เตรียมการแสดงมากมายให้เหล่าเด็กนักเรียนที่เข้ามาชมด้วย ซึ่งถ้าหากสีใด ได้ชนะเลิศการประกวดการแสดงคราวนี้แล้วล่ะก็ สีๆนั้นจะได้เงินรางวัลพิเศษจากผ.อ. ดังนั้น การแข่งขันการแสดงในที่ร่มใจวันนี้ ถึงเป็นสงครามของเด็ก ม.6 กันเลยทีเดียว

 

                การตัดสินนั้นขึ้นอยู่กับคะแนนโหวตของนักเรียนในวันนี้ครับ ทางด้านข้างของหอระชุม จะมีโต๊ะของกรรมการสำหรับรอรับคะแนนโหวตอยู่ด้วย ใครรักใครชอบใครก็เดินตรงแหน๋วไปโต๊ะแล้วลงคะแนนได้เลยครับ ง่ายๆโรงเรียนผมอ่ะ และเมื่อการแสดงและการโหวตเสร็จสิ้นลง ก็จะมีการประกาศคณะสีที่ได้ที่หนึ่ง ทั้งการมอบถ้วยในการกีฬาต่างๆ หรือถ้วยการแสดง และพิธีปิดจบการแข่งขันกีฬาสีด้วย ดังนั้น วันนี้ก็ถือว่าเป็นวันสำคัญพอๆกับวันเปิดการแข่งขันเลยทีเดียวล่ะ

 

                แต่สำหรับผมนั้น วันนี้ก็เป็นวันสำคัญเหมือนกัน แต่ไม่ได้เกี่ยวกับกีฬาสีเลยแม้แต่น้อย แต่วันนี้เป็นการชี้ชะตาขาดของความรักคู่ไอ้ตาลมัน ว่าวันนี้ไอ้พี่เคียวมันจะรอดมั้ย เพราะการที่พวกผมปฏิเสธการมาในวันนี้ ก็เพราะเพื่อให้พี่เคียวหลงกล คือยังงี้ครับ ถ้าหากพวกปฏิเสธการมาในวันนี้แล้ว พวกพี่เคียวเขาจะได้โล่งใจ แล้วหลวมตัวพาผู้หญิงคนนั้นมา คือเอาให้แน่ๆนะครับ ถ้าหากพวกผมมาอย่างเปิดเผยแล้วล่ะก็ พวกพี่เขาต้องคอยดูแลเรา แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ไม่สามารถมาได้ ดังนั้นไอ้ตาลก็จะไม่รู้เรื่องที่พี่เคียวมีกิ๊ก คือเอาง่ายๆ การที่ผมทำแบบนั้น นั่นก็คือการล่อเสืออกจากถ้ำครับ หึหึ....

 

                แล้วผมก็สามารถตรวจสอบได้ด้วยว่า ไอ้ราฟของผมมันจะมีกิ๊กเกิ๊กอะไรเก็บไว้ที่ไหนหรือเปล่า ถึงผมจะเชื่อใจมัน แต่คนอย่างไอ้ราฟปลิ้นปร่อน (ตรงไหนฟร๊ะ : คนเขียน) ขนาดนั้น แล้วแถมโกหกเรื่องของพี่เคียวแล้ว ผมเริ่มที่จะเชื่อใจไอ้พวกพี่ๆเขาไม่ได้แล้วล่ะครับ ทั้งไอ้หลานรักหลงหยก ไอ้พี่ชายที่แสนดีอย่างพี่วิน แล้วยังมีชายที่ผมเชื่อใจอย่างพี่ริกกับพี่เคียว แล้วหวานใจที่ผมรักหมดหัวใจอย่างไอ้ราฟ ล้วนแต่มีความลับกับผมนั้น ทำให้ไอ้ริวรู้สึกโกรธจนแทบจะทนไม่ไหว ถ้าหากว่าผมไม่ใช่แผนนี้ หึหึ อย่าหวังเลยครับ ว่าพวกรุ่นที่ 1 จะรอด ไอ้ริวเอาตายหมดแหละ เห็นแบบนี้ผมกล้านะ จะบอกให้.....

 

 

                ไอ้ริว ตกลงมึงจะเอายังไงวะ มึงจตะมายืนดูพวกรุ่นพี่ร้องเพลงอย่างเดียวรึไง มึงลืมเรื่องอขงไอ้ตาลไปแล้วหรอไอ้ปอนด์ ผู้สมรู้ร่วมคิอกับผม ค่อยขยับมาหาผม แล้วกระซิบเสียงเบาๆเพื่อไม่ให้ไอ้ตาลได้ยิน เอาเหอะครับ ถึงมันจะพูดดังก็ไม่มีครเขาสนใจหรอก เพราะเด็กเยอะแถมยังเอะอะเสียงดังแบบนี้ ได้ยินก็แปลกและ

 

                บ้าเด่ะ ใครเขาจะลืมกันง่ายๆฟร๊ะ! อีกอย่างวันนี้กูก็มีแผนชั่วอยู่ในหัวแล้วด้วย พวกมึงอ่ะ ดูดนตรีให้สบายเหอะ...ผมก็กระซิบตอบกับมันไป ก็ตลอดทางที่ผมมาอ่ะ ไอ้ปอนด์กับไอ้โจ๊กเอาแต่ถามผมไม่หยุด จะไม่ให้ผมรำคาญได้ยังไงกันล่ะครับ

 

                แล้วมึงจะให้กูดนตรีให้สบายใจได้ยังไงกัน มึงดูไอ้ตาลดิ แม่งคนอื่นๆเขาครึกครื้นกันขนาดนั้น แต่มันทำหน้าอย่างกะญาติตายแบบนั้น ใครจะไปสนุกลงวะไอ้โจ๊กที่ยืนฟังพวกผมสองคคุยก็เอ่ยขึ้นมา พลางชี้ไปที่ไอ้ตาล ซึ่งมันยืนมองบนเวทีแต่สายตาหน้าสีหน้าของมัน บ่งบอกว่ากูไม่มีอารมณ์ - -*

 

                โธ่ พวกมึงก็ช่วยๆไปทำให้มันร่าเริงขึ้นมาหน่อยสิวะ นี่ถ้าหากมันรู้ว่าพี่เคียวมีกิ๊ก มันไม่ต้องวิ่งไปกลางถนนเพื่อให้รถสิบล้อชนตายรึไง เอาน่าๆ ตอนนี้กูว่าพวกเราช่วยให้ไอ้ตาลมันมีความสุขมากกว่านี้หน่อยละกันไอ้ริวตอนนี้เป็นผู้บริหารครับ เพราะแผนในวันนี้อ่ะ ฝีตีนผมทั้งนั้น โดยที่มีไอ้ปอนด์กับไอ้โจ๊กเป็นลูกน้องคนสนิทอ่ะครับ ส่วนคนอื่นนี่ผู้ร่วมอุดมการณ์ สาเหตุที่เลือกไอ้สองคนนี้ ก็เพราะไอ้ปอนด์กะไอ้โจ๊กรู้เห็นเรื่องที่พี่เคียวมีกิ๊กอ่ะครับ

 

                เออ...กูจะพยายามละกัน แต่หน้าแบบนั้นกูไม่รับประกันนะเห้ย ว่ากูจะทำได้อ่ะไอ้ปอนด์พูดแล้วเหล่ตาไปมองไอ้ตาล นั่นๆ แอบมีเช็ดน้ำตาด้วย ผมชักจะเหงื่อตกแทนไอ้ปอนด์อ่ะดิ

 

                ฮ่ะๆ...ไอ้ริวก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆล่ะครับ วันนี้ไอ้ตาลมันจะรอดมั้ยเนี่ย - -*

 

 

 

 

 

                                                ....................................................................

 

 

 

 

                เฮ้อ...แล้วเมื่อไหร่จะเริ่มซักทีล่ะเนี่ย ยืนจนรากมันงอกทะลุดินไปแล้วมั้งเนี่ย ไม่รู้จะพล่ามอะไรนักหนา...เจ้าพ่อแห่งการเบื่อเริ่มทำงานแล้วล่ะครับ เมื่ออาจารย์ที่รับผิดชอบการแข่งขันกีฬาสีปีนี้ออกมาพล่ามอะไรก็ไม่รู้บนเวทีตั้งนานสองนาน นี่ถ้าหากใครพาแกไปคาราโอเกะแล้ว ผมคิดว่ามีหวังคนอื่นไม่ได้ร้องเพลงหรอกครับ บ้าไมค์ขั้นเทพเลยนะนั่นน่ะ

 

                มึงจะบ่นให้ได้โล่รึไงวะไอ้ดีน มึงก็รู้ว่าอาจารย์วาสนาแกบ้าไมค์ขนาดไหนน่ะไอ้โจ เพื่อนคู่ขาของไอ้ดีนเข้าไปกอดไหล่มันครับ

 

                กูก็รู้ แต่วันนี้พวกเรามาดูดนตรีนะเฟ้ย ไม่ได้มาดูเจ๊แกเปิดคอนเสริ์ตซะเองแบบเนี๊ยะ!”

 

                ว่ะ! บ่นอยู่นั่นแหละ มึงก็เดินไปหาเจ๊แก แล้วก็บอกแกไปสิ ว่า อาจารย์ครับ เลิกพล่ามซะที พวกเราจะดูดนตรีครับ อะไรทำนองเนี๊ยะ กูว่าอาจารย์เขาคงจะหยุดนะไอ้อันเลิกคิ้วแล้วทำหน้ากวนตีนใส่ไอ้ดีน แหม แผนดีนะครับนั่น

 

                เหอะๆ เกรงใจว่ะ กูยังไม่อยากจะได้ ร หรือ 0 จากเจ๊แกหรอกนะ แม่ง เห็นเหี่ยวๆแบบนั้นเสือกแก้ยากซะด้วยสิอันนี้เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ ติดคนเดียวไม่ว่า อาจจะทั้งกลุ่ม หรือทั้งรายวิชา หึ ผมไม่เอาด้วยหรอกนะ ภาษาอังกฤษผมยิ่งบัฟฟาโร่เรียกพ่อซะอีก ไม่เอาๆ

 

                เรื่องนั้นช่างมันเหอะ เฮ้ยๆ นั่นๆ เจ๊แกลงไปแล้วเว้ย พวกเราจะได้ดูกันซะทีไอ้วัชส่งเสียงโวยวายใหญ่ครับ เมื่ออาจารย์วาสนาเดินลงเวทีไป โดยที่มีเสียงของเด็กนักเรียนโห่ร้องอย่างถูกใจ อ่านะ พวกนักเรียนคนอื่นคงรำคาญเต็มทน ในที่สุดพวกเราก็จะได้ดูการแสดงทั้งที เห็นว่าปีนี้พวกสีชมพูเขาเตรียมทีเด็ดสาวน้อยน่ารักมานี่ครับ ไม่ให้ผมสนใจได้ยัง....

 

 

                พอพวกเรายืนรอได้ไม่นาน พิธีกรประจำโรงเรียนก็เดินขึ้นมาบนเวที และกล่าวสวัสดีตามระเบียบจารีตของประเทศไทยนั่นแหละครับ ซึ่งพิธีกรก็เป็นอิชุดเดิมนั่นแหละ (ชุดเดิมเมื่องานวันกำเนิดโรงเรียน) ใครน่ะเหรอครับ ฝ่ายผู้ชายก็คือพี่โดมหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์ Demon รุ่นที่ 1 ที่ผมหมายหัวไว้ในวันนี้ กับพี่สาวสุดน่ารักอย่างพี่ฟ้า พี่สาวที่ใจดีที่สุดในโรงเรียนยังไงล่ะครับ

 

                ทั้งสองพิธีกรอยู่ชุดนักเรียนทั้งคู่ครับ ผมก็เพิ่งสังเกตว่าพวกสต๊าฟเขาจะใส่ชุดนักเรียนกัน โหย รู้งี้ผมใส่ชุดนักเรียนมาก็ดี จะได้เนียนง่ายๆ งานนี้คงยากสำหรับผมซะหน่อยอ่านะ แต่ช่างเหอะ ใส่ชุดนี้มาจะบ่นหาพระแสงอะไร อีกอย่างพวกผมก็อยู่แถวๆประตูทางเข้าหลังเวทีด้านซ้าย (ด้านซ้ายนี่จะไม่ค่อยมีคนเข้าครับ ส่วนมากเขาจะใช้ทางขวากัน) ถ้าจะแอบเข้าไป คงง่ายน่าดูแหละ คิคิ

 

                และในที่สุด การแสดงชุดแรกของวันนี้ก็เริ่มขึ้นครับ ซึ่งคณะสีที่ออกมาเป็นคณะแรกก็คือสีเหลืองนั่นแหละ การแสดงของสีเหลืองนี่เป็นการร่ายรำมโนราห์ครับ (ทางภาคใต้นิยมรำมโนราห์) ซึ่งการรำในวันนี้จะมีนักเรียนอยู่ประมาณ 7 คนเห็นจะได้นะครับ ขึ้นมาฟ้อนมโนราห์ ถึงมันจะน่าเบื่อไปหน่อย แต่เขาก็รำสวยนะครับ เอ๊ะๆ มีน้องคนนึงน่ารักด้วยล่ะ ไอ้ริวเริ่มหน้าหม้ออีกแล้วววว 555+

 

                ต่อมาก็เป็นคณะของสีชมพูครับ อย่างที่เกริ่นไว้ สีนี้เน้นความน่ารักสดใสซาบซ่า น่ารักน่าชังจนน่าหยิก และนั่นคือตอนแรกที่ผมคิด แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วครับท่านผู้ชม พอใครคนนึงเดินขึ้นมาบนเวที ไอ้ริวต้องถอนคำพูดใหม่อย่างด่วนจี๋ ทำไมรู้มั้ยครับ ก็มีสาวนางนึงเดินขึ้นไปบนเวที ก่อนที่คุณเธอจะหยิบชายกระโปรงอันฟูฟ่องและบางของเธอ แล้วทำท่านางพญาหงส์ ถ้าคนๆนั้นเป็นผู้หญิงนี่ผมพอว่า แต่นี่มันผู้ชาย แถมยังเป็นเพศครึ่งอีกด้วย จะไม่ให้ผมถอนคำพูดได้ไง ถึงแม้ว่าผมมีแฟนเป็นผู้ชายก็เหอะนะ แต่ผมไม่ใช่พวกนิยมกระเทยนะคร๊าบบบบบบ

 

            หึหึ ไงไอ้ริว ไหนบอกว่าสีชมพูนี่น่ารักไง ไม่ชอบหรอเห็นทำหน้าเหมือนหมาที่บ้านตายไอ้ดีนมันขยับหัวเข้ามาใกล้ผม แล้วพูดบางสิ่งบางอย่างที่เจ็บกระดองใจอย่างรุนแรง

 

                บ้านป๊ะมึงสิไอ้ดีน ไปห่างๆกูเลยนะ ก่อนที่กูจะเอามะเหงกเคะหัวมึงผมพยายามฉีกยิ้มให้มันเห็นฟันครบ 32 ซี่ พร้อมกับโชว์กำปั้นที่กำลังกำหมัดแน่นโชว์มัน แต่แทนที่ไอ้ห่าดีนมันจะกลัว มันกลับหัวเราะร่าอย่างถูกใจ แม่งเอ๊ย ใครจะไปรู้ล่ะว่าไอ้พวกสีชมพูมันจะให้กระเทยขึ้นมาเต้นเล่า

 

                พอซักพักก็จะเป็นของสีเขียวครับ สีเขียวนี่เป็นละครเวทีสร้างสรรค์สังคม ตอนแรกก็ดูดีอยู่หรอกครับ เป็นแนวดราม่าร้องไห้น้ำหมาก เอ๊ย! น้ำตาท่วมจออะไรทำนองเนี๊ยะ แต่ซักพักกลายเป็นตลกซุปเปอร์โจ๊กไปซะงั้น ก็เพราะมีตัวละครคนนึงทำเป็นลิฟซิ้งเดินเฉิดฉายบนเวที ประหนึ่งว่ากำลังเศร้าโศกเสียใจประมาณว่าเมียทิ้งอะไรเถือกนี้ล่ะครับ แต่ก็ไม่รู้ว่าพี่ท่านเมามันส์ในบทบาทหรือว่าเฟอะและฟะกันแน่ ปรากฏว่าเดินโฉบหน้าเวทีแล้วทำร่ำร้องไปเสียงเพลง ทำเป็นพอได้เอาขาข้างนึงยันไว้กับที่กันขอบเวที ไปๆมาๆ ทำไมน่ะเหรอครับ พี่ท่านแกลื่นอ่ะเด่ะ กีที่ไม่เอาหน้าฟาดกับเวทีนะครับ มีหวังเลือดโชก เหอะๆ แต่ก็ขำดีนะ มีตลกให้ดูด้วย คนดูนี้ฮาก๊ากกันกระจายไปเลยทีเดียวครับ

 

                และต่อมาก็จะเป็นการแสดงของสีส้ม (หลังจากที่สีเขียวเรียกเสียงฮาครืนให้กับเหล่าประชาชนตาดำๆที่มานั่งดูการแสดงความเฟอะ) ครับ บอกตามตรงนะครับ ผมไม่อยากจะดูการแสดงของสีนี้เอาซะเลย ก็เพราะว่ามันเป็นสีของคู่อริของผมอ่ะเด่ะ จะใครซะอีกล่ะครับ นอกจากคุณหนูไฮโซจมูกบี้อย่างคุณนายลูกแพร (ผมจะไม่เรียกผู้หญิงว่า อี ครับ) สาเหตุที่จมูกบี้นี่ก็คงไม่ต้องถามนะครับ เพราะรู้ๆกันอยู่ (ฝีมือน้องผม กรั่กๆๆๆๆ) กับอินังกระเทยถึกควายเรียกพระบิดาอย่างอิตั้ม ผมไม่รู้หรอกนะครับ ว่าวันนี้สีส้มจะมีอะไรมานำเสนอ ตอนแรกกะว่าจะเดินออกไปจากหอประชุม แล้วค่อยกลับมาตอนเขาแสดงเสร็จ แต่ความคิดมีอันต้องเปลี่ยน เมื่อคนที่ออกมาแสดงนี่....

 

 

                ไอ้พี่เคียวครับ.......0[]0

 

 

                เฮ้ย! นั่นกูตาฟาดป่าววะ กูว่ากูเห็นพี่เคียวยืนอยู่บนเวทีนะเฟ้ย!”ไอ้วัชตะโกนถามพวกเราทุกคนที่อยู่แถวนี้ ไอ้วัชเอ๋ย มึงไม่ได้ตาฟาดแล้วล่ะ อย่างนี้เขาเรียกว่าสายตามึงอยู่ในระดับดีเฟ้ย

 

                เออ! กูก็เห็นแบบมึงนั่นแหละไอ้คุณวัชไอ้แทนตบหัวไอ้วัชอย่างแรง จนทำเอาไอ้วัชหน้าคะมำครับ

 

                แล้วพี่แกขึ้นไปทำอะไรฟะนั่น แปลกแฮะ ทำไมพวกอิตั้มไม่แสดงเองล่ะเสียงของไอ้คามเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัยครับ

 

                กูก็อยู่กับมึงตั้งแต่ตอนเข้ามา จะถามหาพระแสงอะไรล่ะไอ้โจตอบกลับไปอย่างรำคาญ

 

                พี่เขาคงจะมาแสดงเทควันมั้ง เห็นใส่ชุดเทควันโดด้วยนิไอ้ตาลที่เงียบมานานก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงเบาๆ ถึงแม้เสียงจะเบา แต่พวกเราก็ได้ยินชัดเจนครับ...

 

                หรอๆ นั่นสินะ พี่เคียวเขาเป็นักกีฬาเทควันนี่เนอะ กูว่าพวกเรายืนดูเงียบๆกันดีกว่ามั้ยไอ้โจ๊กเสนอความคิดดีดีขึ้นมา ทำเอาพวกผมที่ยืนอึ้งเมื่อจู่ๆไอ้ตาลก็พูดขึ้นมา พากันพยักหน้าหงึกๆเห็นด้วยทันที

 

                ถ้าพูดอะไรไม่ดีออกไปล่ะก็ งานนี้หอประชุมน้ำท่วมแน่นอนครับ....

 

 

                และเป็นอย่างที่ไอ้ตาลมันพูดจริงๆ พี่เคียวเขามาแสดงการต่อสู้ด้วยสาขาการต่อสู้ที่เรียกว่าเทควันโดครับ ทุกคนก็คงรู้จักกันดีนะครับ เรื่องกีฬาที่ชื่อว่าเทควันโด เทควันโดนี่เป็นศิลปะการต่อสู้ของประเทศเกาหลี ซึ่งการต่อสู้นี้จะใช้ความยาวของช่วงขาเป็นหลักครับ ส่วนมากนักกีฬาเทควันโดที่ผมเคยเห็นล้วนแต่ขาว สูงเกิน 180 ซม.ทั้งนั้น อย่าว่าแต่แฟนไอ้ตาลเล่นอยู่คนเดียวเลยครับ ไอ้ราฟมันก็เล่นเทควันโดเหมือนกัน เห็นว่ามันหัดตอนไปเรียนที่เกาหลีเมื่อ 5 ปีก่อน พอกลับมาอยู่ไทย ก็ไม่ได้เล่นอีกเลยครับ ถึงแม้ว่าที่โรงเรียนผมจะมีชุมนุมเทควันโด แต่ดูท่าไอ้ราฟมันจะไม่ชอบ หรือเบื่อยังไงหรือเปล่าผมก็ไม่รู้ เห็นมันเอาแต่มาขลุกอยู่กับชุมนุมดนตรีของพี่ผมแทนซะงั้น

 

                แล้วส่วนมากเวลาที่ไอ้ราฟมีเรื่องกับใคร มันจะไม่ใช้เทควันโดในการสู้หรอกนะครับ มากจะใช้มวยมั่วแทนต่างหาก ถึงแม้ว่ามันจะเคยเตะก้านคอคนที่สูง 190 ซม. มาแล้วก็เหอะนะ - -* (จำได้ติดตาเลยครับ เมื่อยกพวกตีกันเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน)

 

                การแสดงก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกครับ ก็แค่โชว์การเตะ ไม้กระดานอัด กระโดดเตะทำเป็นโชว์พาว (มีคนแสดงทั้งหมด 10 คนครับ) หรือแม้กระทั่งจับคู่สู้กัน พวกผมหลายคนก็เอาแต่ยืนหาววอดๆล่ะครับ ก็มันน่าเบื่อนี่หว่า ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ แล้วอีกอย่างพี่เคียวเขาก็ออกมาแค่เป็นคนถือกระดานอัดให้ก็เท่านั้น ไม่มีอะไรถูกใจวัยรุ่นเลยง่ะ

 

                ผิดกับไอ้ตาล ที่จ้องพี่เคียวซะตาพราวเลยครับ เฮ้อ...

 

 

                ในที่สุด ก็จบไปแล้วนะคะ สำหรับการต่อสู้สาขาวิชาเทควันโด เป็นไงมั่งคะ ถูกใจกันมั้ยเอ่ย....?เสียงของพี่ฟ้าผู้เป็นพิธีกรบนเวทีพูดผ่านไมค์ครับ ไอ้พวกมที่กำลังอยู่ในช่วงเบลอๆ ก็ต่างพากันสะดุ้ง อ่าว จบแล้วหรอครับ ผมไม่รู้ตัวเลยนะเนี่ย?

 

                อ่าว จบแล้วเหรอ กูกำลังฝันอยู่เลยอ่ะไอ้อันมันทำท่าทางเหมือนเพิ่งตื่นครับ แหม กวนตีนดีแท้

 

                อ่านะ...ก็...เฮ้ย!”แล้วจู่ๆไอ้ปอนด์มันก็อุทานเสียงดังครับ

 

                อะไรวะไอ้ปอนด์ เห็นผีหรอ???ไอ้โจ๊กผู้เป็นเพื่อนซี้ของไอ้ปอนด์ถามขึ้นอย่างตกใจครับ เป็นใครก็ต้องตกใจล่ะ อยู่ๆก็อุทานซะเสียงดังจนคนรอบข้างหันมามองมันเป็นตาเดียวแบบนั้นอ่ะ

 

                ไอ้ริว มานี่ดิ๊!”ไอ้ปอนด์มันกวักมือเรียกผมหยอยๆ ไอ้ริวขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนที่จะค่อยกระดึ๊บๆเดินเข้าไปหาไอ้สองคนเพื่อนซี้ของผมครับ

 

                อะไรของมึงวะไอ้ปอนด์

 

                กูเห็น ผู้หญิงคนนั้นว่ะไอ้ปอนด์มันตอบ เล่นเอาผมกับโจ๊กมองหน้ากันอย่างสงสัย

 

                คนไหนวะ ในหอประชุมนี้มีเป็นล้านแปด (เว่อร์ไปและ) กรุณาช่วยระบุสัญชาติหน่อยสิครับ คุณปอนด์ไอ้โจ๊กมันก็มุขเยอะนะครับ กล้าเล่นเนอะ มุขแป๊กขนาดนี้น่ะ

 

                ห่านี่ มึงยังมีอารมณ์มาเล่นตลกคาเฟ่อีกเรอะ!!! มึงจำผู้หญิงคนนั้นไม่ได้หรือไงไอ้ปอนด์ดีดหน้าผากไอ้โจ๊กไปทีนึง แล้วแหวใส่เสียงเบา คือพวกเรากำลังสุมหัวกันอยู่น่ะครับ

 

                อะไรของมึงเนี่ยไอ้ปอนด์ มึงก็บอกมาสิวะ ผู้หญิงคนไหนไอ้ริวชักจะรำคาญลีลาของไอ้ปอนด์แล้วล่ะครับ มึงแค่บอกชื่อมากูก็ถึงบางอ้อแล้ว

 

                คนนั้นไง คนนั้นไอ้ปอนด์มันเที่ยวพูดอยู่อย่างนั้นอ่ะครับ

 

                ห่านี่ บอกชื่อมาสิวะ คนนั้นๆอยู่ได้ แล้วกูจะรู้มั้ยว่าคนไหนอ่ะ!!!”อย่าว่าแต่ผมเลยที่จะรำคาญ ไอ้โจ๊กมันก็หมั่นไส้พอๆกับผมเหมือนกันอ่ะครับ

 

                ก็....

 

 

            เฮ้ย!!!”แล้วในระหว่างที่ผมกับไอ้โจ๊กกำลังปล้นคำตอบจากไอ้ปอนด์อยู่นั้น พวกบรรดาเพื่อนๆของผมก็อุทานพร้อมกัน เสียงเบาไม่ว่า นี่พี่แกเล่นซะแอ๊คโค่ยังอาย ไม่ตกใจให้มันรู้ไปสิเอ้า!

 

                พวกผม 3 คนที่กำลังสุมหัวอยู่ รีบผงกหัวมาดูทันทีครับ ว่าพวกมันเจออะไร ถึงเล่นอุทานซะขนาดนั้น ภาพที่ผมเห็นคือไอ้พวกเพื่อนๆผมกำลังดูอะไรซักอย่าง (คิดว่างั้นนะครับ) แต่ละคนนี่อ้าปากค้างเหมือนเจออะไรเข้า สายตาของทุกคนเบนไปที่เวทีอยู่อ่ะครับ ดังนั้นไอ้พวกผม 3 คนรีบหันไปดูที่เวทีทันที ว่าเกิดอะไรขึ้น

 

 

                แว๊ก!

 

                ผมเห็น พี่เคียวกำลังรับช่อดอกไม้ช่อใหญ่ กับตุ๊กตาเคโรโระตัวสีเขียวอื๋อ เรื่องของขวัญไม่สำคัญหรอกครับ สำคัญอยู่สองอย่างคือ ไอ้พี่เคียวแกยิ้มแก้มปริเมื่อเห็นคนที่ให้ ยิ้มแบบในที่พี่แกเคยยิ้มให้ไอ้ตาล ส่วนคนที่ให้น่ะเหรอครับ หญิงสาวหน้าตาสะสวยกำลังยิ้มให้กับพี่เคียว ซึ่งผมจำได้ทันทีว่าคนๆนั้นเป็นใคร

 

                น้องหนูทราย กิ๊กคนใหม่ของพี่เคียวนั่นเองครับ - -*

 

                ไอ้ริวรีบหันขวับไปทางไอ้ตาลที่ยืนอยู่ข้างๆทันที ผมว่าผมรู้นะ ว่าไอ้รอยยิ้มที่ไอ้พี่เคียวยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้น มันไม่ธรรมดาแน่ๆ ผมเคยเห็นนะครับ ว่ารอยยิ้มนั่น เป็นรอยยิ้มที่พี่เคียวยิ้มให้ไอ้ตาลทุกครั้งเมื่อเจอกัน แต่วันนี้พี่เคียวยิ้มให้กับผู้หญิงคนนั้น ซึ่งผมก็เห็นสีหน้าไอ้ตาลนะครับ ว่ามันอึ้งขนาดไหนที่เห็นแฟนที่รัก อยู่กับผู้หญิงคนอื่น...

 

                เฮ้ย ไอ้ตาล ใจเย็นนะมึง มันอาจไม่ใช่อย่างที่มึงคิดก็ได้นะไอ้ริวรีบปรี่เข้าไปหาไอ้ตาล พยายามอธิบายในสิ่งที่เห็นให้มันฟังครับ แต่ไม่รู้จะเล่าแจ้งแถลงไขยังไงดีอ่ะครับ ภาพมันเห็นกันโต้งๆแบบนี้อ่ะ แล้วอีกอย่าง ผมไม่นึกเลยนะครับ ว่าไอ้ตาลจะได้เห็นไอ้แบบเนี๊ยะเร็วขนาดที่ผมยังไม่ทันตั้งตัว

 

                มึงรู้อยู่ก่อนแล้วใช่มั้ย ไอ้ริว....แล้วในที่สุด ไอ้ตาลมันก็เอ่ยถามผมเสียงเย็น เล่นเอาไอ้ริวขนลุกครับ

 

                อ่า...เอ่อ...คือ....ติดอ้างทันใด อย่างไม่ต้องสงสัยเลยครับ

 

                มึงตอบกูมาสิไอ้ริว มึงรู้มาก่อนใช่มั้ยแล้วจากเสียงเย็นๆก็กลายเป็นเสียงตวาดถาม ง่าส์ แล้วผมจะตอบยังไงล่ะครับ

 

                อืม...กูก็เพิ่งรู้เมื่อวานอ่ะ...ผมตอบไปตามความจริงครับ ยอมแพ้แล้วง่ะ

 

                หรอ แล้วทำไมมึงไม่บอกกูล่ะ?ไอ้ตาลก็ยังก้มหน้าแล้วถามอยู่อย่างนั้นอ่ะครับ

 

                คือ...กูไม่แน่ใจอ่ะ ว่ามันจริงหรือเปล่า จนวันนี้กู...กูก็ได้เห็นอย่างมึงเห็นนี่แหละ

 

                เหรอ...ขอบใจนะ ที่มึงพามาให้กูเห็นภาพนี้น่ะ....และแล้วเสียงไอ้ตาลมันก็สั่นสะเทือน พวกผมเริ่มหน้าเสียแล้วล่ะครับ ผมไม่น่าพาไอ้ตาลมาเห็นในสิ่งที่ไม่สมควรที่จะเห็นเลยอ่ะครับ...

 

                ไอ้ตาลมันอาจจะกำลังร้องไห้อยู่ก็ได้

 

                ไอ้ตาล มึงไม่เป็นไรนะ....ผมเอ่ยถามเสียงแผ่ว ไอ้ริวขอบตาร้อนผาว แทบจะร้องไห้ตามมันแล้วล่ะครับ

 

                หึหึ.....

 

                แหง่ะ ทำไมไอ้ตาลมันถึงหัวเราะล่ะครับ - -*

 

                อะ...ไอ้ตาล...ผีเข้ารึไงวะเนี่ย

 

                หึหึ...เอาซี่...ถ้ามึงมีคนใหม่ได้ล่ะก็.....และแล้วไอ้ตาลมันค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา แบบว่าเป็นเสต็ปเหมือนฆาตรกรโรคจิตกำลังแสยะยิ้ม ทำเอาพวกผมทั้งหลายต่างพากันถอยครูดไปกองอยู่ที่เดียวกันเลยอ่ะครับ...

 

                อ่ะ...ไอ้ตาล....ปากสั่นกันหมดทั้งแก๊งค์อ่ะครับ

 

 

                กูก็มีใหม่ได้เหมือนกัน มึงตายแน่ ไอ้เคียว.....ไอ้ตาลมันเงยหน้าขึ้นมาเต็มช็อต สิ่งที่ผมเห็นคือ ไอ้ตาลกำลังแสยะยิ้มอย่าง (โคตร) น่ากลัว โดยที่แววตาเต็มไปด้วยไฟลุกครื้น ฉากหลังคือไฟบรรลับกัลย์ที่กำลังรุ่งโรจน์ชัจวาล พร้อมกับเขี้ยวยาวเหมือนทศกันฑ์เลยทีเดียว

 

 

                ไอ้ตาล เปี๊ยนไป๋.....

 

                เรามาแผ่เมตตาให้กับพี่เคียวกันเถอะครับ....

 

                สัตเพ สัตตา....สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์......

 

 

                ไอ้ตาลเริ่มโกรธแล้ว......T^T

 

 

 




             อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไอ้เน็ตหอซักกะบ๊วยยยยยย ตั้งใจว่าจะมาอัพตั้งกะเช้า เป็นไงล่ะ เสือกไม่ติดซะงั้น เพิ่งมาติดเอาตอนทุ่มกว่าเนี่ยนะ แง่งงงๆๆๆๆๆๆๆ


             โอเค พล่ามเสร็จก้อมาคุยกันต่อนะคะ หลังจากที่อิเจ๊มดเกิดอาการมึนงงอยู่พักใหญ่ๆ คาดว่าน่าจะเกิดอาการเครียดก่อนสอบ ก็เลยหยุดเขียนไปหลายวัน จนเมื่อคืนเกิดอาการทนไม่ไหว ก้พิมพ์จนเหลืออยู่ประมาณหน้าเศษๆ จนรุ่งเช้าวันต่อมาก้อพิมพ์เสร็จสมบูรณ์ (เย้ๆ~)

              แต่ไปๆมาๆกะว่าจะอัพตอน 9 โมง ดันเกิดอาการเน็ตหอไม่เข้า ไม่รู้เป็นเพราะอะไรนะคะ อิเจ๊มดก้อเลยสามารถมาอัพได้ตอนทุ่มกว่าๆอย่างที่เห็นนี่แหละ ขอโทษที่ทำใหรอนานนะคะ



              อัพแล้วเม้นต์ด้วยนะคะ ไม่ต้องกลัวว่าอิเจ๊มดจะหายไปไหน ยังอยู่คร๊า

             และสำหรับน้องคนไหนที่คิดว่าเรื่องของตาลกับเคียวมันยืดมากไปนั้น พี่ว่ามันไม่ยืดหรอกค่ะ ถ้าหากเอาตอนที่ 43 มารวมกับให้เป็นตอนเดียว มันก็เท่ากับแค่ 2-3 ตอนเท่านั้นแหละ หรือถ้าใครทนไม่ได้ อิเจ๊มดก็ไม่รู้จะทำยังไง ถ้าอยากอ่านให้มันเคลียน้องๆก็ต้องรอนานไปเป็นอาทิตย์ หรือเป็นเดือน นั่นคือหลักความจริงค่ะ

           แต่ที่อิเจ๊มดแยกมาเป็นตอนย่อยนั้น ก็เพราะไม่อยากให้คนอ่านรอนาน ถ้าหากใครออนเอ็มกับอิเจ๊มด ก็จะรู้ว่าอิเจ๊มดเป็นยังไง ถึงมีแกล้งคนอ่านบ้าง แต่ก็เคยที่จะปล่อยให้ค้างคา และที่สาเหตุยืดเรื่องให้มันยาวนั้น อิเจ๊มดต้องการอยู่กับทุกๆคนไปนานๆ ไม่อยากให้มันจบเร็ว ไม่งั้นคงเหงาแย่

            แต่ถ้าใครรับไม่ได้ ก็บอกนะคะ อิเจ๊มดจะพยายามย่อเรื่องให้มันสั้นลง แต่มันอาจจะไม่สมบูรณ์ หรือสนุกเท่ากับพล็อตที่คิดไว้นะคะ

           แค่นี้แหละ ที่อยากบอกน่ะค่ะ......เข้าใจคนเขียนและคนคิดด้วยนะคะ ใช่ว่าเรื่องนี้มันจะง่ายๆ โคตะระยากเลยล่ะ ที่ต้องมานั่งอธิบายความรู้สึกของอิตาริวเนี่ย (ก็อิเจ๊มดไม่ใช่อิริวนี่นา - -*)




              ^3^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

16,267 ความคิดเห็น

  1. #16087 loveการ์ตูน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 19:29
    ตาล!!! มันต้องอย่างนี้ เล่นเคียวให้หึงตายไปเลย!!!!
    #16087
    0
  2. #15918 porukimi (@zentee) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 21:39
    พี่เคียวตายแน่ๆ
    #15918
    0
  3. #15855 OosodaziioO (@pakaramai) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 19:41
    ตาลสู้ๆพี่เคียวตายแน่=[ ]=



    #15855
    0
  4. #15760 KiHae*129 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 01:43
    หึหึ

    แมร่งไอเคียวววววว

    ไม่รู้ว่ามีเหตุผลไรแต่ไม่ปลื้มแล้วน่ะ

    ตาลสู้ตาย
    #15760
    0
  5. #15393 fuef (@fue1987) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 10:45
     มันต้องแบบนี้สิ
    #15393
    0
  6. #15329 lambo_15236 (@lamboy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 13:08
    เยี่ยม ตาลสู้ๆ
    #15329
    0
  7. #15225 Eบร้ากลางซอย (@earn-1827) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 18:50
     ตาลปลอดแตกแล้วววว
    #15225
    0
  8. #15150 ka-ning (@ka-ning) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:57
     ตาลน่ากลัวไปป่าวอ่ะ 
    #15150
    0
  9. #14899 ^_^ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2554 / 18:16
    ตามลจะแปลงร่างแล้ววว!!!
    #14899
    0
  10. #14739 Ap'aQPr (@pray2626) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 13:57
     ตาลน่ากลัวอ่ะ
    #14739
    0
  11. #14559 F!ShR@iNBo.OW (@rainbowfairy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 19:02
    ตาล สู้ตาย *O* พี่เคียวจะรอดไหม~ = =
    #14559
    0
  12. #14515 อารายว้า (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2554 / 18:19
    เยี่ยมไปเลยตาล

    มานต้องให้ได้งี้ดิ
    #14515
    0
  13. วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 11:05
     ยอด!! ตาลหนามยอกมันต้องเอาหนามบ่ง (ศัพท์สูงมาก ๕๕) สู้ๆ 
    #14431
    0
  14. #14246 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 17:25
    โอ้ก๊อด
    #14246
    0
  15. #14194 *CassEM~! (@em_oh) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 11:30
     เยี่ยม

    ps.ขอบคุณนะคะ
    #14194
    0
  16. #13331 Oo FireFly oO (@minor-role) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 17:03
    พี่เคียวว อุตส่าห์เชื่อใจเหอะ 

    ตาลจัดการ มีกิ๊กเลยย เอาคืนน อ๊ากกกก = =*
    #13331
    0
  17. #13233 u-kun (@u-kun) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 18:56
    น่ากลัวจังเยยอ่าาาา(มิได้ประชดน้าาาา)TT^TT
    #13233
    0
  18. #12944 pear (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 21:14
    555 เอาเลยค่ะ ๆ พี่ตาล
    #12944
    0
  19. #12938 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 14:58
    ไปสู่ที่ชอบๆเถิดพี่เคียว - -
    #12938
    0
  20. #12869 pia (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 11:09
    สงสารคุณหนูตาลT^T

    ไว้อาลัยแด่พี่เคียว หลับตาหนึ่งวิ -/\-

    #12869
    0
  21. #12853 miffy lovely cute (@246710) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 เมษายน 2554 / 15:25
    พี่เคียว ไปสู่ที่ชอบๆนะคะTT
    #12853
    0
  22. #12692 Lookkaew :p (@jakkajan09) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 18:57
    ฮาตอนจบ บรรยายซะเห็นภาพเลย 555
    ตาลสู้ๆ เชียร์ขาดใจดิ้น
    #12692
    0
  23. #12592 NR [[ '; *๖๘ (@hero-fayzii) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 15:59
     เอาเลยตาล สู้โว้ยย !
    #12592
    0
  24. #12467 D18 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 / 19:26
    ตาลน้อยน่ากลัวขึ้นมาทันใด T^T
    #12467
    0
  25. #12300 z-poy (@z-poy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2553 / 13:40
     เคียวตายแน้!!!!!!
    #12300
    0