ใครเป็นภรรยาแกฟะ (Yaoi)

ตอนที่ 52 : ตอนที่ 43.2 = เคือง!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    12 พ.ย. 51

ตอนที่ 43.2

 

 

 

 

 

                อะไรวะ กูโคตรเซ็งเลย กะว่าจะไปดูพวกพี่เขาซ้อมกันซะหน่อย แม่ง ไม่เห็นว่าพวกเราเป็นคนในแก๊งค์เลยใช่มะ ถึงไม่พวกเราดูเนี่ยไอ้วัชมันบ่นเสียงดังแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ของมอไซด์ที่กำลังวิ่งครับ พวกเราขับเกาะกลุ่มกันช้าๆ ก็เลยสามารถพูดคุยกันได้ครับ (แต่การขับเป็นกลุ่มไม่ควรทำเป็นแบบอย่างนะครับ มันอันตราย)

 

                นั่นสิ กูว่าช่วงนี้พวกพี่เขามันยังไงๆอยู่ว่ะ ทำเหมือนกับว่าในแก๊งค์ Demon มีแต่พวกรุ่นพี่ยังไงยังงั้นเลยนะ พวกมึงคิดเหมือนกูป่าววะไอ้โจถามเสียงดังพอๆกันครับ ไอ้พวกเพื่อนผมบางคนมันก็พยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย

 

                เฮ้ย...พวกมึงคิดมากไปป่าววะ พี่เขาแค่ไม่อยากให้เรากลับดึกก็ได้นะไอ้โจ๊กเด็กดีประจำกลุ่มพูดแทรกขึ้นมา ไอ้นี่มันชอบมีความคิดแปลกแยกกับคนอื่นเขาทุกทีล่ะครับ

 

                คิดมากอะไรวะ มึงก็ดูดิไอ้โจ๊ก ไอ้หลงกับไอ้หยกมันยังอยู่ได้เลย พวกมันอยู่แค่ ม.2 แต่เสือกสนิทรุ่นพี่มากกว่าพวกเราอีกนะเว้ย ฮึย พูดแล้วเคืองว่ะไอ้ปอนด์มันก็โมโหกระฟัดกระเฟียดอ่ะครับ มันโมโหทีไร รถมอไซด์มันสั่นทัน ไอ้ริวกลัวว่าแทนที่จะได้โกรธพวกรุ่นพี่ ผมกะมันจะไปเฝ้ายมบาลก่อนน่ะสิครับ

 

                ใช่ๆ กูเห็นด้วยกะไอ้ปอนด์นะ แล้วยิ่งไอ้ข้าวที่เป็นศัตรูกับพวกเรา กับไอ้พีชที่พยายามจะจับไอ้ริวทำเมีย พี่ริกก็ยังยอมรับพวกมันได้ง่ายๆเลย แล้วอีกอย่างนะ พวกเราใช้เวลานานมากกว่าที่จะได้เข้าไปอยู่ในแก๊งค์ แต่ไอ้สองตัวนั่นใช้เวลาไม่ถึงเดือนมันก็สามารถเข้ามาอยู่ในแก๊งค์ได้แล้ว กูว่าพวกพี่เขาคงไม่คิดว่าเราเป็นสมาชิกในแก๊งค์แล้วล่ะว่ะไอ้คามผู้น้อยใจมันก็พูดขึ้นมาครับ แถมมันก็ทำหน้าเศร้ามากมาย คาดว่าอีกไม่นานมันต้องร้องไห้แน่ๆครับ

 

                แล้วถ้าหากพวกพี่เขาคิดแบบนั้นกับพวกเราจริงๆ พวกเราจะทำยังไงดีวะและหลังจากที่พวกเราขับรถพลางปรึกษากันอย่างเคร่งครัดราวกับอยู่ในที่ประชุมของแกนนำพันธมิตรกับนปช. (ฮิตกระแสนิดนึง) ไอ้ตาลที่ขับรถเงียบๆมานานก็เอ่ยถามขึ้นครับ

 

                ไอ้ตาล ทำไมมึงถามอย่างนั้นวะไอ้อันถาม มึงพูดอย่างกับว่ามึงมีปัญหากับพี่เคียวยังไงยังงั้นล่ะ

 

            พอไอ้อันพูดจบ พวกที่ไม่ได้เป็นคนขับก็หันไปมองไอ้ตาลที่ขับตามหลังทันทีครับ ถึงว่าทำไมช่วงนี้ไอ้ตาลกับพี่เคียวทะเลาะกันบ่อยจัง ผมสังเกตเห็นทะเลาะกันก็ตั้งแต่ตอนไปน้ำตกคราวก่อนนั่นล่ะครับ ต้องมีเรื่องอะไรกันแน่ๆอ่ะ

 

                ไอ้ตาล มึงมีอะไรจะบอกพวกกูหรือเปล่าผมเอ่ยถามไอ้ตาล แถมยังส่งสายตาอยากรู้อยากเห็นเต็มที่ครับ ผมกับไอ้ตาลเป็นเหมือนกันนี่ครับ ผมเข้าใจหัวอกของมันดี

 

                ไอ้ตาลดูลังเลเล็กน้อยครับ มันหันไปมองเพื่อนๆแต่ละคนที่เงียบเพื่อต้องการคำตอบ มันจึงตัดสินใจได้ว่า....

 

                แวะที่เขาแป๊ะช้อยกัน เดี๋ยวกูจะเล่าให้ฟังไอ้ตาลมันพูดขึ้น ก่อนที่จะเร่งเครื่องและเลี้ยวซอยสู่ทางไปเขาแป๊ะช้อย สวนสาธารณะประจำจังหวัดครับ พวกเราเหล่าเด็ก ม.4 ก็รีบเร่งเครื่องตามมันอย่างไม่ลังเล

 

 

 

 

                                                ..................................................................................

 

 

 

 

 

                อะไรนะไอ้ตาล มึงสงสัยว่าพี่เคียวของมึงกำลังมีกิ๊กงั้นเหรอ???ไอ้พวกเด็ก ม.4 ทั้งหมดรวมผมไปด้วยประสานเสียงอุทานเสียงดัง เล่นเอาผู้คนที่อยู่ข้างเคียงพากันสะดุ้งโหยงสุดตัว พวกเราไม่สนใจแล้วล่ะครับ ว่าชาวบ้านชาวช่องเขาจะโยนแก้วน้ำบวกลังเบียร์ใส่กลางวงเมื่อไหร่ แต่ที่แน่ๆ เรื่องของไอ้ตาลตอนนี้สำคัญกว่า เพราะดูว่าไอ้ตาลมันปากจัด แล้วร่าเริงมากกว่าเพื่อนอย่างนี้ มันอ่ะ คิดมากที่สุดเลยล่ะครับ

 

                อืม...ไอ้ตาลตอบเสียงในลำคอ พวกเราทั้งหมดตีสีหน้าเครียดทันทีครับ

 

                มึงคิดมากไปหรือเปล่าวะไอ้ตาล พี่เคียวอาจจะไม่มีกิ๊กที่ไหนก็ได้นะเว้ยไอ้โจพยายามพูดปลอบใจไอ้ตาลเต็มที่ ทุกคนในที่นี้รู้ดีว่าไอ้ตาลเป็นคนยังไง ถ้าหากมันคิดมากเรื่องของพี่เคียวขึ้นมา มันอาจจะทำร้ายตัวเอง

 

                เพราะว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งครับ (ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมยังไม่เจอกับไอ้ราฟอ่ะครับ)  ไอ้ตาลกับพี่เคียวทะเลาะกันเสียใหญ่โต คือว่าเรื่องนี้มันมีต้นเหตุมากจากที่พี่เคียวไม่มีเวลาให้ไอ้ตาลครับ ไอ้ตาลมันก็เหงาครับ พอพี่เคียวไม่มีเวลาให้ มันก็เที่ยวคิดมากอ่ะครับ คิดว่าพี่เคียวไม่รักมันแล้วบ้างล่ะ พี่เคียวไปมีกิ๊กบ้างล่ะ พี่เคียวไม่อขากเจอหน้ามันบ้างล่ะ และสารพัดความคิดที่มันคิดในแง่ร้าย มันคิดหมดเลยครับ ความจริงมันไม่มีอะไรหรอกครับ พี่เคียวแกต้องไปช่วยงานศพของญาติคนนึงที่ต่างจังหวัด แต่มันเสียก็ต้องที่พี่เคียวแกไม่มีเวลาว่างโทรหาไอ้ตาล ไอ้ตาลก็เลยซึมไปอยู่ 1 อาทิตย์ พวกเรามารู้ข่าวอีกที ก็ตอนที่แม่มันโทรมาบอกว่ามันอดข้าวมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว

 

                ด้วยความที่พวกเราเป็นห่วงเพื่อนอ่ะครับ ผม ไอ้แทน ไอ้เจน และไอ้วัช ก็ไปเยี่ยมมันที่บ้าน ปรากฏว่าไอ้ตาลไม่เหลือเค้าความน่ารักหลงเหลืออยู่เลยครับ ตานี่ดำเป็นหมีแพนด้า โทรมซีดตัวขาวอย่างกับศพ แต่พอเราเข้าไปใกล้มัน พวกผมก็เห็นบางสิ่งที่ข้อมือข้างซ้ายของมัน มันเป็นรอยขีดๆหลายๆขีดเหมือนกับเส้นที่วาดไว้ ไอ้แทนมันตกใจมากครับ มันรีบดึงมือไอ้ตาลมาดู ปรากฏว่ารอยนั้นอ่ะ เป็นรอยที่ไอ้ตาลมันกรีดข้อมือตัวเอง

 

                รอบแผลมันไม่ลึกหรอกครับ ดูท่าว่าจะกรีดพอเลือกซิบ แต่มันมีหลายรอยอ่ะดิ พวกผม 4 คนรีบสาละวนหาอุปกรณ์ปฐมพยาบาลกันยกใหญ่ แลเวรีบทำแผลให้มันทันที พอไอ้ตาลมันรู้สึกว่าพวกผมกำลังทำอะไรกับแผลมัน ไอ้ตาลมันโวยวายไม่ยอมให้พวกผมทำแผลให้มัน ผมกับไอ้วัชช่วยกันล็อคไอ้ตาลเกือบตายครับ แรงมันเยอะ นานพอดูกว่าที่พวกผมจะสามารถทำแผลและกล่อมให้ไอ้ตาลสงบได้

 

                พอเห็นอิแบบนี้พวกเราก็รีบโทรตามพี่เคียวยกใหญ่เลยครับ พอพี่เคียวแกรู้ แกแถมบ้าอ่ะ เที่ยวถามไอ้ตาลว่าเป็นไรมากมั้ย เราก็บอกว่าไม่เป็นไร ไอ้พี่เคียวแกก็ขอคุยกับไอ้ตาลครับ แต่ไอ้ตาลไม่ยอมคุยด้วย พยายามแล้วพยายามอีกไอ้ตาลมันไม่ยอมคุยอยู่ดี แถมมันยังส่งเสียงโวยวายขับไสไล่ส่งให้ไอ้พี่เคียวไปหาเมียใหม่ซะ มันน้อยใจอ่ะครับ ที่พี่เคียวไม่ยอมโทรหามัน แล้วไอ้ตาลมันทำท่าจะคว้ามีดคัดเตอร์มากรีดข้อมือตัวเอง โชคดีที่ไอ้แทนมันห้ามไว้ทัน ไม่งั้นต้องทำแผลอีกรอบ

 

                ตกลงวันนั้นพวกผม 4 คนก็เรียกพรรคพวกที่อยู่ชั้นเดียวกันมานอนเป็นเพื่อนไอ้ตาล แม่ไอ้ตาลมันก็ไม่ว่าอะไรครับ แถมแม่เขายังบอกดีซะอีกที่มาอยู่เป็นเพื่อนไอ้ตาล คืนนั้นไอ้ตาลมันนอนร้องไห้ทั้งคืน พวกผมก็ทำการปลอบมันยกใหญ่ครับ แต่ไอ้ตาลมันก็ยังไม่หยุดร้อง ไอ้คามมันก็เลยอาสานอนกอดไอ้ตาลไว้ทั้งคืน เพื่อให้ไอ้ตาลได้สงบลง

 

                รุ่งเช้าวันต่อมาไอ้พี่เคียวก็รีบมาหาไอ้ตาลที่บ้านครับ พี่เคียวแกก็พร่ำขอโทษไอ้ตาลเสียยกใหญ่ แต่ไอ้ตาลมันไม่ยอมยกโทษให้ แถมยังไล่ให้พี่เคียวออกไปอีกต่างหาก พี่เคียวก็ไม่ยอมอ่ะนะ คิดว่าแกคงจะต้องคืนดีกับไอ้ตาลให้ได้ (พี่เคียวแกรักไอ้ตาลมากครับ รักจนแบบว่าถ้าไอ้ตาลให้แกไปฆ่าตัวตาย ไอ้พี่เคียวคงทำแบบไม่รีรอเลยอ่ะครับ) แต่ง้อไปง้อมากลายเป็นทะเลาะกันใหญ่โต ไอ้ตาลมันคนแรงครับ ทำอะไรทำจริง พอพี่เคียวแกจะอธิบายให้ไอ้ตาลเข้าใจ ไอ้ตาลมันก็คว้าเอากระบี่กระบอง (ที่ทำจากไม้หวายอ่ะครับ) ฟาดพี่เคียวเต็มแรง พวกผมรีบเข้าไปห้าม พี่เคียวแกโดนฟาดไปหลายทีครับ แต่ก็ด้วยความที่รักเมียอ่ะครับ พี่แกไม่ว่าอะไรไอ้ตาล แถมยังจะถลาเข้าไปหาไอ้ตาลชนิดที่ไม่กลัวไม้หวายจะโดนฟาดเอา

 

                แล้วด้วยความที่เวลาไหนที่ไอ้ตาลมันโกรธพาลอาละวาดไปทั่ว พี่เคียวแกจะกอดไอ้ตาลนิ่งๆ เพื่อให้มันสงบ คราวนี้พี่แกก็ทำอย่างนั้นอ่ะครับ คว้าตัวไอ้ตาลมากอดนิ่งๆ ไอ้ตาลมันก็อาละวาดใหญ่ แม้ไอ้ตาลมันจะมือเปล่า แต่มันก็ทุบหลังพี่เคียวหลายอั๊กเชียวครับ นานพอดูที่ไอ้ตาลมันจะสงบ แล้วยอมแพ้กับพี่เคียว โหย กว่าที่สองคนนั่นจะปรับความเข้าใจกันก็เล่นเอาพวกเราเหงื่อตก พี่เคียวแกก็เจ็บตัวไปโขครับ พอไอ้ตาลสงบลงพี่เคียวแกก็ถอดเสื้อเพื่อให้เมียทายาที่โดนฟาดให้ (ไอ้ตาลมันบอกให้พี่เคียวถอดเสื้ออ่ะคับ) ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่เคียวจะทนไอ้ตาลได้ ก็ที่ตามตัวพี่เคียวอ่ะครับ มีรอยเขียวเป็นทางยาว (คิดว่านั่นคือรอบที่โดนฟาดอ่ะนะ) แล้วทีหลังก็มีรอยแดงๆที่โดนไอ้ตาลทุบ ไอ้ตาลร้องโฮเลยครับ เที่ยวหายามาทาให้พี่เคียวทั้งน้ำตา สรุปแล้ววันนั้นทุกอย่างก็ราบรื่นไปด้วยดี แม้ว่าพี่เคียวจะเจ็บตัวไปเยอะพอสมควรครับ

 

                แต่ช่วงนี้พี่เขาไม่ค่อยโทรหากูเลยนะ ตั้งแต่ตอนไปเที่ยวน้ำตกคราวนั้นอ่ะ จากที่โทรหากูทุกวัน กลายเป็นอาทิตย์ละครั้งไปแล้วนะเว้ยไอ้ตาลมันพูดเสียงสั่นๆเหมือนกับจะร้องไห้ครับ

 

                ถ้ามันบอกว่าจากทุกวันกลายเป็นครั้งละอาทิตย์ ผมก็ว่ามันอาการหนักแล้วนะครับ ขนาดไอ้ราฟถ้าคราวไหนมันยุ่งๆ มันจะโทรหาผมเป้นวันเว้นวันอ่ะ แต่ถ้าวันธรรมดามันจะโทรหาทุกๆอาหารเย็นๆครับ (จริงๆนะ ไม่ได้โม้!!!)

 

                เอ๊ะ! ผมลืมไปว่าตอนนี้ผมกำลังโกรธมันอยู่ จะคิดถึงมันทำหยังล่ะเนี่ย ไปๆ ออกไปจากหัวกูซะ ชู่วๆๆๆ

 

 

                ไม่เอาน่า มึงก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าพี่เคียวแกงานยุ่งอ่ะ กูว่ามึงใจเย็นดีกว่ามั้ยไอ้ตาล พี่เขาอาจจะไม่มีอะไรก็ได้นาไอ้เจนมันเข้ามาโอบไหล่ไอ้ตาลพร้อมกับตบไหล่เบาๆเป็นการปลอบใจ

 

                แต่ไอ้เจน มึงก็ดูสิวะ เมื่อก่อนพี่เคียวเขาโทรหากูทุกวันนะ แต่ตอนนี้อะไรโทรแม่งกูจะนับครั้งได้แล้ว พี่เคียวเขาต้องมีคนอื่นนอกจากกูแน่ๆอ่ะไอ้ตาลมันก็ยังพร่ำเพ้อไม่ยอมความอยู่นั่นแหละครับ โอ้ย ไม่รู้จะทำยังไงกับมันดีอ่ะครับ

 

                ตาล...โมว่าพี่เคียวเขาไม่ทำอย่างนั้นหรอกน่า ตาลก็เคยบอกโมไม่ใช่เหรอ ว่าพี่เคียวเขารักตาลมากนี่นา ถ้าหากพี่เคียวเขารักตาลมากขนาดนั้นพี่เขาจะไปมีคนใหม่ได้ยังไงกันและแล้วเสียงหวานของโมก็เข้ามาปลอบประโลมไอ้ตาลอีกแรงครับ เออ ความจริงน่าจะคิดได้นานแล้วนะ ว่าคนที่สามารถพูดโน้มน้าวได้ดีที่สุดคือไอ้โม

 

                ใช่ๆ กูก็เห็นด้วยกะโมเขานะ พี่เคียวเขารักมึงปานถวายหัวให้ขนาดนั้น พี่เขาไม่นอกใจมึงหรอก เชื่อกูดิไอ้วัชเห็นด้วยกับความคิดของไอ้โมครับ

 

                โม...วัช...ไอ้ตาลมันครางเรียกเพื่อนทั้งสอง น้ำเสียงมันดูดีขึ้นมากครับ

 

                เฮ้ย! ไอ้ตาลมึงฟังกูนะ...หลังจากที่ผมมัวแต่นั่งฟังพวกมันพูดกัน ไอ้ริวจึงได้ฤกษ์เปิดคำพูดของตัวเองมั่งแล้วครับ

 

                อะไร เรียกกูซะดัง นั่งก็จมูกจะถึงกันอยู่แล้วไอ้ตาลมันบ่นครับ น่าตบดีแท้เพื่อนผม

 

                มึงจำวันที่มึงอาละวาดเมื่อมกราได้มั้ยผมถาม ว่าแล้วนัยน์ตาของไอ้ตาลก็สั่นคลอนครับ

 

                จะ...จำได้ดิ...ฮึก....มันตอบผมครับ พลางปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอาบแก้ม สงสัยเหตุการณ์คราวนั้นทำร้ายจิตใจของไอ้ตาลมากแน่ครับ

 

                แล้วมึงจำได้มั้ย ว่ามึงอะไรพี่เคียวเขาไว้บ้าง....ผมก็ยังถามอีกครับ

 

                ฮึก...กูจำได้....ฮือออออว่าแล้วไอ้ตาลมันก็ร้องไห้โฮเลยครับ ไอ้พวกเพื่อนๆรีบปรี่เข้ามาหามันกันใหญ่ ต่างคนต่างพากันปลอบไอ้ตาลกันจ้าละหวั่น ก็จู่ๆมันร้องไห้นี่หว่า (เออ...รู้ตัวว่าตัวเองผิดครับ)

 

                ห่าริว มึงจะทบทวนความจำไอ้ตาลทำซากอะไรฟะ เห็นมั้ย มันร้องไห้ใหญ่เลยไอ้แทนผู้รักเพื่อก็หันมาด่าผมครับ ง่ะ กูรู้เว้ย แต่กูยังพูดไม่จบนี่หว่า มันก็ร้องไห้แล้วอ่ะ

 

                มึงไปไกลๆตีนกูเลยนะไอ้ริว แม่ง พูดอะไรไม่รู้จักคิดเอ้า ไอ้เจนมันก็รวมหัวกันด่าผมเลยครับ ห่านิ กูไม่ได้ตั้งใจให้ไอ้ตาลร้องไห้ซะหน่อย

 

                ไอ้พวกเวร กูยังพูดไม่จบนี่หว่า....ไอ้ตาลมึงฟังกูนะเว้ย!”ไอ้ริวรู้สึกเริ่มเดือดแล้วครับ มันไม่ฟังผมเลยอ่ะ

 

                ไม่ต้องไปฟังมันไอ้ตาล ไอ้ห่าริวมันปากหมาน่าน ไอ้ชั่ววัชชชชชชชชช

 

                ห่านี่ เดี๋ยวกูก็บ๊องหูให้.....ไอ้ตาลแล้วมึงจำได้มั้ยว่าพี่เขาทำยังไงกับมึงผมพูดเสียงดังครับ ดังจนไอ้เพื่อนๆผมที่กำลังปลอบไอ้ตาลหันมาค้อนสายตามาที่ผม ส่วนไอ้ตาลมันก็หยุดร้องไห้ แต่ยังมีอาการสะอื้นให้เห็นอยู่ครับ

 

                จะ...จำได้...พี่เขา...มะ...ไม่ได้..ทำอะไร...กูไอ้ตาลมันตอบผมเสียงสั่น เท่านั้นล่ะครับไอ้ริวก็ยิ้มแก้มปริเลยทีเดียว

 

                มึงจะถามไอ้ตาลให้ช้ำใจทำไมวะไอ้ริวไอ้อันมันถามผมอย่างสงสัย แต่สายตามันอ่ะ อยากจะมากัดผมซะเหลือเกิน แม่ง มันเห็นผมเป็นไก่ทอดเคเอฟซีกันรึไงครับ

 

                ห่านิ พวกมึงนี่โง่บรม ไอ้ตาล...ยังไงพี่เคียวก็ไม่มีทางนอกใจมึงเด็ดขาด มึงเชื่อกูสิ

 

            แล้วมันเกี่ยวยังไงกับคำถามที่มึงถามวะไอ้ริว กูโง่น้อยเลยไม่เข้าใจที่มึงพูดว่ะโง่น้อยเรอะ อย่างมึงเขาเรียกว่าฉลาดน้อยมันถึงจะถูกไอ้คาม

 

                เกี่ยวสิวะ พวกมึงก็น่าจะจำได้นี่ เรื่องที่ไอ้ตาลมันทำร้ายพี่เคียวเมื่อเดือนมกรา

 

                แล้วไงวะไอ้ปอนด์ถามครับ

 

                เฮ้อ...แล้วมึงจำได้มั้ยว่าไอ้ตาลฟาดพี่เคียวเกือบตาย แล้วไอ้พี่เคียวก็ไม่ได้ว่าอะไรเลยแถมยังยิ้มแก้มฉีกซะด้วยซ้ำ ซึ่งมันก็หมายความว่า ไอ้พี่เคียวอ่ะรักไอ้ตาลปานถวายหัวให้ พี่แกไม่มีทางที่จะนอกใจไอ้ตาลมันเด็ดขาด คนที่พี่เคียวเขารักอ่ะ มีแต่ไอ้ตาลเท่านั้น ถ้าหากพี่เคียวเขาไม่รักไอ้ตาลจริง ป่านนี้กูว่าไอ้ตาลมันคงจะถูกพี่เคียวซ้อมจนตายห่าไปแล้วล่ะไอ้ริวจึงอธิบายเนื้อความที่ผมคิดให้ไอ้พวกฟายยยยยยทั้งหลายแหล่ได้เก็ทกันซะที

 

                เฮ้อ...แล้วดูพวกมันสิครับ พอผมอธิบายให้พวกมันฟัง ไอ้พวกฟายทั้งหมดก็ทำหน้าเก็ทขึ้นมารวดเร็วอย่างxกเห็ด แล้วส่งสายตาขอโทษขอโพยมาให้ผมกันยกใหญ่ แม่งเอ๊ย ทีเมื่อกี้ด่ากู พอตอนนี้ทำหน้าอย่างกะหมาหง๋อย ผมล่ะอยากจะเตะพวกมันซะเหลือเกินครับ หมั่นไส้ง่ะ

 

                จะ...จริงหรอวะ...ไอ้ริว....ไอ้ตาลมันถามผมอย่างไม่แน่ใจ ง่ะ มึงยังไม่เชื่อกูอีกเรอะ

 

                เออสิวะ!!! ถ้าหากพี่เคียวเขานอกใจมึง กูยอมให้มึงเชือดกบาลกูไปเลยเอ้า!!!”ผมจึงเน้นยำเพื่อความแน่ใจครับ ผมเชื่อว่าพี่เคียวไม่มีทางนอกใจผมแน่นอน เหมือนกับที่ผมเชื่อใจว่าไอ้ราฟไม่มีทางนอกใจผมแน่นอน (เพราะผมมันน่ารัก น่าฟัดไงครับ อาหุๆ)

 

                ฮือ....ไอ้ริว....ว่าแล้วไอ้ตาลมันก็ลุกขึ้น แล้วกระโจนเข้ามากอดผมทั้งตัวครับ ไอ้ริวตกใจแทบจะรั้งไว้ไม่ทันครับ อีกอย่างไอ้ตาลมันก็ตัวใหญ่กว่าผมอยู่ ถ้าหากผมปล่อยหมันมาทับผม ไม่ต้องห่วงครับ หาเหล็กมาแซะร่างผมที่พื้นได้ลยครับ

 

                ห่านี่ กูตกใจหมด!”ปากผมก็บ่นอ่ะครับ แต่แขนทั้งสองข้างของผมก็ปลอบประโลมไอ้ตาลเพื่อนรักอย่างอ่อนโยน เฮ้ย เห็นปากจัดอย่างนี้ทำไมมันถึงขี้แงแบบนี้ล่ะครับ

 

 

 

 

                                                .....................................................................

 

 

 

 

 

                ไอ้ริว กูถามอะไรหน่อยเด่ะ

 

                อะไรวะผมเปิดโอกาสให้ไอ้ปอนด์ถามครับ ในเมื่อมันอยากจะรู้อะไรจากผม

 

                ไหนมึงบอกว่าเชื่อใจพี่เคียวไงมันถามอีก ผมหันไปมองหน้ามันอย่างสงสัย อะไรของมันฟะ

 

                เออ กูเชื่อใจพี่เคียวผมตอบตามความจริง ผมเชื่อใจพี่เคียวว่าพี่เคียวไม่มีทางนอกใจไอ้ตาลเพื่อนรักของผมแน่ๆครับ

 

                เชื่อใจห่าอะไรเนี่ย ทำไมมึงถึงลากพวกกูมาซุ่มดูพวกรุ่นพี่เขาด้วยฟะ!!!!”ไอ้ปอนด์มันพูดเสียงดัง เล่นเอาชาวบ้านที่เดินผ่านไปผ่านมาถึงกับสะดุ้งโหยงตัวลอย ไอ้ริวกับไอ้โจ๊กสะดุ้ง รีบตะครุบเสียงของไอ้ปอนด์ไว้ทันทีทันใด กลัวหนูมันรู้ครับ

 

            เหี้ยปอนด์ เดี๋ยวพวกพี่เขาก็รู้ตัวหรอกว่าพวกเราอยู่นี่อ่ะไอ้โจ๊กที่เอามือปิดปากไอ้ปอนด์เอ็ดไอ้ตัวโทรโข่งชั่วคราวไว้ได้ทันท่วงทีครับ

 

                พอหลังจากที่พวกผมชาวเด็ก ม.4 คุยกันที่เขาแป๊ะช้อยเสร็จ พวกเราก็แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน โดยที่ผมฝากให้ไอ้แทนกับไอ้เจนดูแลไอ้ตาลในระหว่างกลับบ้าน ส่วนไอ้โมผมก็ฝากให้ไอ้วัชพาส่งบ้านด้วยครับ เพราะตอนแรกมันมากะไอ้ตาล แต่ดูท่าไอ้ตาลมันจะขับรถกลับไม่ไหว

 

                ส่วนผม ไอ้ปอนด์ และไอ้โจ๊กบ้านอยู่ทางเดียวกันครับ พวกเราก็เลยนั่งซ้อนสามกันมาเพื่อกลับบ้าน แต่ไอ้ริวนึกเอะใจอะไรบางอย่าง รีบบังคับให้ไอ้ปอนด์ซึ่งเป็นคนขับรีบไปที่ๆหนึ่งครับ ซึ่งมันก็คิอมุมอับแห่งหนึ่ง โดยที่ผมลากพวกมันสองตัวมาซุ่มดูบางสิ่งบางอย่าง

 

 

                อ๊ะๆ ทุกคนคงสงสัยเหมือนไอ้ปอนด์ใช่มั้ยล่ะครับ ว่าผมมาทำอะไรที่นี่....

 

 

                ที่นี่ก็คือมุมอับแห่งหนุ่งในจังหวัดล่ะครับ แล้วมันอยู่ตรงไหนใช่ป่ะล่ะ โอเคๆ ผมจะตอบให้ครับ มุมอับที่พวกเรากำลังซุ่มดูอย่างกับกองโจรในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้อยู่นั้น เป็นมุมอับที่อยู่เยื้องๆกับสตูดิโอบูมครับ ซึ่งสตูดิโอที่ว่านั้นคือสตูดิโอที่พวกพี่ผมมาซ้อมดนตรีนั่นแหละครับ แต่ไม่รู้ทำไมพวกพี่ๆถึงไล่พวกเด็ก ม.4 กลับบ้าน แถมยังยืนยันว่าไม่ให้พวกผมมาดู

 

                ดังนั้นพวกเราถึงแอบมาดูยังไงล่ะครับ เป็นไง ไอ้ริวฉลาดมะ

 

 

                (ฉลาดมากมึง ถ้าหากผัวมึงกะพี่มึงมาเจอกูไม่รับประกันความปลอดภัยหรอกนะ : คนเขียน)

 

 

 

                นั่นสิ กูก็คิดเหมือนไอ้ปอนด์นี่แหละ มึงจะมาแอบดูทำไมวะ เห็นมึงมั่นอกมั่นใจว่าพี่เคียวไม่มีทางนอกใจไอ้ตาลเด็ดขาด แล้วไหงมึงต้องมาแอบดู แล้วเสือกลากกู 2 คนมาด้วย แม่ง ดูจะกลับไปดูชินจังซะหน่อยไอ้โจ๊กมันบ่นกระปอดกระแปดคิดถึงตัวการ์ตูนสุดโปรดของตนเองขึ้นมาทันที

 

                ใช่ กูบอกว่าเชื่อ แต่กูไม่ได้บอกว่ากูเชื่อ 100 เปอร์เซ็นนี่หว่าผมตอบพลางทำหน้ากวนโอ้ยใส่พวกมัน ไอ้ปอนด์กะไอ้โจ๊กเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ หึหึ เดี๋ยวมึงจะแปลกใจมากกว่านี้ถ้ามึงรู้ว่าข่าวที่กูได้มาเป็นยังไง

 

                หมายความว่าไงวะไอ้ริว ไม่เชื่อใจเต็ม 100 แบบนี้ มึงจะไปสัญญิง สัญญากะไอ้ตาลทำไมฟะไอ้ปอนด์ที่ดิ้นหลุดจากวงแขนของไอ้โจ๊กถามซะเสียงดัง ผมเลยเขกกบลามันไปหนึ่งโป๊ก โทษฐานเกือบทำให้ผมหัวใจวายกับอากรผลีผลามของมัน

 

                ห่านี่ ที่กูสัญญากะไอ้ตาลไป ก็เพราะเพื่อให้มันสบายใจหรอก ถ้าหากไอ้ตาลมันได้ยินข่าวไม่ดีเกี่ยวกับพี่เคียวแล้วล่ะก็ งานนี้พวกเราคงจะห้ามไอ้ตาลไม่ทันแน่ๆว่ะผมหันไปพูดกับเพื่อนสนิททั้ง 2 คนที่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก ก่อนที่พวกมันจะตาโต แล้วรีบดึงผมเข้ามาสุมหัวทันใด

 

                ข่าวอะไรงั้นเหรอไอ้ริว มึงรู้อะไรมามั่งอ่ะ บอกกูมาเดี๋ยวนี้นะไอ้ปอนด์มันบีบหลังคอผมซะเจ็บครับ มึงปล่อยกูก่อนสิวะ เดี๋ยวกูหักตายหรอกมึงนิ

 

                โอ้ยยย...ไอ้ห่าปอนด์ มึงก็ปล่อยคอกูสิวะ กูหายใจไม่ออก เชี้ยนี่ไอ้ริวร้องจ๊ากครับ มันเล่นบีบซะแรง พอผมโวยเท่านั้น ไอ้ปอนด์มันก็รีบปล่อยผมครับ แถมมันยังหัวเราะแหะๆทำแอ๊บแบ๊วอีก เชี่ยนี่

 

                ตกลงมึงได้ยินข่าวอะไรมาวะไอ้ริวไอ้โจ๊กที่ดูว่าใจเย็นที่สุดในกลุ่มถามขึ้น ผมที่กำลังลูบต้นคอที่โดนไอ้ปอนด์บีบเมื่อกี้เพื่อบรรเทาความเจ็บครับ แรงควายดีจริงๆแฮะ ไอ้นี่

 

                กูได้ข่าวว่าพี่เคียว แอบซุกผู้หญิงไว้ว่ะผมตอบเสียงเบาเหมือนเสียงกระซิบ

 

                ห๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!”ส่วนพวกมันสองตัวก็อุทานเสียงดังเหมือนช้างร้องครับ

 

 

                โป๊ก! โป๊ก!

 

 

                โอ๊ย!” “อ๊าก!”

 

            แม่งเอ๊ย พวกมันสองตัวจะทำให้ไอ้ริวหัวใจวาย อุทานซะเสียงดังปานเสียงเครื่องบินเจ็ต ผมซึ่งเป็นคนบ้าจี้ ด้วยความที่ตกใจจู่ๆพวกมันสองตัวอุทานเสียงดัง ไอ้ริวเลยเผลอเขกกลาบพวกมันสองคนเต็มข้อนิ้วเลยล่ะ

 

                ไอ้ริว มึงเขกหัวกูทำไมเชี้ยไรวะ เจ็บนะมึงไอ้ปอนด์มันทำหน้าหงิกงอแอ๊บแบ๊วทำน่ารักครับ ไอ้ริวรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาตะหงิดๆ

 

                ก็พวกมึงจะอุทานเสียงดังทำไมวะ กูตกใจหมดผมด่าพวกมันครับ แม่ง ทำเสียงดังเดี๋ยวพวกพี่ๆเขาก็ได้ยินหรอก.....

 

 

 

                เฮ้ย! พวกมึง ได้ยินเสียงอะไรหรือเปล่าวะและในระหว่างที่พวกเรากำลังจะมีปากเสียงกันเมื่อไอ้ปอนด์ไม่พอใจที่ผมเขกหัวมัน พี่กกับพี่โดมเดินออกมาจากสตูดิโอ พร้อมกับคนหลายๆคนที่ทยอยพากันออกมา พวกผสามคนรีบหุบปากฉับทันทีครับ

 

                เสียงห่าอะไรวะไอ้กร กูไม่เห็นได้ยินเลยพี่โอห์มถามแบบขอไปที พวกพี่เขาพากันเดินไปที่ร้านนมปั่นที่อยู่ใกล้ๆกัน พ่กรทำหน้างง 2-3 ที ก่อนที่พี่แกจะเดินตามพี่โอห์มกับพี่สองไปนั่งที่โต๊ะหน้าร้านนมปั่น

 

                พวกมึง พวกมึงว่าเรื่องของไอ้เคียวจะแตกมั้ยวะหลังจากที่ 3 สหายต่างพากันสั่งนมปั่นของตัวเองเสร็จ พี่กรก็เอ่ยถามเพื่อน 2 คนที่กำลังเขี่ยนมปั่นในแก้วเล่น พวกผมสามคนอยู่ใกล้ๆกันครับ ก็เลยได้ยินชัดเจนครับ

 

                อู้อี้ๆไอ้ปอนด์ที่กำลังจะแหกปากอีกรอบส่งเสียงร้อนรนเมื่อพวกพี่เขาจะพูดถึงไอ้พี่เคียว ผมกับไอ้โจ๊กรีบกดไอ้ปอนด์ติดพื้นเลยครับ

 

                ชู่ว เบาๆสิวะไอ้ปอนด์ เดี๋ยวพี่เขารู้ตัวหรอกผมซุบซิบเสียงเบา เมื่อไอ้ปอนด์ดิ้นไปมา

 

 

 

                ไม่มีทางหรอก พวกเราปิดเงียบจะตาย ตาลเขาไม่รู้เรื่องนี้หรอกน่า แล้วอีกอย่างไอ้ริกมันก็ไล่ให้ไอ้พวกเด็ก ม.4 กลับบ้านไปอย่างนั้น คงไม่มีใครคิดอุตริกลับมาที่นี่หรอกพี่สองพูด พลางยกแก้วนมปั่นขึ้นซด แต่พี่เขาจะรู้มั้ยครับ ว่าคนที่คิดอุตริเนี่ย คือพวกผมเอง - -* ชิ มีนินทาลับหลังด้วยว่ะ

 

                เฮ้อ...พูดแล้ว กูล่ะสงสารไอ้เคียวจริงๆเลยว่ะพี่โอห์มว่า

 

                อืม นั่นดิ รักคนอื่นอยู่แต่ต้องมาดูแลคนนี้อีก กูล่ะไม่รู้จะเวทนามันยังไงดีเนี่ยพี่กรพูดแล้วเอามือเกยคางตัวเองเอาไว้ อีกมือนึงก็ยังคงลูบแก้วเล่นไปพลางๆ เหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่

 

                เฮ้ย! พวกมึง นั่งทำห่าอะไรอยู่วะจู่ๆก็มีเสียงทุ้มต่ำของคนที่ผมรู้จักคนหนึ่งดังขึ้น เรียกความสนใจให้กับรุ่นพี่ทั้งสามที่กำลังนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย รวมทั้งพวกผมที่กำลังนั่งฟังบทสนทนาเงียบๆในมุมอับที่อยู่ใกล้ๆ

 

                อ่าว ซ้อมเสร็จแล้วเรอะมึงไอ้พี่สองเงยหน้าจากนมปั่น มาสนใจคนอีกกลุ่มหนึ่งที่เดินออกมาจากสตูดิโอ ซึ่งพวกที่ออกมาก็พวกมสมาชิกวง Demon นั่นแหละครับ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีหวานใจของผมอย่างไอ้ราฟเดินตามออกมาด้วย แต่ไอ้ราฟมันทำหน้าหมาหง๋อยสุดๆเลยล่ะครับ

 

                เออเด่ะ...ไอ้ห่าราฟไม่รู้เป็นไร ร้องเพลงไม่ออกเลยเนี่ยพี่ผมซึ่งเป็นหัวหน้าวงก็หงุดหงิดอ่ะครับ พลางยันหัวไอ้ราฟแรงๆหนึ่งที ไอ้ริวจี๊ดครับ บังอาจมาทำร้ายสุดที่รักของผม

 

                เอ๊ะๆ ลืมไปว่าผมกำลังโกรธไอ้ราฟอยู่ จะไปสงสารมันทำไมเนี่ย.....

 

                หึหึ คงจะเสียใจมั้ง โดนเมียเมินใส่แบบนั้นอ่ะไอ้พี่โดมยิ้มกริ่มแล้วแซวไอ้ราฟที่เดินมานั่งปุที่ข้างพี่กร ก่อนที่จะขโมยนมปั่นของพี่กรมากินหน้าตาเฉย แอบชั่วนิหว่า

 

                ทำไงได้ล่ะว๊า มันจำเป็นที่กูต้องไล่พวกนั้นให้กลับบ้านไปนี่ ถ้าไอ้ตาลอยู่มีหวังงานนี้มีแต่ล่มกับล่มล่ะพี่ริกพูด แล้วหันไปมองกลุ่มคนอีกกลุ่มที่กำลังเดินออกมาจากสตูดิโอ แต่กลุ่มนี้มีเพียงบุคคลแค่ 2 บุคคลเท่านั้น

 

                ซึ่งพอสองคนนั้นเดินออกมา พวกผมสามที่แอบซุ่มอยู่ก็แทบจะแหกปากร้องออกมา แต่ก่อนที่เสียงของพวกเราสามคนจะแล่บออกมา พวกผมต่างคนต่างปิดปากซึ่งกันและกันทันทีครับ

 

            ก็ภาพที่พวกเราเห็นอ่ะ....

 

                เป็นภาพที่พี่เคียวแกเดินควงเด็กผู้หญิงน่าตาน่ารักคนนึงออกมาด้วย ซึ่งเครื่องแบบของเด็กคนนั้นบอกได้เลยว่า เด็กคนนั้นเป็นเด็กโรงเรียนคริสเตียนคอนแวนต์ โรงเรียนเอกชนชื่อดังของจังหวัดผมเลยล่ะครับ

 

 

                เพื่อนผมโดนสวมเขา....

 

 

                ถึงว่าทำไมพวกพี่ๆถึงไล่พวกผมกลับบ้าน ไม่ยอมให้มาดูพวกพี่เขาซ้อม

 

 

                เพราะพี่เคียวแกแอบหนีบอีหนูไว้ โดยที่ที่มีพวกรุ่นพี่กับรุ่นน้อง (ไอ้หลานรัก 2 ตัว) เก็บความลับให้นี่เอง......






                    โอเค๊ๆ อยากอ่านอิเจ๊มดก้อจัดห๊ายยยยย มาอัพตอน 00:59 พอดีเลยอ่ะ 5555+ ยังมีหน้าโต้รุ่งอีกแฮะอิเจ๊ พรุ่งนี้เรียนด้วยนี่


                  อัพแล้ว เม้นต์ให้ด้วยนะคะที่รัก และขอบคุณทุกๆท่านที่เข้ามาอ่าน เม้นท์ โหวต และเยี่ยมเยียนเข้ามาในบอร์ดนะจ๊ะ


               จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

16,267 ความคิดเห็น

  1. #16083 loveการ์ตูน (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 18:04
    ริวอย่าเข้าใจผิดสิพี่เคียวเขาอาจจะจำเป็นก็ได้นะขนาดพวกพี่กรเขายังบอกเลยว่าสงสารพี่เคียวอ่ะ

    ขอบคุณนะคะ:D
    #16083
    0
  2. #16059 tee (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 00:46
    พี่เคียวแม่ง..แอบเลวนี่หว่า
    #16059
    0
  3. #15914 porukimi (@zentee) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 21:23
    ทำไมพี่เคียยวทำอย่างงี้ละ
    #15914
    0
  4. #15756 KiHae*129 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 00:28
    รักอยู่

    แต่ทำไมพี่เคียวทำงี้อ่ะ
    #15756
    0
  5. #15692 Killer (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 20:37
    รักตาลแต่ต้องมาดูแลยัยผู้หญิงนั้นสินะ
    #15692
    0
  6. #15691 Killer (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 กันยายน 2555 / 20:37
    รักตาลแต่ต้องมาดูแลยัยผู้หญิงนั้นสินะ
    #15691
    0
  7. #15388 fuef (@fue1987) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 01:26
     ขอบคุณมากครับ
    #15388
    0
  8. #15327 lambo_15236 (@lamboy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 12:44
    พี่เคียวมีกิ๊กจริงๆอ่อเนี่ย TT^TT
    #15327
    0
  9. #15222 Eบร้ากลางซอย (@earn-1827) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 18:17
     อิพี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ตายๆๆๆตายแน่ๆTT^TT
    #15222
    0
  10. #14894 ^_^ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 23:00
    ถ้าจับได้ตายไม่ดีแน่ๆ
    #14894
    0
  11. #14735 Ap'aQPr (@pray2626) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 13:13
     ตายแน่พี่เคียวววว จัดหนักเลยตาลลลลล
    #14735
    0
  12. #14607 nit-_- (@aomaeem) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 12:39

    พี่เคียว....ตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    #14607
    0
  13. #14550 F!ShR@iNBo.OW (@rainbowfairy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 22:03

    โว้ๆ ได้ไงเนี้ย -O-
    ตาลอย่าไปยอม

    #14550
    0
  14. #14510 อารายว้า (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2554 / 16:25
    โหยยยย

    ตาล แบบนี้มานต้องเลิกกกก
    #14510
    0
  15. วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 10:26
     อีพี่เคียววว !! หนูตาล เลิก ไอ่ชั่วเอ้ยย 
    #14428
    0
  16. #14243 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 16:46
     เวรเอ้ย
    #14243
    0
  17. #14190 *CassEM~! (@em_oh) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2554 / 10:56
     เจ็บจัง เจ็บๆๆๆ ๆๆ 

    ps.ขอบคุณนะคะ
    #14190
    0
  18. #13327 Oo FireFly oO (@minor-role) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 16:54
    เหอะๆ พี่เคียว ไม่รอดแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ = =*
    #13327
    0
  19. #13229 u-kun (@u-kun) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 18:01
    แหะๆ- ตายซ้าคุณเคียวที่แสนชั่ววววววว
    #13229
    0
  20. #12866 pia (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 10:33
    พี่เคียวชั่ว
    #12866
    0
  21. #12833 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 เมษายน 2554 / 14:27
    เคียวตายแน่ๆ งานนี้- -
    #12833
    0
  22. #12688 Lookkaew :p (@jakkajan09) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 18:05
    ไรเตอร์รู้น้าว่ามันไม่ใช่อย่างที่เราคิด ?
    #12688
    0
  23. #12640 {+[~PiMiNe~]+} (@ryeoma) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 03:55
    T-T;;;
    สงสารตาลอ่า
    พี่เคียวทำงี้ได้ไงอ้ะ
    ชิชิ
    #12640
    0
  24. #12588 NR [[ '; *๖๘ (@hero-fayzii) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 15:23
    เคียวทำไมนายทำกับกวางเยี่ยงนี้ TT
    #12588
    0
  25. #12299 z-poy (@z-poy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2553 / 02:35
     เคียวเตรียมจองวัดดีกว่ามั้ย
     นายตายแน้งานนี้ 55555 
    #12299
    0