ใครเป็นภรรยาแกฟะ (Yaoi)

ตอนที่ 48 : ตอนที่ 42.1 = เด็กช่างตื้อกับบทลงโทษ (แก้ไขตัวอักษร)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    8 พ.ย. 51

ตอนที่ 42.1

 

 

 

 

 

 

                ว่าแต่มึงเหอะไอ้ริว กูได้ข่าวว่ามึงอยู่สีฟ้าไม่ใช่หรอ ไหงมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่นี่แล้วเสื้อที่ใส่นั่นอีก ตัวใหญ่กว่าตัวมึงเท่านึงได้มั้งเนี่ยไอ้เจนมันถามน้ำเสียงแปลกใจครับ แหงล่ะ ก็ผมอยู่สีฟ้าแต่ดันมานั่งที่อัฒจันทร์และใส่เสื้อสีแดงอีก เป็นใครก็ต้องงงล่ะ

 

                ไม่ต้องสงสัยหรอกว่ะไอ้เจน กูว่ามันคงโดนพี่ราฟบังคับให้มาอยู่นี่แน่ๆ เมื่อวานก็ไม่ก่อเรื่องมาไม่ใช่รึไงไอ้แทนได้ทีก็แขวะผมเป็นใหญ่ ผมจะเถียงมันก็ไม่ได้ เพราะทุกอย่างเป็นความจริงทั้งนั้น

 

                ตกลงแล้วเรื่องที่ไอ้รินกับลูกแพรตบกันนั้น กลายเป็นข่าวใหญ่ที่สุดในโรงเรียนตอนนี้เลยครับ เรื่องราวมันผ่านไปไม่ถึง 24 ชั่วโมง พวกเด็กนักเรียนในโรงเรียนผมก็พูดถึงวีรกรรมที่คุณลูกแพรทำไว้ แต่ก็มีบางส่วนนะครับ ที่คิดว่าฝ่ายที่ผิดก็คือไอ้ริน ซึ่งแน่นอนว่าขาวนี้ดังในหมู่เด็กผู้หญิงซะส่วนใหญ่ ทำให้เด็กผู้หญิงแยกเป็นสองฝ่ายอย่างเห็นได้ชัดครับ

 

                แต่ที่แน่ๆ ลูกพรเขาไม่สามารถมาโรงเรียนได้ในวันนี้ สาเหตุก็เพราะว่าดั้งของลูกแพรหักครับ หึหึ และนั่นก็ฝีมือน้องสาวสุดที่รักของผมนั่นแหละ ทุกคนก็รู้ไม่ใช่หรอครับ ว่าไอ้รินมันทำอะไรกับลูกแพรไว้บ้าง ทั้งตบกับเกี๊ยะไม้ ข่วนหน้า และแถมท้ายด้วยหมัดตรงเข้าที่ดั้งจมูก และผลที่ได้รับคือ ลูกแพรต้องเข้ารักษาตัวเป็นการด่วนเพื่อนรักษาดั้งอันโด่งงามของเธอ

 

                แต่ว่าไอ้ริวก็ไม่สามารถโล่งใจอะไรได้นักหรอกนะครับ เพราะว่าอิตั้มมันยังมาเสนอหน้าลอยหน้าลอยตาอยู่ในโรงเรียน ผมเห็นว่ามันก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไรนักหนา มีก็แต่ดวงตาข้างขวาเขียวปูดก็แค่นั้น ซึ่งและทำให้ไอ้ราฟบังคับให้ผมมานั่งอยู่ที่อัฒจันทร์ของสีแดงยังไงล่ะครับ

 

                และอีกอย่างอิตั้มมันอยู่สีส้ม ซึ่งสีส้มมันก็ต้องอยู่ติดกับสีฟ้าอยู่แล้ว ไอ้ราฟเลยยิ่งไม่เชื่อใจไอ้พวกพี่กรที่อยู่สีฟ้าซักเท่าไหร่ มันก็ยิ่งบังคับให้ผมมาอยู่ที่สีแดง ห้ามไปไหนมาไหนคนเดียวเด็ดขาด

 

                มันบอกนะครับว่าห้ามให้ผมไปไหน แต่ก่อนที่พวกไอ้วัชมันจะมา ที่อัฒจันทร์ สีแดงไม่มีคนที่ผมรู้จักเลยซักคน ผมก็ไม่รู้ว่าผมมานั่งทำเงียกอะไรที่สีแดงล่ะเนี่ย แต่ก็ดีนะครับที่พวกไอ้วัชมาหา ไอ้ริวก็เลยไม่เหงา

 

                แต่ว่าเรื่องที่ผมงานเข้านี่สิ ชักหนาวๆยังไงไม่รู้อ่ะครับ

 

 

                ก็ในระหว่างที่ผมกับพวกไอ้วัชกำลังนั่งคุยตามประสาเพื่อนซี้ ไอ้เด็กใหม่ที่ชื่อโมอะไรนั่นอ่ะ มันนั่งมองผมไม่วางเชียวครับ แถมยังมองแบบสายตาเลื่อนลอย ปิ้งปั๊งเหมือนเด็กเจอรักแรกพบ ทำให้ผมรู้สยองขึ้นมาตะหงิดๆครับ

 

                กูเป็นรับโว้ย ไม่ใช่รุก มึงอย่ามาสนใจกูเล้ยยยยยย....!!!!

 

 

            (รับให้เฉพาะไอ้ราฟคนเดียวนะครับ ส่วนคนอื่นแล้วแต่สัดส่วนและความพอใจของผมเท่านั้น)

 

 

                ว่าแล้วไอ้ริวก็นั่งคร่ำครวญในใจโดยที่ท่าทางภายนอกของผมกำลังนั่งคุยกะเพื่อนๆอย่างสนุกปาก ไอ้ผมเองก็ใช่ว่าจะปล่อยให้ฝ่ายนู้นอยู่ฝ่ายเดียวนะครับ มีบางครั้งที่ผมจะแอบเมียงมอง ส่งสายตาถามแบบว่า นายมองอะไรอ่ะ??? อะไรประมาณนี้ แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมาก็คือเขาหลบสายตาผมอ่ะเด่ะ โอ้ย แล้วมันจะรู้มั้ยเนี่ยว่ากูกำลังจะบอกมึงว่า มึงมองกูหาพระแสงอะไรวะ หน้ากูไปเหมือนหน้าญาติฝ่ายไหนของมึงรึง๊ายยยย

 

                เอ้อ...แล้วพวกเฮียเขาไปไหนอ่ะ กูนั่งคุยกะมึงตั้งนานยังไม่เห็นพวกเฮียๆเลยนี่ไอ้ตาลที่นั่งอี๋อ๋อกับพี่เคียวยังอุตส่าห์สละเวลามาถามถึงพวกไอ้ราฟอีกนะครับ รักกันดีจริงๆสองคนนี้นิ

 

                เห็นว่าไปเตรียมตัวแข่งบอลอ่ะ เดี๋ยวตอน 10 โมงก็ลงแข่งกะสีเหลืองอ่ะนะไอ้ริวตอบกลับไป และก็ไปจ๊ะสายตากับไอ้คนที่ชื่อโม เอาอีกแล้วครับ มันหลบตาผมอีกแล้ว ชักหงุดหงิดว่ะ

 

                ง่ะ เฮียราฟเขารับจ๊อบกี่ที่กันแน่วะ ทั้งเชิญธงโรงเรียน ลงการแสดงในวันที่ 3 ลงแข่งบาสทุกนัด แล้วนี่ลงฟุตบอลอีก มันไม่หนักไปหน่อยเหรอไอ้ตาลทึ่งในความสามารถเกินตัวของไอ้ราฟครับ

 

                เหอะ กูเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะมึงยังไม่รู้อะไรไอ้ตาล ไอ้ราฟมันยิ่งกว่ายอดมนุษย์อีก เมื่อคืนก็แทบไม่ได้นอน เพราะเมาแต่ฟัดกู ตั้ง4 รอบ แล้วตื่นเช้ามาเชิญธงโรงเรียน มีแข่งบอลตอน 10 โมงอีก งานเยอะยิ่งกว่าที่มึงคิดอีกโว้ย

 

                ว่าแต่มึงเหอะ นั่งอยู่ตรงนี้ไม่เบื่อบ้างหรือไง ถ้าไงไปเดินเที่ยในงานกะกูมั้ยล่ะไอ้วัชชวนผมออกไปครับ ไอ้ริวดี๊ด๊าขึ้นมาทันใด

 

                ไปๆ กูก็เบื่ออยู่เหมือนกันอ่ะแหละแล้วไอ้ริวก็ลุกขึ้นเดินตามไอ้พวกเพื่อนๆไปทันทีครับ

 

 

 

                แม้ว่าที่โรงเรียนของผมจะมีการแข่งันมากมายจนนักเรียนบางคนแทบจะไม่มีเวลาว่างในการเที่ยว แต่ตามอาคารเรียนต่างๆก็มีซุ้มขายของมากมายพอสมควร และส่วนมากพวกซุ้มต่างๆจะเป็นบุคคลภายนอกที่เข้ามาหารายได้พิเศษในโรงเรียน ดังนั้นพวกนักเรียนก็ไม่ต้องกลัวอดอาหารครับ รอบด้านมีแต่ร้านขายของเต็มไปหมด

 

                พี่เคียว ซื้อไข่นกกระทาให้ตาลหน่อยน๊า~”

 

                วัชจ๋า เค้าอยากกินน้ำส้ม

 

            นี่แทนๆ ดูนี่สิ ตุ๊กตาตัวนั้นน่ารักจัง

 

            เจนคะ แป้งอยากได้ลูกโป่งสีฟ้าลูกนั้นจังอ่ะ

 

            โอ้ยยย หวานมดขึ้นแล้วโว้ย!!!”เสียงสุดท้ายนี่เสียงผมเองครับ

 

                พอไอ้ริวแหกปากดังลั่น ไอ้พวกคู่รักหวีดหวานทั้ง 4 คู่ก็หันมามองผมเป็นตาเดียว แต่ประมานโทษ ไอ้ริวหน้าด้านเป็นหลัง ใครจะจ้องถึงลูกถึงโคนก็จ้องไป ไม่สนใจอยู่แล้ว

 

                แต่เมื่อกี้เห็นไอ้พวกคู่รักมันสวีทกัน ไอ้ริวก็รู้สึกอิจฉาขึ้นมาตะหงิดๆ แหงล่ะครับ ก็เพราะไอ้ราฟมันไม่ว่างพอที่จะพาผมเที่ยวซุ้มขายของในโรงเรียน ทำให้ผมต้องมาเดินกับไอ้เด็กหน้าใหม่ หงิ๋มจนน่ารำคาญนี่ไงล่ะครับ

 

                ไอ้ริว ถ้ามึงอิจฉาพวกกูล่ะก็ ไปลากแฟนมึงมาควงสิ มึงจะได้หุบปากญาติของหมาซักทีไอ้แป้งมันแนะนำอะไรดีดีให้ผม แต่ผมรู้สึกว่าคำพูดของไอ้แป้งมันจะเป็นการประชะดเสียมากกว่านะครับ

 

                ชิ อย่าให้กูพามาควงได้ละกัน พ่อจะสวีทให้หวานกว่านี้เลยคอยดูเด่ะว่าแล้วไอ้ริวก็บ่นอุบอิบตามประสาผมอ่ะนะครับ แต่ไม่นึกว่าไอ้คนที่เดินตามผมต้อยๆมันจะได้ยิน

 

                ริว...เอ่อ...ริวมีแฟนแล้วเหรอ...เสียงหวานๆของไอ้เด็กใหม่หน้าตาเจี๊ยมเจี๋ยมถามขึ้นครับ ไอ้ริวเหล่มองคนข้างๆด้วยหางตา ทำไมวะ กูมีแฟนแล้วหนักหัวพ่อมึงรึไง

 

                อืม มีแล้วรู้ไว้ซะ ว่าคนหน้าตาอย่างกูโสดได้ไม่นานโว้ย ว่ะฮาฮ่า

 

                หรอ เธอคนนั้นน่ารักป่ะแล้วคุณจะถามหาพระแสงตอปิโดอารายล่ะคร๊าบ ว่าแต่ ไอ้นี่มันนึกว่าผมมีแฟนเป็นผู้หญิงหรอกเหรอเนี่ย เอาวะ เล่นกะวันซะหน่อย

 

                น่ารักอยู่แล้วล่ะ แฟนเราเป็นถึงคนดังของโรงเรียนเชียวนะไอ้ริวได้ทีก็โม้ใหญ่อ่ะครับ แต่มันก็เป็นความจริงนิ ที่ไอ้ราฟมันเป็นคนดังของโรงเรียน มีดีกรีความหล่อระดับเดือนของโรงเรียนเชียวน๊า คิคิ

 

                จริงอ่ะ เป็นถึงดาวโรงเรียนเลยหรอไอ้โมมันถามพร้อมกับทำท่าตะลึง ไอ้ริวแอบกลั้นหัวเราะเต็มที่ครับ โอ้ย คนอะไรจะใสซื่อจนซื่อบื้อขนาดนี้ฟะ

 

                อืม...ใช่เลยเดือนโว้ย ไม่ใช่ดาว พูดถึงดาวก็นึกถึงคุณลูกแพรอีก ไอ้ริวเครียดโว้ย

 

                เขาก็คงนิสัยดีด้วยใส่มั้ย เห็นนายออกจะรักคนๆนั้นน่ะโมพูดยิ้มๆแต่นัยน์ตากลับแสดงความเศร้าหมอง นี่อย่าบอกนะว่ามึงจะร้องไห้อ่ะ

 

                ก็นิสัยดีนะ...แต่บางครั้งแอบหื่น

 

                จริงๆนะครับ ผมไม่ได้โกหกเขาเลยซักนิดเดียว แค่ไม่ได้บอกว่าเป็นผู้ชายก็แค่นั้น ไอ้ริวไม่ผิดศีลใช่ป่ะครับ มุสาวาทาเวระมณีสิฆาปะทังสัมมาติยามิ สาธุ!!!!

 

                เอ่อ...แล้ว....ยังจะถามอะไรอีกเนี่ย

 

                โม นายไม่หิวบ้างหรอ เราหิวแล้วอ่ะ ไปหาอะไรกินกันว่าแล้วไอ้ริวก็ต้องรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีครับ ถ้าหากปล่อยไว้มีหวังไอ้เด็กหน้าตาเจี๊ยมเจี๋ยมอย่างไอ้โมคงจะกลายเป็นผู้ที่ชนะเกมส์แฟนพันธ์แท้ไอ้ริวไปแน่ๆครับ ผมยังไม่อยากดังโดยการออกรายการช่อง 5 ตอนกลางคืนนะ

 

                (หลงตัวชิบหาย : คนเขียนของซักที)

 

 

                อืม ก็หิวอยู่หมือนกันไอ้โมมันยิ้มแป้นเลยครับ เมื่อผมพามันไปยืนอยู่ที่ร้านขายลูกระเบิด (ขนมนะครับ ไม่ใช่ระเบิดสามชายแดนภาคใต้) ผมสั่งไส้ปูอัดและไส้กรอกไปอย่างละอัน ก่อนที่จะหันมาถามไอ้โมหน้าหวานที่ยืนทำหน้าบ่องแบ๊ว จนไอ้ริวอยากจะตบบ๊องหูแทน

 

                โม นายเอาอะไร เราเลี้ยงเองวันนี้ขอทำหน้าที่คนดีซักวัน หลังจากชั่วมานานครับ

 

                จริงหรอ ริวนี่ใจดีจังไอ้โมยิ้มอย่างดีใจ แม่ง คนอารายวะ ยิ้มน่ารักชิบ

 

                อืมๆ รีบๆสั่งเข้า เดี๋ยวป้าเขาจะได้ทำทีเดียวเลยไอ้ริวรู้สึกหน้าร้อนผ่าวเล็กน้อยครับ ยิ้มน่ารักอย่างกะเด็กอนุบาลขอลูกอม เป็นใครจะยอมใจแข็งอยู่ได้ล่ะครับ ผมคนนะไม่ใช่ศิลาจารึก!

 

 

                และสรุปว่าตลอดการเดินทางไป-กลับระหว่าง อาคาร 1 ยันอาคาร 8 ซึ่งโดยสารด้วยการ วอร์คกิ้ง (ซึ่งเป็นวิธีที่ทรมานเท้าผมข้างขวาเป็นอย่างมาก) ระหว่างเราต่างพากันแวะซื้อของฝากติดไม้ติดมือกันมามากพอสมควร และแน่นอนว่า ไอ้ริวเป็นเจ้าบ้านที่ดีต้องเลี้ยงไอ้เด็กหน้าใหม่หน้าตาเจี๊ยมเจี๋ยมอย่างไอ้โม ไปเกือบร้อยกว่าบาท อันเนื่องมาจากพระราชดำรัสที่แสนอ่อนหวานของทั่นโม ทำให้ไอ้ริวใจอ่อนยอมเสียตังค์ให้โดยไม่คิดดอกเบี้ย

 

                กว่าที่พวหเราจะเดินทาง (เดินเที่ยว) เสร็จก็กินเวลาไปเกือบ 1 ชั่วโมง เพราะระยะทางตั้งแต่อาคาร 1-8 มีซุ้มขายของมากมายอย่างกับงานทอดผ้าป่าวัดมะพร้าวต้นเดียว ดังนั้นพวกเราที่ได้เดินเที่ยวพอหอมปากหอมคอ จึงพากันพระราชดำเนินกลับอัฒจันทร์ของสีแดงทันทีครับ (ของกินเต็มมือไม่ต้องกลัวอด)

 

                และเป็นที่ทราบกันแล้วครับ ว่าตลอดการเดินเที่ยวทริปนี้ไอ้ริวได้เดินคู่กันสองคนกับไอ้โมหน้าหวาน ทำให้ผมสามารถสนิทกับไอ้โมได้ในระยะเวลาอันรวดเร็วอย่ากงะติดเครื่องเจ็ตสำรวจอวกาศของอินเดียก็ไม่ปาน

 

 

                ตอนที่เราเดินไปถึงอัฒจันทร์ของสีแดงก็เวลา 10 โมงพอเป๊ะครับ ซึ่งเวลา 10 โมงของวันนี้จะมีการแข่งขันฟุตบอลรวมชั้นมัธยมปลาย ระหว่างสีแดงกับสีเหลือง ที่รู้ๆมาปรากฏว่านี่เป็นรอบชิงชนะเลิศแล้วครับ เห็นเขาว่าปีนี้มีลงแข่งแค่ 5 ทีมเท่านั้น และการขัดเลือกก็เลือกกันไปแล้วเมื่อวาน (คงน่าจะตอนที่ผมหมดสติไปอ่ะครับ)

 

                ดังนั้นจึงมีการแยกฝ่ายกันอย่างเห็นได้ชัด เพราะอัฒจันทร์ของสีแดงกับสีเหลืองตั้งกันอยู่คนละโยธ ทำให้นักเรียนแยกพรรคพวกออกเป็น 2 ฝ่ายทันใด สีเหลือง สีชมพู สีเขียว และอีกครึ่งของสีส้ม เชียร์ทีมสีเหลือง สีส้มอีกครึ่ง สีฟ้า สีม่วง และสีแดงเชียร์ทีมสีแดง

 

                แน่นอนว่าการแบ่งพรรคแบ่งพวกกันแบบนี้ทำให้นักกีฬาไม่มีทางเลือกในการเลือกที่ๆจะพัก ดังนั้นของทีมของสีแดงจึงมาพักกันหน้าอัฒจันทร์ของสีแดงนั่นแหละครับ ง่ายดีแฮะ

 

                อ่าว ไอ้เคียว มึงอยู่นี่เอง กูนึกว่ามึงหายกบาลไปไหนซะแล้วพี่ซีเอ่ยถาม เมื่อพวกเราเดินไปถึงอัฒจันทร์สีแดง ปรากฏว่า Demon ทั้งหมดมากองอยู่ที่สีแดงกันหมดครับ  แต่ละคนนี่ใส่เสื้อไม่เหมือนกันซักเท่าไหร่ ทำให้พวกเรากลายเป็นกลุ่มคนที่มีสีสันมากที่สุดในงานครับ (แต่ละคนก็หล่อลากปูนกันทั้งน๊าน)

 

                กูก็พาน้องๆหนูๆไปเดินเที่ยวมาแถวๆนี้ล่ะว่ะพี่เคียวตอบ ก่อนที่จะพาภรรยาสุดที่รักไปนั่งที่อัฒจันทร์ ตามด้วยพวกไอ้แทนกับแควนๆทั้งหลายครับ ยกเว้นผม ที่กะจะเข้าไปคุยกะไอ้ราฟซะหน่อย แต่ว่า....

 

                อ่าว แล้วนั่นเด็กที่ไหนวะพี่กรถามเมื่อเห็นไอ้โมยืนแอบอยู่ข้างๆผม

 

                โอ้! น้องริว เดี๋ยวนี้เลี้ยงต้อยเด็กแล้วเหรอพี่แชมป์แซวโดยไม่รู้ชะตากรรมจะโดนไอ้ริวยัดปากเมื่อใดครับ

 

                บ้าเด่ะพี่ นี่โม เด็กเข้าใหม่ห้องของไอ้ตาลมัน เห็นบอกว่าลองพามาเที่ยวดูอ่ะผมแนะนำไอ้โมให้รู้จักกับทุกคน

 

                โม นี่พี่ริกพี่ชายเรา และนั่นก็พี่......บลา บลา บลา....และไอ้ริวก็แนะนำไปแต่ละคน ส่วนมากก็พวกรุ่นพี่ทั้งนั้นแหละครับ จนมาถึง....

 

                และนี่พี่ราฟผมแนะนำไอ้ราฟให้รู้จักเป็นคนสุดท้าย และแทนที่ไอ้ราฟมันจะยิ้มให้ไอ้โมเหมือนคนอื่นๆ มันกลับจ้องไอ้โมซะเขม็งเชียวครับ

 

                วะ...หวัดดีครับ...ไอ้โมปากสั่นกระตุกเลยแถมยังเข้ามากอดแขนผมแล้วทำแอบ มิดตายล่ะมึง ส่วนไอ้ราฟก็พยักหน้าหงึกหงักพอเป็นพิธี

 

                โม เอ่อ...นายไปนั่งก่อนนะ เดี๋ยวเราคุยอะไรกะพี่ๆเขาซะหน่อยว่าแล้วไอ้ริวก็บอก (ไล่) ให้ไปนั่งกับพวกไอ้ตาล ไอ้โมมันมองหน้าผมแว่บนึง ก่อนที่จะยิ้มหวานๆแล้วยอมเดินไปหาไอ้ตาลที่อัฒจันทร์ แต่ไม่ทันที่ไอ้โมจะหันกลับไป ผมก็โดนไอ้ราฟกระชากตัวเข้าไปกอดแล้วครับ

 

                โอ๊ะ!”ไอ้ริวสะดุ้งเล็กน้อยครับ ก็จู่ๆมากระชากไปนิ

 

                สนิทกับไอ้เด็กนั่นจังนะครับ เพิ่งรู้จักกันไม่ใช่เหรอไอ้ราฟถามผมเสียงคาดโทษ ไอ้ริวยิ้มแหะๆให้สิครับ โดนดักซะขนาดนี้น่ะ

 

                ก็ตอนที่เดินไปหาอะไรกิน โมเขาเดินมากะผมนี่ เราก็เลยคุยกันและสนิทกันเร็วตอบตามความจริงมะได้อิงนิยาย

 

                งั้นเหรอ แล้วที่ไอ้เด็กนั่นมันกอดน้องอ่ะ หมายความว่าไงกันไอ้ราฟยังคงทำหน้านิ่ง แต่เสียงดุอิ๋บอ๋ายเลยงับ

 

                ไม่รู้ดิ...

 

                แล้วน้องชอบป่ะ เด็กนั่นน่ารักด้วยนี่

 

                บ้าดิพี่ราฟ ผมจะไปชอบได้ไง ไอ้นั่นมันผู้ชายนะเอ้อ...วันนี้ไอ้ราฟท่าจะสมองผิดปกติ ใครให้ไอ้ราฟกินยาอีก่อนแข่งอ๊ะป่าวหว่า

 

                อ้าว พี่ก็เป็นผู้ชายนี่ แล้วที่พี่กอดน้องเนี่ย รังเกียจด้วยมั้ยพูดแล้วไม่ปล่อยให้เวลาว่างเปล่าครับไอ้ราฟ มาถึงก็เอาจมูกร้อนๆมาถูไถที่แก้มของผม ไอ้ริวน่าร้อนผ่าวเลยครับ เชินอ่ะ

 

                ป่าว กับพี่มันคนละกรณีกันได้ทีไอ้ริวก็อ้อนใหญ่สิครับ กว่ามันจะอารมณ์ดีทั้งทีเล่นเอาผมเสียววาบเลยนะครับ

 

                หึหึ น่ารักจริง แฟนใครเนี่ยไอ้ราฟพูดอย่างนั้นมันก็ยิ่งกอดผมแน่เข้าไปอีกครับ แหม ถ้าตอนนี้ผมอยู่ในห้องสองต่อสองกะมัน มันคงไม่เสียเวลามานั่งกอดผมแบบนี้หรอกครับ มันคงจะจับผมกดลงเตียงไปแล้วล่ะ

 

                บ้าดิพี่ราฟ ปล่อยได้แล้วนะ เดี๋ยวใครมาเห็นทำไงเล่าว่าแล้วไอ้ริวก็พยายามผละจากอ้อมกอดของไอ้ราฟ แม่ง มานั่งกอดผมโชว์ชาวบ้านชาวช่องแบบนี้ เดี๋ยวเรื่องก็ดังกว่าเรื่องของลูกแพรโดนไอ้รินตบหรอก

 

                ช่างมันสิ นี่เมียพี่ใครจะทำไมโอ้ยยยย มึงก็นึกถึงหน้าเมียมึงหน่อยเหอะ กูเขินเฟ้ยยยยย!!!!

 

            เอ้าๆ ตกลงมึงจะแข่งบอลหรือแข่งผลิตลูกวะ นั่งอี๋อ๋อกันอยู่นั่นแหละพี่ชายผมขัดจังหวะผมซะงั้น สำหรับผมอ่ะดีเพราะจะได้ไปนั่งเชียร์ซะที ส่วนไอ้ราฟทำหน้าซังกะตาย แต่ก็ยอมปล่อยแขนจากผม แล้วผมก็ลุกขึ้นยืนหมายจะไปนั่งเชียร์ที่อัฒจันทร์ แต่ไอ้ราฟก็คว้ามือผมไว้ซะงั้น

 

                ห่านี่ มารขวางความสุขกูจริง...ไอ้ราฟบ่นอุบอิบแล้วก็หันมาใส่สตั๊ดคู่สีดำ แต่มือมันอ่ะ ยังจับมือผมอยู่ครับ นี่ตกลงมันจะอาลัยอาวรณ์ผมอีกนานมั้ยครับ

 

                พี่ราฟ ปล่อยดิ เดี๋ยวผมจะได้ไปนั่งไอ้ริวทำง๊องแง๊งใส่ครับ กะไอ้ราฟผมทำประจำแหละ อิอิ

 

                ไม่ต้องไปนั่งตรงโน้น นั่งตรงนี้แหละไอ้ราฟดึงแขนผมให้มานั่งข้างมัน แต่นี่มันที่นั่งของนักกีฬานี่ครับ ทำไมผมต้องมานั่งตรงนี้ด้วยเนี่ย

 

                ง่ะ แต่นี่มันที่นั่งของนักกีฬานี่ ไม่เอา ผมจะไปนั่งกะเพื่อนไอ้ริวก็ช่างแหลซะน่าถีบ จริงๆนะครับ ถ้าอยู่กะเพื่อนผมไม่ทำตัวน่าหมั่นไส้แบบนี้หรอก แต่กับไอ้ราฟมันคนละสถานการณ์กัน และฐานนะของไอ้ราฟก็พิเศษกว่าใครเพื่อน

 

                นั่งตรงนี้แหละ พี่จะได้เห็นน้องชัดไอ้ราฟทำเสียงดุ

 

                แต่ว่า....โฮๆ วันนี้ทำไมไอ้ราฟมันตื้อจังครับ

 

                ไม่มีแต่ ถ้าหากว่าพี่หันมาแล้วไม่เห็นน้องนั่งอยู่ตรงนี้ล่ะก็ โดนดีแน่...ไอ้ราฟมันสั่งผมเสียงดังก่อนที่จะวิ่งตามพวกพี่ๆลงสนามไป ไอ้ริวยืนเอ๋ออยู่สิครับ สั่งปุ๊บก็วิ่งปั๊บออกไปแบบนั้น ใครเขาจะไปเถียงทันเล่า

 

                ผมก็เลยต้องจำใจนั่งอยู่ที่นั่งของนักกีฬาตามคำสั่งของไอ้ราฟ ดีนะครับที่มีรุ่นพี่ที่ไอ้ริวรู้จักนั่งเป็นตัวสำรองอยู่บ้าง ไม่งั้นผมคงจะเก็บกดตายแน่ๆครับ...

 

                ริว...ในขณะที่ไอ้ริวกำลังนั่งดูพวกพี่ๆเล่นบอลอยู่ในสนาม เสียงหวานๆของไอ้โมก็เรียกผมทำให้ไอ้ริวสนใจ

 

                อ่าวโม ทำไมไม่ไปนั่งกับพวกไอ้ตาลล่ะผมเอ่ยถามอย่างแปลกใจ ทั้งๆที่บอก (ไล่) ให้ไปนั่งกับคนอื่นๆที่อัฒจันทร์

 

                แล้วริวล่ะ ทำไมมานั่งตรงนี้ นี่มันที่นั่งนักกีฬาไม่ใช่เหรอ...มันทำหน้าไม่พอใจใส่ผม ไอ้ริวก็คิ้วขมวดสิครับ ทำไมมันต้องมาทำหน้าอย่างนั้นใส่ผมด้วย

 

                ก็ใช่ แต่พี่ราฟอยากให้เรานั่งตรงนี้น่ะแต่อีกใจไอ้ริวก็อยากนั่งตรงนี้ครับ เห็นไอ้ราฟชัดเจนดี

 

                ทำไมต้องไปเชื่อฟังพี่คนนั้นด้วยอ่ะ คำสั่งของพี่คนนั้นสำคัญนักหรือไง!!!”แล้วจู่ๆไอ้โมมันก็ตวาดถามผมเสียงดัง ผมที่นั่งฟังอยู่ดีดีก็สะดุ้งสิครับ อยู่ๆมาตวาดใส่ไอ้ริวแบบนี้เนี่ย

 

                อ่าว ทำไมต้องตวาดใส่เราด้วยอ่ะโมไอ้ริวต้องเริ่มสะกดอารมณ์ของตัวเองแล้วล่ะครับ รู้สึกฉุนกึกอย่างแรงเลยนะ

 

                ริวตอบเรามาก่อน พี่คนนั้นสำคัญมากนักเลยใช่มั้ย นายถึงต้องทำตามคำสั่งพี่คนนั้นอ่ะยังจะม่เถียงกูอีก

 

                ก็สำคัญสิ พี่เขาเป็นรุ่นพี่ในแก๊งค์เรานี่นาผมไม่กล้าจะตอบว่าไอ้ราฟเป็นแฟนครับ ถึงแม้ว่าสมัยนี้เรื่องรักร่วมเพศมันจะแผ่หลาย แต่สังคมบ้านนอกยังคงไม่ยอมรับ ดังนั้นผมจึงไม่อยากจะบอกคนอื่นๆในเรื่องนี้ครับ

 

                ก็แค่เป็นรุ่นพี่ในแก๊งค์ ไปริว ไปนั่งกับเราที่อัฒจันทร์เถอะพูดไม่ทันขาดคำ ไอ้โมมันก็เข้ามากระชากแขนผมไปเฉยเลยครับ

 

                ไม่ เราจะนั่งนี่ นั่งตรงนี้เห็นพวกพี่ราฟเขาชัดเจนกว่าไอ้ริวก็ยื้อไว้สิครับ ผมยังจำคำที่ไอ้ราฟมันสั่งไว้ได้อยู่ ถ้ามันบอกว่าโดนดี ผมก็ไม่อยากลองหรอกครับว่าจะโดนอะไร

 

 

                แล้วอีกอย่างไอ้โมมันเป็นอะไรไปอ่ะครับ

 

                ทำท่าอย่างกับ

 

                หึงผมยังไงยังงั้นเลยอ่ะครับ

 

 

                (แต่กูมีแฟนแล้วเฟ้ย!!!)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

16,267 ความคิดเห็น

  1. #15911 porukimi (@zentee) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 20:59
    โมไปหาคนอื่นไป๊
    #15911
    0
  2. #15752 KiHae*129 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 23:29
    โมไปหาพี่วินไป๊

    #15752
    0
  3. #15660 วาย (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2555 / 11:01
    โมอย่ามิบังอาจมายุ่งกับริวของเฮียราฟ

    มิฉะนั้นจะโดนดี 555+
    #15660
    0
  4. #15525 nat-up110 (@nat-up110) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2555 / 21:04
     อิจฉาเว้ยยยยยยย 
    #15525
    0
  5. #15385 fuef (@fue1987) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 00:27
     โหไรเนี่ย อิจฉาอ่ะ
    #15385
    0
  6. #15218 Eบร้ากลางซอย (@earn-1827) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 17:03
     ใครก็ได้เอาอิโมไปเก็บที~~~~~~~~~~~~~
    #15218
    0
  7. #14890 ^_^ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 22:17
    เอามันไปเก็บดิ๊!!!
    #14890
    0
  8. #14731 Ap'aQPr (@pray2626) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 12:46
     
    เอาโมไปเก็บๆ
    #14731
    0
  9. #14507 อารายว้า (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2554 / 15:36
    เอาโมไปเกบด่วน

    มาทามมายเนี่ย
    #14507
    0
  10. วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 09:14
     นายเอกเรื่องนี้แซ่บเวอร์มีแต่คนอยากพาไปกิน และโดนกิน (กรณีล่าสุด) หุหุ 
    #14423
    0
  11. #14363 F!ShR@iNBo.OW (@rainbowfairy) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 16:05

    โอ๋ๆ โมจ๋า ทำเป็นหึงนะ อิๆ - - (แต่ทำไมเราถึงชอบเด็กนี้ ไม่รู้ = =)
    ปล่อย ริวไปเถอะ

    #14363
    0
  12. #14239 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 16:30
     ทำไมริวไม่บอกไปว่าเป็นวะ = =
    จะได้จบๆ ไป 
    #14239
    0
  13. #14148 E.L.F.&SUJU13~~ (@perfection-13) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2554 / 02:11
     โมอย่ามายุ่งกับริวเลยๆ
    #14148
    0
  14. #13825 liliz (@hydrenelf) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 12 กันยายน 2554 / 21:03
     โมเอ้ย พี่ริกว่างเน้ออออออออออ
    #13825
    0
  15. #13540 minyonsung (@dadachan) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2554 / 18:47
    สรุปโมรุกหรือรับกันแน่ แต่ถึงยังไง. . . . ... . .  นู๋เกียดม๊านนนนนนน
    #13540
    0
  16. #13323 Oo FireFly oO (@minor-role) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 16:54
    งง โม โม๊ โม มีหึงด้วยเว้ยเฮ้ยย

    เฮียราฟจัดการด่วนนะฮ้าฟฟ
    #13323
    0
  17. #13224 u-kun (@u-kun) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 17:24
    ว้าวววว สรุปโมรุกหรือรับกันแน่เนี่ย -*-
    #13224
    0
  18. #13008 TANGWA (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 17:30
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย โม่หึงด้วยอ่ะ
    #13008
    0
  19. #12931 pear (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 21:43
    อย่าเลยยนะโม !
    #12931
    0
  20. #12829 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 เมษายน 2554 / 13:46
    โมอย่าไปยุ่งกะริวเค้าเลย เดี๋ยวเจอสายตาอาฆาตของเฮียราฟไม่รู้ด้วยนะ-.-
    #12829
    0
  21. #12686 Lookkaew :p (@jakkajan09) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 17:03
    โมมีหึง
    #12686
    0
  22. #12584 NR [[ '; *๖๘ (@hero-fayzii) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 14:21
     คาดว่าฉากหน้าหนูริวไม่รอดแน่่  !
    5555555555555
    #12584
    0
  23. #12502 ++~~ปาราย~~++ (@xjko) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 19:54
    ต้องพูดว่า กุมีสามีแล้วต่างหากล่ะ 55
    #12502
    0
  24. #12296 z-poy (@z-poy) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2553 / 01:30
     อ๊ากกกกกกกกกก
     ริวจะมีงานเข้าอีกแล้ว
    #12296
    0
  25. #12019 เจ้าชายน้ำแข็ง (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 12:39
    โมอย่าพึ่งยุ่งกับเค้าเลยลูก



    เดี๋ยวถ้าเฮียราฟหึงขึ้นมาน้องริวซวยแน่
    #12019
    0