ใครเป็นภรรยาแกฟะ (Yaoi)

ตอนที่ 40 : ตอนที่ 35 = กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,946
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    13 ต.ค. 51

ตอนที่ 35

 

 

 

 

กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ ฮาไฮ ฮาไฮ กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ ฮาไฮ ฮาไฮ.....

พอเหอะๆ ร้องได้แค่นั้นแหละครับ เพลงมันเก่าเกิน ไอ้ริวร้องได้แค่ท่อนแรกก็บุญแล้ว..

อ๊ะๆ ไม่ต้องสงสัยหรอกนะครับ ว่าทำไมไอ้ริวถึงอารมณ์ดีถึงกับร้องเพลงโบราณเก่ากึ๊กเมื่อสมัยพระเจ้าเหา 3 x เอิ๊กๆ ก็วันนี้ที่โรงเรียนวิทยาเรืองวิทย์มีมหกรรมกีฬาและดนตรียังไงล่ะครับ

ซึ่งงานในครั้งนี้จะเป็นการแข่งขันกีฬาสีเหมือนโรงเรียนอื่นๆนั่นแหละครับ แต่มันจะมีแปลกขึ้นมาหน่อยก็อิตรงที่มีการแข่งขันการแสดงต่างๆ แม้กระทั่งวงดนตรีด้วยน่ะสิครับแล้วก็ถกจัดนานถึง 3 วันด้วยกัน สาเหตุที่จัดการแข่งขันในครั้งนี้ก็เพื่อให้นักเรียนได้มีความสามัคคีร่วมกัน ถึงแม้ว่าจะอยู่คนละห้อง หรือไม่สนิทกัน ทุกคนก็ต้องมีความสามัคคีเพื่อให้สีที่เราอยู่ชนะในการแข่งขันในครั้งนี้

แต่ประเด็นสำคัญคือ เพื่อเฟ้นหานักกีฬา นักดนตรี และนักแสดงเพื่อสำหรับการแข่งขันระดับจังหวัดที่จะเกิดขึ้นในอีก 4 เดือนที่จะถึงนี้ (ช่วงๆธันวาคมอ่ะครับ)ซะมากกว่า เพราะโรงเรียนวิทยาเรืองวิทย์เป็นโรงเรียนที่เน้นกิจกรรม มากกว่าการเรียน ดังนั้นโรงเรียนเราถึงต้องอัพเดตตัวเองอยู่เสมอๆ เพื่อจะได้อยู่ในระดับเดียวกันกับโรงเรียนอื่นๆในตัวจังหวัด

พูดง่ายๆ โรงเรียนผมมีสโลแกนว่า เรียนไม่มา กิจกรรมไม่ขาดยังไงล่ะครับ แจ๋วมั้ยโรงเรียนผม 555+

โรงเรียนผมจะแยกกันเป็น 7 สีด้วยกัน ซึ่งนั่นก็คือ สีเหลือง สีชมพู สีเขียว สีส้ม สีฟ้า สีม่วง และสีแดง ด้วยกัน (สีประจำวันนั่นแหละครับ) ก็นั่นแหละครับ พวกเราชาว Demon เลยจับแยกไปอยู่ตามสีต่างๆคละๆกันไป

ผม ไอ้ดีน พี่กร พี่โดม และไอ้ริน ได้อยู่สีฟ้าครับ โชคดีหน่อยที่ได้สีฟ้า ถ้าสีเหลืองนี่ซวยครับ เสื้อสีแบบว่า....อย่าให้ผมเล่าเลย สีมันน่ากลัว

พี่ลี พี่แบงค์ พี่สอง ไอ้โจ ไอ้อัน ได้อยู่สีชมพู อ๊ะๆ มีอีกคนนึง ชมพู่ก็ได้อยู่สีนั้นครับ ดูท่าทางคุณเธอดีใจมากมาย เห็นโดนจับเป็นลีดด้วยครับ สงสัยสีโปรดของคุณเธอเขาล่ะมั้ง

พี่คีย์ พี่โอห์ม และไอ้คามได้อยู่สีเขียวครับ

ไอ้ปอนด์ ไอ้โจ๊ก สองเพื่อนซี้สนิทใจของผมโดนยัดเข้าไปอยู่สีเหลืองครับ ตอนที่พวกมันรู้ครั้งแรกก็แทบจะร้องไห้ครับ เพราะว่าพวกมันเกลียดสีเหลืองอย่างแรง พยายามเที่ยวหาแลกกับเพื่อนๆในห้อง แต่ไม่มีใครยอกแลกกับพวกมัน ไอ้สองตัวก็เลยกร่อย จำใจต้องอยู่สีเหลืองไป

พี่เคียวได้อยู่สีส้มครับ พี่แกเป็นแก๊งค์ Demon คนเดียวที่ได้อยู่สีส้มคนเดียว แต่พี่เขาไม่มีปัญหาอะไรมากมาย เพราะพี่เคียวเป็นคนเพื่อนเยอะ เลยสามารถไปอยู่กับกลุ่มใครที่ไหนก็ได้

พี่ซีก็โดนยัดอยู่สีม่วงคนเดียวเหมือนกัน พี่ซีก็เหมือนกับพี่เคียวอ่ะครับ คืออยู่กลุ่มไหนก็ได้ ถ้าผมเป็นทั้งพี่เคียวกับพี่ซีต้องร้องไห้แน่ๆ ไอ้ริวเป็นประเภทว่า ถ้าไม่สนิทก็จะไม่เปิดใจยอมรับใครอะไรประมาณนั้น

แต่ที่เรียกเสียงฮือฮาได้มากที่สุด ก็คงเป็นสีแดงอ่ะครับ เพราะพวกที่ไปอยู่สีแดง ล้วนแต่เป็นขวัญใจสาวๆทั้งนั้น พี่ชายผม พี่วิน พี่แชมป์ พี่พีช ไอ้ข้าว ไอ้หลง ไอ้หยก และสุดที่รักหวานใจของผม ไอ้ราฟ ได้อยู่สีแดงครับ ซึ่งแต่ละคนเป็นถึงคนดังระดับโรงเรียนกันทั้งนั้น พูดให้ถูกก็คือ ไอ้พวกหัวกิจกรรมไปกองอยู่ที่สีแดงกันทั้งหมด

ตอนแรกที่ประกาศสีของตัวเองนั้น พวกเด็ก ม.6 พากันโวยวายยกใหญ่ครับ เพราะไอ้พวกที่เป็นนักกิจกรรมของโรงเรียน ล้วนโดนถีบส่งไปอยู่สีแดงทั้งนั้น ทำให้สีอื่นๆเคืองกันเป็นแถว พวกนักเรียนที่ชอบการแสดงหรือพวกดนตรีอะไรเถือกนี้ ก็พากันหาคนแลกสี เพื่อตัวเองจะได้อยู่สีแดง

แต่ทุกอย่างก็สงบลง เมื่ออาจารย์ใหญ่ออกมาประกาศว่า ถ้าหากนักเรียนคนใดเปลี่ยนสีเอง จะไม่ผ่านกิจกรรม คำเดียวเท่านั้น ทำเอานักเรียนทุกคนอยู่สภาวะปกติ ไม่ก่อกวน หรือทะเลาะวิวาทเรื่องกันสีกันอีกเลย

ส่วนไอ้ราฟครับ มันเสือกมาแปลกกว่าเพื่อน ก็ตรงที่มันพยายามจะออกห่างสีแดงให้มากที่สุด ความจริงมันก็ไม่ได้จงเกลียดจงชังสีแดงหรอกนะครับ แต่พอมันรู้ว่ามันต้องร่วมสีอยู่กับไอ้บรรดาคู่อรทั้งหลาย มันก็ขยาดสิครับ ก็คิดดู แต่ละคนที่ได้อยู่สีเดียวกับมัน 555+ ผมล่ะขำก๊าก สงสารมันจริงๆ

"นะๆ นะริวนะ ลงหน่อยดิ ขอร้องล่ะ"ไอ้ดรีมที่เป็นคณะกรรมการสีของสีฟ้าเข้ามาไหว้ผม ในขณะที่ไอ้ริวกำลังจัดอัศจรรย์ในตอนเช้าตรู่ครับ ไอ้ดรีมมันขอร้องผมมาตลอด 2 วันที่ผ่านมาแล้ว แต่ไอ้ริวขี้เกียจแข่งครับ

"ไอ้นี่นิ กูบอกว่าไม่ก็ไม่สิวะ มึงไม่เข้าใจกูรึไงไอ้จูดี้"ผมหันไปตวาดใส่ไอ้ดรีมครับ มันรำคาญอ่ะ ตื้ออยู่ได้

"โหย มึงนิ ทำเพื่อสีไม่ได้หรือไง น่าๆ แค่ครั้งเดียวเอง"ไอ้ดรีมก็ยังเซ้าซี้ไม่เลิกครับ มันจะตื้อผมให้ได้โล่พระราชทานเลยรึไงกัน

"ไม่โว้ย ยังไงกูก็ไม่ลงแข่งเด็ดขาด เด็ก ม.4 ตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมไม่ไปขอร้องเขาล่ะว่ะ เสือกมาตื้อกูอยู่นั่นแหละ"

"ก็มันม่มีใครเขาลงนี่หว่า กูเลยมาขอร้องมึงเนี่ย"ไอ้ดรีมทำหน้าแอ๊บแบ๊วทำเป็นเอานิ้วจิ้มๆ ทำให้ดูสงสาร แต่ขอโทษที ไอ้ริวมันเป็นประเภทหน้าหนาเป็นนิ้ว ไม่เห็นใจมันเลยซักนิด

"กูก็ตอบว่าไม่ไงครับ ไอ้คุณจูดี้ คุณจะมาตื้อผมอีกทำเพื่ออะไร ห๋า คุณตื้อผมมาตลอด 2 วันนี้แล้วนะ ไอ้คุณกูรำคาญโว้ย!!!"ไอ้ริวที่กำลังแบกไม้อยู่เมื่อกี้ รีบโยนมันลงไปกองกับพื้นดังโครมเบอเร่อ ไอ้ดรีมมันเลยสะดุ้งตกใจนิดหน่อย

"โธ่ไอ้ริว มึงทำเพื่อประชาชนชาวสีฟ้าของเราหน่อยสิวะ เนี่ย ทุกคนรอมึงกอบกู้เอกราชอยู่นะ"

มันเห็นผมเป็นพี่น้องบ้านบางระจันรึไงครับ - -*

"พูดเป็นวิชาประวัติศาสตร์ไปได้นะมึง ถ้ามึงให้กูลงแค่ 100-200 เมตร กูพอจะอนุโลมให้ได้ แต่มึงล่อให้กูลงวิ่งผลัด 4x400 กูก็คางเหลืองสิวะ"

ถ้ามันให้ผมลงแค่ 100-200 เมตรไอ้ริวก็พอจะรับ และลงแรงเพื่อช่วยมันได้ แต่มันเสือกให้ผมลง 4 คูณ 400 ซะงั้น ตายห่ะสิครับ 400 เมตรมันเท่ากับสนามกีฬารอบนึงเชียวนะ ระยะทางมันไม่ได้สั้นซะหน่อย ใครเคยเห็นผมวิ่งรอบสนามบ้างมั้ยละ ไม่มีหรอกครับ แค่ 200 เมตรแรกก็เดธสะมอนเร่และ นี่ล่อ 400 เหอๆ เตรียมตัวหาชุดดำใส่ไปงานศพไอ้ริวได้เลยครับ ถ้าหากผมลงวิ่งอ่ะ

"น่านะไอ้ริว ช่วยพวกกูไม่ได้ซักครั้งไงกันว๊า น๊าๆๆๆๆๆๆ"ไอ้ดรีมมันเข้ามาเกาะแขนผม แล้วทำอ้อนอย่างนู้นอย่างนี้ เฮ้อ...ผมล่ะเซ็ง

"ไม่เอาเฟ้ย มึงไปบอกให้ไอ้ดีนลงสิวะ ไอ้ดีนมันยังอึดกว่ากูซะอีกนะ"ผมสะบัดแขนจากอุ้งมือไอ้ดรีม เล่นมาเกาะขงเกาะแขนแบบนี้ก็ขนลุกสิครับ ถ้าสาวๆคนอื่นไม่ว่าหร๊อก แต่นี่เพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันตั้งกะตีนเท่าฝาหอย ไม่เคยคิดอะไรเกินเลยครับ

"ดีนเขาก็ลง 200 อ่ะ มึงอย่าลืมสิวะ ที่กูขออ่ะให้มึงวิ่งผลัดนะเว้ย"ยังมาหน้ามาท้าวสะเอวแล้วปั้นหน้ายักษ์อีก มึงมาขอร้องกูนะโว้ย

"งั้นกูก็ขอผ่านล่ะวะ ขี้เกียจ เหนื่อยก็เหนื่อย ร้อนก็ร้อน แถมไม่ได้ตังค์อีก มันไม่คุ้มเว้ย"ยังมีอารมณ์มานั่งงกตังค์อยู่อีกแน่ะครับผม เหอๆ

"สัดนี่ ช่วยฟรีๆหน่อยไม่ได้รึไงวะ กูเพื่อนมึงนะ"เอ้า มาด่าผมอีกแน่ะ

"ไอ้จูดี้ มึงก็เห็นใจกูหน่อยสิวะ ตลอดวันเตรียมงานกีฬากูเหนื่อยจะตายอยู่แล้วนะ ต้องมานั่งเป็นกรรมกรแบกของอยู่อย่างเงี๊ยะ มึงมาลองเป็นกูดูมั้ยวะ วันนี้มึงให้กูได้เดินเที่ยวเหมือนชาวบ้านเขาหน่อยเหอะว่ะ นะ กูขอล่ะ"ก็มันเหนื่อยจริงๆนี่ครับ งานกรรมกรทำอัศจรรย์น่ะ มันไม่ใช่งานเบาๆเหมือนไอ้ดรีมมัน ทีต้องมาวิ่งตามนักกีฬา ไหนจะต้องแบกหามไม้สำหรับทำแบล็กกราวน์ ไหนจะหาอุปกรณ์โน้นนี่ แล้วต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งละเลงสีนี่อีก ปีหน้าไอ้ริวจะไม่ขอทำอีกเด็ดขาดดดดดดดดดดดดดดด...

"แต่ว่านักวิ่งมันไม่พอนี่นา อีกอย่างกูก็ส่งชื่อมึงไปแล้วด้วยอ่ะ..."ไอ้ดรีมมันทำนิ้วจิ้มๆอีก เฮ้ย!!! อะไรนะ มันส่งชื่อผมไปแล้วงั้นเรอะ

"ไอ้จูดี้ มึงส่งชื่อกูไปแล้วงั้นเรอะ!!!"ตกใจสิครับ ไม่ทันตกลงมันก็จัดการรวบหัวรวบหางซะงั้น

"อือ..."ตอบได้น่าถีบมากครับ อ๊ากกกก...!!! อ๊ายจูดี้ มึงเคยคิดถึงกูมั่งม๊ายยยยย ไอ้เพื่อนชั่ววว

 

 

 

........................................................................

 

 

 

"สรุปแล้วมึงต้องแข่งว่างั้น"พี่โดมถามผมในขณะที่กำลังยกแบล็กกราวน์ที่ไอ้พวกเด็ก ม.4 ถ่างตานั่งทำกันทั้งวันทั้งคืน ขึ้นไปไว้บนชั้นบนสุดของอัศจรรย์

"ก็ใช่อ่ะดิพี่ เพราะงั้นผมเลยต้องฝากให้พี่ช่วยดูเด็กม.ต้นให้ด้วยยังไงล่ะ พี่ช่วยผมด้วยนะ"ไอ้ริวก็ต้องลำบากมานั่งขอร้องพวกรุ่นพี่ให้ช่วยคุมเด็กที่เป็นกองเชียร์ครับ

ความจริงแล้วทุกชั้นปีจะมีหน้าที่แตกต่างกันไปครับ

ม.1 ม.2 จะรับหน้าที่เป็นกองเชียร์และนักกีฬา ซึ่งกีฬาที่เด็กม.1-2 จะเป็นกีฬาจำพวกกรีฑาครับ

ม.3 จำนวนหนึ่งจะถูกคัดไปเป็นนักแสดงเวลาเปิดงาน กับเด็กที่มีหน้าตาน่ารักก็จะถูกจับเป็นลีด ซึ่งแยกเป็นลีดรั่วกับลีดสวย (ส่วนไอ้รินตกกะไดพลอยโจรไปเป็นคนถือป้ายสีครับ) และมีบางส่วนเป็นนักกีฬาด้วยครับ

ม.4 กรรมกร กองหนุนพวกรุ่นพี่ คนตามนักกีฬา คนคุมกองเชียร์ และเป็นนักกีฬา ซึ่งพวกม.ปลายจะมีกีฬาอย่างเช่นฟุตบอล บาสเกตบอลและตะกร้อเสริมเข้ามาครับ (ชั้นปีนี้ก็เบ๊ดีดีนี่เองอ่ะคับ)

ม.5 จะรับหน้าที่เป็นพวกกำกับการแสดงต่างๆที่พวก ม.6 สั่งลงมาและก็มีบางส่วนที่จะรับหน้าที่เป็นคนแสดงในการแสดงนั้นๆ

และ ม.6 ไอ้ชั้นปีนี้จะโคตรสบายหน่อยครับ อยากจะทำอะไรก็ทำ แต่ต้องมีคณะกรรมการของสีจัดแบ่งงานให้ลงตัว ถ้าหากสีใดเละ ประธานสีนั้นๆตายสถานเดียวครับ

สีของพวกผมมีพี่กรเป็นประธานสีครับ ดีที่พี่แกรู้จักแบ่งงานดี ไม่งั้นผมว่าพี่กรคงไม่เหลือซากถ้าหากงานนี้พังไม่เป็นท่า แต่ผมไม่เข้าใจ ทำไมพี่แกต้องโยนงานกรรมกรให้เด็ก ม.4 ด้วยนะ พวกเด็ก ม.4 ทำงานแทบจะกระอักเลือดตายเชียวครับ

"เออๆ ก็ได้อยู่หรอก แต่ว่ามึงจะวิ่งไหวเหรอวะ เป็นความดันต่ำไม่ใช่รึไง"พี่โดมแกปีนลงจากอัศจรรย์มานั่งข้างๆผม ซึ่งกำลังนั่งผูกเชือกฟางสำหรับทำพู่ให้พวกกองเชียร์

"ไม่ไหวก็ต้องไหวอ่ะ ถ้าหากผมเป็นลมกลางสนามนี่อายเขาตาย"อันนี้เรื่องจริงครับ ปีที่แล้วไอ้โจ๊กมันวิ่ง 1500 สรุปไม่ถึง 800 มันก็น็อคสลบคาสนาม สร้างเสียงฮาให้กับเพื่อนๆในห้องครับ ก็มันมีแรงกะจิดริดยังสะเอะไปวิ่ง 1500 (3 รอบกว่าๆ) ผลเป็นไงยังไงล่ะครับ สลบเหมือดไปหลายชั่วโมง ต้องร้อนให้น้องต้องมานั่งพัดวีให้

"แล้วบอกพี่มึงยัง ถ้าหากพี่มึงรู้ว่ามึงลงวิ่งแล้วเกิดเป็นอะไรขึ้นมา อย่าหาว่าพวกกูผิดนะเว้ย"ยังมีอารมณ์กลัวตายอีกรึครับ พี่โดม

"เรื่องนั้นช่างมันเหอะพี่ ตกลงพี่จะช่วยคุมเด็กตอนบ่ายให้ผมใช่ป่ะ"

"เออ วิ่งให้ได้ที่ 1 นะมึง ถ้าได้ต่ำกว่าที่ 3 มึงโดนตีนกูแน่"ห่วงจริง ไอ้ 3 อันดับแรกเนี่ย

"โธ่พี่โดม ให้ผมเข้าเส้นชัยให้ได้ก่อนเหอะ ค่อยมาพูดถึงอันดับน่ะ ไม่รู้ว่าถึงรอบเปล่าเนี่ย"ไอ้ริวต้องเซ็งเมื่อนึกถึงการวิ่ง ที่จะมีขึ้นในตอนบ่ายครับ เพราะไอ้ดรีมแท้ๆเชียว ถ้าหากมันม่ส่งชื่อไปก่อนล่ะก็ อย่าหวังว่าไอ้ริวจะวิ่งให้มันฟรี ไม่มีทางซะหรอก

ในระหว่างที่ผมกำลังวุ่นอยู่กับการตกเตรียมอุปกรณ์การเชียร์ให้กับรุ่นน้อง ขบวนพาเหรดก็เคลื่อนตัวเข้ามาสู่สนามครับ นำทีมด้วยดาวเมเยอร์ของโรงเรียนอย่างพี่ยุ้ย พี่สาวที่สวยที่สุดในชมรมดนตรีครับ ต่อจากดาวเมเยอร์ก็จะเป็นวงดุริยางค์ของโรงเรียนผมนั่นเองแหละ (คงไม่ต้องให้ผมบอกนะว่ามีเครื่องดนตรีอะไรบ้าง มันเยอะเกิน) และต่อจากวงดุริยางค์ที่กำลังบรรเลงเพลง (ไอ้เพลงที่หนูริวร้องตอนแรกอ่ะ เขาเรียกว่าเพลงอารายหว่า...: คนเขียน) ก็จะเป็นพวกธงโรงเรียน ป้ายโรงเรียน และป้ายรณรงค์ต่างๆครับ

คนถือป้ายโรงเรียนนี่ถ้าจำไม่ผิดจะเป็นพี่ลูกแพรครับ พี่ลูกแพรเป็นดาวโรงเรียนผม พี่เขาอยู่ ม.6/8 เป็นเด็กศิลป์-ญี่ปุ่นครับ หน้าตาพี่แกก็เลยออกสไตล์คิคุอาโนเนะดูน่ารัก ใสๆ เหมือนเด็กญี่ปุ่น วันนี้พี่ลูกแพรอยู่ในชุดไทยสีแดงทองครับ ดูสวยสง่าไปอีกแบบ

ส่วนคนถือธงของโรงเรียนก็ต้องเป็นเดือนของโรงเรียนนั่นแหละครับ ไม่ต้องให้ผมบอกใช่ป่ะว่าใครเป็นคนถือธง คิคิ ก็ไอ้คุณราฟของผมนั่นแหละครับ โหย ไม่อยากจะบอกครับ มันเดินเชิ่ดหล่อมาแต่ไกลเชียว แถมสีผมคราวนี้ของไอ้ราฟก็ไม่ใช่สีน้ำตาลไหม้แล้วล่ะครับ เห็นโดนอาจารย์ฝ่ายปกครองบังคับให้ย้อมดำ ตอนแรกมันก็ทำโอ้เอ้ไม่ยอมไปย้อมซักที อาจารย์โป๊งเหน่งเขาเลยขู่ครับ ถ้าหากไม่ยอมจะเอาแบตตาเลี่ยนมากร๋อนผมซะ ไอ้ราฟก็เลยต้องยอมไปย้อมดำตามที่อาจารย์เขาขอร้อง (ขู่) มา

และต่อจากไอ้ราฟก็จะเป็นพวกคณะกรรมการนักเรียนโรงเรียนผม และเด็กๆจากโรงเรียนประถม

อ๊ะ! ไอ้ริวลืมบอกไปครับ ว่าการแข่งขันวันนี้จะมีการแข่งขันของเด็กประถม ซึ่งเป็นโรงเรียนในเครือกลุ่มเรืองวิทย์เข้ามาแข่งขันด้วย พวกเด็กประถมเขาจะแข่งกับโรงเรียนอื่นๆ ไม่เหมือนกับโรงเรียนผม ที่เป็นแค่การแข่งขันกีฬาสีในโรงเรียน...

พวกเด็กประถมก็จะมีพวกดาวเมอเยอร์ตัวเล็กๆเดินแกว่งไม้พลองมาครับ สีชุดที่ใส่ของแต่ละคนก็ช่างแสบสรรซะเหลือเกิน แต่ก็ดูน่ารักไปอีกแบบ สำหรับสไตล์เด็กประถมอ่ะนะ

เอ๊ะๆ อย่าหาว่าไอ้ริวชอบเด็กสิครับ ถึงผมจะชอบเด็กแต่ก็เป็นรุ่นน้องที่อ่อนกว่าผมซักปีสองปี ถ้าหากอายุห่างเป็น 5-6 ปี ผมไม่พิศมัยหรอกนะจะบอกให้ ชิ

แล้วต่อจากเด็กประถมก็จะเป็นเด็กโรงเรียนผมแล้วอ่ะครับ ก็นำทีมมาด้วยสีเหลือง สีชมพู สีเขียว สีส้ม สีฟ้า สีม่วง และสีแดงตามลำดับ ซึ่งแตะละสีจะแยกเป็นนักกีฬาและกองเชียร์เสร็จสรรพ แบบว่า สีสีนึงก็จะเรียงมาด้วยพวกเด็กถือป้าย รองลงมาก็จะเป็นลีดสวย ตามมาด้วยลีดรั่ว หลังจากพวกลีดก็จะเป็นนักกีฬาประเภทต่างๆ และปิดท้ายด้วยกองเชียร์

ไอ้รินที่ถือป้ายของสีฟ้าอยู่ในชุดไทยสีฟ้าอ่อนครับ วันนี้น้องสาวผมดูน่ารักเป็นพิเศษแฮะ นานๆทีจะได้เห็นมันอยู่ในสถานะกุลสตรีกะเขาบ้าง วันๆเอาแต่แมนแตกกวนตีนพี่ชายมัน ถ้าผมเป็นพ่อแม่มันคงจะร้องไห้ถ้าหากมาเห็นมันในชุดนี้

ขนาดตอนนี้ผมเองก็แทบซึ้ง น้องสาวผมก็เป็นกุลสตรีกะเขาแล้วคร๊าบบบบ โอ้เยสสสส

และแล้วพวกขบวนพาเหรดก็เคลื่อนตัวเข้าสู่สนาม วันนี้อากาศดีมากครับแดดร้อนเปรี้ยงปร้างเชียว พวกฝ่ายปฐมพยาบาลคงทำงานกันวุ่น เพราะวันนี้ท่าจะมีเด็กเป็นลมกันเยอะแน่ๆ

ไม่ทันขาดคำ นั่นๆ เด็กของสีเหลืองสลบเหมือดไปแล้วคนนึงครับ พวกปฐมพยาบาลก็ยกเปลมารับเด็กคนนั้น แล้วพาไปที่เต้นท์ของหน่วยพยาบาล แหม พวกหน่วยพยาบาลเขาทำงานกันเร็วดีจังครับ เวลาผมเป็นลมคาสนามอันร้อนระอุคงไม่ต้องนอนร้อนรอให้คนมารับแล้วล่ะ อิอิ

ไอ้ริวเตรียมใจไว้แต่เนิ่นๆแล้วล่ะครับ ว่าวันนี้ผมต้องเป็นอีกคนที่ต้องไปนอนในเต้นท์พยาบาลแน่ๆ

และในตอนที่พวกบวนพาเหรดเคลื่อตัวเข้ามาในสนาม ไอ้ราฟมันต้องเดินผ่านอัศจรรย์สีผมไป แอบเห็นไอ้ราฟยิ้มให้ด้วยครับ แหม วันนี้ไอ้ราฟมันหล่อแฮะ เส้นผมสีดำถูกรวบมันไว้ด้านหลังทำให้มันดูเท่ห์ไปอีกแบบ อ๊ากกกก...ทำไมที่รักของผมน่ากดแบบนี้น๊า (ยังจะคิดเรื่องกดเขาอีกเรอะ คราวก่อนไม่เข็ดรึไงกันฟะ)

ในที่สุดทุกคนที่อยู่ในขบวนพาเหรดก็พากันมายืนอยู่ที่กลางสนามเพื่อรอการเปิดพิธีการแข่งขันกีฬาและการแสดงในครั้งนี้ ซึ่งประธานกล่าวเปิดงานในตอนแรกกก็จะเป็นประธานนักเรียน ซึ่งเป็นเด็ก ม.6 ที่ชื่อฝนอ่ะครับ ฝนนี่ชื่อผู้หญิงใช่ป่ะล่ะครับ แต่ฝนในที่นี้เป็นผู้ชายครับ เอิ๊กๆ

"กราบเรียนท่านประธาน คณะอาจารย์ และเพื่อน...........บลาๆๆๆๆ"แล้วพี่ฝนแกก็พล่ามอะไรไม่รู้ต่ออะไรไปครับ ผมไม่ได้ฟังหรอกว่าเขาพูดอะไรมั่ง เพราะตอนนี้พวกเราเหล่าเด็ก ม.4 กำลังรีบเร่งทำเวลาในการเคลียพื้นที่ลริเวณอัศจรรย์ พอดีช่วงที่กำลังเตรียมงานเผลอทิ้งขยะไว้เยอะอ่ะครับ แหะๆ

พอพี่ฝนพูดเสร็จก็ต้องมีการเชิญผู้หลักผู้ใหญ่พูดอะไรอีก ลุงแกก็กล่าวสุนทรพจน์ซะน่าเบื่อ ซ้ำๆซากๆอยู่นั่นแหละครับ ไม่สงสารไอ้พวกเด็กที่ยื่นตากแดดเปรี้ยงๆนั้นเลย แดดนะเฟ้ย ไม่ใช่แอร์ไดกิ้นประหยัดไฟเบอร์ 5 มันถึงจะได้เย็นน่ายืนอยู่กลางสนามแบบนั้น

กว่าลุงแกจะกล่าวเสร็จก็ล่อไป 10 นาทีกว่า ทำเอาพี่ลูกแพรที่เป็นคนถือป้ายโรงเรียนทรุดลงตรงนั้นเลยครับ ก็ชุดที่พี่ลูกแพรใส่มันอลังการซะเหลือเกิน แต่งองค์ทรงเครื่องขนาดนั้น ไม่ทรุดก็ญาติของซุปเปอร์แมนแล้วล่ะครับนั่น พอกล่าวเสร็จเขาก็จะปล่อยให้พวกคณะนักเรียนแยกย้ายมายังพื้นที่ของสีหรือโรงเรียนนั้นๆไป เหลือไว้เพียงพวกนักเรียนที่เป็นคนที่รับหน้าที่แสดงการเปิดงานนั้นแหละครับ

พอพวกเด็ก ม.1-2 ที่เป็นกองเชียร์เดินเข้ามายังอัศจรย์ พวกเด็ก ม.4 ก็ต้องต้อนให้เด็กรีบขึ้นอัศจรรย์ก่อนที่การแสดงจะเริ่ม แต่กว่าที่จะต้อนให้พวกมันได้ขึ้นอัศจรรย์นี่สิครับ เกือบได้ถีบเด็กไปหลายคน แม่งเห็นว่าเป็นเด็ก ม.4 แล้วเสือกไม่กลัว ทำเป็นพอได้

"เฮ้ย พวกน้องรีบขึ้นไปนั่งบนอัศจรรย์สิครับ เดี๋ยวเขาจะเปิดการแสดงแล้วนะ เห็นมั้ยสีอื่นเขาขึ้นกันหมดแล้ว"ไอ้โจ๊กมันตะโกนเรียนไอ้เด็กกลุ่มหนึ่ง ที่เสือกยืนอ้อยอิ่งอยู่ได้ครับ

"โธ่พี่ จะรีบไปตายที่ไหนล่ะ ไม่เห็นจะเป็นไรเลย สีอื่นเขาทำไปก็เรื่องของเขาเด่ะ"ไอ้เด็กคนนึงในกลุ่มนั้นมันย้อนครับ จะไม่อยากให้ถีบมันได้ไงล่ะ

"เดี๋ยวมันไม่เป็นระเบียบอ่ะสิน้อง รีบๆขึ้นไปเร็วเข้า เดี๋ยวอาจารย์เขามาตรวจสีเราจะเดือดร้อนนะ"ไอ้โจ๊กก็พยายามหว่านล้อมเต็มที่ครับ แต่ดูท่าทางจะยากซะแล้ว ก็พวกมันทำหน้าซังกะตาย แล้วเสือกยืนเฉยอีกแน่ะ

"ถ้าอยากให้เรียบร้อยก็ขึ้นไปเองเด่ะ"ดูมันครับ ไอ้ริวชักเดือด อยากจะฆ่าคนขึ้นมาแล้วสิ

"พูดดีดีไม่ชอบใช่ป่ะน้อง ต้องพวกพี่ใช้กำลังใช่มะ"ไอ้ดีนมันก็คงจะเหมือนผมมั้งครับ มันเดินเข้าไปลากคอพวกมันเลยอ่ะ โหดแท้เพื่อนผม

"โอ้ย อะไรเนี่ยพี่ แค่นี้ต้องใช้กำลังกันเลยหรอ"แล้วอีกคนในกลุ่มนั้นก็ทำโวยวายเสียงดังขึ้นมาครับ เอาล่ะสิครับ คนอื่นๆก็หันมาสนใจแล้ว

"เฮ้ยๆ ไอ้ดีน ใจเย็นๆโว้ย เราเป็นรุ่นพี่นะเดี๋ยวน้องคนอื่นมันก็ไม่นับถือหรอกมึง"ไอ้โจ๊กกับผมรีบเข้าไปแยกครับ กลัวมีเรื่อง

"มึงก็เห็นนี่หว่าไอ้โจ๊ก แม่ง พูดดีดีแล้วไม่ชอบ เสือกอยากให้กูใช้กำลัง แล้วพอแบบนี้ทำโอดครวญ"ไอ้ดีนมันหันไปพูดกับไอ้โจ๊กที่เข้ามาห้ามทัพ

"มึงก็ใจเย็นๆหน่อยสิวะ ค่อยๆพูดกัน เดี๋ยวถ้ามันไม่เชื่อฟัง มึงก็ไม่ต้องเช็คชื่อให้มันก็หมดเรื่อง"อ่าว ซะงั้นไป ตกลงไอ้โจ๊กมันโหดกว่าไอ้ดีนอีกแฮะ ถ้าหากใครไม่ได้รับการเช็คชื่อจากรุ่นพี่ เด็กคนนั้นมีเรื่องต้องไปเคลียกับอาจารย์โป๊งเหน่งเองนะครับ

"มีเรื่องอะไรกันวะพวกมึงนิ"ในขณะที่กำลังจะมีเรื่องชกต่อยกันหน้าอัศจรรย์สีฟ้า พี่กรที่เป็นประธานสีของพวกเราก็เข้ามาถาม เมื่อเห็นภาพที่ไอ้ดีนกำลังลากเสื้อเด็กในกลุ่มนั้นอยู่

"พี่ครับ พวกพี่เขารังแกพวกผมอ่ะ"ไอ้เด็กคนหนึ่งในกลุ่มนั้นมันก็เข้าไปฟ้องพี่กรครับ ใครไปแกล้งพวกมึงตอนไหนกันวะ

"อะไรกันพวกมึง ไปแกล้งน้องเขาทำไมวะ"พี่กรถามพวกเรา พี่คร๊าบ พี่โดนมันหลอกอยู่นะ

"ใครเขาแกล้งกันพี่กร ไอ้พวกนี้มันไม่ยอมขึ้นอัศจรรย์ พูดดีก็แล้วทำดีก็แล้วไม่ชอบ เสือกอยากให้ใช้กำลัง"ไอ้ดีนเองก็ฟ้องครับ ก็ฝ่ายผิดมันไม่ใช่พวกผมนี่นา

"อะไรพวกมึง พี่เขาให้พวกมึงขึ้นอัศจรรย์ แล้วทำไมเสือกไม่ขึ้นวะ"ต้องอย่างน๊านพี่กร เขาจะได้คุยกันสะดวกหน่อย

"เอ่อ...."ใบ้แดกไป สม

 

ผัวะ!

"โอ้ย พี่"เด็กที่โดนพี่กรตบหัวร้องขึ้นมาครับ ไอ้เด็กคนนั้นลูบหัวขึ้นปอยๆ ก็พี่กรแกเล่นตบซะเต็มอุ้งมือ ไม่เจ็บก็แปลกแล้ว

"ขึ้นไปเดี๋ยวนี้ อย่าให้กูรู้นะว่าตุกติก ไม่งั้นมึงเจอกูหลังเวทีแน่"พี่กรแกก็ผลักหัวไอ้เด็กกลุ่มนั้นให้ขึ้นอัศจรรย์ไปอย่างง่ายดาย มันทำให้เด็กคนอื่นที่ไม่ใช่เพียงกลุ่มนั้นถึงกับไม่กล้าพูดอะไรออกมา รีบทำตามคำสั่งเส้นตายของรุ่นพี่แต่โดยดีไร้ข้อโต้แย้งใดๆ

แหม ถ้าขู่กันขนาดนี้แล้วได้ผล พวกผมคงจะทำไปตั้งนานแล้วล่ะครับ....ก็พี่กรเล่นทำหน้าอย่างกะทศกัณฑ์อ่ะครับ เด็กมันไม่กลัวก็ให้มันรู้ไปสิเอ้า!

และเวลาไม่นาน การแสดงเปิดงานกีฬาสีก็เริ่มขึ้นครับ การแสดงวันนี้จะแยกเป็น 7 ชุดใหญ่ด้วยกัน ซึ่งจะแยกเป็นคณะสีต่างๆกันไป สีฟ้าของพวกผมจะเป็นการเต้น Cover ครับ เห็นหัวหน้าทีมในงานนี้จะเป็นพวกพี่ก้องอ่ะครับ (จำกันได้มั้ยเอ่ย?) พี่ก้องเขาเป็นแฟนพันธ์แท้วงผู้หญิงของเกาหลีอ่ะครับ ชื่ออะไรนะ ซอยอซินแด อะไรนี่แหละครับ ที่มี 9 คนอ่ะ ผมเองก็เรียกมะถูก การแสดงในครั้งนี้พี่ก้องแกขนเด็กผู้หญิงไปเต้นเสียเกือบหมดยกสีเลยครับ ไม่เว้นแม้แต่พวก ม.6 ทั้งหลายก็โดนบังคับให้ไปเต้นเปิดงานด้วย งานนี้ประธานสีอย่างพี่กรก็ไม่ขัดข้องแต่อย่างใดครับ

ลองเถียงพี่ก้องดูสิ โดนกระเทยรุมทำสรามีชัวร์ป๊าบ ไม่ต้องสงสัยเลยล่ะ....

การแสดงก็จะเริ่มด้วยของสีเหลืองครับ พวกสีเหลืองจะเป็นการเชิญพาน ซึ่งเพลงที่นำมาใช้ก็จะเพลงสุริโยไทอ่ะครับ นักแสดงทุกคนล้วนใส่ชุดไทยกันทั้งนั้น ทำให้ดูอลังการอย่างกับคนในวังเชียวล่ะครับ

และต่อด้วยการแสดงของสีชมพู พวกสีชมพูจะเป็นการแสดงเชียร์ปอมปอมครับ ดูสดใสเหมือนกับสีของเขา

ต่อมาก็จะเป็นของสีเขียว ของสีเขียวนี่จะปัญญาอ่องนิดนึงคับ ซึ่งมันเป็นการแสดงลดโลกร้อน ก็จะมีคนใส่ชุดแปลกๆมาวิ่งเล่นอะไรทำนองนั้นแหละครับ แต่ก็เข้าคอนเซปสีเขาอ่ะนะ ทำไงได้ล่ะครับ

ของสีส้มนี่ก็จะเป็นการเต้นเหมือนกันครับ แล้วเต้น Cover เหมือนกันกับสีของผมซะด้วย เพลงที่ใช้ก็เป็นของซอยอซินแดเหมืนกันครับ ไอ้ริวไม่ต้องสงสัยเลยอ่ะ ว่าใครเป็นแม่งาน ก็ต้องเป็นพี่ตั้ม คู่อริล้านชาติของพี่ก้องนั่นแหละครับ สองคนนี้กินกันไม่ลงจริงๆ

หลังจากสีส้มก็เป็นสีฟ้าครับ....

ต่อจากนั้นก็เป็นสีม่วง ซึ่งปีที่แล้วสีม่วงได้รับถ้วยรางวัลชนะเลิศการแสดงยอดเยี่ยมไปครับ ปีนี้พี่แกก็กะจะเอาถ้วยเหมือนเดิมมั้งครับ การแสดงเป็นรำมโนราห์ครับ ซึ่งคนรำหลักมีแค่คนเดียว ส่วนคนอื่นๆก็เป็นตัวเสริม แต่ดูไกลๆมันก็สวยดีนะ

และปิดท้ายด้วยการแสดงของสีแดงครับ ปีนี้สีแดงสร้างความฮือฮาอีกแล้วอ่ะ ก็การแสดงนี่โคตรเท่ห์เลยครับ มันเป็นการแสดงแปรแถวอ่ะ โดยที่จะมีเด็กผู้ชายตัวสูงๆ 7 คนแสดงการโบกธง โบกโคตรเก่งอ่ะ ธงผื่นใหญ่ขนาดนั้นมันยังโบกไหว ถ้าเป็นผมเหวี่ยงทีเดียวก็หล่นปุใส่หัวอย่างไม่ต้องสงสัยไปแล้ว พอแปลแถวเป็นตัวย่อของโรงเรียนปุ๊บ ก็จะเต้นครับ ส่วนมากนักแสดงของสีแดงจะใช้เด็กผู้ชายทั้งนั้น ทำให้สีแดงปีนี้ดูแก่นเซี้ยวสุดๆ คาดว่าถ้วยการแสดงน่าจะเป็นของสีแดงนะครับเนี่ย...

หลังจากนั้นก็เป็นการเปิดพิธีอย่างเป็นทางการครับ พวกเด็กถือปงถือป้ายก็ทยอยกันแยกย้ายไปตามสีต่างๆ อุปกรณ์ของกรรมการในการแข่งขันก็เริ่มทยอยเข้ามาติดตั้งในสนาม พวกนักกีฬาของเด็กประถมก็แยกย้ายกันไปที่ต่างๆ เพื่อเริ่มทำการแข่งขัน

"เอ้าไอ้ริว ป้ายเลขของมึง"ไอ้ดรีมที่ไม่รู้มาจากไหน เรียกผมแล้วยื่นผ้านสีขาวผืนเล็กๆที่มีเลขเขียนไว้ให้ผม

"มึงจะให้กูลงแข่งจริงๆอ่ะ กูไม่เคยซ้อมเลยนะเว้ย"ผมก็จำใจเอื้อมไปรับมาจากมัน ผมได้เลข 05441 อ่ะ

"เอาน่า ยังไงมึงเป็นไม้แรก ไม่ต้องคิดมากหรอกเชื่อกู"ไอ้ดรีมมันยิ้มให้ผมอย่างเป็นกำลังใจครับ ผมได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เวงกำแต้ๆ

"แล้วก็นี่ เสื้อกับกางเกง กูไปหาให้มึงแล้ว หวังว่างานนี้คุณมึงคงไม่เบี้ยวนะคะ"แล้วมันก็ค้นอะไรก็ไม่รู้ในกระเป๋าถือของมัน แล้วยื่นชุดสีน้ำเงินอ่อนให้ผม ไอ้ริวก็ต้องยื่นมือไปรับอีก เฮ้อ...ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกแล้ว ยุ่งยากชิบหาย

"เออ กูไม่เบี้ยวมึงหรอก แล้วสต๊าฟอ่ะ หาให้กูด้วย กูไม่ได้เอามา"ไอ้ริวพูดในขณะคลี่เสื้อผ้าที่ไอ้ดรีมส่งให้เมื่อกี้ อึ๋ย เสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้น 2 นิ้ว ดูน่ากลัวยังไงพิลึกแฮะ

"อ่าวหรอ ทำไงดีอ่ะ ตีนมึงเบอร์อะไรวะ"ไอ้ดรีมลนลานล่ะครับทีนี้ สต๊าฟหาง่ายซะที่ไหนอ่ะ

"เบอร์ 9 (รองเท้านักเรียนก็ประมาณ 40 อ่ะ)"ผมตอบมันไป เท้าผมจัดว่าเล็กสำหรับเด็กผู้ชายครับ

"โหย ตีนเล็กแบบนี้กูจะหาได้ที่ไหนล่ะวะ"บ่นอีก

"ถ้าไม่มีสต๊าฟกูก็ไม่ลงนะมึง"เหอๆ เพื่อมีโอกาสที่ไอ้ริวจะได้ไม่ต้องลงแข่งครับ ยิ่งขี้เกียจอยู่ด้วยนิ

"เออๆ เดี๋ยวกูหาให้มึงละกัน ยังไงช่วงนี้มึงก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็รีบไปรายงานตัวซะก่อน 11 โมง เดี๋ยวตอน 11 โมงครึ่งก็แข่งแล้ว"ห๋า 11 โมงครึ่งหรอ ไหนตอนแรกบอกว่าตอนบ่ายยังล่ะฟะ

"เฮ้ยๆ 11 โมงครึ่งหรอ สีแดงกับสีส้มมีแข่งบาสนี่หว่า กูไม่ลงไม่ได้เหรอวะ"ตายห่ะแล้วครับไอ้ริว

ก็ไอ้ราฟมันเป็นนักกีฬาบาสอ่ะครับ แล้วดันมีแข่งในช่วง 11 โมงครึ่งเหมือนกันซะด้วย พวกแก๊ง Demon ก็นัดกันไปดูทั้งแก๊งค์ จะให้ผมอดดูคนเดียวได้ไงอ่ะ ไม่ยอมมมมม

"มึงรับปากแล้วนะว่าจะแข่งให้กูอ่ะ อย่าคิดเบี้ยวเชียว ไม่งั้นกูเลิกคบมึงแน่"นั่น มีขู่อีกครับ ก็ใครมันจะนึกล่ะว่ามีแข่งตอน 11 โมงครึ่ง ตอนแรกก็นึกว่าเป็นตอนบ่ายนี่หว่า แล้วไอ้ริวไม่ทันที่จพเถียงมันต่อ ไอ้ดรีมก็เดินสะบัดตูดไปไกลซะแล้ว สรุปผมต้องลงแข่ง และอดดูบาสใช่มั้ยเนี่ย

โฮๆ ไอ้ราฟมันต้องโกรธผมแน่ ที่ไม่ไปดูมันแข่งอ่ะ






                     มาแก้ไขค่ะ พอดีมีเครื่องนึงที่เล่น Word ได้ เม้นท์เยอะๆ แล้วตอนต่อไปก้อจะมาเอง (ตอนที่ 36 เสร็จแล้ว แต่รออีก 2-3 วันนะคะ)



                     มาลงแล้วอย่าลืมเม้นท์เด้อค่า



                    จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

16,267 ความคิดเห็น

  1. #15904 porukimi (@zentee) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 19:35
    ริวได้ไปดูทันแน่ๆ
    #15904
    0
  2. #15745 KiHae*129 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 21:03
    ริวจะเป็นไรมั๊ยว่ะ

    กลัวไอคนแข่งบาสได้วิ่งมาดูมากกว่า
    #15745
    0
  3. #15378 fuef (@fue1987) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 21:03
    ขอบคุณครับ
    #15378
    0
  4. #15211 Eบร้ากลางซอย (@earn-1827) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 15:40
     หนูน่าจะไปดูทันน่ะ ท่าไม่เป็นลมไปซะก่อน==
    #15211
    0
  5. #14881 ^_^ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2554 / 18:22
    จะมีชีวิตรอดกลับมาไหม ริว?
    #14881
    0
  6. #14723 Ap'aQPr (@pray2626) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 02:51
     ตายแน่ๆ 
    #14723
    0
  7. #14499 อารายว้า (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2554 / 00:01
    ตายแน่ริว
    #14499
    0
  8. #14351 F!ShR@iNBo.OW (@rainbowfairy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 16:33

    ริวเอ๋ย งานหนักเลย - -

    #14351
    0
  9. #14230 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 15:01
     โถ่ที่รีก 
    #14230
    0
  10. #14140 E.L.F.&SUJU13~~ (@perfection-13) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2554 / 23:19
    จะไหวไหมเนี่ย - -
    #14140
    0
  11. #14103 *CassEM~! (@em_oh) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2554 / 22:36
    จะไหวมั๊ยอ้ะ ริวว

    ps.ขบคุณนะคะ
    #14103
    0
  12. #13912 Sia... (68 8018 BF) (@sia-noritz) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2554 / 20:54
    จะไหวมั้ยล่ะนั่นริวววว
    #13912
    0
  13. #13434 PP7RI4M (@pp7ri4m) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2554 / 09:58
    แง่งงงง. สงสารริวอ่ะจะเป็นลมคาสนามมั้ยเนี่ยยย
    #13434
    0
  14. #13433 PP7RI4M (@pp7ri4m) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2554 / 09:58
    แง่งงงง. สงสารริวอ่ะจะเป็นลมคาสนามมั้ยเนี่ยยย
    #13433
    0
  15. #13312 Oo FireFly oO (@minor-role) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 18:15
    ริวสู้ๆ จะเป็นลมก่อนมั้ยเนี่ยย O.o

    ฮ่าๆๆ มีโอกาสสูงว่าถ้าไม่ไปดูราฟแข่ง อาจโดน ... กด
    #13312
    0
  16. #13072 u-kun (@u-kun) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 21:51
    โถถถถถถถถถถๆๆๆๆๆๆๆ น่าสงสารรรรรรร
    #13072
    0
  17. #12924 pear (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 20:56
    สู้ ๆ น่าริวว
    #12924
    0
  18. #12819 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 เมษายน 2554 / 19:51
    จะรอดมั้ยเนี่ยริว- -
    #12819
    0
  19. #12679 Lookkaew :p (@jakkajan09) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 13:06
    จะเป็นลมมั้ยเนี่ยริว
    #12679
    0
  20. #12574 NR [[ '; *๖๘ (@hero-fayzii) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 13:02
     ริว ระวังราฟ กดด !!
    5555555555
    #12574
    0
  21. #12356 ReRereborn (@yamamotjung) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 มกราคม 2554 / 22:55
    ริวอย่าให้เฮียราฟมาเห็นตอนวิ่งเสร็จละกัน
    โดนกดแน่ๆ เหอๆ
    #12356
    0
  22. #12290 z-poy (@z-poy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 21:20
     จะเป็นลมก่อนมั้ยเนี้ยหนูริว.....-*-
     แต่ไม่เป็นไร...สู้ๆนะ
    #12290
    0
  23. #11852 LekorGee♚ (@ritzfanclub19) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 23:41
    แข่งวิ่งคงไม่นานมั้งริว

    น่าจะดูราฟทันมั้งๆ

    อย่าเครียดๆ
    #11852
    0
  24. #11051 momo (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2553 / 17:17
    แล้วิวจะไปดูราฟทันไหมนะ
    #11051
    0
  25. #9218 ฟาราน (@zashimi) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2552 / 23:10
    โอ้เยมันส์
    #9218
    0